zaterdag 23 januari 2010

Amerikaans-Israëlische pressie en de slappe knieën van Abbas


Veel bewondering heb ik niet voor de manier waarop waarop Abu Mazen en zijn mannen standvastig een eigen koers volgen. Lezers van dit blog zal dat intussen duidelijk zijn geworden. Vaak lijken ze toch een soort buiksprekers van de Israëlische bezettingspolitiek, die alleen in naam hier en daar nog wat eigen wensen en verlangens van de Palestijnen op tafel leggen.
Maar makkelijk hebben ze het niet. Daarin moeten we eerlijk zijn. Zo heeft Jibril Rajoub (foto), oud-chef van de PA-veiligheidsdiensten op de Westoever en tegenwoordig plaatsvervangend hoofd van het Centraal Comité van Fatah, onthuld dat de VS Fatah en Abu Mazen hebben bedreigd met een boycot als zij zich zouden verzoenen met Hamas.
Rajoub zei dit in een interview met de Tunesische krant Al-Sabah, zo meldde het IMEMC donderdag.
Wat Rajoub zei hoeft niet echt verwondering te wekken,want eerder, in oktober, waren er al berichten in Haaretz dat de Amerikanen ook aan Egypte had laten weten dat zij de pogingen van Cairo om tussen Fatah en Hamas te bemiddelen niet op prijs stelden. George Mitchell, Obama's onderhandelaar, zou dat bij zijn bezoeken aan Cairo hebben laten weten. De Amerikanen wilden een gesprek op touw zetten tussen Israël en de PA op de Westoever, hun 'eigen' Palestijnen om het zo te zeggen. Zij zaten net zomin als Israël op een rol voor Hamas te wachten.
En eerder deze week was er dan ook nog een keer de bevestiging dat Israël  destijds Abu Mazen onder druk heeft gezet om geen steun in de VN-Mensenrechtecommissie te verlenen aan het Rapport-Goldstone. Het feit  dat Abu Mazen die steun in eerste instantie inderdaad niet gaf, kwam hem erop te staan dat hij in de bezette gebieden allerwegen voor verrader werd uitgemaakt en een enorm prestigeverlies leed. Dat gebeurde tegen de achtergrond van berichten dat Israël de PA onder druk had gezet en onder meer had gedreigd de goedkeuring te onthouden voor een tweede mobiele telefoonnet, wat de PA (en de zoon van Abbas die belangen had in de betreffende maatschappij) op een miljoenenverlies zou komen te staan aan al gedane investeringen en schadevergoedingen op grond van contracten.
Haaretz bevestigt dit verhaal nu een paar dagen geleden. De chef  van de Shin Bet, Yuval Diskin, had Abbas opgezocht en hem met zoveel woorden gedreigd dat de telefoonconcessie niet zou worden verleend, en dat ook de iets verminderde restricties op de bewegingsvrijheid op de Westoever weer ongedaan zouden worden gemaakt, als de PA haar steun zou geven aan Goldstone.  In de woorden van Haaretz zou Diskin gedreigd hebben dat de Westoever een 'tweede Gaza' zou worden.

Tja, de PA heeft het dus inderdaad niet makkelijk, hun positie is  niet te benijden. Maar als Abbas werkelijk een leider was geweest, had hij toch beter toen openbaar kunnen maken wat Diskin hem had verteld en tegelijkertijd tegen Diskin kunnen zeggen dat hij naar de hel kon lopen. Hetzelfde geldt natuurlijk voor Abbas'  houding tegenover de verzoening met Hamas..Natuurlijk spelen Israël en Amerika het spel niet bona fide en niet echt met de bedoeling een rechtvaardige regeling voor elkaar te krijgen. Maar we kunnen niet steeds alleen hen blijven beschuldigen van vals spel.  Zij die zoals Abbas (en Mubarak van Egypte) het spel meespelen en steeds opnieuw slappe knieën blijken te hebben, zijn op zijn minst medeplichtig. Want laten we eerlijk zijn, het zijn niet de Amerikanen die een ondergrondse stalen 'anti-tunne' wal installeren aan de grens tussen Egypte en Gaza. Het zijn ook niet de Amerikanen die recentelijk twee internationale initiatieven hebben tegengehouden om Gaza vanuit Egypte te bevoorraden. En het zijn evenmin de Amerikanen of Israëli's die regelmatig kopstukken van Hamas blijven oppakken op de Westoever en hordes ambtenaren en politiemannen die van sympathie voor Hamas werden verdacht naar huis hebben gestuurd, terwijl ze ondertussen blijven volhouden te streven naar verzoening met Hamas.

Geen opmerkingen: