woensdag 10 maart 2010

De WAARheid van kolonist Yochanan Visser


  Vandaag te gast: Jaap Hamburger (foto), voorzitter van Een Ander Joods Geluid. Met een reactie op een stukje in het Reformatorisch Dagblad over een initiatief van de geharde kolonist Yochanan Visser, die er wel vaker in slaagt zijn als 'facts' verpakte leugens aan Nederlandse dagbladen te slijten. (Voor een foto van Visser, zie onder). Jaaps reactie werd niet geplaatst door het RD, omdat hij 'teveel op de man speelde en referenties opgaf die waarschijnlijk voor de lezer niet goed te volgen zouden zijn'.       

Als voorzitter van Een Ander Joods Geluid heb ik mij nooit kunnen vinden in de bijna idyllische voorstelling die Yochanan Visser geeft van de Israëlische bezetting. Yochanan kent tenminste één Palestijn, Ashraf geheten, met wie hij in diens doe-het-zelf winkel in het nabijgelegen dorp El Khader af en toe een gesprekje voert. Visser die zelf als aannemer woont en werkt in de illegale nederzetting Efrat (en niet in Jeruzalem, zoals het Reformatorisch Dagblad op 3 maart ten onrechte meldde),koopt wel eens wat bij Ashraf. Het praatje dat hij in de winkel met hem maakt, heeft hij op de website van Christenen voor Israël opgeklopt tot een gesprek met de dimensies van particuliere vredesonderhandelingen. Zijn verslag heeft hij in telkens iets andere varianten op meerdere websites geplaatst.
Visser wil ons eigenlijk laten geloven dat wij in Nederland en elders misleid worden, dat het Israëlisch Palestijns conflict niet bestaat en dat Israëli’s en Palestijnen op de grond de beste maatjes zijn. Visser wilde ons eerder doen geloven dat er geen aparte wegen zijn voor joden in bezet gebied, dat checkpoints daar in rap tempo opgeheven zijn, dat de Palestijnen op de Westoever tijden van ongekende economische voorspoed beleven, dankzij Israël (hoe was het dan hiervoor?). Hij schreef ook dat er ‘maar’ 265.000 ‘Israëli’s’ op Palestijns gebied leven, omdat hij ‘vergeten’ was de 200.000 Israëli’s op het grondgebied van ‘groot Jeruzalem’ mee te tellen, net zo goed als hij vergeten was hoe deze Israëli’s aangeduid horen te worden, namelijk als kolonisten, net als Visser zelf.
Wat ik echter ondanks dit alles waardeer in Visser is, dat hij van zijn identiteit geen geheim maakt, in tegenstelling tot vele anderen die bij voorkeur anoniem hun onkritische steun voor Israël belijden, ‘steun’ die bestaat uit het zwart maken van critici en het etaleren van historische onkunde en politieke onwetendheid. Visser schroomt niet om met foto en al op Internet te verschijnen, zijn hoofd getooid met een petje van het Joods Nationaal Fonds, één van die dubieuze organisaties die al decennia lang, tot de dag van vandaag een heel belangrijke rol spelen in het ‘Israëliseren’ van Palestijnse gronden en eigendommen. Ik heb Vissers openheid desondanks liever dan de manier waarop zijn medestanders zich schuilhouden of half tevoorschijn komen, zoals de overal opduikende ‘Marijke’, waarachter Marijke Slager schuilt, één van de gangmakers van WAAR. WAAR is één van de clubs waarmee Visser zich verbonden heeft in een nieuw initiatief, Missing Peace waarover het Reformatorisch Dagblad berichtte. Andere participanten zijn ‘Israel Facts’, ‘Christenen voor Israël’en Hineni Jeruzalem.
Israel Facts Monitoring Group echter is het groepje Nederlandse joden in Israel en Nederland –waaronder weer die van WAAR- waarvan Visser beweert dat hij er ‘de manager’ van is, geen nieuwe partij dus. Christenen voor Israël gaf Visser al ruim baan op haar website, en Hineni Jeruzalem is 100% een initiatief van Christenen voor Israël. Met andere woorden: niks nieuws onder de zon, hier zijn voor een ander doel dezelfde partijen in de weer, waar Visser altijd al mee optrok, inclusief zijn eigen clubje. Het ‘nieuwe’ schuilt in de naamgeving van het project: ‘Missing Peace’ . Ongezien laat zich raden welke vrede nog ontbreekt: de vrede die uitbreekt als de Palestijnen zich neerleggen bij de bezetting. Even ongezien laat zich raden wie degenen zijn die telkens weer de vrede missen, die Israël zo genereus aanbiedt: opnieuw de Palestijnen, en al die verdwaasden in Nederland die zich als critici van het Israëlische beleid manifesteren
Het project ‘Missing Peace’heeft ‘de steun van onder meer de Israëlische ambassade in Den Haag’, zegt Visser, en misschien schuilt daarin het enige nieuwe. Dat zou passen in de propagandacampagne die de huidige Israëlische regering in eigen land en via de ambassades in het buitenland is gestart, tegen de politieke oppositie vanuit NGO’s, en het maatschappelijk middenveld. Visser laat onvermeld wat aard en omvang van de steun van de Israëlische ambassade inhoudt, zo open is-ie nou ook weer niet. Geld, om de ‘drie full time krachten’ te betalen waarvan Visser rept? Informatie en aanwijzingen welke thema’s aan te pakken, wie zwart te maken, waarmee te scoren? Het zou zomaar kunnen en in het kader van de ‘transparantie’ waarop Israël zo aandringt als het om zijn critici gaat, stel ik hier de vraag aan Visser: waaruit bestaat de steun van de ambassade, Yochanan? Gratis JNF petjes voor wie zich aanmeldt als deelnemer, of gaat ‘de steun’ verder? En wie gaan schuil achter ‘onder meer’, in de formulering: “..de steun van onder meer de Israëlische ambassade..”? Er zijn nog andere ‘missing pieces’. Wat betekent de zin dat het project ‘financieel onafhankelijk’ is? Drukt het zijn eigen geld? Of doen de als anti-joods te kwalificeren ‘Christenen voor Israël’ ook letterlijk een duit in het zakje van het project?
Viser zegt voorts: "rapporten van de Verenigde Naties worden niet altijd onbevooroordeeld geschreven. “De feiten uit die rapporten kloppen over het algemeen wel. Maar de selectie van de feiten is eenzijdig. Een groot deel van het VN-personeel in Israël is Palestijn; er wordt daardoor onvermijdelijk geschreven met een agenda.”
Gelukkig dat we daartegenover ‘Missing Peace’ mogen verwelkomen. Met de steun van de Israëlische ambassade en Christenen voor Israël en onder leiding van een kolonist, contrasteert het in zijn onafhankelijkheid opvallend met de vooringenomenheid van Palestijnse VN medewerkers en Nederlandse journalisten.
Jaap Hamburger, vz. Een Ander Joods Geluid

Geen opmerkingen: