woensdag 16 juni 2010

Christenen voor Israel, Israëls 'echte' vrienden

Christenen voor Israël laat opnieuw zien wat voor een destructieve organisatie het is, een organisatie die de meest krankzinnige ontsporingen van Israël altijd van harte zal toejuichen omdat dat alleen maar de vervulling van Gods belofte aan Israël dichterbij zal brengen. En daarmee het einde der tijden. En daarmee de wederkomst van Christus en de verlossing van alle christenen. Leve de grote kladderadatsch. Of zeg ik nu niet helemaal juist? 
In ieder geval heeft het jongerenplatform 'Isreality' van CvI een verzameling organisaties van SGP-jongeren tot Arbortusafwijzende christenen (Een schreeuw om Leven) en het een en ander daartussen bijeengebracht om te gaan demonstreren VOOR Israëls overval op de Mavi Marmara en de andere schepen van de Free Gaza Flotilla. Onder het pakkende motto  'Om Sions wil niet zwijgen' zullen die organisaties morgen om 13.00 uur in Den Haag de volgende verklaring gaan overhandigen aan Israëls ambassadeur Kney Tal: 
''Voor u staat een groep mensen die zich verbonden weet met Israël. We zijn een diverse groep,
samengesteld uit verschillende politieke stromingen of kerkelijke groeperingen. We zijn een groep van zowel Joden als christenen.
Wat ons bindt is dat we van Israël houden, en dat we de God van Israël eren.
Wat we u willen laten weten is dat, hoewel de wereld Israël als een baksteen laat vallen, dit land en volk niet alleen staan. Er staat een groep mensen achter Israël, vanuit een oprechte en solide vriendschap.
Wij beseffen dat Israël een verdrukt land is. Verdrukt door de omringende volkeren en niet in het minste door eenzijdige berichtgeving in de media. De wereld spuwt Israël uit. Maar wij niet.
We zijn te lang stil geweest, en beseffen dat we op een cruciaal punt zijn aanbeland: een keuze voor of tegen Israël. Wij kiezen vóór het leven, tegen de dood en de haat van Hamas of Hezbollah.
Wij blijven echter trouw aan onze vrienden in Israël. Daarom willen wij laten weten dat wij vierkant achter Israël blijven staan, in goede én in minder goede tijden.
Wij geven een signaal af aan de wereld. Een signaal van vrede en verdraagzaamheid.  Wij kiezen partij voor Israël en bidden voor de Vrede van Jeruzalem.''
Ze kiezen voor het leven en tegen de dood? Toch niet als het gaat om de dood van negen Turkse vredesactivisten, zou je zeggen. Een signaal van vrede en verdraagzaamheid? Ja, daar gaf Israël met zijn actie op de Mavi Marmara absoluut blijk van. En een verdrukt land dat lijdt onder eenzijdige berichtgeving in de media? Je zou zeggen dat niemand zo eenzijdig bezig is geweest als de officiële Israëlische kanalen die overuren maakten met beweringen als dat er 50 Turkse huurlingen aan boord van de Mavi Marmara waren met ieder 10.000 dollar op zak (later onder druk teruggenomen), valse foto's van wapens verspreidden, en vervalste opnames van de radiocommunicatie waarop de Turken zogenaamd riepen 'Shut up, go back to Auschwitz' ...
Enfin, Christenen voor Israël heeft zo zijn eigen christelijke variant van de Marxistische Verelendungstheorie uitgevonden naar het lijkt. Altijd al stonden ze achter de nederzettingenpolitiek. Geen militaire actie van Israël of CvI staat erachter. Hoe meer Israël in de fout gaan en de publieke opinie van de rest van de wereld tegen zich in her harnas jaagt met acties die ingaan tegen internationale wetten en regels, hoe meer de christenen van Israël gaat houden. Want hoe groter de problemen, hoe meer het Rijk Gods naderbij komt. Bij CvI zitten Israëls ware vrienden, ze zijn ermee verbonden in een 'oprechte en solide vriendschap'.
Wie zulke solide vrienden heeft, heeft echt geen vijanden meer nodig, lijkt me.  

3 opmerkingen:

Daphne zei

De grote kladderadatsch hoop ik nog mee te maken, maar nu alsjeblieft nog niet. (Vrij naar Augustinus.)
Misschien omdat ik toch onwillekeurig aan de kladderkatjes moet denken.
Voor de rest is het natuurlijk typerend dat de politieke 'vrienden van Israel' nog slechts in SGP, CU en PVV-kringen gevonden kunnen worden. Je moet een politieke en ideologische klap van de mallemolen hebben gekregen om je op dit moment achter het beleid van de Israelische regering te scharen.
Erg is dat het CIDI liever hand-in-hand loopt met de PVV en de Christenen voor Israel, dan een debat te voeren met de echte Nederlandse politiek.

Elisabeth zei

Die mensen van Christenen voor Israel zijn volslagen halvegaren! (Ik ben zelf Christen dus ik kan het beoordelen!)
Zelfs Ronnie Naftaniel geeft dat toe op zijn eerlijke momenten (d.w.z als er geen cameras in de buurt zijn). Ik ken iemand die ooit met hem in de trein zat nadat hij op zo'n bijeenkomst had gesproken en toen lachte Mr. Israel zich helemaal slap om die idioten die zich zo leker voor zijn karretje lieten spannen.
Het is inderdaad typerend dat alleen mensen die zich aan de extremen bevinden Israel nog door dik en dun steunen. En daar reken ik ook Maxime Verhagen bij! Zijn grootvader heeft in Buchenwald gezeten, en hij meent blijkbaar dat loyaliteit aan zijn opa betekent: Onvoorwaardelijke steun aan de staat die opgericht is door de toenmalige slachtoffers van de Nazi terreur. Dat je ook loyaal kan zijn aan de principes van je opa (bijvoorbeeld wanner die door Israel worden geschonden) komt blijkbaar niet bij hem op...

Anoniem zei

Beste mensen,

hier is een discussie gaande tussen SGP jongeren en mijzelf, omtrent dit onderwerp:
http://www.partijvoorhetleven.nl/israelmanifestatie#comment-1047

Dit is mijn laatste bijdrage:

Beste Camba,

ik ben redelijk goed op de hoogte ben van allerlei feiten m.b.t. Israel.
Maar U neemt publiekelijk een standpunt in ( de pro Israel demonstratie).
U behoort dus véél meer dan ik uw best te hebben gedaan om tot een verantwoord oordeel te komen.
Een verantwoord oordeel vereist verantwoorde bronnen. Bent U dat met mij eens?
Welnu, er is een dagboek bijgehouden door de israelische premier (in 1955-1956), Sharett.
De zoon van Sharett heeft dat dagboek in 1974 ( ongeveer) gepubliceerd, in het Hebreeuws.
In het kabinet van Sharett zat ook minister Rockach. Diens dochter , Livia, heeft delen van het dagboek in het engels vertaald, en zo toegankelijk gemaakt voor de wereld.
Leest u dat eens.
Het is gemakkelijk te downloaden: http://chss.montclair.edu/english/furr/essays/rokach.html

Een citaat uit hoofdstuk 9. Sharett: "Who would be foolish enough to believe that such a complicated operation could "develop" from a casual and sudden attack on an Israeli army unit by an Egyptian unit?"

Zelfs Sharett kan zich nauwelijks voorstellen dat de wereld het bedrog van israel zal geloven .....

U heeft er, zelfs 50 jaar later en veel van dergelijke valse-vlag acties later, nog steeds geen moeite mee.
U wìl het geloven.
U wìl helemaal niet de waarheid weten.

Prima, maar spreek dan geen onwaarheid. Zeg niet dat Israel zwak is en slachtoffer is, en graag vrede wil.
Israel is sterk, Israel is de initiatiefnemer van geweld, en Israel is de pratijk die juist geen vrede wil. ( Quote uit hoofdstuk 4: "Peace, however, was the last thing Israel was interested in." )

Lees het uit de mond van een oud minister president.

Of zeg in het vervolg: "Wij willen niet weten wat de waarheid is, maar kiezen blind voor Israel."
daar zou ik nog vrede mee kunnen hebben.