woensdag 3 november 2010

Fayyad mag door de PA gefinancierde projecten in Jeruzalem niet komen openen

Fayyad op bezoek bij een school in Dahiyat al-Barid. 

Er zijn van die nieuwsfeiten waarbij je zelf nauwelijks weet welke kant je met kiezen. Ik heb bijvoorbeeld geen enkele sympathie voor Salam Fayyad, de Palestijnse premier. Hij is een man die zich schikt in de bezetting, zich naar voren heeft laten schuiven als alternatief van een democratisch gekozen regering, en als hoofd van een door Amerikanen, Europeanen en Israeli's op poten gezette Palestijnse politiemacht hard meewerkt aan het onderdrukken en opsluiten van andersdenkenden. Als Israel deze marionet van het Westen en van henzelf de voet dwarszet, heb ik daar weinig problemen mee. Soms vind ik het zelfs ronduit komisch.

Aan de andere kant is het niet alleen illegaal, maar ook buitengewoon ergerlijk als Israel Jeruzalem, dat toch eeuwenlang een uiterst multiculturele stad is geweest om het zo te zeggen, als exclusief Israelisch opeist.
Als dus Fayyad in Oost-Jeruzalem herstelwelzaamheden aan scholen of wegen gaat bekostigen omdat Israel dat nalaat, valt dat weer toe te juichen. En als Israel hem vervolgens verbiedt om de inwijding van die door de PA bekostigde werken te komen vieren, is dat ergerlijk, maar ook weer een beetje komisch.

Ziedaar het probleem met het nieuws van gisteren dat Fayyad niet festiviteiten kon bijwonen in  een wijk als  Dahiyat al Salam in Sheikh Jarrah waar de PA scholen heeft laten opknappen, of Shuafat waar een straat was bestraat. En wel omdat premier Netanyahu dat niet wilde en de Israelische minister van Binnenlandse Zaken Yitzhak Aharonovitch een order had uitgegeven die Fayyad verbood naar de inwijdingsceremonie te komen, onder verwijzing naar wetgeving die politieke activiteiten van Palestijnen in Israel afhankelijk maakt van het al of niet hebben van een vergunning (een vergunning die - dat zij terzijde opgemerkt - zeker voor activiteiten in Jeruzalem nooit wordt verleend). 'Er mag niet tegen de wet worden ingegaan,' zei Aharonovitch, die het kennelijk ontging hoe ironisch dat klinkt in een stad die geheel in strijd met alle internationale wetten door Israel is bezet en geannexeerd. 
Fayyad week daarop uit naar een andere school waar de PA ook geld aan had uitgegeven, een school die weliswaar in Oost-Jeruzalem ligt, maar wel aan de Palestijnse kant van de Muur. Hij daar ferme woorden. Netanyahu zegt dat dit buitenwijken zijn van Jeruzalem, de verenigde hoofdstad. Wij zeggen: ja, dit zijn buitenwijken van de bezette hoofdstad van onze onafhankelijke staat.'  

Israel is er altijd op gebrand geweest het Palestijnse stempel op Jeruzalem de kop in te drukken. Orient House, het gebouw dat altijd als een soort officieus hoofdkwartier van de PLO in Oost-Jeruzalem diende, is al zo'n tien jaar dicht. Anderhalf jaar geleden wist de politie van Jeruzalem ook alle activiteiten de kop in te drukken van het festival 'Jeruzalem 2009, culturele hoofdstad van de Arabische wereld'. Bij een aantal activiteiten werden toen enkele tientallen mensen opgepakt.

Geen opmerkingen: