zaterdag 31 juli 2010

Eén dode en 17 gewonden bij vergeldingsacties van Israël in Gaza

Foto Ma'an News.
 
Bij Israëlische wraakacties voor het afschieten van een Grad-raket vanuit Gaza, zijn zaterdagmorgen vroeg een man gedood en 17 mensen gewond, onder wie enkele kinderen. De  slachtoffers vielen als gevolg van bombardementen vanuit de lucht, terwijl in het noorden van Gaza ook tanks aan de beschietingen deeelnamen, aldus ooggetuigen. Het was één van de zwaarste beschietingen sinds januari 2009.
De Ezzedin al-Qassam brigades, de militaire arm van Hamas, maakte bekend dat de omgekomen man de 40-jarige Issa Abdul-Hadi al-Batran was, één van haar leiders. Hij werd gedood door een raket die zijn cravan trof in Al-Bureij. Volgens Israelische bronnen zou hij een raketbouwer zijn. De Palestine Telegraph vermeldt dat tijdens de Israëlische actie in Gaza van december 2008-januari 2009 het huis van Batran werd getroffen. daarbij werd zijn vrouw Manal (35) en vijf van zijn kinderen in leeftijd variërend van vijf tot 14 jaar gedood.
Bij een beschieting van het Ansar veiligheidscomplex, de vroegere presidentiële residentie in Gaza-Stad werden volgens Muawiyah Hassanein van het Palestijnse ministerie van Gezondheid, 17 mensen gewond, onder wie enkele kinderen. Hun verwondingen liepen uiteen van licht tot levensbedreigend, volgens de staf van hget Shifa-ziekenhuis waarheen zij werden vervoerd. Acht van de gewonden waren volgens Hassanein veiligheidsbeambten van Hamas. Diverse gebouwen in de omgeving van het Ansar-complex liepen schade op.
Verdere beschietingen vonden plaats in Deir al-Balah, waar projectielen landden in onbebouwd gebied,  en op diverse tunnels nabij Rafah. In een Israëlische verklaring heette het dat in Nusseirat een fabriek van wapens werden getroffen en in Rafah diverse tunnels die voor wapensmokkel werden gebruikt.
De aanvallen kwamen als vergelding voor een Grad-raket die vrijdag werd afgevuurd op de Israëlische stad Ashkelon. Hij veroorzaakte daar lichte schade aan gebouwen en aan een aantal geparkeerde auto's. Geen enkele groep eiste de verantwoording voor de beschieting op. Israël zei in de verklaring Hamas verantwoordelijk te houden voor 'alle terreur die vanuit de Strook komt'. Ynet citeerde een hoge Israëlische militaire bron die zei te betwijfelen of Hamas inderdaad achter de beschieting met de Grad zat. Volgens deze bron probeert Hamas veeleer de status quo te handhaven. 

Update zaterdagmiddag: in de grensstrook die Israël tot ´oorlogszone´ heeft verklaard zijn zaterdag een jongen van 16, en twee mannen van 25 en 21 jaar door kogels gewond geraakt. Dat gebeurde bij twee verschillende incidenten dicht bij de grensovergang Erez. De drie waren in puin dat was achtergebleven na de ´Cast Lead´ veldtocht aan het zoeken naar bruikbaar gruis om als voegmateriaal te dienen voor de bouw, toen zij vanuit Israëlische wachttorens onder vuur werden genomen. Bouwmaterialen mogen nog steeds de Gaza-Strook niet in, behalve voor internationale organisaties als de VN en de Rode halve Maan en tot dusver in veel kleinere hoeveelheden dan was toegezegd. Daarom wordt puin zoveel mogelijk hergebruikt.   

vrijdag 30 juli 2010

Kolonisten nemen weer huis in Oost-Jeruzalem over, grenspolitie verwoest Bedoeïenendorpje

P
Politie voor deur van het huis dat Ateret Cohanim in bezit heeft genomen.

Terug van weggeweest.
Veel is er niet gebeurd de afgelopen week, maar twee dingen vallen wel op. Donderdag was er weer een overname van een huis in Arabisch Oost-Jeruzalem door kolonisten. Het ging ditmaal om een groot huis dichtbij de Westelijke Muur en de Aqsa moskee dat bewoond werd door de familie Quirresh, een extended family bestaande uit acht families van, naar één van de clanleden zei, ongeveer 90 personen. De overname gebeurde donderdag, op het moment dat acht van de negen families weg waren naar een bruiloft. Leden van Ateret Cohanim, een religieuze kolonistenbeweging die erop mikt zoveel mogelijk onroerend goed in Oost-Jeruzalem te verwerven en daarbij onder meer gesteund wordt door de casino-magnaat Irwin Moscowits uit Florida, trokken bij het aanbreken van de dag onder politiebegeleiding het huis binnen.
Juridisch zit de zaak als volgt in elkaar: De familie Quirresh huurt het huis al sinds de jaren 30 van de vorige eeuw van een Palestijnse eigenaar die in het buitenland woont. In 1987 heeft deze het huis blijkbaar verkocht, want de familie kreeg toen te horen dat zij te maken kreeg met een firma 'Blue Strars World Investment, een organisatie waar de kolonisten achter zaten. De kolonisten probeerden meermalen de Palestijnse familie uit het hu te zetten, maar kregen van de rechter steeds nul op het request. Ook donderdag wisten de teruggekeerde bewoners - die zie de foto op een bankje voor het huis de loop der gebeurtenissen afwachten -  van een rechtbank een bevel tot uitzetting van de kolonisten te krijgen. Tevergeefs probeerden de Palestijnen de politie zover te krijgen dat zij dit bevel uitvoerden. De kolonisten gingen intussen in beroep en kregen van de rechters gedaan dat zij kunnen blijven tot zondag, waarop de echte hearing van de zaak zal plaatsvinden.(Ik ontleen dit  alles overigens grotendeels aan de blog van Hagit Ofran van Peace Now, die dit soort zaken in haar portefeuille heeft. De foto's zijn ook van haar). 


Een ander niet minder schrijnend verhaal is dat van het niet-erkende Bedoeïenendorpje Al-Araqib in de Negev, dat maandag 26 juli in zijn geheel met de grond gelijk is gemaakt. Het  verhaal van de niet erkende dorpjes is tamelijk treurig. Er zijn honderden van dit soort dorpjes die volgens de autoriteiten niet bestaan en niet mogen bestaan en daarom geen water, elektriciteit, vervoer en andere voorzieningen kennen. In het geval van de Bedoeïenen gaat het om mensen die weigeren mee te werken aan een politiek waarbij de Bedoeïenen van hun land worden verdreven en in steden bijeen worden gebracht. Ook in het geval van het dorpje Araqib, zo'n 40 huizen en ongeveer 300 mensen gaat het om Bedoeïenen die hier al woonden voordat de staat Israël was gesticht.

Maandagmorgen kwam een politiemacht van 1500 man met bulldozers en ander zwaar materieel die de bewoners verdreven en de - van hout, plaatijzer en tentdoek vervaardigde - huizen, olijfboomgaarden, watertanks en andere structuren pletten tot er niets meer te vernielen viel. Groepen Joodse demonstranten die het dorp te hulp waren gekomen konden niets uitrichten tegen de overmacht. Volgens politiechef Mickey Rosenfeld ging het om het uitvoeren van een 11 jaar oude rechterlijke uitspraak en zullen de bewoners in de
Bedoeïenenstad Rahat worden ondergebracht. De bewoners voelen dat als een gedwongen verblijf in een soort getto. Zij hebben gezworen terug te keren naar de plaats waar hun familie generaties lang heeft gewoond en alles wat is vernield weer op te bouwen.
 Update zondag 1-8-10:  Max Blumenthal meldt op zijn blog dat de Israëlische politie bij haar actie om Al-Araqib te vernietigen hulp kreeg van vrijwillige hulppolitie in de vorm van middelbare scholieren. Op zijn blog een verslag (met foto´s) van hoe die scholieren voor hun plezier hielpen de boel te slopen. Overigens wordt Al-Araqib intussen al weer opgebouwd met hulp van Israëlische Joden. Zie ook daarvoor Blumenthals blog. 

Update woensdag 4-8-10: Het verhaal van Al-Araqib is er een met een open eind. Het afgelopen weekeinde gingen vrijwilligers naar Al-Araqib en bouwden ongeveer 10 gebouwen weer op. Maar vandaag, woensdag, keerden de autoriteiten terug en sloopten ook deze nieuwe gebouwen weer. Wordt vervolgd?

woensdag 21 juli 2010

Abu is weg

Dit blog is wegens vakantie-omstandigheden en familieverplichtingen gesloten tot 30 juli.

Een dode, zeven gewonden na beschieting tank van Noord-Gaza

Een man, de 22-jarige Mohammed al-Kafarneh, is woensdag gedood en zeven anderen zijn gewond bij een beschieting door een tank nabij Beit Hanoun in het noorden van de Gaza-strook  Van enkele van de gewonden is de toestand ernstig, van één van hen zelfs kritiek, volgens een plaatelijk ziekenhuis.
Volgens het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP) schoot de tank nadat een schutter van deze beweging het vuur had geopend op een Israëlische patrouille die 300 meter de Strook was binnengedrongen. Volgens het DFLP zou een soldaat zijn geraakt. De tank vuurde daarop diverse granaten af, die volgens ooggetuigen ook omstanders troffen. Volgens het Israëlische leger had de tank gechoten op militanten die het afschieten van een projectiel aan het voorbereiden waren.

Wat gebeurt er als Israël cacao toelaat in Gaza


Een beetje een cynische kop boven deze post. Maar ik doe dat in commissie. Hij is namelijk overgenomen van Gaza Gateway, een aan te raden blog van de mensenrechtenorganisatie Gisha, waarop wordt bijgehouden hoe ´liberaal´ de blokkade van Gaza intussen door Israël wordt gehanteerd. En de inhoud van dat stukje is, zoals te verwachten, ook nogal cynisch. Eénentwintig dagen na de Israëlische kabinetsbeslissing daartoe, zegt het,  worden nu ook grondstoffen in Gaza binnengelaten voor de industrie, te weten textiel, lege conservenblikken en dus ook die cacao. Maar omdat alleen de Kerem Shalom doorgang volledig open is, gaat dat toelaten van grondstoffen traag. Zo traag dat veruit de meeste aanvragen voor importvergunningen door de Palestijnse coördinatie commissie die dat behandelt niet eens bij de Israëli´s kunnen worden ingediend. En volgens Gaza Gateway zal dat, als het in dit tempo doorgaat, ook nog maanden gaan duren. Terwijl het ook nog steeds de vraag is hoe Israël de economie daar, in overeenstemming met zijn belofte, weer een beetje vooruit wil helpen als personen en goederen voor export er niet uit mogen.
Over het aantal trucks dat dagelijks passeert zegt Gisha dat het aantal weliswaar volgens Israël met 70% is toegenomen, maar nog steeds zit op ongeveer 34% van de behoefte. Als de volledige behoefte aan comsumptiegoederen en grondstoffen gedekt zou moeten worden, zouden volgens de Palestijnse coördinatie commissie ongeveer 500 trucks per dag nodig zijn. Vorige week waren het er gemiddeld 180 per dag, waarvan 50 met humanitaire hulpgoederen en goederen voor de landbouw.

Leger Israël wil in toekomst burgerslachtoffers ´nog verder beperken´


Fosfor over Gaza

Het Israëlische leger heeft veranderingen aangebracht in zijn manier van opereren. Dat staat in een rapport van 37 pagina's  dat maandag is aangeboden aan het bureau van secretaris-generaal Ban Ki Moon van de Verenigde Naties.  De maatregelen zijn een reactie op een resolutie van de VN waarin werd aangedrongen op een geloofwaardig onderzoek  naar de aanval op Gaza van december 2008- januari 2009 waarbij ongeveer 1400 mensen omkwamen, van wie veruit de meesten burgers.  
In het rapport, dat integraal op de website staat van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Jeruzalem, staat dat het gaat om 'operationele veranderingen om nog verder burgerslachtoffers en schade aan bezittingen van burgers te beperken'. Daarvoor is onder meer bepaald dat het beschermen van burgers en van bezittingen van burgers een 'integraal onderdeel is van de taak  van een commandant van het Israëlische leger'.  Zo wordt als concrete maatregel aan iedere gevechtseenheid een officier voor humanitaire aangelegenheden toegevoegd. 

Een ander punt is dat Israël in het rapport zegt voortaan meer restricties te willen gaan toepassen op het gebruik van witte fosfor. Witte fosfor is onder de geldende internationale bepalingen verboden in bevolkte gebieden, maar werd desondanks door Israël in Gaza in grote hoeveelheden ingezet. Onder meer wordt - wat eerst was ontkend - nu toegegeven dat witte fosfor was gebruikt bij een beschieting van het UNWRA-hoofdkwartier waarbij grote voedselvoorraden in vlammen opgingen.  Israël, dat betoogt dat het gebruik van witte fosfor wél legaal is, wil nu gaan werken met 'bufferzones' waarbinnen dit middel om rookgordijnen op te werpen niet wordt ingezet. 
Tevens wordt in het rapport gezegd dat Israël nu naar 47 gevallen die zich in Gaza hebben voorgedaan een strafrechtelijke onderzoek heeft ingesteld. Dat is 11 meer dan in januari. In een rapport dat een onderzoeksteam onder de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone in september afrondde voor de VN,  werd geconstateerd dat zowel Israël als Hamas zich waarschijnlijk aan oorlogsmisdaden schuldig hebben gemaakt. De Algemene Vergadering stelde in november in een resolutie dat zowel Israël als de Palestijnen een geloofwaardig onderzoek dienen te starten naar de gang van zaken.
De Israëlische reactie geeft de cynische blogger die ik ben aanleiding om vast te stellen dat ook ´het meest morele leger van de wereld´ blijkbaar nu tot de conclusie komt dat het verlies van burgerslachtoffers ´nog verder beperkt kan worden´, terwijl eerder was gezegd dat Israël in dat opzicht al 'al het mogelijke had gedaan'. 

Ook de Palestijnse Autoriteit heeft overigens een rapport ingeleverd bij Ban Ki Moon, maar de inhoud daarvan is nog niet openbaar. De VN moet nog reageren op de rapporten. 

maandag 19 juli 2010

Wilders gaat internationaal met zijn blijde bruine boodschap

Ik ontkom er niet aan dit te melden: Geblondeerde Geert gaat internationaal. Of zoals de Pravda (Engelse editie) meldde onder de kop Islamophobia sweeps Europe: Like Hitler, in his revolting, cruel and totally unacceptable campaign against the Jews, Geert Wilders wishes to internationalise his movement, called “Stop Islam – defend freedom”.
Ik kamp met tijdgebrek, maar gelukkig kan ik wat het Wilders nieuws betreft  verwijzen naar de site van Krapuul. Die volgen de capriolen van het rechtse orakel uit Venlo op de voet. 

   
 Ziehier een kort citaat:
 De “Geert Wilders International Freedom Alliance” (GWIFA, oftewel: De Bruine Internationale) heeft zijn eerste bondgenoten bekendgemaakt. Ze komen uit Duitsland. Het zijn de BPE (Bürgerbewegung Pax Europa) en PI (”Politically Incorrect”, een rechtsextreme Duitse massablog die vanuit de VS wordt gerund, omdat ze in Duitsland onder verdenking van … haatzaaien staat).
PI maakt trots bekend, dat Wilders op 2 oktober aanstaande in Berlijn een rede komt houden, onder vertoning van de onvermijdelijke film Fitna. Op dinsdag 13 juli jongstleden hebben René Stadtkewitz, Stefan Herre en Wilders elkaar in Den Haag getroffen. (Foto ontleend aan PI van heden:)



PI is een massaal bezochte Islam-haatblog. Evenals Wilders, wil ze officieel niet extreem-rechts genoemd worden, maar “klammheimlich” is ze dat toch. Onze vriend en medestrijder de Politblogger Dietmar Näher uit Stuttgart fileert letterlijk dagelijks de verborgen bruine boodschappen in de redactionele artikels en de onverhulde haat- en soms Nazi-berichten, die de commentatoren ten beste geven. Meestal ongehinderd door de regels die leider Stefan Herre (sportleraar) beweert te hebben ingesteld.

Noodkreet van Gideon Levy


 Sommigen zullen vinden dat Gideon Levy van Haaretz moedig tegen de stroom op zwemt, sommigen zullen dat hij overdrijft, sommigen zullen zeggen dat hij zichzelf overschreeuwt, en sommigen zullen denken dat hij gelijk heeft.
Ik behoor tot de laatste categorie. Levy klinkt soms schril, soms wil je haast niet geloven dat het waar is en soms klinkt het inderdaad alsof hij zichzelf overschreeuwt, maar ik vind het moeilijk om te ontkennen dat hij gelijk heeft. En ik denk dat het niet zijn fout is dat hij klinkt als een roepende in de woestijn.
Zondag schreef hij een column die klonk als een noodkreet. Een column die niet bedoeld was voor nationalisten, racisten en fans van militarisme of fascisme, voor wie 'democratie een tyrannie van de meerderheid is die lak heeft aan de minderheid, die de staat boven alles willen stellen en jodendom boven democratie, die denken willen binden aan vaste patronen, de pers wil breidelen, de academische wereld onder toezicht stellen, burgers ondergeschikt maken aan een eed van loyaliteit. Die willen streven naar een staat waar fundamentele waarden naar de hel kunnen lopen, een staat zonder B'tselem of hooggerechtshof'.
Voor die mensen, zegt hij, schreef hij niet. Maar wel voor diegenen die destijds protesteerden bij de slachtpartijen van Sabra en Shatila, die de geschiedenis kennen, die weten wat democratie is. Die mensen zouden verschrikkelijk bang zouden moeten zijn, zegt Levy,  maar zijn het niet. Ze horen wat er gebeurde met Hanin Zuabi en hoe Arabische Knessetleden worden aangepakt door de centrum- en rechtse partijen. Ze weten dat er een stroom griezelige wetten op stapel staat, zij zien de McCarthy-achtige heksenjacht op NGO's, Knesset-leden en  hoogleraren, maar ze blijven stil. Ze realiseren zich dat er gevaar dreigt dat erger is dan alle dreigingen van buitenaf, maar doen niets. Tegen hen zegt hij: It's coming to you, oftewel het komt ook jullie kant op.

Zij zouden van de geschiedenis geleerd moeten hebben....

.. that regimes that begin to act this way are doomed, that Israel is on a slippery slope, mainly because its control mechanisms have all been rendered impotent, and yet they do not protest. They sense that something terrible is happening, but fool themselves into believing that "it won't happen to me." They hear every day about the growing danger, and they cluck their tongues, sigh, complain and abandon the field. This piece is meant for them.
Zuabi is hounded, MK Ahmed Tibi is threatened - so what, they're Arabs. Those who express unconventional views are denounced as traitors, boycott organizers will be fined, Gaza flotilla participants punished, human rights activists and critics of the Israel Defense Forces outlawed - and the majority of Israelis think that nothing bad will happen to them as a result. (...)

They think it's not nice, but that it won't happen to them. (....)

The time has come to tell them, the ones who have withdrawn and who care only about their own lives, that it's coming. Soon, soon, it will happen to you. It won't stop at the Arab MKs or at the NGOs, not at the universities and not at the demonstrators. It won't even stop at your doorstep. It will enter your daily life. Police violence? It will come to your children, too. Thought police? It will reach you, too. Your newspaper and your television will look different; the Knesset, your courts and your schools will be unrecognizable. It has happened more than once, and it will happen here, too. If not today, then tomorrow. The monster has reared its ugly head, it is approaching all of us, no one remains who can stop it and when it gets here, it will be too late, much too late.
Ze weten dat regimes die zo handelen gedoemd zijn, dat Israël zich bevindt op een hellend vlak, en ze houden zichzelf voor de gek door te denken dat het hun niet zal gebeuren. Maar het zal niet stoppen bij Arabische Knessetleden, NGO's, universiteiten of demonstranten. Het zal jullie levens ook binnendringen. 'Politiegeweld? Het zal ook jullie kinderen overkomen. Gedachtenpolitie? Het zal ook jullie bereiken'. Jullie kranten, tv, de Knesset, rechtbanken, scholen, zullen er anders uit gaan zien. Het is meer dan eens gebeurd en het zal hier ook gebeuren. En als het komt is het te laat.

Wat is dit ? Waarschuwen voor een totalitaire staat, voor naderend fascisme zonder die woorden echt te gebruiken. Maar of het zal helpen?

 PS Wie hieraan nog niet genoeg heeft: Ook Uri Avnery schreef een column die tot nadenken stemt. Over de verloedering van de Knesset. Klik hier 

PS II - Ik had gisteren geen tijd en zie nu pas dat Anja Meulenbelt zondag aandacht aan hetzelfde schonk. Zal vaker gebeuren. We vinden vaak dezelfde dingen belangrijk.

zaterdag 17 juli 2010

Zandverstuivingen, een aanrader

Wie een oprechte belangstelling heeft voor het Midden-Oosten moet deze week het special report van de Economist over Egypte lezen. Max Rodenbeck, hun Midden-Oostenredacteur, geeft een naar mijn gevoel uitstekend beeld van de onzekere situatie waarin Egypte verkeert. Onder de titel Shifting Sands legt hij uit hoe grote aantallen Egyptenaren moe zijn van dertig jaar stagnatie onder president Mubarak, een gevoel dat nu nog versterkt wordt door het feit dat Mubarak 82 is en duidelijk ziek. Er moet een verandering komen, maar hoe? Er is niet alleen geen duidelijke opvolger, de kwestie is vooral dat het systeem om zo'n opvolger aan te wijzen dichtgetimmerd zit, dat er geen echt goed functionerende politieke partijen zijn (afgezien van de Moslim Broederschap) dat er geen vertrouwen is in een systeem waarin verkiezingsuitslagen al tientallen jaren lang worden vervalst.
Rodenbeck wijst erop dat de onzekerheid groot is. El-Baradei, die zich op heeft geworpen als het boegbeeld  van een beweging tot verandering zorgde voor een sneeuwbaleffect, maar dat effect is volgens Rodenbeck al weer een beetje aan het smelten. Wat er gaat gebeuren is onzeker. Waarschijnlijk is dat het regime zichzelf wel weer zal prolongeren via een nieuwe sterke man, maar er zijn ook andere mogelijkheden volgens Rodenbeck. Vast staat alleen dat in Egypte volop discussie gaande is - met name op internet en onder een relatief heel groot aantal actieve bloggers - en dat een jongere generatie Egyptenaren het gevoel heeft dat zij niet genoeg aan de bak komt.
De special van Rodenbeck geeft ook bijzonderheden over de, slechte staat van het onderwijs, over rijkdom en armoede, over het leven in de corrupte politiestaat en over de economie die verrassend genoeg veel beter gaat - buitenlandse hulp maakt nog maar 1% uit van het GDP en ondanks het feit dat de bevolking sinds de jaren tachtig ongeveer verdubbeld is, wordt er nu minder voedsel geïmporteerd dan toen. En ook nog geschreven in een heldere, vlotte stijl. Kortom een aanrader, klik hier.

vrijdag 16 juli 2010

Ook onder rechts in Israël woedt de disussie over de één-staatsoplossing

De nederzetting Efrat bij Bethlehem.

Soms is het niet allemaal bij te houden en moet ik dingen even laten liggen.Onderaan dit stukje een verwijzing naar een interview dat The Real News deze week had met de linkse Israëlische econoom Shir Hever (The Alternative Information Center). Hever zegt een heleboel interessante dingen over de structuur van de economie, de invloed van boycots, de 9% van het budget die uitgaat naar het handhaven van de bezetting. Maar het schokkendst klinkt toch zijn verhaal dat slechts 18 families 60% van het kapitaal in Israël in handen hebben en dat Israël qua verschillen tussen arm en rijk en het nagenoeg ontbreken van sociale voorzieningen alleen te vergelijken is met de Verenigde Staten. Om over na te denken. Ooit presenteerde Israël zich als een egalitaire maatschappij. Golda Meir schreef in haar memoires nog dat zij als bestuurder van de vakbondsmoloch Histadruth nauwelijks meer verdiende dan de portier.

Maar verbazender dan Hevers uitlatingen zijn een stuk van Noam Sheizaf (lezers van dit blog kennen hem als de auteur van het blog Promised Land) in de weekendbijlage van Haaretz van deze week. Sheizaf verzamelt een flink aantal uitspraken van rechtse Israëlische politici (Likud met name) waaruit blijkt dat niet alleen links steeds meer nadenkt over een Eén-staatsoplossing, maar dat daar ook aan de rechterkant van het Israëlische politiek spectrum driftig over wordt nagedacht. Eén van de mensen die Sheizaf citeert is oud-minister van defensie Moshe Arens, die in een artikel betoogde dat Israël al een binationale staat ís met een Arabische bevolking die 20% uitmaakt van het totaal. Arens houdt een pleidooi om de Israëlische Arabieren eindelijk eens goed te integreren (waarmee gelijkberechtiging bedoelt). Daarna zou het mogelijk zijn, in zijn optiek, om de Palestijnen van de Westoever ervan te overtuigen dat het staatsburgerschap van Israel een goede oplossing voor hen zou kunnen zijn. Gevraagd of zijn visie niet betekent dat hij nu een post-zionist zou zijn geworden, zegt Arens dat ook Ze´ev Jabotinsky, de geestelijke vader van de Likud, al sprak van een staat met een Joodse meerderheid. ´En dat betekende ook voor hem al 51%´. 

Het lid van de Knesset Tzipi Hotovely is op dit moment een position paper aan het voorbereiden over het onderwerp. Haar visie is dat de Palestijnen van ´Judea en Samaria´ het staatsburgerschap moeten krijgen, zij het geleidelijk. Haar visie wordt bepaald, zegt ze, doordat ze meent dat die gebieden een onverbrekelijk onderdeel uitmaken van Eretz Israel, maar dat het tegelijkertijd fout is niet te willen zien dat daar mensen wonen. Links en rechts sluiten daar hun ogen voor, zegt ze. Links door een Muur te bouwen en te besluiten ze niet te willen zien en rechts door gewoon door te gaan en te zien wat ervan komt. Maar het doel moet duidelijk zijn: annexatie en staatsburgerschap.   
Uri Elitzur, oud voorzitter van de raad van nederzettingen Yesha en oud-kabinetschef van Netanyahu (in diens vorige regeerperiode) is eveneens een voorstander. De wereld krijgt genoeg van meer dan 40jaar bezetting en het heeft geen zin de realiteit uit de weg te gaan, zegt hij. Hij brengt zijn mening al een tijdje naar voren en volgens hem krijgt hij onder meer in Gush Emunim-kringen langzamerhand meer gehoor voor zijn visie. Door Sheizaf gevraagd of hij nu overgelopen is naar radicaal links, zegt hij dat er duidelijke verschillen zijn:   Ik praat over een Joodse staat die een grote Arabische minderheid zal hebben. Zij praten over een Arabische staat met een Joodse minderheid, al zeggen ze dat niet hardop.   
Hanan Porat, tenslotte, een van de founding fathers van de religieuze kolonistenbeweging Gush Emunim, is voorzichtiger. Hij ziet drie mogelijkheden voor Arabieren. Zij die met geweld streven naar een Palestijnse staat moeten weg, zij die de Joodse soevereiniteit accepteren maar niet actief willen deelnemen aan het bestuur ervan kunnen een verblijfsvergunning krijgen en zij die loyaal zijn aan de staat mogen het staatsburgerschap hebben.

Het gehele stuk is hier te vinden. De tijd ontbreekt me helaas om het helemaal te vertalen. Bij het verhaal zijn diverse kanttekeningen te maken. Sheizaf zelf geeft in zijn stuk aan dat het wel gaat om een minderheid van rechts. Wat hij eveneens laat blijken, maar wat niet genoeg kan worden onderstreept, is dat de rechtse voorstanders van een één-staatsoplossing een ´Joodse democratische staat´ willen met een Joodse vlag en volkslied, terwijl linkse Israëlische en Palestijnse voorstanders van de één-staatsoplossing streven naar ´een staat voor alle burgers´.  En dat is een een wereld van verschil.


   

De verdere vier afleveringen van het gesprek met Hever zijn hier te vinden

Plannen voor Amerikaanse deelname aan nieuwe Gaza Flotilla

Amerikanen willen een boot bemannen om mee te gaan doen met een ´flottielje schepen uit Europa, Canada, India, Zuid-Afrika en plaatsen in het Midden-Oosten die in september of oktober naar Gaza gaat varen´. Op de site van de Solidarity Movement staat de volgende oproep: 

This is an important moment in history. In the aftermath of the Gaza Freedom Flotilla massacre and increased world-wide scrutiny of Israel’s blockade of Gaza, the Israeli government has mounted a huge public relations campaign spreading the lie that by letting a few more items into Gaza the blockade has been lifted. This is not the reality. Gaza is still under siege, vital building materials and other supplies are banned, exports of goods from Gaza are denied and neither ships nor people can travel without permission from Israel, permission which Israel will not give. Gaza is essentially an open-air prison under a U.S.-backed Israeli blockade.
We are planning to launch a U.S. boat to Gaza, joining a flotilla of ships from Europe, Canada, India, South Africa and parts of the Middle East due to set sail in September/October of this year. In order to succeed in this essential but costly human rights project, we need significant financial support.

Vrij vertaald: De Israëlische regering doet het na de slachtpartij van de Gaza Freedom Flotilla en toegenomen internationale druk voorkomen alsof het toelaten van wat meer goederen in Gaza betekent dat de blokkade is opgeheven. Dat is niet het geval. Gaza wordt belegerd, bouwmateriaal en andere zaken mogen er niet in, exporten er niet uit en schepen noch mensen mogen er in of uit reizen zonder toestemming van Israël, die niet gegeven wordt.
En dan volgt de aankondiging van het plan een schip uit te rusten.
 De ondertekenaars willen $ 370.000 ophalen om een schip te kopen, groot genoeg voor 40-60 man, dat de Audacity of Hope (Stoutmoedigheid van de hoop) moet gaan heten en het uit te rusten met een bemanning en de nodige papieren.  

donderdag 15 juli 2010

Israël sloopt weer twee huizen op de Westoever

 AFP

Het Israëlische leger heeft donderdag twee huizen vernield in het dorp Abul Arqan op de Westoever, zo meldt AFP. De huizen waren gebouwd zonder vergunning. Zij boden onderdak aan de 13 leden van de familie Al-Shawamreh, onder wie negen kinderen. De familie kreeg bij zonsopgang de opdracht de huizen te verlaten, waarna bulldozers de huizen pletten en ook een bron vernietigden. ´Ze gaven ons geen tijd om alles mee te nemen,´ zei Mohammed al-Shawamreh tegen AFP ter verklaring waarom hij en familieleden en buren bezig waren het puin te doorzoeken.
Een woordvoerder van het Israëlische leger ontkende dat er iemand in de huizen woonde. ´Deze huizen waren illegaal gebouwd en er woonde niemand, daarom hebben we vernield,´ zei hij.
Sinds het begin van dit jaar heeft Israël ruim 20 huizen op de Westoever vernield waardoor meer dan 130 mensen dakloos werden, volgens de mensenrechtenorganisatie Het Israëlische Comité tegen het Slopen van Huizen (ICAHD). Een groot deel van de huizenvoorraad in bezet gebied is gebouwd zonder vergunning. Vergunningen worden in de zogenoemde ´Areas B en C´ zelden gegeven door de militaire machthebbers.
Woensdag werden- net voor het bezoek van de Amerikaanse onderhandelaar Mitchell dat vandaag is begonnen - in Oost-Jeruzalem drie huizen platgemaakt. Dat lokte een veroordeling van de VS uit.

Militairen veroordeeld wegens schieten op geblinddoekte Palestijn

 Twee jaar geleden gaf luitenant kolonel Omri Burberg zijn sergeant Leonardo Corea opdracht een zogenoemde rubberkogel (metalen kogel met rubber overtrek) af te schieten op het been van de geboeide en geblinddoekte Palestijn Ashraf Abu Rahme. Dat gebeurde in Ní´lin tijdens een demonstratie tegen d ebow van de Muur op he bouland van dit dorp op de Westoever. De scene werd gefilmd op een mobieltje door een  meisje in het dorp. Na aandrang van vier mensenrechtenorganisaties stonden de beide militairen terecht en vandaag werden zij veroordeeld. Hun straf wordt nog nader bepaald. Dit is het item dat Al-Jaazera ervan maakte: 

Ook regenwater mogen de Palestijnen niet opslaan en gebruiken

Zo maar een video: het vernielen van een regenwaterreservoir en irrigatiesysteem. Het gebeurde vorige week in de buurt van Hebron/Al-Khalil.

Knesset wil het boyotten van Israël heel duur maken

Israëli´s die actie voeren voor een boycot van Israël of Israëlische producten (BDS, Boycot, Divestment and Sanctions) kunnen binnenkort verwachten met grote schadeclaims te worden geconfronteerd. De Knesset, het Israëlische parlement, heeft met grote meerderheid in eerste lezing een wetsontwerp goedgekeurd om het aanmoedigen van boycots te straffen. Elke instantie die wordt geboycot kan van degene die de boycot heeft aangemoedigd of op touw gezet een schadevergoeding eisen van 30.000 shekel (7000 tot 7500 euro). Dat laat onverlet dat dit bedrag verhoogd kan worden met een schadeclaim ter hoogte van de werkelijk geleden schade als die kan worden aangetoond. Het wetsontwerp is een reactie op de toegenomen druk van BDS die Israël op diverse fronten (financieel, cultureel, op academisch gebied) ondervindt.
De indieners van het wetsontwerp, Zeev Elkin (Likud), Aryeh Eldad (Nationale Unie), en Dalia Itzik (Kadima) wijzen erop dat er in de VS een wet bestaat die het boycotten van bevriende landen verbiedt. Zoiets zou ook in Israël nodig zijn.Het is onduidelijk welke wet de parlementariërs daarmee op het oog hebben. Waarschijnlijk bedoelen zij het verbod om mee te werken aan de Arabische boycot van Israël (dat Nederland ook kent). Die verboden slaan echter op een heel andere situatie.

Libisch hulpschip voor Gaza legt aan in Egyptische haven El Arish




Het door een Libische hulporganisatie gecharterde schip dat tot Al Amal was omgedoopt maar eigenlijk Amalthea heette, is woensdagavond aangekomen in de Egyptische haven El Arish, in de Sinai. De Egyptische autoriteiten hebben gezegd dat de lading, 2000 ton voedsel en medicijnen, in El Arish worden uitgeladen en door bemiddeling van de Rode Halve Maan naar Gaza zullen getransporteerd via de grensovergang bij Rafah. 

Het was de bedoeling dat het schip naar Gaza zou varen, maar Israëlische marineschepen waren het schip uren eerder gaan volgen en Israël had duidelijk gemaakt dat het schip, dat onder Moldavische vlag vaart, niet zou worden doorgelaten. Het schip verlegde daarop woensdag de koers. De spanning bleef er een tijdje in omdat het vaart minderde en besluiteloos leek. Volgens de kapitein waren er technische mankementen, maar een verslaggever van de Arabische zender Al Jazeera meldde dat even was overwogen om via de Egyptische territoriale wateren, waar de Israëli´s het schip niet zouden kunnen volgen, naar Gaza te varen. Youssef Sawari, van de Libische humanitaire stichting die wordt geleid door een zoon van de Libische leider Qadhafi, Seif al-Islam Qadhafi, zei dat de stichting uiteindelijk had besloten naar El-Arish te gaan, omdat ´een confrontatie en mogelijk bloedvergieten niet acceptabel werden gevonden´.
In Gaza deed deed premier van de Hamas-regering, Ismail Haniye, eerder woensdag een oproep aan het schip om toch naar Gaza te varen en de Israëlische blokkade te breken. Tevens riep hij andere organisaties op door te gaan met soortgelijke acties om een einde te maken aan het beleg van Gaza. Haniye sprak bij een ceremonie waarbij een straat in Gaza ´Straat van de martelaren van Freedom Flotilla´ werd genoemd.

Update: Seif al-Islam Qadhafi heeft tegenover As-Sharq al-Awsat gezegd dat over de eindoplossing was onderhandeld tussen de Israëlische nminister Ehud Barak en de Egyptische chef van de veiligheidsdienst Omar Suleiman, zo citeert Ma´an News de Londense krant. Israël zou daarbij de garantie hebben gegeven dat de lading van de Amal Gaza zal bereiken. De waarde ervan bedraagt tientallen miljoenen, aldus Qadhafi. 

woensdag 14 juli 2010

Een dode, zeven gewonden bij beschietingen Gaza

Een 38-jarige vrouw is dinsdagavond gedood en vijf mensen zijn gewond geraakt bij een Israëlische artilleriebeschieting van de wijk Juhor Addik ten oosten van Gaza Stad. De beschieting kwam nadat Israëlische strijdkrachten het gebied waren binnengetrokken, meldden ooggetuigen. De gewonden werden opgenomen in het Shuhada al-Aqsa ziekenhuis. De vrouw bleek toen te zijn overleden. Dezelfde avond vielen twee gewonden bij een beschieting van het Bureij kamp, nadat daar volgens de krant Yediot Ahronot mortiergranaten waren afgeschoten. Er waren geen verdere bijzonderheden over hun indentiteit van de gewonden of de ernst van de verwondingen. 

dinsdag 13 juli 2010

Een volk dat leeft ...danst

Er wordt wat afgedanst de laatste tijd.
Een overlevende van de kampen ging terug. Met zijn kleinkinderen.....


... en soldaten in de voor Arabieren verboden hoofdstraat van Hebron, sharia al-shuhada




Ik wordt hier iebel van .... in de oorspronkelijke betekenis dan: ziek.
Gedver... 

Israël breekt opnieuw huizen af in Oost-Jeruzalem

 
Israëlische bulldozers hebben dinsdag twee huizen afgebroken in de wijk Al-Issawiya in Oost-Jeruzalem, die zonder vergunning waren gebouwd. Door de afbraak raakten de families van Sabah Abu Rmeileh en Mahmoud Abu Rayaleh dakloos. Er braken rellen uit en een vrouw raakte gewond, meldt Ma'an. Het was voor het eerst sinds een maand geleden in de wijk At-Tur bouwsels voor agrarisch gebruik werden gesloopt, dat er weer huizen tegen de vlakte gingen. Haaretz meldt dat ook nog een derde huis met de grond gelijk werd gemaakt, waardoor ook de familie van Bassam Issawi dakloos raakte.
Het is voor Palestijnen in Oost-Jeruzalem nagenoeg onmogelijk om een vergunning te krijgen voor het bouwen of uitbreiden van een huis. De sloop kwam een dag nadat bekend werd dat in Pisgat Ze'ev, een Joodse wijk in bezet Oost-Jeruzalem, de bouw van 32 huizen is goedgekeurd. Hagit Ofran, degene die voor Vrede Nu de bouwactiviteiten in bezet gebied volgt, was die goedkeuring één van de laatste schakels in een plan voor de bouw van 220 huizen dat al uit 2007 stamt.
Het lid Dmitri Dilani van de Revolutionaire raad van Fatah wees erop dat de sloop kwam tussen het bezoek van premier Netanyahu aan de VS en de komst van de Amerikaanse onderhandelaar Mitchell die de Palestijnen wil overhalen rechtstreekse besprekingen te beginnen. 'Het toont aan dat Israël en de VS een gemeenschappelijk belang hebben bij het toebrengen van schade aan de Palestijnen in Jeruzalem,' zei hij.

Voor feministen is er in Israël nog veel te doen

Soms aarzel ik of ik een onderwerp zal oppakken. In dit geval de arrestatie van Anat Hoffman, voorzitter van de 'Vrouwen van de Muur''  (waarmee in dit geval de Klaagmuur wordt bedoeld) en één van de belangrijke mensen van het Reform jodendom in Israël. Zij werd woensdag gearresteerd tijdens een dienst van Vrouwen van de Muur, toen zij met een Sefer Torah van de Muur naar een nabijgelegen plek liep om daar de parasha (het voorgeschreven gedeelte) van die dag te lezen.
Ik aarzelde omdat godsdienst niet echt een onderwerp is waar ik me op dit blog graag mee bezighoud. Maar het feit dat Richard Silverstein op zijn blog deze foto toonde van politiemannen die de sefer uit Hoffmans handen proberen te trekken, gaf de doorslag. Wat hier aan de hand is, is een misstand van een heel andere soort dan waar ik meestal over schrijf: de krankzinnige situatie dat het orthodoxe jodendom het religieuze leven in Israël in zijn greep houdt. Binnen de orthodoxie is er geen plaats voor vrouwen in de liturgie. Derhalve mogen vrouwen geen tallith (gebedsmantel) of keppeltje dragen, en belangrijker: geen mitswot (religieuze ereplichten) vervullen zoals bijvoorbeeld het lezen uit de Sefer Torah, de rol met de vijf bijbelboeken van Mozes.
Als gevolg van de orthodoxe hegemonie is er ook een verbod voor vrouwen om uit de Torah te lezen bij de Muur (of er met een tallith te lopen). De Vrouwen van de Muur hebben geprobeerd hier doorheen te breken (onlangs was er al een eerdere arrestatie), maar een uitspraak van het Israëlische hooggerechtshof heeft de kool en geit gespaard en verordonneerd dat vrouwen de Sefer Torah niet bij de Muur mogen lezen, maar wel in een vertrek vlak daarnaast. Anat Hoffman werd opgepakt toen zij met de Sefer van de Muur naar dit vertrek te lopen, waarbij zij zich hield aan de voorschriften. Maar door de politie werd het lopen met de Torah ook als verboden opgevat.
Het is al met al een treurig voorbeeld van de schandelijke achterlijkheid van het orthodoxe jodendom als het om de positie van vrouwen gaat. Binnen de Reform (waar ik ook toe behoor) is de gelijkstelling van vrouwen - gelukkig - in alle opzichten een feit, ook al moet ik bekennen dat er in de Amsterdams LJG-sjoel nog niet zo lang geleden een ware rel uitbrak over een Amerikaanse vrouw die een keppeltje droeg.-  Belachelijk.
Zoals het belachelijk is wat hier bij de Muur gebeurde. 'A shand', zoals Silverstein het terecht in het jiddish noemt. Gelukkig lees ik in de Jewish Forward dat Hoffman niet alleen steun krijgt van de Reform, maar dat ook de Masorti (het Conservatieve jodendom, een belangrijke groep in de VS die een positie tussen reform en orthodoxie inneemt) de actie van de politie ook veroordeeld heeft.     

maandag 12 juli 2010

Dood Bassam Au Rahmeh in Bil'in alsnog onderzocht

Wijlen Bassam Abu Rahme. Hier  in een t-shirt van Gush Shalom met de voorman van deze vredesorganisatie, Uri Avnery. (Foto Rachel Avnery). 

 De Israelische militaire aanklager heeft, 14 maanden na dato, alsnog besloten een onderzoek in te stellen naar de dood van Bassam Abu Rahmeh uit Bili'in die op 19 april van het vorige jaar werd gedood doordat een soldaat een traangasgranaat op hem afvuurde. Dat gebeurde nadat de mensenrechtenorganisaties B'tselem en Yesh Din druk hadden uitgeoefend. Ruim twee maanden geleden besloot de aanklager nog de zaak te laten vallen, ondanks het feit dat drie verschillende video-opnamen aantoonden dat Bassam Abu Rahmeh tijdens de demonstratie ver verwijderd was van de soldaten en van het hek, en dat - zoals ook ballistisch onderzoek aantoonde - de militair recht op hem gevuurd had.

Het is niet de eerste keer dat een dergelijk geval, dood of verminking doordat traangasgranaat rechtstandig en niet - zoals voorgeschreven met een boogje omhoog - wordt afgevuurd. Op 31 mei verloor de 21-jarige Amerikaanse demonstrante, Emily Henochowicz, op deze manier een oog bij het Qalandiya checkpoint. In maart 2009 werd een 38-jarige Amerikaanse demonstrant, Tristan Anderson, bij een demonstratie in Ni'lin aan het voorhoofd geraakt. Hij verkeert sindsdien in coma. 
Anderzijds heeft de militaire aanklager eind vorige week de zaak geseponeerd van een militair van een orthodoxe eenheid, die enkele maanden geleden een schietpartij veroorzaakte in de wijk Silwan van Jeruzalem. Daarbij werden  het lid van het  Wadi Helwa Committee, Ahmad Qara’een, 40, en een passerende jongen op de fiets, Amir Froukh, 13, gewond door schoten uit een M-16 geweer.
Volgens de aanklager was de zaak gesloten wegens gebrek aan bewijs. Dat gebeurde nadat 13 getuigen waren gedagvaard en gehoord en nadat Ahmad Qara'een, die blijvend invalide is, foto's en doktersverklaringen had overlegd. Qara'een noemde de uitkomst onbegrijpelijk.Het persbureau Ma'an citeerde hem:   they accused me of attempting to snatch a soldier's rifle, and interrogated my two children Wadee and Ali, who are 11 and 10. That same soldier harshly beat my two sons, and Ameer Froukh was shot in the foot while riding his bike," Qara'een said. Ramadan Al-Bana of the Wadi Helwa Information Center said “Israeli soldiers always punish the victim and always look at us Palestinians as criminals. This is what we have come to expect from Israeli soldiers, who turn us into suspects and portray themselves as victims."

Het CIDI weet het verschil niet tussen kritiek op Israël en antisemitisme


Het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël) heeft vandaag een duidelijk voorbeeld gegeven van het door elkaar halen en met elkaar vermengen van kritiek op Israël en antisemitisme. Voor alle duidelijkheid: antisemitisme is haat/afkeer van Joden als zodanig, kritiek op Israël is kritiek op (en ook wel afkeer van) het handelen van de staat Israël. Het eerste is abject en moet - zoals alle uitingen van xenofobie en rassenhaat bestreden worden. Het tweede is gezien Israëls politiek onvermijdelijk - althans in mijn ogen - maar in ieder geval legitiem .      
Legitiem - ook naar de mening van het CIDI.

Maar wat lezen we vandaag op de website van het CIDI?
De in Nijmegen gevestigde stichting Ar Rayaan heeft op aandringen van onder meer CIDI antisemitische cartoons verwijderd van haar website www.arayaan.nl. Dit berichtte de stichting Ar Rayaan maandag aan CIDI. De stichting was in opspraak geraakt na berichten van de EO en dagblad de Gelderlander over de subsidie van de gemeente Nijmegen. De stichting zou het Sinterklaasfeest willen verbieden en een vrouwonvriendelijke houding propageren. In een email aan CIDI zegt de stichting, de mening van CIDI te delen dat 'de cartoons controversieel zijn', en in het vervolg 'beter te zullen opletten'.
De islamistische stichting Ar Rayaan kwam in het nieuws door vragen van de VVD-fractie in de Nijmeegse Gemeenteraad. Die vroeg de net aangetreden verantwoordelijke wethouder Floris Tas (GL) hoe het kan dat een stichting met dergelijke radicale opvattingen subsidie krijgt.
Ar Rayaan krijgt al enkele jaren geld van de Gemeente Nijmegen voor haar emancipatoire activiteiten.
Naar aanleiding van de vragen van de VVD en de aandacht hiervoor in de Gelderlander en op EO-radio beloofde Ar Rayaan de teksten met controversiele inhoud te verwijderen. De antisemitische cartoons bleven echter staan. CIDI schreef de stichting en spoorde haar aan ook deze antisemitische cartoons te verwijderen.
Vandaag ontving CIDI een email van de stichting waarin woordvoerder Y. Nejjari toegaf dat de cartoons 'controversieel' zijn en zei dat ze inmiddels verwijderd zijn. "Stichting Ar Rayaan is een jonge, lerende organisatie. De doelstelling van de Stichting is absoluut niet om te beledigen. Wij zullen in het vervolg beter opletten en hopen een positieve bijdrage te leveren aan de Nederlandse samenleving", schreef de woordvoerder.

Laten we hier heel duidelijk over zijn. Het gaat hier om cartoons die ik op een tweetal posts hieronder heb gezet. Om duidelijk te maken dat ze harde kritiek leveren op Israël, met name op de laatste veldtocht tegen Gaza, waarbij 1400 mensen werden gedood onder wie hele families en enkele honderden kinderen. Het zijn overduidelijk cartoons die zeer harde kritiek leveren op Israël. Maar ze zijn NIET antisemitisch. Wat het CIDI nu doet - door actie te ondernemen tegen de cartoons van Latuff en de stichting Ar Rayaan onder druk te zetten - is optreden tegen het leveren van kritiek op Israël onder het motto dat het antisemitisme betreft.
 
Nu heeft Latuff ook daar al weer tekeningen over gemaakt: tekening 1 die omstandig uitlegt dat je een oorlogsmisdaad bedreven door Israël geen oorlogsmisdaad mag noemen, omdat dat antisemitisch is, en
tekening 2 die vertelt dat Israël (en pro-Israëlische watchdog organisaties als het CIDI) het  stempel 'antisemitisch' te pas en te onpas gebruiken om kritiek te smoren en het doorgaan van de onderdrukking van de Palestijnen te rechtvaardigen.
 
Dat is nu ook precies wat CIDI doet. In de verwachting dat het de integratie van de aanhang van Ar Rayaan zal bevorderen ? En die moslims daar zal leren wie in Nederland het discours mag beheersen als het over het Midden-Oosten gaat?
Ik had naar aanleiding van mijn vorige posts waarin ik de gewraakte cartoons liet zien, deze afgelopen zaterdag een verhit twittergevecht met Ronny Naftaniel, waarvan het einde - na enig nadenken - was dat ik hem zondag gevraagd heb om het CIDI een vervolging tegen mij te laten instellen wegens antisemitisme, opdat we van de rechter te horen kunnen krijgen of  het CIDI terecht Ar Rayaan onder druk heeft gezet. Helaas liet Naftaniël het afweten - ik zou niet strafbaar zijn volgens artikel 137e van het Wetboek van Strafrecht, dat mensen buiten schot laat die kwetsende uitlatingen bekend maken uit een oogpunt van 'zakelijke berichtgeving'. Het lijkt me uiterst twijfelachtig of mijn motieven als 'zakelijk berichtgeving' kunnen worden opgevat. Kul, eigenlijk. Het lijkt er meer op dat Naftaniël zo'n confrontatie met de rechter liever uit de weg gaat. Nogal slap, vind ik dat. Wie me een plezier wil doen dient alsnog een klacht in bij Justitie.

PS  - Eerder, in juni, was er ook al de discussie over 'lokjoden' en al of niet toegenomen antisemitisme. En passant, in de hitte van die strijd trad Ronny Naftaniël toen ook met succes op tegen een taxi met een 'antisemitisch' opschrift. Het was een taxi van een Turkse chauffeur die na de aanval op de Mavi Marmara van het hulpkonvooi voor Gaza reed met de tekst 'Israel terror state' op zijn auto. Alweer: Was dat kritiek op Israël of antisemitisch?

PS 2 - Als het plaatsen van cartoons van Latuff op een islamitisch website en het rondrijden met een taxi met het opschrift ''Israel - terror state'' antisemitische incidenten zijn, is het geen wonder dat het CIDI met zijn overzichten steeds aantoont dat het antisemitisme in Nederland toeneemt. Dat pleit ervoor om het karakter van die door het CIDI gemelde incidenten eens kritisch onder de loep te nemen. Blijkbaar is de waakhond uit Den Haag met zijn overzichten niet zonder meer te vertrouwen.

Update dinsdag  13/7 (PS 3) - Ronny Naftaniel wees me er al twitterend op dat hij de taxi nooit antisemitisch heeft genoemd (alleen anti-Israelisch, dat mag blijkbaar ook niet). Een bevriende mede-twitteraar liet me zien dat hij gelijk had. Waarvan acte. Ik had Ronny's reactie verward met die van anderen, waaronder Het Parool dat - nota bene met een foto van de taxi erbij - wel sprak van een antisemitische actie van die Turkse chauffeur. Dit verandert echter niets aan het feit dat het CIDI totaal fout zit wat betreft de cartoons van Latuff op de site van Ar Rayaan. Het laat ook onverlet dat de lijst van incidenten die het CIDI als antisemitisch aanmerkt zonder meer als onbetrouwbaar moet worden beschouwd.

zaterdag 10 juli 2010

CIDI kiest zijde van anti-islam fanaten II

Is deze cartoon antisemitisch?

Een paar posts terug leverde ik scherpe kritiek op het CIDI dat zich aan de zijde van de EO en andere critici van de stichting Ar Rayaan in Nijmegen had geschaard, onder meer omdat er antisemitische cartoons op de site van de stichting zouden staan. Ik ging daar tegenin en plaatste een aantal van die cartoons op deze blog (klik op de link om mijn post te lezen).
Nu twittert CIDI directeur Ronny Naftaniël: 

@abupessoptimist Hoe diep kan je zinken door #ArRayaan cartoons te verdedigen? De #gaskamer cartoon is antisemitisch. Die toon je niet. Laf!

Wel, de reden dat ik de gaskamer cartoon niet overnam had niets met lafheid te maken, maar alles met het feit dat ik het niet de sterkste vond en niet alle cartoons wilde overnemen. Maar bij deze: hier is 'ie dus alsnog. Ik vind deze cartoon niet antisemitischer dan de andere. Kortom net zo min antisemitisch, wel keihard. Maar ik ben bereid me van het tegendeel te laten overtuigen als iemand met goede argumenten komt.   

Libisch hulpschip vertrekt vandaag, Israël gaat het tegenhouden

Voorheen de Amalthea, nu Al-Amal. (Zie update)

Israël  heeft vrijdag in een brief aan secretaris-generaal Ban Ki Moon van de VN aangekondigd dat het een Libisch schip met hulp voor Gaza niet zal doorlaten. In de brief vroeg Israëls ambassadeur bij de VN, Gabriela Shalev, om de tussenkomst van Ban Ki Moon om het schip tegen te houden. Volgens Shalev zou het schip niet meer nodig zijn, want Israël heeft inmiddels, nadat het de blokkade van Gaza heeft verzacht,  gegarandeerd dat alle humanitaire hulp 'via andere kanalen' Gaza kan binnenkomen.
 Het schip, de Amalthea, vaart onder de vlag van Moldavië. Het zou vandaag, zaterdag, vertrekken vanuit de Griekse haven Lavrio en doet er ongeveer 80 uur over om Gaza te bereiken. Het  heeft 27 man aan boord van wie 15 Libische vrijwilligers en een bemanning van 12 man uit diverse landen. Het is door een Libische humanitaire organisatie die geleid wordt door een zoon van Muammar Qadhafi, geladen met 2000 ton voedsel en medische hulpgoederen.
Libië stuurde in december 2008 ook een schip met hulpgoederen naar Gaza. Dat werd toen opgebracht door de Israëlische marine.

Update zondag 11/7:
De Amalthea, die in tussen de Arabische naam Al Amal (De Hoop) heeft gekregen, zet koers naar Gaza, ondanks Israëlische berichten van het tegendeel. Haaretz berichtte gisteren dat het schip koers zou zetten naar de Egyptische haven El Arish. Daartoe zou het Israëlische ministerie van buitenlandse zaken contact hebben opgenomen met Griekenland, Moldavië en de Egyptische chef van de geheieme dienst, Omar Suleiman. De Israëlische parlemetariër Ahmed Tibi mldde echter dat de humanitaire organisatie van Qadhafi's zoon Seif al-Islam al-Qadhafi het schip gewoon naar Gaza stuurt, al wil zij een confrontatie vermijden.  
Ook Hossam Zaki, de woordvoerder van het Egyptische ministerie van buitenlandse zaken zei voor zover hij weet heyt schip koers zet naar Gaza. 'Dit gaat niet om het verzoek van de Israëli's, zei hij. 'Dit gaat om wat de Libiërs beslissen. En van hun kant is geen verzoek ontvangen om aan te leggen in een Egyptische haven.'

OCHA: Muur op de Westoever staat behoorlijke medische zorg in de weg

 In 2004 kwam het Internationaal Gerechtshof (ICJ) in Den Haag met de uitspraak dat de zogenoemde 'Separation Wall' (de Muur) op de verkeerde plaats is gebouwd omdat hij is en wordt neergezet in bezet gebied. Hij diende derhalve te worden afgebroken. Gisteren, vrijdag 9 juli, was dat precies zes jaar geleden. Het Bureau van de Coördinator van Humanitaire Zaken van de VN (OCHA) kwam gisteren met een rapport over hoe de Muur medische zorg voor de Palestijnen verhindert en boeren afsnijdt van hun land. Al Jazeera English maakte de volgende reportage:

vrijdag 9 juli 2010

De objectieve Amerikaanse media II, oftewel Fadlallah en de Westerse schizofrenie


De begrafenis van groot-ayatollah Fadlallah: honderdduizenden waren uitgelopen. De presentielijst las als een who is who in the Arabische wereld. (Foto AP)
 
Het ontslag van Octavia Nasr, de onfortuinlijke senior editor Midden-Oosten van CNN die werd weggestuurd na een tweet waarin ze de overleden Libanese religieuze leider Fadlallah prees, echo't na. Veel mensen vragen zich af hoe het kan dat in de Verenigde Staten een tweet van mevrouw Nasr te ver gaat, terwijl tegelijkertijd Nuri al-Maliki, premier van de door de VS gesteunde regering in Irak, naar de begrafenis van Fadlallah afreisde en de overleden ayatollah prees omdat hij: 

 provided the “Islamic library” with “tens of books in jurisprudence, interpretation and Islamic culture.”
“He devoted his life for serving big Islamic causes in the front line during contemporary cultural and political struggle arenas,” said Maliki.While acknowledging the big loss in the Islamic world, Maliki said Fadlallah would remain a living example “that we all adhere to.”
Enigszins logisch toch wel, want Fadlallah was de geestelijke leidsman van ....nee, niet van Hezollah,  maar wel van de Da'wa partij waartoe Al-Maliki behoort.

Minder logisch, maar wel opvallend was de volgende blog-post van de Britse ambasadeur in Beirut, Frances Guy op de website van het Foreign Office in Londen:
When you visited him you could be sure of a real debate, a respectful argument and you knew you would leave his presence feeling a better person. That for me is the real effect of a true man of religion; leaving an impact on everyone he meets, no matter what their faith. Sheikh Fadlallah passed away yesterday. Lebanon is a lesser place the day after, but his absence will be felt well beyond Lebanon's shores. I remember well when I was nominated ambassador to Beirut, a Muslim acquaintance sought me out to tell me how lucky I was because I would get a chance to meet Sheikh Fadlallah. Truly he was right.
 Maar wie nu deze post op de website probeert na te lezen zal vergeefs zoeken. The Guardian weet te melden dat het stukje is verwijderd op last van minister William Hague. Ook werd de Britse vertegenwoordiging bij de begrafenis afgewaardeerd. Niet ambassadeur Guy ging, maar haar eerste secretaris en dat terwijl Frankrijk en Italië wel ambassadeurs stuurden. (Ik ben benieuwd wie er voor Nederland heenging, waarschijnlijk alleen de chauffeur van de ambassade). De reden van Hague's ingrijpen was dat de Israëli's hun beklag hadden gedaan over Guy's prijzende woorden voor een man die zelfmoordaanslagen op Israëlische militairen goedkeurde. (Militairen die ruim een derde van Libanon bezet hielden, maar dat zeiden de Israëli's er vermoedelijk niet bij).

Het heeft iets komisch, deze Westerse schizofrenie.

CIDI kiest de zijde van de anti-islam fanaten



 Het CIDI (Centrum informatie en Documentatie Israël) is de laatste tijd steeds op het oorlogspad. Onlangs maakte het zich sterk voor actie tegen uitingen van antisemitisme, die volgens een rapport van het CIDI zelf zouden zijn toegenomen, cijfers die overigens door de Monitor Rassendiscriminatie werden bestreden. Die bestrijding van het antisemitisme maakt inderdaad deel uit van de taakomschrijving van het CIDI, maar die omvat ook het bestrijden van rascisme en vreemlingenhaat. Ziehier wat de website van het CIDI daar zelf over zegt:
  • de betrekkingen te versterken tussen Israel en Nederland i.c. de Europese Unie;
  • een platform te bieden voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israel en de Arabische wereld;
  • de kennis over Israel en zijn inwoners te vergroten en te verdiepen;
  • racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme te bestrijden met democratische middelen.
Maar dat bestrijden van zowel racisme en vreemdelingenhaat als antisemitisme brengt het CIDI soms in een vreemde spagaat. Dat was zonder meer het geval toen de heer W. Kortenoeven nog bij het CIDI als researchmedewerker werkte en er zijn filosemitisme vrijuit de vorm liet aannemen van een diepgevoelde  afkeer van Palestijnen en andere de islam belijdende vreemdelingen. Inmiddels is de heer Kortenoeven echter Tweede Kamerlid geworden voor Geert Wilders' PVV, zodat we mogen aannemen dat hij niet meer bij het CIDI werkt.
Maar de spagaat tussen strijden tegen antisemitisme en het bestrijden van racisme en vreemdelingenhaat blijft. Kijk wat CIDI-directeur Ronny Naftaniel vandaag twitterde: 


RonnyNaftaniel Ondanks slap excuus gaat Islam.organisatie #AlRayaan door met tonen van antisemitische cartoons op site. Subsidie #Nijmegen moet stoppen!


Waar gaat dat over? Elsevier vat het allemaal samen:.

De gemeente Nijmegen geeft dit jaar bijna 3.500 euro subsidie aan de radicaal-islamitische stichting Ar Rayaan. De stichting verspreidt antisemitische teksten, wil het Sinterklaasfeest verbieden en staat polygamie voor. Dat meldt De Gelderlander.
De stichting krijgt de subsidie voor het geven van gastlessen op scholen en informatieavonden over de islam. Uit onderzoek van EO-programma Dit is de Dag blijkt dat de lessen vrij gematigd zijn, maar dat er op de website meer radicale denkbeelden zijn te vinden.
De website biedt bijvoorbeeld ruimte aan een radicale spreker die in Groot-Brittannië geweigerd werd.

Zo staan er antisemitische cartoons op de website van Ar Rayaan en wil de stichting verschillende feestdagen verbieden, zoals Sinterklaas. Ook keurt de stichting polygamie goed, omdat er in het Westen 'zoveel homo's zijn dat er een vrouwenoverschot ontstaat.'
De officiële doelstelling van Ar Rayaan is de integratie, emancipatie en participatie van moslims te vergroten.
VVD-raadslid Hayke Veldman heeft wethouder Floris tas van zorg en welzijn (GroenLinks) schriftelijke vragen gesteld over het toekennen van de subsidie. Volgens de VVD-fractie houdt de stichting er onder meer een achterhaalde visie op de positie van de vrouw op na en schiet het zo de eigen doelstellingen helemaal voorbij.

Volgens een woordvoerder van de gemeente is de enige inhoudelijke voorwaarde voor subsidie dat de stichting maatschappelijke thema’s bespreekt. In totaal geeft Nijmegen 53.000 euro aan zestien verschillende stichtingen die de integratie van allochtonen moeten bevorderen.
Kortom: een actie van de EO heeft de plaatselijke VVD op een spoor gezet en nu ligt de stichting Ar Rayaan onder vuur.

Ik heb de website van de stichting óók bekeken. De artikelen over het Sinterklaasfeest dat verboden zou moeten worden en over polygamie die zou moeten worden bevorderd, zijn er inmiddels af. Wat opvalt zijn de nogal opdringerige islamitische preken die op bandjes losbarsten zodra je de site aanklikt, maar voor de rest is het een onschuldige, normale, informatieve site. Er is een tekst van de stichting waarin zij haar schrik tot uitdrukking brengt over de commotie die is ontstaan naar aanleiding van stukken die niet door de stichting zelf, maar door derden op de site waren geplaatst.
Maar waar zijn dan die antisemitische cartoons? Nou, ik heb flink moeten zoeken. Ze blijken te staan onder een dossier over Gaza. Het is een serie van de Braziliaan Latuff, wiens cartoons all over the internet te vinden zijn. Ze zijn niet zachtzinnig, zeker, maar antisemitisch?? Ze staan boven en in dit stukje, oordeel zelf:    

Nogmaals: zachtzinnig zijn ze niet en de verwijzing naar de nazi's in de laatste door mij overgenomen cartoon zal door sommigen als antisemitisch worden aangemerkt. Ik zie er een verwijzing in naar wat veel mensen onwillekeurig denken, of ze nu willen of niet. (Ter vergelijking: kijk hier op de website van Normal Finkelstein die een huiveringwekkende fotomontage heeft gemaakt, een beeldrijm van foto's uit de Tweede Wereldoorlog en uit de bezette gebieden van nu).
Er is al een tijdje een tendens gaande van mensen als Yochanan Visser, de kolonist uit Efrat die soms een platform krijgt op de site van de Volkskrant,  Christenen voor Israel en het benauwende wereldje van de pro-Israel-bloggers om alles wat kritiek op Israël en authentieke boosheid over Israëls acties betreft als afwijkend, fout en antisemitisch te bestempelen. Dat neemt soms ook de vorm aan van een heksenjacht op de uitingen van allochtonen. En het CIDI treedt dus -  door mee te zingen in het koor van de pro-Israëlische gedachtenpolitie - voor de zoveelste keer op als bedrijver van datgene wat de organisatie zelf zegt  te bestrijden.

donderdag 8 juli 2010

De objectieve Amerikaanse media

Twitteren is gevaarlijk. Eén tweet is de senior editor voor het Midden-Oosten van CNN, Octavia Nasr,  fataal geworden. Tijdens haar vakantie in Libanon stierf Libanons hoogste shi'itische geestelijke, groot-ayatollah Fadlallah. Nasr twitterde dat ze het treurig nieuws vond. Ze noemde hem ''een van Hezbollah's reuzen die ik erg respecteer''. Dat schoot de zionistische waakhond organisatie 'Honest reporting' in het verkeerde keelgat. Nasr was niet objectief! Aanhangers van Honest Reporting werden opgeroepen om actie te ondernemen:   
Octavia Nasr's position at CNN has been fatally compromised. CNN cannot continue to employ an apparent Hezbollah sympathiser in such a senior post. Please send your considered comments to CNN calling on the news organization to take the appropriate action - http://edition.cnn.com/feedback/forms/form4.html?112
En inderdaad Octavia Nasr is nu ontslagen. Niet omdat ze voor haar functie wel erg weinig kennis van het Midden-Oosten blijkt te hebben - want Fadlallah was helemaal geen 'reus van Hezbollah', er waren grote ideologische en theologische verschillen tussen hem en Hezbollah-leider Hassan Nasrallah. Nee  ...ze werd de laan uitgestuurd omdat ze in haar positie haar geloofwaardigheid zou hebben aangetast.Nota bene, ze is christen, en begon haar carrière bij de ultra-rechtse anti-islamitische LBC-omroep van de Falangistische partij van Gemayel. En nu verliest ze door één tweet haar geloofwaardigheid bij een omroep die er geen enkel probleem mee heeft dat Wolf Blitzer, haar belangrijkste politieke anchorman, een vroegere werknemer van de Jerusalem Post en de Joodse lobby AIPAC, openlijk een groot aanhanger is van de politiek van Israël.
Het is een incident dat opnieuw laat zien hoe vooringenomen de Amerikaanse pers is. Zo vind ik het nog steeds verbijsterend dat The New York Times, die zichzelf zo graag op de borst klopt voor wat betreft het toepassen van hoor en wederhoor en het laten horen van alle kanten van een zaak, er geen enkel probleem mee heeft dat de zoon van zijn correspondent in Israël, Eitan Bronner, vrijwillig in Israëlische militaire dienst is gegaan. Ondanks protesten vond de krant dat Bronner gewoon kon worden gehandhaafd.  Je moet je toch niet voorstellen dat Octavia Nasr een zoon zou hebben gehad die vrijwillig dienst zou hebben genomen bij Hezbollah. Dan zou ze toch al veel eerder het veld hebben moeten ruimen...

woensdag 7 juli 2010

Obama wil hervatting rechtstreeks Israëlisch-Palestijns overleg en geeft Israël nucleaire garanties

(Foto AFP)

Zoals te verwachten was heeft de ontmoeting Netanyahu-Obama in Washington een oproep opgeleverd van Obama aan de Palestijnen om weer aan tafel te gaan zitten met Israël en de rechtstreekse vredesbesprekingen te hervatten voor dat de 'bouwstop' van 10 maanden in de nederzettingen afloopt. Dat gebeurt in september. De rechtstreekse besprekingen liggen al stil sinds de aanval op Gaza in december 2008.
Dit is wat de BBC meldt:
US President Barack Obama has urged the Israelis and Palestinians to resume direct peace talks before a settlement freeze expires in September. He spoke after Oval Office talks with Israeli PM Benjamin Netanyahu, who said it was "high time" for direct talks.
The two leaders also played down any suggestion of a rift between the US and Israel, with Mr Obama saying the bond was "unbreakable".Mr Obama praised Israel for announcing it would ease its Gaza Strip blockade.
The US president said he hoped direct peace talks would resume "well before" Israel's 10-month moratorium on building new settlements in the West Bank expired at the end of September.
 Ynet suggereert dat - als de Palestijnen inderdaad aan boord komen - er achter de schermen toch nog zoiets zou zijn als een verlenging van de bouwstop, zonder dat daarover gepraat wordt. Dat lijkt me nog te bezien. Maar zonder meer interessant en buitengewoon onthullend voor de aard van de betrekkingen van deze Amerikaanse regering met Israël is het volgende dat YNet meldt:
After his Oval Office talks, Obama told reporters that he had "reiterated" to Netanyahu that there was "no change in US policy" on nuclear proliferation in the Middle East.
 "We strongly believe that, given its size, its history, the region that it's in, and the threats that are leveled against us -- against it, that Israel has unique security requirements.
 "It's got to be able to respond to threats or any combination of threats in the region. And that's why we remain unwavering in our commitment to Israel's security."
 Israeli officials said no other American president has ever made such a clear statement regarding Israel's nuclear ambiguity.
Also Tuesday, Obama warned that attempts to single out Israel over its undeclared nuclear program could scupper a Middle East regional nuclear conference planned for 2012.
 Obama delivered the warning in a statement about his talks with Netanyahu, in which he gave Israel a veiled, but public assurance over its strategic nuclear ambiguity.
 "The President emphasized that the conference will only take place if all countries feel confident that they can attend, and that any efforts to single out Israel will make the prospects of convening such a conference unlikely," the statement said. 
 Obama also agreed to work with Israel to oppose any efforts to single out the Jewish state at the International Atomic Energy Agency (IAEA) General Conference in September.
Kortom Obama zal nooit werk maken van het feit dat Israël het Non-Proliferatie Verdrag niet heeft ondertekend en ook geen druk uitoefenen op Israël om mee te doen aan een nucleair-vrij Midden-Oosten terwijl hij dat wel van andere landen zal gaan vragen. En dat was dus een president die bij zijn aantreden beloofde actief te zullen werken voor een vermindering van de nucleaire dreiging in de wereld. Waarschijnlijk zal hij zich op een vergelijkbare manier sterk maken voor een rechtvaardige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict, een onderwerp waarover hij ook met beloften over kwam. Voor wie nog twijfelde lijkt me dit toch wel het ultieme bewijs dat er van Obama niets te verwachten is. Heeft iemand een idee wat de volgende president van de VS zal brengen?   

dinsdag 6 juli 2010

Jan Blokker 1927 - 2010

Dit wordt geen In Memoriam, daar zullen er nog genoeg van volgen. Meer een soort afscheid. Met een bijpassende foto, zoals ik me Blokker zal blijven herinneren. Pratend, in actie, gesticulerend, nooit verlegen om een argument, nooit te beroerd om gezeur en geouwehoer door te prikken. Ik heb hem natuurlijk meegemaakt als adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant. Hij was daar,  geheel anders dan Harry Lockefeer die het volgens mij uitsluitend aan zijn onzijdigheid en besluiteloosheid te danken had gehad dat hij tot hoofdredacteur was benoemd, en zijn collega adjunct Henk Huurdeman, die zo aardig was dat het nooit opviel dat hij eigenlijk de leiding behoorde te hebben, de enige van de Volkskrant-bazen die erop kon worden betrapt een mening te hebben. En wat voor een mening! Tijdens de zogenoemde 12-uurs vergaderingen,  waar de krant van de vorige dag werd besproken (een instituut dat, naar ik me heb laten vertellen intussen is afgeschaft), was hij de enige die tekeer ging tegen de Haagse redactie, die het maar niet laten kon vooral haar nieuws te halen bij, en te blijven praten met, de geachte afgevaardigden van PvdA-huize, hoewel links helemaal niet in de regering zat. Zodat de Haagse redacteuren voornamelijk berichtten hoe de wereld er volgens hen - en de oppositie - uit had moeten zien, terwijl iedereen - ook de Volkskrant collega's zoals wij - voor het nieuws beter te rade konden gaan bij Het Parool of Vrij Nederland die wél op goede voet stonden met het kabinet. Let wel: dit waren de jaren tachtig en één van de kabinetten Van Agt. Bij VN opereerde het dynamische duo Joop van Tijn-Max van Weezel, en bij het Parool zaten  mensen als Mark Kranenburg die later de Haagse redactie van de NRC groot zouden maken.
Blokker fulmineerde tegen dit manco van zijn eigen krant. Zoals hij ook de kunstredactie ervan langs gaf, waar de redacteuren regelmatig - letterlijk - met elkaar over de vloer rolden, wat ertoe leidde dat de productie soms wat onder de maat bleef. Of hij viel over de 'eilandcultuur' van redacties die elkaars buren waren, maar in plaats van samen te werken elkaar beconcurreerden. Ik hoor hem nog woedend uitvallen naar de manier waarop de financiële redactie 'marxistisch-leninistisch geouwehoer' leverde in plaats van steekhoudende argumenten, toen die redactie de een of de andere streek wilde leveren aan een collega-redactie. Dat waren nog eens vergaderingen. Iedereen was er stil van, inclusief de aangevallen redactieleden.
 Jan schreef in die tijd en vooral later ook  veel reportages. Mijn levendigste herinnering heb ik aan hem door een initiatief dat ik in 1987 name om een hele aflevering van 'Het Vervolg', de weekendbijlage van de Volkskrant, te wijden aan 'Twintig jaar bezetting van de Westoever en Gaza'. Tot mijn verbazing kreeg ik, als eenvoudige buitenland-redacteur,  dat plan erdoor. Ben Haveman zou een reportage maken in Nederland, correspondent Eddo Rosenthal wachtte ons op in Israël  en ik kreeg een ploeg mensen mee: fotograaf Daniël Koning, freelancer Jaèl Koren .. en Jan Blokker die overigens apart reisde, zelf een duur hotel in bezet gebied boekte (het Intercontinental in Oost-Jeruzalem)  en volstrekt zijn eigens schema volgde. Dat was trouwens ingecalculeerd. Ik wist dat Jan een Einzelganger was, maar ik had wel vóór de reis contact met hem, bezocht hem thuis omdat hij me gevraagd had wat literatuur te leveren - en ook dronk ik in Jeruzalem een keer of twee koffie met hem in dat hotel. We bespraken de toestand en waren het met elkaar eens dat de bezetting er niet prettig uitzag. Het waren nogal vrijblijvende gesprekken. Jan wilde geen details, wilde nauwelijks weten wat wij aan het doen waren. Wat hij wilde was impressies, ook die van ons, maar meer ook niet.
Terug in Nederland herinner ik me zijn spierwitte gezicht bij het schrijven. Ook dat was een normaal verschijnsel. Als Jan schreef was hij altijd gespannen als de snaar van een banjo, rookte hij (toen nog) als een ketter, en werkte hij uren en uren aan één stuk, waarbij Anneke, zijn vrouw, meestal ergens op de dag langskwam met wat drinken en etenswaren. Toen het stuk af was kreeg ik het als eerste te lezen. Ik vond het prachtig.Maar daarbij maakte ik een fout waarvan ik nooit meer zal weten of hij mij die kwalijk heeft genomen of niet. Zijn stuk schilderde op voortreffelijke wijze de beklemmende sfeer  van - toen al - de bezetting aan de hand van tal van details, dingen die hij gezien had. Ergens in het verhaal kwam een uiterst nare, bazige, politie-agente voor, een echt rotwijf, dat  hij beschreef in termen als  'en toen zei Brunhilde....'' of iets van dien aard. Ik viel er geenszins over, vond het passen in het verhaal, vond absoluut dat het kon en hield het dus niet tegen. Maar Blokker kreeg - vooral op grond van deze ene terloopse reminiscentie aan een akelig verleden -  hele hordes achter zich aan, onder wie natuurlijk Ronny Naftaniel van het CIDI en zelfs als ik me goed herinner onze eigen correspondent Eddo Rosenthal. Hij moest door het stof en zijn excuses maken. Ik had met hem te doen. In stilte heb mezelf verwijten gemaakt, al was ik in feite niet de eindredacteur van Het Vervolg en dus niet de échte eindverantwoordelijke.
In later jaren heb ik eigenlijk nauwelijks nog echt contact met hem gehad. Dat lag ook moeilijk. Toen ik terugkeerde van mijn correspondentschap uit Cairo was er een conflict met de Volkskrant (met mijn chef, die de hoofdredactie-  inmiddels zonder Blokker - achter zich kreeg). Jan Blokker was toen één van de mensen bij de krant die het af lieten weten en niets van zich lieten horen. (Stiekem heb ik wel eens gedacht dat het zijn wraak was voor Brunhilde). Vanzelfsprekend bleef ik desondanks natuurlijk wel zijn columns lezen, die altijd op unieke wijze de spruitjeslucht van de Nederlandse politiek en maatschappij lieten ruiken, de Brunhildes (maar ook de Wolfgangs) te kijk zetten en bovendien nog eens een geweldige eruditie verrieden. Jan was dan ook één van de heel weinige echt heel erg goede journalisten die Nederland had (hij stond ook niet voor niets aan de wieg van de enige echte goede journalistieke opleiding in Nederland, de postdoctorale cursussen aan de Erasmus universiteit).
Hier stop ik, want anders dreig ik alsnog toch te beginnen aan het In Memoriam dat ik niet wilde schrijven. Maar die columns, meesterlijk waren ze, onvervangbaar zoals ook Blokker zelf. Je kunt je haast niet voorstellen dat de rest van de formatie het nu zonder die venijnige spot zal moeten stellen, waarmee hij alles altijd weer tot Madurodamse proporties wist te herleiden. We zullen dat nog behoorlijk gaan missen.