zaterdag 16 juli 2011

Oefening in futiliteit

Laat ik het toch maar nog een keer vermelden en er commentaar bij geven om duidelijk te maken waarom ik dit soort zaken meestal niet vermeld. Vrijdag was er een demonstratie in Jeruzalem. Terwijl in de Arabische wereld honderdduizenden demonstreerden en in sommige gevallen (Syrië!) hun leven waagden, gingen in Jeruzalem zo'n 3000 mensen de straat op. Volgens de organisatoren dan, 2000 lijkt een realistischer schatting. Het was een demonstratie in het teken van solidariteit met de veronderstelde Palestijnse aspiraties voor een onafhankelijk staat naast Israel. Om dat te onderstrepen werden alleen Palestijnse vlaggen meegedragen en liep de route van de Jaffa Poort tot Sheikh Jarrah precies over de groene lijn (hier op de foto, genomen door Dahlia Scheindlin en geplaatst op de site +972, verlaat de stoet net de Jaffa Poort). De boodschap was duidelijk: ook Oost-Jeruzalem moet deel gaan uitmaken van zo'n staat.
Laat ik dit voorop stellen: ik sympathiseer met de demonstranten. Maar ik geloof niet meer in wat ze deden, al heel lang niet meer. Dit soort betogingen zijn er alleen nog maar om het een 'feel good' moment te creëren en - wat linkse Israeli's altijd erg belangrijk hebben gevonden - te laten zien dat er er ook een ander, goed en mooi Israel bestaat, naast het nationalistische, lelijke Israel van Netanyahu en zijn collega's. Maar misschien het belangrijkste bewijs van de futiliteit van hun betoging, was dat aan deze demonstratie die zogenaamd samen met en in solidariteit met de Palestijnen werd gehouden, door hooguit enkel tientallen Palestijnen werd deelgenomen. Dat althans berichtte Yosef Dana, die dit soort betogingen steeds verslaat, in zijn tweets van de plek zelf. En wie hem niet gelooft moet maar kijken op het foto-essay van Dahlia Scheindlin op +972 magazine (klik hier)  Daarop zijn op slechts één foto wat Palestijnse gezichten te zien.
We mogen daaruit concluderen dat de Palestijnen niet (meer) warm lopen voor dit soort optochten. En dat is in overeenstemming met recente opiniepeilingen die aangeven dat het enthousiasme voor de twee-statenoplossing onder Palestijnen krachtig aan het afnemen is. Logisch lijkt me, als we de opstelling van de huidige Israelische regering zien, de snelheid van het bouwen in bezet gebied een beetje volgen, en ons even afvragen hoe leuk het zou kunnen zijn om straks te leven in een politiestaatje onder leiding van Mahmoud dat zijn 'veiligheidsbeleid' coördineert met de regering van Israel. Dat een duidelijke tendens waarneembaar is in de richting van een strijd voor gelijke rechten in één staat voor Joden en Palestijnen, lijkt me daarom niet zo vreemd. En, laten we eerlijk zijn:, wat zijn nu echt de kansen dat een levensvatbare Palestijnse staat er nog komt? Een staat inclusief Oost-Jeruzalem, en gebaseerd op de grenzen van 1967, zonder alle nederzettingen met hun ruim 300.000 inwoners? Of de bijna 600.000 inwoners als we Oost-Jeruzalem meetellen? Is dat ook maar een greintje geloofwaardig? En zou dat, als het er ooit van komt, ooit iets beters kunnen worden dan een lafhartig compromis, dat volledige in het voordeel is van Israel dat zo van zijn surplus aan Palestijnse inwoners van de gebieden afkomt?  Ik zou daarom tegen alle die linkse zionistische 'feel gooders' dit willen zeggen: krabben jullie je eens onder de kin of achter het oor en vraag je eens af wat eigenlijk nog jullie motieven zijn om in zo'n twee-statenoplossing te blijven geloven en ervoor de straat op te gaan. En doe dan meteen aan een zelfonderzoek voor wat betreft de diepgang van jullie solidariteit met de Palestijnen. Want de geluiden die ik hoorde van die kant waren als volgt: Een twee-statenoplossing is onder de huidige omstandigheden alleen nog iets waar zionisten voordeel bij kunnen hebben. Dus: leuk dat ze de straat op gaan, maar laat ons Palestijnen er alsjeblieft buiten en doe het niet in onze naam..

2 opmerkingen:

Trees zei

Helemaal mee eens, het is allemaal onzin, en een twee staten oplossing wordt gezien door israel als "de oplossing voor de nationale aspiraties van de 1,3 miljoen Arab-Israelis" zoals Tzpi Livni het vorig jaar uitsrukte. Met andere woorden, als er een palestijnse staat is dan worden de palestijnen die nu in Israel wonen er gewoon uitgebonjourd met een enkeltje Ramallah.EN wat voor een palestijnse staat zou dat moeten worden, geen controle over lucht, water, reizen, niets. Allemaal onzin.

ben zei

Ik ben het inmiddels mee eens dat een levensvatbare staat voor de Palestijnen niet komt. De 1967 lijn is door de 'facts on the ground' allang achterhaald.
Daar staat wel tegenover dat de demografische dreiging voor Israel een werkelijkheid wordt waar de Joodse bevolking slechts van kan gruwen.
Krijgen wij toch een combinatie van bantoestans en 'transfer"??