zaterdag 30 juni 2012

Israelische oud-premier en ex-terrorist Yitzhak Shamir overleden

Yitzhak Shamir, voormalig premier van Israel is zaterdag op 96-jarige leeftijd overleden. Hij leed al jaren aan de ziekte van Alzheimer en verbleef sinds 2004 in een verpleeghuis.
Shamir (Likud) volgde in1983 Menachem Begin op en bleef aan tot 1992, toen hij bij verkiezingen werd  verslagen door de Arbeidspartij onder leiding van Yitzhak Rabin. Tussentijds deelde hij de macht tot tweemaal toe met Shimon Peres (Arbeid) waarbij beiden om beurten minister van buitenlandse zaken en premier waren.
Shamir
Shamir werd destijd tot de uiterste rechtervleugel van de Likud gerekend. Hij stemde in 1979 tegen de akkoorden van Camp David met Egypte. In 1991, toen hij premier was, werd hij zeer tegen zijn zin gedwongen deel te nemen aan de internationale vredesconferentie van Madrid met deelname van een Palestijnse delegatie, die na de Eerste Golfoorlog werd georganiseerd onder leiding van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken James Baker III. Na zijn aftreden als premier bekende Shamir  in een interview aan de krant Maariv dat, als hij was aangebleven, het zijn strategie zou zijn geweest de onderhandelingen tien jaar te rekken, zodat ondertussen de Westoever met Joden zou zijn bevolkt en er geen ruimte meer zou zijn  geweest voor een Palestijnse staat.
`It pains me greatly,' zo citeert de historicus Avi Shlaim hem, `that in the coming four years I would not be able to expand the settlement in Judea and Samaria and to complete the demographic revolution in the Land of Israel.  I know that others will now try to work against this.  Without this demographic revolution, there is no value to the talk about autonomy because there is a danger that it will be turned into a Palestinian state.  What is this talk about "political settlements"?  I would have carried on autonomy talks for ten years and meanwhile we would have reached half a million people in Judea and Samaria.'

Terrorist
 Shamir, die in 1915 werd geboren als Yitzhak Jazernicki in Ruzinoy (destijds Russisch Polen, nu Wit-Rusland)  en in 1935 naar Palestina emigreerde, werd aanvankelijk vooral befaamd als terrorist. Hij werd lid van Menachem Begin's Irgun-strijdkrachten, maar splitste zich in 1940 af in de nog radicalere Lechi-groep, die naar zijn eerste leider Awraham Stern, ook wel 'Stern-gang' genoemd. In zijn hoedanigheid als een van leiders van deze groep was hij in 1944 betrokken bij de moord in Cairo op de Britse minister Lord Moyne, de hoogste vertegenwoordiger van de Britten in het Midden-Oosten,  en in 1948 op de Zweedse graaf Folke Bernadotte, gezant van de Verenigde Naties, die had gepleit voor een terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen.     
Shamir werkte later voor geheime dienst Mossad, kwam in 1973 in de Knesset, en was, voor hij premier werd, ook een tijd voorzitter van de Knesset en minister van Buitenlandse Zaken onder zijn voorganger Begin.

1 opmerking:

Ben zei

Shamir, een man waar het doel de middelen heiligt.

Een volgende uitspraak, uit een van de krantenartikelen over zijn dood, wil ik lezers niet onthouden.

"While mainstream Zionist groups forged a truce with the British to combat Nazism during World War II, Mr. Shamir and Lehi fought on, even offering to cooperate with the Germans to rid Palestine of British rule" (http://www.washingtonpost.com/local/obituaries/yitzhak-shamir-former-israeli-prime-minister-dies-at-96/2012/06/30/gJQA1s68DW_story_1.html)

Als dat waar is, dan is Shamir zelfs in staat geweest 'een pact met de duivel' te sluiten.