donderdag 7 februari 2013

SGP-Kamerlid wil ASN-bank dwingen om WEL in de Israelische nederzettingen te investeren

 Net had ik gemeld dat SGP en ChristenUnie zich bij een extreem anti-Palestijnse, zo niet racistische club hebben aangesloten, meldt zich opnieuw een lid van de Tweede Kamer met een bijbel voor z'n kop met een 'pro-Israel' stunt.
Dijkgraaf
Elbert Dijkgraaf, lid van de SGP-fractie,  heeft, volgens een bericht op de site van het CIDI een 'lichtpuntje ontdekt' in de affaire van de overname van de SNS-bank. Immers de SNS die nu staatseigendom is geworden, is op haar beurt weer eigenaar van de ASN-bank. En die bank is - omdat het een bank is die strenge maatstaven aanlegt voor de sociale en milieu-aspecten van investeringen - een tegenstander van het investeren in, en het zakendoen met, ondernemingen die banden hebben met het Israelische nederzettingenprogramma. ASN verbrak bijvoorbeeld in 2006 de banden met het Franse Veolia, omdat dit bedrijf bezig was met de aanleg van de sneltram van West- naar Oost-Jeruzalem en omstreken.
En dat is tegen de wens van de SGP. Want die partij is juist hardstikke vóór het nederzettingenbeleid  van Israel. Judea en Samaria vormen, schrijft de SGP in haar programma,  (..) de bakermat van de Joodse beschaving. Het is ongewenst dat vanuit Den Haag en Brussel wordt bepaald dat Joden zich niet in deze landstreken mogen vestigen.
En wat doe je als SGP-er wanneer ASN ineens - indirect - staatseigendom is geworden? Dan dien je een motie in met deze inhoud:
De Kamer, overwegende dat ASN tot nu toe Israëlische projecten uit politieke overwegingen niet wil steunen, overwegende dat de Staat nu 100% eigenaar is van ASN, verzoekt de regering ASN opdracht te geven te stoppen met de boycot van Israëlische projecten, en gaat over tot de orde van de dag.
Dijkgraaf, en het CIDI dat Dijksgraafs actie van harte steunt (Het CIDI belijdt altijd met de mond dat het tegen de nederzettingen is, maar in de praktijk probeert het de nederzettingen steeds 'salonfähig' te maken), steunen bij hun optreden op een uitspraak van het Europese Hof voor de Mensenrechten. Dat bepaalde in 2009 dat een oproep van de burgemeester van de Franse plaats Seclin, waarin hij zei dat de gemeente Israelisch vruchtensap zou gaan boycotten, terecht door een Franse rechter als discriminatoir was aangemerkt. Volgens het Europese hof  was het daarom  terecht dat de Franse rechter een stokje had gestoken voor deze boycot, en werd geen inbreuk gemaakt op het recht van de burgemeester op vrije meningsuiting. Het was een ietwat curieuze uitspraak, die overigens alleen gold voor Frankrijk, omdat de uitspraak van de Franse rechter was gebaseerd op anti-discriminatiebepalingen in de Franse wet. (Een en ander is onder meer hier na te lezen).
Los daarvan is het ook nog eens zo dat de boycot-oproep van deze burgemeester, Jean-Claude Willem,  gold voor Israelische producten in het algemeen (hij was fel tegen de politiek van Ariël Sharon, die toen hij tot de boycot opriep, premier was van Israel) . De ASN legt heel andere maatstaven aan: bij deze bank betreft de boycot alleen producten of acties die te maken hebben met activiteiten in de nederzettingen. En die activiteiten, zo is onder meer in 2004 door het Internationale Hof van Justitie bepaald, zijn volledig  in strijd met het internationale recht.
En dat brengt me bij de motie-Dijkgraaf. 
Ik denk niet dat de motie veel kans maakt, maar het zou een eeuwige schande zijn als dat wèl gebeurde (de stemming is dinsdag). Ik zou dan zeker kijken of ik daartegen persoonlijk juridische actie kan ondernemen. Niet alleen vraagt de motie van de staat dat hij op de stoel van de bankdirectie zou gaan zitten, wat me niet erg wenselijk lijkt. Maar bovendien is het ook nog eens zo dat WEL investeren in en handeldrijven met de nederzettingen (wat Dijkgraaf dus in feite ASN wil opdragen te doen) in strijd is met de internationale rechtsorde. En daarom ook  - ik blijf het herhalen - met artikel 90 van de Nederlandse grondwet die stelt dat Nederland helpt de internationale rechtsorde te bevorderen. 
Ik blijf het raar vinden, die mannenbroeders met hun altijd o zo gezagsgetrouwe christelijke opstelling, die door een  bijbelse blindheid die blijkbaar al vroeg en met kracht hun kop is binnengehamerd, steeds maar de vloer blijven aanvegen met recht en mensenrechten als het om Israel en de Palestijnen gaat. En het CIDI? Ach dat bewijst gewoon hoe het steeds meer een spreekbuis wordt van Israelisch rechts. 'Voor Israel voor vrede', is hun motto. Hoeveel holler kan dat nog gaan klinken?  

Geen opmerkingen: