maandag 12 januari 2015

Nieuw rapport: Israeli's worden gemiddeld tien jaar ouder dan Palestijnen in bezet gebied


Het academische ziekenhuis van de Najah-universiteit in Nablus.

Dat er grote verschillen waren in de gezondheidstoestand van de bevolking van Israel en die van de bezette gebieden wisten we natuurlijk. Maar hoe groot die verschillen waren, wisten we niet precies. Sinds een paar dagen zijn er echter duidelijke cijfers. De NGO ''Physicians for Human Rights -Israel''(Artsen voor de mensenrechten - Israel) heeft na twee jaar onderzoek een rapport gepubliceerd onder de titel “Divide and Conquer: Inequality in Health” (Verdeel en Heers, Ongelijkheid in Gezondheid). Het rapport is gebaseerd op cijfers en gegevens van de Israelische en Palestijnse Bureaus voor de Statistiek, de Wereld Gezondheidsorganisatie WHO en de Verenigde Naties. Het zet de cijfers van de bezette gebieden en Israel naast elkaar.
En om maar met de deur in huis te vallen een paar van de meest saillante cijfers: Wat de levensverwachting betreft, bijvoorbeeld, zijn Israeli's gemiddeld tien jaar beter af dan hun Palestijnse buren. Palestijnse mannen worden gemiddeld 71 jaar, Israelische mannen gemiddeld 79,9 jaar. Voor Palestijnse vrouwen is dat 73,9 jaar, tegenover 83,6 jaar voor Israelische vrouwen.
Ook wat de cijfers betreffende de babysterfte betreft zijn de verschillen opmerkelijk. In de bezette gebieden sterven gemiddeld. per 1.000 geboorten, 18,8 zuigelingen onder de 1 jaar.  In Israel is dat cijfer 3,7 baby's per 1.000 die voor hun eerste jaar overlijden. (Het gemiddelde in de Westerse wereld is 4,3 per 1.000). Wat aan die hoge Palestijnse babysterfte opvalt is dat 55% van de sterfgevallen in de Palestijnse gebieden het gevolg zijn van infecties die gemakkelijk voorkomen hadden kunnen worden. Het is de voornaamste oorzaak van het verschil.
Ook is er een groot verschil in het aantal moeders dat overlijdt gedurende zwangerschap en tijdens de baring. In Israel is het cijfer 7 per 100,000 geboorten, in de bezette gebieden is dat vier keer zo hoog: 28 per 100,000 geboorten.
Een deel van de verschillen is te verklaren uit de verschillen in infrastructuur: Zo zijn er 1,6 keer meer artsen in Israel dan in de Palestijnse gebieden. Ook zijn er in Israel 1.76 medische specialisten per 1.000 inwoners, terwijl dat aantal in de bezette gebieden 0.22 specialisten per 1,000 is. Het aantal verpleegsters is is 4,8 per 1,000 inwoners in Israel, in de bezette Palestijnse gebieden 1.9 per 1.000. In aantallen ziekenhuisbedden zijn er eveneens verschillen: in Israel is er voor elke 1.000 inwoners 3.27 bed beschikbaar, in de bezette Palestijnse gebieden 1,23 bed per 1,000.
Dan zijn er diverse inentingen die in de Palestijnse gebieden niet worden gegeven: hepatitis A, waterpokken, pneumococcen, het rotavirus (dat bij kleine kinderen en baby's diarree veroorzaakt, met soms dodelijke gevolgen, en het menselijk papillomavirus, dat onder meer seksueel overdraagbare wratten en op den duur kanker kan veroorzaken.
Physicians for Human Rights noemt als reden voor een minder goede gezondheidssituatie ook het veel geringere waterverbruik van de Palestijnen. Door waterschaarste op de Westoever is dat gemiddeld 73 liter per persoon per dag, minder dan het door de WHO opgegeven minimum van 100 liter. In Israel )en ook in de nederzettingen op de Westoever) is het verbruik drie keer zo hoog: 242 liter per persoon per dag.

Oorzaken voor dit alles zijn, volgens de Physicians for Human Rights, los van tekortkomingen van de Palestijnse Autoriteit, vooral de restricties die Israel oplegt. Zo hindert Israel in hoge mate de bewegingsvrijheid van artsen, medisch personeel, en patiënten op de Westoever, in Gaza, en in Oost-Jeruzalem. Dat heeft grote invloed op de scholing (en bijscholing) van medisch personeel, op de aanschaf en het onderhoud van medische apparatuur en op de mate waarin ziekenhuizen en klinieken kunnen beschikken over voldoende geschoold personeel. Daarnaast heeft Israel grote invloed op het budget van de Palestijnse Autoriteit, onder meer door de manier waarop de afdracht van accijnzen en belastingen plaatsvindt die door Israel worden geïnd. Dat verklaart mede het grote verschil in de bedragen die in Israel en de bezette gebieden aan gezondheid worden besteed: in de bezette gebieden is dat $248 per hoofd van de bevolking (16 percent van het GDP), in Israel is dat bijna tien keer zoveel: $2,046 per persoon (7.7 percent van het GDP).
En tenslotte oefent Israel een uiterst strikte controle uit op de aanschaf van medische apparatuur en van medicijnen, wat betekent dat er vaak tekorten zijn aan (betaalbare) medicijnen en dat de medische apparatuur verre van up to date is. De krant Haaretz die terecht een artikel aan het nieuwe rapport wijdt, meldt bijvoorbeeld dat - als de Israelische autoriteiten het groene licht geven - het ziekenhuis van de Najah-universiteit in Nablus misschien over een tijdje eindelijk een PET-CT scan mag aanschaffen. Dit apparaat, dat onder meer tumoren in het lichaam zichtbaar kan maken, wordt dan het eerste in Palestina, iets wat mede aangeeft hoe Israel de Palestijnen kunstmatig op achterstand houdt.1) Door het gebrek aan een PET-CT scan moeten Palestijnse kankerpatiënten nu nog steeds voor zo'n scan naar een ziekenhuis in Israel (evenals trouwens voor veel behandelingen). En daar krijgen ze dan lang niet altijd toestemming voor. Haaretz meldt dat er 200.000 aanvragen zijn per jaar en dat 40.000 daarvan niet worden gehonoreerd. Wat daarbij dan nog niet is opgeteld, is het aantal patiënten uit Gaza dat maar helemaal niet aan een aanvraag begint, omdat ze geen zin hebben in een urenlange ondervraging door de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet (met als bijkomend risico, zeg ik AbuP. erbij, dat hun ziekte als chantagemiddel zal worden gebruikt om hen als verklikker te laten werken voor diezelfde dienst).

1) Een ander schrijnend voorbeeld is de situatie in de Gaza-strook. De WHO meldde al een paar kaar geleden dat als gevolg van het Israëlische beleg artsen daar niet naar het buitenland kunnen voor noodzakelijke bijscholing en dat medische apparatuur niet of nauwelijks kan worden onderhouden, laats staan vernieuwd. In Gaza is om die reden voor zover ik weet ook geen behoorlijke faciliteit voor thorax-chirurgie of neurochirurgie.

Geen opmerkingen: