woensdag 30 december 2015

Mensenrechtenorganisaties op de schop: “Nederlandse ‘mol’ helpt Palestijnse terroristen”

Dit blog blijft - om studieredenen - nog even gesloten, behoudens gastbijdragen.
Hierbij een gastbijdrage van Martijn de Rooi:


Israëls onderdrukking van de Palestijnen leidt in alarmerend tempo tot uitholling van de Israëlische democatische rechtsstaat. Kritische stemmen worden steeds openlijker en met steeds groteskere argumenten verdacht gemaakt en aan banden gelegd.

Een door Nederland aangestuurde ‘mol’ helpt Palestijnse terroristen in Israël. Dat stelt de Israëlische organisatie Im Tirtzu in een onlangs gepubliceerde video. Im Tirtzu is een zionistische organisatie, die met name aan universiteiten fel campagne voert tegen wat het ‘de linkse delegitimering van Israël’ noemt.

Nederlandse agent
Volgens het filmpje zijn vooraanstaande medewerkers van vier kritische Israëlische non-gouvernementele organisaties (NGO’s) in werkelijkheid ‘agenten’ van buitenlandse mogendheden. Ze zijn in Israël ‘geplant’ om Palestijnen die aanslagen op Israëliërs plegen bij te staan.

In de veelbekeken video wordt allereerst Yishai Menuhin opgevoerd, directeur van het Public Committee Against Torture in Israel. ‘Voordat de volgende terrorist jou steekt’, zegt de voice-over terwijl we een ‘terrorist’ met een mes een schijnaanval op de camera zien uitvoeren, ‘weet hij al dat Yishai Menuhin, een geplante Nederlandse agent, hem zal beschermen tegen ondervraging door de [veiligheidsdienst] Shin Bet.’ In beeld verschijnt een dossiermap met daarop naam en foto van Menuhin. 

donderdag 24 december 2015

''Het enige verwijt waartegen ze geen verweer hebben, is dat Israel niet democratisch is''

Het onderstaande stuk schreef ik voor het Decembernummer (jaar 25 nr. 99) van De Brug, het orgaan van SIVMO (Steuncomité Israelische Vredes- en Mensenrechtengroepen). 
Deze site blijft verder tot nader order nog even gesloten, wegens studieredenen. Op mijn Engelse zustersite geeft ik wel nog nieuws. 
Kristall15(26of 1)
(Foto Anja Meulenbelt)

''Tijdens de Kristallnacht werden duizenden winkels en eigendommen van Joden en honderden synagogen vernield en platgebrand door Duitse bruinhemden. Misschien was de meerderheid van de Duitsers het er niet mee eens, maar ze hielden zich stil. Wanneer in Israel twee kerken en tientallen moskeeën in vlammen opgaan en honderden Israelische supporters van Beitar roepen "dood aan de Arabieren" na iedere voetbalwedstrijd, wanneer een familie levend wordt verbrand, als een jongen van 15 levend wordt verbrand, blijft de meerderheid zwijgen, al zijn ze misschien geschokt. '' (….)
''De Kristallnacht kwam niet zomaar uit het niets ''uit de lucht vallen'', het was het product van een ontwikkeling die a langer aan de gang was. En we kunnen in Israel zien dat daar de laatste jaren een vergelijkbare ontwikkeling gaande is.''
Dit is een – verkort – citaat van één van de spreeksters op de Kristallnachtherdenking dit jaar in Amsterdam van het ''Platform Stop Racisme en uitsluiting'', het Palestijnse lid van het Israelische parlement, Haneen Zoabi. Het Platform houdt die Kristallnachtherdenkingen al jaren (vroeger onder de naam van Nederland Bekent Kleur), maar de laatste paar jaar is er steeds van alles om te doen. De vertegenwoordigers van ''officieel'' Joods-Nederland vinden namelijk dat de herdenking alleen moet herdenken. En niet, wat het Platform óók doet wijzen op – en waarschuwen voor – hedendaagse uitingen van racisme.
Steevast wordt de afgelopen jaren het verwijt bij van stal gehaald dat de herdenking ''anti-Israel'' zou zijn. Dit jaar waren die protesten heviger dan ooit. Zelfs werden verwijten van stal gehaald dat de herdenking ''antisemitisch'' zou zijn en dat er een ''terroriste'' aan het woord was gelaten. Maar dit jaar werd dan ook – voor het eerst in de geschiedenis van deze herdenkingen – het onderwerp Israel ook ècht ter sprake gebracht. En nog wel door Haneen Zoabi, Palestijns lid van de Israelische Knesset en – hoe zal ik het zeggen – een veelbesproken lid. Ze kwam in het parlement in 2009 voor de partij Al-Tajamm'u al-Watani al-Dimoqrati (Nationaal Democratische Assemblee – Balad in het Ivriet, die tegenwoordig is opgegaan in de ''Verenigde -Arabische Lijst”. Al en jaar nadat ze aantrad kwam ze al uitgebreid in het nieuws, omdat ze aan borod van het Turkse schip Mavi Marmara , dat ten koste van tien Turkse doden door de Israelische marine werd geënterd, meevoer met de Gaza Flotilla, die probeerde de blokkade van Gaza te breken. Er werd schande van gesproken en er werd – wat het Israelische hooggerechtshof voorkwam -geprobeerd haar van nieuwe verkiezingen uit te sluiten.

zondag 6 december 2015

IS doet waar elke strateeg van droomt: de oorlog naar de tegenstander brengen

Hoera een stuk van een gastredacteur, ook al stond het dan eerder op het vermaledijde, door mij gemeden blog ''de Joop''. Een interessant stuk van Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid en hier geafficheerd als ''publicist''. Dat is hij namelijk ook. Dit blog blijft verder - behalve voor gast bijdragen als dit - weer dicht tot het eind van het jaar. Nieuws staat op mijn Engelse zusterblog The Pessoptimist. 

Door Jaap Hamburger, publicist

'De moordpartijen in Parijs zijn niet gericht 'tegen onze levensstijl', zij zijn gericht tegen de Franse, Turkse, Russische bemoeienissen en die van Hezbollah, in Syrië, en nergens anders tegen.'
Breek met Bush
Hamburger
De neiging bestaat extremisten en fanatici type IS te beschouwen als irrationeel en gedreven door amper of niet invoelbare motieven. Barbaren zijn het, meer niet. Hun passie heet haat, de rede hebben zij afgeschaft, de redeloosheid op de troon gehesen, willekeur is hun handelsmerk. Mij dunkt dat dat in het geval van de IS-moordenaars een schromelijk onderschatting zo niet een kardinale misrekening is. Ik zie consistent, rationeel en doordacht optreden van hun kant. We hebben te maken met berekenende strategen en koele moordenaars.
De vervloekte aanslagen in Parijs werden voorafgegaan door achtereenvolgens wrede executies in IS-gebied van burgers en militairen van naties die IS bestrijden, door twee recente aanslagen in Turkije, in Suruç, 32 doden onder overwegend Koerdische bezoekers van een conferentie over de wederopbouw van de Syrische stad Kobani, ten koste van enorme verwoestingen uit handen van IS gehouden; op 10 oktober, in Ankara, 95 doden en 246 gewonden onder Koerden en Turken, uitgevoerd door 2 'zelfmoordenaars'. Op 31 oktober vond de aanslag plaats op het Russische verkeersvliegtuig in Egypte, 224 doden, bijna alle Russen, in ons land met enig leedvermaak beschouwd, leek het wel, na de misdaad tegen de MH17. 12 november: twee vrijwel gelijktijdige 'zelfmoordaanslagen' in de Hezbollah-wijk van Beiroet, Bourj el-Barajneh, 43 doden, opgeëist door IS. En een dag later Parijs. Wat verbindt deze aanslagen? Koerden voorop, en tot voor kort in mindere mate Turken en Russen, maar weer wel eenheden van Hezbollah, zij allen vechten in Syrië tegen IS.

zaterdag 5 december 2015

Hypocriet

Hoewel ik helemaal geen tijd heb - dit blog is om studieredenen in ieder geval tot het eind van het jaar gesloten en eigenlijk alleen open voor gastbijdragen terwijl nieuws alleen nog op mij andere blog  The Pessoptimist. te vinden  is - kon ik het niet laten te reageren. Op een wel erg hypocriet stukje. Hieronder dus. 
 
Dayan
Het is tot de Joodse gemeenschap doorgedrongen. Dit jaar herdacht het Platform Stop Racisme en Uitsluiting de Kristallnacht van 1938 met als een van de spreeksters Haneen Zoabi. Een Palestijnse!! Dat moest wel een terroriste zijn!! Een antisemiet!! Dat zeiden sommigen in de Joodse gemeenschap dan ook, sommigen zeiden zelfs nog wel ergere dingen. 
Maar ondertussen was er toch kennelijk wat losgewrikt, waren er vragen gerezen. In het blaadje met de pakkende titel ''Joods nu'' van het landelijke Verbond voor Progressief Jodendom (de nieuwe weidse naam van de Liberaal Joodse Gemeente) moest kennelijk wat worden uitgelegd. Of was het toeval, dat het onderwerp ter sprake kwam in de rubriek ''Op het scherp van de snede"? Hoe dan ook, Hilla Dayan, universitair docent aan de UvA, mocht er iets over schrijven. Ze hield eerst een lange inleiding waarin ze schreef dat het begrijpelijk is, omdat in Nederland zoveel Joden werden weggevoerd en het trauma daarom zo groot is, dat mensen liever de ''Kristallnacht'' herdenken in plaats van ''één van de meer dramatische gebeurtenissen van de shoa zelf, zoals ''de eerste razzia in 1941, of het leeghalen van de Jodenbuurt en het weeshuis waar nu de Stopera staat."

donderdag 3 december 2015

Fatima Mernissi 1940-2015

Dit blog is - zoals ik hieronder al meldde - omdat ik moet studeren -  tot in ieder geval tot het eind van het jaar gesloten - zij het dat ik nog wel (wat) nieuws breng op mijn Engelse blog The Pessoptimist. Maar gastbijdragen zijn welkom. In dit geval vond ik dat ik niet om de dood van Fatima Mernissi, de belangrijkste islamitische feministe, heen kon. 
 
De laatste strijd die Fatima Mernissi voerde was er niet een voor democratie of gendergelijkheid, maar een gevecht tegen een hardnekkige ziekte. En gisteren verloor ze die. Een bijzonder groot verlies is het, niet alleen voor haar naasten, maar voor allen die de strijd voor de vrouwenrechten in de Arabische en islamitische wereld een warm hart toedragen.
Met het heengaan van Mernissi verliest de Arabische wereld een van de iconen van het feminisme. Je kan haar in een adem noemen met de belangrijkste feministes in de moderne Arabische geschiedenis: Huda Sha'arawi, Qasim Amin, Nawal El Sa'adawi en Zeinab Fawwaz.
Fatima Mernissi zag het levenslicht in de stad Fès in 1940, tevens de locatie van de oudste nog bestaande universtiteit ter wereld, al-Qarawiyyin. Die universiteit werd opgericht door een naamgenote, Fatima al-Fihri. Eeuwenlang was Fès een van de belangrijkste intellectuele steden in de islamitische wereld, en in de Maghreb gold Fès sowieso als het belangrijkste intellectuele centrum.
In de jaren '40 van de vorige eeuw was Fès ook het episch centrum van de nationalistische oppositie tegen de Franse bezetting van Marokko. Fatima groeide er op in een bemiddelde familie die politiek actief was en die aan de kant stond van de nationalistische elite. In haar jeugd zag Fatima hoe vrouwen zich actief gingen moeien met de onafhankelijkheidsstrijd van Marokko.
In de jaren '40 van de vorige eeuw was Fès ook het episch centrum van de nationalistische oppositie tegen de Franse bezetting van Marokko. Fatima groeide er op in een bemiddelde familie die politiek actief was en die aan de kant stond van de nationalistische elite. In haar jeugd zag Fatima hoe vrouwen zich actief gingen moeien met de onafhankelijkheidsstrijd van Marokko.
Ze organiseerden zelf demonstraties om een einde aan de Franse bezetting van Marokko te eisen. Hoewel de Franse bezetter graag beweert dat ze een actieve rol speelde in de emancipatie van vrouwen, was het vooral het verzet tegen die Franse kolonisator dat ervoor zorgde dat vrouwen politiek actief werden in steden als Fès . En vrouwen waren niet simpelweg de 'steun' van de mannen, maar ze namen zelf initiatief.
Deze fase in haar leven werd bepalend voor haar latere carrière als academica en feministe, want de thema's die ze zou behandelen gingen vooral over macht, vrouwen, politiek, religie, en de interactie van al deze onderwerpen.
Wat Fatima Mernissi karakteriseerde was niet de verwerping van de islamitische bronnen, maar eerder de accomodatie ervan om van daaruit te ijveren voor gendergelijkheid. Andere feministes van haar generatie, Leila Ahmad bijvoorbeeld, stelden dat het feminisme en het islamitisch denken niet compatibel waren. Mernissi was een andere mening toegedaan, en daarvoor beriep ze zich op een methode die werd uitgediept door Mohamed 'Abed al-Jabiri, een andere briljante Marokkaanse intellectueel die net als Mernissi op 75-jarige leeftijd stierf in 2010. 

Lees verder bij de bron van dit artikel 

N.B.  Van Fatima Mernissi werden zes boeken vertaald in het Nederlands. De meeste daarvan verschenen bij De Geus. Misschien nog te vinden in de betere bibliotheek of boekhandel