Abu Pessoptimist

Het Israelische leger voert zijn eigen 'prijskaart-aanvallen' op Palestijnse bezittingen uit

2012-01-29T13:17:00.000+01:00

Beit Arabiyya zoals het was voor de sloop. (Active stills)

Het Israelische Comité tegen de Sloop van Huizen (ICADH) stelt zich al jaren teweer tegen de politiek van Israel om in groten getale zogenaamd 'zonder vergunning' gebouwde huizen in de bezette gebieden te slopen. Afgelopen week was een aantal huizen doelwit, dat al eerder was gesloopt en vervolgens door het ICADH herbouwd. Jeff Halper, directeur van het ICADH, scheef erover op de blog site +972. Vandaag hier de vertaalde versie van zijn verhaal.

Door Jeff Halper
Het is gemeengoed geworden onder gewelddadige kolonisten van de Westoever om willekeurige Palestijnse moskeeën, huizen, olijfboomgaarden en individuen aan te vallen om een boodschap over te brengen aan andere Israëli's. Ze heten "prijskaart" aanvallen, naar de "handtekening" die de kolonisten achterlaten op de muren van uitgebrande gebouwen. In het nachtelijke donker van afgelopen maandagnacht 23 januari voerde het Israelische leger zijn eigen Prijskaart-aanval uit op ICAHD, het Israëlische Comité tegen de sloop van huizen.
Om 11:30 uur op die koude, regenachtige avond, kreeg ik een paniek telefoontje van Salim Shawamreh, een Palestijnse man uit Anata op de Westoever, wiens huis vier keer is gesloopt door de Israëlische autoriteiten en telkens door ICADH is herbouwd als een daad van verzet. "Bulldozers van het leger naderen mijn huis," riep hij. "Nu beginnen ze het te slopen!"
Zoals intussen routine is geworden waarschuwde ik onze activisten, plus journalisten en buitenlandse diplomaten, en we haastten ons naar Anata. We wisten dat we de huizen niet konden redden, maar we konden verzet bieden, solidariteit met de families tonen, die daar doorweekt met hun bezittingen in de regen stonden, vastleggen wat er gebeurde en deze jongste oorlogsmisdaad bekendmaken aan de wereld. Het was één van die duizenden aanvallen op Palestijnen die zich dagelijks voordoen en de kranten nooit bereiken - waarschijnlijk omdat het er zoveel zijn, en ze zo gewoon zijn geworden dat ze geen nieuws meer zijn.
Tegen de tijd dat we bij Salim's huis kwamen - dat we in 2003 hebben gebouwd en dat hij Beit Arabiya had genoemd, het 'huis van Arabiya'', de vrouw van Salim en moeder van hun zeven kinderen - was het weg. Salim zelf was wegens de soldaten te bang om de heuvel af te gaan om het te zien, maar ik liep naar beneden. Zelfs in het donker en de regen kon ik de ruïnes van het huis zien, en de bezittingen van de familie die eruit waren gegooid. Maar ik kon niet blijven. De bulldozer was de heuvel op gereden en was nu bezig een enclave te slopen van Jahalin Bedoeïenen - een onderdeel van de Jahalin stam die wordt verdreven en overgeplaatst naar een plek op de vuilnisbelt van Jeruzalem in de buurt van Abu Dis.
Onze activisten waren er al en waren in de slag met met het leger om te pogen de bulldozer te bereiken en zijn vernietigende werk te belemmeren. De soldaten, die beweerden dat het een "gesloten militaire zone" was maar geen order konden laten zien waaruit zoiets bleek, vielen de activisten fysiek en verbaal aan.Itay Epshtain, ICAHD's mededirecteur, werd met een geweer tegen de grond geslagen. Onderwijl vervloekten de soldaten "de anarchisten en de linksen". Eén van hen riep naar rabbijn Arik Aschermann van Rabbijnen voor de Mensenrechten dat hij zijn keppeltje moest afdoen omdat "hij het jodendom te schande maakte". Maar het waren de vrouwen die het meeste verbale geweld kregen te incasseren."Ik hoop dat de Arabieren hier je verkrachten!" schreeuwde een soldaat tegen een activiste.

Uiteindelijk werden Beit Arabiya, zes huizen van de Jahalin en de meeste van hun stallen gesloopt voordat het leger wegging.De bulldozer, beschermd door tientallen militairen, was eigendom van een aannemer die voor de vernielingen goed was betaald door het 'Burgerbestuur' (Civil Aministration), de naam die het militaire bestuur van Israël op de Westoever gebruikt om haar militaire connecties te verbloemen en om de schijn te wekken dat sloop van "illegale" Palestijnse huizen gewoon een kwestie is van "behoorlijk bestuur".

Salim Shawareh voor zijn gesloopte Beit Arabiyyeh. (Foto Jeff Halper)

Nadat we een tijdje bij de families waren gebleven en hen hadden beloofd alles te zullen herbouwen, gingen we terug om persberichten uit te geven, informatie op onze website en sociale media te zetten en om activisten in het buitenland te activeren en, via hen, overheden en VN-organen. Pas toen we terug waren, die vroege ochtend, hoorden we dat er nog een ander huis was afgebroken: dat van de familie Abu Omar, een familie van 17 mensen die woonden in een huis dat vorig jaar was gesloopt en door ICAHD was herbouwd tijdens ons zomer-wederopbouw kamp van 2011. We hadden gedacht dat de bulldozer en de soldaten waren vertrokken naar de basis van de grenspolitie op de heuvel tegenover Beit Arabiya en de Jahalin, maar ze waren alleen maar om Anata heen getrokken. Om 3:30 stortten zij zich op de familie Abu Omar, dwongen hen hun huis te verlaten, haalden hun bezittingen eruit, en sloopten het. De familie was zo in beslag genomen door het onverwachte geweld, de terreur, de verwarring, en de noodzaak om zich over hun hun doodsbange kinderen te ontfermen, dat ze er niet aan gedacht hadden ons te bellen.
De aanval van het leger op drie plaatsen die al jaren een band hebben met verzets-activiteiten van ICADH was duidelijk een officiële, door de overheid gesponsorde, gewelddadige prijskaart- aanval op de Palestijnen om een "boodschap af te geven" voor ICAHD. Uit de tienduizenden slooporders die nog uitstaan in de bezette gebieden, kozen ze deze drie. Eigenlijk was de "boodschap" al eerder overgebracht. Al de tweede keer dat Beit Arabiya werd gesloopt in 1999, had Micha Yakhin, degene van het Burgerbestuur die toezicht hield op de sloopactiviteiten in dat deel van de Westoever, tegen me gezegd: "We zullen elke woning slopen die jullie herbouwen."
ICAHD heeft in de afgelopen 15 jaar 185 gesloopte Palestijnse huizen herbouwd, als daden van politiek verzet - niet als humanitaire gebaren - alles gefinancierd door giften. We zullen de maandagnacht gesloopte huizen ook herbouwen. Het samenkomen van Palestijnse gezinnen en leden van de Palestijnse gemeenschap, Israëlische activisten en internationale vredestichters bij het bouwen van huizen is een van de belangrijkste vormen van verzet, solidariteit en mobilisatie. Maar Israël heeft alleen al het vorige jaar 200 woningen afgebroken op de Westoever en in Oost-Jeruzalem, van de meer dan 26.000 Palestijnse huizen in de bezette gebieden die het gesloopt heeft sinds 1967. Het verzet kan geen gelijke tred houden met de massale Prijskaart-aanval die de Israëlische bezetting is.

Jahalin Bedoeïnen bij Anata kamperen naast de resten van hun gesloopte bezittingen. (Active stills)

How Republican candidates gain votes by outbidding each other's pro-Israelism

2012-01-27T15:10:00.000+01:00

Mitt Romney (l) and Newt Gingrich.

I've alsways been amazed by how easy it often seems to be for conservatives (politicians, journalists and others) to have their way without having to prove that they are even familiar with the subjects they are giving opinions on. This goes for conservatives of all kinds. Progressive people usually arm themselves with arguments, data, and figures and usually still meet problems in convincing their audiences. Rightists, however, often demonstrate a total lack of knowledge of even the most basic facts and still get huge applauses.
The Republican presidential candidates Romney and Gingrich are cases in point. Gingrich already made the headlines earlier by making the nonsenical statement that the Palestinians are 'an invented people', for which his campaign (his 'superpac') was awarded two donations of $ 5 million each, from Las Vegas hotel- and casinomagnate Sheldon Adelson, a billionaire and among other things also the main sponsor of Israeli Prime Minister Netanyahu.
But below is another example that not only Gingrich, but also his main opponent Mitt Romney, gets away by making statements about the Israeli-Palestinian conflict which give away that he is not familiar with even the most basisc facts. The remarks are an excerpt of their debate in Florida on 26 January. Moderator is CNN's Wolf Blitzer.

One can only strongly hope that whoever of these two will get the Republican nomination, will never get enough votes to beat Obama. (Till one reads the news in Haaretz that Dennis Ross, the man who served four consecutive presidents and was responsble to a large extend for all failures and catstrofes in the peqace process since about 1981, is still giving advice to Oabma on a regular base, even though he quit his post as senior advisor on the Middle East and Iran. Maybe it is just time that the US takes it hand off the Isareli-Palestinian file altogether and that ne frameworks are invented?)

(UNKNOWN): Abraham Hassel (ph) from Jacksonville, Florida.

How would a Republican administration help bring peace to Palestine and Israel when most candidates barely recognize the existence of Palestine or its people? As a Palestinian-American Republican, I'm here to tell you we do exist.

BLITZER: All right. Let's ask Governor Romney, first of all.

What would you say to Abraham?

ROMNEY: Well, the reason that there's not peace between the Palestinians and Israel is because there is -- in the leadership of the Palestinian people are Hamas and others who think like Hamas, who have as their intent the elimination of Israel. And whether it's in school books that teach how to kill Jews, or whether it's in the political discourse that is spoken either from Fatah or from Hamas, there is a belief that the Jewish people do not have a right to have a Jewish state.

There are some people who say, should we have a two-state solution? And the Israelis would be happy to have a two-state solution. It's the Palestinians who don't want a two-state solution. They want to eliminate the state of Israel.

And I believe America must say -- and the best way to have peace in the Middle East is not for us to vacillate and to appease, but is to say, we stand with our friend Israel. We are committed to a Jewish state in Israel. We will not have an inch of difference between ourselves and our ally, Israel.

This president went before the United Nations and castigated Israel for building settlements. He said nothing about thousands of rockets being rained in on Israel from the Gaza Strip. This president threw --

(APPLAUSE)

ROMNEY: I think he threw Israel under the bus with regards to defining the '67 borders as a starting point of negotiations. I think he disrespected Prime Minister Benjamin Netanyahu.

I think he has time and time again shown distance from Israel, and that has created, in my view, a greater sense of aggression on the part of the Palestinians. I will stand with our friend, Israel.

BLITZER: Thank you, Governor.

(APPLAUSE)

BLITZER: Speaker Gingrich, you got into a little hot water when you said the Palestinians were an invented people. GINGRICH: It was technically an invention of the late 1970s, and it was clearly so. Prior to that, they were Arabs. Many of them were either Syrian, Lebanese, or Egyptian, or Jordanian.

There are a couple of simple things here. There were 11 rockets fired into Israel in November. Now, imagine in Duvall County that 11 rockets hit from your neighbor. How many of you would be for a peace process and how many of you would say, you know, that looks like an act of war.

You have leadership unequivocally, and Governor Romney is exactly right, the leadership of Hamas says, not a single Jew will remain. We aren't having a peace negotiation then. This is war by another form.

My goal for the Palestinian people would be to live in peace, to live in prosperity, to have the dignity of a state, to have freedom. and they can achieve it any morning they are prepared to say Israel has a right to exist, we give up the right to return, and we recognize that we're going to live side-by-side, now let's work together to create mutual prosperity.

And you could in five years dramatically improve the quality of life of every Palestinian. But the political leadership would never tolerate that. And that's why we're in a continuous state of war where Obama undermines the Israelis.

On the first day that I'm president, if I do become president, I will sign an executive order directing the State Department to move the embassy from Tel Aviv to Jerusalem to send the signal we're with Israel.

(APPLAUSE)

Rosenthal doet het weer!

2012-01-26T20:32:00.000+01:00

Minister Rosenthal tijden het recente bezoek van Netanyahu aan Nederland waarbij de wederzijdse banden tusen Nederland en Israel nog verder werden aangehaald.

Minister Uri Rosenthal doet het weer, zegt NRC-Handelsblad. In september torpedeerde onze minister van Israelische.... pardon, buitenlandse zaken een gezamenlijke resolutie van de EU in de VN-Raad voor de Mensenrechten in Genève, omdat er onaardige dingen over Israel instonden. Op het allerlaatste moment gaf hij toen de dienstdoende Nederlandse diplomatieke ambtenaar ter plekke via diens iPod de opdracht in een ontwerp-verklaring een referentie te schrappen aan de twee-statenoplossing. Ook referenties aan het arresteren van vreedzaam demonstrerende betogers, of vermeldingen van het toenemen van het aantal keren dat huizen worden afgebroken in Jeruzalem en de rest van de bezette gebieden, mochten niet van Rosenthal. Zijn last minute wijzigingen kregen last minute steun van Tsjechië en Italië. Omdat na Rosenthals wijzigingen de verklaring, die was gebaseerd op een rapport dat juist een toename van arrestaties en het slopen van huizen signaleerde, volstrekt werd ontkracht, ging de hele verklaring uiteindelijk niet door. Een aantal EU-ministers was behoorlijk kwaad.
Deze week gebeurde iets vergelijkbaars in het beraad van de EU-ministers van buitenlandse zaken in Brussel, als we NRC-Handelsblad mogen geloven. Afgelopen maandag werd daar na actie van Rosenthal (die daarbij weer steun kreeg van Italië) een kritische EU-verklaring over Israël aangepast, zo meldt de krant. Rosenthal zou ´per se niet´ hebben gewild dat in de tekst een verwijzing kwam te staan naar een rapport van de diplomatieke vertegenwoordigers van de EU in Jeruzalem en Ramallah, waarin het beleid van Israël in een deel van de bezette gebieden scherp wordt bekritiseerd. Die kritiek gold vooral de zogenoemde ‘Area C’, het deel van de Westoever dat in tegenstelling tot Area A (bestuurd door de Palestijnse Autoriteit (PA)), of Area B (bestuurd door de PA en Israel samen), onder volledige Israelische controle staat. Na Rosenthal´s ingrijpen kwam de verklaring die de EU-ministers van Buitenlandse Zaken maandag uitgaven niet verder dan de constatering dat er in 2011 “verontrustende ontwikkelingen op de grond” waren, maar dat de EU onverminderd vasthoudt aan een tweestatenoplossing. Volgens bronnen had Rosenthal die zin ook nog willen veranderen, zegt de NRC, maar dat kreeg hij dus niet gedaan.

Ik heb de oorspronkelijke tekst van de door Rosenthal gecastreerde verklaring niet kunnen vinden, maar het is interessant ter weten dat die was gebaseerd op onder meer de volgende passages uit dat EU-rapport (geciteerd door de Britse krant Independent):
The report, approved by top Brussels officials, argues that EU support, including for a wide range of building projects, is now needed to protect the rights of "ever more isolated" Palestinians in "Area C", a sector that includes all 124 Jewish settlements - illegal in international law - and which is under direct Israeli control. It comprises 62 per cent of the West Bank, including the "most fertile and resource rich land".
With the number of Jewish settlers now at more than double the shrinking Palestinian population in the largely rural area, the report warns bluntly that, "if current trends are not stopped and reversed, the establishment of a viable Palestinian state within pre-1967 borders seem more remote than ever".

The report points out how dramatically the settler population - now at 310,000 - of Area C has increased at the expense of Palestinian numbers - estimated at around 150,000. In 1967, there were between 200,000 and 320,000 Palestinians in just the agriculture-rich Jordan Valley part of the zone.

Het EU-rapport leverde overigens ook scherpe kritiek op Israels politiek in Oost-Jeruzalem, waar eveneens de Joodse presentie wordt opgevoerd ten koste van de Palestijnse inwoners (zie dit artikel van Amira Hass van 18 januari in Haaretz).

De NRC meldt dat Rosenthal het EU-rapport intern wilde houden om het vredesproces niet te schaden. Nederland zou, gesteund door Italië, hebben gezegd dat het “nu niet het moment is om kritiek te hebben op Israël”.
Een mooie primeur van de NRC, die opnieuw aangeeft wat een rare minister van buitenlandse zaken we hebben. Een minister die gewoon weigert geloof te hechten aan wat - onder meer zijn eigen - diplomaten ter plekke in de bezette gebieden zien gebeuren, en die liever gelooft in de goede bedoelingen van Benyamin Netanyahu met betrekking tot het ´vredesproces´. Maar dan hebben we het dus wel over een Netanyahu die er nog nooit blijk van heeft geven dat hij ook maar een seconde serieus met de Palestijnen heeft willen onderhandelen (integendeel, bekijk deze video nog maar eens) . En over een vredeproces waar na 18 jaar vruchteloos praten, na de mislukkingen van Obama en na de publicatie van de ´Palestine papers´ toch geen weldenkend men nog echt kan geloven. Het is wel bijzonder deze minister. Zoëen hebben we toch nog nooit gehad in dit land.

Tahrir een jaar later

2012-01-25T11:50:00.000+01:00

Vandaag, woensdag 25 januari, is het precies een jaar geleden dat demonstranten - op Egyptes 'Politiedag' - de politie (in casu de Amn al-merkazy, de Centrale veiligheidstroepen) voor de gek hielden door een uur eerder dan ze bekend hadden gemaakt vanuit meerdere plaatsen tegelijk naar het Tahrir plein in Cairo op te marcheren en daar stand te houden. Het was het begin van het einde van het bewind van Hosni Mubarak en tevens het begin van een democratiseringsproces in Egypte - en waarschijnlijk ook in de Arabische wereld als geheel - dat nog in de kinderschoenen staat.
Egypte herdenkt vandaag die dag een jaar geleden en dit is Tahrir zoals het er vanmorgen uitzag. De foto heb ik overgenomen uit een serie van Al-Ahram Online, dat de hele dag updates zal geven van de demonstraties in Cairo, Alexandrië, Suez en andere plaatsen in Egypte. Klik hier voor dat overzicht.
Vermeldenswaardig is nog dat de Hoge Raad van het Leger, SCAF, vandaag zo'n 3000 gevangenen vrij heeft gelaten (onder wie de onlangs tot drie jaar veroordeelde blogger Michael Nabil), en dat maarschalk Tantawi bekendmaakte dat de Staat van beleg die vanaf 1981 heerste, is opgeheven. Dit laatste is overigens waarschijnlijk niet meer dan een cosmetisch gebaar, want voor gewelddadige misdadigers blijft de wet van kracht (en de SCAF rekent mensen die die zich verzetten tegen het militaire bewind tot die categorie).

Update: volgens somm igen was het aantal mensen op en rondom Tahrir groter dan op 11 februari 2011, de dag dat Mubarak aftrad, zo meldde Al-Ahram Online. Ook in Alexandriè en andere plaatsdne aren duizenden op de been. De geest avn de revolutie is nog niet verdwenen, dat is duidelijk.

Administratieve detentie voor Aziz Dweik, nog meer Hamas-parlementsleden opgepakt

2012-01-24T13:43:00.000+01:00

Aziz Dweik

Een Israelische militaire rechtbank heeft dinsdag zes maanden administratieve detentie opgelegd aan dr Aziz Dweik, de voorzitter van het Palestijnse parlement in de bezette gebieden. Administratieve detentie is gevangenisstraf zonder dat er een aanklacht is ingediend en zonder vorm van proces.
Dweik werd donderdag opgepakt bij een checkpoint in de buurt van Ramallah en geboeid en geblinddoekt afgevoerd. De hoogleraar stedelijke planning aan de Najah-universiteit in Nablus zou eerst zondag worden voorgeleid, maar dat werd uitgesteld tot dinsdagmorgen vroeg, aldus zijn advocaat, Fadi Qawasmeh.
Dweik noemde de beslissing 'schandalig en zonder enige wettelijke grond'. Hij weet de maatregel aan het feit dat Israel een bijeenkomst van het Palestijnse parlement die voor volgende maand op het programma staat, onmogelijk wil maken. 'Het is een Israelische poging de Palestijnse verzoening de kop in te drukken,' aldus zijn verklaring.
Het Palestijnse parlement is niet meer bijeen geweest sinds 2007, toen Fatah in de Gaza-strook het onderspit dolf na een mislukte couppoging. De bijeenkomst volgende maand was voorzien in het kader van de recente hervatte gesprekken van Hamas en Fatah over het alsnog uitvoeren van het verzoeningsakkoord van mei 2011 tussen de twee Palestijnse facties.
Dweik's opmerking over de Israelische pogingen om de verzoening te saboteren zouden wel eens waar kunnen zijn. Sins Dweik werd opgepakt zijn mog drie andere leden van het met Hamas verbonden Blok voor Hervorming en Verandering gearresteerd. Dinsdag werd Abul Jabbar Fuqaha door soldaten uit zijn huis in Ramallah opgehaald, zondag werden de parlementsleden Mohammad Totah en Khalid Abu Arafa (een vroegere minister van Jeruzalem-zaken), in wat een schending van de diplomatieke onschendbaarheid was, meegenomen uit het hoofdkwartier van het Internationale Rode Kruis in Jeruzalem, en dezelfde dag werd parlementariër Khaled Tafesh in zijn huis in Bethlehem opgepakt.
Israel heeft nu 19 Palestijnse parlementsleden in administratieve detentie (van de in totaal 307 mensen in administratieve hechtenis). Nog eens acht andere parlementsleden zitten een meer normale gevangenisstraf uit.

Israel onvoert twee leden Palestijns parlement uit hoofdkwartier Rode Kruis

2012-01-23T17:33:00.005+01:00

De voormalige minister voor Jeruzalem Khaled Abu Arafa, en de parlementariërs Mohammed Totah en Ahmed Attoun (vlnr) op de dag in juni 2011 dat zij een vol jaar op het terrein van het Internationale Comité van het Rode Kruis in Jeruzalem zaten.

Israelische politie heeft maandag een inval gedaan in het hoofdkwartier in Jeruzalem van het Internationale Rode Kruis (IRC) en twee Palestijnse parlementariërs gevangen genomen.

Khaled Abu Arafa, oud-minister voor Jeruzalem in de PA-regering, en Mohammed Totah zijn beiden lid van het Palestijnse parlement in de bezette gebieden. Zij behoren tot de politieke arm van de Hamas beweging. Beiden hebben meer dan 18 maanden in het IRC gezeten. Zij hadden daar in 2010 hun toevlucht gezocht nadat Israel hun het inwonerschap van Jeruzalem had ontnomen wegens hun Hamas-affiliatie. Aanvankelijk waren ze samen met hun collega Ahmed Attoun, maar die werd in september al uit het IRC-hoofdkwartier geplukt door een als Arabieren verklede Israelische eenheid. Het IRC heeft tegen deze schending van het internationale recht geprotesteerd.

Maandag werd de poort van het IRC-hoofdkwartier door een kleine menigte Palestijnen ingeslagen uit protest tegen het feit dat de organisatie de twee parlementsleden geen bescherming bood. Een IRC-woordvoerder zei dat de ontvoering te snel in zijn werk was gegaan om te reageren.
De Israëlische politiewoordvoerder Mickey Rosenfeld vertelde het persbureau Reuters dat de twee ware opgepakt wegens deelname aan 'Hamas activiteiten'.
De arrestatie kwam kort na de arrestatie van Dr. Aziz Dweik, de voorzitter van het PA-parlement, in Ramallah en van parlementariër Khaled Tafesh in Bethlehem.

Tweebeekes 'interview' met Netanyahu: een nieuw dieptepunt in de Nederlandse journalistiek

2012-01-23T16:51:00.001+01:00

Demonstratie op het Plein in Den Haag tegen bezoek Netanyahu 19 januari 2012. (Foto José van Leeuwen)

Eerder had ik er iet echt de tijd voor, maar ik wil toch nog even terug komen op het bezoek van Benyamin Netanyahu op 18 en 19 januari aan Nederland. We kunnen dat bezoek samenvatten in de zin dat Nederland de banden aanhaalt met Israel en heeft besloten alle kritische vragen over het naleven van het internationale recht, mensenrechten, streven naar vrede en wat dan ook na te laten. Dat is - gezien Israels staat van dienst - niet te rechtvaardigen, maar de huidige Nederlandse regering is op dat punt niet voor rede vatbaar. Gelukkig mogen we intussen - op grond van het CDA-congres en de jongste peilingen van Maurice de Hond - beginnen te hopen dat zij haar langste tijd gehad heeft.

Regeringen komen en gaan, maar dat geldt niet voor de pers. Het is daarom verontrustend, alhoewel helaas niet echt verrassend, dat ook de Nederlandse journalistiek het in alle toonaarden naliet om Netanyahu op de juiste wijze aan de tand te voelen. Netanyahu's bezoek zorgde zelfs voor een nieuw absoluut dieptepunt. En dan heb ik het over het ''interview'' dat Marielle Tweebeeke van Nieuwsuur had met Netanyahu. Wat een afgang. Voor wie het niet gezien heeft, het staat hier.
Om in de juiste stemming te komen is het een goed idee - zoals de NOS zelf ook al aanraadt - om het op de website ernaast staande blogje te lezen van redacteur buitenland Dieuwke van Oijen. Ze vertelt daarin dat het interview was omgeven met uiterst strenge veiligheidsmaatregelen en vergelijkt dat met de situatie in Israel. Zij noemt Israel een land in oorlog, op grond van het feit dat zij en haar vriend verleden jaar op de Westoever door een Palestijn die werkt voor USAID zijn rondgereden en hebben gezien dat de Palestijnen steeds door allerlei checkpoints moeten. Een rare, wat kromme conclusie voor een buitenlandredacteur. Israel een land in oorlog, omdat de Palestijnen aan allerlei draconische veiligheidsmaatregelen zijn onderworpen. In feite is Israel helemaal geen land in oorlog. Als je eenmaal door de controles van het Ben Gurion vliegveld bent, merk je in het hele land hoogstens nog wat van spanning doordat bij de ingang van openbare gebouwen mensen in je tas willen kijken. Maar dan vervolgt Dieuwke:

En dan stuift ineens de Israëlische premier de hotelkamer binnen met een kluwen beveiligers. Het gesprek begint ontspannen en luchtig. Totdat Mariëlle een vraag stelt over de joodse nederzettingen op Palestijns grondgebied. Daar raakt ze blijkbaar een gevoelige snaar. Hij vindt de aanwezigheid van nederzettingen zo zelfsprekend (sic) als het feit dat er joden in Utrecht wonen. En daarmee wordt weer eens duidelijk dat een oplossing voor het eerlijk verdelen van de (sic) heilige grondgebied aan de Middellandse zee nog heel ver weg is. Daar veranderen we ook vandaag niks aan.

Jajaja, Mariëlle begint over de nederzettingen en raakt een gevoelige snaar. Gottogot wat
was dat schrikken voor Netanyahu. De harde interviewster Tweebeeke begon over de nederzettingen! Of all subjects! Oh my God!
In werkelijkheid gaf Tweebeeke Netanyahu echt alleen maar alle gelegenheid om op alle fronten zijn propagandistische verhaal af te steken zonder dat ze er ook maar één keer tegenin ging of een kritische aanvullende vraag stelde. De Israelische premier kreeg de kans om het gebruikelijke arsenaal aan Likud-leugens over de nederzettingen te debiteren zonder dat hij werd tegengesproken. Zo kon hij liegen dat de nederzettingen 1,5% va de oppervlakte van de Westoever beslaan (in werkelijkheid, zo berekende het Bureau voor de Coordinatie van humanitaire zaken van de VN al in 2007, is 40% van alle grond in Israelische handen, via de nederzettingen plus de bijbehorende infrastructuur (aparte wegen, de Muur, tot natuurgebied verklaarde gebieden) en door militairen tot gesloten militair terrein verklaard gebied).
Ook bleef Netanyahu's opmerking onweersproken dat Joden van de Palestijnen niet zouden mogen wonen op plaatsen waar de aartsvaders Abraham, Isaac en Jacob hebben gewoond, terwijl dat toch even vanzelfsprekend zou moeten zijn als dat er Joden mogen wonen in Utrecht. (Niemand zegt dat er geen Joden mogen wonen op die plaatsen - ook de Palestijnen niet. Het gaat erom dat zij daar zijn gaan wonen in strijd met de Geneefse Conventies die de verplaatsing van de eigen bevolking naar bezet gebied verbiedt en dat zij zijn gaan wonen op grond die Israel zich wederrechtelijk heeft toegeëigend).
En zo kon Netanyahu zijn verhaal kwijt over bouwen in nederzettingen dat nodig is om gelijke tred te houden met de bevolkingsgroei (terwijl de werkelijkheid is dat de bevolking van de nederzettingen 40-voudig is toegenomen in dezelfde tijd dat de totale bevolking va Israel is verdubbeld). Ook kon hij zeggen dat de Palestijnen 18 jaar lang tijdens de onderhandelingen geen bezwaar tegen de nederzettingen hebben ingebracht (terwijl de werkelijkheid is dat zij dat altijd hebben gedaan en onder Oslo ook geen uitbreiding was toegestaan).
Zo kan ik nog wel even doorgaan, want ook de overige vragen van Tweebeeke waren meer voorzetten aan Netanyahu om zijn propagandadreun af te werken, dan dat het ooit iets benaderde dat zelfs maar in de verste verte op een echt 'interview' leek. En het was allemaal des te erger, omdat alleen al het gedurende een maand of wat (terug)lezen van de Israelische pers voldoende was geweest om te leren dat dit echt de gebruikelijke, afgetrapte en versleten riedels zijn waar Netanyahu altijd l mee komt. Waarmee ik wil zeggen dat de voorbereiding voor dit 'interview' op groteske wijze tekort geschoten is.

Netanyahu wordt 'geïnterviewd' in Nieuwsuur. Van tevoren was geëist dat er achter hem een Israelische vlag in beeld zou zijn.

En hoe komt dat nu? Dat de NOS-mensen zo gruwelijk in hun hemd staan en zo'n absoluut pleefiguur slaan als we dat vergelijken met hun Duitse, Franse, Britse en ook Belgische collega's? Heel simpel, doordat in Nederland in de journalistiek in het algemeen weinig, en bij sommige media - zoals de NOS - in het geheel geen, moeite wordt gedaan kennis in huis te hebben en om die - bijvoorbeeld via overdracht van oudere collega's naar jongere of door scholing - ook in huis te houden. Ik weet niet of het zo gegaan is, maar bij de NOS zijn ze in staat zo'n interview te laten voorbereiden door iemand wier enige kennis van het Midden-Oosten eruit bestaat dat ze een keer door een chauffeur van USAID met haar vriend door wat checkpoints in Palestina is gereden. En om het vervolgens te laten uitvoeren door een interviewster die duidelijk elke kennis ontbeert om buiten de voor haar op een papiertje opgeschreven vragen ook zelf nog iets te kunnen bijdragen. Voor Netanyahu, die een uiterst handig prater is voor tv (tijdens de Golfcrisis van 1991, toen hij tweede man was van de Israelische ambassade in Washington, was hij avond aan avond te zien op CNN en andere Amerikaanse media) is zo'n Tweebeeke echt een zacht eitje, in meer dan één betekenis.
De NOS zou zich moeten schamen, maar ze zal dat wel niet doen. Na de affaire Runderkamp, die Kopten in Zuid-Egypte brand liet stichten in hun eigen kerk, hebben we nu het 100% falen van interviewster Tweebeeke. Wat mij betreft is dat eigenlijk niet minder erg.Toch is het niet zo dat de Nederlandse kijkers dit afstraffen, bijvoorbeeld door en masse dan maar af te stemmen op de BRT. Zodat we er voorlopig niet op hoeven te rekenen dat de NOS zelfs maar de noodzaak inziet om kritisch naar haar eigen wanprestaties te kijken. Want zolang dit soort getrut hoogsten wat meesmuilend wordt afgekeurd op Twitter of in de kroeg, kunnen we niet veel beters verwachten.

Tiener uit Gaza na drie jaar alsnog slachtoffer van witte fosfor

2012-01-22T18:06:00.003+01:00

Al Jazeera file

De 16-jarige Hanin Kamal Abu Jalala uit het Bureij-kamp in Centraal Gaza is na drie jaar alsnog overleden als gevolg van verwondingen die ze opliep tijdens de Israelische inval in Gaza in december 2008-januari 2009, zo hebben Palestijnse medische bronnen meegedeeld.
Het meisje ontwikkelde fibrose van de longen nadat zij slachtoffer was geweest van een bombardement met witte fosfor. Fibrose is een aandoening waarbij de capaciteit van de longen om zuurstof op te nemen sterk vermindert door de abnormale vorming van bindweefsel (littekenweefsel). Zij werd ervoor behandeld in Jeruzalem in het Hadassa ziekenhuis, Twaalf dagen geleden raakte ze in coma na een operatie, zondag werd de dood geconstateerd.
Het gebruik van witte fosfor in dicht bevolkte gebieden is verboden volgens het oorlogsrecht. Het is, zoals het Goldstone-rapport en diverse mensenrechtenorganisaties aan hebben gegeven, een oorlogsmisdaad.
Het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten (PCHR) in Gaza maakte na de Israelische inval een lijst met de namen van 1415 slachtoffers. Dat zijn er nu dus 1416.
De dood van Hanin haalde buiten de Palestijnse media nergens het nieuws. Er is geen fantasie voor nodig om te bedenken hoe anders dat zou zijn geweest als Hanin een Joods meisje was geweest, dat aan de andere kant van de grens woonde.

Hamas confirms: Meshaal does not want to seek re-election

2012-01-21T19:11:00.002+01:00

Meshaal

Hamas chief Khaled Meshaal won't seek re-election, said the Palestinian Islamic group in a statement Saturday. The move opens the group to a leadership struggle, as it is not immediately clear who could succeed the charismatic, widely respected Meshaal.
It contributes to political turbulence within Hamas, which has recently faced a slew of criticism for continuing to be based in Damascus as the Syrian government violently cracks down on demonstrators throughout the country.
In the statement from Hamas' official e-mail account, the Palestinian group urged him to reconsider his decision, saying the issue of who leads the decades-old militant movement should be left to Hamas. The group says the decision shouldn't be made by one person, even its leader.
"The movement urges [Meshaal] to reconsider, and to leave this issue to the Shura Council, with full respect to his wishes [not to run again], considering this is a public matter that the Hamas institutions should decide, and not an individual person," the statement said. The Shura Council is the top-level body in Hamas that elects its leadership.
I can add that there is some speculation that a difference in opinion on the issue of armed struggle is behind Meshaal's decision. It is thought that Meshaal is in favour of shifting the emphasis towards popular resistance, whereas the Gaza leadership does not want to give up completely on the armed struggle.

Palestijns-Israelische parlementsleden onder vuur na vondst foto's van ontmoeting met leden Hamas

2012-01-21T16:37:00.001+01:00

Hanin Zoabi (links) op een foto met Mariam Saleh, (intussen ex-)minister van vrouwenzaken en de voorzitter van het parlement in d ebeztete gebieden, dr Aziz Dweik (in de deuropening).

Een groot deel van het Israelische politie establishment is de laatste dagen begonnen aan een campagne tegen een aantal Palestijnse leden van de Knesset, het Israelische parlement, die - tezamen met eerdere uitingen van anti-sentimenten tegen de vertegenwoordigers van Arabische partijen - het ergste doet vrezen voor de democratische rechten van de Israelische Palestijnen.
De directe aanleiding voor de nieuwe golf van vijandigheid is het naar buiten komen van foto's van een ontmoeting van Palestijnse parlementsleden met gekozen vertegenwoordigers van Hamas. De foto's zijn boven water gekomen na een inval van het Israelische leger in wat kennelijk een kantoor van Hamas was in de stad Tulkarem op de Westoever. Hoe de foto's naar buiten hebben kunnen komen en wie daar voor verantwoordelijk was is niet duidelijk, maar we mogen wel aannemen dat het niet per ongeluk is gebeurd. .
Het eerste mikpunt was de parlementariër Hanin Zoabi (van de Balad partij). Zoabi was al eerder mikpunt van beschuldigingen dat zij een 'verrader' zou zijn door haar aanwezigheid, ruim een jaar geleden, op het Turkse schip Mavi Marmara dat deel uitmaakte van de Gaza Flotilla en ten koste van negen doden werd overvallen door Israelische commando's. Ditmaal gold de boosheid een foto uit juni 2009, waarop zij staat met dr Aziz Dweik (Duweik,Dwaik), een hoogleraar in de geografie en de gekozen voorzitter van het Palestijnse parlement op de Westoever. Dweik, die gelieerd is aan Hamas, werd in 2006, tezamen met een veertigtal andere parlementsleden van Hamas, door Israel gearresteerd. Hij werd wegens zijn banden met Hamas veroordeeld tot een boete en een gevangenisstraf van drie jaar. De ontmoeting met Zoabi vond plaats kort na zijn vrijlating.
Het uitlekken van de foto van Zoabi met Dweik en ex-minister Mariam Saleh, die net als Dweik een gevangenisstraf had ondergaan, leidde tot een verklaring van de uiterst rechtse Israelische partij 'Nationale Unie' waarin werd opgeroepen om Zoabi haar parlementaire onschendbaarheid af te nemen en te laten berechten wegens verraad.

De drie mensen rechts op de foto zijn respectievelijk (vlnr) Knessetlid Ibrahim Sarsur, Aziz Dweik en Knessetlid Massoud Ganaim.

Vrijdag, een dag na het uitlekken van de foto van Zoabi met Dweik, lekte opnieuw een foto uit, ditmaal van de parlementariërs Ibrahim Sarsur (Verenigde Arabische Lijst) en Massoud Ganaim (Ra'am Ta'al) met Dweik. Ook deze ontmoeting had plaats kort na Dweiks vrijlating in juni 2009. Nadat de foto bekend was geworden, brak een ware storm uit. Tal van parlementariers uitten hun afschuw en riepen op tot maatregelen. Anastasia Michaeli (Yisrael Beiteinu) vroeg om het instellen van een commissie van onderzoek, het herroepen van de immuniteit van deze afgevaardigden, het stopzetten van hun salaris en het diskwalificeren van hun partijen.
Yoel Hasson van Kadima zei dat de juridische raadsman van de Knesset moet uitzoeken of zij de staatsveiligheid in gevraag hebben gebracht en steun hebben betuigd aan terreur, wat daden zij die het rechtvaardigen dat hun het lidmaatschap van de Knesset wordt ontnomen. Hassons partijgenote Ronit Tirosh vond dat de Palestijnse leden van de Knesset naar Gaza moeten worden verbannen 'zodat ze zich bij hun vrienden van Hamas kunnen voegen'. En Miri Regev van Likud gaf het belachelijke commentaar dat als 'ze martelaarschap zo bewonderden, ze zelf maar het goede voorbeeld moesten geven en martelaar worden om zodoende het Arabische publiek de gelegenheid te geven de open plaatsen te vullen met geschiktere vertegenwoordigers die geen voorstander zijn van terreur'.
Zoabi betoogde daar tegenin dat zo langzamerhand de hele wereld Hamas erkent en dat het tijd wordt dat Israel dat ook doet. 'We zien Hamas niet als een terroristische organisatie,' zei ze. Haar collega's Sarsur en Ganaim bestreden de aantijgingen dat zij in contact waren geweest met mensen die terreur bedrijven door te zeggen dat ze mensen hadden bezocht die in de ogen van de hele wereld volstrekt legaal waren gekozen. Ganaim zei: 'Het zijn politieke figuren en ze hadden nooit gearresteerd mogen worden. Onze komst was niet in strijd met de wet. Als Knessetlid of privé persoon heb ik het recht mensen te bezoeken die onrechtmatig gevangen zijn genomen. Het is nooit aangetoond dat zij zich ergens aan schuldig hebben gemaakt. En als mensen die onder bezetting leven hebben zij het recht op te komen voor hun waardigheid.''
Het is nog niet duidelijk of alle verontwaardiging van de vertegenwoordigers van de zionistische partijen gevolgen zal krijgen. Maar er is sprake va een toenemend anti-Arabisch klimaat in de Knesset er er is reden voor ongerustheid. Vorige week werd het parlementslid Ahmed Tibi voor een week geschorst nadat hij een zelfgemaakt gedicht had voorgedragen waarin hij het gooien van een glas water in het gezicht van zijn Arabische collega Majadele door Anastasi Michaeli (Yisrael Beiteinu) had betiteld als een 'Kos Amok' (een beker amok - maar ook een woordspeling op het tamelijk heftige Arabische scheldwoord Kus umek, kut van je moeder).
Dat was een incident, maar daarnaast circuleerden onlangs voorstellen in de Knesset voor het afschaffen van het Arabisch als officiële tweede taal in Israel en voor het koppelen van de mogelijkheid om passief gekozen te worden aan het vervullen van diensttijd in het leger. Beide voorstellen - die overigens nog niet officieel als wetsvoorstel zijn ingediend - belovenn iet veel goeds. Het laatste voorstel zou het vrijwel onmogelijk maken dat Arabische afgevaardigden in de Knesset komen, omdat afgezien van Druzen en sommige Bedoeïenen, de Palestijnse inwoners van Israel niet in het leger gaan.

En intussen werd donderdag de Palestijnse parlementsvoorzitter Aziz Dweik opnieuw gearresteerd. Hij werd aangehouden bij een checkpoint in de buurt van Ramallah toe hij op weg was aar Hebron en werd geblinddoekt en met geboeide handen afgevoerd, aldus ooggetuigen. Het is onduidelijk wat de reden is van zijn arrestatie. Vrijdag werd ook een andere parlemetariër, Khaled Ibrahim Tafesh opgepakt in zijn huis in Bethlehem. Het aantal Palestijnse parlementsleden in Israelische detentie steeg daarmee weer tot 25.

Ethiopische Israeli's protesteren tegen discriminatie

2012-01-19T11:38:00.000+01:00

Protesterende Ethiopïers marchere door Jeruzalem (deze foto en de foto hieronder Ronen Ziv/Activestills)

Duizenden Joden van Ethiopische origine hebben woensdag in Jeruzalem geprotesteerd tegen de discriminatie waaraan zij ten prooi zijn. De directe aanleiding was een bericht, vorige week, over een huizenblok in de zuidelijke stad Kiryat Malachi waarvan de bewoners contractueel hadden vastgelegd dat zij geen woonruimte zouden verhuren aan zwarte Ethiopische Joden. De grieven de Ethiopische gemeenschap heeft zitten echter dieper en betreffen, behalve discriminatie in het dagelijks leven, bij het zoeken van werk en woonruimte, en bij het zoeken van scholen voor hun kinderen, ook grieven over de weigering van Israels religieuze establishment om de Ethiopische gewoonten en cultuur serieus te nemen. Er wonen zo'n 120.000 Ethiopische Joden in Israel die merendeels in de jaren 80 en 90 zijn overgevlogen.

Zij hadden hun eigen religieuze riten en gebruiken, die echter door het Israelische rabbinaat nooit echt zijn geaccepteerd. De eerste Ethiopiërs, of falasha's zoals ze aanvankelijk werden genoemd, moesten nog bekeringen tot het orthodoxe jodendom ondergaan, maar die rabbijnse beslissing werd in de jaren 90, toen de falasha's in groten getale kwamen, weer teruggedraaid. Hun 58 traditionele 'kessoch' (priesters) werden echter, ondanks campagnes om hen, net als rabbijnen, een officiële status en salaris te geven, niet erkend. Uiteindelijk is dat voor 13 kessoch toch gelukt, zo meldt het persbureau AP dezer dagen in een lezenswaardig verhaal. Maar het rabbinaat heeft meteen laten weten dat deze 13 de laatsten zullen zijn. En huwelijken mogen deze 13 niet sluiten alvorens ze een speciale cursus hebben ondergaan. Huwelijken zijn nu eenmaal in Israel, waar het burgerlijk huwelijk niet bestaat, het strikte domein van de clerus, imams, christelijke voorgangers, of in het geval van Joden, van het rabbinaat. AP meldt in zijn verhaal dat de de Ethiopiërs en de kessoch (enkelvoud: kess) dit niet pikken en dat veel kessoch vasthouden aan het uitvoeren van hun eigen ceremonie, die dan vaak enkele dagen na het officiële huwelijk wordt gehouden.

Een kess met het traditionele witte hoofddeksel spreekt een zegening uit over een huwelijkspaar (foto AP)

Israelische leger doodt twee jongeren in Gaza die volgens hun familie op vogels joegen

2012-01-18T15:28:00.001+01:00

Palestijnse jongeren bij het lijk van Muhammad Abu Odeh in de morgue.

Israelische militairen hebben woensdag weer twee Palestijnse jongeren gedood in de Gaza-strook nabij Beit Hanoun. Twee andere jongeren werden ernstig gewond. De woordvoerder van de hulpdiensten in Gaza, Adham Abu Salmiyya zei dat Muhammad Shaker Abu Odeh ter plekke werd gedood, terwijl de 17-jarige Ahmad Al-Zaaneen stierf in het ziekenhuis, kort nadat hij was binnengebracht.
Volgens Israel ging het om een 'terroristische eenheid' die een explosief wilde plaatsen bij de grens. 'De eenheid werd geraakt en er werd een explosie geconstateerd die afkomstig was van het explosief dat de terroristen bij het veiligheidshek wilden plaatsen met de bedoeling Israelische militairen te treffen', aldus een verklaring van het leger.
De Palestijnse woordvoerder Abu Salmiyya meldde, volgens het persbureau AP, dat de gedode Palestijnse jongens ongewapend waren. Geen enkele Palestijnse organisatie bevestigde dat zij op een missie waren. Volgens hun familie waren de jongens bezig met het zetten van vallen voor vogels in de buurt van de grensstrook die Israel to no-go zone heeft bestempeld.
Getuigen vertelden Ma'an News dat tanks en vliegtuigen verscheidene ronden op de jongens afvuurden. Ambulances konden aanvankelijk niet bij de plaats komen omdat er nog steeds geschoten werd.

Rouwende familieleden in het ziekenhuis.

Gustav Leonhardt, exponent van een revolutionaire periode

2012-01-18T14:08:00.000+01:00

Mede als een soort herinnering aan het feit dat een tijdperk ten einde loopt was er gisteren het bericht dat Gustav Leonhardt (83) is overleden. Leonhardt die nog in december in Parijs optrad, was een legende. Niet alleen omdat hij onnavolgbaar prachtig klavecimbel en orgel speelde, maar vooral ook door de geweldige invloed die hij heeft gehad op de uitvoeringspraktijk van de muziek. Hij behoorde tot een select gezelschap musici dat in opstand kwam tegen de praktijk die onder invloed van grote componisten als Wagner, Mahler, Bruckner en anderen was ontstaan om orkesten steeds groter te laten worden en muziek -ongeacht de periode waarin die was ontstaan - op een romantische wijze en met de middlen der romantiek uit te voeren. Denk aan de traditie van de Matthäus Passion van J.S. Bach die in de uitvoering van Mengelberg - of Eugen Jochum - met een zwaar bezet Concertgebouworkest een dikke drie uur duurde en nadrukkelijk plechtstatig klonk.
Leonhardt was één van diegenen die met die praktijk brak. Rond hem was er een grotere groep onder meer bestaande uit de fluitist Frans Vester,de violist Jaap Schröder, de blokfluitist Frans Brüggen en de cellist Anner Bijlsma. Ieder van hen droeg op een eigen manier bij aan het totaal veranderen van de manier waarop werd gespeeld. Brüggen zorgde voor de herontdekking van de blokfluit - op dat moment een soort instrument waarop kinderen tegen hun zin wat kinderachtige wijsjes leerden spelen. Hij zorgde ervoor dat het weer gezien werd als een volwaardig instrument. Bijlsma stortte zich op het herontdekken van een hoop vergeten cellomuziek en het afstoffen van wat minder vergeten componisten als Boccherini, die hij in de originele versies begon te spelen. Ook was hij één van de eersten die 17e eeuwse muziek begon te spelen op instrumenten die waren teruggebracht in de staat waarin zij in die tijd verkeerden.
De fluitist Frans Vester was misschien nog degene die het meeste overhoop haalde. Hij pionierde zowel op het gebied van de moderne muziek (met zijn Danzi-blaaskwintet was hij de eerste die het onspeelbaar geachte blaaskwintet van Schönberg uitvoerde) als op het gebied van de oude muziek. Hij begon antieke houten fluiten (traverso's) te bespelen, voerde het vak 'methodiek en uitvoeringspraktijk' in voor zijn leerlingen op het Conservatorium, waarin uitgebreid aandacht werd besteed aan boeken van 17e eeuwse musici als Quandt en Leopold Mozart (de vader van) over hoe de muziek uit die tijd diende te worden gespeeld. Het was een roerige - zeg maar revolutionaire - tijd die ik als conservatoriumstudent in die tijd volop heb meegemaakt en die zich afspeelde eind jaren zestig. Niet et toevallig viel dat ongeveer samen met de studentenopstanden van die tijd in Frankrijk en in mindere mate ook hier en met zak als de Actie Tomaat. Het eindresultaat van woelige vergaderingen en verhitte discussies was dat er een soort tweedeling op het Conservatorium in Den Haag ontstond tussen leraren die de 'oude stijl' trouw bleven en diegenen die alles wat niet aan de wetten van de 'nieuwe,oude' uitvoeringspraktijk beantwoordde een guwel vonden (Bach op de piano, gedver!!). Ook kwamen er twee soorten ensembles, barok en 'gewone', (waarvan er één, het Schönberg Ensemble tot op de dag van vandaag voortleeft en nog steeds wordt geleid door Reinbert de Leeuw)).
Leonhardt speelde in het verhaal van de omwenteling die in de jaren zestig plaatsvond een rol als van een spin in het web - alhoewel niet rechtstreeks op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag waar ik leerling was, want hij gaf les in Amsterdam. Maar hij gaf concerten en maakte opnamen met alle hoofdrolspelers, was niet minder doorkneed in en serieus bezig met de uitvoeringspraktijk en had zijn eigen 'Leonhardt Consort', met onder meer zijn vrouw Marie, een uitstekende violiste. Dit Consort kan zonder al teveel moeite worden beschouwd als een voorloper voor latere ensembles als het Quadro Hotteterre (dat niet meer bestaat), Het Amsterdam Baroque Ensemble van Ton Koopman, of 'La petite bande' van de violist Sigiswald Kuijken en de diens cello en fluitspelende broers Wieland en Barthold. Zelfs kan gezegd worden dat Leonhardt indirect een soort voorloper was van het veel grotere Orkest van de 18e Eeuw van Frans Bruggen, want samen met de Weense musicus Nikolaus Harnoncourt stortte hij zich ook op op werken voor groter orkest. Vanaf eind jare zestig namen zij samen alle Bach cantates op - iet wat he i 1980 een gezamenlijke Erasmus Prijs opleverde. ( Harnoncourt was ook de eerste dirigent die het Concertgebouworkest leidde bij een uitvoerig van de Matthäus Passion van Bach op een manier die de baroktraditie zoveel mogelijk benaderde - de uitvoering duur de ongeveer half zo lang als die van Mengelberg en Jochum destijds.
Maar bovenal was Leonhardt toch uitvoerend musicus, een zonder meer fantastische klavecinist. Hieronder als staaltje van zijn kunnen, een Youtube opname van de cadens uit het Vijfde Brandenburgse Concert van Bach dat hij hier uitvoert met een gecostumeerd Leonhardt Consort.

'Recht' op de Westoever: nog meer treurige gegevens

2012-01-18T10:50:00.001+01:00

Eind november schreef ik over het ongekend hoge aantal veroordelingen dat de militaire rechtspraak op de Westoever weet te boeken. De Israelische militaire aanklagers, schreef ik, kunnen bogen op wat vermoedelijk een wereldrecord is in het aantal bereikte veroordelingen. Hun score is namelijk vrijwel 100% (om precies te zijn 99,74% - het scheelt haast niets). Dit blijkt uit het jaarrapport van de militaire rechtbanken op de Westoever over 2010, waarvan de krant Haaretz een exemplaar in handen heeft weten te krijgen.

Sfard

Op het blog van Bernard Avishai (Bernard Avishai dit com) kwam ik een soort vervolg op dit verhaal tegen. Avishai kreeg van de advocaat Michael Sfard, die onder meer de belangrijkste juridische raadsman is van Yesh Din, de gegevens uit een rapport dat Sfard onlangs voor deze organisatie heeft opgesteld. Het gaat erover hoe sinds 2005, het jaar waarin Yesh Din haar werk begon, klachten over criminele vergrijpen werden afgehandeld. Het is geen opwekkende lectuur (mensen die Hebreeuws lzen kunnen het rapport overigens in pdf versie lezen, hier).

Het totaal aantal misdaden begaan jegens Palestijnen ging in 38% van de gevallen over gebruik van vuurwapens, in 42% van de gevallen over schade aan eigendommen en in 15% over het schenden van het recht van eigendom op land.
91% van de klachten bij de politie leidde niet tot het in staat van beschuldiging stellen van verdachten, dat gold met name voor 86% van de geweldsmisdaden, en 96% van de klachten over beschadiging of vervreemding van eigendommen. Van 127 klachten betreffende het vernielen van olijfboomgaarden tussen 2006 en 2011, leidde één zaak tot een in staat van beschuldiging stelling.
66% van de zaken werd gesloten omdat de politie beweerde dat de verdachten onbekend waren, 24% omdat er geen (geloofwaardige geachte) getuigen waren. Minder dan 4% of de misdaden die werden aangebracht bij de militaire politie werd onderzocht. In meer dan 90% van de gevallen werden alibi's van kolonisten voor waar aangenomen zonder dat dit werd nagetrokken of nader onderzoek werd gedaan.(Vooral dit laatste vind ik buitengewoon illustratief voor de situatie, AbuP).
Tussen 2007 en 2011 werden er 267 klachten ingediend tegen militairen; in precies 30 gevallen (ongeveer 11%) werd besloten een onderzoek in te stellen.
13 gevallen van kolonisten die op privé land van Palestijnen hadden gebouwd leverden 11 uitspraken op van het Israelische hooggerechtshof. Daarvan werden er vijf niet opgevolgd zonder dat dit consequenties had. Land waarop illegaal wegen voor kolonisten waren aangelegd werd achteraf 'voor het algemeen nut' onteigend.

Commentaar is eigenlijk overbodig. Alleen nog dit: er was enige commotie (alhoewel gek genoeg vrijwel alleen in Israel zelf en niet daarbuiten) over de benoeming van de kolonist Noam Sohlberg in het Israelische hooggerechtshof. Eerlijk gezegd vind ik de benoeming van een andere rechter, Uri Shoham, eigenlijk net zo griezelig gezien zijn achtergrond en in het licht van de cijfers die ik hierboven aanhaalde. Shoham werd in 2001 benoemd in de rechtbank van Tel Aviv, nadat hij het leger had verlaten als brigade-generaal. Daarvoor was hij achtereenvolgens advocaat van het Centrale Commando van het leger (waaronder de Westoever valt), de opperste militaire aanklager in de bezette gebieden, voorzitter van het militaire hof van beroep van de Westoever en de Gaza-strook, en de militaire advocaat-generaal.

Hamas police beats up Shiite worshippers

2012-01-17T14:49:00.001+01:00

Masked Hamas police beat and detained members of the Gaza Strip's tiny Shiite community during a religious commemoration last week, a follower and local rights groups said Tuesday, accusing their Islamist rulers of religious intolerance.

A man who described himself as a Shiite said police burst into a house where followers were marking Arbaeen, the commemorating of the end of 40 days of mourning following the anniversary of the death of Imam Hussein, the grandson of the Prophet Muhammad.
Some of the men filed complaints to the Gaza-based Palestinian Center for Human Rights and the rights group Mezan.Mezan said in a statement that during Saturday evening's incident in the town of Beit Lahia, police smashed up the apartment, broke the bones of seven of the men, detained some of them at a police station and beat them again before sending them to a military hospital for treatment.

Interior Ministry spokesman Ihab Ghussein said Tuesday that police stormed the apartment of a group of "outlaws" who were planning "criminal acts." He said he was unaware of the presence of any Shiites in Gaza.

'Netayahu komt Nederland bedanken voor anti-Palestijnse houding'

2012-01-17T12:17:00.005+01:00

De Israelische premier Netanyahu komt naar Nederland om het te bedanken voor het feit dat Nederland onlangs tegen een Palestijns lidmaatschap van UNESCO heeft gestemd en gekant is tegen het eenzijdig uitroepen van een Palestijnse staat. Dat meldt de Jerusalem Post vandaag op gezag van de Israelische regeringswoordvoerder Mark Regev. Daarnaast is volgens Regev te verwachten dat de betrekkingen tussen de twee landen nauwer zullen worden aangehaald.

Tijdens het bezoek komen ook Israels relaties met de Europese Unie aan de orde. De EU besloot in 2008 de relatie met Israel op te waarderen en Israel de status van bevoorrechte handelspartner te geven. Door gebrek aan vooruitgang in het vredesproces kwam daar weinig van terecht. Maar volgens woordvoerder Regev 'staat Nederland volledig achter Israels wens om het partnerschap tussen de EU en Israel te versterken'.
Verder zou een voorstel aan de orde komen om de bilaterale betrekkingen verder aan te halen, bijvoorbeeld door eenmaal per jaar een gezamenlijke vergadering te houden van de twee regeringsploegen. Regev meldt dat Israel al een dergelijke afspraak heeft met Duitsland, Polen en Italië. (Toevallig zijn dat landen, die net als Nederland in EU-verband ook altijd alle kritiek op Israel tegenhouden, AbuP).
===========================================
ZIE DE OPROEP OM TE DEMONSTREREN HIERONDER
lees mijn stukje met vragen voor Netanyahu hier
===========================================
Afgezien van deze zaken komen ook de 'Iraanse nucleaire dreiging', het vredesproces, handelsrelaties en de Arabisch Lente aan de orde, meldt de JPost.
Het blad voegt eraan toe dat het Nederlandse parlement in februari 2011 een motie aannam waarin de Palestijnse Autoriteit werd opgeroepen Israel als Joodse staat te erkennen. Dat is een leugen, waarschijnlijk een bewuste, van de schrijver van het stukje, Canaan Lipshitz die eerder voor Haartez werkte. Kennelijk is hij nu correspondent van de JPost geworden nadat hij bij Haaretz uit de gratie is geraakt omdat hij ook in dienst is van de zionistische lobby, het CIDI. De betreffende motie was gericht tegen het eenzijdig uitroepen van een Palestijnse staat en werd aangenomen met de aantekening van minister Rosenthal dat hij de formulering over Israel als Joodse staat zou opvatten als erkenning van Israel en meer niet. (Zie hier wat ik er toen over schreef)
(De JPost is meer en meer een treurig onbetrouwbaar rechts krantje geworden de laatste jaren. Zie bijvoorbeeld ook het hetzerige stukje dat ze schreven over vermeend antisemitisme bij het dagblad Trouw, omdat de journaliste Ilse van Heusden in een artikel ironisch had opgemerkt dat het uitverkoren volk perfect dient te zijn. En wie haalt de JPost onder meer aan als ''expert'' om die beschuldiging te onderbouwen? Onze oude vriend Yochanan Visser, de warhoofdige kolonist uit Efrat die een geliefde commentator is van Christenen voor Israel. Hij wordt opgevoerd als een expert op het gebied van de Nederlands-Israelische relaties. Dat zegt genoeg over de betrouwbaarheid van de JPost).

OPROEP TOT DEMONSTRATIE

2012-01-16T21:39:00.000+01:00

Op 18 januari bezoekt premier Netanyahu de Portugese synagoge te Amsterdam.
Bezorgde burgers en voorstanders van het internationaal recht willen hun stem laten horen tegen dit bezoek. Een premier die een apartheidsstaat voor staat kan geen bezoek brengen in Nederland en zeker niet in een gebedshuis. Een premier die steeds meer land van de Palestijnen inneemt en zegt te willen praten over vrede, kunnen wij niet serieus nemen.
Een premier die toestaat dat de muur op Palestijns grondgebied verder gebouwd wordt in plaats van afgebroken, neemt het internationaal recht niet serieus. Een premier die de bevolking van Gaza collectief bestraft en isoleert, hoort niet in Nederland.
Vele redenen je stem te laten horen tijdens het bezoek van premier Netanyahu aan Amsterdam.

Neem spandoeken, fluitjes, potten en deksels mee om een geluid tegen dit bezoek te laten horen.
Wij willen geen schenders van het internationaal recht in Nederland.

Demonstratie Portugese synagoge te Amsterdam,
Mr. Visserplein 3
Van 18.15 tot 20.15 uur.

Wij staan bij de film academie
Metro 51, 53 en 54: halte Waterlooplein (uitgang Nieuwe Amstelstraat)
Tram 9 en 14: halte Waterlooplein

Spandoeken, vlaggen met eenvoudige latten.

Protest this Thursday, 9:45 , during Netanyahu's visit in Den Haag

2012-01-16T14:47:00.001+01:00

On Thursday, January 19th, Binyamin Netanyahu will come for an official visit to the Netherlands, for the first time in his current term as Israel's Prime Minister. He will be welcomed by Queen Beatrix, and will meet with Prime Minister Rutte and the ministers Rosenthal and Verhagen.
As Israeli’s who live in the Netherlands, we would like to express our grave concern regarding the policies that Netanyahu promotes as Israel's Prime Minister. We see these policies as disastrous for Israeli society, for the Palestinian people and for the entire Middle-East. During Netanyahu's visit to the Netherlands we will call upon the Dutch government to stop providing diplomatic backup and moral support to Netanyahu.

We would like to remind the Dutch leaders and the Dutch public that there are many Israeli’s who, unlike Netanyahu, aspire to end the Israeli oppression of the Palestinian people and seek a just solution to the conflict. We will raise our objection to Netanyahu's claim that supporting Israel means voting against the Palestinian request for recognition, as the Dutch ambassador to the UN recently did.
We will remind the Dutch government that their guest is responsible for holding 4 million people under brutal military occupation, for a systematic discrimination of the 1.5 million Palestinian citizens of Israel, for a series of ‘McCarthyistic’ measures against critical activists and for a massive wave of anti-democratic legislation. In opposition to Netanyahu's way, that can only lead to bloodshed and oppression, we will state that ending the occupation, and dismantling the walls of separation and fear - is the only way for a just peace that will serve the interests of both Israeli’s and Palestinians.

Join us to raise your voice loud and clearly:

Rutte and Rosenthal – stop backing up Netanyahu!

There is no peace under occupation!

Netanyahu's policy is disastrous for both Israeli’s and Palestinians!

Thursday, January 19th, 9:45 am – 11:15 am

Main entrance to the Binnenhof (next to the Mauritshuis), Den Haag
Slogans in English, Dutch, Hebrew and Arabic are welcome

www.gate48.org
info@gate48.org

========================================

N.B: Ter herinnering: op 11 januari schreef ik

Wie durft? Een paar vragen voor Netanyahu, die volgende week naar Den Haag komt

Dat stukje staat hier

==========================================

Ashraf Abu Rahme uit Bil'in krijgt 6,5 maand wegens deelname aan demonstratie

2012-01-15T19:07:00.000+01:00

Een militaire rechtbank in Ofer op de Westoever heeft zondag de 29-jarige Ashraf Abu Rahme uit het dorp Bil'in veroordeeld tot zes en een halve maand gevangenisstraf en een boete wegens het deelnemen aan een demonstratie waar geen toestemming voor was verleend, zo meldt het Palestijnse persbureau Wafa .
Ashraf werd gearresteerd op 21 oktober 2011 tijdens de wekelijkse demonstraties in Bi'ín (die altijd ongeautoriseerd zijn, er wordt namelijk nooit toestemming verleend voor demonstraties op de Westoever). De aanklacht tegen hem luidde dat hij behalve deelname aan een verboden demonstratie ook met stenen had gegooid. Op last van een militaire rechter werd hij in voorarrest gehouden tot het begin van zijn proces, hoewel uit een video van zijn arrestatie (zie hierboven) en uit getuigenverklaringen van een employee van B'tselem en van een advocaat, die ter plaatse waren, bleek dat hij absoluut niet met stenen had gegooid.

De Israelische militairen moeten de familie Abu Rahme wel steeds hebben. Ashrafs oudere broer Bassem Abu Rahme werd in april 2009 gedood doordat een soldaat hem horizontaal beschoot met een traangasgranaat die hem trof in de borst. Ashrafs oudere zuster Jawaher overleed in januari 2011 door een overdosis traangas die zijn had ingeademd tijdens een demonstratie.
Ashraf zelf kwam eerder onder meer in het nieuws doordat hij op last van een Israelische luitenant kolonel na te zijn gearresteerd en geblinddoekt, van korte afstand in zijn voet werd geschoten met een zogenaamde rubberkogel. (Zie de onderste video). Omdat er een opname van het geloste schot was gemaakt die wijd en zijd over het internet circuleerde, werd de luitenant kolonel later na druk van organisaties als B'tselem door een militaire rechtbank van zijn functie als bataljonscommandant ontheven. Hij en de sergeant die het schot had gelost kregen een aantekening wegens 'onbehoorlijk gedrag'' op hun conduitestaat.

Kolonisten hakken bomen om en vernielen auto's

2012-01-15T12:13:00.000+01:00

Kfar Tapuah is een nederzetting nabij Nablus die in 1978 is gesticht, op land dat eigendom was van inwoners van het Palestijnse dorp Yasuf. Er wonen ongeveer 800 mensen die behoren tot de volgelingen van de racistische stichter van de ooit verboden Kach-partij, Meir Kahane.Christenen voor Israel, dat warme betrekkingen onderhoudt met de illegaal in bezet gebied wonende kolonisten,bezocht Tapuach in december 2011 en bracht als 'teken van vriendschap' tulpenbollen mee. Op de foto worden de bollen geplant (foto Christenen voor Israel).

Israelische kolonisten hebben vrijdagavond meer dan 100 olijfbomen omgehakt die eigendom waren van Palestijnen ten zuiden van Nablus. Volgens de Palestijnse eigenaars waren enkele van de bomen zeer oud. Zij werden de 'Romeinse' bomen genoemd.

Kfar Tapuach

De kolonisten ware afkomstig uit de nederzetting Kfar Tapuah tussen de dorpen Yasuf and Jamain, de functionaris van de Palestijnse Autoriteit belast met het monitoren van de nederzettingen, Ghassan Daghlas, heeft dat meegedeeld. Een andere groep kolonisten beschadigde twee auto's van Palestijnen in het zelfde gebied, volgens Daghlas. De auto's van Abdul-Rahman Muhammad Abdul-Rahman and Hasan Wasif Asayra, uit het dorp Asira al- Shamaliya, stonden langs de weg tussen Huwara en de Israelische nederzetting Yitzhar. Daghlas had de Palestijnen gewaarschuwd voor wraakacties van de kolonisten ('prijskaart acties') nadat het Israelische leger de afgelopen week drie zogenaamde 'outposts' had gesloopt.

In Hebron staken kolonisten zaterdag een auto in brand bij de Tel Rumeida nederzetting. Eigenares Hana Abu Heikal, vertelde Ma'an dat de de kolonisten om twee uur 's nachts begonnen met het gooien van stenen naar haar huis en later haar auto in brand staken. Abu Heikal woont vlakbij de illegale 'outpost' Admot Yishai die in 1984 is opgericht. De weg naar Abu Heikals huis is gesloten wegens de nabijheid van de 'outpost'. Zij en haar buren moeten over een muur klimmen en een pad gebruiken om bij hun huis te komen. Zij kunnen hun auto's niet bij hun huis zetten.Abu Heikals auto is al verscheidene keren eerder in brand gestoken.

Israelisch hooggerechtshof houdt discriminatoire wet tegen familiehereniging in stand

2012-01-12T23:07:00.003+01:00

De Israelische balletdanseres Yasmin Avisar en haar Palestijnse echtgenoot uit de bezette gebieden, de beeldhouwer Usama Za'atar , konden wegens de 'Wet op de nationaliteit en de komst naar Israel' niet samen in Jeruzalem wonen. Op de Westoever ging het ook niet, al was het alleen door de checkpoints waar Yasmon iedere doorheen moest naar haar werk. Nu zijn ze uitgeweken naar Oostenrijk.

Het Israelische hooggerechthof heeft weer van zich doen spreken met een uitspraak waarbij burgerrechten opzij worden geschoven. Met de kleinst mogelijke meerderheid van zes tegen vijf stemmen verwierp het hof bezwaarschriften van Adalah en de Vereniging voor Burgerrechten in Israel (ACRI) tegen de 'Wet op de nationaliteit en het binnenkomen van Israel'. Deze wet, die in 2003 na de Tweede Intifada als tijdelijke maatregel werd aangenomen, verhindert Israeli's (meestal Palestijnse Israeli's) om samen te leven met hun echtgenoten afkomstig van de Westoever of uit landen waarmee Israel officieel in oorlog is, zoals Irak of Syrië.
De wet maakt het nagenoeg onmogelijk voor zulke huwelijkspartners om een verblijfsvergunning te krijgen, laat staan de Israelische nationaliteit. Mannelijk partners moeten tenminste 36 zijn voor ze een aanvraag kunnen indienen, vrouwelijke 26. En als de aanvraag in behandeling wordt genomen, duurt de pocedure bij elkaar al gauw een jaar of tien volgens de mensenrechtenorganisatie B'tselem. De enige uitzondering wordt gemaakt voor mensen die met het Israelische militaire gezeg hebben samengewerkt (zeg maar: collaborateurs), of anderszins hebben laten blijken de zaak van Israel zeer te zijn toegedaan.
Een onbekend aantal mensen (maar zeker meer dan 100.000) wordt door de wet getroffen. Met name in Jeruzalem hakt de maatregel er heftig in. Dat komt doordat het oostelijke deel, dat in 1967 door Israel werd geannexeerd, in de afgelopen jaren nagenoeg geheel van het achterland op de Westoever is afgesloten. 'Gemengde' paren in Jeruzalem hebben sindsdien de keus tussen het in stand houden van twee huishoudens of zich terugtrekken op de Westoever, wat voor het Jeruzalemse partner het risico inhoudt dat hij/zij de Jeruzalemse identiteitskaart en het daaraan inwonerschap van Jeruzalem verliest.
De wet, die dus al tijdelijk was bedoeld, is de afgelopen jaren een aantal keren verlengd. Ook `heeft het hooggerechtshof al eerder bezwaarschriften ertegen van de hand gewezen. Dat gebeurde bijvoorbeeld in 2005 en nog eens in 2006, in het laatste geval met dezelfde stemverhoudingen als nu, zes tegen vijf. De minderheid, onder wie de voorzitter van het hof, rechter Dorit Beinisch, oordeelde dat de wet ongelijkheid in stand houdt, omdat de de mensen die erdoor worden getroffen, over het algemeen Israelische Arabieren (Palestijnen) zijn. Ook meende de minderheid dat mensen volgens de Israelische Basiswetten het recht hebben om samen te leven als zij zijn getrouwd. De meerderheid, die de bezwaarschriften afwees, was het hiermee eens. Maar zij oordeelde, volgens Haaretz, dat dit samenleven niet noodzakelijkerwijs in Israel hoeft plaats te vinden. 1)
Het Israelische hooggerechtshof heeft daarmee opnieuw een uiterst dubieuze uitspraak gedaan, waaruit blijkt dat Israels hoogste rechtscollege er niet voor terugdeinst de minderheid te discrimineren en mensenrechten zowel als in Israels fragmentarische constitutie (de Basiswetten) vastgelegd rechten met voeten te treden als vermeende veiligheids- of demografische aspecten om de hoek komen kijken. Het is een nieuw hoofdstuk in een langere treurige geschiedenis als het gaat om familiehereniging. De site van Hanan Ahsrawi's organisatie Miftah heeft daar een goed verhaal over dat te lang en te gedetailleerd is om hier over te nemen of kort weer te geven, maar dat zeker de moeite van het lezen waard is. Het staat hier.

1) De rechters die de bezwaarschriften van de hand wezen waren Eliezer Rivlin, Asher Grunis, Miriam Naor, Elyakim Rubinstein, Hanan Meltzer and Neal Handel. De vijf rechters die de bezwaren wèl ontvankelijk vonden waren de (aftredende) voorzitter van het hof, Dorit Beinish, en haar collega's Edmond Levy, Edna Arbel, Salim Jubran and Esther Hayut. De stemverhoudingen waren in 2006 hetzelfde. Veel rechters van toen zitten ook nu nog in het hof.

Lezing Sara Roy over Gaza

2012-01-12T17:28:00.001+01:00

Dr. Sara Roy, Harvard University, Center for Middle Eastern Studies, wereldwijd geroemd als dé expert op het gebied van de politiek-economische en humanitaire crisis in Gaza spreekt over:
Gaza de-developed: Policy or collateral damage?

Roy: The people of Gaza know they have been abandoned. Some told me the only time they felt hope was when they were being bombed, because at least then the world was paying attention.

18 januari 2012, 20:00, Groningen: Rijksuniversiteit Groningen, Academiegebouw, Broerplein 5

19 januari 2012, 19:00, Amsterdam: Universiteit van Amsterdam, Oudemanhuispoort 4-6, zaal F0.01

Roy bespreekt hoe de economische crisis in Gaza is ontstaan. Is het een onvermijdelijk gevolg van de strijd tussen Israël en de Palestijnen? Of is het juist de bedoeling van Israël om armoede en afhankelijkheid te creëren?
Na Roys lezing wordt haar recentste boek verkocht (tegen contante betaling, rond €35,-): Hamas and civil society in Gaza (uit 2011).

Entree gratis. Registreren is niet nodig. Voor vragen kunt u een e-mail sturen naar info@nipi.nl.

(Georganiseerd door NIPI, Studium Generale Groningen en Stichting Groningen-Jabalya).

Wie durft? Een paar vragen voor Netanyahu, die volgende week naar Den Haag komt

2012-01-11T13:10:00.003+01:00

Netanyahu plant een boom op de Golan Hoogvlakte tijdens het feets van Tu Bishvat, het 'Nieuwjaarsfeest van de Bomen'. De foto is van 2009 en komt van Netanyahu's eigen website. Toen de foto werd gemaakt maakte de vredelievende huidige premier van Israel van de gelegenheid gebruik om de plechtige belofte te doen dat de Golan nooit zal worden teruggeven aan Syrië en dat Jeruzalem nooit meer zal worden gedeeld.

Misschien dat nog niet iedereen het weet, maar op 18 en 19 januari, volgende week dus, brengt Benyamin Netanyahu op uitnodiging van de Nederlandse regering een bezoek aan Nederland. Hij zal lunchen met koningin Beatrix, en praten met premier Rutte en minister van buitenlandse zaken Uri Rosenthal. Van het gesprek met de laatste twee moeten we ons niet te veel voorstellen. Van Rutte kunnen we vooral beleefdheden verwachten. En Rosenthal belijdt weliswaar met de mond het officiële EU-standpunt betreffende de oplossing van het Israelisch-Palestijnse conflict, maar in de praktijk heeft hij sinds zijn aantreden eigenlijk nog geen enkele kritische opmerking gemaakt over het beleid van de huidige Israelische regering - eerder het tegendeel. Het zal er dan ook vooral op neerkomen dat de banden tijdens dit gesprek nog verder worden aangehaald en nieuwe vormen van samenwerking een impuls krijgen.

Netanyahu heeft echter ook een ontmoeting van de commissie buitenland van de Tweede Kamer. En aangezien die niet uitsluitend bestaat uit leden van de VVD, het CDA of de PVV, komt wellicht een enkel kamerlid op het idee ook wat kritische dingen te berde te brengen. Welnu, er is keus genoeg:

1) De constatering in een rapport van Vrede Nu van deze week dat de bouwactiviteiten in de bezette gebieden over 2011 met 20% zijn toegenomen, terwijl in Oost-Jeruzalem een ongekend aantal (namelijk ca. 5000) nieuwe wooneenheden in verschillende stadia van planning verkeren. Daarnaast staan ook nog eens 55 wooneenheden op stapel midden in Arabische wijken. Onderwijl lijken de plannen voor de zogenoemde E1 sector die de verbinding vormt tussen Jeruzalem en Maaleh Adumim vaste vorm te gaan krijgen, zodat de Westoever definitief in tweeën dreigt te worden geknipt. En dan staan ook nog eens 11 zogenaamd 'illegale' nederzettingen (nederzettingen die door Israel zelf als illegaal worden aangemerkt) op de nominatie om te worden 'gelegaliseerd'. (Ik heb het verslag van Peace Now samengevat op mijn zusterblog - de volledige versie van Peace Now zelf staat hier.

2) een tweede onderwerp voor kritische vragen zou kunnen zijn de kleine stortvloed van wetten die zijn aangenomen of op stapel staan om de vrijheid van meningsuiting in Israel te beperken en/of het werk van mensenrechtenorganisaties te ondermijnen. In dit verband zouden kritische Kamerleden (als die er zijn) het kunnen gaan hebben over:
a en b) de Anti-Nakba wet, en een discriminerende maatregel ten aanzien van het toelaten van Palestijnen in woongemeenschappen.

c) de wetten die voorwaarden stellen aan buitenlandse bijdragen aan NGO's als B'tselem en andere mensenrechtenorganisaties, (zie hier en hier)
d) de anti boycot (BDS) wet,
e) de net aangenomen wet die het mogelijk maakt dat vluchtelingen (asielzoekers) zonder vorm van proces met hun families voor drie jaar worden opgesloten (of zelfs voor onbepaalde tijd als ze uit een land komen dat nog in oorlog is met Israel),.
f) de anti-smaad wet (nog niet aangenomen)

3) Het functioneren van het Israelische hooggerechtshof. In het hof is zojuist voor het eerst een kolonist benoemd. En afgezien van dubieuze uitspraken in het verleden, waarbij de nederzettingen werden goedgekeurd, evenals targeted killings, 'beperkt lichamelijk geweld (=marteling) tijdens verhoren, en het plaatsen van een 'afscheidingsmuur' diep in bezet gebied, heeft het hof onlangs een verzoekschrift naast zich neergelegd om de anti-Nakba wet tegen het licht te houden. Ook heeft het onlangs - in strijd met het internationaal recht - de exploitatie van natuurlijke rijkdommen in bezet gebied goedgekeurd

4) Het functioneren van de militaire rechtspraak in bezet gebied is eveneens een mogelijk onderwerp: Haaretz berichtte onlangs dat uit het jaarverslag van de militaire rechtbanken blijkt dat ongeveer in 100% van de aangebrachte zaken een veroordeling volgt. Dat moet een wereldrecord zijn.

5) De mensenrechtensituatie in de bezette gebieden in het algemeen zou zeker aan de orde moeten worden gesteld. Amnesty en een aantal andere mensenrechtenorganisaties hebben in december de noodklok geluid over het toegenomen aantal mensen dat dakloos is geworden door gedwongen afbraak van huizen, het flink toegenomen geweld van kolonisten jegens Palestijnen en hun eigendommen, en de dreigende verdrijving van tienduizenden Bedoeïenen.

6) Het ''vredesproces''. Netanyahu roept altijd op tot het houden van besprekingen zonder voorwaarden vooraf. In zijn befaamde Bar Ilan-rede waarin hij in 2009 het principe van een 'twee-statenoplossing' aanvaardde, voerde hij echter niet minder dan zeven voorwaarden op. Ik heb ze op een rijtje gezet.
Om de herinnering op te frissen aan de gang van zaken van de afgelopen tien is het misschien ook interessant om na te lezen wat precies een jaar geleden via Al-Jazeera en The Guardian daarover werd gelekt in de zogenoemde 'Palestine papers'.

7) Het dreigen met oorlog tegen Iran. Voor wie het niet gelezen heeft, het rapport van het IAEA dat onlangs verscheen en dat erop wees dat Iran in het verleden bezig is geweest met het verkrijgen van technologie die erop zou kunnen wijzen dat het een bom zou willen maken, bevatte uitsluitend oud nieuws.

8) Netanyahu's onwil om te praten met Hamas, of om verder te paten met de PA als er - zoals intussen weer tot de mogelijkhedne lijkt te behoren - er een akkoord komt tussen Fatah en Hamas. Uit Hamas' politieke programma en enkele andere bronnen kan worden geconcludeerd dat Hamas een bruikbare onderhandelingspartner voor Israel zou kunnen zijn.

Ik ben vast nog wel een paar punten vergeten. Maar zo lijkt het me wel genoeg voor dat enkele Kamerlid dat niet behoort tot de kritiekloze regerings- en gedoogpartijen en dus misschien aan het stellen van een echte vraag toekomt.

Palestijnen van de Westoever proberen de ''apartheid op de wegen'' te doorbreken

2012-01-11T08:10:00.000+01:00

(Foto activist van Taayush)

Een beetje naar analogie van de poging in november om de segregatie op te heffen in de bussen van en naar de nederzettingen (zie mijn blogpost daarover hier), hebben Palestijnen dinsdag geprobeerd over de ''alleen voor Joden'' bedoelde weg te rijden van Jericho naar Ramallah.Ongeveer 50 auto's deden mee. Ze werden even buiten Jericho tegengehouden.Tenminste drie mensen weren gearresteerd, onder wie een vrouw (zie foto) en Khaled en Omar Tamimi uit Nabi Saleh. De poging om de ''alleen voor Joden-weg'' te gebruiken is natuurlijk mislukt, zoals de poging om in de kolonistenbus mee te rijden evenmin een succes was. Toch zijn dit soort protesten van belang, ze zijn mogelijk een aanzet voor een bredere beweging van de Palestijnen om - al dan niet gesteund door een beweging die BDS (Boycot,Divestment & Sanctions) als drukmiddel gebruikt - gelijke burgerrechten op te eisen. (h/t +972).

Een Palestijnse vrouw wordt gearresteerd (Foto Fadi Arouri)

Nieuwe Israelische wet: asielzoekers kunnen zonder proces drie jaar worden geïnterneerd

2012-01-11T00:20:00.000+01:00

Het nieuwe hek langs de Israelisch-Egyptische grens. Een groot deel staat er al, eind 1012 moet het af zijn. Kosten $360 miljoen.

Bloggen is keuzes maken en soms valt dat niet mee. Ik heb de laatste dagen nieuws over in concentratiekampkleding demonstrerende harediem (ultra-orthodoxen), of een ruzie in het parlement, over het al of niet berispen van een (Arabisch) schoolhoofd die zijn leerlingen - of foei - liet deelnemen aan een manifestatie voor de mensenrechten, laten liggen. Net zoals het fotogenieke moment trouwens waarop mevrouw Michaeli van Israel Beiteinu een glas water in het gezicht gooide van haar Palestijnse collega Majadele. In Israel zorgen die dingen voor veel opschudding. Ze doen het ook goed in het internationale nieuws. En als ik er niks aan doe lijkt het misschien of ik het nieuws niet goed volg. Maar ik kan niet alles volgen, dus geef ik dan toch maar voorrang aan dingen die structureler en blijvender van aard zijn. Zoals de wijzigingen op de wet op de 'infiltratie' die maandagavond in tweede en derde (en laatste) lezing door de Knesset werd goedgekeurd. De wet heeft betrekking op asielzoekers, vluchtelingen en illegalen die Israel proberen binnen te komen. Die stroom baart sommigen veel zorgen, onder wie premier Netanyahu, die - hij lijkt Wilders wel - er een speciaal programmapunt van heeft gemaakt om de 'indringers' te weren.

Israel mag mensen die in eigen land gevaar lopen niet terugsturen als ze eenmaal in Israel zijn, omdat dit in strijd is met internationale verdragen over het respecteren van de rechten van vluchtelingen die het heeft getekend. Maar Israel wil die vluchtelingen wel heel graag buiten de deur houden. Daarom heeft het nu bij wijze van 'afschrikking' (zo staat het in de toelichting) in de nieuwe wet bepaald dat vluchtelingen en hun families zonder enige vorm van proces drie jaar vast gehouden kunnen worden. Vluchtelingen uit landen waarmee Israel in feite in oorlog is, zoals Sudan, kunnen zelfs voor onbepaalde tijd worden vastgezet. De nieuwe bepalingen hebben de vorm van aanvullingen op de 'Wet op het tegengaan van indringers' uit 1954, die bedoeld was om de infiltratie van gewapende aanvallers (Palestijnen) uit de buurlanden tegen te gaan.
De nieuwe wet staat trouwens niet op zich. Hij maakt deel uit van een pakket. Zo wordt ondertussen een afscheidingshek gebouwd langs de grens met Egypte (kosten 360 miljoen dollar), en is een groot open-lucht detentiecentrum opgezet dat 11.000 mensen kan herbergen (kosten ook ruim boven de 300 miljoen dollar). De regering had behalve de de nu aangenomen maatregelen ook het verlenen van hulp aan illegale vluchtelingen met 5 jaar gevangenis willen straffen (15 jaar bij recidive), maar dat werd tijdens de nogal verhitte debatten uiteindelijk alleen toepasbaar bij hulp aan gewapende infiltranten of drug-smokkelaars. Ook een ander amendement van de regering dat levenslang wilde stellen op welk vergrijp dan ook begaan door een vluchteling werd weer ingetrokken, zodat ook deze bepaling uiteindelijk alleen voor drugs- of gewapende vergrijpen geldt.
Ook zonder deze draconische extra's is de nieuwe wet overigens al ernstig genoeg. Juristen, onder wie de juridische adviseur van de Knesset Eyal Yanon, hebben gewaarschuwd dat de wet toetsing aan de constitutionele principes die zijn vastgelegd in Israels 'Basiswetten' mogelijk niet kan doorstaan. Je kan je afvragen of ze niet ook d woede zullen opwekken van instellingen als de UNHCR, het commissariaat voor de vluchtelingen van de VN.
Los daarvan staat de nieuwe wet natuurlijk ook wel heel erg haaks op de bekende woorden uit Exodus (22:21): 'Gij zult de vreemdeling in uw midden niet slecht behandelen of onderdrukken, want gedenk dat u zelf vreemdeling bent geweest in Egypte,' woorden die gelovige Joden elk jaar met Pesach (Pasen) herhalen. Ik heb het altijd een uitermate belangrijke uitspraak gevonden. Tenslotte zijn wij Joden niet alleen in Egypte, maar ook sinds het begin van de jaartelling nog eens zo'n kleine 2000 jaar overal en altijd een minderheid zijn geweest, zodat we toch ruimschoots het belang van het goed behandelen van vluchtelingen en minderheden op ons hebben kunnen laten inwerken. Maar in Israel is dit aspect van het Jodendom dat volgens mij er een wezenskenmerk van is, toch wat naar de achtergrond verdwenen. Blijkbaar is het zionistische principe dat handhaving van Israels Joodse meerderheid boven alles gaat belangrijker.

Israel benoemt kolonist in het hooggerechtshof en het hof zelf stemt ermee in

2012-01-10T00:09:00.000+01:00

Sohlberg

Israels hooggerechtshof heeft een nieuwe stap gezet op weg naar irrelevantie als hoeder van het recht, nu voor het eerst in de geschiedenis van zijn bestaan een lid is benoemd die woont in een nederzetting op de Westoever. De gelukkige is rechter Noam Sohlberg (50), die woont in de nederzetting Allon Shvut, een onderdeel van het Etzion Blok.
Alle Israelische nederzettingen zijn illegaal volgens het internationaal recht.Israels hooggerechtshof krijgt daarom met de benoeming van Sohlberg een wetsovertreder in zijn midden. Wat dat voor consequenties zou moeten hebben is makkelijk aan te tonen aan de hand van een voorbeeld: De Nederlandse grondwet stelt in artikel 90 dat ons land meehelpt aan het bevorderen van de internationale rechtsorde. Dientengevolge zou Nederland tegen de benoeming moeten protesteren. Ook zou de Nederlandse regering, als zij haar eigen regels naleeft, contacten met deze rechter moeten mijden.
En zelfs is het - als we consequent zijn - eigenlijk zo dat dat mijden van contact voor het hele hooggerechtshof zou moeten gelden. Want hoewel de hoogste rechters in Israel worden benoemd door een daartoe ingestelde commissie, heeft het hooggerechtshof zich ook zelf over de benoeming van Sohlberg kunnen (en moeten) uitspreken. Zondag verwierp het hof een bezwaarschrift dat de NGO Yesh Gvul (Er is een grens) had ingesteld op grond van het feit dat Sohlberg een inwoner is van een nederzetting. Het hof, dat overigens al in de jaren zeventig de stichting van nederzettingen als zodanig had goedgekeurd met de aantekening dat het alleen op zogenoemde 'staatsgrond' mocht gebeuren en niet op privé-grond, deed dat met een mijn inziens zeer dubieuze redenering: 1) De commissie die over de benoeming van de nieuwe opperrechters ging wist ook van de woonplaats van Sohlberg en had dit geen reden gevonden hem niet te benoemen, 2) In de Israelische Basiswet (die min of meer geldt als een soort grondwet) staat niet dat een woonplaats van een rechter hem zou kunnen belemmeren zijn functie uit te oefenen en 3) Yesh Gvul was niet eerder met dit bezwaar gekomen, terwijl Sohlberg toch al lang als rechter functioneerde.

Dat laatste is waar. Sohlberg (50) dient al sinds 1988 als rechter in Jeruzalem. Zijn benoeming was niet alleen omstreden omdat hij inwoner van een nederzetting is, maar ook omdat hij bekend staat als politiek zeer rechts. Zijn eerste stappen op het pad van de juridische praktijk deed hij onder de hoede van Plia Albeck, die destijds opereerde vanuit het ministerie van Justitie en gold als DE deskundige op het gebied van landeigendom op de Westoever, zeg maar: de autoriteit die aangaf welk land voor nederzettingen kon worden gebruikt binnen de wettelijke grenzen die het Israelische hooggerechtshof had aangegeven.
Ik heb, tijdens een reportage voor de Volkskrant over de manier waarop Palestijnen hun land aan nieuwe nederzettingen kwijtraakten, in 1987 eens een interview met Albeck gehad. Ik werd vergast op een onwaarschijnlijk gecompliceerd verhaal over mawat (=dood) land, mulk (=staats)land, privé- en gemeenschappelijke grond en de criteria voor deze kwalificaties, terwijl mannen met landkaarten en landmetersgerei haar kantoor in- en uitliepen. Albecks redenering leek heel wat. Maar uiteindelijk leerde de reportage dat het allemaal veel eenvoudiger in elkaar zat. Israel had welbewust het verouderde kadaster niet up to date gemaakt (een operatie waar de Jordaniërs mee waren begonnen net voor zij de Westoever in 1967 aan Israel kwijtraakten) en de oude Ottomaanse eigendomspapieren van Palestijnen erkende Israel vaak niet als echt. Veel Palestijnen zagen daardoor hun landeigendom als 'staatseigendom' aangemerkt, waarop zij geen enkel recht meer konden doen gelden en waarop de kolonisten naar hartenlust konden gaan bouwen.
Afgezien van deze nuttige leerschool liep Sohlberg, alvorens hij rechter werd, lang mee met het bureau van de openbare aanklager, en knoopte hij onder goede betrekkingen aan met de rechtse procureur generaal en latere opperrechter Elyakim Rubinstein en met de huidige minister van Justitie Yaakov Ne'eman. Als rechter was hij verantwoordelijk voor meerdere uitspraken die stof opwierpen, Eén ervan was een vrijspraak van doodslag voor een politieman die een Palestijn doodschoot. Sohlberg achtte het aannemelijk dat de agent vreesde dat zijn leven werd bedreigd, ook al bleek dat later ten onrechte te zijn geweest. Deze zaak werd overigens door het hooggerechtshof bekrachtigd. Een andere zaak - wegens smaad - moet nog door het hooggerechtshof nog worden beoordeeld. Die betrof een kapitein in het leger van wie de legerradio had bericht dat hij, nadat hij een meisje had neergeschoten, nog een extra schot had gelost om er zeker van te zijn dat ze dood was. De kapitein klaagde dat dit laster was en Sohlberg stelde hem in het gelijk.

Israels hooggerechtshof

Sohlberg was overigens niet de enige nieuwe rechter die werd benoemd. Een tweede benoeming die toch wel als controversieel zou kunnen worden beschouwd gezien de staat van de militaire rechtspraak in de bezette gebieden, was die van Uri Shoham (vroeger Shaharbani ) die in 1948 werd geboren in Irak en in 1951 naar Israel kwam. Shoham werd in 2001 benoemd in de rechtbank van Tel Aviv, nadat hij het leger had verlaten als brigade-generaal. Daarvoor was hij achtereenvolgens advocaat geweest van het Centrale Commando van het leger (waaronder de Westoever valt), de opperste militaire aanklager in de bezette gebieden, voorzitter van het militaire hof van beroep van de Westoever en de Gaza-strook, en de militaire advocaat-generaal.
Tegenover de benoemingen van Sohlberg en Shoham stonden de benoemingen van nog twee rechters die als liberaal c.q. neutraal gelden, de 59-jarige Zvi Zilbertal die ooit secretaris was van de Vereniging voor Burgerrechten in Israel (ACRI) en de 47-jarige Daphne Barak-Erez, de dean van de juridische faculteit van de universiteit van Tel Aviv.

PS Ik wil graag wijzen op het stuk van de columnist B. Michael, vandaag in Haaretz, waarin hij vertelt dat rechter Sohlberg ook in zijn geval een keer een vonnis wees. Het was een zaak die Michael in 2003 had aangespannen tegen het religieus zionistische (intussen niet meer bestaande) blad Hatzofeh dat hem een van de allergrootse antisemieten had genoemd omdat hij iets lelijks had geschreven over kolonisten. Rechter Sohlberg, zelf ook een kolonist, stelde Michael in .. het ongelijk.
B. Michael, een van Israels scherpste columnisten, die in 2009 bij het blad Yedioth Ahronot de laan werd uitgstuurd omdat hij als te links en te kritisch werd beschouwd, schrijft dat hij erop staat te geloven dat hij zo, via deze zaak, ook een steentje heeft bijgdragen aan de benoeming van Sohlberg. Want the Supreme Court has long been ready, and has even been crying out, for a figure of that kind on its benches. He will be a kind of minor defect in the mask, which will peel off a bit of the respectable, enlightened and democratic facade of the Supreme Court - even as it sits pale, cowering and nearly toothless.
And the State of Israel no longer deserves a Supreme Court without Sohlberg. It deserves a court in its own image. Someone "representative," as the MK Zeev Elkin types are loudly demanding. We should do as they wish. Because from now on, the court really is far more representative of the State of Israel. It suits the state far better.
Kort samengevat: omdat het goed is dat Sohlberg afbreuk doet aan de respectabele, verlichte en democratische façade van het laffe, bleke, bijna tandeloze hof. Israel verdient niet langer een hof zonder Sohlberg, het verdient een hof als dit, dat veel representatiever is voor de staat.

Israel meldt aanhouding van mannen die met bommen langs de metaaldetector wilden wandelen

2012-01-08T23:47:00.000+01:00

Israelische troepen hebben zondag vier Palestijnen gearresteerd die ammunitie en geïmproviseerde bommen bij zich droegen, meldt Haaretz. Een soldaat bij het Salem checkpoint bij Jenin zag dat er draden uit de jas van een man stalken. Even later ging ook de metaaldetector af. Toen bleek dat de man 11 pijpbommen bij zich droeg, alsmede een zelfgemaakt pistool en ammunitie. Hij was met drie andere mannen. Die droegen niets bij zich, maar werden eveneens gearresteerd.
Ik ben dol op dit soort berichten. Stel je voor, je bent een Palestijn en wilt aan aanslag plegen. Dan maak je een zootje pijpbommen, steek je zelfgemaakte pistool in de broekband, laat wat elektriciteitsdraden uit je jas bungelen en daarna wandel je door het Salem checkpoint zodat de bellen van de detector gaan rinkelen.
Hoe geloofwaardig is dit verhaal? Niet, als je het mij vraagt. Hier werd de plaatselijke pijpfitter aangehouden, of misschien een gestoord persoon, of het is gewoon onzin. Niemand die bij z'n gezond verstand is wandelt met 11 pijpbommen door een metaaldetector. Niettemin weet Arutz 7, de zender/site van de kolonisten zeker dat 'een grote terroristische aanval is verhinderd' door het dappere Israelische leger. Volgens Arutz 7 had de man niet 11 maar 12 pijpbommen bij zich en behalve een pistool ook nog een groot mes. Deze site weet zeker dat er met de aanhouding van de vier mannen uit het Balata-kamp bij Nablus (Shechem heet dat bij Arutz 7) vier 'terroristen' werden aangehouden.
'De geplande aanval, zegt Arutz 7 ook nog, is de laatste van een groeiend aantal terroristische dreigingen die worden toegeschreven aan de vrijlating van meer dan 1000 terroristen in ruil voor de gekidnapte soldaat Gilad Shalit en aan de poging van de Palestijnse Autoriteit om erkenning van de Verenigde Ntaies te krijgen in plaats van terug te keren naar de rechtstreekse gesprekken met Israel.' (mijn cursivering).

Ja, ja, het is me wat. Soms krijg je de indruk dat ze die Shalit maar beter nog wat jaartjes kunnen laten zitten war hij zat. Maar toch jammer dat we bij dit soort aanhoudingen altijd maar één kant van het verhaal horen. Zo'n berichtje maakt me behoorlijk nieuwsgierig naar de werkelijke toedracht.
En dat laatste meen ik.

Israelisch hooggerechtshof wijst op dubieuze gronden verzoekschrift tegen Nakba-wet af

2012-01-07T14:21:00.002+01:00

Nakba.

Het Israelische hooggerechtshof heeft donderdag een verzoekschrift afgewezen tegen de zogenoemde 'Nakba-wet' (Nakba =catastrofe, het woord dat Palestijnen gebruiken voor hun verdrijving in 1948). De eerste versie van de wet, die in maart 2011 werd ingediend, beoogde de herdenking van de strafbaar te maken. In de uiteindelijk aangenomen versie kreeg de minister van Financiën de bevoegdheid subsidies en fondsen in te trekken van organisaties die geacht worden de herdenking van de stichting van de Staat Israel in verband te brengen met gevoelens van rouw. De eindversie kreeg de naam Amendement 39 op de Wet betreffende de regels voor de Begroting.
Het verzoekschrift was ingediend door de Vereniging voor Burgerrechten in Israel (Association for Civil Rights in Israel, ACRI) en het centrum voor de Rechten van de Arabische minderheid. In de petitie werd aangegeven dat het ministerie van Financiën om de volgende redenen gelden aan instituties kan onthouden:
1) Als ze het bestaan van de staat Israel als Joodse en democratische staat verwerpen,
2) Als ze aanzetten tot racisme, geweld of terrorisme,
3) Als ze gewapende strijd, een terreurdaad van een vijandelijke staat, of een terroristische organisatie tegen de staat Israel ondersteunen,
4) Als de Onafhankelijkheidsdag of de dag waarop de staat werd gesticht herdenken als een dag van rouw,
5) Wegens een daad van vandalisme tegen, of ontheiliging van de vlag of de symbolen van de staat.

Adalah en ACRI hadden aangevoerd dat de wet een gevaarlijke bedreiging van de vrijheid van meningsuiting inhoudt. De drie rechters die het verzoekschrift beoordeelden hielden de boot echter af. Zij wilden geen oordeel geven en zeiden dat het moment voor een juridische beslissing 'nog niet daar is', aangezien er nog geen gebruik is gemaakt van de wet en nog geen instelling het effect ervan heeft gevoeld. De voorzitter van het hof, rechter Dorit Beinisch (die overigens aan het einde van de maand aftreedt), schreef dat de geest van de wet weliswaar complexe vragen oproept, maar dat de vraag of de wet in lijn is met de grondrechten pas kan worden beoordeeld op het moment dat hij wordt gebruikt.

ACRI en de andere indieners van de petitie, gaven als reactie dat het hof daarmee voorbij gaat aan het feit dat de wet natuurlijk al zijn schaduwen vooruit werpt. Immers scholen, verenigingen of wat dan ook zullen het risico niet nemen dat zij door de Nakba te herdenken hun bestaan in de waagschaal stellen. Het is, en dat is mijn persoonlijke commentaar als schrijver van dit blog, een uiterst typisch labbekakkige uitspraak van het Israelische hooggerechtshof. Een uitspraak die helaas past in een hele reeks dubieuze uitspraken van dit hof als het gaat om de mensenrechten rechten, de rechten van minderheden in Israel of de bezetting van de Westoever en de belegering van Gaza.

Israelische legerrrabbijn is voor een Jeruzalem zonder Rotskoepelmoskee

2012-01-07T12:40:00.004+01:00

Leuke foto, nietwaar? Hij werd verspreid door het Israelische legerrabbinaat ter gelegenheid van Chanukka, het feest waarin de herinwijding van de Tweede Tempel door de Maccabeeën in de 2e eeuw v. Chr. wordt herdacht.
Sommigen van de ontvangers viel het op dat er toch iets miste op dit plaatje. Een kleinigheid weliswaar, want wat ontbrak was de Rotskoepel- of Omar moskee met zijn gouden koepel, een van de bekendste herkenningspunten van Jeruzalem. Een verslaggever van Haaretz vroeg hoe het zat en kreeg van de legerwoordvoerder het antwoord dat het ging om een illustratie die Jeruzalem toonde 'in de tijd van de Tweede Tempel. Zoals de verslaggever werd verteld,' zei de legerwoordvoerder, 'bestond de Rotskoepelmoskee nog niet in die tijd. Vandaar dat het niet nodig was dat hij op de afbeelding stond.'
Een antwoord dat precies aangeeft hoe betrouwbaar de legerwoordvoerders in Israel heden ten dage zijn. Want in de tijd van de Tweede Tempel bestond de Westelijke Muur (beter bekend als de 'Klaagmuur') die prominent op het plaatje staat, ook nog niet. Die werd pas gebouwd door Herodus en dat was - zoals we allemaal weten - rond het begin van de christelijke jaartelling. Bovendien stond op de esplanade boven die Muur nogal prominent een heel ander gebouw..... die Tweede Tempel dus.
Een staaltje jokkebrokken dat verhult dat het rabbinaat van het Israelische leger propaganda maakt voor het verdwijnen van de uit de Achtste eeuw na Chr. stammende Rotskoepelmoskee. Het plaatje, zo vermeldt Yossi Gurvits op de blog +972, is een gefotoshopte opname die een aantal jaren geleden werd gebruikt door Christians United for Israel, zeg maar de Amerikaanse Christenen voor Israel, van de prediker John Hagee.

2012-01-04T09:20:00.003+01:00

IK BEN ONDERWEG T/M VRIJDAG 6 JANUARI.

Liszt by the West Eastern Diwan Orchestra

2012-01-01T14:45:00.002+01:00

My wish for the new year in a different shape / mijn nieuwjaarwens in een ander jasje:
Les Préludes by Franz Liszt, The West Eastern Diwan Orchestra conducted by Daniel Barenboim, peformance during the Proms, Royal Albert Hall 21 August 2009

Een goed 2012

2012-01-01T03:27:00.005+01:00

Muur in Shuhada (Martelaars) straat, de hoofdstraat in Hebron. Moge deze en andere schandes in 2012 worden uitgewist. Ik wens alle lezers van dit blog een gelukkig nieuwjaar.

Israel trekt amnestie in van directeur Theater van de Vrijheid in Jenin

2011-12-30T11:51:00.002+01:00


Zubeidi (Ma'an)

Israel heeft de amnestie ingetrokken die het drie jaar geleden toekende aan de directeur van het Theater van de Vrijheid in Jenin, Zakaria Zubeidi. Zubeidi zegt dat hij bericht heeft gekregen dat hij zichzelf aan moet geven bij de Palestijnse Autoriteit of anders zal worden gearresteerd. Zubeidi zei zich aan de voorwaarden van de amnestie te hebben gehouden. Hij vertelde het persagentschap Ma'an dat hij niet weet waarom de amnestie is ingetrokken.

Zubeidi (33) leidde tijdens de tweede intifada de al-Aqsa brigades in het vluchtelingenkamp in Jenin, toen daar zeer zwaar werd gevochten. In 2007 behoorde hij bij een groep van 200 Palestijnen die hun wapens inleverden en in ruil daarvoor een pardon kregen. In 2006 zette Zubeidi samen met de acteur Julio Mer Khamis het Theater van de Vrijheid op.Mer Khamis werd in april van dit jaar buiten het theater vermoord. De dader is nooit gepakt.
Haaretz meldt dat vorige week een broer van Zubeidi door de Israeli's is opgepakt samen met een employee van het Theater van de Vrijheid.
In Israel is Zubeidi ook enigszins bekend wegens de betrekkingen die er hebben bestaan tussen hem en de Israelische van Marokkaanse afkomst, Tali Fahima. Fahima werd enkele jaren geleden tot een gevangenisstraf veroordeeld, omdat zij contact met Zubeidi had gehad en had aangeboden te dienen als een 'menselijk schild' toen hij een 'gezochte terrorist' was die op een Israelische hitlist stond.

Israel doodt opnieuw man in Gaza

2011-12-30T11:08:00.001+01:00

Israel heeft vrijdag opnieuw een Palestijn gedood in de Gaza-strook. Momen Abu Daf werd getroffen door een raket in de wijk Zeitoun van Gaza-stad. Vijf anderen raakten gewond, van wie er een in een ziekenhuis werd opgenomen.
Abu Daf behoorde volgens militanten in Gaza tot een salafistische groepering, Jund al-Islam. Volgens Israel maakte Abu Daf deel uit van een 'terroristisch groepje dat werd gelokaliseerd net voor het vanuit de Gaza-strook raketten op Israel wilde gaan afvuren'. Dezelfde militanten zouden verantwoordelijk zijn geweest voor het afschieten van raketten in de afgelopen dagen. Een andere salafistische militant, de 22-jarige Abdallah Telbani, werd dinsdag gedood toen een raket zijn tuktuk trof. Israel verklaarde dat ook hij een aanval aan het voorbereiden was, en wel via de grens met Egypte.
Volgens een Israelische militaire woordvoerster werden er donderdag twee korte-afstandsraketten op Israel afgevuurd en woensdag vijf. Er waren geen berichten dat de raketten schade hadden veroorzaakt.

Israelisch hooggerechtshof keurt exploitatie van Palestijns eigendom op de Westoever goed

2011-12-28T19:51:00.001+01:00

Opperrechter Dorit Beinisch

Het Israelische hooggerechtshof heeft opnieuw een uitspraak gedaan waarbij internationale juristen de wenkbrauwen kunnen fronsen. In een twee jaar oude zaak sprak het uit dat Israel gerechtigd is grondstoffen voor eigen gebruik te onttrekken aan de bezette Westoever.
Het ging om tien steengroeven op de Westoever die Israelisch eigendom zijn. Het product van de steengroeven wordt voor 94% geleverd aan Israel binnen de groene lijn. De zaak was in 2009 aangespannen door de NGO Yesh Din, die op grond van een bepaling van de Conventie van Den Haag van 1907 aanvoerde dat grondstoffen van een bezet gebied tijdens de bezetting alleen mogen worden geëxploiteerd ten behoeve van dat gebied zelf.

In de uitspraak, die was geschreven door de voorzitter van het hof, Dorit Beinisch, en tevens voor rekening kwam van twee mede-leden van het hooggerechtshof, werd de lezing van de staat Israel overgenomen dat exploitatie van de hulpbronnen van de Westoever geoorloofd is in afwachting van afspraken over de eindstatus van het gebied volgens de akkoorden van Oslo. Dat die uitspraak over de eindstatus van de gebieden al in 1998 had moeten zijn gedaan volgens diezelfde akkoorden, nam Beinisch niet mee in haar vonnis.
Afgezien van deze overweging keek Beinisch ook naar de Conventie van Den Haag en daarbij bepaalde zij dat de exploitatie ten goed kwam aan de Westoever, omdat er Palestijnen in dienst zijn van de steengroeven in kwestie en omdat de steengroeven belasting afdragen aan de Palestijnse Autoriteit. Daarmee zou de exploitatie bijdragen aan de economie van de Westoever, aldus de uitspraak.

Kalksteengroeve bij Hebron

Michael Sfard, de advocaat an Yeh Din toonde zich teleurgesteld, al was er één punt waarop de NGO in het gelijk werd gesteld Dat was de overweging van het Hof dat zolang de bezetting duurt, geen nieuwe steengroeven mogen worden geopend.
Noam Sheizaf, die het nieuws ook bracht (op de site +972) tekent erbij aan dat het de zoveelste dubieuze uitspraak is van het hooggerechtshof over de bezette gebieden en de Palestijnen. In de jaren zeventig keurde het hof de bouw van de nederzettingen goed met de aantekening dat ze niet mochten worden gebouwd op privé land van Palestijnen (wat in de praktijk een wassen neus was). Een tiental jaren later keurde het marteling goed, onder de aantekening dat het alleen om 'mild lichamelijk geweld' mocht gaan om 'tikkende tijdbommen' tot het geven van informatie te bewegen. Ook dat was een wassen neus waar gemakkelijk de hand mee kon worden gelicht. Vervolgens ging het hof akkoord met de zogenoemde 'targeted killings', wat neerkomt op standrechtelijke executies van individuen die door Israelische inichtendiensten als 'terroristen'' zijn aangemerkt (anders gezegd: moord gepleegd door de staat). En tenslotte ging het akkoord met de bouw van de zogenoemde 'Muur (veiligheidshek) diep in Palestijns gebied (alleen met wat lichte correcties hier en daar), en dat geheel in strijd met alle juridische principes en een uitspraak van het Internationale Gerechtshof in Den Haag.

Een dode bij twee Israelische luchtaanvallen op personen in Gaza

2011-12-27T22:18:00.002+01:00

Tuktuk in Gaza.

Israel heeft dinsdag,op de verjaardag van het begin van de aanval van 2008-2009 op Gaza, een luchtaanval uitgevoerd op een zogenoemde tuktuk in Gaza-city, een gemotoriseerd driewielig voertuigje voor personenvervoer. Een man, de 22-jarige Abdallah Telbani werd daarbij gedood, twee anderen raakten gewond en werden opgenomen in een ziekenhuis.
Israel bevestigde de aanval. Een woordvoerster van het leger zei dat een aanval was uitgevoerd op een 'eenheid die in verband werd gebracht met recente terroristische actviteit'. Zij wijdde niet verder uit. Zondag en maandag werden vanuit Gaza twee korteafstandsraketten op Israël afgeschoten zonder schade aan te richten.
Later op de avond voerde Israel een tweede luchtaanval uit in Gaza-stad. Ooggetuigen zeiden dat een onbemand vliegtuigje tenminste één raket afvuurde op een jeep van burgers die reed op de Jala weg. Acht mannen werden gewond, van wie er éen in kritieke conditie is. Volgens een communiqué van het Israelische leger was het doelwit twee mannen in Noord-Gaza, de 27-jarige Rami Daoud Jabar Khafarna, uit Jabaliya en de 26-jarige Hazam Mahmad Sa’adi Al-Shakr uit Beit Hanoun. Israel beschuldigde hen ervan plannen te hebben gehad om een aanslag te plegen aan de westelijke grens tussen Israel en Egypte.

Israel vierde de derde verjaardag van de inval in Gaza ook op nog een andere manier. Opperbevehebber Benny Gantz gaf een intervie aan de legerradio waarin hij de Cast Lead-Operatie een 'uitstekende operatie' noemde waarin de vereiste afschrikking ten opzichte van Hamas was bereikt Hij voegde er aan toe dat er echter barsten in de afschrikking waren gekomen en dat een tweede operatie niet een kwestie was waarin Israel het voor het kiezen had. Die operatie moest snel en pijnlijk zijn, aldus Gantz. In de operatie Cast Lead werden ruim 1400 Palestijnen gedood. (Op de foto Gantz in gesprek met Ileana Dayan van de Legerradio. Foto Haaretz).

Ali Abunimah: ''Langzamerhand wordt voor iedereen duidelijk dat die twee staten er nooit komen''

2011-12-26T19:40:00.000+01:00

Dit stuk, interview met Ali Abunimah, schreef ik voor het herfstnummer van het tijdschrift ZemZem (www.zemzem-org).

Ali Abunimah in de Singelkerk.(Foto Anja Meulenbelt)

De aanvraag voor het lidmaatschap vande Verenigde Naties die de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbasvan plan was in september te doen, heeft de geesten nogal verdeeld.Aan de ene kant voorstanders – waaronder een overweldigendemeerderheid van lidstaten van de VN– die menen dat de Palestijnentoch eindelijk een keer recht hebben op erkenning van een eigenstaat. Aan de andere kant tegenstanders, zoals Israel, de Amerikanenen delen van de EU, waaronder Nederland die het klap in het gezichtvan Israel vinden als die staat niet via onderhandelingen tot standzou komen.

Maar ditmaal lopen de tegenstellingenook dwars door de Palestijnse gelederen. Ook heel wat Palestijnenwaren namelijk verre van enthousiast. Omdat ze Abbas en zijnPalestijnse Autoriteit volstrekt niet representatief achten voor 'de' Palestijnen, en omdat ze vrezen dat de aanvraag afbreuk kan doen aanhistorische Palestijnse rechten en de miljoenen Palestijnen buiten debezette gebieden zou kunnen beroven van een stem.

Het Nederlandse Palestina Komitee, zelfeén van die instanties die zich uitspraken tegen het initiatief vanAbbas, haalde Ali Abunimah naar Nederland. Abunimah, een rijzendester in de Palestijnse gemeenschap, is al wat langer eentegenstander van de twee-statenoplossing. Hij schreef zo'n vijf jaargeleden het boek 'One Country', waarin hij een pleidooi hield vooreen shift van de politieke weg om een twee-statenoplossing tebereiken (een doodgelopen weg volgens hem), naar een grassrootsbeweging voor gelijke burgerrechten in één staat. Sindsdien ishij steeds meer geworden tot een gezicht en een woordvoerder van dezebeweging, ook wel BDS-beweging genoemd, waarbij BDS staat voorBoycott, Divestment and Sanctions. Onder meer de volkscomitésin plaatsjes als Ni'lin of Nabi Saleh, waar regelmatig tegen de Muurwordt gedemonstreerd, behoren tot de BDS-beweging.

Maar behalve dat is Abunimah ook eenvan de oprichter van de webkrant Electronic Intifada, éénvan de betere nieuwsbronnen als het gaat om de Palestijnse wereld ende mensenrechten in de bezette bezette gebieden. De ElectronicIntifada wordt deels gesubsidieerd door de Nederlandse organisatievoor ontwikkelingshulp ICCO. Eerder dit jaar bleek dat niet naar dezin van minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken. Daarover dadelijkmeer.

Ik spreek Abunimah op een terrasje inAmsterdam-Zuid, de ochtend voordat hij zal spreken in de Singelkerk.Het gesprek gaat een beetje moeizaam, het is duidelijk dat hij nietgraag over zichzelf spreekt - voor een zaal komt hij beter tot zijnrecht. Wat afgemeten vertelt hij dat hij is geboren in de VS, inEngeland en België woonde. Zij vader was van de Westoever afkomstig,een Jordaanse diplomaat die onder meer ambassadeur was bij de VN enook – in de jaren 80 vanuit Brussel – in Nederland. Ali studeerdepolitieke wetenschappen in Princeton en woont tegenwoordig inChicago. Veel thuis is hij echter niet, want vooral de laatste driejaar reist hij constant de wereld rond naar allerlei fora enmeetings.'Dit is wat ik tegenwoordig doe,' zegt hij wat afgemeten.Hij heeft er zijn handen aan vol. 'Aan onze kant is er niets dat tevergelijken is met de enorme inspanningen van Israel en zijnsupporters op dit gebied. Als ik op alle uitnodigingen die ik krijgzou ingaan, zou ik en heleboel kopieën van mezelf moeten latenmaken.'

Vooral nu is het druk. Het is eencruciale tijd, zegt Ali. En gevraagd om dat uit te leggen: 'Tot nutoe voelden veel mensen zich er jarenlang comfortabel bij dat eendeling in twee staten de oplossing was. Op een dag zou er dan welvrede komen, dachten ze. Maar nu wordt het langzamerhand vooriedereen duidelijk dat die twee staten er nooit komen en dat in deplaats daarvan sprake is van een toename van ultra-nationalisme,apartheid en ethnic cleansing. En dat gaat niet vanzelf weer weg.Dat is iets waarvoor alleen echte democratie een remedie kan bieden. Vandaar dat er steeds meer een verschuiving is naar een aanpak die isgebaseerd op het opeisen van rechten in één staat waar alle burgersgelijke kansen hebben.'

'Verder zien we dat het initiatief ookweer teruggaat naar de Palestijnse diaspora. 'Het Oslo-effect was dathet Palestijnse volk werd gereduceerd tot Gaza en de Westoever endat de anderen, de vluchtelingen, erbuiten bleven, en werden herleidtot een onderwerp voor de eindfase van Oslo, de zogenaamdefinal-status onderhandelingen. Het probleem werd als het ware'tijdelijk gedehumaniseerd', op basis van de aanname dat er eventueeleen Palestijnse staat zou komen. Die final status onderhandelingenhadden in 1998 moeten zijn afgerond. Maar stel dat zo'n staat er wèlwas was gekomen en min of meer was gaan functioneren, dan was er weereen ander probleem geweest, namelijk dat de Palestijnse Autoriteitvan Mahmoud Abbas niet het Palestijnse volk vertegenwoordigt. Zevertegenwoordigt zelfs niet eens de Palestijnen van de Westoever enGaza. De PA is een verlengstuk van de Israeli's, het is de handschoenaan de vuist van de Israelische bezetting.' – ('s Middags zal hijzeggen: 'De PA coördineert haar veiligheidsbeleid met de Israeli's.Nederlanders weten dat het coördineren van een veiligheidsbeleid meteen bezettingsmacht vroeger heel anders werd genoemd'). – 'De PAis nooit gekozen en haar achterban is ook niet de Palestijnen, maarIsrael en de internationale donors, zoal de EU en de Amerikanen.Daaraan legt zij verantwoording af, en niet aan een niet-bestaandePalestijnse achterban. Er is sprake van een vacuüm wat hetPalestijnse leiderschap betreft. Vandaar dat onder Palestijnen wordtgesproken over het laten herleven van de PLO. Die functioneert opdit moment nauwelijks of niet, maar die vertegenwoordigt in iedergeval wel in naam alle Palestijnen.

Als ik vraag of hij een idee heefthoeveel Palestijnen er zijn standpunten delen, wijst hij op degroeiende steun voor BDS en de stemming onder studenten en jongeren.Cijfers heeft hij niet, zegt hij. 'Maar het is ook geen kwestie vanstatistieken. Het gaat ook niet om één staat, of om twee staten,het gaat erom om rechten verwezenlijkt te krijgen. Als er nu gezegdzou worden: jullie kunnen jullie staat krijgen, maar zonder datjullie jullie rechten krijgen, hoe opwindend is dat dan??

's Middags in zijn rede gaat hij watverder in op de alternatieven waar de BDS-campagne op mikt. 'Het iste vergelijken met de acties destijds tegen de apartheid inZuid-Afrika. Het gaat om 1) een einde aan de bezetting, 2) een eindaan de discriminatie van de Palestijnen, 3) het handhaven van hetRecht op Terugkeer. Allemaal zaken die volstrekt passen in het kadervan de mensenrechten en op geen enkele manier afbreuk doen aan derechten van Israeli's. Wat BDS doet is proberen Israel te isoleren enzo de kosten van de status-quo en de bezetting t verhogen. Het gaatniet om en staat, het gaat om zelfbeschikking, zelfbeschikking vooralle betrokkenen.'

's Middags kraakt hij ook nog een paarvan de argumenten die de PA heeft aangevoerd ter verdediging van haaraanvraag. 'Malki, de minister van buitenlandse zaken van de PA, heeftgezegd dat het hebben van een staat de PA meer gewicht geeft omzaken voor elkaar te krijgen. Dat is ''magisch denken'', Libanon enSyrië zijn staten maar dat heeft geenszins verhinderd dat Israeldecennialang Libanees en Syrisch grondgebied heeft bezet. Uit Libanontrok Israel zich alleen terug dankzij het verzet. Anders zouden er nunog kolonisten wonen die het water stalen en zouden voorwenden datGod hen dat land heeft gegeven in de bijbel.'

En over het argument dat als en staatde PA zaken zou kunnen aanbrengen bij het Internationale Strafhof inDen Haag,m het ICC, wijst Abunimah er fijntjes op dat de PA onderAmerikaanse druk ermee akkoord ging het Goldstone rapport aan de kantte schuiven. Ook in de zaak van de aanval op de Mavi Marmara lag dePA dwars in de Raad voor de Mensenrechten van de VN.

De rede in de Singelkerk was Abunimahdie middag overigens begonnen met een forse tirade tegen ministerRosenthal van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking, dieeerder dit jaar de ontwikkelingsorganisatie ICCO op het matje riep,omdat ICCO de Electronic Intifada (EI) mede subsidieert. Rosenthaldreigde op termijn de overheidssubsidie voor ICCO te zullen kortenals ICCO daarmee door zou gaan. Abunimah stelde dat Rosenthal zijnoordeel had gebaseerd op beschuldigingen afkomstig van de obscurerechtse Israelische organisatie NGO-Monitor, zonder met EI zelf tepraten. EI zou de beschuldigingen van antisemitische uitingen en hetvergelijken van Israeli's met nazi's makkelijk hebben kunnenweerleggen. Maar,' aldus Abunimah, 'Rosenthal hield zich keurig aanhet traditionele patroon dat de stem van de Palestijnen erbuiten werdgehouden als het over hen ging.'

Abunimah was ook boos dat de ministerdat de minister aanvoerde dat EI de BDS-campagne zou steunen (watniet waar is, EI brengt nieuws, eventueel ook anti-BDS-nieuws, enalleen Abunimah zelf is voor BDS). Maar Rosenthal voerde aan dat ditingaat tegen het Nederlandse beleid. Als Rosenthal wil dat NGO's hetNederlandse beleid uitdragen, zei Abunimah, lijkt het erop dat dathij de Nederlandse aanpak wil modelleren naar het voorbeeld van hetEgypte van Mubarak. Daar moesten NGO's ook altijd in de pas lopen.Maar: 'ons was dat niet verteld. In ons contract met ICCOverplichtten we ons te berichten over de mensenrechten'.

Het contract van ICCO met EI looptoverigens tot het eind van dit jaar. ICCO draagt ongeveer een derdebij van het budget van EI, dat wil zeggen zo'n 50.000 euro. Abunimahvertelde desgevraagd dat EI zich ook zonder de bijdrage van ICCO zalkunnen redden, maar hij wilde niet vooruitlopen op wat er na 31december gebeurt. In de wandelgangen van de Singelkerk hoorde ik vaneen bevriende collega-journalist dat ICCO het contract vrijwel zekerniet zal verlengen.

Twee-statenoplossing??

2011-12-25T12:43:00.001+01:00

Chanukka is van alle joodse feesten misschien wel het meest nationalistisch getint. Het is de viering van de opstand van de Maccabeeën in 164 v Chr. waarbij tegelijk met de heerschappij van de Seleuciden ook werd afgerekend me de Hellenistische invloeden die met hun bewind gepaard gingen. Ter herinnering daaraan wordt het verhaal levend gehouden dat het enige kruikje olie dat in de door de dienst aan de Griekse god Zeus ontwijde Tempel werd aangetroffen, niet één dag meeging, zoals eigenlijk te verwachten was geweest, maar de kandelaar acht dagen liet branden, genoeg tot een nieuwe voorraad olie was aangevoerd.
Chanukka is dus een overwinning van het joodse nationalisme op vreemde invloeden. Het feest wordt onder meer gevierd door de achtarmige Chanukka-kandelaar op een voor buitenstaanders zichtbare plaats te laten branden, acht dagen lang, iedere dag een lichtje meer. Voor de nationalisten die de Westoever in zijn geheel bezit willen nemen is Chanukka een mooie gelegenheid hun handtekening te zetten. Inwoners van de 40.000 tellende nederzetting Maaleh Adumim (eigenlijk geen nederzetting maar meer een stad in bezet gebied), maakten van bedoelingen geen geheim doo een gigantische chanukkiah te maken, vervaardigd van meer dan 400 kaarsen, die vanaf de weg van Jeruzalem naar Jericho te zien is.

Prettige Kerstdagen en nog een chanukka sameach

2011-12-25T00:06:00.003+01:00

Ik wens mijn lezers prettige Kerstdagen en nog een - verlaat -- Chanukka sameach.

Hamas, de Islamitische Jihad en andere fracties 'op weg' om lid te worden van de PLO

2011-12-23T09:16:00.001+01:00

Overleg in Cairo. Aan het hoofd van de tafel (respectievelijk 5e,4e,en 3e van rechts) president Mahmoud Abbas, voorzitter van het PLO-parlement Selim Zaanoun, en de leider van Hamas, Khaled Meshaal.

Verschillende Palestijnse fracties, waaronder Hamas zijn 'op weg' om lid te worden van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO. Dat heeft Khaled Meshaal, de leider van Hamas donderdag gezegd na afloop van een bijeenkomst van Palestijnse leiders in Cairo. De bijeenkomst was een vervolg op een bijeenkomst een maand eerder van Meshaal met Mahoud Abbas, de leider van Fatah en van de PLO, waarin hun in mei gesloten verzoeningsakkoord weer werd opgepoetst. Deze toenadering van Hamas en Fatah lijkt een opstap te worden naar een bredere Palestijnse heroriëntatie en het nieuwe leven inblazen van de wat in het ingerde geraakte PLO.
De bijeenkomst, die ook werd bijgewoond door de leider van de Egyptische inlichtingendienst Murad Muwafi, was een samenkomst van het zogenoemde ''voorlopige leiderschap'. Deelnemers waren de leiders van alle Palestijnse fracties inclusief het Uitvoerende Comité (=hoofdbestuur) van de PLO. Voorzitter van de bijeenkomst was Mahoud Abbas. Het was de eerste keer dat dit voorlopige leiderschap samenkwam sinds het in 2005 was gevormd met de bedoeling om te overleggen over hervormingen van de structuur van de PLO en over de toelating van fracties zoals de Islamitische Jihad en Hamas.
Het was 'de eerste concrete toepassing van de overeenkomst van Cairo betreffende de verzoening en deelname van alle politiek krachten', zo zei Azzam al-Ahmed, een lid van de Fatah-delegatie en een van de mensen die de meeting had voorbereid. De bedoeling van de drie dagen durende bijeenkomst, zei hij tegen het persbureau AFP, was te werken aan de herstructurering van het leiderschap van de PLO en van de Palestijnse Nationale Raad (PNC), het PLO-parlement, dat 650 leden telt, en al 15 jaar lang niet bijeen is geweest. Azzam zei dat de volgende bijeenkomst van het voorlopige leiderschap plaats zal vinden op 2 februari, eveneens in Cairo.
Mustafa Barghouti, een onafhankelijk parlementslid en lid van het Palestijnse Nationale Initiatief (PNI) noemde de deelname van onafhankelijken zoals hijzelf of de zakenman Munib al-Masri naast vertegenwoordigers van Hamas en de Islamitische Jihad, 'een historische gebeurtenis', omdat het de eerste keer was 'dat er sprake was van een verenigd leiderschap van alle politieke en intellectuele stromingen'.
Eerder donderdag had Abbas zijn handtekening gezet onder de formatie van een negen man sterk lichaam dat toe moet zien op nog vast te stellen verkiezingen voor een Palestijnse president en de PNC. Hamas zei in een verklaring dat de groepen hadden besloten een verkiezingscommissie samen te stellen met leden van alle fracties, die de verkiezingen moet gaan organiseren. Leider van de commissie wordt Selim Zaanoun, de huidige voorzitter van de PNC. De commissie komt volgende maand in Jordanië bijeen. Een ontwerp van een verkiezingswet werd de delegaties ter hand gesteld om daar volgende maand een oordeel over te kunnen geven.
Uit reacties werd duidelijk dat veel mensen en instanties niet precies begrijpen wat de consequenties zullen zijn van een eventueel lidmaatschap van Hamas van de PLO. Gesuggereerd werd dat dat een radicalisering van de PLO zou inhouden. In Israel werd met enige schrik gereageerd op het nieuws dat de verzoening Fatah-Hamas nu toch vorm lijkt te krijgen en hier en daar zag ik de reacties dat dit nu het definitieve einde van het Oslo-proces gaat betekenen. In wezen betekent het echter bijna het tegendeel. Hamas, dat zich er al eerder mee akkoord heeft verklaard dat de Palestijnse Autoriteit met Israel onderhandelt op op basis van 'Oslo' mits het eindresultaat maar aan een referendum wordt onderworpen, zal bij toetreding tot de PLO ook de door PLO aangenomen standpunten en door de PLO geaccepteerde akkoorden onderschrijven. Dat betekent goedkeuring van een twee-statenoplossing en een in principe meegaan met de akkoorden van Oslo. Dat is overigens niet echt nieuws, want Hamas heeft zich hier in verklaringen al jaren geleden voor uitgesproken (de VS en de EU doen echter al sinds 2006 alsof het tegendeel het geval is). Wèl is het zo dat Hamas kritisch staat tegenover de wijze waarop de onderhandelingen met Israel tot nu toe zijn gevoerd. En dat zal ongetwijfeld in de PLO naar voren worden gebracht als Hamas lid wordt van die organisatie.

Itamar Marcus, een leven in dienst van het belasteren van Palestijnen

2011-12-22T16:58:00.000+01:00

Nan Jacqus Zilberdik en Itmar Marcus van Palestinian Media Watch tijden hun door 'The Israel Project'' (TIP) georganiseerde bezoekjes aan leden an het Amerikaanse Congres. Hier met het Democratisch lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden Eliot Engel (midden). Links Zilberdik en Marcus, tweede van rechts Jennifer Laszlo-Mizrahi van TIP.

De Israelische 'war of words' jegens de Palestijnen is - Oslo of geen Oslo - nooit opgehouden. En nu het 'vredesproces' bijna 20 jaar na Oslo wegens gebrek aan succes definitief lijkt te zijn overleden, is dat er niet beter op geworden. Voor het geval ik het even zou hebben kunnen vergeten was er deze week een stuk van Isabel Kershner, correspondent van The New York Times in Israel, om me eraan te helpen herinneren. Kerhsner, die - laten we het aardig zeggen - niet bekend staat als erg kritisch ten opzichte van Israel, schreef in de NYT van dinsdag een stuk over Palestinian Media Watch (PMW). PMW heeft een boek het licht doen zien: 'Deception, Betraying the Peace Process', een verzameling van uitspraken en uitingen van Palestijnen waaruit zou moeten blijken dat de Palestijnen om het maar populair te zeggen, de kluit belazeren door aan de ene kant te zeggen dat ze vrede te willen, terwijl ze aan de andere kant dingen zeggen waaruit volgens PMW blijkt dat ze de vrede helemaal niet willen.
Behalve door Kershner is het PMW-boek ook juichend ontvangen door de meest rechtse pro-Israel bloggers en andere Israel firster publicaties, zo blijkt, als ik even de titel google. In die kringen smullen ze als de Palestijnen weer eens aan de kaak worden gesteld als onbetrouwbaar, blooeddorstig en antisemitisch.
Maar hoe betrouwbaar is zo'n boek? Of beter: wat weten we van de betrouwbaarheid van Palestinian Media Watch? Welnu, in ieder geval genoeg om te weten dat PMW een super griezelig clubje is. De organisatie is opgericht door Itamar Marcus - oud-medewerker van de Shin Bet, oud-lid van de staf van Benyamin Netanyhu, en een kolonist (hij is inwoner van de nederzetting Efrat). De organisatie houdt zich bezig met het uitvlooien van publicaties, schoolboeken, kranteartikelen, radio en tv-uitzendingen, kortom uitingen van de Palestijnen. Het stelt daarbij de Palestijnse 'duplicity' aan de kaak, een mooi Engels woord dat zoiets zegt als zouden de Palestijnen spreken met een gespleten tong. Ze zouden in het Engelse tegen de Westerse media iets anders vertellen dan in het Arabisch aan hun eigen mensen.
Palestinian Media Watch lijkt speciaal te zijn opgericht om dit soort dingen op te sporen en er in de propaganda sfeer - Israeli's noemen dat hasbara - mee duidelijk te maken dat de Palestijnen niet deugen, dat ze weliswaar in 1993 de akkoorden van Oslo hebben getekend, maar intussen helemaal nooit vrede hebben gewild en 'geweld verheerlijken' (zo noemt PalWatch dat). PalWatch lijkt daarin nogal op haar zusterorganisatie MEMRI (Middle East Media Research Institute) dat ook al geleid wordt door iemand die afkomstig is uit een Israelische geheime dienst, in dit geval de militaire inlichtingendienst. Ook Memri vlooit publicaties en dergelijke na met de bedoeling dingen te vinden die kunnen aantonen dat de Arabieren onbetrouwbaar zijn en antisemitisch. Het verschil is vooral dat PalWatch zich uitsluitend op de Palestijen richt en Memri ook Arabieren uit andere windstreken volgt.
Beide instituten zijn zogenaamd onafhankelijk en worden door particuliere bijdragen en onduidelijke stichtingen betaald, maar ik zou niet verbaasd zijn als we op een dag horen dat die stichtingen op hun beurt weer geld uit de Israelische staatskas ontvangen. Israelische ambassades sturen nieuws van PalWatch rond, de nauw met Israel samenwerkende organisatie The Israel Project regelde in 2010 contacten met leden van het Amerikaanse Congres en de staf van Obama. Palestinian Media Watch is knus ingebed in Israels hasbara-systeem.

Itamar Marcus met Hannah Rosenthal, de expert van het Witte Huis op het gebied van het antisemitisme.

Maar intussen is Marcus' werk (net zoals dat van Memri) in hoge mate tendentieus. Zo is vooral Marcus, die van 1998 - 2000 directeur was van het Centre for Monitoring the Impact of Peace (CMIP), verantwoordelijk voor het feit dat nog steeds her en der beschuldigingen opduiken dat de Palestijnse schoolboeken antisemitische passages zouden bevatten en oproepen om 'Israel van de kaart te vegen'. En dat terwijl tal van autoriteiten - en ook Nederlandse diplomaten die bij het vervangen van de schoolboeken in de late jaren '90 en vroege jaren 2000 betrokken waren - kunnen getuigen dat dit onzin is. Akiva Eldar, een Israelische journalist, schreef over Marcus' beoordeling toen de Palestijnse Autoriteit de oude Egyptische en Jordaanse boeken had vervangen door 14 nieuwe boeken:
In an executive summary he published for Thursday's seminar, Marcus makes a report of the 14 new textbooks published by the PA's "Center for Developing the Palestinian Curricula," replacing the old books. Marcus concedes there were "a few changes," like the fact that "The open calls for Israel's destruction found in the previous books are no longer present" and that "references defining Jews and Israelis as 'treacherous' or 'the evil enemy,' common in the previous books, are likewise not present." But this, to Marcus, is not enough. He complains that the new books "continue to teach non-recognition of Israel," and that the maps portray greater Palestine, with no boundaries separating the territories and Israel (just like the official textbooks and maps used by most Israeli institutions).
Kortom, toen er nieuwe boeken waren, was Marcus nog steeds niet tevreden. Er stond geen erkenning in van Israel en de grens tusen de Westoever en Israel stond niet duidelijk op kaarten (alsof dat in Israel, dat de Westoever pleegt te betitelen als Yehuda weShomron - Judea en Samaria - wel het geval zou zijn). De Amerikaanse politicoloog Nathan Brown, die de boeken ook bestudeerde, schreef dat Marcus het met betrekking tot de nieuwe boeken had over “het delegitimeren van Israels bestaan'', het impliciet streven naar 'Israel’s vernietiging', en het 'aanmoedigen van militarisme en geweld', terwijl daar volgens Brown geen sprake van was.

Eldad, Wilders, Pipes in 2008 in Israel

Marcus was, om hem verder te situeren ook aanwezig op een bijeenkomst in 2008 in Israel onder de titel Facing Jihad, waaraan ultra-rechtse Israelische partijen (onder meer de Nationale Unie, Knessetlid Aryeh Eldad van die partij was gastheer), Amerikaanse islamofoben (onder wie Daniel Pipes, Robert Spencer en Pamela Geller) deelnamen, evenals onze eigen Nederlandse islamofoob Geert Wilders. Marcus is - wat minder bekend is - ook de leverancier van een groot aantal beelden in Wilders' meersterwerk 'Fitna'. Dat ging via de langere Amerikandse film Obsession, waarbij Wilders naar hartelust leentjebuur heeft gespeeld.

Marcus met Pamela Geller in 2008, conferentie Facing Jihad

In 2010 kwam PMW met een paper, waarin het moord en brand riep over het feit dat tal van scholen, sportclubs en andere dingen van sociaal belang naar Palestijnse 'terroristen'' werden genoemd. Zoiets klinkt meteen heel erg. Maar welke 'terroristen'' waren dat dan wel? Nou Yasser Arafat was er net niet bij, want die had de Nobelprijs voor de Vrede gekregen, schreef PMW. Maar voor de rest noemde PMW wel zo ongeveer de hele vroegere PLO-top op, onder wie Abu Jihad en Abu Iyad, die beiden hun nek hebben uitgestoken voor een twee-statenoplossing toen dat absoluut niet populair was in Palestijnse kring. En ook Abu Ali Mustafa, de leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, die - net als de vorige twee trouwens - door Israel is vermoord.
Het is natuurlijk absurd om van een maatschappij te vragen hun historische leiders niet te eren. Hopelijk hoef ik dat niet uit te leggen. De Palestijnen zouden met hetzelfde recht kunnen vragen de belangrijkste verkeersader van Jeruzalem niet naar Menahem Begin te noemen, de held van de moordpartij op het dorp Deir Yassin in 1948, of om het Rabin-plein in Tel Aviv een andere naam te geven, omdat Yitzhak Rabin in 1948 50.000 mensen uit Lydda en Ramleh op de vlucht naar Jordanië heeft gedreven, waarbij tenminste ettelijke honderden zijn omgekomen. (Misschien ten overvloede moet ik hierbij opmerken dat er ook namen op de lijst van PMW stonden waar iets meer discussie over mogelijk zou zijn, zoals die van Dalal Mughrabi, die in 1978 een bus kaapte op de weg van Haifa naar Tel Aviv waarbij veel doden vielen. Of die doden alleen aan haar te wijten waren is een beetje de vraag, ik heb daar wel eens eerder een opmerking over gemaakt - hier: Hoe Israel de Palestijnen verwijt wat het zelf toelaat: de verheerlijking van terrorisme' - maar niettemin.) Echter, namen als de bovengenoemde PLO-leiders geven, denk ik, ten volle de absurditeit aan van wat het clubje van Itamar Marcus doet als het de Palestijnse 'duplicity' aan de kaak stelt.

En dan nu dus 'Deception, Betraying the Peace Process'. Ik geef slechts één voorbeeld waaruit blijkt hoe overtrokken en absurd ook dit boek is (naast ook vast wel wel terechte opmerkingen - Palestijnen zijn tenslotte niet heilig). Het voorbeeld gaat om een opstel van een meisje uit de tiende klas, zo'n 15 jaar oud dus, in een blad voor kinderen, Zayzafuna. Het meisje beschrijft een droom. Daarin verschijnt (ook) Hitler. PMW haalt dat aan onder de opgewonden kop 'Hitler bewonderd omdat hij Joden vermoordde'. Ik citeer het PMW-boek:

"One hot day, I was very tired after a hard day... and suddenly I saw four white doors in front of me. I opened them in no particular order.
I opened the f irst door and saw a beautiful place full of f lowers. I was surprised to see a man there. I asked him, 'Who are you?'
He said, 'I am Al-Khwarizmi.' [Ninth century Persian mathematician who lived in Baghdad, known for his contribution to the development of algebra.]
I said: 'You're the one who invented mathematics and arithmetic?' He said: 'Yes. What's your situation like today?'
I said: 'The Arabs and Muslims are in a deep sleep; they can't do anything. They have moved away from all the sciences.'
He [Al-Khwarizmi] said: 'Yes, I know that. The day will come when the Arabs will return to their glory. And you - you have a great duty, which is to take an interest in the Islamic sciences and to protect them from being forgotten.'
I said, 'I promise,' and left the door.

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'
He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'
I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

Then I turned to the third door, and met Naguib Mahfouz [Nobel Prize- winning Egyptian author], who was the one who knew best the value of time and how to use it.
He said: 'People's pastime, these days, has become killing time and wasting it, as though they are punishing themselves. So strive to use your time in the best way.'
(Het hele citaat, het is langer, is hier te vinden).

Ik moet zeggen: iemand moet misschien eens met dat meisje gaan praten. Maar haar beschuldigen van Hitler-verering, is absurd. En het is net zo absurd om de redactie - die dit opstel niet censureerde - daarvan te betichten zoals Marcus doet. Marcus met zijn Palestinian Media Watch is gewoon niets anders een trouwe soldaat vanb Israel in de war of words, een man die zo tendentieus is als het maar kan, elk voorbeeld dat hij maar vinden aangrijpt om de Palestijnen inktzwart te maken en totaal geen onderscheid kan zien tussen begrijpelijke nationale sentimenten en afkeurenswaardige uitingen van die andere, Palestijnse kant. Hij is naar het lijkt, iemand die alleen maar begrip kan opbrengen voor Oom Tom-achtige Arabieren die met de hoed in de hand het uitroepen van de Joodse staat op het grondgebied van hun voorvaderen prijzen als een zegening en het begrijpelijk vinden dat Joden meer rechten toekomen dan henzelf. Ik zou haast zeggen: de mentalitet van de gemiddelde kolonist, zoals ik die uit ervaring ken. Het is triest om te moeten constateren dat heel veel mensen - met name in de politiek - zich door deze opgewonden, fascistische schreeuwlelijk laten leiden en ophitsen.Dat geldt voor veel Amerikaanse politici, maar ook Nederlandse, waarbij we moeten denken aan sympathisanten van Christenen voor Israel en uiteraard de PVV, maar ook aan onze minister van buitenlandse zaken, Uri Rosenthal. Lees bijvoorbeeld de volgende uitwisseling tijden het debat over de begroting van Buitenlandse Zaken op 24 november in de Tweede Kamer:

Kees van der Staaij (SGP)

Voorzitter. In het verleden is een motie genomen, waaraan de minister ook refereerde, waarin staat dat er geen sprake kan zijn van het aanmoedigen of verheerlijken van geweld. Tegelijkertijd is er Nederlandse financiering. Ik noemde in mijn bijdrage voorbeelden van de Palestijnse staatstelevisie. Elke keer krijgen wij weer nieuwe voorbeelden waaruit blijkt dat die praktijk vrij ongehinderd door lijkt te gaan. Wat is de reactie van de minister op dat punt?

Minister Uri Rosenthal

Voorzitter. Ik ben onaangenaam getroffen door hetgeen ik inderdaad op de Palestijnse mediawatch heb gezien. Ik ben voornemens om de Palestijnse Autoriteit daarop steviger aan te spreken dan tot nog toe is gebeurd. Het staat op gespannen voet met het basisbeginsel waarvan de Palestijnse Autoriteit ook uitgaat
(cursief van mij, Abu Pessoptimist)
Moet ik hier nog iets aan toevoegen??

Israel boos op Abbas wegens ontmoeting met ex-gevangenen

2011-12-22T12:11:00.000+01:00

Abbas met Amna Muna

De Israelische premier Netanyahu heeft er schande van gesproken dat de Palestijnse president Mahmoud Abbas in Turkije een ontmoeting heeft gehad met 11 Palestijnse ex-gevangenen. De 11 behoorden tot de 1.027 gevangenen die werden vrijgelaten in ruil voor de Israelische soldaat Gilad Shalit en maakten deel uit van een groep die vervolgens door Israel naar Turkiije werd gedeporteerd.
Onder de gevangenen was Amna Muna die in 2001 een 16-jarige Israelische jongen via internet onder de belofte van seks naar de Westoever lokte, waar hij werd vermoord. Zij had levenslang. Muna heeft later verklaard dat het nooit haar bedoeling was geweest dat de jongen (door leden van een Palestijnse militie) zou worden gedood.
Ook anderen onder de 11 waren wegens moord of betrokkenheid bij moord tot zeer zware straffen veroordeeld, zoals Jihad Ya'amur, die betrokken was bij de de ontvoering van de soldaat Nachshon Wachsman in 1994, die werd gedood bij een mislukte poging hem te bevrijden.
De Israelische pemier Netanyahu gaf een verklaring uit waarin hij zei dat het 'schokkend was om te zien dat de man die tegenover de hele wereld volhoudt dat hij vrede wil met Israel, helemaal naar Turkije gaat om een verachtelijke moordenaar te ontmoeten'. De Palestijn Jibril Rajoub, een lid van het bestuur van Al-Fatah.die Abbas in Turkije begeleidde, zei in een reactie: 'Waarom kan hij niet met haar praten? Er zijn Israelische parlementariërs en generaals die erger zijn dan zij.'
Als schrijver van dit blog wil ik daar graag aan toevoegen dat deze gebeurtenis en de commentaren van de twee kanten haarfijn aangeven hoe er met twee maten wordt gemeten. Wat de Palestijnse kant betreft gaat het om daden waarover men verschillend kan denken. Ik zou, als voorstander van geweldloos verzet, de meeste zeker niet goedkeuren, maar niemand kan er omheen dat ze gepleegd werden in het kader van een strijd met de Israelische bezetter die nog lang niet achter de rug is. Aan Israelische kant is alleen een uiterst kleine groep die daar begrip voor heeft. De overgrote meerderheid ziet Palestijnse strijders als bloeddorstige, antisemitische moordenaars. Vandaar ook dat er krankzinnig hoge straffen worden uitgedeeld.(Amna Muna zou als alleen medeplichtige aan moord in een ander land dan Israel zeker minder hebben gekregen dan de tien jaar die ze nu al heeft uitgezeten). Tegelijkertijd zijn er in Israel generaals en politici die veel doden op hun geweten hebben dan de nu 35-jarige Muna. We hoeven daarbij alleen te denken aan de cv van iemand als Ariel Sharon die verantwoordelijk was voor een onnodige oorlog in 1982 in Libanon (10.000-20.000 doden) en de moordpartij in de kampen Sabra en Chatila. En Sharon is zeker niet de enige. Jibril Rajoub had gewoon gelijk met zijn opmerking. Gewelddadig optreden is zeker niet iets waar de Palestijnen een monopolie op hebben, Israel verslaat ze in dat opzicht met straatlengten. Maar het kan helaas nog wel decennia duren voor dat in Israel doordringt tot het grote publiek.

Westoever: het leger sloopt, de kolonisten vernielen

2011-12-21T12:09:00.000+01:00

Een moskee in Bani Naim, een dorpje in de heuvels van Zuid-Hebron, werd maandag beklad door kolonisten. De woorden 'Prijskaart''en 'Yitzhar'' (de naam van een nederzetting waar in een zogenoemde 'voorpost' een paar huizen waren neergehaald door het leger), zijn duidelijk leesbaar. Moskeeën zijn de laatste tijd een geliefd doelwit van kolonisten. (Ma'an)

Dinsdag was een drukke dag voor het Israelische leger op de Westoever en zijn sloop-equipes. In Huwwara bij Nablus werd een weg opgebroken door bulldozers. De weg was kort daarvoor aangelegd voor een bedrag van $ 400.000 vertelde de burgemeester van Huwwara, Mouin Abdul-Karim Damidi, aan een verslaggever van het Palestijnse persbureau Wafa. Volgens de burgemeester zijn acht huizen en een hoeveelheid land van 1000 dunam (100 hectare) nu nagenoeg onbereikbaar geworden, terwijl de weg ook Huwwara met diverse andere dorpen verbond. Volgens de burgemeester had het leger geen bericht gegeven dat de weg niet gewenst was. De reden waarom de weg werd opgebroken is onbekend.
In de Oost-Jeruzalemse wijk Silwan, in de Ath-Thoury \buurt, ten zuiden van de Aqsa Moskee, werd dinsdag een aantal industriële gebouwen gesloopt om plaats te maken voor een parkeerplaats.
Ook in het Bedoeïenendorp Fasayil in de Jordaanvallei werd dinsdag een aantal bouwsels plat gemaakt. Ma'an meldde dat de autoriteiten de bewoners maandag een sloop-bevel hadden overhandigd. Dinsdag kwamen de bulldozers.
De kolonisten lieten zich niet evenmin onbetuigd. In Bani Naim ten oosten van Hebron, werd maandag een moskee met graffiti beklad, waaronder de woorden 'Prijskaart' en 'Yitzhar' duidelijk te lezen waren. Het gebied rond Hebron is, net zoals het gebied rond Nablus, veelvuldig doelwit van aanvallen en vernielingen door kolonisten.
Eerder diezelfde maandag kreeg het dorpje Beitin bij Ramallah bezoek van een aantal kolonisten die het dorp bestormden met vuurwapens in de aanslag. Vijf auto's van dorpelingen werden in brand gestoken.

Het gevecht om Palestijnse huizen in Silwan: één stap vooruit, maar de meeste achteruit

2011-12-19T12:11:00.000+01:00

Haaretz meldt Israelische rechters afgelopen donderdag in twee rechtszaken beslist hebben ten gunste van Palestijnse bewoners van huizen in de wijk Silwan in Oost-Jeruzalem. In beide zaken werd om uitzetting van Palestijnse families gevraagd. Beide zaken waren aangespannen door groepen met banden met Elad, en zijn voorzitter David Be'eri. Elad beheert het Bijbelse pretpark 'De stad van David' in Silwan, verricht er opgravingen en ijvert voor het verjoodsen van dit Arabische stadsdeel.

De familie Faraj (Haaretz)

Een van de zaken was aangebracht door 'Lowell Investments', een duistere firma die is geregistreerd op de Australische Cocos Eilanden (inwonertal 600 mensen). De firma is al eigenaar van meerdere panden in Silwan. In de zaak werd aangevoerd dat een lid van de familie Karin het huis waarin de familie woonde had verkocht. Als bewijs diende een geluidsband. De rechters verwierpen dit bewijs en voegden eraan toe dat de betreffende persoon op zijn best niet meer dan een 16e deel van het huis in eigendom had zodat hij helemaal niet gerechtigd was het te verkopen.
De andere zaak was een verzoek om uitzetting van een Palestijnse familie, de familie Faraj, dat was aangespannen door de organisatie Yad Yaffe, een nonprofit organisatie die zich zegt te richten op de "research van de bijbel, de Mishna en de Talmud." De organisatie wilde de familie uitzetten omdat zij zich zich illegaal zou bevinden in een huis dat Yad Yaffe had gekocht.De rechter oordeelde echter dat de familie huurbescherming had en dat het verzoek van Yad Yaffe ´tendentieus´ was omdat de organisatie dit heel goed wist.

Goed nieuws dus? Ja inderdaad, voor deze twee families. Maar ter ontnuchtering neem ik hieronder een video over die Hagit Ofran van Vrede Nu op haar blog heeft. De video gaat over Silwan en vertelt in het kort hoe daar de ene na de andere familie op allerlei duistere manieren hun huis kwijtraakt En het is niet aan te nemen dat een organisatie als Elad zich uit het veld zal laten slaan door een rechtszaakje of twee dat níet werd gewonnen....

Spanningen in Palestijns kamp Ein el-Hilweh in Libanon

2011-12-19T11:17:00.000+01:00

Palestijnen in het kamp Ein al-Hilweh zoeken een heenkomen voor de gevechten

De toestand in het kamp Ein el-Hilweh, het grootste Palestijnse vluchtelingenkamp in Libanon bij Saida (Sidon) was maandagmorgen gespannen nadat nieuwe gevechten uit waren gebroken tussen aanhangers van Fatah en islamisten van de groepering Jund ash-Sham. De spanning was zondag hoog opgelopen nadat een lijfwacht van Mahmoud Issa, beter bekend als El-Lino, het hoofd van de gewapende afdeling van Fatah was neergeschoten op de groentemarkt. De lijfwacht, Amr Fostoq, werd doorzeefd met kogels en stierf in een ziekenhuis in Saida.
De Libanese krant Daily Star meldt dat enkele minuten na de aanval op Fostoq ook het vuur werd geopend op kolonel Talal Urduni van Fatah, die naar de plaats van de aanval kwam om poolshoogte te nemen.Urduni werd licht gewond, maar zijn lijfwacht Youssef Saadi werd door meerdere kogels in de borst geraakt. Hij belandde in kritieke toestand in het ziekenhuis. Een andere officier van Fatah en een Libanese burger werden eveneens gewond, evenals een zesjarig jongetje dat door drie kogels werd geraakt.

Maandag braken nieuwe vuurgevechten uit. Tientallen families vluchtten uit het kamp naar de nabijgelegen stad Saida, meldde het IMEMC.

De situatie is al langer gespannen in Eil al-Hilweh als gevolg van tegenstellingen tussen Fatah en islamisten van de groepering Fatah al-Islam zowel als Jund ash-Sham. Vorige week werd ook al een lijfwacht van El-Lino gedood. Het ging toen om Ashraf Qaderi, die werd doodgeschoten in zijn kruidenierswinkel. In de dagen erna openden onbekenden het vuur op Ahmad Abdallah, een leider van Fatah al-Islam. Hij werd daarbij licht gewond.

Israel laat tweede groep van 550 gevangenen vrij onder Shalit-deal

2011-12-19T10:34:00.001+01:00

Familie en vrienden wachten tot de bussen opduiken uit de nacht.

Israël heeft zondagavond een tweede groep van 550 Palestijnen vrijgelaten, als tweede fase van de afspraak met Hamas, waarbij in totaal 1027 Palestijnse gevangenen werden vrijgelaten in ruil voor de vrijlating van tegen de Israëlische militair Gilad Shalit. Onder hen waren zes vrouwen, twee mensen met de Jordaanse nationaliteit en 55 minderjarigen van de 164 die Israel in totaal gevangen hield.

De eerste groep van 477 gevangenen was al in oktober vrijgelaten. Daartoe hoorden veel Palestijnen met hoge straffen zoals meermalen levenslang wegens betrokkenheid bij geweld jegens Israëli's. De gevangenen die zondag vrijkwamen zaten kortere straffen uit.
Palestijnse bronnen meldden dat 41 gevangenen de Gaza-strook binnenkwamen via de doorgang bij Rafah. De overige 505 gevangenen werden via de militaire gevangenis in Ofer afgezet bij het checkpoint Rafat en vandaar naar het presidentiële hoofdkwartier in Ramallah vervoerd. Daar werden ze toegesproken door Tayyib Abdul-Rahim, de secretaris van president Abbas en door Aziz Dweik, de voorzitter van het Palestijnse parlement.

Israel stelt inschrijving open voor bouw van 1.000 nieuwe woningen in bezet gebied

2011-12-18T20:27:00.002+01:00

Israel heeft zondag de openbare inschrijvingen opengesteld voor de bouw van 6.000 nieuwe woningen, waarvan er 1.000 gebouwd zullen worden aan de 'andere kant van de groene lijn'. Dat gebeurt in overeenstemming met een beslissing van de Israelische regering van begin november om versneld 2000 woningen te bouwen in bezet gebied, om de Palestijnse Autoriteit te straffen voor de toelating van Palestina.
Vijfhonderd van de nieuw te bouwen huizen komen in de wijk (nederzetting) Har Homa in bezet Oost-Jeruzalem, en 180 in Givat Ze'ev (een andere nederzetting die deel uitmaakt van Oost-Jeruzalem). Nog eens 348 wooneenheden komen in Beitar Illit, een nederzetting ten zuiden van Jeruzalem.

Har Homa (Ma'an)

Minister van Huisvesting Ariël Attias zei over de nieuwe tenders tegenover de legerradio dat "de beslissing vorig maand werd genomen nadat de Palestijnen werden toegelaten tot Unesco'. Hij noemde het een goed besluit 'omdat het helpt de woningnood voor jonge paren in Israel te verlichten'.
De Jerusalem Post haalde Knessetlid Otniel Schneller (Kadima) aan die zondag zei dat 'het bouwen in en versterken van de Joodse buurten in Groot-Jeruzalem het doel van de meeste grote zionistisch partijen is' en dat diegenen die ertegen zijn nationale zionistische belangen opofferen aan politieke belangen met een beperkt belang. Volgens hem zou de vraag of een internationaal gesteund akkoord met de Palestijnen tot stand komt, afhangen van de mate waarin Israel standvastig vasthoudt aan haar belangen en niet zou toegeven aan de 'diaspora mentaliteit die sommigen van ons hebben'.

Man gedood in Gaza door in wilde weg schietend Israelisch leger

2011-12-17T09:57:00.003+01:00

Israelische militairen hebben zaterdagmorgen het vuur geopend op het vluchtelingenkamp El Bureij in Gaza. Daarbij werd de 35-jarige Majid Nabaheen getroffen. Hij werd zwaar gewond overgebracht naar het Martelaren van Al-Aqsa ziekenhuis in Deir Al-Balah, waar hij overleed.
Buren van Nabaheen zeiden dat de man werd geraakt toen hij voor zijn huis stond. Er werd geschoten met zware machinegeweren en ook werden enkele granaten afgevuurd. Een woordvoerster van het Israelische leger zei dat troepen aan de grens een explosie hadden gehoord. Zij hadden gereageerd door het vuur te openen op een gebied war zijn 'vermoedden dat terroristen actief waren'.
Politici wijzen er vaak op dat het nodig is dat Israels veiligheid wordt gegarandeerd. Je vraagt je af wanneer ze ook een keer iets gaan zeggen over het trigger-happy gedrag van Israelische troepen die op Palestijnse burgers schieten alsof het konijnen zijn.
Overigens was vrijdag ook al een 45-jarige visser gewond geraakt toen de Israelische marine het vuur opende op zijn boot. Hij werd geraakt in een been en opgenomen in het Shifa ziekenhuis in Gaza-stad. Volgens een woordvoerster van het Israelische leger was de boot 'buiten het voor visserij aangewezen gebied geraakt, had de marine de boot gezegd dat hij moest stoppen en waren waarschuwingsschoten op de motor van het schip gericht toen daarop niet was gereageerd'.

Addameer: 'Israel heeft weer net zo veel Palestijnen gearresteerd als het vrij liet onder Shalit-deal'

2011-12-16T11:06:00.001+01:00

Nachtelijke arrestatie van 16-jarige jongen in Bil'in op de Westoever. De foto is van oktober 2010.

Israel heeft sinds op 18 oktober 477 Palestijnse politieke gevangenen werden vrijgelaten in ruil voor de Israelische militair Gilad Shalit, 470 nieuwe arrestaties onder Palestijnen verricht. Dat is dus ongeveer een gelijk aantal als werd vrijgelaten krachtens de eerste fase van het akkoord over de gevangenenruil dat was bereikt tussen de Israelische regering en Hamas. De mensenrechtenorganisatie Addameer die zich bezighoudt met het lot van de Palestijnse gevangenen heeft dat donderdag bekendgemaakt.
Addameer constateert dat de de ruil geen verandering heeft gebracht in Israels politiek van het massaal vasthouden van Palestijnen. Wat er gebeurt is dat de Israelische gevangenissen weer worden bijgevuld met vrijwel een gelijk aantal Palestijnen als was vrijgelaten. En ook de vrijgelaten gevangenen zelf werden niet gevrijwaard. Het Israelische leger deed in een flink aantal gevallen invallen in hun huizen, riep hen op om te worden verhoord door de geheime dienst en in één geval werd een ex-gevangene opnieuw gearresteerd.

Bij de 470 Palestijnen die tussen 18 oktober and 12 december werden gearresteerd gaat het in 70 gevallen om kinderen en in 11 gevallen om vrouwen. Israel maakt bij de arrestaties - net als voorheen - vaak gebruik van undercover agenten, bekend onder de naam musta’arabeen (nep-arabieren), die zich als Palestijnse burgers verkleden om hinderlagen te kunnen uitvoeren of Palestijnen thuis of op hun werk te arresteren. In veel gevallen vinden gezamenlijke invallen van de geheime dienst en het leger 's nachts plaats, waarbij opzettelijk vernielingen worden aangericht die worden binnengevallen

Van de 70 kinderen die in deze periode werden opgepakt was de meerderheid afkomstig uit het Shu'afat kamp bij Jeruzalem, of het Dheisheh kamp bij Bethlehem. Van de in de afgelopen twee maanden opgepakte 11 vrouwen verblijven er nog twee in detentie. Eén van de vrijgelaten vrouwen is de Isra Salhab, een journaliste die meer dan 20 dagen vastzat in het Moskovia ondervragingscentrum in Jeruzalem. Zes vrouwen werden opgepakt buiten de Hasharon gevangenis, waar zij een demonstratie hielden tegen het feit dat een aantal van acht vrouwen in strijd met het tussen Israel en Hamas bereikte akkoord toch niet werden vrijgelaten. Drie van de gearresteerde vrouwen werd kort daarna weer vrijgelaten, die andere werden veroordeeld tot huisarrest.

Opvallend was dat vooral politieke activisten werden opgepakt sinds 18 oktober. Zo'n 150 mensen waren lid van een partij, volgens het Israelische leger, met name ging het om mensen die actief zouden zijn binnen het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP). Enkelen werden veroordeeld, anderen kregen administratieve detentie opgelegd. Ook werd de politiek van het arresteren en opleggen van administratieve detentie aan leden van het Palestijnse parlement (PLC) voortgezet. Twee PLC-leden wed gearresteerd sinds 18 oktober, en de administratieve detentie van zes PLC-leden werd vernieuwd. Eén PLC-lid kreeg een gevangenisstraf van 30 jaar.

Op 27 oktober werd bovendien, na een massale hongerstaking tegen straf-maatregelen tegen gevangenen, waaronder het frequent gebruik van de isoleercel, de gevangenhouding in afzondering van Ahmad Sa’adat met een jaar verlengd. Sa'dat, de leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, begon in december aan zijn 34^-ste maand in de isoleercel.

Het geweldloze verzet was eveneens regelmatig een doelwit van het Israelische leger als onderdeel van pogingen het volksverzet te breken. In ongeveer alle dorpen waar wekelijks vreedzaam wordt geprotesteerd werden arrestaties verricht: tenminste twee in Bil’in, drie in Nabi Saleh, 17 in Beit Ummar, drie in Al-Ma’asara, één in Kufr Qaddum en twee in Al-Walajeh, plus arrestaties in Oost-Jeruzalem en de heuvels in Zuid-Hebron.

In het licht van het bovenstaande is Addameer bezorgd over wat er gaat gebeuren na de tweede fase van de vrijlating van gevangenen onder de Shalit-overeenkomst. Verwacht wordt dat zondag 18 december nog eens 550 gevangenen vrijkomen. Addameer roept de internationale gemeenschap, met name de EU en de VN, op om ervoor te helpen zorgen dat dit niet wordt gevolgd door nieuwe golven van arrestaties.

Alweer een brand in een moskee op de Westoever

2011-12-15T11:51:00.000+01:00

Moskee Al-Nour in Burqa bij Ramallah op donderdagmorgen (Ma´an News)

Opnieuw is donderdagnacht een moskee op de Westoever in brand gestoken. De Al-Nour moskee in het dorpje Burqa bij Ramallah brandde nog toen de gelovigen ´s ochtend kwam voor het ochtendgebed. Volgens ooggetuigen was de schade aanzienlijk en had het vuur ook de eerste en tweede verdieping bereikt.
De daders zijn vrijwel zeker kolonisten. De brand werd gesticht binnen 24 uur nadat het Israelische leger twee onderkomens had gesloopt in een zogenaamde ´niet-geautoriseerde voorpost´, in dit geval Mitzpe Yitzhar, een voorpost van de nederzetting Yitzhar waarvan de inwoners bekendstaan als rabiate Arabierenhaters.
Het is langzamerhand heel gewoon geworden dat kolonisten moskeeën op de Westoever in brand steken. De brandstichting van donderdagmorgen was zeker de achtste keer dat zoiets plaatsvond. De daders zijn nooit gepakt.
De brandstichting in Burqa vond overigens plaats temidden van een hoop opwinding in Israel omdat de kolonisten hun acties (hun prijskaart-acties, zoals zij ze noemen) nu ook tegen het Israelische leger hebben gericht. Naar aanleiding van het gerucht dat het leger van plan was de ongeautoriseerde voorpost Migron af te breken, overviel een groep kolonisten twee dagen geleden een legerbasis bij Qalqiliya en verwondde er de commandant van de basis. Ook werden Palestijnse auto´s met stenen bekogeld. Wegens de aanval op de basis werden gisteren zes jongeren uit de nederzetting Yitzhar gearresteerd, die omdat ze tijdelijk door het leger uit Yitzhar waren verbannen, in Jeruzalem verbleven.
Gisteren werd in Jeruzalem ook een 13e eeuwse moskee beklad met teksten als ´Mohammed is een varken´ en ´een goede Arabier is een dode Arabier´. Ook was geprobeerd de moskee, die overigens niet als moskee werd gebruikt, maar nu dienst deed als als opslagplaats van de gemeente Jeruzalem, in brand te steken. Voor deze daad zijn nog geen arrestaties verricht.
Naar aanleiding van de opwinding over de aanval op de legerplaats kondigde premier Netanyahu woensdag nieuwe maatregelen aan om de acties van de kolonisten tegen te gaan. Kolonisten krijgen als het ware de ´Palestijnse behandeling´´. Netanyahu decreteerde dat ze vanaf nu ook net als Palestijnen in administratieve hechtenis (hechtenis zonder vorm van proces) kunnen worden genomen, en voor militaire rechtbanken kunnen worden berecht. Ook stelde hij in dat het leger nu arrestaties mag verrichten en dat het aantal kolonisten dat tijdelijk van de Westoever mag worden verbannen, wordt verhoogd. Verder kondigde de pemier aan dat de onderzoeksteams van de Shabak (binnenlandse veiligheidsdient) en de politie worden uitgebreid en dat het openbaar ministerie en het leger meer geld krijgen voor onderzoek.
Maar Netanyahu weigerde echter aanbevelingen te volgen van Israelische veiligheidsagenten om de extremisten op de Westoever als ´terroristen´ te bestempelen. In een verklaring zie hij dat iedereen die het Israelische leger en de poltie aanvalt ´streng zal worden gestraft´. Maar hij voegde eraan toe het ging om een kleine groep die ´niet representatief was voor de mensen die leven in Judea en Samaria die trouw zijn aan de staat en haar wetten en die dit soort gedrag veroordelen´.

PS - Hier valt nog één opmerking aan toe te voegen: namelijk dat het opnieuw opmerkelijk is hoe snel de Israelische regering in actie komt tegen de misdragingen van kolonisten als die zich richten tegen het eigen leger, de politie of staatseigendommen. Wat een schrille tegenstelling met wat er gebeurt als Palestijnen worden afgerost of doodgeschoten en hun eigendommen worden vernield. Dan gebeurt er in 99% van de gevallen helemaal niets.

PS 2: Ineens valt me in dat deze gebeurtenissen een uitgelezen gelegenheid vormen voor Lex Runderkamp van de NOS om opnieuw een grote scoop binnen te halen. Ik zie het helemaal voor me: Runderkamp met Palestijnse getuigen die vertellen dat de Palestijnen regelmatig hun eigen moskeeën in brand steken om de Joden in een kwaad daglicht te stellen. En Lex in een triomfantelijk stand-up, die met een ernstig gezicht als commentaar geeft dat ´de dingen soms niet zo zijn als ze lijken´.

Egypte roept NL-ambassadeur op matje wegens plannen van Wilders

2011-12-14T16:39:00.000+01:00

Een bericht uit Al-Ahram Online:
Egypt’s foreign ministry Wednesday summoned Dutch Ambassador Susan Blankhart to protest against what it perceives to be a defamation of Islam by parliament member Geert Wilders.
According to Dutch reports, Wilders is set to release a book in April next year to “examine the true nature of Islam.”

Blankhart

The right-wing politician is no stranger to controversy, having released numerous statements that were deemed defamatory to Islam by the Arab and Muslim world.
His statements include accusing Islam of being violent by nature and saying that the Quran should be banned.
According to Egyptian diplomatic sources, the foreign ministry insisted it could not tolerate “such unacceptable acts that could affect the spirit of cooperation, which should prevail between countries.”
Hieronder de kop uit de krant Al-Youm al-Saba´
الخارجية المصرية تستدعى سفيرة هولندا للاحتجاج على كتاب مسىء للإسلام
(Het Egyptische ministerie van buitenlandse zaken roept ambassadrice van Holland op het matje om te protesteren tegen boek dat beledigend is voor de islam).

Amnesty en 19 andere mensenrechtenorganisaties luiden noodklok over Israel

2011-12-13T13:04:00.001+01:00

Israel heeft haar onwettige sloopactiviteiten op de westoever en Oost-Jeruzalem het afgelopen jaar meer dan verdubbeld, waardoor het aantal families dat dakloos en ontheemd is geraakt een nieuw dieptepunt heeft bereikt. Tegelijkertijd is de uitbreiding van de nederzettingen in 2011 sterk opgevoerd, terwijl ook het geweld van kolonisten jegens Palestijnen krachtig is toegenomen.
Een coalitie van 20 mensenrechtengroepen, waaronder Amnesty International, Human Rights Watch, en Oxfam International, heeft dat dinsdag bekendgemaakt. Zij deden dat terwijl het zogenoemde Kwartet,(de VN, Rusland, de EU en de VN) in Jeruzalem bijeenkwam voor een nieuwe poging om weer een vredesproces op gang te krijgen. De 20 organisaties riepen het Kwartet op om alle partijen aan hun verplichtingen volgens de internationale wet te houden. Het Kwartet zou, volgens de organisaties Israel onder druk moeten zetten om onmiddellijk een einde te maken aan zijn nederzettingenpolitiek en te stoppen met het in strijd met de wet slopen van huizen en andere constructies.
'De toenemende snelheid van de uitbreiding van de nederzettingen en sloop van huizen duwt de Palestijnen naar de afgrond, en vernielt hun bronnen van inkomsten zowel als de vooruitzichten op een rechtvaardige en duurzame vrede,' aldus Jeremy Hobbs, directeur van Oxfam. 'Waar het Kartet over praat heeft steeds minder te maken te maken met wat er intussen feitelijk gaande is. Het Kwartet moet zijn aanpak radicaal omgooien en laten zien dat het echt een verschil kan maken voor de levens van Israeli's en Palestijnen.'
Sarah Leah Whitson, directeur Midden-Oosten van Human Rights Watch zei: 'Het Kwartet moet de voortgaande uitbreiding van de nederzettingen en sloopactiviteiten aanduiden voor wat ze zijn: schendingen van het internationale recht waar Israel mee moet ophouden.'
En Phillip Luther, Interim-Directeur van het Programma voor het Midden Oosten en Noord-Afrika van Amnesty International zei: 'Israel’s toenemende schendingen van het recht illustreren het fundamentele falen van de aanpak van het Kwartet. Het is tijd voor het Kwartet om te begrijpen dat ze niet kunnen bijdragen aan het bereiken van een een rechtvaardige en duurzame oplossing van het conflict als niet eerst wordt gezorgd dat de internationale wetten worden nageleefd.''

De snel slechter wordende feitelijke situatie houdt, volgens de 20 organisaties, onder meer in:

Een verdubbeling van van het aantal mensen dat is ontheemd door sloop. Sinds het begin van het jaar zijn meer dan 500 Palestijnse huizen, bronnen, reservoirs voor het opvangen van regenwater en andere structuren die noodzakelijk zijn gesloopt op de Westoever en Oost-Jeruzalem, waardoor meer dan 1,000 Palestijnen zijn verdreven, zo geven cijfers van de VN aan. Dat is meer dan het dubbele aantal van dezelfde periode in 2010 en het hoogste aantal sinds 2005. Meer dan de helft van de mensen die dakloos werden waren kinderen voor wie het verlies van een huis zo mogelijk nog ernstiger is.

Een versneld toegenomen uitbreiding van de nederzettingen:In de afgelopen 12 maanden zijn plannen goedgekeurd voor de bouw van 4000 nieuw wooneenheden in Oost-Jeruzalem. - het hoogste aantal sinds tenminste 2006 volgens Vrede Nu. In november heeft Israel bovendien plannen aangekondigd voor het versneld bouwen van nog eens 2000 nieuwe wooneenheden op de Westoever, inclusief in Oost-Jeruzalem.

Een sterke stijging van het aantal gevallen van geweld bedreven door kolonisten: Uitingen van geweld van kolonisten bedreven jegens Palestijnen zijn met 50% toegenomen vergeleken met 2010, en met 160% vergeleken met 2009, zo rapporteert de VN. Het jaar 2011 was in dat opzicht veruit het gewelddadigst vergeleken met tenminste 2005. Kolonisten hebben ook bijna 10.000 Palestijnse olijf- en andere bomen vernield of beschadigd dit jaar, waardoor de inkomens van honderden families verminderden of soms vrijwel geheel verdwenen. De daders blijven nagenoeg straffeloos, aangezien over de jaren 2005-1020 meer dan 90% van de klachten omtrent geweld van kolonisten door de politie terzijde worden gelegd zonder dat er iemand in staat van beschuldiging wordt gesteld.

Een dreigende verdrijving van Bedoeïenen: Zo'n 2.300 Bedoeïenen in de omgeving van Jeruzalem zullen illegaal gedwongen worden te verhuizen als de Israelische autoriteiten in 1012 de plannen doorzetten die zij volgens de berichten klaar hebben liggen. Dat vernietigt hun bronnen van inkomsten en bedreigt hun manier van leven. Agrarische gemeenschappen in de vallei van de Jordaan staan ook oog in oog met verdere sloopactiviteiten en voortdurend groeiende nederzettingen.

Tja, dat is harde taal en wat mij, Abu Pessoptimist, betreft is het goed dat het eindelijk een keer duidelijk door al die mensenrechtenorganisaties wordt gezegd. Net zo goed als het nodig is dat de luchtfietserij van het Kwartet aan de kaak wordt gesteld. Zonder dat Israel de wet naleeft kan je niet verwachten dat wat voor gesprekken ook, ooit een kans van slagen zullen hebben. Wie zei dat ook weer - was het Ali Abunimah? - die het vredesproces vergeleek met een diner waarbij twee partijen een pizza verdelen, terwijl de ene partij alvast stevig is begonnen met eten?

Misschien dat iemand ook even onze minister van buitenlandse zaken, Uri Rosenthal, moet tippen, want Rosenthal vindt de aanpak van het Kwartet juist reuze tof. Dit zei hij bij de behandeling van de begroting van Buitenlandse Zaken op 24 november 2011 in de Tweede Kamer:

Voorzitter. Het volgende onderwerp is het vredesproces in het Midden-Oosten. Voor de regering staat bij dit proces zonder meer voorop wat in de Kwartetverklaring van 23 september wordt onderstreept. Ik zeg er even heel kort bij dat die Kwartetverklaring een miraculeuze prestatie op zich is geweest van degenen die daarmee bezig zijn geweest, niet in de laatste plaats -- ik zeg dit expliciet en nadrukkelijk -- van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie Lady Ashton. Die Kwartetverklaring heeft namelijk in ieder geval aangegeven dat de internationale gemeenschap, Rusland, de Verenigde Staten, de Verenigde Naties en de Europese Unie, op dit punt één lijn trekt. De Kwartetverklaring onderstreept de noodzaak om tot rechtstreekse onderhandelingen te komen, via een vastgelegd schema. De betrokken partijen hebben drie maanden om hun eigen voorstel op tafel te leggen. Daarna hebben ze een jaar om op basis daarvan tot een vergelijk te komen. Dat zou dan eind 2012 of januari 2013 moeten zijn.

Tijd om van dat schema af te wijken, meneer Rosenthal, en het eens over een andere boeg te gooien? Of zijn die 20 organisaties niets anders dan gewone Israel bashers waar u zo'n hekel aan hebt? Of - godbewaarme - misschien wel gewone, odinaire antisemieten? (Ik heb horen verluiden dat sommige Joden dat sinds de Gaza-campagne van 2008-2009 van Amnesty, Human Rights Watch en dergelijke vinden). Ik zou best wel willen horen wat u nu denkt, meneer Rosenthal.

Kolonisten vallen het Israelische leger en Palestijnen aan

2011-12-13T12:56:00.003+01:00

Deauto van de familie Suwwan (Foto Ma'an)

Kolonisten hebben maandagavond een Palestijnse auto ten oosten van Qalqiliya aangehouden en met stenen bekogeld. Daarbij raakten drie mensen, onder wie een peuter, licht gewond. Israëlische militairen sloegen het gebeuren gade maar grepen niet in, in schrille tegenstelling tot wat er gebeurd zou zijn als Palestijnen een Israelische auto hadden bekogeld. De drie inzittenden, Adnan Suwwan en zijn familie, die als door een wonder slechts licht gewond raakten, werden door de Palestijnse Halve Maan naar een ziekenhuis gebracht waar zij werden behandeld.
Volgens het VN-Bureau voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden (Ocha) is er dit jaar sprake van een stijging van 50% ten opzichte van vorig jaar in het aantal gevallen waarbij kolonisten Palestijnen en/of hun bezittingen aanvallen.
De aanval op de auto van Adnan Suwwan vond overigens plaats in het kader van een grotere actie van boze kolonisten naar aanleiding van het gerucht dat de 'íllegale voorpost' Migron door het Israelische leger zou worden ontmanteld, in overeenstemming met een uitspraak van het Israelische hooggerechtshof van augustus. Een honderdtal kolonisten had zich verzameld bij de militaire basis van de regio Efraim in de buurt van Qalqiliya.Ongeveer 50 van hen vielen de basis binnen, vernielden er eigendommen en verwondden de commandant van de basis door de deur van zijn jeep te openen en hem met stenen te bekogelen. Hij raakte licht gewond 1). Andere kolonisten hielden zich intussen bezig met het blokkeren van een naburige weg en het bekogelen van Palestijnse auto's, waarvan dus onder meer de familie Suwwan het slachtoffer werd.
Het was niet de enige actie van kolonisten die dag, want eerder hadden 17 kolonisten zich toegang verschaft tot een militair terrein bij de grens met Jordanië, het gebied waar Johannes de Doper zou zijn gedoopt. Zij bezetten onder meer een verlaten kerk, maar werden door het leger gearresteerd. Hun actie was 'een gebaar' in de richting van de Jordaanse koning Abdallah II om zich niet te bemoeien met de kwestie van een voetbrug die van de Plaza voor de Klaagmuur in Oud-Jerzalem leidt naar de Haram al-Sharif/Tempelberg. Jeruzalems autoriteiten sloten deze houten brug zondag, omdat hij gevaarlijk zou zijn geworden en op instorten stond. Koning Abdallah (en moslim-autoriteiten) zijn tegen herbouw van deze zogenoemde Mughrabi-brug, die ooit door Israel is aangelegd en voornamelijk ten dienste staat aan Israeli's en westerse toeristen.die van die kant komen.
En tenslotte was er dan nog een illegale bid-actie van vijf vrome Joden van de Breslov-secte in de Tombe van Josef bij Nablus. Palestijnse veiligheidsagenten die van niets wisten openden het vuur, maar er raakte niemand gewond.
Premier Netanyahu belegde dinsdagmorgen een speciale vergadering met legerleiders over de incidenten. hij noemde de situatie niet langer te verdragen.

1) Het is opvallend dat er geen repercussies volgen als joodse kolonisten de deur van een Israelische jeep openen, een steen naar binnen gooien en een officier verwonden. Vrijdag gooide de 28-jarige Palestijnen Mustafa Tamimi in het dorpje Nabi Saleh een steen naar een gepantserde Israelische jeep met een dichte deur, maar toen werd de deur van binnenuit geopend en werd Tamimi met een traansgasgranaat in zijn gezicht geschoten. Hij stierf een dag later.

80-jarige kankerpatient is 'veiligheidsrisico'

2011-12-12T13:23:00.001+01:00

Een 80-jarige kankerpatient uit Hebron heeft van de Israelische autoriteiten niet met het lichaam van zijn gestorven vrouw mee terug mogen reizen vanuit Gaza, zo meldt Ma'an News.

Erez

De vrouw van Mahmoud Taleb al-Nmoura was vanuit Hebron naar Gaza gereisd om daar haar zoons, Anees en Akram, nog een keer te zien, die in het kader van de gevangenenruil met Gilad Shalit waren vrijgelaten en naar Gaza verbannen. Maar tijdens het bezoek aan Gaza overleed ze. Haar man reisde ook naar Gaza om haar lichaam op te halen en naar Hebron te begeleiden, waar ze vandaag, maandag, begraven zou worden. Maar de Israelische autoriteiten bij de doorlaatpost Erez hielden de 80-jarige zieke Mahoud tegen. Ze oordeelden dat hij een 'veiligheidsrisico' was. Hij moest terug en kan nu proberen via Egypte en Jordanië alsnog op tijd in Hebron te komen voor de begrafenis. Dat gaat hem dus niet lukken....

Ehud Barak gaat akkoord met eerste fase grote uitbreiding van nederzetting Efrat

2011-12-12T11:52:00.001+01:00

Givat Dagan, een niet-geautoriseerde voorpost bestaande uit mobile homes, wordt een nieuwe wijk van de nederzetting Efrat . (Haaretz/Michal Fattal).

De Israelische minister van defensie Ehud Barak is akkoord gegaan met de bouw van een nieuwe permanente uitbreiding van de nederzetting Efrat (onderdeel van het Gush Etzion Blok ten zuidoosten van Jeruzalem). De tijdelijke - niet door Israel goedgekeurde voorpost Givat Dagan is alsnog gelegaliseerd en bij Efrat getrokken. De tijdelijke behuizingen worden vervangen door 40 nieuwe stenen woningen, zo meldt Haaretz. Givat Dagan is maar een paar honderd meter verwijderd van het Palestijn se vluchtelingenkamp Deheishe bij Bethlehem en van El Khadr, een voorstadje van Bethlehem.
Tevens heeft Barak zijn goedkeuring gehecht aan het opzetten van een boerderij van 1700 dunam (170 hectare), Givat Eitam genaamd, op land dat behoorde aan Bethlehem en het dorpje Artas, maar dat in 2004 tot 'staatsland was verklaard en bij Efrat gevoegd, nadat een militaire commissie het beroep tegen confiscatie van de eigenlijke Palestijnse eigenaars had verworpen.
Uit de berichtgeveing van Haaretz wordt duidelijk dat de nu goedgekeurde uitbreiding een opmaat is tot nog veel grotere uitbreidingen van Efrat. De krant meldt dat in de jaren '90 een plan was ontworpen voor de bouw van 500 huizen in Givat Dagan, dat echter in verband met het 'vredesproces' en wegens diplomatieke druk in de ijskast belandde. Als reactie daarop ontstond eind jaren '90 de nu goedgekeurde illegale voorpost Givat Dagan. De nieuwe boerderij - Givat Eitam geheten - is volgens Haartez vooral bedoeld als voorbereiding op uitvoering van een plan om in een later stadium nog eens 2000 nieuwe woningen te bouwen.
De goedkeuring van de huidige uitbreiding komt overigens bovenop een twee maanden geleden goedgekeurde uitbreiding met 277 woningen op een andere heuvel nabij Efrat, Givat Hazayit. Die goedkeuring kwam er in het kader van de reactie van de regering-Netanyahu op de toelating van Palestina tot de VN-organisatie Unesco. De regering-Netanyahu keurde toen plannen goed voor 2000 nieuwe woningen verspreid over diverse nederzettingen.
Efrat is nu een nederzetting met een kleine 8000 inwoners. De meesten van hen zijn gelovig (er zijn ruim 20 synagoges in Efrat) en de meerderheid is rechts (40% stemt Likud ). Min of meer notoire inwoners van Efrat zijn de rabiate Palestijnenhater Itamar Markus van Palestinian Media Watch en de vooral in kringen van Christenen voor Israel erg populaire, fantast en fabulerende commentator Yochanan Visser.

Efrat.

Protest tegen Egged-bussen in Amsterdam

2011-12-11T22:08:00.001+01:00

Op de eerste dag dat de Israelische vervoersmaatschappij Egged, hier EBS geheten, zijn busssen uitreed in Amsterdam hebben zondag rond 25 activisten van het Netwerk Samenwerken voor Palestina een blokkade uitgevoerd. Dat gebeurde met de leuzen 'Stop Israelische Apartheid' en 'Steun Freedom Riders'. De blokkade was een vervolgactie na de solidariteitsactie van 15 november met de Freedom Riders die op de bezette Westoever plaatsnamen in (Egged)bussen alleen voor Joodse kolonisten.
De activisten ageerden tegen het feit dat Egged de concessie in Amsterdam heeft gekregen, ondanks het feit dat Egged in Israel onder meer bussen exploiteert die de illegale nederzettingen bedienen en alleen toegankelijk zijn voor Joden. Egged schendt daarmee het internationale recht en maakt zich schuldig aan apartheid.
Egged verwierf in april de concessie om acht jaar het streekvervoer te verzorgen in Waterland, ten noorden van Amsterdam. Dat gebeurde via zijn speciaal voor dit doel in 2010 opgerichte dochter EBS (=Egged Bussystemen). De concessie van Stadsregio Amsterdam, die eventueel met twee jaar kan worden verlengd, zou een waarde hebben van ongeveer € 500 miljoen. Het is Egged's eerste voet aan de grond in een West-Europees land.

Een begrafenis omgeven met geweld

2011-12-11T21:51:00.001+01:00

De foto's spreken deels voor zichzelf Zondag is Mustafa Tamimi, die vrijdag in Nabi Salih met een traangasgranaat werd neergeschoten door een Israelische militair, in zijn geboortedorp begaven. Eerst werd zijn lichaam rondgedragen in Ramallah, daarna werd hij naar Nnabi Saleh overgebracht, waar een dienst werd gehouden in de moskee en hij op de dorpsbegraafplaats werd begaven. Zo'n 2000 mensen namen aan de begrafenis deel.

Daarna volgde een demonstratie. Meisjes en vrouwen hielden posters met het portret van Tamimi voor de soldaten en vroege 'Wie doodde Mustafa?' En het leger antwoordde zoals het Israelische leger dat vaker doet. Een waterkanon spoot een stinkende vloeistof en soldaten schoten tientallen traangasgranaten af. Daarna stortten zij zich op de betogers, van wie er een paar stevig werden mishandeld. Zoals de Israelische actievoerder Yonatahn Pollack, die - onderste foto - nagenoeg bewusteloos werd weggedragen na bijna te zijn gewurgd. Hij ligt nu in een ziekenhuis Er werden ook zo'n zeven arrestaties verricht.

De mensenrechtenorganisatie B'Tselem heeft een volledig onderzoek gevraagd naar wie het schot loste, wie de opdracht daartoe heeft gegeven en wat de praktijk van hetv schieten met trangasgraneten inhoudt. Volgens de organisatie is het probleem dat het leger zich vaak niet houdt aan de instructie dat de granaten alleen in opwaartse richting mogen worden afgeschoten en niet horizontaal en gericht op personen.
AFP dat een commentaar vroeg aan een woordvoerster van het Israelische leger kreeg te horen dat 'ongeveer 100 personen aan een verboden demonstratie hadden deelgenomen (n.b. ALLE demonstratie op deWestoever zijn ALTIJD verboden, ap) en stenen hadden gegooid waarop het leger had geantwoord met middelen om de menigte te verspreiden'. Ook kon de woordvoerder nog meedelen dat het leger medische bijstand aan Tamimi had verleend en hem had laten evacueren naar een Israelisch ziekenhuis. Meer kon zij niet zeggen, omdat de zaak ''in onderzoek'' was.

Eerdere reacties van woordvoerster lt. kolonel Avital Leibovich via Twitter

en van haar collega kapitein Barak Raz

spraken echter andere taal. Blijkbaar was in hun ogen niet het feit dat iemand van hun collega's in koelen bloede Tamami had doodgeschoten iets dat niet door de beugel kon, maar het feit dat Tamimi in zijn achterzak een katapult bleek te hebben zitten. Uit deze en nog meer onpasselijk makende opmerkingen van collega's van Raz en Leibovich (zie daarvoor de site Mondoweiss, hier)\- kunnen we, denk ik, wel afleiden waar dat ''onderzoek'' van het Israelische leger in zal uitmonden. Ik scheef gisteren in een antwoord op één van de commentaren die ik ontving: In een beschaafd land zou een soldaat (of politieman) die van vlakbij een high velocity traangasgranaat (actieradius ongeveer 100 meter) in iemands gezicht afschiet, onmiddellijk zijn gearresteerd. In Israel gebeurde dat niet. Conclusie Israel is dus helaas geen beschaafd land.

Man in Nabi Saleh overlijdt na opzettelijk beschoten te zijn met traansgasgranaat

2011-12-09T16:47:00.001+01:00

De foto's vormen een sequence. De bovenste toont Mustafa Tamimi (28) uit Nabi Saleh op de Westoever net voordat hij werd getroffen. Op de tweede valt hij nadat een Israelische soldaat hem vanuit de jeep, van minder dan twee meter afstand, een traangasgranaat in zijn gezicht heeft geschoten. Op de derde foto ligt hij op de grond.
Tamimi ligt intussen aan de beademing in een Israelisch ziekenhuis. De helft van zijn gezicht is weg. Zijn toestand is kritiek en waarschijnlijk hopeloos. Ooggetuigen, onder wie Lina Al-Saafin, een medewerkster van de Electronic Intifada, zeggen dat het geen ongeluk was en de Israeli's gericht schoten. De foto's illustreren het. Tamimi gooide een steen, de deur van de jeep ging open en de soldaat schoot met opzet recht in Tamimi's gezicht. Het incident gebeurde tijdens de vrijdagse demonstratie tegen de Muur en de confiscatie van landbouwgrond. Nabi Saleh is één van de plaatsen op de Westoever waar dit soort demonstraties wekelijks worden gehouden. Niet alleen Tamimi werd overigens gewond. Een jonge man liep een beenbreuk op en een jonge vrouw een gebroken arm doordat er met rubber kogels op hen werd geschoten.
Update: Mustafa Tamimi is een dag later overleden. Zal er een Israeli worden berecht voor deze moord?
Hieronder een foto van hem en zijn familie. Op de voorgrond zijn ouders, links hijzelf, rechts van hen zijn jongere broers.

Bovenste twee foto's Active Stills/Haim Swarczenberg, derde foto Ma'an,
onderste foto Active Stills)

(

Twee doden, 12 gewonden in één familie bij tweede Israelische luchtaanval op Gaza in 24 uur

2011-12-09T08:18:00.001+01:00

De begrafenis, donderdag van de bij Israels eerste luchtaanval gedode Essam en Subhi al-Batsh (Reuters)

2x Updated. Israel heeft vrijdagmorgen vroeg opnieuw een luchtaanval in Gaza uitgevoerd. Palestijnse medische instanties zeiden dat de aanval was gericht op een trainingskamp van Hamas in Gaza-Stad. Daarbij werden echter huizen ernaast geraakt. Het kostte een burger, de 38-jarige Bahjat al-Zaalan, het leven, terwijl 13 van zijn familieleden gewond raakten, onder wie zeven kinderen. Twee van de kinderen raakten zeer ernstig gewond. Eén van hen, de 12-jarige Ramadan Bahjat Zaalan, overleed later op de dag in het Shifa-ziekenhuis. Het huis van de familie Zaalan werd zwaar beschadigd.

Het huis van de familie Zaalan na de aanval. (Reuters)

Deze luchtaanval kwam nadat Hamas donderdag een eerdere luchtaanval van Israel op een auto middenin Gaza-stad, waarbij twee mensen werden gedood, had beantwoord met het afschieten van een raket op Israel. Volgens Ma'an meldde Israel dat in totaal vijf raketten vanuit Gaza werden afgeschoten. Fawzi Barhoum, een woordvoerder van Hamas noemde de eerste Israelische luchtaanval een misdaad en zei dat Israel verantwoordelijk was voor het opnieuw oplaaien van de spanning.
Ma'an New meldde dat de Egyptische ambassadeur bij de Palestijnse autoriteit, Yasser Othman, donderdag verdere escalatie probeerde te voorkomen en een nieuwe aanval van Israel probeerde te verhinderen, maar kennelijk zonder resultaat. Othman gaf Israel overigens de schuld voor het oplopen van de spanning, door het breken van het bestaande bestand.

Israelische militaire woordvoerders bevestigden de Israëlische luchtaanvallen. Zij zeiden dat de twee mannen die bij de eerste aanval werden gedood, Issam en Subhi al-Batsh, een aanval aan het plannen waren langs Israels grens met Egypte. In de verklaring van het leger werd ook gezegd dat één van de twee betrokken was geweest bij de planning van een zelfmoord-aanslag in 2007 in Eilat waarbij drie Israeli's werden gedood.

Nogmaals Runderkamp: zijn reportage was fout en nu liegt hij ook nog

2011-12-09T07:57:00.001+01:00

De kerk van Marinab. (Al-Ahram Online)

Ik moet terug komen op verslaggever Lex-Runderkamp van het NOS-Journaal, en de opmerkelijke reportage waar hij mee kwam op zaterdag 26 november. Vanuit het plaatsje Marinab bij Edfu in Opper-Egypte berichtte hij over rellen die hadden plaatsgehad, waarbij moslims een kerk van de christelijke (koptische) minderheid hadden aangevallen. De moslims sloopten in aanbouw zijnde koepels van de kerk en stichtten brand, waarbij twee huizen van christenen naast de kerk verloren gingen.
De gebeurtenis was aanleiding voor grote spanningen in het gebied. Niet in de laatste plaats omdat de verantwoordelijke gouverneur van het gouvernoraat (provincie) Aswan, Mustafa al-Sayed, de kant koos van de moslims. Bovendien ontkende Al-Sayed dat de kerk een kerk was en zei hij dat de christenen geen vergunning hadden om het gebouw te renoveren of uit te breiden. Daarop volgde een dagenlange sit-in in Aswan van zo'n 1500 boze kopten, en de boosheid sloeg over naar Cairo, waar op 9 oktober een grote demonstratie van tienduizenden mensen plaatsvond die op uiterst bloedige wijze door het Egyptische leger uiteen werd gejaagd, ten koste van 24 doden en grote aantallen gewonden.

Het leger in actie tegen demonstrerende kopten en sympathisanten bij Maspero in Cairo.Onder meer reden zware legertrucs full speed over demonstranten heen.

Lex Runderkamp kwam pas later in beeld. De NOS-verslaggever ging zo'n twee maanden na dato naar Marinab en kwam terug met het opmerkelijke verhaal dat de kerk geen kerk zou zijn geweest en de brand nauwelijks een brand, en dat bovendien niet duidelijk wie hem had aangestoken. Waarmee hij als het ware suggereerde dat de kopten dat zelf wel zouden hebben gedaan.
Ik besteedde in een vorige blogpost, op 28 november, al aandacht aan Runderkamps verhaal. Het was duidelijk dat hij fout zat. Kopten steken hun kerken niet zelf in brand. Bovendien ging zijn versie helemaal mee met de versie van de gouverneur van Aswan. En die werd juist aangevochten door de kopten. Daartegen was die sit-in in Aswan gericht. En ook de tienduizenden in Cairo demonstreerden tegen het feit dat de militaire leiders van SCAF (de hoge legerraad) geen maatregelen hadden genomen tegen de gouverneur Mustafa al-Sayed. Runderkamp suggereerde dat hij het beter wist dan al die mensen in Aswan, en al die tienduizenden (niet alleen kopten) die meededen met de mars naar Maspero in Cairo. Dat was al heel wat. Verslaggever uit het kleine Nederland kent Egypte beter dan de Egyptaren zelf.
Maar bovendien ging Runderkamps verhaal in tegen uitgebreide verslagen van wat en nu echt was gebeurd in Marinab. Er was een prima verhaal van Sherry al-Gergawi in Al-Ahram Online en een artikel uit Coptic Solidarity Fact and Details on the Marinab St George Church Incident.
Jan Dirk Snel schreef een uitgebreide blogpost waarin hij Runderkamp wees op het onwaarschijnlijke karakter van zijn versie. Later kreeg Snel nog een uitgebreid verslag boven water van een leerling van de Nederlander Kees Hulsman, die een dag na de aanval op de kerk in Marinab ter plaatse was. Kritiek kwam er ook van anderen. Maar Runderkamp bleef vasthouden aan zijn versie. Dat deed hij donderdag 8 december op de radio in DIDD van de EO. En ook in twee blogposts.

In die tweede blogpost schreef hij onder meer:

Hebben moslims de brand gesticht, zoals iedereen aanneemt? Zes rechters uit Caïro hebben in oktober feitenonderzoek gedaan in Al Marinab (commissie Omar Marawan). De commissie concludeert dat niet is te bewijzen dat mosliminwoners van het dorp het gebouw in brand hebben gestoken. Ten eerste, volgens de commissie, omdat er in de kerk nauwelijks brandsporen zijn! Dat klinkt vreemd, maar bekijk mijn video-opnames en je ziet inderdaad dat er in de kerk alleen schone muren, pilaren en vloeren te zien zijn:
Ten tweede concluderen de zes rechters dat de kopten geen ondersteunend bewijs hebben voor hun claim dat moslims de brand hebben gesticht. De commissie was tegen een (moslim)getuige aangelopen die beweerde dat hij een kopt zelf een autoband had zien aansteken in het gebouw naast de kerk. De moslim was zelfs gaan helpen om de brand te blussen.

Ik weet niet zo goed waar Runderkamp zijn beweringen over die commissie Marawan vandaan haalt. Want lees hier wat Human Rights Watch op 24 oktober schreef over de bevindingen van een een commissie die direct na de gebeurtenissen naar Marinab was gestuurd, een commissie die al bestond na eerder sectarisch geweld in mei in Imbaba. Dat was dus die commissie Omar Marawan:

Background to the Protest: The Burning of Mar Girgis Church in Marinab, Edfu, September 30, 2011
On September 30, a group of Muslim residents in the village of Al Marinab, near the town of Edfu in the south of Egypt, set fire to the Church of St. George (Mar Girgis) as it was undergoing reconstruction, destroying the walls, domes, and columns. Those involved in the attack believed the property was a “rest stop” and that Christians did not have a permit to worship there and objected to the height of a steeple that bore a cross and bell.
However, a cabinet-appointed “Justice Committee,” set up in the aftermath of the earlier sectarian violence in the Cairo district of Imbaba in May, confirmed that local church authorities had a church license for the property, according to the Egyptian Initiative for Personal Rights (EIPR), which said it examined documents showing the Copts had government permission to build the church.
The local church authorities had met with Muslim residents at the instigation of a security official, and had agreed to lower the height of the building and take down the cross and bell, EIPR said. Before the alterations were complete, however, mobs attacked the church.
Mustafa El Sayed, the SCAF-appointed governor of Aswan governorate appeared to justify the Muslim attack on the grounds that the original building was not a church but a service center for local Christians. The cabinet Justice Committee conducted a fact-finding mission to Edfu and submitted its report to the cabinet on October 4, recommending the governor’s removal, prosecution of people who destroyed the church, and the reconstruction of the church at state expense. No action has been taken in response.

Het lijkt me duidelijk. De commissie vond dat de kerk een kerk was, dat de kopten een vergunning hadden, dat de moslims de kerk aanstaken en vernielden, dat de gouverneur van Aswan fout zat en vervangen had moeten worden en dat de schuldigen hadden moeten worden bestraft. Runderkamp liegt gewoon wat dingen bij elkaar om zijn hachje te redden. Hij had er beter aan gedaan zijn ongelijk te bekennen of na te denken over een tactische terugtocht. Op deze manier krijgt de zaak langzamerhand schandelijke proporties. Ik moet zeggen dat ik het echt ongelofelijk vind. Wat denken ze wel? Is dit racisme? Nederlandse televisie weet het beter dan heel Egype, al die primitieve bruine types daar met hun tv, kranten, rechters en wat al niet? Totaal gebrek aan inzicht in hoe het in Egypte werkt? (Wat dan nog wat heel belooft, want Runderkamp is in oktober tot Midden-Oostenverslaggever gepromoveerd). Of domweg koppigheid? Hoe dan ook, ik begrijp er niets van en vind dit ongehoord.

Naschrift
Maar misschien - bij wijze van een soort Post Scriptum - nog wat opmerkingen over de redenen waarom dit kon gebeuren, waardoor Runderkamp zich vermoedelijk heeft laten misleiden. De Egyptian Initiative for Personal Rights, de Egyptische menserechtenorgansiatie die hierboven al werd genoemd, deed al jaren onderzoek naar sectarisch in Egypte. In een rapport over het geweld tussen 2008 en 2010, waarin de organisatie 53 gevallen van sectarisch geweld documenteerde schrijft de EIPR over hoe het ministerie van binnenlandse zaken in Egypte in zulke gevallen te werk gaat. De beschrijving van de EIPR maakt duidelijk waarom betrokkenen - slachtoffers zowel als daders - vaak na afloop van botsingen liever niet al te expliciet meer uit de doeken doen hoe de zaken zich hebben afgespeeld:.

Imposing quiet is the goal of the Ministry of Interior in all incidents of sectarianviolence, and this is often done against the will of the parties involved in the clashes.In order to achieve this goal, the Interior Ministry often takes a series of routine—and illegal—measures. Sectarian violence often ends in a reconciliation meetingsponsored by the Interior Ministry and brought about by the use of all means ofpressure it possesses, both legitimate and illegitimate. The end objective is to restorethe situation to the status quo, as if nothing has happened.49. The direct intervention of the Interior Ministry—which can be rapid in some cases ortake hours in others—usually involves the use of excessive violence by police forcesto disperse crowds, even when they are peacefully assembling and even if they areassemblies organized by victims protesting assaults on them. Indeed, EIPRresearchers have documented cases in which policemen themselves are involved inviolence against Christians and attacks on their property. Such was the case in theevents in Izbat Bushra al-Sharqiya, located in the Fashn district of Beni Soueif, on 21June 2009. A number of testimonies collected and corroborated by EIPR researchersstated that security personnel were involved in breaking into Christian homes andsmashing their property. In Saft al-Laban, in the Boulaq al-Dakrour area of Giza, on13 May 2009, some victims said that policemen were vandalizing the property ofChristians while arresting them inside their homes.50. In cases of sectarian violence, the police are unable and sometimes unwilling tointervene to protect the homes and property of Copts, particularly in attacks thattake the form of collective retribution and involve large numbers of Muslims. Insome cases this may be due to the fact that the assailants outnumber security forces,making the latter fearful of engaging them and risking losses in their own ranks. Aclear example of the inability or unwillingness to engage is seen in the violence thattook place in Dayrout in the Assyout governorate on 24 October 2009. In that case,the violence began at 10:30 am and security forces refrained from intervening until 3pm, leaving Muslims free for five hours to attack five churches and numerouspharmacies and shops. The same happened in Shouraniya, located in the Maraghadistrict of Sohag, from 28 to 31 March 2009, when local Muslims attacked the homesand property of their Egyptian Baha’i neighbors. As a result of police inaction, five-19-Baha’i-owned homes were burned nearly to the ground. This has been repeated inseveral other instances of sectarian violence.

Dus: troepen erop af sturen, alle partijen tot kalmte dwingen en verzoeningsgesprekken entameren - ook als de slachtoffers dat helemaal niet willen - en onder druk aansturen op herstel van de status quo ante. Runderkamp schrijft in zijn tweede blogpost 'Brand in koptische kerk: de feiten': Het is waar dat er verzoeningsgesprekken zijn gevoerd omdat er onvoldoende duidelijk was wie schuld had. De beschuldigingen gingen over en weer. Er is door niemand aangifte gedaan, ook niet door de kopten, zegt de advocaat van de moslimbewoners. Met andere woorden: het Egyptische ministerie van binnenlandse zaken heeft ook in dit geval haar gebruikelijke werkwijze gevolgd. Als Runderkamp wat meer ervaring met Egypte had gehad, had hij zich - wat hij nu kennelijk niet heeft gedaan - ongetwijfeld wèl de vraag gesteld waarom het verhaal van de kopten onwaarschijnlijk klonk. En of het misschien zo zou kunnen zijn dat ze - met al die troepen nog steeds om zich heen in dat dorp - waren geïntimeerd.

Israelische luchtaanval doodt twee mensen op klaarlichte dag middenin Gaza-stad

2011-12-08T14:59:00.001+01:00

Foto twitteraar @ImNadz

Israel heeft donderdag op klaarlichte dag middenin Gaza-stad met een luchtaanval twee mannen gedood en tenminste twee anderen verwond. De aanval vond plaats met een raket die een geparkeerde auto trof vlakbij de drukke Omar al-Mukhtarstraat. De inzittenden, Issam Subhi al-Batsh en zijn familielid Subhi Alaa al-Batsh werden gedood. Het lichaam van een van hen werd meters ver weggeslingerd, tot buiten het parkeerterrein. De auto werd totaal vernield.
De Ezzedin al-Qassam Brigades, de gewapende arm van Hamas, zei dat Subhi al-Batsh lid was van hun organisatie. De Ayman Juda Brigades, een onderafdeling van de Aqsa Brigades van Fatah, meldde dat zij hun lid Issam al-Baths hadden verloren.
De explosie trok veel bekijks maar zorgde ook voor paniek, met name doordat drie bussen werden beschadigd die middelbare schoolleerlingen terugbrachten van een picnic. De leerlingen vluchtten alle kanten op.
Haaretz meldt dat een legerwoordvoerder zei dat de aanval was gericht op een lid van de Al-Aqsa Brigades die van plan was 'aanslagen te plegen aan de Egyptisch-Israelische grens'. De woordvoerder lichtte dat niet verder toe. Ook zei hij niet waarom de tweede man was a gedood. Vermoedelijk was dat collateral damage.
De laatste keer dat Israel zes mensen, onder wie een kind van twee jaar, in de Gaza-strook doodde die aanslagen zouden hebben beraamd aan de Egyptisch-Israelische grens, bleken die aanslagen te zijn uitgevoerd door Egyptische opstandelingen vanuit de Sinai-woestijn.

Groen licht voor een begin van weer een nieuwe Joodse enclave in Oost-Jeruzalem

2011-12-08T10:29:00.001+01:00

Het oude politiebureau van Ras al-Amud.

De planning commissie van de stad Jeruzalem heeft woensdag een nieuw wooncomplex voor Joden goedgekeurd, middenin in de wijk Ras al-Amud van Oost-Jeruzalem, een Arabische wijk aan de voet van de Olijfberg. Het complex, dat de naam 'Ma'aleh David' krijgt, wordt de tweede Joodse enclave in de wijk. In mei 2011 werd namelijk onder grote publieke belangstelling (het halve kabinet was uitgelopen) middenin Ras al-Amud al de nederzetting Ma'aleh Zeitim geopend, een Joods complex voor 110 families. Beheerder van dit complex is de ultra-rechtse kolonistenorganisatie Ateret Cohanim en de voornaamste financier ervan was de casino-magnaat Irvin Moskowits uit Florida, die meer van dit soort projecten betaalt.
Volgens Kanaal 10 van de Israelische tv zal het nu goedgekeurde nieuwe complex bestaan uit 17 nieuwe wooneenheden in een gebouw van vier verdiepingen dat sinds 1967 in gebruik is geweest bij de Israelische politie. Het gebouw is al gerenoveerd en omgebouwd tot appartementencomplex, meldt de site van Arutz 7, de nieuwszender van de nederzettingenbeweging.

Ma'aleh Zeitim, Joodse nederzetting middenin de Arabische wijk Ras al-Amud (klik op foto voor groter beeld)

Uit eerdere berichten omtrent de plannen voor Ma'aleh David wordt echter duidelijk dat de 17 appartementen niet meer zijn dan een begin van een veel groter complex dat zo'n 104 Joodse families moet gaan herbergen.Lees bijvoorbeeld wat Hagit Ofran, die voor Vrede Nu de ontwikkelingen in de nederzettingen volgt, op 10 mei 2010 schreef op haar blog, Eyes on the ground:

I have been following the developments at the old police station in Ras El-Amud for a few years. On May 2008 the Israeli police left the building and moved to a new structure that was built at the disputed “E1″ area near the settlement of Ma’ale Adumim. It was part of a deal between the settlers and the police, according to which, the settlers would pay for the construction of the new police headquarter, and in return will get the old one, which was built by the Jordanians on lands that belonged to Jews before 1948.
The settlers plans to knock down the old police station building and to build some 104 new housing units. The approval of such plan should take several years, so they decided, meanwhile, to use the old building for residence. The renovation of an existing building does not require a special permit, as long as all the works are made inside of the structure. However, any works on external wall require a construction permit from the Municipality. A request to make structural changes in the police building was filed with the Municipality on 17 December 2009, but as far as we know, such permit has not yet been issued.

Het politiebureau van Ras al-Amud na de renovatie (foto Hagit Ofran)

In het kort komt het dus hierop neer: de kolonisten hebben het politiebureau overgenomen, nadat zij een nieuw kantoor voor de politie hebben bekostigd in de sector E1 van de nederzetting Ma'aleh Adumim (Dat is overigens een verhaal apart, want sector E1 is zeer omstreden. Als dit stuk van Ma'aleh Adumim dat nu nog vrijwel leeg is, zou worden volgebouwd, zou dat de Westoever definitief in tweeën knippen). Het oude politiebureau in Ras al-Amud staat op grond die vóór 1948 Joods eigendom was. Het gebouw is daarom - een vaker door de kolonisten toegepaste constructie - weer overgedragen aan de stichting die het gebouw voor '48 in eigendom had. (Die stichting zelf is ongetwijfeld intussen overgenomen door de kolonisten).
De kolonisten willen het oude politiegebouw uiteindelijk slopen om een complex te bouwen voor 104 families. Maar omdat de goedkeuring van zo'n plan enkele jaren zou kosten, hebben ze besloten alvast te starten met het renoveren en in gebruik nemen van het oude politiebureau. Het nu goedgekeurde plan is dis niet meer dan een beginnetje van een veel groter project.

En terwijl op deze manier de Joodse aanwezigheid middenin Arabisch Oost-Jeruzalem sluipend wordt uitgebreid, vragen nog twee ander ontwikkelingen aandacht. Zo meldt Ma'an News op gezag van de kant Ma'ariv) dat deze week de Muur rond het vluchtelingenkamp Shu'afat in Jeruzalem (in feite is het een wijk in de stad) zal worden afgebouwd. Daarna zullen de 45.000 inwoners van Shu'afat de rest van Jeruzalem alleen nog maar binnen kunnen komen via één checkpoint. Waarschijnlijk moeten we ons voorstellen dat Shua'afat t daarmee een soort 'township' wordt naar Zuid-Afrikaans model, een Soweto van Jeruzalem.

Shu'afat ommuurd

De tweede ontwikkeling is dat Israel kort geleden is begonnen met het aanleggen een nieuwe verbindingsweg tussen de voornaamste verkeersader in Jeruzalem, de Menachem Begin Boulevard, en wijken als Pisgat Ze'ev, Neve Yaakov, Anatot, Shoafat, en Beit Hanina. Het project aan Route 20 is in strijd met de internationale wet. Het verbindt wijken (nederzettingen) in bezet Oost-Jeruzalem met de rest van de stad en loopt deels door de bezette Westoever.

Kolonisten stichten band in moskee in Bruqin

2011-12-07T22:06:00.001+01:00

Israelische kolonisten hebben woensdagmorgen heel vroeg de ingang van de moskee in het dorpje Bruqin bij Nablus in brand gestoken, evenals een aantal auto's van inwoners van Bruqin. Dorpelingen meldden dat zij rond twee uur 's nachts een aantal gewapenden kolonisten zagen die probeerden de moskee in brand te steken door een brandende autoband naar binnen te rollen. Zij hadden maar gedeeltelijk succes, alleen de ingang verbrandde. Toen zij zagen dat niet de hel moskee in vlammen opging staken zij ook een aantal auto's in het dorp in brand.
De moskee in Bruqin was zeker de zevende moskee die dit lot trof in de afgelopen paar jaar. Daarvoor gebeurde dat in september 2011 in Qusra, in december 2009 in Yasuf bij Salfit, in mei 2010 in Luban al-Sharqiyya, in oktober 2010 in Beit al-Fajjar bij Betlehem, en in Mughayyer bij Ramallah.
En tenslotte werd Op 2 oktober van dit jaar werd ook in een moskee in Israel zelf, in het plaatsje Toba Zangheriya, brand gesticht. Op de muren van de moskee werden in het Hebreeuws de woorden 'prijskaart' en 'wraak' geschreven
Daders van deze aanvallen zijn voor zover bekend nooit gestraft. in het geval van de brand in de moskee in Toba Zanghheriya werden wel aanhoudingen verricht, maar de arrestanten werden snel daarop weer vrijgelaten.

Israel deporteert opnieuw parlementariër van Hamas uit zijn woonplaats Jeruzalem

2011-12-07T10:13:00.001+01:00

Bannelingen: vlnr de voormalige minister voor Jeruzalem Khaled Abu Arafa, en de parlementariërs Mohammed Totah en Ahmed Attoun op de dag in juni van dit jaar dat zij een vol jaar op het terrein van het Internationale Comité van het Rode Kruis in Jeruzalem zaten.

Een Israelische militaire rechtbank heeft dinsdag de deportatie gelast van de Palestijnse parlementariër Ahmad Attoun. Hij zal worden uitgewezen naar Ramallah.
Attoun werd in september voor het kantoor van het Internationale Comité van het Rode Kruis in Jeruzalem opgepakt. Hij had daar onderdak gezocht met drie andere uit Jeruzalem afkomstige Palestijnse parlementariërs die dreigden te worden uitgezet uit hun woon- en geboorteplaats. De vier, Mohamed Abu Teir, Mohammed Totah en de ex-minister voor Jeruzalem in de regering van Hamas en Fatah die in 2007 kortstondig bestond, Khaled Abu Arafa, waren net als Attoun in 2007 door Israel gearresteerd en in de gevangenis gezet wegen hun lidmaatschap van Hamas. Na hun vrijlating in 2010 werd van alle vier de indetiteitskaart ingenomen en werd hun te verstaan gegeven dat zij het recht op hun inwonerschap van Jeruzalem hadden verloren.
De vier vluchtten naar het Internationale Comité van het Rode Kruis, waar Abu Arafa en Totah nu nog steeds verblijven. Abu Teir werd al eerder opgepakt en door een militaire rechtbank uitgezet.
Zijn zaak was toen een juridisch precedent dat veel aandacht kreeg, met name omdat de uitspraak van de militaire rechtbank volstrekt ingaat tegen internationale rechtsregels - met name de Vierde Conventie van Genève - die het ontnemen van het recht op inwonerschap van bewoners van bezette gebieden, en het deporteren van die inwoners, zeer uitdrukkelijk verbieden.

Een dode, vijf gewonden bij luchtaanvallen in Gaza

2011-12-07T08:40:00.001+01:00

Updated. Bij Israelische luchtaanvallen in de Gazastrook is woensdagmorgen vroeg één man gedood en zijn er vijf gewond. Eén gewonde verkeert in kritieke toestand. Dat heeft Adham Abu Salmiya, de woordvoerder van de medische hulpdiensten in Gaza, bekendgemaakt. De Islamitische Jihad bevestigde dat de gedode man, de 22-jarige Ismail Areer, lid was van hun Al-Quds Brigades. Volgens de organisatie waren er twee luchtaanvallen. Areer werd gedood bij een luchtaanval op de huis in de wijk Shujaieh in het oosten van Gaza-stad. Drie anderen werden bij deze aanval gewond. De twee andere gewonden vielen bij een luchtaanval in de wijk Zeitoun in Gaza.
Een Israelische militaire woordvoerder zei dat de vliegtuigen twee ploegen hadden aangevallen die op twee verschillende plaatsen op het het punt stonden raketten af te vuren op Israelische militairen. In een verklaring heette het dat er 'treffers' waren geplaatst die het afvuren van de raketten verhinderde.
Ma'an News vult aan dat getuigen vertelden dat gelijktijdig aan de luchtaanvallen Israelische voertuigen de Gaza-strook binnengingen en met bulldozers landbouwgrond ten oosten van Gaza-stad omwoelden tot 150 meter in de Strook.Een Israelische militaire woordvoerder had hierop geen commentaar.

Israel sloopt weer twee huizen in Oost-Jeruzalem

2011-12-06T09:41:00.001+01:00

Eén van de bewoonsters van het gesloopte huis in Silwan toont een Koran die in het huis was en eveneens werd gesloopt. (AFP).

Ambtenaren van Israels ministerie van Binnenlandse Zaken, begeleid door troepen en bulldozers hebben maandag twee huizen in Oost-Jeruzalem met de grond gelijk gemaakt die volgens het ministerie geen bouwvergunning hadden, zo meldt het persbureau AFP.
Het Palestijnse persbureau Wafa meldt dat het in het eerste geval een onderkomen betrof van een man in Beit Hanina, die geen bouwvergunning had gekregen van de gemeente Jeruzalem en daarom maar een onderdak had gezocht in een sta-caravan.

In Silwan betrof het het huis van Burhan Burqan en diens familie van negen mensen. Burqan zei twee weken geleden een order te hebben ontvangen om het huis te slopen. De bulldozers kwamen om zeven uur 's ochtend en waren twee uur later klaar.Ook de kippenren was toen vernield. Met de kippen er nog in, aldus Burqan.
Chris Gunnes, woordvoerder van UNRWA, de VN-organisatie voor de Palestijnse vluchtelingen, vertelde Ma'an News dat UNRWA heeft uitgezocht dat dit jaar 990 mensen - onder wie 507 kinderen - dakloos zijn geworden door sloop van huizen op de Westoever en in Oost-Jeruzalem. Dat is meer dan twee keer zoveel als in 2010, aldus Gunnes.

Kolonisten ontvoeren herder bij Nablus

2011-12-06T08:49:00.001+01:00

Israëlische kolonisten uit de nederzetting Yitzhar bij Nablus hebben maandag een 60-jarige Palestijnse herder ontvoerd en zijn 50 schapen gestolen. Fawzi Shehadeh, mukhtar van het dorpje Orif zei dat zes kolonisten uit Yitzhar de herder, Salim Jamil Shehadeh, overvielen bij de plaatselijke middelbare school en hem meenamen in een auto. De kolonisten namen ook zijn 50 schapen mee. Vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit onderhandelen met de Israelische autoriteiten om de herder weer vrij te krijgen.
Herders zijn vaker doelwit van aanvallen van kolonisten. Zaterdag mishandelden kolonisten uit Itamar de bejaarde herder Najih Abdul-Qadir toen hij ten oosten van Nablus zijn land bewerkte, aldus de man die voor de PA de activiteiten van de volgt, Ghassan Daghlas.
Eind mei vielen kolonisten uit Yitzhar de 67-jarige herder Hamad al-Kett uit het dorpje Madama aan. Kett werd door dorpelingen gevonden en in een ziekenhuis opgenomen met een schedelbasisfractuur, interne bloedingen en bloeduitstortingen over zijn hele lichaam. Ooggetuigen zeiden dat hij was aangevallen en geslagen door een 12-tal kolonisten die te voet uit Yitzhar waren gekomen.
Begin mei werd de herder Abdul Rahman Moussa Abdul Rahim Abu Reyada, 44, uit het dorpje Qusra aangevallen door drie kolonisten uit de nederzetting Shiloh. Zij doodden daarbij één van zijn schapen.
Twee dagen daarvoor viel een kolonist uit de nederzetting Alia de 45-jarige boer Radi Farhan Ahmad Issa aan toen die zijn land bewerkte.De kolonist bedreigde hem met een mes, maar Issa wist te vluchten. Wel werden de banden van zijn tractor doorgesneden.
Voor zover bekend is geen van de kolonisten die deze aanvallen pleegden ooit door de politie gehoord.

Leger Israel pakt 7 meisjes op die olijfbomen en legereigendommen vernielden

2011-12-04T20:34:00.001+01:00

Een Palestijnse vrouw uit Qusra, een dorp in de buurt van Nablus in het noorden van Westoever, toont een afgehakte olijfboom. Begin Oktober werden ongeveer 150 olijfbomen van inwoners van Qusra vernield. Een paar dagen eerder werden zo'n 200 olijfbomen van de plaatsjes Huwara en Einabus, die iets verderop liggen, afgehakt. (AFP)

De Israelische politie heeft zondag zeven meisjes gearresteerd, die ervan verdacht worden een aandeel gehad te hebben in het vernielen van grote aantallen olijfbomen bij het plaatsje Qusra bij Nablus. Ook worden zij ervan verdacht een legerbasis op de Westoever te zijn binnengedrongen waar zij banden van voertuigen doorsneden, auto's bekladden en ander materieel beschadigden. Hun acties vonden plaats in het kader van de zogenoemde 'prijskaart politiek', protesten van kolonisten tegen het verwijderen van een 'illegale outpost' door het Israelische leger, Van de zeven meisjes zijn er zes minderjarig. De enige meerderjarige is de 19-jarige Yaska Weiss uit de nederzetting Kiryat Arba bij Hebron.Van de anderen is de identiteit niet bekendgemaakt. De rechtbank in Petah Tikva verlengde de detentie van twee van hen zondag met twee dagen, aldus Haaretz. De politie had gevraagd Weiss en een meisje uit Ost-Jeruzalem tien dagen vast te houden, en de anderen vijf dagen.
Qusra heeft de nodige moeilijkheden met kolonisten ondervonden de afgelopen tijd. In september werd de moskee beklad. Dezelfde maand werd een inwoner per ongeluk doodgeschoten toen het leger een vechtpartij uiteen wilde halen nadat kolonisten het dorp aangevallen hadden. De mensenrechtenorganisatie B'tselem registreerde in Oktober zeven van zulke overvallen van kolonisten op het dorp in zes weken tijd.
Vernielingen van olijfbomen worden overigens zelden bestraft. De mensenrechtenorganisatie Yesh Din registreerde 97 gevallen tussen 2005 en 2010. Geen enkele van de daders werd daarvoor ooit voor de rechter gebracht.

Ma'an News meldde overigens zondag ook dat een 37-jarige inwoner van Oost-Jeruzalem door een militaire rechtbank in Ofer werd vrijgesproken van 17 tenlasteleggingen, omdat zijn bekentenissen zouden zijn verkregen via marteling. De man was in 2009 gearresteerd en werd beschuldigd van verboden wapenbezit, lidmaatschap van een verboden organisatie en het hebben van plannen om Israeli's te doden. De rechtbank concludeerde echter na het horen van zijn ondervragers van de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet, dat zijn bekentenis was verkregen via marteling. Onder meer waren hem medicijnen onthouden die hij nodig had wegens ziekte, had hij vier dagen met handboeien vastgezeten aan een stoel, en was er gedreigd dat ook zijn familie zou worden opgepakt als hij niet bekende.
De vrijspraak is een grote zeldzaamheid. Nog maar enkele dagen geleden bleek uit een jaarverslag van de militaire rechtbanken op de Westoever dat in nagenoeg 100% van alle beoordeelde gevallen veroordelingen volgen, namelijk in 99,74%. Ook komt het bijna niet voor dat vrijspraken plaatsvinden omdat de rechter concludeert dat er is gemarteld. Het Israëlische hooggerechtshof heeft een aantal jaren geleden geoordeeld dat 'milde fysieke druk' toelaatbaar is als het gaat om gevallen die een gevaar kunnen zijn voor de openbare veiligheid. Mensenrechtenorganisaties voeren aan dat de grens tussen 'milde fysieke druk' en marteling eigenlijk niet vast te stellen is.

Tekenaar Latuff heeft het verbruid bij de Egyptische revolutionairen van 25 Januari

2011-12-04T12:09:00.001+01:00

De Braziliaanse cartoonist Carlos Latuff heeft het verbruid bij de Egyptische revolutionaire elite van bloggers en twitteraars. Latuff maakte de bovenstaande tekening naar aanleiding van het feit dat de eerste ronde van de Egyptische verkiezingen op overtuigende wijze is gewonnen door de Moslim Broederschap en de salafistische (uiterst conservatief islamitische) Al-Nour partij. Tesamen lijken die twee af te stevenen op zo'n 70%, terwijl liberale-seculiere partijen niet meer dan zo'n 30% zullen krijgen.
Niet dat de Egyptische twitteraars en andere seculiere voortrekkers blij met zijn met de winst van de islamisten, maar het is het resultaat van democratische verkiezingen - de eerste democratische verkiezingen in Egypte sinds mensenheugenis - en dus moet de uitslag worden gerespecteerd, vinden zij. Latuff zit er volgens hen ditmaal helemaal naast met zijn harde veroordeling - een kromzwaard nog wel, zo'n ding waarmee in het nog in de middeleeuwen levende koninkrijk Saudi-Arabië nog steeds mensen worden onthoofd.
Blogster (en twitteraar) Zeinobia twitterde wat iedereen dacht:

@Zeinobia Zeinobia

Carlos Latuff does not respect the voters' choice in Egypt simply as that

3 Dec via Twitter for iPad Favorite Retweet Reply

Haar tweet werd 16 keer geretweet. Andere zeiden nog wel hardere dingen over Latuff. Dat maakte de tekenaar boos. Zelf maakte hij het daarop nog erger door twee dames een zogenaamde DM (direct message) te sturen met de boodschap 'Suck my dick'. Dat werd meteen bekend en het deed helemaal de deur dicht.

De ontwikkeling is ironisch, want Latuff's tekeningen - waarin hij zich steeds achter de revolutie van 25 Januari stelde - waren tot nu toe geweldig populair in Egypte. Ze werden vaak in demonstraties meegedragen, zoals op de foto hiernaast te zien is. Latuff was 'in' tot en met de protesten tegen de de militaire processen door de Hoge Militaire Raad (SCAF). Zie bijvoorbeeld de tekening hieronder, waarop een uiterst ongunstig uitziend type met 'SCAF' op z'n pet de nette jongen met een bordje '25 januari' verwijt dat hij een boef/gangster is.

Het feit dat Latuff nu in Egypte in ongenade is gevallen is nog veel ironischer als we ons realiseren dat hij in Nederland eerder in de ban werd gedaan door het CIDI omdat hij 'antisemitisch' zou zijn. Het CIDI concludeerde dat onder meer naar aanleiding van zijn pro-Palestijnse opstelling en zijn tekeningen betreffende Israels invasie in Gaza in december 2008-januari 2009. Het CIDI deed in juli 2009 een aanval op de Stichting Ar-Rayaan in Nijmegen, omdat die een aantal cartoons op haar website had geplaatst waaronder de onderstaande:

(Ik schreef daar toen hier over en hier)

Israel vernielt eigen afluisterapparatuur in Libanon, aflevering zoveel in spionagefeuilleton

2011-12-03T11:01:00.001+01:00

Het Israelische leger heeft vrijdag een van haar eigen spionage-apparaten vernield, dat in Zuid-Libanon was opgesteld om communicatie af te luisteren, zo heeft Hezbollah bekendgemaakt.

Apparatuur tussen de stenen (Foto Libanese leger)

'De Israelische vijand heeft vandaag met behulp van een onbemand vliegtuigje een spionage apparaat opgeblazen dat verbonden was aan een communicatie netwerk tussen de dorpen Srifa en Deir Kifa. Dat gebeurde nadat het islamitische verzet (is Hezbollsah, ap) erin was geslaagd het apparaat te ontdekken,' aldus een verklaring van Hezbollah. Volgens de verklaring werd niemand gewond bij de explosie die plaatsvond iets ten oosten van de kustplaats Tyrus.

Een lid van Hezbollah vertelde het persbureau AFP dat Hezbollah eerder vijf leden naar de plek had gestuurd waar het apparaat was ontdekt. Dat had de Israeli's mogelijk erop geattendeerd dat het ding was gevonden. Op 3 December 2010, liet Israel op soortgelijke wijze ook twee afluister-uitrustingen ontploffen in het Zuid-Libanese dorp Wadi al-Qaysiyya.

De Libanese autoriteiten openden vorig jaar een klopjacht op spionnen voor Israel, waarbij meer dan 100 mensen die voor de Mossad werkten of gewerkt hadden werden opgepakt. Het grootste deel van hen moet nog voorkomen. Ook Hezbollah voert zijn eigen spionage-oorlogje met Israel. Zo onthulde Hassan Nasrallah, de leider van Hezbollah in augustus 2010 dat Hezbollah erin was geslaagd de codes te breken waarmee de Israeli's hun beelden overseinden vanuit de onbemande spionagevliegtuigjes die het regelmatig over Libanon laten vliegen. Daardoor had Hezbollah in 2005 kunnen vaststellen dat Israel kort voor de moord op de toenmalige premier Rafiq Hariri enkele malen zijn dagelijkse route met behulp van die vliegtuigjes had gefilmd. Hezbollah leidde eruit af dat Israel waarschijnlijk betrokken was bij de moord.

Israelisch onbemand vliegtuigje

De ontdekking van de afluisterapparatuur is een nieuw succesje van Hezbollah, maar uit diverse berichten mogen we afleiden dat de beweging zo'n succesje wel kon gebruiken, nadat het onlangs blijkbaar in een door de Israeli's uitgezette val was getrapt. Op 22 november vond namelijk een zware explosie plaats in een gebied bij Siddiqin in Zuid-Libanon. Gegevens daarover waren - en bleven - schaars omdat Hezbollah het gebied afschermde en geen nieuws maar buiten bracht over wat er gebeurd was. Maar mensen uit de buurt gaven aan dat het ging om een wapenopslagplaats van Hezbollah.

Andere bronnen brachten de explosie in verband met de mysterieuze verdwijning van een onbemand Israelische vliegtuigje.(Het was nog niet eerder voorgekomen dat zo'n ding was neergestort). Het uiteindelijke verhaal - in extenso gebracht door blogger Richard Silverstein die dit soort verhalen altijd goed volgt en over de noodzakelijke bronnen beschikt - lijkt erop te wijzen dat Israel Hezbollah een poets heeft gebakken door zo'n onbemande drone te laten neerstorten in een Hezbollah gebied. Daar werd het door Hezbollah-mannen gevonden en voor nader onderzoek naar de wapenopslagplaats gebracht.- waar het vervolgens explodeerde en een kettingexplosie veroorzaakte. Hoeveel mensen daarbij werden gedood en hoeveel wapens verloren gingen is niet bekend. Onduidelijk is ook of zich in de opslagplaats raketten bevonden, maardat lijkt niet onwaarschijnlijk.

Netanyahu hield antidemocratisch wetsvoorstel tegen ....om het nog wat effectiever te maken

2011-12-02T12:55:00.001+01:00

Ofir Akunis

Net dachten we dat (een deel van ) het leed geleden was toen Benjamin Netanyahu afgelopen zondag voorgestelde wetsontwerpen tegenhield, die buitenlandse subsidies aan mensenrechtenorganisaties en andere NGO's in Israel aan banden zou leggen, of daar komt nieuws dat dit maar een stapje terug was om de zaak nog wat scherper te kunnen stellen. 'Reculer pour mieux sauter', zogezegd.
De website Arutz 7 (van de gelijknamige radio- en tv-station, de nieuwszender van de kolonistenbeweging) citeerde donderdag het nieuws van Kanaal 2 van de Israelische tv. Daaruit blijkt dat Netanyahu de twee wetsontwerpen die er waren, van de parlementsleden Akunis (Likud) en Kirschenbaum (Yisrael Beiteinu), in elkaar wil schuiven en stroomlijnen, waardoor de wet nog flink wat strenger en - daardoor ook ondemocratischer - wordt.
Volgens het nieuwe voorstel wordt in de wet onderscheid gemaakt tussen drie types NGO's. Het eerste type, zo is de bedoeling, wordt een verbod opgelegd om ook nog maar één cent uit het buitenland te ontvangen. Die groep bestaat uit groepen die dienstweigering ondersteunen, of boycots van de staat (BDS), dan wel Israels bestaansrecht in twijfel trekken of gewapende strijd ondersteunen. Onder meer de groepen Yesh Gvul (ondersteuning dienstweigeraars) en Adalah (rechten van de Arabieren in Israel) zouden er onder vallen, volgens Arutz 7.
De tweede groep, die bestaat uit organisaties die zich alleen met onderwijs of met gezondheidszorg bezighouden en ook subsidie van de staat Israel krijgen, zoals bijvoorbeeld de Hebrew University of De Rode Davidsster (Mageen David Adom - de Israelische pendant van het Rode Kruis) mogen ongelimiteerd bedragen uit het buitenland ontvangen.

Faina Kirshenbaum

De derde groep, tenslotte, zal een belasting moeten gaan betalen van 45% op buitenlandse giften. Bij deze groep gaat het om organisaties die door de wet een 'politiek karakter' worden toegedicht. Hierbij moeten we onder meer denken aan organisaties als het 'radicaal linkse' Vrede Nu (zoals Arutz 7 het noemt), de mensenrechtenorganisatie B'tselem, of Physicians for Human Rights. Op de bepaling dat er 45% belasting op giften aan deze organisaties wordt betaald zijn slechts twee uitzonderingen mogelijk. De ene is dat de organisatie in kwestie ook geld van de Israelische regering ontvangt. En de andere mogelijkheid is dat de organisatie zich onderwerpt aan een onderzoek door een commissie van de Knesset en dan alsnog hiervan wordt gevrijwaard.
Door een screening via deze commissie in te lassen wordt effectief mogelijk gemaakt dat een onderscheid wordt gemaakt tussen NGO's en organisaties die de Israelische regering welgevallig zin, zoals diverse organisaties van kolonisten die grote sommen ontvangen vanuit Amerika, of meer regeringsgetrouwe, rechtse NGO's zoals bijvoorbeeld het Jersusalem Institute for Public Affairs, waar eveneens grote sommen geld uit duistere Amerikaanse bron naartoe gaan.

Vanuit linkse hoek is intussen een golf van kritiek losgebarsten over het antidemocratische karakter van de wet en ook binnen de meer rechtse partijen als Kadima, of Likud zelf waren kritisch geluiden te horen, zoals onder meer van Knessetvoorzitter Rivlin (Likud), die liet weten dat het wetsvoorstel duidelijk maakt dat de politici gek aan het worden zijn. Indieners Akunis en Kirshenbaum zien het echter anders In hun voorstel schrijven ze, aldus de Jerusalem Post, dat veel organisaties er alleen maar op uit zijn de Staat Israel in de ogen van de rest van de wereld zwart te maken en soldaten en officieren van het Israelische leger te vervolgen door hun naam door het slijk te halen. 'Deze organisaties die zich vaak 'mensenrechtenorganisaties' noemen, worden betaald door staten en anonieme bronnen die erop uit zijn de de openbare politieke discussie geweld aan te doen en te veranderen,' zo schrijven zij. Als voorbeeld geven ze de samenwerking van Israelische NGO's met het Goldstone rapport.

Israel verlengt administratieve gevangenisstraf van twee Palestijnse parlementsleden

2011-12-02T11:43:00.001+01:00

Een Israelische militaire rechtbank vrijdag heeft de administratieve hechtenis van de parlementariër van Fatah, Hussam Khader, opnieuw met zes maanden verlengd. Administratieve hechtenis is een gevangenisstraf zonder vorm van proces.

Hussam Khader

Khader is een van de belangrijke mensen van de 'jonge garde' van Fatah waartoe ook Marwan Barghouti behoort, die eveneens n een Israëlische gevangenis zit. Khader is kritisch ten opzichte van president Abbas en de huidige leiding, en een sterke voorstander van verzoening met Hamas en de vorming van een eenheidsregering. Het is niet te gewaagd te veronderstellen dat dit iets te maken heeft met de verlenging van zijn gevangenschap.
Khader (50), afkomstig uit het Balata-kamp bij Nablus, werd gevangengenomen op 2 juni. Het was de 25ste keer dat hij werd opgepakt. Hij heeft bij elkaar negen jaar in Israëlische gevangenissen gezeten. Tijdens de Eerste Intifada werd hij naar Libanon verbannen. In 1994 keerde hij terug.

Nayef Rajoub

Woensdag werd ook al de de administratieve gevangenisstraf van Nayef Rajoub uit Dura bij Hebron verlengd met zes maanden. Het was de derde keer dat dit gebeurde. Rajoub werd op 1 december 2010 gekidnapt uit zijn huis in Hebron. Ook Rajoub (53) is een parlementslid. Hij is lid van Hamas en was kort minister van Waqf (Religieuze zaken) in de regering die in 2006 werd gevormd na de verkiezingsoverwinning van Hamas. Hij werd kort daarop gearresteerd en zat vier jaar uit.
Rajoub, die een broer is van Jibril Rajoub, de voormalige PA-veiligheidschef op de Westoever en een belangrijk lid van Fatah, zat eerder in 1989 een jaar uit wegens zijn affiliatie met Hamas. In 1992 zat hij een half jaar in administratieve hechtenis en werd hij naar Libanon gedeporteerd Na terugkeer in 2005 werd hij opnieuw onder administratieve hechtenis geplaatst.

'I am a woman of colour and we come in all shades of anger''

2011-12-01T18:51:00.001+01:00

Zag dit op de site Kadaitcha: Rafeef Ziadah op 12 november in Londen.

“You tell me I send my children out to die,
But those are your copters, your F-16s in our skies.”

Ik ben onder de indruk.

Israel laat vissers in Gaza vrij, boten geconfisqueerd

2011-12-01T08:43:00.001+01:00

Israel heeft 10 vissers in Gaza die het had gearresteerd weer vrijgelaten, maar hun boten werden in beslag genomen. Dat heeft het hoofd van de Palestijnse vereniging voor visserij en watersport, Mahfouz al-Kabarety woensdag bekendgemaakt. Acht vissers die dinsdag voor de kust waren aangehouden werden woensdag vrijgelaten. Twee anderen die maandag waren gearresteerd, konden dinsdag naar huis. In beide gevallen werden hun boten geconfisqueerd.
Het centrum vor mensenrechten Al-Mezan zegt naar aanleiding van het incident dat het aantal van dit soort gevallen een toename vertoont. Israel heeft in 2011 40 vissers aangehouden, er vijf verwond en negen boten in beslag genomen, volgens al-Mezan. In 49 gevallen werd het vuur geopend op vissers en in vijf gevallen werd belangrijke uitrusting vernield, zoals bijvoorbeeld netten.

Het commentaar van het Israëlische leger was dat de vissers 'buiten het aangewezen gebied aan het vissen waren'. Israel heeft de zone waarin gevist mag worden van de 20 zeemijlen die normaal tot de territoriale wateren gerekend worden, eerst ingeperkt tot 8 mijlen en later, in 2007, tot 3 mijlen. Als gevolg daarvan - en van het totale exportverbod dat in Gaza geldt - is hun inkomen dramatisch gedaald Het Internationale Comité van het Rode Kruis schreef in juni 2010 in haar jaarrapport over de vissers in Gaza:
Gaza's fishermen have been greatly affected by successive reductions imposed by Israel on the size of the fishing grounds they are allowed to exploit. The latest restriction to three nautical miles has cut down both the quantity and quality of the catch. As a result, nearly 90% of Gaza's 4000 fishermen are now considered either poor (with a monthly income of between 100 and 190 US dollars) or very poor (earning less than 100 dollars a month), up from 50% in 2008. In their struggle to survive, the fishermen have little choice but to sail into no-go zones, at the risk of being shot by the Israeli navy.
"I have already been arrested and my boat has been confiscated several times," said Nezar Ayyash, who heads Gaza's fishermen's union. "But this is our life here. We know that fishing can cost us our lives, but we have no other choice but to go out with our boats: we need to feed our families."

Hoera: Israel laat twee vrachtauto's met aardbeien door uit Gaza!

2011-11-30T09:46:00.001+01:00

Maandag was een vreugdevolle dag voor het belegerde Gaza. Twee vrachtauto's met in Noord-Gaza gekweekte aardbeien werden door Israel doorgelaten aan de grensovergang Kerem Shalom. Die aardbeien zijn nu op weg naar Europa. Twee hele vrachtwagens voor de export!

Inderdaad een reden voor feest. Want het waren de éérste vrachtauto's met exportproducten die Gaza konden verlaten sinds een half jaar. En dat dankzij Nederland! Want dankzij een overeenkomst die Nederland al een paar jaar geleden heeft kunnen bereiken - en waar het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag erg trots op is (minister Rosenthal voerde het onderwerp nog op in februari toen hij in Israel was en met zijn collega Avigdor Lieberman sprak) - mag Gaza landbouwproducten uitvoeren, vooral anjers en aardbeien, als enige exportproduct. In totaal mogen onder die overeenkomst per dag vijf vrachtauto's met die producten Gaza verlaten. Volgens de Israelische mensenrechtenorganisatie Gisha die zich onder meer met de blokkade van Gaza bezighoudt, komt het erop neer dat als Israel zich aan die overeenkomst houdt (wat het meestal niet of niet volledig doet) de export die het nu toelaat precies 1 procent bedraagt van de export die het in 2005 (voor de verkiezingsoverwinning van Hamas) toeliet. Toen mochten er namelijk dagelijks 400 trucks met exportproducten de Strook verlaten.
Gisha citeert the Coordinator of Government Activities in the Territories (COGAT), wat de eufemistische Israelische naam is voor de instantie die de blokkade coordineert. COGAT merkt op haar website opgetogen op dat vorig jaar 399 ton aardbeien, 10 miljoen anjers, 6.5 ton cherry tomaten en 6 ton gele, rode en groene paprika hun weg naar naar Europese markten vonden. Het klinkt wellicht goed, zegt Gisha, maar dit was dus wel de totale export vanuit Gaza over een heel jaar. En los van het feit dat Gaza nog wel heel wat anders dan aardbeien of anjers zou kunnen exporteren, moeten we volgens Gisha bedenken dat de Strook in potentie niet jaarlijks 399 ton, maar 2300 ton aardbeien zou kunnen exporteren en dat de hoeveelheid geëxporteerde cherry tomaten in 2005 niet 6,5 ton bedroeg, maar 904 ton, oftewel 140 keer zoveel.
Gisha merkt ten overvloede ook nog op dat vóór 2007 ongeveer 85% van de export uit Gaza naar Israel en de Westoever ging, iets wat na 2007 volledig is verboden. Nu is de exportbestemming dus Europa, maar dat is duur wegens de transportkosten en levert ook weinig op door een geringe vraag. Volgens Gisha kan dit dan ook geen echte export genoemd worden, maar is het eigenlijk een soort van ontwikkelingshulp.
Hier past nog wel één opmerking bij. Ik heb de afgelopen paar jaar vaak in discussies van de kant van de gestaalde Israel fans gehoord dat Israel zich in 2005 uit Gaza terugtrok en dat de Gazanen er vervolgens zelf een potje van hebben gemaakt. 'Het had het Hong Kong van het Midden-Oosten kunnen worden,' zo heb ik vaak gehoord. Waarop ik dan meestal tegenwerp dat het dan blijkbaar wel een Hong Kong zou zijn dat met ontwikkelingshulp op de been gehouden moet worden, omdat Israel alle im- en export verhindert en ook nog eens zorgt dat de mensen er niet in en uit kunnen.
Maar vooruit, laten we niet te somber zijn In 2009 verrotten de aardbeien na de pluk omdat ze niet weeden doorgelaten, en aten de schapen de anjers op. Dit jaar gaat het vast beter.

Kleurig veevoer. (Getty)

Militaire aanklagers op Westoever scoren wereldrecord in bereikte veroordelingen

2011-11-29T16:41:00.001+01:00

De gevangenis Ketziot.

De Israelische militaire aanklagers op de bezette Westoever kunnen bogen op wat ongeveer een wereldrecord moet zijn in het aantal bereikte veroordelingen als zij een zaak aanspannen. Hun score is namelijk vrijwel 100% (om precies te zijn 99,74% - het scheelt haast niets). Dit blijkt uit het jaarrapport van de militaire rechtbanken op de Westoever over 2010, waarvan de krant Haaretz een exemplaar in handen heeft weten te krijgen.
De rechtbanken behandelden 9.542 zaken in 2010. Van deze zaken eindigden er 25 in volledige vrijspraak - dat is 0,26%. In de rest van de gevallen volgden veroordelingen. Maar wel werd - eerlijk is eerlijk - in zo'n 4% van de gevallen de aanklacht niet zonder meer op alle punten helemaal ontvankelijk verklaard.
Van de behandelde zaken gingen er 2.016 over wat 'vijandig of terroristisch' gedrag werd genoemd en 763 over wangedrag. De rest betrof verkeersovertredingen, illegaal verblijf in Israel, of criminele activiteiten.

Ook wat het het in beroep gaan tegen beslissingen betreft boekten de aanklagers opmerkelijke successen. Als zij beroep aantekenden werd dat in 67% van de gevallen gehonoreerd. Als de verdediging in beroep ging nam het hof van beroep hun zaak slechts in 33% van de gevallen in behandeling.

Afgezien van de rechtbanken, die bestaan uit militairen die en juridische studie hebben gedaan, bestaat het juridische systeem van de bezettingsautoriteiten ook uit een aantal commissies. Er is een commissie die beslist over verzoeken van de militaire aanklagers om tot administratieve detentie (gevangenisstraf zonder vorm van proces) over te gaan, een commissie die gaat over uitzettingen en ook een commissie die oordeelt over beroepsschriften tegen beslissingen van militaire commandanten. Wat de commissie betreft die de verzoeken tot administratieve detentie behandelde, ook zij honoreerde een heel hoog percentage van de aanvragen, namelijk 98,77%. Vaak ging het daarbij overigens om het achteraf 'legaliseren' van een gevangenschap waarvan een deel al in voorarrest was uitgezeten.

En ja, dan blijft natuurlijk de vraag waarom het scoringspercentage van de aanklagers op de Westoever zo onbegrijpelijk hoog kan zijn. Dat staat namelijk niet in het rapport. Haaretz zegt er in ieder geval niets over. Ik denk dat het komt doordat zij hun zaken zo waanzinnig goed voorbereiden dat er geen speld tussen te krijgen is. Dat moet haast wel, want aan de Israelische rechterlijke macht kan het niet liggen. Die had altijd een hele goede naam. Toch? Waar of niet? Wat denkt u?

Raketten uit Libanon op Noord-Israel

2011-11-29T11:40:00.001+01:00

De schade in Netua, Noord-Israel nadat een katyusha-raket ingeslagen is in een gastank. (AFP)

De Libanese autoriteiten hebben dinsdag bevestigd dat maandag rond middernacht tenminste één raket is afgevuurd op Israel. Het Libanese leger vond twee geïmproviseerde afvuurinrichtingen, een accu en een timer in een verlaten gebied tussen de plaatsjes Rmeish and Ain Ibl. Unifil zei op zijn radar rond middernacht tenminste één raket te hebben waargenomen die richting Israel ging, zo meldt de Libanese krant Daily Star. Kringen van de Libanese veiligheidsdienst zeiden twee explosies te hebben gehoord.
Volgens Israel waren vier raketten afgeschoten, werden twee gebouwen in het westen van Galilea beschadigd en brak er brand uit doordat een gastank was geraakt. Het was voor het eerst sinds 2009 dat raketten vanuit Libanon in Israel terecht kwamen. Libanese veiligheidskringen vertelden de Daily Star dat Israel na 50 minuten de beschieting beantwoorde met het afschieten van zes granaten.

Het Libanese leger en Unifil hebben een gezamenlijke commissie van onderzoek opgezet. Terwijl tientallen Libanese- en Unifil-militairen dinsdagmorgen een zoekactie hielden vlogen Israelische vliegtuigen laag over het gebied. Het is nog onduidelijk wie de raketten heeft afgeschoten, waarschijnlijk niet Hezbollah. Israel heeft gezegd dat het de Libanese regering verantwoordelijk houdt, Unifil heeft tot kalmte opgeroepen.

Israel legaliseert 119 illegaal gebouwde huizen in nederzetting hangende een rechtszaak

2011-11-29T09:01:00.001+01:00

Shiloh met recent gebouwde huizen op de voorgrond. De foto komt van Arutz 7, de site van de radio en tv-zender van de kolonisten. De auteur van het stukje plaatst meerdere foto's van pas gebouwde huizen en maakt zich geweldig boos over het feit dat Vrede Nu aanstoot neemt aan het bouwen in Shiloh (zie hieronder). Hij/zij schrijft: ''from now on I think that our response to anybody who denies our Jewish right to be/live in places like Shiloh should be: So you believe in apartheid. You believe in discriminating against Jews. That's what you're promoting by banning Jews from living here. You're a racist.

YNet had eergisteren een scoop: Het Israelische ministerie van defensie heeft achteraf twee bouwplannen goedgekeurd in de nederzetting Shiloh, die eerder waren uitgevoerd zonder dat er toestemming voor was. Het gaat om 119 huizen, waarmee de nederzetting met ongeveer 60% zal worden vergroot.
YNet kwam de plannen op het spoor tijdens de behandeling van een rechtszaak voor het Israelische hooggerechtshof, die acht maanden geleden is aangespannen door Vrede Nu, dat had aangevoerd dat 40 huizen in Shiloh illegaal werden gebouwd, omdat er geen vergunning voor was en omdat ze niet pasten in de plannen voor het gebied van het Centraal Bureau voor Planning van de zogenoemde 'Burgerrregering' van het militaire bestuur op de Westoever. Maar uit de repliek van de regering tijdens deze rechtszaak kwam naar voren dat de regering nu doodleuk als antwoord op de klacht van Vrede Nu de bouwplannen in Shiloh met terugwerkende kracht alsnog het groene licht heeft gegeven.
Volgens het ministerie van Defensie is op deze manier 'alleen' de bestaande situatie gelegaliseerd. Nieuwe bouwplannen zouden alsnog opnieuw moeten worden ingediend. Hagit Ofran, die voor Vrede Nu de ontwikkelingen in de nederzettingen bijhoudt, gaf als commentaar dat nu in ieder geval voor iedereen duidelijk werd dat de regering illegaal bouwen gewoon gedoogt en zo nodig achteraf legaliseert.
Shiloh ligt ongeveer 28 kilometer ten noorden van Jeruzalem en zo'n tien kilometere ten noorden van de nederzetting Bethel. Er staan nu zo'n 195 huizen en wat caravans en er wonen 2300 mensen.

Nieuwbouw in Shiloh

Reportages uit Egypte - het blijft blijkbaar moeilijk

2011-11-28T13:37:00.001+01:00

YNet plaatste deze foto van AFP bij zijn artikel ''One day we'll kill all Jews'' . Tantawi en Netanyahu onder de zool, met de huls van een traangasgranaat als ornament. De foto werd zo te zien niet genomen tijdens de demonstratie waar het stukje over ging, maar op het Tahrir-plein.

Update zie hieronder. Reportages uit Egypte, het blijft blijkbaar moeilijk. Ik schenk meestal niet al teveel aandacht aan de missers en probeer mijn eigen gang te gaan. Ik geef er - wat sommigen misschien arrogant zullen vinden - zelfs de voorkeur aan bijna alles wat ik over Egypte schrijf in het Engels te doen - op mijn andere blog. Omdat ik denk daardoor een publiek te bereiken - onder meer in Egypte zelf - dat beter begrijpt waar ik het over heb.
Maar nu komt van twee kanten kritiek van anderen. En omdat ik me realiseer dat de impact van de foute reportages ook naklinkt, wil ik me er voor een keer wel bij aansluiten.
Professor Juan Cole (blog: Informed Comment) valt over een reportage in het Israelische YNet (=Jediot Ahronot) van een demonstratie afgelopen vrijdag bij de moskee van Al-Azhar in Cairo tegen de verjoodsing van Jeruzalem. (Het was de derde demonstratie die dag, er was er een op Tahrir tégen de militairen, één vóór de militairen in de wijk Abassiya en deze dus, van de Moslim Broederschap, tegen de bezetting en de annexatie van Jeruzalem). Cole ergert zich eraan dat de Israelische verslaggever die het stuk schreef het de hele tijd heeft over 'haat tegen de Joden' en zelfs opschrijft dat
'Muslim Brotherhood spokesmen, as well as Palestinian guest speakers, made explicit calls for Jihad and for liberating the whole of Palestine. Time and again, a Koran quote vowing that "one day we shall kill all the Jews" was uttered at the site.'
Terecht wijst Cole erop dat uit de hele Koran geen enkele quote te halen is met 'doodt de Joden' erin, maar wel allerlei terechtwijzingen aan de Joden dat ze hun eigen heilige boeken niet naleven (ze worden dan soms vergeleken met ezels of met apen, ap). Cole, die Arabisch, Perzisch en Urdu beheerst en hoogleraar geschiedenis van het Midden-Oosten is aan de universiteit van Michigan, kan het weten. Hij wijst er ook op dat de Ynet-verslaggever totaal geen moeite doet om aan te geven waar het eigenlijk om ging: een demonstratie tegen de wijd en zijd gedocumenteerde bezetting en daaropvolgende illegale annexatie van Jeruzalem (wat toch de derde stad qua heiligheid in de Islam is na Mekka en Medina), met alles wat daar verder nog op volgde aan verdrijvingen en discriminatie van Palestijnen en verandering van het karakter van de stad. YNet laat die context weg en doet het voorkomen alsof het eigenlijk gaat om een demonstratie tegen de Joden. (Al moet gezegd dat het tot verwarring kan leiden dat Arabieren het in het dagelijks spraakgebruik meestal over 'Yahud' (Joden) hebben als ze Israeli's bedoelen).
Het is de moeite waard om de stukjes in Ynet en dat wat Juan Cole erover schreef met elkaar te vergelijken.Vooral ook omdat ik, uit een paar van de reacties die ik op een eerder stukje van mijzelf over Egypte kreeg, begreep dat het verslag van Ynet zijn weg heeft gevonden naar het circuit van wat ik maar even gemakshalve de 'pro-Israel blogs' zal noemen. Daar worden dan bovendien - als ik het goed begrijp - deze demonstratie en die op Tahrir met elkaar verward: kijk hoe antisemitisch al die demonstranten op Tahrir te keer gaan, leuke Arabische Lente.

=============================================

Eldad Beck

Update. Ik zie nu pas (dinsdag 29 November) dat de schrijver van het door Juan Cole (en door mij) gewraakte stukje ene Eldad Beck is, en dat deze zelfde correspondent van Yediot Ahronot op 6 december naar Den Haag komt om voor de 'Vrienden van het CIDI' een lezing te houden over 'Israel en de Arabische Lente'. Hoe toevallig is dat nou weer. Ik neem aan dat we enigszins kunnen vermoeden welke kant die lezing op zal gaan. Ze laten zich daar bij het CIDI heel deskundig en onpartijdig voorlichten namelijk. Dan kunnen later zelf ook heel onpartijdig en deskundig te werk gaan.
=============================================

Kerk van mar Girgis in Marinab voor de brand.

Het tweede betrof de NOS. Ik had me zelf al geërgerd aan Jan Eijkelboom die afgelopen donderdag boze winkeliers in downtown Cairo en kameeldrijvers bij de pyramides interviewde, en dacht dat hij door de mening te vragen van deze mensen die de huidige onrust in Egypte in hun portemonnee voelen, had aangetoond dat heel Egypte niets meer voelde voor dat gedemonstreer op Tahrir en de roep om democratie.
José, een trouwe lezeres van dit blog, stuurde vervolgens een link naar een uitzending van zaterdag van de NOS, een reportage van Lex Runderkamp over de brand in de Mar Girgis kerk van het dorpje Marinab in het gouvernoraat Aswan. Deze brand werd aanleiding voor de demonstratie van 9 Oktober bij Maspero in Cairo, die ten koste van 27 doden de kop werd ingedrukt.
Runderkamps reportage zit er nog verder naast dan die van Eijkelboom. Hij komt met het verhaal dat er bijna geen kopten wonen in dat dorpje Marinab, dat de kerk geen kerk was, dat de kopten dat ook zelf zouden hebben gezegd, en dat onduidelijk was wie er nu eigenlijk brand heeft gesticht. En dat allemaal op basis van gesprekken ter plaatse.
Opmerkelijk, allemaal. Jan Dirk Snel nam op zijn blog (hier) de moeite om Runderkamps verslag minutieus te ontleden - om tot de conclusie te komen dat het allemaal heel onwaarschijnlijk is wat hij bericht. Ik zelf werd onweerstaanbaar herinnerd aan mijn tijd voor de Volkskrant toen mijn collega's er altijd op aandrongen dat ik toch meer interviews met 'gewone' mensen in mijn verhalen moest doen en niet altijd van die analyse-achtige stukken moest schrijven. Ik probeerde ze uit te leggen wat er in Egypte kan gebeuren als je zou doen wat ze vroegen. Dan krijg je de versie die de mensen denken dat je graag wil horen, een half- of helemaal gelogen versie uit voorzichtigheid, dan wel een opzettelijk tendentieuze versie. Je moet zelf zo goed mogelijk al alle feiten op een rij hebben om door te kunnen vragen en ontzettend goed hoor en wederhoor toepassen om de onjuuistheden tegen elkaar te kunnen wegstrepen. Als je doet of je in Amsterdam of Dedemsvaart straatinterviews doet, krijg je versies als dat van Lex Runderkamp.
Zijn verslag is namelijk een schoolvoorbeeld van wat er gebeurt als je getuigenissen optekent zonder de context te leveren (of zelfs maar te kennen). Het opmerkelijks eraan is dat hij uiteindelijk komt met precies dezelfde versie als die van de nog uit de Mubarak-tijd overgebleven gouverneur van Aswan, generaal-majoor Mustafa El-Sayed. En die versie was, zo staat wel vast, van a-z gelogen. Ook Al-Sayed, die had nagelaten in te grijpen in Marinab, beweerde dat de kerk in Marinab geen kerk was (het gebouw was al als kerk ingebruik sinds 1949), dat er misschien maar 25 christenen woonden in Marinab (er wonen er 250), en dat niet duidelijk was wie de kerk (en een aantal huizen van christenen die eveneens afbrandden) hadden aangestoken. En ook die laatste bewering was onzin - evenals Runderkamps met veel overtuiging geuite opmerking dat er in Marinab geen politie was om uit te zoeken wie de schuldigen waren. Er werden namelijk wel degelijk arrestaties verricht (vanzelfsprekend van moslims), maar die mensen werden tot schrik en ontsteltenis van de christenen in het dorp weer losgelaten.
Wie wil weten wat er echt is gebeurd moet het verhaal lezen van Sherry al-Gergawi in Al-Ahram Online (ook Dik Jan Snel gaf dat al) of dit verslag in Coptic Solidarity: Fact and Details on the Marinab St George Church Incident.
En natuurlijk zou iemand nog kunnen aanvoeren dat ook Al-Ahram Online niet heilig is en het fout kan hebben. Maar die kans lijkt me klein. Ik heb toen ik in juni in Cairo was lang met de nog vrij nieuwe hoofdredacteur van Al Ahram Online, Hani Shukrallah, gesproken. Hij vertelde toen dat geweld tegen en discriminatie van kopten een onderwerp is dat hem enorm ter harte gaat en volop aandacht verdient. Dat, en de kwaliteit in de berichtgeving van Ahram Online waar Shukrallah in korte tijd in het algemeen voor heeft gezorgd, maken dat ik denk dat er niet aan Sherry Gergawi's verslag hoeft te worden getwijfeld.
Al met al zou de les van deze gemiste reportages - zowel die van YNet als van de NOS - moeten zijn dat je niet zomaar je eigen setje ideeën op Egypte (of welke andere toch erg van de onze verschillende maatschappij) zou moeten loslaten als je er prijs op stelt een behoorlijk resultaat te boeken. Edward Said schreef daar in de jaren '70 en '80 al boeken over - Orientalism en Covering Islam. Verplichte kost op het menu van verslaggevers die de NOS naar verre streken stuurt, zou ik zeggen. En wat YNet betreft: ook daar zouden ze Said wel eens kunnen lezen, maar dat zullen we wel niet doen, want ongelukkigerwijs was Said een Palestijn. Los daarvan: wanneer komen Israeli's eindelijk eens los van de rare gedachtekronkel dat verzet tegen het feit dat Israel meent zich in Jeruzalem en omstreken ongeveer alles te kunnen permitteren, gelijkstaat aan antisemitisme? Verzet tegen het Amerikaanse optreden in Irak of Afghanistan is toch ook niet hetzelfde als Amerikanenhaat?

Egypte stemt temidden van controverse over regering

2011-11-28T11:24:00.001+01:00

Vrouwen wachten voor een stembureau in Cairo. Er zijn gescheiden stembureaus voor mannen en vrouwen in Egypte. (Foto Karim Hakiki van France24).

Een deel van de Egyptenaren gaat vandaag en morgen naar de stembus voor de eerste werkelijk democratische verkiezingen voor de Maglis as-Shaab, de Tweede Kamer, van Egypte in de geschiedenis. Uitslagen hoeven we overigens niet snel te verwachten want het hele kiesproces is om de één of andere duistere reden (vraag het de militairen van de SCAF) gigantisch ingewikkeld en duurt daardoor tot januari (en als we de verkiezingen voor de Senaat, de Maglis as Shura, erbij nemen duurt het zelfs tot maart. De nieuwe Maglis as-Shaab komt ook pas op 17 maart bijeen).

Om te beginnen gaat het stemmen van de 50 miljoen kiesgerechtigden (op een bevolking van 85 miljoen) in drie fasen. Vandaag en morgen stemmen Cairo, Fayoum, Port Said, Damietta, Alexandrië, Kafr El-Sheikh, Assiut, Luxor, en het Rode Zee district. De twee andere delen van Egypte komen op respectievelijk 14-15 december en 3-4 Januari aan de beurt.
Maar het stemmen zelf is ook niet erg simpel. Als een overblijfsel uit de tijd van Nasser is er naast een stelsel van lijsten (lijstverbindingen van partijen), ook een keuze gehandhaafd tussen individuele kandidaten op een lijst van arbeiders en boeren en een andere van mensen uit andere beroepsgroepen. Iedere kiezer kiest twee individuele kandidaten en stemt ook op één van de lijsten. Een week later is er dan een tweede ronde (dat geldt voor elk van de drie fasen) waarbij wordt gekozen tussen kandidaten die niet in de eerste ronde al 50% van de stemmen of meer kregen.
De samenstelling van het parlement gaat op basis van de uitslagen als volgt: tweederde van de Maglis wordt gekozen via de partijlijsten en één derde is voor de individuele lijsten van boeren/.arbeiders/professonials.

Bij de partijlijsten is overigens sprake van een aantal blokken (lijstverbindingen in feite) waarin partijen zich hebben verenigd om te voorkomen dat er te grote onduidelijkheid en versnippering zou zijn, waardoor stemmen verloren zouden gaan. De site Jadaliyya geeft een overzicht van de verschillende blokken. Ik zal er later ook op terugkomen.
De verkiezingen spelen zich overigens af tegen de achtergrond van een conflict tussen de oppositie van het Tahrir-plein (met name de 6 April Jongeren en de Coalitie van Jongeren voor de Revolutie) dat na de heftige rellen van de afgelopen dagen waarbij ruim 40 doden vielen, nog verder op scherp is gezet. De jongeren (en met hen veel politieke partijen) eisen dat de militairen van de Hoge Militaire Raad (SCAF) zo snel mogelijk de macht volledig overdragen aan een burgerregering 'van nationale redding'. De jongeren hebben zo'n regering al deels samengesteld met aan het hoofd Mohammed ElBaradei, en drie andere presidentskandidaten.
ElBaradei heeft na enig nadenken zaterdagavond gezegd dat hij bereid is zo'n regering te leiden. Maar intussen heeft de SCAF oud-premier Kamal El-Ganzouri (78) van stal gehaald om onder hun vleugels een nieuwe regering samen te stellen. Ganzouri wilde wel revolutionaire jongeren in zijn regering opnemen, en ook wilde hij wel dat ElBaradei en andere een soort adviescollege zouden gaan vormen. Maar de jongeren (en ook ElBaradei) weigerden met hem te spreken. Zij stelden opnieuw dat er geen andere mogelijkheid is dan een burgerregering van nationale redding. De controverse duurt dus voort, er zullen waarschijnlijk nog wel meer demonstraties komen. Maarschalk Tantawi, de leider van de SCAF, waarschuwde intussen zondag dat de SCAF zich niet laat dwingen en dat verder onrust 'ernstige gevolgen' kan hebben.