Het is natuurlijk onvergeeflijk als je al jaren blogt over het Midden-Oosten en vooral over Israel en de Palestijnen en juist nu, als Israel zich klaarmaakt voor de definitieve kill, houd je ermee op. Juist nu, terwijl de Israeli's zich klaarmaken om iets te gaan doen wat een einde maakt aan de jarenlang volgehouden situatie dat de bezetting van de Westoever iets tijdelijks is. Het moment waarop de
registratie van de grond die in 1967 werd afgekapt, opnieuw ter hand wordt genomen, waarop "een einde wordt gemaakt aan de discriminatie bij de verkoop van land". (Waarmee de discriminatie van joden wordt bedoeld). Waarop joodse kolonisten zich onbeschaamd op de aanwezige Palestijnse landerijen mogen storten om ze als joods bezit in hun naam te laten bijschrijven. Waarop een hele nieuwe markt wordt geopend van ongehinderd bedrog of van stelselmatig afgedwongen verkoop van Palestijns grondbezit aan joden en dat alles ''om de annexatie te bevorderen".
Dit gaat veel verder dan de onophoudelijke provocaties en liederlijke acties (en moorden) van kolonisten, de stichting van alsmaar nieuwe grote of kleine nederzettingen, of de terreur van de kampen als Nur Shams of Jenin met zijn duizenden die zijn weggestuurd terwijl hun huizen worden afgebroken. Dit grijpt veel dieper in. Het is de bedoeling dat een nieuw kadaster wordt geopend onder het ministerie van Justitie van Israel. Daar zullen de Palestijnse gronden worden bijgeschreven als Israelische staatsgrond of als eigendom van joodse kolonisten. Waar de grond van Palestijns ineens Israelisch wordt - een simpele roof, kortom. Goedkeuring van de koop door het militaire gezag is niet langer nodig. Ook wordt het nieuwe kadaster openbaar (anders dan de landregistratie die tot nu toe geheim was om Palestijnse verkopers te beschermen) want met de ''discriminatie'' van joden moet het afgelopen zijn. Minister van Financiën en Defensie Smotrich en minister van Defensie Katz zeiden allebij toen de maatregelen in februari 2026 door het veiligheidskabinets werden afgekondigd, dat dit de annexatie aanmerkelijk zou bevorderen.
Het is dus de omgekeerde situatie van vóór 1967, toen het Israelische leger de de Westoever (en Gaza) bezette. De Jordaanse autoriteiten hadden een begin gemaakt met het in kaart brengen van de grond, een begin van een kadaster. Maar in 1968 werd daar echter op advies van Meir Shamgar, de advocaat -generaal en later militaire commmandant van de bezette gebieden en lid van het Hooggerechtshof, een einde aan gemaakt, onder meer met het argument dat duizenden mensen voor het geweld waren gevlucht en niet meer voor hun eigendomsrechten konden opkomen. Met twee maatregelen is daar nu een einde aan gekomen. Op 15 februari van dit jaar werd 244,1 miljoen shekel (ongeveer 66,5 miljoen euro) vrijgemaakt om het ministerie van Justitie een begin te laten maken met het in kaart brengen van de grond. Er worden 35 mensen benoemd binnen het ministerie en in de eenheid om het onderzoek te doen om de grond te laten beschrijven en te laten bijschrijven in de Israelische registers.
Het gaat met name over wat onder de Oslo Akkoorden "Area C" wordt genoemd (hoewel er ook enkele wijzigingen zijn voor de Areas A en B, waarover later). Area C omvat 3,3 miljoen dunam (330.000 hectare). Hiervan is 58% niet geregistreerd, oftewel 1,9 miljoen dunam (190.000 ha), maar 1 miljoen dunam daarvan is inmiddels tot "staatsland" omgekat en kan nu moeiteloos worden bijgeschreven in het nieuwe Israelische kadaster. Een nog onbekend aantal dunams is Palestijns bezit, maar dat aantal zal vrij moeiteloos ook in het kadaster terechtkomen, aangezien de Palestijnen - met behulp van documenten uit de Ottomaanse tijd en dergelijke - niet zullen kunnen bewijzen dat het inderdaad hun bezit is.
Van de 1,4 miljoen dunam die wèl (nog door de Jordaniërs) geregistreerd was, is 25% (824.000 dunam) eveneens ''staatsland''. Dat kan dus ook moeiteloos worden bijgeschreven als Israelisch bezit. En dan is er nog 17% Palestijns privé bezit (579.000 dunam) maar ook daarvoor zijn maatregelen genomen die hen spoedig op de Israelische lijst kan doen belanden. Daarvoor is namelijk een Jordaanse wet heel simpel buiten werking gesteld die de koop van Palestijns grondbezit en onroerend goed door joden verbood. In het verleden werd daar ook al de hand mee gelicht door bijvoorbeeld de Heimanuta organisatie (een dochter van het Joods Nationaal Fonds) het te laten doen, de koop geheim te houden en hem te onderwerpen aan een goedkeuring door het militaire gezag. Maar dat hoeft dus ook niet meer. De "discriminatie" van joden bij transacties is volledig ongedaan gemaakt. Voortaan mag iedere groep van kolonisten zijn gang gaan en Palestijnen onder druk zetten of zelfs tot verkopen dwingen. Het keukenkabinet heeft zelfs de regeringsinstantie die grond mag gaan inkopen doen herleven. In het verleden werd het stiekem gedaan door de Bewaarder van Regeringseigendom, maar nu mag het openlijk en voor iedereen zichtbaar zijn.
Area A en B
Het Israelische keukenkabinet heeft ook besloten dat het mag optreden in gebieden waar dat via gewaarborgde afspraken vroeger niet kon: de gebieden in de Oslo akkoorden die aangeduid worden door Area A (waar de Palestijnse Autoririteit de baas is) en Area B (waar de Palestijnse Autoriteit eveneens e baas is maar waar de Israeli's zorgen voor de veiligheid). Het gaat om archeologische plaatsen en plekken waar "zaken van historische waarde'' mee gemoeid zijn. Ook plekken waar gevaren voor het Milieu dreigen of inbreuken op Watergebruik optreden. De gebieden zijn erg ruim genomen en zijn ook niet erg gedefinieerd. Maar vooralsnog behoudt de Civil Administration (het burgerbestuur van de Westoever) zich het recht voor om daar gebouwen te slopen of de economisch leven te hinderen. Men zal zich ook herinneren dat in Sebastia en Burqa op 25 november 2025 een gebied van 1800 dunam werd genationaliseerd, waarin alle oudheden lagen plus een uitgebreid gebied om wegen en parkeerplaatsen te realiseren, terwijl de bewoners die van de plaatsen die van het toerisme leefden werden buitengesloten. Meer van het zelfde wordt verwacht door de oprichting van een Heritage Authority onder de minister van Heritage.
Hebron and Rachel's Tomb
Het kabinet heeft besloten - anders dan in de Oslo Akkoorden staat - dat Israel het plannen en bouwen ter hand zal nemen voor wat de Grot van de Patriarchen in Hebron betreft en de gebieden van de nederzettigen in de stad. De besluiten behoorden tot de gemeenteraad van Hebron. Israel had al tien jaar geleden een Hebron Gemeentelijk Comité opgericht dat met een budget van 5 miljoen shekel besluiten nam over zaken die de kolonisten betroffen. Ditmaal ging het besluit echter duidelijk veel verder. Israel gaat gaat nu het karakter van de Ibrahimi moskee te lijf en bovendien gaat het bepalen hoeveel nieuwe nederzettingen er komen en hoe groot ze worden. Bij wijze van demonstratie maakte de kolonistengemeenschap "Harchivi Mekom Ohalech" op 19 februari bekend dat ze vijf huizen hadden gekocht in de Jabel Jalles buurt, een drukke wijk op zo'n 1300 meter van de Ibrahimi moskee waar zeker enkele tientallen kolonisten zouden kunnen wonen. Dezelfde avond werden volop arrestaties verricht en mensen in slagorde opgesteld weggeleid. Het was een duidelijk voorbeeld hoe goed de nieuwe aanpak van de regering kan gaan werken.
Behalve in Hebron besloot het kabinet iets dagelijkte doen voor Rachel's Tombe in Bethlehem. Er werd een speciale administratie opgezet die de Tombe en zijn verdere ontwikkeling, alsmede de yeshiva die ernaast opereert, gaat beheren. Ook krijgt het een eigen budget. Het is allemaal bedoeld om de annexatie te bevorderen. Daar gaat het kennelijk heel goed mee. Het is alleen zo strijdig met alle mogelijke wetten en afspraken...èn met een uitspraak van het hoogste wettelijke college dat de wereld heeft: het Internationale Gerechtshof dat verleden jaar heeft gezegd dat de bezetting onwettig is en per onmiddellijk moest worden opgeheven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten