Vandaag:dag van de nakba

Ik schreef een stukje ter herdenking van de nakba voor ''Plant een Olijfboom'':

De Dag van de Nakba (catastrofe), valt elk jaar op 15 mei, een dag later dan de 14e, de dag waarop in 1948 de staat Israel werd uitgeroepen. In het Arabisch heet de dag toepasselijk ''Zikra al-nakba'', herdenking van de nakba. Het is namelijk de dag waarop herdacht wordt dat de stichting van Israël gepaard ging met wat de Israëliërs hun ''Onafhankelijkheidsoorlog'' noemen, en waarin tussen 1947 en 1949 tussen de 750.000 en 800.000 Palestijnen werden verdreven of vluchtten. In dezelfde periode werden ruim 500 dorpen verwoest, en gedeelten van steden, zoals bijvoorbeeld ongeveer tweederde van de stad Jaffa. Dat allemaal om te verhinderen dat de vluchtelingen zouden terugkeren.
(Lees verder op de site van Plant een olijfboom)

Hoe vier Palestijnse families huizen en grond verliezen, de Nakba is nog niet voorbij

 Leden van de familie Abu Ta'ah bij de bouw van het Amana-kantoorpand op hun niet-onteigende land in Sheikh Jarrah.  

Dit is het verhaal van de nog altijd voortschrijdende nadelige gevolgen voor in Israel en Oost- Jeruzalem wonende Palestijnse families van de stichting van de staat Israel in 1948 en de veroveringen in 1967. Vier families die te maken kregen met wetgeving die Joden voortrekt boven Palestijnse bewoners en één geval van door de overheid gesteunde en mede-bedreven valsheid in geschrifte,waardoor een familie (nog meer) land dreigt te verliezen dan zij toch als was kwijtgeraakt. Sommigen zeggen weleens dat de Nakba, de verdrijving en vlucht van de Palestijnen bij de stichting van Israel, niet tot 1948 is beperkt maar nog steeds voortgaat. Dit soort verhalen lijkt daar een bevestiging van. 
Het jongste bericht is van vorige week. De rechtbank in Jeruzalem oordeelde dat vijf wooneenheden in de buurt Um Haroun in de wijk Sheikh Jarrah van Jeruzalem moeten worden ontruimd.

Marsen van de Terugkeer in Israel ter herdenking van de nakba

Knesetlid Ayman Odeh (tweede van rechts) tijdens de ''Mars van de Terugkeer''. (Foto Ma'an)

Honderden mensen hebben zaterdag in de Israelische stad Haifa meegelopen met een “Mars van de Terugkeer” (masirat al-`awda) om de nakba, het verdrijven in 1947-49 van zo'n 750.000 Palestijnen uit wat intussen  Israel werd, te herdenken. De mars ging dit jaar naar het door Israel verwoeste dorp Al-Tira, waar 68 jaar geleden tientallen mensen werden gedood tijdens het verdrijven van de inwoners. Er werd een stilte in acht genomen ter herdenking van de slachtoffers en Ayman Odeh, de fractieleider van de Verenigde (Arabische) Lijst in de Knesset, het Israelische parlement, hield een speech. 
Donderdag, tijdens de festiviteiten van wat Israel zijn Onafhankelijkheidsdag noemt (Yom Ha'atzmaut) liepen duizenden mee in een andere mars in de Negev (Naqab), bij de Bedoeïenen dorpen in de Negev (Naqab) in Zuid-Israel.

De cognitieve dissonantie van een Israelische oppositieleider

Herzog

De Israelische oppositieleider Isaac Herzog (''Zionistische Unie"") heeft zaterdag een beroep op de Israelische regering gedaan om vluchtelingen uit Syrië op te nemen. Herzog deed dat tijdens een forumbijeenkomst in Tel Aviv, meldt de krant Haaretz. 
Donderdag had Herzog op zijn Facebook pagina een foto geplaatst van het verdronken driejarige jongetje Aylan Kurdi uit de plaats Kobani, een foto die intussen de hele wereld over is gegaan. Herzog zette erbij dat hij ''al jaren waarschuwt voor de vreselijke slachtpartij in Syria en de ernstige situatie van de vluchtelingen. Maar de wereld zwijgt, '' aldus Herzog. ''...Onze natie kent de lessen van de geschiedenis. We kunnen niet onverschillig blijven tegenover dit grote lijden." 
 Ik, AbuP., heb wel een suggestie voor Herzog.

De wereld telt nu 12.1 miljoen Palestijnen, het merendeel is vluchteling

Verjaagde Palestijnen ut Noord-Israel op weg naar Libanon (Palestine Remembered)

De wereld telt op dit moment zo'n 12,1 miljoen Palestijnen, van wie ongeveer de helft in de diaspora. Dat heeft het Palestijns Bureau voor de Statistiek bekendgemaakt aan de vooravond van 15 mei, de dag waarop de Nakba (=catastrofe)wordt herdacht, het verjagen en vluchten van de meerderheid van de Palestijnse inwoners van het oorspronkelijke Palestina. De cijfers zijn van eind 2014.
Volgens het Palestijnse bureau wonen 6, 1 miljoen van de 12,1 miljoen tussen ''de Middellandse Zee en de rivier de Jordaan''. Naar verwachting is dat aantal in 2020 gestegen tot 7,1 miljoen. Van die 6,1 miljoen wonen er 2,8 miljoen op de Westoever, 1,8 miljoen in Gaza (samen 4,6 miljoen) en nog eens 1,5 binnen de Groene Lijn in Israel. Het aantal Palestijnen in Jeruzalem is 435.000, van wie 62 procent woont in Oost-Jeruzalem. (Het Israelische Centrale Bureau voor de Statistiek geeft cijfers die hier iets van afwijken. Volgens deze cijfers telde Israel aan het eind van 2014 8,296,000 mensen, van wie 6,2 miljoen Joden en 1,7 miljoen Arabieren).

Whitewash of a black city

Bauhaus Museum in Tel Aviv. 

Tel Aviv became famous for its ''Bauhaus'' houses and even was made a 'World Heritage Site' in 2004. It became a symbol of how European Jews built their own city on empty sand dunes. For Sharon Rotbard, an architect who was born there, this is whitewash. 'The Economist' about a book he wrote about the city, White City, Black City: Architecture and War in Tel Aviv and Jaffa: .

Three architects active in Tel Aviv in the 1930s had graduated from the Staatliches Bauhaus in Germany, he writes in “White City, Black City”. The rest had studied in other countries. More important, he explains, the myth ignores Tel Aviv’s ties to its parent city, Jaffa, an ancient port which at the time of Tel Aviv’s birth was Palestine’s modern hub, complete with cinemas and printing houses, and whose density on aerial photographs literally coloured the city black.
Mr Rotbard chips away at the façade of his birthplace. He describes how Tel Aviv supplanted Jaffa’s Arab-owned orange groves, and goes on to explain how, in the violent birth of Israel in 1947-48, Jewish paramilitary fighters overpowered and subsequently largely levelled the city from which it had sprung. His tale of Tel Aviv’s growth from a Jaffa suburb founded in 1909 to a metropolis whose population grew 20-fold in the 1920s is gripping.

Israelische leger schiet twee jonge Palestijnen dood tijdens Nakba-herdenking

Een jonge Palestijn wordt getroffen en valt neer - dood of gewond - tijdens de onlusten bij de Ofer gevangenis. (Foto WAFA).  

Israelische militairen hebben donderdag een jonge Palestijnse man en een tiener doodgeschoten tijdens een optocht ten westen van Ramallah ter herdenking van de 66ste verjaardag van de Nakba. Getuigen identificeerden de slachtoffers als de 22-jarige Muhammad Audah Abu al-Thahir uit het dorp Abu Shukheidim bij Ramallah en de 17-jarige Nadim Siyam Nuwarah uit Mazraa al-Qibliyya, eveneens een dorp in de buurt van Ramallah.
Volgens medische bronnen hadden beiden kogelwonden van scherpe munitie in de borst. Hun lichamen werden overgebracht naar het medische complex van Ramallah. Medici zeiden dat nog drie andere tieners door scherpe munitie gewond waren. Eén liep een kogelwond op in de borst, een ander een kogel in de voet en de derde in een been. Volgens de artsen was hun conditie stabiel.

Nakba-ontkenning bepaalt nog steeds de toon in Joods Nederland

De wijk Manshia in Jaffa in 1948, nadat de Joodse Irgun strijdkrachten er in mei 1948 hadden huisgehouden (Foto AP) 

Holocaust-ontkenning geldt als een zware beschuldiging, vooral in Joodse kring. Wie zich eraan schuldig maakt wordt van antisemitisme verdacht en is in sommige landen strafbaar. Nakba-ontkenning daarentegen is wel salonfähig, vooral in Joodse kring. Het één - de holocaust - was een genocide van de in Europa levende Joden en ligt goddank achter ons. Het andere - de nakba - was, hoewel bloedig,  geen genocide, maar wel het vernietigen van de identiteit van een heel volk -  en ook dat was zeker niet niks. Anders dan de holocaust is de nakba ook nog steeds gaande. Nog steeds worden Palestijnen verdreven, nog steeds is er geen Palestijnse staat, nog steeds wordt door grote aantallen Joden geclaimd dat Israel historische rechten kan laten gelden op heel Palestina en dat Palestijnen er eigenlijk niets te zoeken hebben. Nakba-ontkenners zullen ook nooit kunnen instemmen met een echte historische verzoening tussen Israel en de Palestijnen, want erkenning van het toen begane onrecht door Israel is daar een essentieel en onmisbaar onderdeel van.
Het bovenstaande is een inleiding naar aanleiding van een ingezonden brief die op 6 mei in NRC-Handelsblad stond en die als een schoolvoorbeeld van nakba-ontkenning mag dienen. De auteurs zijn de echtelieden Ron en Rosa van der Wieken, beiden redelijk prominent in Joodse kring (hij voorzitter van het Verbond voor Progressief Jodendom, zij voorzitster van de Federatie van Nederlandse Zionisten).

Nakba-mars

Op 6 mei hielden Israelische Palestijnen een ''Terugkeer Mars'' naar het dorp Lubya in Noord-Israel. Of beter: naar het bos dat over het verwoeste dorp Lubya heen is geplant, want Lubya was één van de ruim 500 Palestijnse dorpen die door Israel in de jaren 1947-50 met de grond gelijk zijn gemaakt. 
De mars was één van de manieren waarop in Israel de ''nakba'' werd herdacht, de verwoesting van de Palestijnse dorpen en het verjagen en de vlucht van ruim 700.000 Palestijnse inwoners. 
Herdenking van de nakba (het woord betekent catastrofe) roept bij Joodse inwoners van Israel vaak grote gevoelens van woede op. Op de onderste foto is te zien hoe een groep Joodse Israeli's tegen de mars naar Lubya protesteert.  (Foto's Activestills.org) 
 

''Zochrot'' organiseerde een opmerkelijk filmfestival in Jaffa en Tel Aviv

Affiche van het festival.

Samenvallend met de ''verjaardag''  van het delingsplan van de VN van 29 november 1947,  dat  bepaalde dat Palestina in een Joods en een Arabisch deel moest worden opgesplitst, vond in Tel Aviv en Jaffa een filmfestival plast van de organisatie Zochrot dat nog wel even wat aandacht verdient. Zochrot (Herinnering) is een organisatie die zich ten doel stelt de herinnering aan het verleden, de ontstaansgeschiedenis van Israel en de daarmee gepaard gaande Palestijnse ''Nakba'' van 1947-1949 in herinnering terug te brengen en de herinnering eraan levend te houden, Dat gebeurt vanuit de filosofie dat werkelijke verzoening tussen Joodse Israeli's en Palestijnen pas echt mogelijk is als beide zijden begrip hebben voor wat de geschiedenis voor de ander heeft betekend.
Het festival begon met de vertoning van vijf in opdracht van Zochrot gemaakte korte documentaires, gevolgd door de première van een film van Lia Tarachansky, "On the Side of the Road". In die documentatire probeert Tarachansky Israelische veteranen van de oorlog van 1948 te interviewen. Tarachansky weeft daar haar eigen ervaringen in van een Oekraïense die werd geboren in een nederzetting ((Ariel) en zich bewust werd van haar ''medeplichtigheid'' aan de nederzettingenpolitiek. De film speelt zich af in een jaar dat begonnen en geëindigd wordt met de viering van Israels Onafhankelijkheidsdag. Tarachansky vertelde onlangs in een interview dat de film vooral gaat over de psychologische weerstand tegen het hele concept van kritische vragen stellen over 1948. Gecoverd wordt onder meer het aannemen van anti-Nakba-herdenkingswetten in de Israelische Knesset, tegen de achtergrond van getuigenissen van Israelische soldaten van destijds over in 1948 begane wreedheden. De film eindigt met een scene waarin de politie - ''uit veiligheidsoverwegingen'' - leden van Zochrot verbiedt om hardop in het openbaar de namen op te lezen van de ongeveer 530 Palestijnse dorpen die tijdens de Nakba werden vernietigd.

Massagraven uit de tijd van de Nakba in Yaffa, anti-christelijke graffiti en ander nieuws

Tijdens restauratiewerkzaamheden aan graven op de begraafplaats al-Kazakhana in Yaffa, hebben employees van eal-Aqsa Foundation for Endowment and Heritage, een NGO uit de Israelische stad Umm al-Fahm, zes massagraven ontdekt met de lichamen van honderden Palestijnen, naar alle waarschijnlijkheid mensen die tijdens de Nakba van 1948 en de opstand van 1936 werden gedood.Het gaat om mannen en vrouwen, zowel als kinderen en ouderen.
De al-Aqsa Foundation publiceerde de afgelopen week een rapport (in het Arabisch) over de vindingen met de titel Massagraven i n Yaffa voor slachtoffers van de nakba and the revolutie van 1936. De graven zijn een tastbaar bewijs voor eerder door historici verzamelde orale getuigenissen van mensen die de gebeurtenissen destijds hebben meegemaakt. Daarin wordt melding gemaakt van slachtpartijen in Yaffa. Er zijn getuigenissen van mensen die tientallen lijken zagen in buurten van Yaffa en ook van mensen die moesten helpen de lichamen te verzamelen.


Bulldozers van de gemeente Jeruzalem hebben woensdag een huis in de wijk Beit Hanina van Oost-Jeruzalem verwoest. Een familie van 13 personen werd daardoor dakloos. De slopers, vergezeld van leden van de grenspolitie kwamen om acht uur 's ochtends, zonder dat van tevoren was gewaarschuwd. De bewoners, Badwan al-Salameh, zijn vrouw en kinderen, kregen niet de gelegenheid hun eigendommen in veiligheid te brengen. De familie had tevergeefs geprobeerd een bouwvergunning te krijgen, maar die was hen - zoals in 90% van de gevallen bij Palestijnen - geweigerd. Toen hadden zij zonder vergunning gebouwd. Eerder hadden zij daarcvoro en boete van NIS 200,000 ($50,000) aan de gemeente moeten betalen. Het huis van de familie Al-Salameh was het negende Palestijnse huis dat tegen de vlakte ging in Oost-Jeruzalem in de afgelopen twee weken. In totaal 80 Palestijnen raakten daarbij dakloos. (Foto Alternative Information Centre).


Israelische kolonisten hebben vrijdag 'prijskaart' graffiti achtergelaten op een  kerk nabij de zuidelijke muur van de Oude Stad in Oost-Jeruzalem. Ook werden de banden lekgeprikt van twee auto's van de kerk  De kolonisten schreven onder andere 'Christenen zijn slaven' en 'Christenen zijn apen'.  (Foto Hana Bendcowsky/Ynet).

- Vijf Bedoeïenen zijn donderdag gewond geraakt tijdens botsingen met de Israelische grenspolitie in het dorpje Bi'r al-Mashash in the Negev. Een verslaggever van Ma’an  meldde dat de  confrontaties plaatsvonden nadat de Israëlische autoriteiten begonnen waren drie huizen te slopen. Bi'r al-Mashash is en van de zogenoemde 'niet-erkende' dorpen in de Negve (Naqab). De huizen waren eigendom van de familie Abu Skeik. Toen de eigenaren probeerden de sloop te verhinderen vuurde de politie stun granaten, traangas  en met plastic overtrokken stalen kogels af. Onder de gewonden waren kinderen en een zwangere vrouw.

- De jeugdbeweging van Al-Fatah, de grootste Palestijnse politieke organisatie, heeft een boze verklaring uitgegeven naar aanleiding van de arrestatie, donderdagnacht, van niet minder dan 20 leden van de organisatie in Oost-Jeruzalem. Onder de arrestanten waren de secretaris-generaal van de beweging, Mohammad Matar, en de jongerenleiders Sami Ghalie and Thaer Anees. De Fatah-jongeren zeiden in de verklaring dat de arrestatiegolf onderdeel was van de "politiek van apartheid van de Israelische bezetter om arrestaties en en gevangenschap te gebruiken als middelen om Palestijnse jongeren te verhinderen van hun onder internationale wetten toegestane recht gebruik te maken om op vreedzame wijze hun verzet tegen de bezetting te uiten'. Volgens inwoners van Jeruzalem werden bij de arrestaties meerdere huizen bestormd en leidde dat onder meer tot onlusten in Abu Dis en Ezzariya waarbij de politie traangas, stungranaten en met plastic overtrokken stalen kogels afvuurde. Gevraagd waarom de arrestaties plaatsvonden, gaf woordvoerder Michey Rosenfeld van de Jeruzalemse politie het vage antwoord dat ze 'te maken hadden met een aantal incidenten die de laatste paar weken hebben plaatsgevonden'.

Herdenking 65 jaar Nakba II

Op het spandoek staat: 'De terugkeer naar onze huizen is een heilig recht, het is niet vatbaar voor verjaring' (Foto Ma'an).

Vandaag 15 mei was het dus echt 65 jaar geleden dat de staat Israel werd gesticht. Voor de Palestijnen de Yom al-nakba, Dag van de catastrofe, waarop elk jaar de verdrijving van 750.000 mensen wordt herdacht. Tienduizenden namen deel aan optochten op de Westoever, in Gaza en in Libanon. Op de Westoever loeiden de sirenes woensdagmorgen en waren er optochten in Nablus, Hebron en Jeruzalem, terwijl op sommige plaatsen zoals in Bethlehem al een dag eerder herdenkingen waren gehouden.
Op veel plaatsen waren botsingen. In Hebron werd een molotov-cocktail gegooid naar een militaire jeep, die daarna omsloeg en uitbrandde. Vier soldaten raakten gewond. In Jeruzalem raakten drie agenten gewond nadat ze een vreedzame menigte hadden bestormd bij de Damascus-poort. Er was een onbekend aantal gewonden onder de Palestijnen en er werden veel arrestaties verricht.
Bij de Ofer-gevangenis viel een 15-tal gewonden on de Palestijnen nadat ze met rubber-kogels en traangas waren bestookt. In Qalandiyya vielen eveneens flink wat gewonden en in het christelijke dorp Al-Khadr waren het er minimaal 17.
 Optocht in Naqoura (Libanon) op 14 mei. 'Het volk wil terug naar Palestina' staat er op het doek. (Foto Al-Akhbar, Beirut) .

Nakba optocht naar het E1 gebied tussen Jeruzalem en de nederzetting Ma'aleh Adumim. de man op de voorgrond draagt een grote namaak-sleutel, symbool voor het feit dat veel Palestijnen die tijdens de Nakba gedongen werden hun huizen te verlaten, nog steeds de sleutel ervan bewaren. Israel wil in het E1 gebied gaan bouwen. De Westoever zal daarmee effectief in tweeën worden gedeeld. De Palestijnen richtten hier in januari een eigen 'nederzetting' op, maar die werd snel afgebroken. (Foto Anne Paq/Activestills.org)
 
Politieman schopt Palestijnse vrouw. Dit gebeurde bij de Damascus poort in Jeruzalem, waar de politie een vreedzame betoging uit elkaar sloeg.  Er viel een onbekend aantal gewonden, onder wie drie politiemannen. Foto Ryan Rodrick Beiler/Activestills.org
 
In Jeruzalem werden ook tientallen arrestaties verricht (Foto Ma'an). Bethlehem, avondlijke tocht op 14 mei. (Foto Ryan Rodrick Beiler/Activestills.org)

Herdenking 65 jaar Nakba

Palestijnse zowel als Joodse studenten van de universiteit van Tel Aviv hebben op 13 mei, tegen de wil van de de universiteit, voor het gebouw een herdenking gehouden van de Nakba - de catastrofe van de verdrijving van de Palestijnen - die 65 jaar gelden op 15 mei 1948 werd bekroond met het uitroepen van de Staat Israel. De foto werd genomen op het moment dat een minuut stilte werd gehouden. Op de achtergrond is nog net een beetje zichtbaar dat ook een tegendemonstratie werd gehouden door nationalistische jongeren met veel Israelische vlaggen en Davidsterren. Foto Oren Ziv/Activestills.org.
 
In het dorp Husan en in het Deheishe vluchtelingenkamp - allebei in de buurt van  Betlehem op de Westoever - werden maandag herdenkingsoptochten gehouden. De deelnemers werden in beide gevallen tegengehouden door het leger en de grenspolitie, zoals hier te zien is op de foto uit Husan. Foto Ryan Rodrick Beiler/Activestills.org.

Voor het eerst is er een Israelische kaart van de Palestijnse 'nakba'

SOME Israelis like to believe that Tel Aviv, Israel's bustling coastal metropolis, emerged from uninhabited sand dunes. But a new guidebook, “Omrim Yeshna Eretz” or “Once Upon a Land—a Tour Guide” recalls the many Palestinian villages, destroyed and depopulated during and after the 1948.
 Zo begint een recente blog van het Britse blad The Economist, die was gewijd aan een nieuwe kaart die is uitgebracht door de kleine Israelische organisatie Zochrot' (Herinneringen). Zochrot stelt zich ten doel Israeli's bewust te make van wat er is gebeurd in en rond 1948, het jaar waarin Israel werd gesticht en wat de consequenties waren voor de Palestijnse bevolking. Palestijnen noemen deze periode de 'Nakba' (catastrofe) en de nieuwe kaart is de eerste in de Hebreeuwse taal die deze gebeurtenissen in beeld brengt. De 'Mappa HaNakba' (Kaart van de Nakba)  toont 678 Palestijnse plaatsen die Israel tijdens de Nakba: heeft vernield, 220 ervan hadden minder dan 100 inwoners, 428 hadden er tussen de 100 en 3,000, en 30 stadjes en steden hadden meer 3,000 people inwoners.
In dezelfde periode werden ook 22 Joodse plaatsen vernield, (enkel daarvan werden hetzelfde jaar 1948 weer opgebouwd). 
Verder toont de kaart 14 Palestijnse plaatsen die nog steeds bestaan maar waarvan de inwoners werden verbannen, 62 Palestijnse plaatsen die werden vernield nog vóór Israel in 1948 het land in bezit nam, 3 Joodse plaatsen die voor 1948 werden vernield en nooit weer werden heropgericht; 3 Palestijnse plaatsen dier werden ver nield in de oorlog van 1967 en 127 Syrische plaatsen die Israel in diezelfde oorlog van 1967 met de grond gelijk maakte.
De Economist blog meldt dat de kaart tips, tochten en beschrijvingen (in twee talen, Hebreeuws en Arabisch) geeft omtrent 18 gebieden waar trips naar vernielde dorpen kunnen worden gemaakt (de dorpen in kwestie bestaan overigens niet meer, vaak resteren niet meer dan wat stenen of specifieke begroeiingen van vruchtbomen of cactushagen, maar zijn de dorpen intussen beplant meen bos of is er een kibboets voor in de plaats gekomen).
Zochrot is een witte raaf in de wereld van de Israelische organisaties. De organisatie is gesticht door de Argentijnse immigrant Eitan Bronstein. Zij organiseert excursies, vaak van Israeli's en (uit hun oorspronkelijk dorp verdreven) Palestijnen samen, en discussiebijeenkomsten. Ik heb hier eerder over Zochhrot geschreven. De beweging is ook voorstander van het Palestijnse recht op terugkeer, wat voor het overgrote deel van de Israeli's klinkt als een ernstige vloek. De kaart kan overigens besteld worden.- via deze webpagina.     

Rutenfrans twittert, de chef van de opiniepagina van de Volkskrant is een echte Nakba-ontkenner

Chris Rutenfrans is redacteur van de opiniepagina van de Volkskrant, vroeger Forum geheten. Hij is van huis uit criminoloog en werkte achtereenvolgens als universitair docent (in Nijmegen), als ambtenaar en later als tekstschrijver van de ministers Hirsch Ballin en Sorgdrager. Vanaf 2000 bestierde hij de opiniepagina van Trouw, samen met Jaffe Vink. Bij de Volkskrant trad hij aan in 2006 en hij wist de opiniepagina's, die daarvoor onder leiding van Henk Müller al een flink stuk naar rechts waren opgeschoven, definitief een rechts aanzien te geven. In sommige opzichten zelfs een ultra-rechts (door sommigen ook wel genoemd: dom-rechts) aanzien.

Rutenfrans

Met name golden die koerswijziging de onderwerpen  ''Islam'' en "Israel", niet toevallig twee zaken die op de uiterste rechtervleugel van het politieke spectrum nauw met elkaar in verband worden gebracht. Denk aan Wilders en zijn PVV die niet alleen fel anti-moslims is, maar ook even fel de uiterste rechtervleugel van het Israelische spectrum steunt. Denk ook aan Christenen voor Israel en hun vertegenwoordigers in de Tweede Kamer van de ChristenUnie (Joël Voordewind bijvoorbeeld) die regelmatig moord en brand roepen over veronderstelde tendensen van moslims in het Midden-Oosten om christenen uit te roeien en die van harte de Israelische nederzettingen steunen. Of aan de gemeenschap van Islamofoben in de VS, zoals David Horowitz, Pamela Geller, Robert Spencer of Daniel Pipes die er net zo over denken als Geert Wilders. Denk aan de gemeenschap van
hasbaristen - of bla-bla-hasbaristen - van Alan Dershowits en de Israelische onderminister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon, tot de rechtse pro-Israel bloggers en enge clubs als CAMERA, MEMRI, Palestinian Media Watch of  the Israel Project.        
Rutenfrans had al eerder de verdenking op zich geladen dat hij met zijn denkbeelden in deze hoek gezocht moest worden. Hij haalde de columnisten Amanda Kluveld (ongenuanceerd anti -Islam) en Nausicaa Marbe (ongehinderd door kennis van zaken en altijd pro-Israel) naar de krant. Bovendien opende hij de opiniepagina's voor pro-Israelische vedergewichten van het kaliber van de blogster Ratna Pelle, ongefundeerde onzin-stukken van iemand als Afshin Ellian, of - ongekend in een zichzelf serieus achtende krant - de kolonist en bekeerde christen Yochanan Visser, die een door vrijwel niemand geëvenaarde hoeveelheid onzin en leugens in zijn stukjes stopte.

Wat Rutenfrans zelf dacht konden we alleen vermoeden. Rutenfrans schrijft eigenlijk nooit iets zelf, behalve zo nu en dan een soort interviews volgens een vaste formule die hij 'twistgesprek' noemt. In 2011 had hij zo'n twistgeprek met Hajo Meyer van Een Ander Joods geluid (EAJG). Daaruit destilleer ik de volgende door Rutenfrans gestelde vragen (of moeten we zeggen door hem opgeworpen twistappels?):
- De ellende van de Palestijnen is niet te wijten aan Israël, maar aan hun eigen leiders en de omringende Arabische landen.
- De Palestijnen hadden in 1948 ook een staat kunnen stichten. Maar dat wilden ze niet. Ze wilden de joden eruit gooien. Na de stichting van Israël is het meteen aangevallen door de omringende landen. Toen zijn inderdaad mensen verdreven. Dat heb je in oorlogen.
- Maar als er etnische zuivering heeft plaatsgehad hoe kunnen dan nu een miljoen Arabieren in Israël wonen, die het daar beter hebben dan de Arabieren in de Arabische landen. Waarom zijn die dan niet etnisch gezuiverd?

Uit deze opmerkingen van Rutenfrans zou je kunnen afleiden dat hij de literatuur van de afgelopen jaren (Benny Morris, Ilan Pappe, Rashid Khalidi om slechts een paar namen te noemen) niet helemaal heeft  bijgehouden en de geschiedenis van de verdrijving van de Palestijnen, de  verwoesting van hun dorpen, de onteigening van hun land, en het feit dat ze niet terug mochten, misschien niet goed kent. Maar ..eh het zou natuurlijk ook kunnen dat hij die vragen alleen stelde om Meyer uit zijn tent te lokken.
 
Nee dus. Inmiddels hebben we het bewijs dat Rutenfrans die dingen echt allemaal gelooft. Afgelopen dinsdag was het 15 mei, de herdenking van de 'Nakba' (catastrofe), de term waarmee de Palestijnen hun verdrijving in 1947-49 aanduiden. Die Nakba en de gebeurtenissen daaromheen zijn - ik schreef het al - de afgelopen jaren uitvoerig gedocumenteerd, met name door de Israelische zogenaamde 'New historians'. Ook is veel beeldmateriaal aanwezig. Kijk bijvoorbeeld op de sites Palestine remembered - of de Israelische site Zochrot - om foto's en feiten te zien over de ruim 500 dorpen die zijn verwoest, opdat de vluchtelingen die van Israel nooit mochten terugkeren, dat ook niet meer zouden kunnen doen.
Maar vastgelegd of niet, toch zijn er,  net zo als er hardnekkig types zijn die weigeren te geloven in  gaskamers en de holocaust, ook vasthoudende rechtse makkers die we nakba-ontkenners *) mogen noemen. Rutenfrans is er zo één, kunnen we nu vaststellen aan de hand van de volgende door hem op 15 mei verstuurde tweets:

chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel Voor veel Arabieren is de stichting van de joodse staat op zichzelf de catastrofe (naqba). @alextencate @benavra

 12h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel De naqba voor Arabieren is dat ze dagelijks moeten aanzien hoe je in het M-O ook iets moois kunt doen. @alextencate @benavra

  
chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
12hJDSnel De Arabische landen en Palestijnse leiding hebben tav. Israel van meet af aan gefaald. Dat is de hoofdzaak. @alextencate @benavra

  
12h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel En dat falen bestaat eruit dat ze maar 1 doel hebben: Israel vernietigen. Dat lukt ze niet. @alextencate @benavra

chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
12hJosStrengholt De naqba is geen historie. Het is eenvoudig de stichting van Israel. @willemvangent @JDSnel

En voor wie nog twijfels mocht hebben hier nog twee tweets van Rutenfrans met links naar artikelen waarin meer expliciet wordt uitgelegd dat de Nakba onzin is. De ene link verwijst naar citaten van Efraim Karsh, de favoriete historicus van de Israelische rechtervleugel. Karsh wordt, omdat hij een van de weinigen is die de vindingen van de 'new historians' blijft tegenspreken, vrijwel nergens in de academische wereld meer serieus  genomen. Hij is sinds kort in dienst getreden als directeur van de denktank 'Middle East Forum' van de gerenommeerde Amerikaanse islam-hater Daniel Pipes.   
De tweede tweet verwijst naar een stukje tendentieus (om niet te zeggen racistisch) proza van de blogger die zich Isser noemt (hij noemt nooit zijn echte naam, heel dapper) op het onvervalst rechtse blog Israned. Het stukje is grappig bedoeld en begint dus zo:
Vandaag herdenken de Palestijnen massaal roestige sleuteldag. Dat is de dag dat een miljardtriljard roestige sleutels van niet bestaande huizen in Israël aan de wereld worden getoond vergezeld met rellen tegen Israëlische veiligheidstroepen.

  20h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel @alextencate Interessante visie van Efraim Karsh op de 'Nakba'. http://www.meforum.org/3231/catastrophe-called-nakba

  13h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel @alextencate @Benavra http://ow.ly/aVqNa
 
Rutenfrans de nakba-ontkenner. Het heeft, denk ik, niet veel zin met zo iemand in debat te gaan. Zoals het vroeger in joodse kringen gewoonte was om te zeggen dat je met antisemieten niet kon praten, omdat  antisemitisme een probleem van de antisemieten was, zo kunnen we zeggen dat holocaust- en nakba-ontkenning een probleem zijn van de holocaust- of de nakba-ontkenners. Zoiets is geen zaak van de rede, maar van het gevoel, meer in het bijzonder van het onderbuik-gevoel.
 Maar misschien toch een paar opmerkingen: voor wat betreft de geschiedenis van de verdrijving van de Palestijnen: lees de hierboven genoemde auteurs. Voor wat betreft de onwil van Israel om de 'vluchtelingen' terug te nemen: lees de diverse VN resoluties (Veiligheidsraadsresolutie 194, resolutie 3236 van de Algemene Vergadering van de VN en verdere, en Israels antwoord daarop. En voor wat betreft de vraag of het logisch was dat de Palestijnen in 1947 de delingsplannen zouden hebben aanvaard, lees Rashid Khalidi, The Iron Cage, waarin hij betoogt dat het terugkijkend ongetwijfeld een betere beslissing was geweest, maar dat het tegelijkertijd destijds volkomen onlogisch was van de Palestijnen te verwachten dat zij akkoord zouden gaan met een plan dat de Joodse  minderheid (van ongeveer een derde van de bevolking) in Palestina ruim de helft  van het land en ook nog eens een aantal van de belangrijkste steden toewees.   

Enfin, Rutenfrans' overtuiging dat de Palestijnen het allemaal aan zichzelf te wijten hebben, en dat de Nakba er eigenlijk gewoon uit bestaat dat de Arabieren het niet kunnen hebben dat Israel bestaat, staat niet op zich. Eerder onderscheidde de eindredacteur van de opiniepagina's van de Volkskrant zich ook al door uitspraken waaruit - laten we zeggen - een curieuze visie op de verhouding tussen de Westerse en andere culturen bleek. Uitspraken als deze:    
 'Mensen die zeggen dat alle culturen gelijk zijn hebben ongelijk. Onze cultuur is de beste, omdat onze cultuur de enige is die zichzelf relativeert." (In een interview in 2009 met Amanda Kluveld voor de tv van het Humanistisch Verbond).

Of: “Naar de letter genomen is de islam een hele vervelende, tamelijk agressieve godsdienst.” en
 “De multiculturele ideologie is fout. Niet alle culturen zijn gelijk. Onze cultuur is de beste. Onze cultuur is de meest humane en fantastische cultuur die ooit heeft bestaan.” (Geciteerd in juli 2009 HP/de Tijd)

Onware en onzinnige uitspraken. Want wat Rutenfrans even vergeet, is dat die ''humane en fantastische cultuur'' gedurende de eeuwen van slavenhandel tientallen miljoenen zwarte slaven het leven heeft gekost. Daarna heeft zij in tal van landen nog eens miljoenen levens geëist tijdens de periode van het kolonialisme.We hoeven maar de honderdduizenden Algerijnen te noemen die door de Fransen zijn vermoord, de honderdduizenden of waren het er meer?) die de Duitsers in onder meer in Namibië hebben afgeslacht, de geschatte 10 miljoen doden in de Congo die de Belgische koning Leopold op zijn geweten heeft, of de honderdduizenden die het humane Nederlandse bewind in Indonesië naar de andere wereld heeft gezonden. En dan hebben we het nog niet gehad over de talloze bloedige oorlogen in Europa met de twee Wereldoorlogen in de 20ste eeuw als dieptepunt. Of over moordpartijen van meer recente datum,  Korea, Vietnam, Irak en Afghanistan.   
Rutenfrans laat zich met zijn belachelijke opmerkingen over de superioriteit van de Westerse cultuur kennen als een chauvinist en iemand die zelf volstrekt de relativiteit der dingen niet kan zien - dit ondanks het feit dat de kunst van het relativeren volgens hem nou juist bij uitstek de karaktertrek zou zijn die de Westerse cultuur haar superieure karakter bezorgt. In feite stelt hij zich met deze uitspraken op dezelfde lijn als de eerste de beste islamofoob, zoniet Wilders-aanhanger. En dat wordt onderstreept door de keus van zijn auteurs en nu dus ook door zijn getwitterde 'wijsheden' over het niet-bestaan van de Nakba en de veronderstelde slechte inborst van 'de' Arabieren.
Dit is dus de man die de Volkskrant heeft ingehuurd om te zorgen voor een uitgewogen palet aan meningen op de opiniepagina's. En voor diegenen die na het voorgaande ook nog maar een spoortje twijfel aan Rutenfrans' ware gezicht zouden koesteren, heb ik nog een uitsmijter, gesignaleerd door mijn 'buurvrouw' blogster Sonja. Het is een ingezonden reactie op het voornoemde 'twistgesprek' tussen Rutenfrans en EAJG-er Hajo Meyer. Een eersteklas gore haat-reactie, die - let wel - de censuur van Rutenfrans die toezicht houdt op wat door de beugel kan en wat niet, is gepasseerd. Ik denk dat een onfrissere reactie gewoonweg niet mogelijk is. Oordeel zelf wat het  zegt over Rutenfrans, als hij dit  toelaatbaar acht tegenover een (toen) 85-jarige opponent:   

eva.m.kellerman schreef op 14-03-2011 15:50
Hayo Meijer, kun je ons vertellen hoe jij het ergste concentratie kamp in Polen hebt overleefd? Heb je soms ontelbare joden op je geweten, door bijvoorbeeld samenwerking en verraad met de SS als Capo in het kamp?
Hayo Meyer, wat doe je nog langer in Nederland? Het is niet jouw geboorteland dat is Duitsland.Met andere woorden je ben import te horen aan je Duits accent.Je hebt nog nooit de Nederlandse taal goed leren spreken!
Je kunt ook nog altijd terecht bij Hamas voor hun propaganda doeleinden. Echter dan wél ter plekke in Gaza. Het geld wat je uit Duitsland ontvangt, je weet wel, onder de noemer Wiedergutmachung mag je dan misschien met toestemming van Hamas behouden.
Hayo, je bent werkelijk gestoord en wordt misbruikt door mensen die jij hoog in het vaandel hebt. In welke bochten je ook wringt je bent en blijft de Jood voor jouw clubje en gelukkig de enige Duitse Joodse verrader anno 2011?
Of heb ik het helemaal verkeerd? Werk je ondertussen voor de Isr. Geheime Dienst en schreeuw je daarom zo hard tegen Israel om niet op te vallen?

  *) Noot: ik heb het nu even niet over de heersende opinie in Israel. De Israeli's zijn er grotendeels nog niet aan toe de manier waarop Israel tot stand kwam onder ogen te zien. Zij zijn bovendien slachtoffer van hun eigen onderwijs dat de waarheid toedekt en de new historians als nestbevuilers afdoet. 

Grof geweld bij neerslaan Nakba-demonstratie voor Israelische ambassade in Cairo

Foto Hossam Hamalawy

Nog een aanvulling op het verwoestende Israelische geweld tegen Nakba-betoger aan de grenzen. Ook in Egypte kwamen oude respressieve gewoontes weer om de hoek kijken bij het neerslaan van een protestdemonstratie, zondagavond, bij de Israelische ambassade in Cairo. Al-Jazeera English heeft een video (hieronder) en meldt dat tenminste 353 mensen gewond raakten toen het leger en de Central Security het vuur openden. Blogger 3arabawy (Hossam Hamalawy) toont beelden waaruit blijkt dat werd geschoten met traangas, hagel (uit jachtgeweren), rubberkogels en scherpe munitie. Tenminste twee mensen raakten zeer ernstig gewond. Atef Yehiya werd door een kogel getroffen in het hoofd en verkeert in kritieke toestand, en Ali Khalaf liep een schotwond op in de onderbuik. Er werden ruim 60 arrestaties verricht. Overigens braken de heftigste taferelen pas uit toen de demonstranten aanstalten maakten om te proberen de ambassade binnen te dringen. Eerder (in het bericht hieronder) meldde ik al dat het Egyptische militaire regime een mars naar Gaza had verhinderd.

Israel schiet op Nakba-betogers bij de grenzen, 16 doden, ruim 200 gewonden.

Israelische soldaat op de Golan bij de grens met Syrië. Op de achtergrond demonstrerende Druzen.(Reuters).

Israel is deze zondag 15 mei geconfronteerd met een ongekend aantal demonstraties ter herdenking van de 'Nakba', de verdrijving van de Palestijnen, die herdacht wordt op de datum dat de staat Israel werd uitgeroepen, nu 63 jaar geleden. Israelische troepen schoten met scherpe munitie op demonstranten aan de grenzen met Libanon, Syrie en Gaza en dat resulteerde in 16 doden en ruim 200 gewonden. Ook in de bezette gebieden werden demonstraties gehouden, onder meer in het Qalandia kamp en in Hebron. Daarbij  vielen nog eens tientallen gewonden.

Libanon

De bloedigste taferelen speelden zich af bij de grens met Libanon in het plaatsje Maroun al-Rass  Zo'n 50.000 mensen, meest Palestijnen uit diverse vluchtelingenkampen, waren daar naartoe gekomen in gecharterde bussen en met eigen vervoer, om deel te nemen aan een 'Mars van het Recht van terugkeer'. Het aantal was groter dan verwacht, de organisatoren hadden op 20.000 gerekend. Het Libanese leger was paraat om ongelukken te voorkomen. Niettemin openden Israelische militairen het vuur met scherpe munitie, waarbij 10 mensen werden gedood en 112 mensen gewond raakten.Een groot aantal mensen werd naar lokale ziekenhuizen vervoerd, sommigen in kritieke toestand. Israel zei dat  mensen door het grenshek hadden willen breken. Het Libanese leger zou waarschuwingsschoten in de lucht hebben gegeven om de menigte tot de orde te roepen. Israel suggereerde dat daardoor ook slachtoffers gevallen zouden kunnen zijn.

    Aan de grens met Libanon.

Aan de grens met Syrië op de Golan, nabij de plaats Majdal Shams, vond een demonstratie plaats van enkele honderden Druzen., mensen die van de Golan waren verdreven of familieleden van hen die er nu nog wonen. Enkele honderden mensen braken door de afzettingen en bekogelden de Israelische militairen met stenen. Ook hier opende het het leger het vuur met scherp, daarbij vielen vier doden en tenminste twintig gewonden, maar volgens andere bronnen, enkele tientallen gewonden. Volgens Israel raakten overigens ook 13 militairen licht gewond).

In Gaza hielden ongeveer 1000 Palestijnen een mars bij de grensovergang Erez. Zij kwamen bij gebied dat  Israel tot ' no go zone' heeft bestempeld. Hier werd onder meer een tank-granaat op de menigte afgeschoten, met als resultaat één dode en 80 gewonden. In een ander incident in de Gaza-strook werd nog een man gedood. Israel zei, wat het vaker zegt in dit soort gevallen, dat de man een bom had willen plaatsen bij de grens.
Elders in bezet gebied waren er heftige botsingen in het Qalandia kamp. CNN maakte hier beelden van stenengooiende jongeren en Israeli's op de daken en in de staten die met traangas en rubberkogels de menigte probeerden in toom te houden en te intimideren.De CNN opnamen kan ik helaas niet overnemen op mijn blog. Ze zijn hier te zien (maar wees gewaarschuwd ze zijn vrij heftig). In het Qalandia-kamp zouden niet minder dan 80 gewonden zijn gevallen, terwijl ook nog eens een onbekend aantal mensen in Hebron, Oost-Jeruzalem en op andere plaatsen bij rellen werd gewond. Er werd een groot aantal arrestaties verricht. Alleen al in Oost-Jeruzalem, waar zaterdag een tiener overleed na door vuur van bewakers van kolonisten in Silwan te zijn getroffen, ging het de afgelopen paar dagen om zo'n 90 arrestaties.
Een geplande mars van Egyptische opposanten naar Gaza kwam gisteren niet van de grond, omdat de Hoge Militaire Raad alle busondernemingen verboden had demonstranten naar de Noord-Sinai te vervoeren. Mensen die op eigen gelegenheid waren gegaan, werden in El-Arish tegengehouden. Ook Jordanië hield een  een mars van enkele honderden naar de grens tegen, daarbij vielen 19 gewonden. In Cairo was zondag een grote demonstratie bij de Israelische ambassade, waar door het Egyptische leger heftig tegen werd opgetreden met onder meer grote hoeveelheden traangas.
In Israel zelf waren overigens ook Nakba-demonstraties. Zie onderstaande video waarin - voor het eerst in de geschiedenis - Palestijnse vlaggen te zien zijn in Tel Aviv. Overigens waren er ook een dode en 16 gewonden te betreuren in Tel Aviv nadat een vrachtwagen was ingereden op een bus, een tiental auto's en voetgangers. Onderzocht wordt nog of de chauffeur van de vrachtwagen een aanslag wilde plegen of dat het om een ongeluk ging.
 


Update: Baladee.net heeft een spectaculaire video, genomen van de Israelische kant van de grns, waarop te zien is hoe Palestij en en Syriërs onontdekt de grenshekken overklimmen en aan de Israelische kant de Golan op gaan. Israel was maandag nog bezig 'clandestiene' bezoekers op te sporen en over de grens te zetten.