UNCTAD: Gaza dreigt binnen vijf jaar onbewoonbaar te worden

De Gaza-strook dreigt binnen vijf jaar onbewoonbaar te worden als de huidige trend zich voortzet. Dat meldt de organisatie Voor handel en Ontwikkeling van de VN, UNCTAD, in een rapport dat deze week verscheen. Acht jaar van economische blokkade, en drie oorlogen in de afgelopen zes jaar hebben de toch al eerder verzwakte infrastructuur totaal vernield zonder dat er tijd was voor wederopbouw en economisch herstel. Gaza is daardoor de capaciteit kwijtgeraakt om te exporteren of zelfs maar voor de eigen markt te produceren. Er is niet alleen geen sprake meer van ontwikkeling, maar van een tegengestelde beweging, een proces waarbij ontwikkeling ongedaan wordt gemaakt. 
Het werkloosheidspercentage in Gaza is in 2014 opgelopen tot 44% in 2014, het hoogste niveau ooit. Het probleem is vooral uiterst nijpend onder jonge vrouwen uit de gemeenschappen van Palestijnse vluchtelingen. Meer dan acht van de tien jonge vrouwen uit deze categorie kunnen geen baan vinden. In het algemeen is de economische situatie van de inwoners van Gaza veel slechter dan 20 jaar geleden. Het inkomen per hoofd van de bevolking is sinds 1994 30% gedaald.

Vier doden en 42 gewonden in Rafah door explosie onontploft projectiel van laatste Israelische invasie

Eén van de tientallen gewonden. (Foto Al-Quds)

Vier Palestijnen uit één familie zijn donderdag in de stad Rafah in de Gaza-strook gedood door een explosie van een projectiel uit de laatste Israelische inval in Gaza. Een 42-tal mensen raakte gewond. Volgens medici zal het dodental waarschijnlijk nog oplopen. Het dodental van de operatie Protective Edge van 2014 staat nu met de laatste vier doden op 2.256.
De doden zijn Bakr Hasan Abu Naqira, Abdul-Rahman Abu Naqira, Ahmad Hasan Abu Naqira, en Hassan Ahmad Abu Naqira. Het projectiel, een onontplofte raket van een F-16 staaljager, explodeerde toen puin werd geruimd van één van de vele verwoeste huizen.

Na inval in Gaza: Israel klaagt drie soldaten aan wegens .... diefstal van 485 euro

Shuja'iyeh 2014 (Getty)

Israelische militaire aanklagers hebben drie Israelische soldaten in staat van beschuldiging gesteld wegens wangedrag tijdens de jongste aanval op Gaza in de zomer van 2014. Wat wordt hen ten laste gelegd? Overmatig gebruik van geweld? Oorlogsmisdaden? De dood van ongeveer 2.200 mensen, meest burgers, onder wie meer dan 500 kinderen? De verwoesting van hele wijken, waaronder Shuja'iyeh in Gaza-stad? Nee hoor, niks van dat alles. Twee van hen worden aangeklaagd wegens diefstal van 2.420 shekel (485 euro) uit een huis in de wijk Shuja'iyeh dat zij als militaire post hadden gevorderd en een derde wegens medeplichtigheid aan deze diefstal.
Op de één of andere manier klinkt dit als nieuws dat we eerder hebben gehoord. Dit is namelijk de Israelische militaire rechtsgang van na de vorige ''oorlog'' van 2008-2009 nog eens dunnetjes over gedaan.

Na Israelische klacht: VN-commissie die aanval op Gaza onderzoekt heeft nieuwe voorzitter

Mc Goowan Davis

De commissie van de VN-Mensenrechtenraad die onderzoek doet naar Israels veldtocht van afgelopen zomer tegen de Palestijnen in Gaza heeft een nieuwe voorzitter. Het is de Amerikaanse rechter Mary McGowan Davis. De vorige voorzitter, de Canadese jurist William Schabas is maandag opgestapt. Dat gebeurde nadat Israel bij de Mensenrechtenraad had geklaagd dat er sprake was van ''tegenstrijdige belangen''.
Iemand in de Israelische inlichtingenwereld heeft kennelijk ontdekt dat Schabas in 2012 een juridisch advies had geschreven voor de PLO. Hij had er 1.300 dollar mee verdiend. De Mensenrechtenraad vroeg vervolgens aan het VN-hoofdbureau om advies. En dat was voor Schabas reden om op te stappen. Hij wilde niet dat een persoonlijke aanval zou afleiden van het onderzoek.

B'Tselem weigert medewerking aan onderzoek Israelisch leger naar excessen in Gaza

Beit Hanun 2014 (Foto B'tselem)

De Israelische mensenrechtenorganisatie B’Tselem heeft bekendgemaakt dat zij niet zal ingaan op een verzoek van het Israelische leger om materiaal af te staan ten behoeve van onderzoeken van het Israelische leger naar eventueel misdragingen van het leger in Gaza. In een gezamenlijke brief met de collega-mensenrechtenorganisatie Yesh Din (Er is Recht) aan de Militaire Advocaat Generaal, schreef B'Tselem dat besloten is de militairen geen informatie meer te verstrekken betreffende ''onregelmatigheden en incidenten'' gedurende de Operatie Protective Edge.  Tijdens onderzoek naar de  vorige Israelische veldtocht, Cast Lead van 2008-2009 werd nog wel materiaal afgestaan dat verzameld was door veldwerkers van B'Tselem.
''Het gezonde verstand zegt dat een organisatie niet zichzelf aan een onderzoek kan onderwerpen,'' aldus de directeur van B'Tselem Hagai El-Ad. “Desalniettemin gaat het leger toch weer zijn eigen gedrag in Operatie Protective Edge tegen het licht houden. En weer zal niemand buiten het leger toezicht uitoefenen op die onderzoeken.''
Vorige onderzoeken van het leger hebben uiterst magere resultaten afgeworpen.

Israel doodt vrouw en kind van de leider van de Qassam-Brigades

Ali Deif, het zeven maanden oude zoontje van generaal Deif, die samen met zijn 27-jarige moeder Widad werd gedood, wordt door zijn grootvader naar zijn begrafenis gedragen. (AFP)

Israelische vliegtuigen hebben dinsdagavond met vijf raketten een huis van drie verdiepingen vernield van de familie Al-Dalou in de wijk Sheikh Radwan in Gaza-stad. Daarbij werden een vrouw, en twee kinderen gedood. Hetzelfde huis werd ook in 2012 door Israel gebombardeerd, toen stierven 12  mensen, allen burgers.
Palestijnse bronnen, waaronder Ma'an, haalden woensdagochtend Moussa Abu Marzouq aan, de nummer twee van Hamas, die op zijn Facebookpagina schreef dat het bij de vrouw en het kind ging om de vrouw en het dochtertje van Mohammed Deif, de leider van de Qassam Brigades, de militaire arm van Hamas. Deif leeft al een paar jaar in het verborgene en is naar verluidt de man die het tunnelsysteem in Gaza uitdacht. (Een verslaggever van Ma'an meldde dat het bij het kind van Deif ging om zijn vierjarige zoon, het andere kind was een meisje van twee van de familie Al-Dalou).
Abu Marzouq beschuldigde in zijn Facebook-post ook Israel ervan  dat het drie raketten die eerder dinsdagmiddag op Israel waren afgeschoten, had gebruikt om het staakt-het-vuren te breken met de poging Mohammed Deif te doden.

Recht op zijn Israelisch: twee vrouwen met witte vlaggen doodgeschoten - 45 dagen hechtenis:

Witte vlaggen tijdens de Operatie Cast Lead in Gaza.

Een Israelische ex-militair die beschuldigd was van het doodschieten van twee vrouwen die witte vlaggen droegen tijdens de Operatie Cast Lead in Gaza in 2009, krijgt een gevangenisstraf van 45 dagen. Dat is het resultaat van een zogenoemde 'plea bargain' die zijn verdediging heeft bereikt met de militaire aanklager. Bij een plea bargain bekent de aangeklaagde schuld in ruil voor strafvermindering. Een proces met getuigen en dergelijke is dan niet meer nodig.
De militair, een sergeant van de Givati Brigade die inmiddels is afgezwaaid en die alleen wordt aangeduid als S., schoot op 4 januari 2009 de 64-jarige Raya Abu Hajjaj en haar 37-jarige dochter Majda Abu Hajjaj doodt, hoewel de vrouwen witte vlaggen droegen. Onder de militairen zou het verhaal de ronde hebben gedaan dat gewapende Palestijnen ('terroristen' volgens het gangbare Israelische taalgebruik) zich onder groepen mensen met witte vlaggen mengden. Sergeant S. handelde echter tegen de instructies.
Het geval van moeder en dochter Abu Hajjaj was één van de zaken die genoemd werden in het Goldstone-rapport. Ook Human Rights Watch meldde gevallen waarbij ongewapende burgers die witte vlaggen droegen waren gedood. Israel ging er in augustus 2011 na onderhandelingen met het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten PCHR in Gaza toe over familie van de gedode vrouwen een schadevergoeding van 500.000 shekel (ongeveer 147.000 dollar) te betalen als zij hun klacht tegen de Israelische staat wegens doodslag of dood door schuld zouden laten vallen.  
 Eerder had Israel al een militair onderzoek gestart, maar kennelijk was dat niet zo volledig, want de verdediging van S. was in staat aan te voeren dat er bij de afwezigheid van een lijk geen bewijsmateriaal was en dat onduidelijk was of moeder en dochter Abu Hajjaj wel waren gedood door kogels uit het geweer van S. Uiteindelijk werd S. daarom alleen veroordeeld wegens ongeoorloofd gebruik van zijn  wapen.

We kunnen ons bij deze 'rechtspleging' afvragen wat er gebeurd zou zijn als S. een Palestijn was geweest die al of niet per ongeluk twee Israelische vrouwen had doodgeschoten. Ik denk niet  dat die er vanaf was gekomen met een plea bargain betreffende ongeoorloofd gebruik van een wapen.       

Israelische leger stopt onderzoek naar slachtpartij op familie tijdens Gaza-oorlog in de doofpot

Afscheid van drie van de jongste leden van de (extended) familie Samouni.

 De  mensenrechtenorganisatie B'tselem meldt dat zij van de Israelisch militaire advocaat-generaal bericht heeft gekregen dat het politie-onderzoek naar de dood van 21 leden van de familie Samouni in de Gaza-strook is gestopt. Een majoor, Dorit Tuval, van het bureau van de Advocaat generaal schreef dat in een brief aan B'tselem en het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten. Beide organisaties hadden een klacht ingediend. Volgens de majoor had het onderzoek uitgesloten dat sprake was geweest van het opzettelijk letsel toebrengen aan burgers, of van haast en onzorgvuldigheid waardoor burgers letsel hadden opgelopen, of van strafbare nalatigheid. B'tselem zegt dat de brief geen enkele bijzonderheid over het onderzoek meldt, noch een reden geeft waarom het onderzoek is gesloten of ook maar de minste nieuwe bijzonderheden geeft over de omstandigheden waaronder de affaire zich heeft afgespeeld.

B'tselemen is uitermate ontevreden over dit antwoord. Yael Stein, advocaat en hoofd research van B'Tselem,  zei in een reactie dat het 'onaanvaardbaar is dat  niemand verantwoordelijk is bevonden voor een actie van het leger waarbij 21 niet bij strijd betrokken burgers werden gedood, in een gebouw waar zij op last van militairen naar toe waren gegaan - zelfs als er geen opzet in het spel was geweest. De manier waarop het leger zichzelf van alle verantwoordelijkheid voor deze gebeurtenis heeft vrijgepleit, zonder zelfs maar de ernst ervan aan te geven of de omstandigheden waaronder dit kon gebeuren duidelijk te maken, is ongehoord. Het afschuiven van de verantwoordelijkheid voor de dood van honderden andere burgers en de immense schade die de operatie 'Cast Lead' heeft veroorzaakt, geeft opnieuw de noodzaak aan voor een Israelische manier van onderzoek die onafhankelijk is van het leger'.

 De affaire van de familie Samouni was één van de meest gruwelijke uit de operatie Gegoten Lood van 2009, alhoewel ik moet bekennen dat ik het verhaal van de familie Al-Daya nog tragischer vind. Dertig leden van de familie - onder wie 18 kinderen - werden gedood toen de Israelische luchtmacht een huis van vier verdiepingen plat bombardeerde waar opa en oma al hun  kinderen en kleinkinderen hadden verzameld omdat zij dachten dat hun huis robuuster en dus veiliger was. Niemand van de familie overleefde. Het verhaal van de familie Al-Daya speelde zich af in dezelfde wijk Al-Zeitoun van Gaza-stad waar ook de familie Samouni woonde. Beide verhalen heb ik hier beschreven en nog een keer hier, waar ik de journaliste Amira Hass van Haaretz citeerde.
 Het verhaal van de Samouni's werd ook in het Goldstone rapport beschreven als één van de gruwelijkste verhalen uit de operatie Cast Lead en een van de gebeurtenissen die dringend nader onderzocht moeten worden. Het komt erop neer dat verschillende families Samouni, allemaal wonend aan de Samouni-straat in Zeitoun die zo is genoemd omdat er diverse takken van de uitgebreide familie Samouni naast elkaar woonden, door het Israelische leger in één huis bijeen werden gedreven. Dat bijeen drijven ging gepaard met het nodige geweld, (en dat is een reden waarom in het Goldstone-rapport wordt gesproken van 29 gedode leden van de familie, terwijl B'tselem het over 21 doden heeft). De Samouni's. zo'n 100 mensen onder wie veel kinderen, zaten meer dan een dag opgesloten in dat door troepen omringde huis, zonder elektriciteit, eten of drinken. Toen een van de familieleden na ruim een dag naar buiten ging om wat brandhout te zoeken teneinde wat te eten en drinken te maken, werd hij door een raket gedood. Daarna volgde een bombardement  van het huis, waarbij 21 mensen omkwamen en een groot aantal gewond raakten. Waarna nog een nachtmerrie van dagen volgde, want Israel liet geen ambulances of hulpverleners toe. 

Het hele verhaal wordt hieronder vertelt door enkele overlevende kinderen van de Samouni's, aan de hand van een animatie van door hen getekende scenes:


Het feit dat het onderzoek naar de reden waarom een dergelijke aanval kon plaatsvinden op een familie die nota bene door de Israeli's zelf op die plek was samengedreven domweg zonder opgaaf van redenen wordt afgeblazen, is zonder meer schandalig. Des te schandaliger, omdat een deel van de waarheid achter wat daar gebeurd is, allang bekend is. Haaretz meldt dat uit gesprekken van de krant met soldaten die destijds ter plaatse waren - en ook uit getuigenissen die soldaten hebben afgelegd bij de organisatie Breaking the Silence - duidelijk is geworden dat de verantwoordelijke voor het bombardement op het huis kolonel Ilan Malka is geweest, destijds de commandant van de Givati-Brigade. Kolonel Malka had beelden van een onbemand vliegtuigje van de man die naar buiten ging om hout te halen, verkeerd geïnterpreteerd. Hij dacht wapens te zien en had toen zowel opdracht gegeven deze man met een raket te doden, als om het huis te bombarderen.  
Het bureau van de Militaire Advocaat Generaal gaat daar zonder meer aan voorbij en dat geeft duidelijker dan wat dan ook aan dat Israel nooit en te nimmer van plan is geweest op een enigszins fatsoenlijke manier het eigen optreden in Gaza tegen het licht te houden. Waarschijnlijk had niemand dat ook meer verwacht, na de krampachtige en hysterische manier waarop Israel had gereageerd op het rapport van de commissie Goldstone. Toen werd al volstrekt duidelijk dat het beeld van het 'meest morele leger ter wereld' zoals minister Ehud Barak het noemde, koste wat het kost overeind moest blijven.

De Samouni-straat na de operatie Cast Lead. (Uit een fotoserie van de BBC)

Dat blijkt ook duidelijk uit wat B'tselem schrijft en vandaar dat ik het laatste woord aan deze organisatie geef:
Three years after the end of the operation, the dozens of MPIU investigations opened into cases of harm to civilians have yet to yield results. The Military Advocate General Corps has created a haze around them, preventing any possibility of examining their effectiveness. The Corps' responses to B'Tselem, combined with media reports, indicate that three indictments have been filed against soldiers who took part in the operation: for theft of a credit card from a Palestinian civilian, for use of a nine-year-old Palestinian child as a human shield, and for “manslaughter of an anonymous person.” In three other cases, disciplinary action alone was taken. Two officers were disciplined for firing explosive shells that struck an UNRWA facility; three officers were disciplined for shelling the al-Maqadmeh Mosque, in which 15 Palestinians were killed, nine of them civilians; and one officer was disciplined for the use of Palestinian civilian as a human shield.
 (....)
There has never been a serious investigation into the suspicions raised by B'Tselem and additional Israeli, Palestinian and international organizations regarding breaches of international humanitarian law by the military during the operation. Most of B'Tselem’s demands for investigation were not met. The investigations that were opened did not, to B'Tselem's knowledge, address the responsibility of high-ranking commanders, but rather focused on the conduct of individual soldiers.


Een korte vertaling: Drie jaar na de oorlog moeten er nog steeds resultaten komen van tientallen onderzoeken van de militaire politie. De advocaat generaal heeft een soort mist om zich heen opgeworpen die het onmogelijk maakt een oordeel te vellen over de effectiviteit van de onderzoeken. Uit wat aan B'tselem is gemeld, en wat kranten berichtten, blijkt dat er drie vonnissen zijn geveld: tegen een soldaat die een creditcard heeft  gestolen, tegen een soldaat die een negenjarig kind als menselijk schild gebruikte en één wegens 'doodslag op een ongenoemd persoon. In drie andere zaken werden disciplinaire straffen uitgedeeld. Tegen twee officieren die een UNRWA-gebouw bombardeerden, drie officieren die de Maqadmeh-moskee beschoten waarbij 15 mensen werden gedood (van wie negen burgers) en één officier die een Palestijn als menselijk schild gebruikte.
Er is nooit serieus onderzoek gedaan naar de verdenkingen van B'tselem en anderen naar inbreuken op het internationale recht. De meeste verzoeken van B'tselem werden afgewezen. De keren dat wel onderzoek werd gedaan, werd voor zover B'tselem weet, niet gekeken naar de verantwoordelijkheden van commandanten, maar alleen naar het gedrag van individuele soldaten.

Tiener uit Gaza na drie jaar alsnog slachtoffer van witte fosfor

 Al Jazeera file

De 16-jarige Hanin Kamal Abu Jalala uit het Bureij-kamp in Centraal Gaza is na drie jaar alsnog overleden als gevolg van verwondingen die ze opliep tijdens de Israelische inval in Gaza in december 2008-januari 2009, zo hebben Palestijnse medische bronnen meegedeeld. 
Het meisje ontwikkelde fibrose van de longen nadat zij slachtoffer was geweest van een bombardement met witte fosfor. Fibrose is een aandoening waarbij de capaciteit van de longen om zuurstof op te nemen sterk vermindert door de abnormale vorming van bindweefsel (littekenweefsel). Zij werd ervoor behandeld in Jeruzalem in het Hadassa ziekenhuis, Twaalf dagen geleden raakte ze in coma na een operatie, zondag werd de dood geconstateerd.
Het gebruik van witte fosfor in dicht bevolkte gebieden is verboden volgens het oorlogsrecht. Het is, zoals het Goldstone-rapport en diverse mensenrechtenorganisaties aan hebben gegeven, een oorlogsmisdaad.
Het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten (PCHR) in Gaza maakte na de Israelische inval een lijst met de namen van 1415 slachtoffers. Dat zijn er nu dus 1416.
De dood van Hanin haalde buiten de Palestijnse media nergens het nieuws. Er is geen fantasie voor nodig om te bedenken hoe anders dat zou zijn geweest als Hanin een Joods meisje was geweest, dat aan de andere kant van de grens woonde.

Mede-leden Gaza-onderzoeksmissie distanciëren zich van uitspraken Goldstone

 The Britse krant The Guardian heeft de mening achterhaald van de drie andere leden van de ´Fact Finding Mission´, beter bekend als Goldstone commissie, over de recente uitlatingen van hun voorzitter, Richard Goldstone onlangs in de Washington Post. Goldstone nam daarin afstand van een van één of twee conclusies van het naar hem genoemde rapport over de Israelische ´Cast Lead´ veldtocht in Gaza. Voor Israel was dat een reden om de VN te vagen het rapport maar meteen in te trekken.

De fact-finding missie. Vlnr: Travers, Chislin, Golstone, Jilani. 


Goldstone´s  mede-commissieleden de Pakistaanse mensenrechtenadvocaat Hina Jilani, Chistine Chinkin, professor in het internationale recht aan de London School of Economics, en de Ierse, voormalige peace-keeper kolonel Desmond Travers zijn het niet met hun voorzitter eens. Zonder Goldstone bij naam te noemen zeggen ze in een lange verklaring, die vandaag in The Guardian staat, onder meer het volgende:

Many of those calling for the nullification of our report imply that the final report by the follow-up committee's two members, Judge Mary McGowan Davis and Judge Lennart Aspergren, presented to the human rights council in March 2011, somehow contradicts the fact-finding mission's report or invalidates it. In the light of the observations of this committee such claims are completely misplaced, and a clear distortion of their findings. The committee's report states that, according to available information, Israel has conducted some 400 command investigations into allegations by the fact-finding mission and other organisations. Command investigations are operational, not legal, inquiries and are conducted by personnel from the same command structure as those under investigation. Out of these, the committee reports that 52 criminal investigations into allegations of wrongdoings have been opened. Of these, three have been submitted for prosecution, with two of them resulting in convictions (one for theft of a credit card, resulting in a sentence of seven months' imprisonment, and another for using a Palestinian child as a human shield, which resulted in a suspended sentence of three months). The third case, related to allegations of deliberate targeting of an individual waving a white flag, is still ongoing.

Verkort vertaald: Het rapport dat het comité van rechter Mary McGowan, dat over de follow up na het Goldstone rapport moest rapporteren, geeft helemaal geen aanleiding tot de conclusie dat er nu andere conclusies uit het Goldstone rapport moeten worden getrokken dan eerst. Het signaleert dat Israel weliswaar in 400 gevallen onderzoek heeft gedaan, maar dan wel zogenaamd ´operationeel´ onderzoek (van het leger door het leger) zonder juridische consequenties. Uit dit onderzoek  resulteerden 52 strafrechtelijke onderzoeken en daaruit tot dusver drie aanklachten, waaruit twee veroordelingen volgden (zeven maanden voor diefstal van een creditcard, drie maanden voorwaardelijk voor het gebruiken van een 12-jarige jongen als menselijke schild) en één zaak (het doodschieten van een vrouw die en witte vlag droeg) nog loopt.
De drie mede-commissieleden van Goldstone klagen vervolgens dat de onderzoeken laat zijn gestart,  traag verlopen, ondoorzichtig zijn en eraan lijden dat weinig getuigen of slachtoffers worden gehoord, wat allemaal een goede rechtsgang niet bevordert. Ze zeggen verder dat er geen enkel onderzoek is gedaan naar degenen die de operatie voorbereidden, er opdracht toe gaven en haar leidden. Dat betekent dat één van de zwaarste beschuldigingen over de gedragingen van het leger geheel buiten schot blijft, zeggen ze. Jilani, Chiskin en Travers betreurden eveneens dat Hamas geen enkele onderzoek heeft uitgevoerd.

In addition, with regard to the issue of the policies guiding Operation Cast the committee states that there is "no indication that Israel has opened investigations into the actions of those who designed, planned, ordered and oversaw Operation Cast Lead". In other words, one of the most serious allegations about the conduct of Israel's military operations remains completely unaddressed. We regret that no domestic investigations at all have been started into any of the allegations of international crimes committed by members of Palestinian armed groups in Gaza which have fired thousands of rockets into southern Israel. The committee observes the same in its report.

En tenslotte zeggen ze dat pogingen om het Goldstone rapport van tafel te vegen de rechten zouden miskennen van de slachtoffers, Palestijnen zowel als Israeli´s. We ´betreuren de persoonlijke aanvallen en de uitzonderlijke druk die op leden van de fact-finding mission zijn uitgevoerd´,zeggen de drie, maar volgens hen zou daaraan toegeven ernstig onrecht doen aan de honderden gedode onschuldige burgers, de duizenden gewonden en de honderdduizenden die nog steeds lijden onder de blokkade van Gaza´.

We consider that calls to reconsider or even retract the report, as well as attempts at misrepresenting its nature and purpose, disregard the right of victims, Palestinian and Israeli, to truth and justice. They also ignore the responsibility of the relevant parties under international law to conduct prompt, thorough, effective and independent investigations. We regret the personal attacks and the extraordinary pressure placed on members of the fact-finding mission since we began our work in May 2009. This campaign has been clearly aimed at undermining the integrity of the report and its authors. Had we given in to pressures from any quarter to sanitise our conclusions, we would be doing a serious injustice to the hundreds of innocent civilians killed during the Gaza conflict, the thousands injured, and the hundreds of thousands whose lives continue to be deeply affected by the conflict and the blockade. The report has triggered a process that is still under way and should continue until justice is done and respect for international human rights and humanitarian law by everyone is ensured.

Overigens heeft ook rechter Goldstone in een interview met AP intussen wal weer wat dagen gelden gezegd dat hij niet vindt dat het rapport gewijzigd, laat staan teruggetrokken dient te worden.
<"As appears from the Washington Post article, information subsequent to publication of the report did meet with the view that one correction should be made with regard to intentionality on the part of Israel," zei Goldstone.  "Further information as a result of domestic investigations could lead to further reconsideration, but as presently advised I have no reason to believe any part of the report needs to be reconsidered at this time." .

(Voor het complete Goldstone rapport: klik hier)

De losse flodders van een rechtse professor

Ik heb het wel eens vaker aangehaald. Een oudere collega die mijn eerste stapjes op het journalistieke pad  waarnam, voegde me ooit de wijsheid toe:  ´Rechts mag beweren wat het wil, links moet alles altijd eerst maar eens bewijzen´.
Ik heb nooit reden gehad om aan deze uitspraak te twijfelen, de juistheid ervan werd keer op keer aangetoond. Zo ook vandaag in de Volkskrant. Daarin stond een stuk waarin Afshin Ellian, hoogleraar ´sociale cohesie, burgerschap en multiculturaliteit´ aan de universiteit van Leiden, beweert dat de VN hun ´standpunt moeten herzien over de Gaza-oorlog nu blijkt dat Israel geen burgers heeft willen treffen´.

Ellian

Ellian haakt daarbij natuurlijk aan bij de commotie die rechter Richard Goldstone heeft veroorzaakt door in  de Washington Post afstand te nemen van het rapport dat zijn naam draagt over de Israelische inval in Gaza in december 2008 en januari 2009. Dit Goldstone-rapport, resultaat van een vier man sterke ´Fact Finding´ missie in opdracht van de VN Commissie voor de mensenrechten, zou er ´anders hebben uitgezien als hij toen geweten had wat we nu weten´, schreef Goldstone. Israel had zelf  400 incidenten onderzocht en daaruit zou zijn gebleken dat er geen sprake was geweest van opzet om burgers te doden, zodat er geen sprake zou zijn van oorlogsmisdaden. Daarop schreef Ellian: ´Goldstone heeft zijn eigen standpunt herroepen. Nu is het de beurt aan de VN.´

Tja. Stel de voorzitter van een parlementaire enquete-commisie komt naderhand tot een andere conclusie dan is vervat in het eindrapport van die commissie. Moet dan het hele onderzoek maar in de prullenmand? Dat is natuurlijk kul. Ellian, die zijn rechtse politieke overtuiging nooit onder stoelen of banken heeft gestoken, laat, kortom, weer eens zien dat hij vaak gewoon maar wat roept. 
Ook over de flinterdunne motivering die Goldstone gaf voor zijn ommezwaai, komt Ellian met een totaal loze bewering: ´Israel  verrichtte een uitputtend en gedetailleerd onderzoek naar de Palestijnse burgerslachtoffers,´ schrijft hij. ´De vraag was of deze burgers opzettelijk, dat wil zeggen willens en wetens, door de Israëlische strijdkrachten om het leven zijn gebracht. Nadat de resultaten van dit onderzoek aan de VN waren voorgelegd, trekt Richard Goldstone nu een andere conclusie.´
Nou, dat was allemaal wat minder concreet dan Ellian doet voorkomen, eerlijk gezegd viel het een beetje tegen.  De VN- Commissie van Onafhankelijke Experts, die over de follow up op het Goldstone rapport moest berichten (en dat is de commissie waar Ellian hier naar verwijst) heeft om te beginnen helemaal nooit de resultaten van welk onderzoek dan ook voorgelegd gekregen. Zij klaagt er juist over dat Israel op geen enkele wijze heeft meegewerkt. Ook is het nogal de vraag hoe uitputtend dat Israelische onderzoek wel was. Israel heeft namelijk altijd geweigerd de vraag te onderzoeken of de oorlog gerechtvaardigd was (eraan voorafgaand had Hamas immers maandenlang een bestand in acht genomen dat door Israel werd verbroken) en of hij op een aanvaardbare manier werd gevoerd. Vandaar dat de planners, de politici die de besluiten hadden genomen en de commandanten die de veldtocht hadden uitgevoerd, dan ook in Israels eigen onderzoek nooit mochten worden verhoord. Verder ging het om 400 eigen Israelische onderzoeken (achter gesloten deuren, zodat we de gang van zaken niet kennen) die resulteerden in 52 strafrechtelijke onderzoeken, waarvan er  nu -  2,5 jaar na dato - slechts drie uitmondden in een aanklacht, waarvan er twee op hun beurt weer leiden tot veroordelingen. Eén voor het stelen van een creditcard (7 maanden) en een voor het gebruiken van een Palestijns jongetje als menselijk schild (drie maanden voorwaardelijk (!).  Dat is nauwelijks indrukwekkend te noemen.
En dat ging dan alleen om individuele gedragingen van militairen. Daarnaast kwamen nog heel wat andere zaken aan bod in het Goldstone rapport (maar ook in documentatie van organisaties als Amnesty International, Human Rights Watch en de Israelische mensenrechtenorganisatie B´tselem) waaruit de nodige vragen rezen over Israels bedoeling om burgers geen kwaad te berokkenen  Bijvoorbeeld het gebruik van witte fosfor en zware (onmogelijk echt zuiver te richten) granaten in dichtbevolkte gebieden, het verhinderen van het verlenen van medische bijstand aan slachtoffers, en het beschieten van ambulances waardoor veel gewonden alsnog overleden. Het op grote schaal doden van politiemannen, het vernielen van overheidsgebouwen, scholen en de universiteit, het vernielen van de elektriciteits- en de watervoorziening en de rioleringssystemen, en dat nog afgezien van de 3500 huizen die volledig werden verwoest.
Dan waren er nog gevallen als dat van Nizar Rayan, een leider van Hamas, die door een bombardement werd  gedood, tegelijk  met zijn vier vrouwen en 11 kinderen, hoewel Israel wist dat die zich in zijn nabijheid bevonden. Hoezo wilde Israel de Palestijnse burgers geen kwaad doen? En hoe komt het dan trouwens dat van de ongeveer 1400 slachtoffers er minimaal 758 burgers waren, onder wie 318 kinderen? (Cijfers van B´tselem). Hoe kan het dat het er zoveel waren als Israel hen geen kwaad wilde berokken?

Dat zijn zo van die dingen waar professor Ellian geheel aan voorbijloopt, zonder zich te realiseren dat ook die dingen een plaats hadden in het Goldstone rapport, vragen over de intenties van de veldtocht en over wat de ´proportionaliteit´ wordt genoemd, de verhouding tussen het doel en de ingezette militaire middelen. Ellian, heeft het daar niet over. Wel haalt hij nog wat loze opmerkingen uit de kast over Hamas dat met opzet raketten zou lanceren van de daken van huizen van burgers om martelaren te creëren en Israel dat juist moraal en recht zou respecteren (iets wat de Israelische propaganda tijdens de oorlog ook steeds zei). In één adem haalt Ellian er de Israelische professor Moshe Halberthal bij, die ooit vluchtig betrokken was bij het formuleren van de gedragscode van het Israelische leger. Halberthal  legde destijds in de New Republic uit hoe een oorlog als deze van gewone oorlogen verschilde, zegt Ellian.´Er is geen front. De soldaten dragen geen uniform. Voor Hamas is elk Palestijns huis een front. Hamas en andere islamitische terroristen bekommeren zich niet om het leven van de eigen bevolking: hoe meer doden, hoe meer martelaren, hoe beter.´
En ach, het is al weer een losse flodder. Ellian begeeft zich hier namelijk, waarschijnlijk zonder het te weten, op heel erg glad ijs. Want de gedragscode van het Israelische leger, die uiteindelijk werd geformuleerd door professor Asa Kasher (en in tegenstelling tot wat Halberthal en anderen hadden vastgesteld) stelt dat het in dit soort asymetrische oorlogen gerechtvaardigd is dat de Israelische soldaten niet hun leven wagen om burgers te sparen zoals de oorspronkelijk code zei, maar juist granaten, mortieren en raketten het werk laten doen. Met alle gevolgen van dien voor een groter aantal slachtoffers en meer schade aan de kant van de burgerbevolking. (Ziehier bijvoorbeeld een discussie over dit onderwerp)
Juist dat bijstellen van de code of conduct van het meest morele leger ter wereld is één van de redenen waarom het Goldstone rapport niets aan geldigheid verliest, zelfs al zou een van de opstellers ervan van mening zijn veranderd. Zo vliegen de losse flodders van Ellian hemzelf toch nog in zijn gezicht.  
.
PS In dezelfde Volkskrant staat natuurlijk ook nog een artikel van Ronny Naftaniel, directeur van het CIDI met een zelfde soort oproep. Het onderscheid zich in gunstige zin van dat van Ellian doordat Naftaniel opmerkt dat Goldstone elementen van zijn rapport herroept, en niet het hele rapport. Dat is een meer realistische benadering. Naftaniel is dan ook aanmerkelijk minder rechts dan Ellian. Voor de rest valt er over Naftaniels verhaal weinig te zeggen. Hij had niet veel anders kunnen schrijven. Hij doet gewoon zijn werk.

De slappe knieën van rechter Goldstone

Dit had ik wel eerder willen schrijven, maar dit weekend kwam het er niet van: de stap terug van rechter Richard Goldstone.
Het zal niet veel mensen zijn ontgaan, Goldstone, de voorzitter van de Fact Finding Mission die op verzoek van de Raad voor de Mensenrechten vn de VN de Israelische veldtocht van December 2008-januari 2009 onder de loep nam, schreef vorig week een opiniestuk in de Washington Post. Het belangrijkste daaruit was dat hij afstand leek te nemen van de conclusie in zijn eindrapport van twee jaar geleden, het Goldstone-rapport, dat Israel zowel als Hamas oorlogsmisdaden en mogelijk misdaden tegen de menselijkheid hadden begaan, die verder - gerechtelijk - onderzoek noodzakelijk maakten.

Goldstone

Goldstone zegt nu onder meer in het stuk in de WaPo dat er meer materiaal boven water is gekomen dat - als zijn commissie dat indertijd had gehad - het  rapport daardoor zou zijn beïnvloed. En daarbij verwijst hij naar het rapport van een Commissie van Onafhankelijke Experts', die  onder leiding van de Newyorkse rechter Mary McGowan Davis, aan de VN-Mensenrechtenraad verslag moest uitbrengen over wat er met de aanbevelingen van het Goldstone rapport verder was gebeurd. In dat verslag, dat vorige maand werd uitgebracht (zie hier), werd ernaar verwezen dat Israel in zo'n 400 gevallen onderzoek is gaan doen naar gedragingen van militairen tijdens deze Gaza-veldtocht. Goldstone noemt bijvoorbeeld het geval van de familie-Samouni waarvan 29 leden werden gedood, toen het Israelische leger het vuur opende op een huis van één van hen, waarin de familie zich eerder op last van de militairen had verzameld. Die schietpartij, schrijft Goldstone, was kennelijk het gevolg van een foute interpretatie die iemand aan een beeldscherm in een operation room had gemaakt van beelden van een onbemand vliegtuigje. Goldstone zegt dat hij er alle vertrouwen in heeft dat als er iemand schuldig is, die dan ook zal worden gestraft. Maar waar het om gaat, is dat onder meer dit voorbeeld zou aantonen dat er geen sprake was van het opzettelijk doden van burgers, en dan ook niet van oorlogsmisdaden.

Het lijkt een uitermate zwakke redenering. Vooral als we lezen wat rechter McGowan Davis werkelijk zei. Ze klaagde dat Israel geen enkele medewerking had gegeven aan het onderzoek van haar Commissie van Experts en zelfs geen permissie had gegeven om ter plekke in de bezette gebieden te praten met mensen die iets hadden kunnen vertellen over de voortgang van processen en/of justitiële procedures. Israel weigerde alle medewerking aan het 'Goldstone-proces', schreef ze. Ze rapporteerde dat Israel weliswaar 400 onderzoeken had gestart, maar dat er kennelijk nog heel veel werk moest worden gedaan en dat de commissie geen inzage had gekregen in de stand van zaken. En ze voegde eraan toe dat Israel categorisch had geweigerd onderzoek te doen naar de planners, de opdrachtgevers en de commandanten van de Operatie Cast Lead.
Dat alles klinkt niet alsof het aannemelijk is dat we nu - zoals Goldstone schreef - veel meer weten over de Operatie Cast Lead. Van al die 400 onderzoeken is haast niets naar buiten gekomen. We weten niet veel meer dan dat ze hebben geleid tot een reprimande voor twee officieren wegens het bombarderen van een VN-gebouw met witte fosfor, een veroordeling van een soldaat wegens het stelen van een creditcard (zeven maanden), van een ander wegens het gebruiken van een jongetje als menselijk schild (drie maanden voorwaardelijk) en het in-staat-van-beschuldiging stellen van een korporaal wegens het doodschieten van  een vrouw die een witte vlag droeg. En als we daaraan toevoegen dat het gebruik van witte fosfor in bevolkt gebied sowieso gelijk staat aan een oorlogsmisdaad, en dat het de vraag is of het beginnen van een oorlog met de meest geavanceerde wapens in een van de dichtstbevolkte gebieden ter wereld niet ook op hetzelfde neerkomt, klinkt Goldstone's bewering dat we nu meer zouden weten en dat daarom de conclusie van oorlogsmisdaden misschien wel moet worden herzien als onzinnig, slap geklets. Daarvoor hoeven we niet eens te verwijzen  naar de uitlatingen van generaal Gadi Eizenkot over de zogenaamde 'Dahiyeh doctrine', die wel degelijk de vraag doen rijzen of Israel niet met opzet uit was op een zo groot mogelijke mate van destructie en de slachtoffers daarbij op de koop toe nam1). 
Wat is dan de reden voor Goldstone, die toch een reputatie heeft te verliezen heeft, onder er als oud-lid van de Hoge Raad in Zuid-Afrika, en ex-aanklager in de Ruanda en Yoegoslavië Tribunalen, om op zulke zwakke gronden zoiets te zeggen?  Er is maar één verklaring denk ik: de geweldige druk die Israel en Joodse gemeenschappen op hem hebben uitgeoefend. Algemeen werd hij verguisd en uitgemaakt voor verrader, bijna kon hij de bar mitswa van zijn kleinzoon in Kaapstad niet bijwonen, de Hebrew University schrapte hem van de lijst van Bestuursleden, in Israel kon hij zich niet meer vertonen en in Amerikaans Joodse gemeenschappen werd hij uitgemaakt voor rotte vis.
Ik weet niet of ik de vergelijking mag maken, maar ruim 30 jaar gelden maakte ik mee hoe Joods Nederland over me heen viel toen bekend werd dat ik - als bestuurder van een socialistisch zionistisch clubje (ik was toen nog zionist, zij het een dissidente) -  een gesprek had gevoerd met twee afgezanten van de PLO. Het Nieuw Israelietisch Weekblad wijdde de hele voorpagina aan de woedende reacties van zo´n beetje alle Joodse organisaties in Nederland. De telefoon stond roodgloeiend, minstens een hele week lang werd ik telefonisch uitgescholden en bedreigd. Ik werd in Amsterdam de synagoge uitgevloekt door een van de bestuursleden, en nog jaren later verlieten mensen de zaal als ik ergens binnenkwam en waren er mensen die weigerden me een hand te geven. Ik denk dat ik misschien een beetje kan begrijpen hoe Goldstone, die erover klaagde dat zelfs vrienden en familie zich van hem afkeerden (zie Haaretz van vandaag) - zich moet hebben gevoeld. Toch blijft het jammer dat hij door de bocht is gegaan; dat iemand van zijn postuur toch uiteindelijk slappe knieën blijkt te hebben, want iets anders kan het niet zijn geweest.

En zal dit gevolgen hebben? Niet voor rechter Goldstone, denk ik. Hij heeft gedaan wat hij heeft gedaan en veel mensen zullen hem blijven zien als iemand 'die Israel veel kwaad heeft gedaan en onze vijanden onnodig in de kaart heeft gespeeld'. Maar wel misschien voor Israel dat de flinterdunne  redenering van Goldstone aangreep om meteen een campagne te starten om het Goldstone  rapport alsnog van tafel te krijgen, daarbij dapper door het leger van hasbaristen gesteund. Of ze daarbij succes zullen hebben durf ik niet te voorspellen. Want Goldstone was natuurlijk niet het enige lid van de 'Fact Finding Mission' en bovendien heeft de VN Raad voor de Mensenrechten  (met onder meer de stem van Nederland tegen) het Goldstone rapport officieel aanvaard.  Maar er is ongeveer geen onderwerp te bedenken waar de rede het zo vaak aflegt tegen het onderbuik-gevoelen als juist dit Israelisch-Palestijnse conflict. Dus je weet maar nooit.

1) De Dahiyeh-doctrine verwijst naar de wijk Dahiyeh in Beirut, waar Hezbollah sterk in de meerderheid was, die in 2006 vanuit de lucht door Israel vrijwel geheel werd platgegooid. Generaal Gadi Eizenkort, toen commandant van Israels noordelijke sector, zei er later van dat elk dorp van waaruit op Israel gevuurd werd op dezelfde manier zou worden aangepakt:  met disproportioneel geweld, zodat er geweldige schade en vernielingen zouden worden aangericht. 'We zullen het niet beschouwen als een dorp, maar als een militaire basis. Dit is geen aanbeveling maar een plan. En het is goedgekeurd.'

27 december 2008 - 27 december 2010

Vandaag twee jaar geleden begon de aanval op Gaza die 1417 mensenlevens zou eisen en  5200 mensen zou verwonden. De meeste slachtoffers waren burgers. Twintigduizend gebouwen vwaren geheel of gedeeltelijk verwoest, ruim 50.000 mensen werden dakloos, de schade bedroeg miljarden.
De foto's hierboven zijn in de eerste uren gemaakt, toen zo'n 70 kadetten van de politieschool tijdens een parade ter gelegenheid van hun afstuderen werden vermoord. Om de een of andere reden is dit voor mij haast nog meer een symbool van de gruwelijkheid van deze oorlog dan de beelden van in hun slaap gedode kleine kinderen,  of vele andere horror scenes.Misschien omdat het meteen duidelijk maakte wat Israel in deze campagne van plan was, hoever het wilde gaan. Maar ook omdat ik dit soort parades vaker heb gezien: Met de borst vooruit paraderende jongens in nieuwe uniformen voor het oog van meerderen en trotse ouders, broers en zussen. Maar hier dan ineens het gehuil van F-16's en ... boem.  
De veldtocht tegen Gaza loste niets op. Hij was ook zinloos. Diplomatie en overleg hadden meer kans van slagen gehad. Israel heeft zich tijdens deze oorlog zonder twijfel aan oorlogsmisdaden schuldig gemaakt. Waarschijnlijk was de hele oorlog an sich, waarbij massaal modern materieel werd ingezet in een van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld, een oorlogsmisdaad. De misdaden zijn niet bestraft en zullen - ondanks de vele gedocumenteerde gevallen en het werk van rechter Goldstone en zijn commissie - waarschijnlijk ook nooit bestraft worden. Alleen daarom al moeten we de herinnering aan Gaza 2008/2009 levend houden. Als morele steun voor de overlevenden en omdat het de enige manier is waarop we misschien herhaling kunnen tegenhouden. Daarnaast moeten we erop blijven wijzen dat er nog steeds een blokkade van kracht is tegen Gaza en dat met de wederopbouw zelfs nog geen begin is gemaakt.

Belachelijk lage straf voor militairen die 9-jarig jongetje gebruikten als menselijk schild

Een Israelische militaire militaire rechtbank heeft zondagochtend twee militairen die tijdens de Operatie Cast Lead in Gaza in januari 2009 een 9-jarig jongetje als menselijk schild hadden gebruikt, veroordeeld tot drie maanden voorwaardelijk. De rechtbank degradeerde hen tevens van sergeant 1e klasse naar de rang van gewoon sergeant. De straf was aanmerkelijk lichter dan de door de officier van justitie gevraagde onvoorwaardelijke gevangenisstraf  en degradatie tot de rang van soldaat.
De twee waren er in oktober schuldig aan bevonden dat zij de toen 9-jarige Majed Rabah in de buitenwijk Tel al-Hawa van Gaza-stad hadden gedwongen hen voor te gaan bij het binnengaan van vertrekken en vuilniszakken te openen om te kijken of ze geen boobytraps bevatten. De rechtbank oordeelde dat zij weliswaar gehandeld hadden tegen de morele standaarden van het Israelische leger en het volk van Israel, maar dat bij het bepalen van de strafmaat moest worden meegewogen dat de drie een uitstekende staat van dienst hadden, dat zij onder moeilijke omstandigheden hadden moeten optreden, dat zij het jongetje geen kwaad hadden willen doen en dat een zwaardere straf hen zou kunnen hinderen in hun carrière. 
De twee veroordeelde sergeants van de Givati-brigade toonden zich, evenals vrienden en collega's van hun onderdeel, opgetogen met deze belachelijk lage straf.
In Gaza gaf het slachtoffer, de nu 11-jarige Majed Rabah, er blijk van dat hij intussen een goed begrip heeft gekregen van hoe de wereld voor hem en zijn medemensen in elkaar zit. 'Ze hadden een gevangenisstraf van een een jaar of twee moeten krijgen,' verklaarde hij tegenover het persbureau Reuters, 'Als een Israelisch kind aan hetzelfde was blootgesteld, was de hele wereld tegen ons in actie gekomen. Maar als het een Palestijns kind is, dan gebeurt er niets.'  
Nog een bewijs voor de stelling van Majed wordt geleverd door Jared Malsin, de in januari 2010 door Israel het land uitgezette hoofdredacteur van de Engelse sectie van het Palestijnse persbureau Ma'an News.
Malsin, die nu in Gaza verblijft, deed een follow up van een beschieting door het Israelische leger op 13 september, waarbij een grootvader, diens kleinzoon en een vriendje werden gedood (hier te vinden op mijn blog). Malsin geeft gruwelijke aanvullingen: De Israeli's schoten om te doden (ze gebruikten munitie met flechettes, kleine pijltjes die eigenlijk zijn bedoeld om tegen militaire hardware te gebruiken). Ze hadden geen enkele reden om aan te nemen dat het om 'strijders/terroristen' zou gaan (de drie zaten in open terrein van waaruit niemand het in zijn hoofd zou halen een aanval op Israel te lanceren), en hun aanval doodde niet alleen drie mensen maar ook 29 van de 30 schapen van de betreffend familie. Voor Malsin's verhaal klik hier.

Leger Israël wil in toekomst burgerslachtoffers ´nog verder beperken´

Fosfor over Gaza

Het Israëlische leger heeft veranderingen aangebracht in zijn manier van opereren. Dat staat in een rapport van 37 pagina's  dat maandag is aangeboden aan het bureau van secretaris-generaal Ban Ki Moon van de Verenigde Naties.  De maatregelen zijn een reactie op een resolutie van de VN waarin werd aangedrongen op een geloofwaardig onderzoek  naar de aanval op Gaza van december 2008- januari 2009 waarbij ongeveer 1400 mensen omkwamen, van wie veruit de meesten burgers.  
In het rapport, dat integraal op de website staat van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Jeruzalem, staat dat het gaat om 'operationele veranderingen om nog verder burgerslachtoffers en schade aan bezittingen van burgers te beperken'. Daarvoor is onder meer bepaald dat het beschermen van burgers en van bezittingen van burgers een 'integraal onderdeel is van de taak  van een commandant van het Israëlische leger'.  Zo wordt als concrete maatregel aan iedere gevechtseenheid een officier voor humanitaire aangelegenheden toegevoegd. 
Een ander punt is dat Israël in het rapport zegt voortaan meer restricties te willen gaan toepassen op het gebruik van witte fosfor. Witte fosfor is onder de geldende internationale bepalingen verboden in bevolkte gebieden, maar werd desondanks door Israël in Gaza in grote hoeveelheden ingezet. Onder meer wordt - wat eerst was ontkend - nu toegegeven dat witte fosfor was gebruikt bij een beschieting van het UNWRA-hoofdkwartier waarbij grote voedselvoorraden in vlammen opgingen.  Israël, dat betoogt dat het gebruik van witte fosfor wél legaal is, wil nu gaan werken met 'bufferzones' waarbinnen dit middel om rookgordijnen op te werpen niet wordt ingezet. 
Tevens wordt in het rapport gezegd dat Israël nu naar 47 gevallen die zich in Gaza hebben voorgedaan een strafrechtelijke onderzoek heeft ingesteld. Dat is 11 meer dan in januari. In een rapport dat een onderzoeksteam onder de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone in september afrondde voor de VN,  werd geconstateerd dat zowel Israël als Hamas zich waarschijnlijk aan oorlogsmisdaden schuldig hebben gemaakt. De Algemene Vergadering stelde in november in een resolutie dat zowel Israël als de Palestijnen een geloofwaardig onderzoek dienen te starten naar de gang van zaken.
De Israëlische reactie geeft de cynische blogger die ik ben aanleiding om vast te stellen dat ook ´het meest morele leger van de wereld´ blijkbaar nu tot de conclusie komt dat het verlies van burgerslachtoffers ´nog verder beperkt kan worden´, terwijl eerder was gezegd dat Israël in dat opzicht al 'al het mogelijke had gedaan'. 
Ook de Palestijnse Autoriteit heeft overigens een rapport ingeleverd bij Ban Ki Moon, maar de inhoud daarvan is nog niet openbaar. De VN moet nog reageren op de rapporten. 

Zuid-Afrikaanse Joodse leiders halen bakzeil: Goldstone is wèl welkom

 Cartoon van Jonathan Shapiro (Zapiro) in the Zuidafrikaanse Guardian and Mail

Blogger Richard Silverstein (Tikkun Olam) meldt dat de actie van bloggers zoals hijzelf tegen het bannen van rechter Richard Goldston van de bar mitva van zijn kleinzoon in Johannesburg succes heeft gehad. Een van Silverstein's Zuid-Afrikaanse contacten schreef hem dat de Joodse bestuurders na de negatieve publiciteit van de afgelopen dagen (onder meer de brief van enkele tientallen Amerikaanse rabbijnen, zie mijn engelstalige blog) de koppen bij lekaar hebben gestoken. Het begon ermee dat de Joodse leiders in Kaapstad afstand namen van de beslissing van de Joodse leiders in Johannesburg. En vervolgens haalden de bestuurders in Johannesburg bakzeil:
  Today Judge Goldstone circulated a statement from the Board of Deputies (the same body which claimed it had nothing to do with his banning) which welcomed his attendance at the bar mitzvah. The Board committed to no protests at the ceremony and invited Goldstone to address the board on the subject of his UN report on the Gaza war. A victory all around:

“The SA Jewish Board of Deputies (SAJBD) is pleased to announce that, following consultation between all the parties involved, an agreement has been reached confirming Judge Richard Goldstone attending his grandson’s forthcoming barmitzvah [sic] ceremony.
It was agreed that a meeting hosted by the SA Zionist Federation would take place between Judge Goldstone and leadership of the SA Zionist Federation and other Jewish Communal representatives to discuss the Jewish community’s response to the report of the Commission chaired by Judge Goldstone last year and for Judge Goldstone to give his perspectives on the issue.
It was further confirmed that Judge Goldstone would attend his grandson’s barmitzvah and that there would be no protests associated with the barmitzvah.
The SAJBD respectfully requests, in light of the agreement reached, that all parties immediately desist all public activities on this matter so that the young man’s barmitzvah celebration can be returned to the privacy and dignity that it deserves.
Judge Goldstone said that “I am delighted that I will attend the barmitzvah of my grandson.”"

Kortom Goldstone is welkom, er zullen geen protestdemonstraties gehouden worden en hij zal in het kader van zijn bezoek tijdens een bijeenkomst met de Zuid-Afrikaanse Zionistische Federatie en de leiders van de gemeenschap een toelichting zal geven op het Goldstone-rapport van verleden jaar.

Silverstein meldt nog dat zijn Zuid-Afrikaanse contact hm toevoegt dat  This whole event has been an unmitigated PR disaster for the Board, the Zionist Federation, and the Chief Rabbi. Dat kunnen we best geloven. Maar het is ook een ongekende overwinning voor de 'blogging-community' onder wie niet in de laatste plaats Silverstein zelf.

Goldstone gebannen bij bar mitswa van zijn kleinzoon

Wat in Nederland Wilders-adept Markuszower niet zal gaan lukken - een cherem (ban) uitspreken over mensen die achter het Goldstone-rapport staan - heeft zich intussen wel voltrokken in Zuid-Afrika. En het betreft rechter Goldstone zelf.
Richard Silverstein pikte het nieuws op dat Goldstone begin volgende maand niet welkom is bij de bar mitswa viering (het kerkelijk meerderjarig worden) van één van zijn kleinzoons in een synagoge in Johannesburg. Leden van de SAZF (South African Zionist Federation) verzetten zich tegen Goldstone's bezoek en waren van plan buiten de synagoge te gaan demonstreren. Op dat nieuws volgden onderhandelingen tussen de opperrabbijn van de synagoge, de voorzitter van de SAZF en de leider van het Beth Din (rabbinale rechtbank), rabbijn Moshe Kurtstag. De uitkomst daarvan was dat Goldstone niet bij  de bar mitswa zal zijn.   .

Rabbijn Kurtstag bevestigde dat het Beth Din  bij onderhandelingen betrokken was geweest, zij het informeel en zonder dat een rechterlijke uitspraak was gevraagd. 'Ik weet dat dat er heftige gevoelens heersten in sjoel, een boel woede. Ik hoorde ook dat de SAZF een protest buiten de sjoel wilde organiseren, maar ik denk dat de redelijkheid heeft gewonnen,' aldus de rabbijn.
Kurtstag zei dat naar zijn mening 'Goldstone niet alleen Israël maar de hele Joodse wereld een buitengewoon slechte dienst heeft bewezen. Zijn naam is gebruikt door vijandige elementen in de wereld tegen  Israël en dat kan het antisemitisme vergroten. Ik begrijp dat hij een rechter is, maar hij had het verstand moeten hebben dat hij niet zomaar alles kan zeggen en dat hij zich had moeten terugtrekken. De mensen zijn hierdoor geraakt, zij geloven dat hij Israël in gevaar heeft gebracht en wilden niet dat hem eer werd bewezen (in de synagoge). Ik denk dat de overeenkomst een verstandige was, die alle onplezierigheden vermijdt.'

Goldstone zelf hield zich, vanuit Washington waar hij verblijft, op de vlakte: 'Ik heb besloten in het belang van mijn kleinzoon de ceremonie in de synagoge niet bij te wonen.


En dat heet dan 'de redelijkheid heeft gewonnen' en een 'overeenkomst die alle onplezierigheden vermijdt'. Jawel, een rechter die mede aan de wieg heeft gestaan van het Zuid-Afrika van na de apartheid, die zijn sporen verdiend heeft als aanklager in Ruanda en Joegoslavië-processen. Die opkomt voor het vervolgen van oorlogsmisdaden - 'omdat dat,' zoals hij zegt, 'de lessen zijn van de Holocaust' - die rechter wordt geweerd van de bar mitswa viering van één van zijn kleinzoons. Is dat  het vermijden van 'onplezerierigheden'? Ik kan me moeilijk overeenkomsten in dit genre voorstellen die kleinzieliger, onredelijker, schandelijker en onplezieriger zijn. Wat een vertoning maken die Kurtstag en zijn mede-Joodse leiders van het jodendom dat toch is bedoeld als een stelsel van ethisch hoogstaande regels. Zou iemand die mensen erop willen wijzen dat de Middelleeuwen achter ons liggen en dat de tijd dat het jodendom een tribale aangelegenheid was toch echt een paar eeuwen geleden voorbij had horen te zijn?
Gelukkig namen ook Zuid-Afrikaanse collega rechters van Goldstone het voor hem op. Rechter Dennis Davis zei het ongehoord te vinden als de familie onder druk is gezet. 'Zijn we nu zover gekomen dat we een cherem plaatsen op iemand als hij iets doet of zegt dat ons niet aanstaat? Welk recht hebben we om dat te doen?' En de voormalige president van het Zuid-Afrikaanse hooggerechtshof Arthur Chaskalson zei dat het 'schandalig' was om een grootvader te dwingen om weg te blijven bij de bar mitswa van zijn kleinzoon. 'Als het juist is dit de instemming heeft van de leiders van de Joodse gemeenschap in Zuid-Afrika dan treft dat henzelf  meer dan rechter Goldstone. Ze zouden hun hoofd diep in schaamte moeten buigen.'
Daar valt wat mij betreft niet veel aan toe te voegen.

VN-Raad Mensenrechten: commissie moet toezien op ´Goldstone onderzoek´ Israël en Palestijnen

De Raad voor de Mensenrechten van de VN heeft donderdag een voorstel aangenomen voor het instellen van een commissie die moet toezien op Israëlische en Palestijnse onderzoeken naar schendingen van het oorlogsrecht en van de mensenrechten ten tijde van de Israëlische operatie ´Cast lead´ in Gaza.
De VS en enkele Europese landen, waaronder Italië en Nederland stemden  tegen de resolutie die was ingediend door Arabische en islamitische staten. Groot-Brittannië, Frankrijk, Japan, Noorwegen en zeven andere landen onthielden zich van stemming. De overige leden van de 47-landen tellend Raad stemden voor.
De Hoge Commissaris voor de mensenrechten, Navi Pillay, kreeg de opdracht de commissie van onafhankelijke experts te benoemen die moet nagaan of  Israël en de Palestijnen zich houden aan de aanbevelingen van het rapport Goldstone, dat aanwijzingen voor het begaan van oorlogsmisdaden vond en aanbeval dat beide partijen zelf een onafhankelijk onderzoek doen. Hoge Commissaris Pillay rapporteerde in haar meest recente rapport over Israël en de bezette gebieden dat beide zijden wat dat betreft in gebreke blijven.

Eerder nam de raad vier andere resoluties aan.De VS stemden in alle vier de gevallen tegen, terwijl 15 landen, waaronder de EU-landen, zich onthielden. Eén resolutie ging over ernstige schendingen van de mensenrechten in de bezette gebieden en eiste dat Israël de bezetting opgeeft. Ook eiste deze resolutie dat Israël stopt met het aanvallen van Palestijnen en  de systematische vernieling van hun cultureel erfgoed; stopt met alle militaire operaties in Palestijns gebied en de blokkade van Gaza opheft. 
Een tweede resolutie, tenslotte, eiste dat Israël stopt met het bouwen van nederzettingen. De derde veroordeelde Israël voor de ´systematische verkrachting van de rechten van de mensen op de Golan Hoogvlakte´. Tenslotte werd ook een resolutie aangenomen waarin werd geëist dat Israël de inwoners van Gaza schadeloos stelt voor de schade geleden tijdens de .inval in december 2008-januari 2009.

108 Miljard hulp van de VS, plannen voor 50.000 nieuwe huizen in Jeruzalem en andere 'Israel Facts'

H

Har Homa. Awraham Burg noemde dit soort bouwen - jaren geleden - eens tegenover mij 'Heil Hitler architectuur'.

Met een knipoog naar de rechtse Israëlische organisatie die zich Israel Facts noemt (maar de feiten altijd  verdraait) zet ik hier wat èchte feiten onder elkaar. Het  was een beetje teveel vandaag om er aparte items van te maken. .

Amerikaanse hulp
Een - voorzichtige - rekensom komt erop uit dat alle hulp die de USA sinds de stichting van de staat aan Israël heeft gegeven 108 miljard dollar bedraagt: 

The Washington Report on Middle East Affairs (WRMEA) conservatively estimates cumulative total direct U.S. aid to Israel at $107.961 billion.

Hoeveel Afrikaanse landen zouden met zo'n bedrag een welvarende mogendheid zijn geworden?


50.000 huizen
De krant Ha'aretz meldt - min of min naar aanleiding van de bekendmaking dat Israël opnieuw 1600 woningen in Oost-Jeruzalem gaat bouwen - dat in totaal plannen voor ongeveer 50.000 nieuwe woningen in Jeruzalem in verschillende stadia van planning, voorbereiding en goedkeuring verkeren. Het leeuwendeel van die nieuwbouw komt in Oost-Jeruzalem  - aan de Palestijnse kant van de groene lijn om het zo te zeggen - aangezien volgens natuurbeheerders uitbreiding naar het westen om milieuredenen onwenselijk is.(Ter oriëntatie een huis wordt gemiddeld door ongeveer vier personen bewoond, zodat de uitbreiding ongeveer 200.000 mensen zal betreffen). Men hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen dat dit de mogelijkheid van een twee statenoplossing tot nul reduceert.
De NGO Ir Amim (Stad van de Volkeren) voegt eraan toe dat 20.000 van de woningen in een vergevorderde staat van planning verkeren. Onder meer zijn er 

construction plans in advanced stages of approval for Gilo (3,000 housing units), Har Homa (1,500), Pisgat Ze'ev (1,500), Givat Hamatos (3,500), Ramot (1,200), Armon Hanetziv (600) and Neveh Yaakov (450). 

Gaza-misdaden 
 Ynet meldt dat opnieuw twee militairen in staat van beschuldiging zijn gesteld naar aanleiding van daden gepleegd tijden de inval in Gaza in januari 2009. De twee - van de Givati Brigade - worden ervan beschuldigd hun autoriteit te buiten te zijn gegaan en zich onbehoorlijk te hebben gedragen door een negenjarig jongetje opdracht te hebben geven twee zakken te openen waarvan zij dachten dat die explosieven zouden kunnen bevatten. Hun vergrip valt in een lichte categorie. Zij kunnen maximaal een jaar gevangenisstraf krijgen. Tot nog toe werd één soldaat - ook van de Givati Brigade - wegens vergrijpen tijden de Gaza-inval veroordeeld Hij kreeg enkele maanden gevangenis voor  het stelen en gebruiken van een creditcard.


Racisme
Een opinieonderzoek van het bureau Maagar Mochot onder 536 scholieren scholieren van 15-18 jaar geeft aan dat ongeveer de helft van de middelbare scholieren in Israël vindt dat Arabieren geen gelijke rechten hoeven te hebben. Een meerderheid van 57 % vond bovendien dat Arabieren geen kandidaat voor de Knesset, het parlement, kunnen zijn. Vooral religieuze  scholieren bleken in overweldigende meerderheid racistisch:  

In response to the question of whether Arab citizens should be granted rights equal to that of Jews, 49.5 percent answered in the negative. The issue highlighted the deep fault lines separating religious and secular youths, with 82 percent of religious students saying they opposed equal rights for Arabs while just 39 percent of secular students echoed that sentiment.
The secular-religious gap was also present when students were faced with the question of whether Arabs should be eligible to run for office in the Knesset. While 82 percent of those with religious tendencies answered in the negative, 47 percent of secular teens agreed. In total, 56 percent said Arabs should be denied this right altogether.

Europees parlement achter het Goldstone-rapport

Het Europese parlement heeft woensdag met een kleine meerderheid zijn steun betuigd aan het Goldstone-rapport en de 27 lidstaten opgeroepen te volgen of en hoe Israël en de Palestijnen onderzoek doen naar het bedrijven van mogelijke oorlogsmisdaden tijdens de inval in Gaza van december 2008-Januari 2009.

The resolution backed the findings of a UN-appointed expert panel chaired by South African Judge Richard Goldstone, which concluded that both sides committed war crimes and possible crimes against humanity during the war that began in December 2008 and ended in January 2009.

The parliamentary move, which would give the EU an unprecedented role in evaluating the progress of Israel's war crimes probe, was sharply criticized by Israel. "We find this resolution flawed and counterproductive," said Yoel Mester, spokesman for Israeli mission to EU. "While other players are striving to support the peace process and to start the proximity talks between Israel and Palestinians, it is regrettable that the European Parliament chooses to concentrate on a highly controversial issue."

Uit het commentaar van het Israëlische ministerie blijkt dat het toen nog niet op de hoogte was van het besluit van de Palestijnse Autoriteit om, na overleg met de ministers van Buitenlandse Zaken van de Arabische Liga af te zien van 'proximity talks' met Israel na de beslissingen om 112 huizen te bouwen in de nederzetting Betar Illit en nog eens 1600 in Oost-Jeruzalem.