Verklaring van ruim 200 prominenten moet de IHRA-definitie van antisemitisme vervangen

 Heeft de wereld behoefte aan weer een nieuwe verklaring over wat antisemitisme is?  Ja, blijkbaar. Meer dan 200 (vrijwel allemaal joodse) onderzoekers werkzaam op het gebied van antisemitisme, Holocauststudies, Joodse studies of studies omtrent Israel en Palestina (met onder hen de nodige klinkende namen) zijn op 25 maart gekomen met een ''Jerusalem Declaration''. En waarom? Ze zeggen het in hun voorwoord: hun verklaring is bedoeld als alternatief voor de zogenoemde IHRA-Definitie., die onder druk van de Israellobbies overal ter wereld al op veel plaatsen is aangenomen. 

''Deze verklaring is een antwoord aan de ''IHRA Definitie'','' schrijven zij, ''het document dat in 2016 werd aangenomen door de 'International Holocaust Remembrance Alliance'. Omdat de IHRA Definitie in belangrijke mate onduidelijk is en reden tot verschillende soorten uitleg geeft, heeft zij aanleiding gegeven tot verwarring en tweedracht gezaaid, wat het gevecht tegen antisemitisme heeft verzwakt.'' [.....] ''Wij bieden onze  niet juridisch bindende Verklaring aan als een alternatief voor de IHRA-Definitie. Instellingen die de IHRA-Definitie al hebben aangenomen kunnen onze tekst gebruiken als een middel om haar te interpreteren.''    

De Verklaring geeft vervolgens een eigen definitie: ''Antisemitisme is discriminatie, vooroordelen, vijandigheid of geweld tegen joden omdat ze joods zijn (of  tegen joodse instellingen omdat ze joods zijn). (''Antisemitism is discrimination, prejudice, hostility or violence against Jews as Jews (or Jewish institutions as Jewish''). Voor mij zou dat genoeg zijn, de definitie zou moeten volstaan. De Jeruzalem Verklaring vult dat echter aan met de manieren waarop antisemitisme zich kan manifesteren: in de vorm van generalisaties, door het leggen van een relatie tussen joden en ''het kwaad'' (joden staan voor een verborgen macht waarmee ze hun eigen agenda najagen, bezitten alle banken, de media, of verspreiden ziektes). Of in de vorm van woorden, plaatjes of daden, dan wel in ''code-vorm'' (de Rothschilds regeren de wereld), en tenslotte door de Holocaust of de ernst ervan te ontkennen. (De verklaring zelf is uiteraard wat uitvoeriger, zij is hier na te lezen).

Het belangrijkste deel van de verklaring bestaat echter uit zaken die NIET antisemitisch zijn (en in de IHRA-definitie veelal wel). Dat zijn: het steunen van de Palestijnse mensen-  en nationale rechten onder de internationale wetgeving, het bekritiseren of bestrijden van het zionisme, of het pleiten voor een hele reeks aan oplossingen (één staat, een federatie, noem maar op) van de Israelisch-Palestijnse kwestie tussen de Middellandse Zee en de rivier de Jordaan. Ook op argumenten gebaseerde kritiek op Israel is niet antisemitisch, inclusief het wijzen op omstreden zaken als rassendiscriminatie, of op historische parallellen met andere landen, waaronder apartheid en bijvoorbeeld 'settler-colonialism' (de manier waarop de Amerikanen de Indianen behandelden, zeg maar).Verder wordt expliciet gesteld dat de boycot van Israel, BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) niet - zoals Israel zelf en alle Israel-lobbies overal stellen - antisemitisch is. En tenslotte dat politieke uitspraken niet gematigd, proportioneel of redelijk behoeven te zijn om bescherming te genieten onder het Recht op Vrije Meningsuiting., omdat redelijk en onredelijk niet altijd samen vallen met niet of wel antisemitisch.  

Grapperhaus benoemt antisemitismebestrijder. Hem wacht een mijnenveld

Minister Grapperhaus van Veiligheid en Justitie heeft de knoop doorgehakt en ook voor Nederland een ''Coördinator Antisemitismebestrijding'' benoemd. Grapperhaus nam zijn besluit na een campagne van de Kamerleden Segers (CU) en Ysilgöz (VVD) om op deze wijze op te treden tegen het ''almaar toenemende antisemitisme'', waar een meerderheid van de Tweede Kamer zich uiteindelijk achter schaarde.

Verdoner (foto van Twitter)

De nieuwe functionaris is  - verrassend genoeg - Eddo Verdoner die voorzitter is van het Centraal Joods Overleg (CJO), het samenwerkingsverband van joodse organisaties in Nederland. Zijn benoeming gaat op 1 april in en is voorlopig voor een jaar. Daarna wordt de balans opgemaakt. Voor hij in functie treedt zal hij aftreden als CJO-voorzitter, waarbij zijn taak wordt overgenomen door vice-voorzitter Ronny Naftaniel.

Verdoner zelf geldt als een redelijk persoon, maar het CJO heeft wel de antisemitismedefinitie van de 'International Holocaust Remembrance Alliance' (IHRA) omarmd die vrijwel alle fundamentele kritiek op Israel als antisemitisch bestempelt. Ook is het CJO van mening dat BDS, het boycotten van Israel waartoe een keur aan Palestijnse organisaties in 2005 besloot, antisemitisch is. Dat zijn niet bepaald garanties dat hij de vrijheid van meningsuiting zal respecteren en dat er geen problemen gaan ontstaan. De commentaren in het Nieuw Israelietisch Weekblad (NIW), Jonet.nl, de spreekbuis van het CJO, en het CIDI geven geen reden tot optimisme. Het CIDI zegt zich te verheugen op samenwerking met Verdoner, wat bij de slaafse wijze waarop het CIDI zich achter de huidige Israelische regering opstelt en haar ogen sluit voor mensenrechtenschendingen niet geruststellend klinkt. Verdoner is trouwens ook bestuurslid bij het CIDI. Het NIW en Jonet geven evenmin reden tot vreugde. Allebei wijzen ze erop dat Verdoner bij het invullen van zijn functie te rade kan gaan in Duitsland, waar al zo'n coördinator bestaat in de persoon van Felix Klein. 

De fout van joodse organisaties: ze vielen uiteindelijk alleen over Baudets antisemitisme

De neergang van Thierry Baudet heeft wat rumoer veroorzaakt in joods-Nederland. Dat hield men hem voor een bondgenoot, een vriend, een medestrijder tegen de de mensen die kritische dingen zeggen over Israel. Dat wás Baudet natuurlijk ook. In zijn nationalistische wereldbeeld was best  plaats voor een ander volk dat te vuur en te zwaard zijn homogeniteit wil bewaren, ook al was het niet boreaal. Dat zich  in zijn strijd niet al te veel gelegen liet liggen aan internationale wetten en bezwaren. Mensenrechten en internatiopnale wetten, daar was Thiery ook niet zo voor.     

Maar ja, toen bleek dat in zijn jeugdbeweging ook antisemitische en nazistische sympathieën de ronde deden. Vervolgens kwam uit - wie had dat nou ooit gedacht - dat Baudet zelf ook niet vies was van  anti-joodse complot-theorieën en antisemitische terminologie. Dat leidde tot zijn val en het CIDI en het NIW deden vervolgen of het ze niet aanging. Beide hadden het Forum aan hun borst gekoesterd. Beide wilden ze - begrijpelijkerwijze - ook niet graag toegeven dat ze het fout hadden gehad. Het NIW schreef stukjes dat je toch maar moet uitkijken want antisemitisme is overal, ter rechterzijde, en ook vooral bij links. Later zei de redactie dat  ze ook de afgelopen jaren ''tientallen'' stukken hadden geschreven om te waarschuwen tegen antisemitisme van rechts. Helaas echter was daar maar eentje kritisch van over Baudet, en dat verscheen heel recent. Baudet had bovendien ruim de gelegenheid gekregen om het weer te ontkrachten. 

De reactie van het CIDI bestond uit een stuk van directeur Hanna Luden in Trouw, dat jammer genoeg  ongeveer samenviel met Baudets val. Vervolgens verscheen ook een lang betoog dat het CIDI de afgelopen zomer omstandig had geprobeerd zicht te krijgen op de antisemitische toestanden bij de jeugd van Baudet. Helaas was dat niet gelukt. Het Forum zag het niet zo zitten. Het CIDI schreef dit overigens niet zelf. Het stond op Jonet.nl  dat tegenwoordig subsidie krijgt van het Centraal Joods Overleg, het - niet-democratisch gekozen college van  leiders van joods Nederland en nu een soort CJO-orgaan is.

Voor de Britse Labourpartij heet opkomen voor de Palestijnse rechten weer gewoon antisemitisme

Keir Starmer (Foto Wikipedia)

De Britse Labourpartij is "gered". Na Corbyn, de linkse vroegere leider die de Nationale Gezondheidszorg in ere wilde herstellen,  de spoorwegen, de water- en energiebedrijven en de post en de nutsbedrijven die in de jaren '80 ten prooi vielen aan de privatiseringsdrift van Margaret Thatcher, wilde hernationaliseren, en een halt wilde toeroepen aan de privé financiering van overheidsbestedingen, is er vorige week een kandidaat gekozen die vooral de steun had van rechts en het midden.
"Sir"Keir Starmer is de kandidaat die het vertrouwen in de partij moet herstellen, dat blijkens de desastreuze uitslag van de jongste parlementsverkiezingen zo zwaar geleden had. Hoe Starmer dat gaat doen zal in de komende tijd blijken. Maar dat hij een koers zal meebrengen die meer doet denken aan het ''realisme'' van de tijden van Blair en Miliband dan aan het  revolutionaire elan van Corbyn is al duidelijk uit de eerste keuzes van ministers voor zijn schaduwkabinet. Het zijn figuren die geen deel hadden aan de nieuw linkse wind die Corbyn na zijn verkiezing in de partij bracht en die voor een ongekende ledenwinst zorgde, tot boven de 500.000.

Britse joden gooien opperrabbijn in de strijd en schalen anti-Corbyn hetze op naar fase 2,0

 In het zicht van de verkiezingen van 12 december, die bepalend zullen zijn voor de vraag 'Brexit ja of nee en zo ja hoe', heeft het Brits-joodse establishment nog een schepje bovenop haar anti-Labour hetzes gedaan. Na een campagne van enkele jaren, na een opmerkelijk beroep op niet-joodse lezers van het weekblad Jewish Chronicle om vooral niet op Labour te stemmen, heeft nu ook de Britse opperrabbijn een duit in het zakje gedaan.

Ephraim Mirvis (Foto Wikipedia)

''De vraag die mij nu het vaakst wordt gesteld luidt: ''Wat moet het worden met de joden en het jodendom in Groot-Brittannië als de Labour-party de nieuwe regering gaat vormen,'' schreef deze Ephraim Mirvis maandag af in een column  in The Times. ''De angst is gerechtvaardigd.
[ --]  Een nieuw vergif - dat  gesanctioneerd werd vanaf de top - heeft wortel geschoten in de Labour party.'' Mrivis noemt ''banden met diegenen die haat tegen joden hebben geventileerd'', en ''vriendschap'' met diegenen die ''hebben opgeroepen joden te doden'' (een verwijzing naar het feit dat Corbyn het jaren geleden een keer had over ''onze vrienden'' van Hamas en Hezbollah) en vervolgt:  ''Het leiderschap van de partij heeft nooit begrepen dat het feit dat ze faalden niet een procedurekwestie was, die kon worden rechtgetrokken door nieuwe staf aan te trekken of nieuwe processen in te voeren. Het was hun fout om dit niet te zien als een menselijk probleem in plaats van een politiek probleem. Het was een gebrek aan cultuur, een gebrek aan leiderschap.'' Hij vraagt zich vervolgens af  ''Hoe ver is te ver? Hoezeer moet een leider van hare majesteits oppositie betrokken zijn in vooroordelen om ongeschikt verklaard te worden voor het ambt?''

Britse joden schalen hun anti-Corbyn hetze op naar een volgende fase

Voorpagina van The Jewish Chronicle van 7 november 2019.

Engeland houdt binnenkort verkiezingen en wat een verademing zou het zijn als de fantast Boris Johnson zou worden afgelost door Jeremy Corbin. Niet dat Corbin meteen een oplossing kan bieden voor het Brexit-moeras waarin de Britten zichzelf hebben gemanoeuvreerd, want ook Labour is tezeer verdeeld om een duidelijk ''remain'' van Corbyn te kunnen verwachten. Maar een wat realistischer benadering zou geen kwaad kunnen. En een beetje socialer beleid in Engeland is ook wel wat waard.
Behalve als je een jood bent dan, volgens de Jewish Chronicle. Volgens dit weekblad is dat de mening van 87% van de Britse  joden. The Chronicle heeft zich al flink wat jaren veel moeite gegeven om Corbyn aan te merken als een antisemiet en tot de grond toe af te branden. Voor de gelegenheid heeft het ditmaal zijn voorpagina gereserveerd (met de boven dit stukje getoonde kop), om nu ook alle Britse niet-joden te proberen over te halen bij de komende verkiezingen toch vooral niet op Labour te stemmen. Want ....
Ja wat eigenlijk? Worden de joden dan massaal opgesloten? Het land uitgezet? We moeten dat zelf maar bedenken.

Rapport Israelische minister Erdan toont aan: zo ridicuul is de IHRA-definitie in de praktijk

Het is een verleidelijk idee om iets te vertellen over het rapport dat Israels minister Gilad Erdan (van Strategische Zaken en ''Public Diplomacy") twee dagen geleden in Brussel openbaar heeft gemaakt. Het rapport heet  ''Behind the Mask, the Antisemitic Nature of BDS Exposed'', een titel die ik, denk ik, niet hoef te vertalen.   Het is mooi uitgegeven, met veel plaatjes. En het is samengesteld op een manier die een soort wetenschappelijke aanpak moet suggereren. Het heeft inleidingen van zulke boven alle verdenkingen van partijdigheid verheven figuren als de vroegere Israelische minister Nathan Sharansky en de Amerikaanse advocaat en Israel- apologeet Alan Dershowitz. Er is een stukje onder het kopje ''methodologie'' waaruit niemand  wijzer zal worden. En het geeft veel, heul veel, voorbeelden.

Internetblaadje Joods.nl brengt laag bij de grondse hasbara-journalistiek

Het online krantje ''Joods.nl'' meldt vandaag dat de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties heeft vastgesteld dat ''BDS fundamenteel een antisemitische organisatie [is]''.  Opmerkelijk nieuws. Waarschijnlijk een scoop van Joods.nl, want verder wordt het eigenlijk nauwelijks ergens gemeld.
 Het jubelende stukje op Joods.nl is van Joop Soesan, een ex-Nederlander die regelmatig aan het blaadje bijdraagt. Soesan meldt dat het rapport aanstipt dat het antisemitisme stijgend is ''van blanke racisten, waaronder neonazi’s, [en] leden van radicale islamitische groepen'' en dat er ook een toename is van links antisemitisme. Dan schrijft hij': ''Ook schrijft het rapport over de doelstellingen, activiteiten en effecten van de beweging Boycott, Divestment & Sanctions (BDS), die fundamenteel antisemitisch zijn.'' (vet van Soesan) Dus maar eens dat rapport ingezien. En wat staat er:

The Special Rapporteur further notes claims that the objectives, activities and effects of the Boycott Divestment Sanctions (BDS) movement are fundamentally antisemitic.

 Wie dat goed leest ziet dat de rapporteur, Ahmed Shaheed, ''vaststelt dat er beweringen zijn dat doelen, activiteiten en effecten van de Bocyott Divestment Sanctions (BDS) beweging fundamenteel antisemitisch zijn'' (cursief van mij. AbuP.). Er zijn beweringen. Dat is wel even wat anders dan zelf vaststellen dat BDS ook echt antisemitisch is.

Over de joodse heisa rond een column van de Vlaamse schrijver Verhulst in dagblad De Morgen

Door Jaap Hamburger

Herinnert u zich nog de serie smakeloze, schofferende, moreel
schunnige tweets die FvD-cory-fee (nou ja ‘fee’, heks) Nanninga
verspreid over jaren de wereld instuurde?
Auschwitz, Hitler, Mein Kampf, joden voor en joden na,
Nanninga lustte wel pap van haar eigen grollen en
‘geestigheden’.
Zij kreeg de totale absolutie - in de NRC! - van Luden de
directeur van het Cidi. ‘Smakeloos’, maar verder ‘niets aan de
hand’ vond die. En geen joodse haan die er nog naar kraaide.
Waarom? Nanninga is onvervaard ‘pro-Israël’ en dan wordt een
beetje antisemitisme - of een beetje boel - genadiglijk door de
vingers gezien. Steun de Israëlische bezetting, het verschaft u
een vrijbrief voor antisemitische streken. Het o zo
‘onafhankelijke’ Cidi volgt hierin trouw de Israëlische politiek
en Netanyahu in het bijzonder.
Maar wat als u - in de context volstrekt functioneel!- de spot
van de - joodse! - Gainsbourg over ‘ joodse neuzen’ citeert,
(citeert en niet: zelf bedenkt !)? Gainsbourg plaagde dat jood-
zijn wel geen godsdienst wezen kòn, want geen godsdienst ‘zou
zulke neuzen toestaan.’ Plastische zelfspot, en niemand die ooit
de staf over Gainsbourg gebroken heeft. Maar o wee, als u zich
dan, zoals Verhulst, tegelijkertijd heftig tegen de bezetting
keert, die zich immers deels juist beroept op ‘Bijbels-
godsdienstige legitimitatie’, waarvoor volgens
Gainsboug/Verhulst geen plaats is? Ja, dan zijn de Cidi-rapen
gaar! Dan wordt je ontmaskerd, als ‘antisemiet’.

Dimitri Verhulst lokt met scherpe column versleten teksten en Pavlov-gedrag uit

Hans Knoop (Twitter)

Ik was een paar dagen weg en kwam er niet aan toe, maar misschien kan het toch geen kwaad om toch nog aandacht te schenken aan Dimitri Verhulst, die er van wordt beticht onlangs in de Belgische krant De Morgen een antisemitische column te hebben geschreven. Verhulst is een bekroonde schrijver en zijn column, die in feite ging over het verschijnen van een boek met korte verhalen van Palestijnse schrijvers, was inderdaad scherp. Zo scherp dat de oud-journalist Hans Knoop, die optreedt als woordvoerder van de Belgische organisatie ''Forum der Joodse Organisaties (FJO, een verbond van ultra-religieuze en rechtse clubs ) vond dat er een aanklacht moest volgen. Of die er ook komt is de vraag, want een Belgische deskundige schreef iets later dat er volgens de Belgische wetten helemaal niks strafbaars is aan wat Verhulst schreef. 
Knoop had toen al zijn omstandige verhaal gelanceerd dat wat Verhulst deed niet het leveren van kritiek op Israel was, maar ''het beledigen van het Joodse volk''. Grote woorden, maar wie Knoop kent is waarschijnlijk niet verbaasd. In 2014 maakte ik mee hoe hij, op een avond bij de Liberaal Joodse Gemeente in Amsterdam over het boycotten van Israel, volhield dat de nederzettingen op de Westoever op den duur onontkoombaar gedoemd zouden zijn te verdwijnen.

Demonstratie ''Keppel op'' toont eindelijk het ware racistische gezicht van het CIDI

Er gebeuren vreemde dingen dezer dagen. In Duitsland is een ''Beauftragter'' die zich bezighoudt met antisemitismebestrijding tot de slotsom gekomen dat het dragen van een keppeltje gevaarlijk kan zijn. Het lijkt me een redelijk aanvechtbare opmerking van een functionaris met sowieso een nogal ''freischwebende'' opdracht, maar het sluit wel naadloos aan op het altijd licht naar paranoia neigende Joodse volksdeel. En de behoefte van veel rechtse politici om daarop in te spelen en er electoraal voordeel mee te behalen, natuurlijk.
Vandaar dus dat het CIDI, ons aller Israel-lobby bij uitstek en tevens onze eigen Nederlandse self-proclaimed antisemitisme bestrijder, onmiddellijk een demonstratie uitriep in Den Haag onder het motto ''Keppel op''. Wat gebeurde was dat (volgens eigen zeggen van het CIDI) zo'n 200 tot 250 mensen naar Den Haag togen. Onder hen - inderdaad - de nodige rechtse politici van VVD, CDA en christelijke partijtjes. Geheel volgens verwachting dus. Verder - en dat is op de foto's  te zien - bestonden de deelnemers in meerderheid uit de aanhang van de groep ''Christenen voor Israel'', de vaderlandse groep die het trouwst is aan het CIDI, onze Nederlandse christen zionisten. Compleet met hun eigen Israelische vlaggen en keppels waren ze naar het Plein in Den Haag getrokken, zodat de anti-antisemitisme demonstratie daarmee meteen het solide karakter kreeg van een demo voor Israel. Voor deze soort christenen  is dat namelijk hetzelfde: Joden en ''het bijbelse land Israel'' zijn voor hen synoniem. Vrijwel alle kritiek op Israel is daarom  ook automatisch antisemitisch.
En het CIDI? Dat staat eigenlijk op datzelfde standpunt.

Lachen om een rapport over 'institutioneel antisemitisme' bij Labour

Het CIDI (Centrum Informatie Documentatie Israel) citeert deze week een rapport van Alan Johnston, een Britse professor in dienst van BICOM, de zusterorganisatie van het CIDI in Groot-Brittannië,  waarin wordt gesteld dat de Britse Labourpartij ''institutioneel antisemitisch'' is. Het wordt misschien een beetje saai om nu alweer met het CIDI aan te komen, en met alweer een waslijst  beschuldigingen van antisemitisme aan het adres van Labour. Maar ik doe het toch. Omdat dit rapport veel vertelt over hóe de campagne tegen Labour wordt gevoerd en daar dingen over prijsgeeft die - ongetwijfeld onbedoeld -  bijna hilarisch aandoen.
Het rapport heet 'Antisemitic anti-Zionism: the root of Labour’s crisis. A submission to the Labour Party inquiry into antisemitism and other forms of racism'. Het staat vol van geleerde termen en moeilijke, wetenschappelijk aandoende redeneringen. Maar kort gezegd komt het  erop neer dat oude vormen van antisemitisme, zoals het antisemitisme dat werkt met 1) socialistische stereotypen van bijvoorbeeld de rijke kapitalistische Jood, of 2) de meer nazistische beelden van Joodse onvaderlandse leugenaars/lafaards/gierigaards, nu vaak een soort ontwikkeling hebben doorgemaakt. Die ontwikkeling is gegaan via de anti-imperialistische en anti-kolonialistische.atmosfeer van de jaren zestig. En daarvan is bij ''links'' (dus ook bij veel Labourites ) blijven hangen dat zionisme eigenlijk ook kolonialistisch en imperialisch waren en dus niet deugden. Dat kolonialistische/imperialistische beeld heeft zich, volgens Johnson, verbonden met de oudere vormen van antisemitisme en vervolgens een nieuwe hedendaagse vorm opgeleverd die volgens Johnson 3) 'antisemitisch antizionisme' moet worden genoemd.

Macron maakt IHRA-definitie nog onbruikbaarder met toevoeging ''antizionisme is antisemitisme''

President Macron hand in hand met de voorzitter van de CRIF, Francis Kalifat. (Foto CRIF)

De Franse president Emmanuel Macron heeft woensdag besloten dat Frankrijk de definitie van antisemitisme zal uitbreiden met ''anti-zionisme is antisemitisme''. Hij deed dat aan het jaarlijkse diner van de CRIF (Conseil représentatif des institutions juives de France)  de koepel van Joodse organisaties in Frankrijk (te vergelijken met het Nederlandse CJO) dat werd bijgewoond door 20 ministers en een schare aan binnen- en buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders. Volgens Macron is anti-zionisme één van de moderne vormen van antisemitisme.
Eerder had Frankrijk ook al de definitie van de ''International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA) aangenomen en Macron kwam met de uitbreiding van de definitie tegemoet aan de verzoeken van de CRIF om de definities aan te scherpen.Gelukkig ging hij echter niet zo ver dat de uitbreiding ook wordt opgenomen in het Franse strafrecht. Het zou er om gaan dat politie, rechters en docenten met de bredere uitleg beter mensen kunnen aanpakken die hun haat tegen Joden doen schuilgaan achter hun verwerping van Israël. De nieuwe definitie zou mensen er echter niet van moeten weerhouden de Israelische politiek te bekritiseren, volgens Macron.
Het is natuurlijk te prijzen dat de Franse president het antisemitisme te lijf wil gaan.

Joden in Nederland: keppeltjes onder de pet?

We staan er weer mooi op in Nederland. Waarschijnlijk is dit land erg antisemitisch. Dat zou je tenminste zeggen als je kijkt naar de uitkomst van een recent onderzoek van de Eén Vandaag televisie, samen met het Centraal Joods Overleg (CJO) onder 557 mensen.
Bijna de helft van de door deze twee organisaties 557 ondervraagden - namelijk 43% - heeft gemeld dat ze bang zijn om aan de buitenwereld te laten  blijken dat ze Joods zijn. Dat uit zich dan in het dragen van een pet of een hoed over hun keppeltje, of het verstoppen van hun kettinkje met Davidster onder een truitje of bloes. Veel ondervraagden zeiden dat volgens hen de uitingen van antisemitisme toenemen; 48 % zei dat ze situaties uit de weg gaan waar ze kunnen worden onthaald op antisemitische uitingen. 
Ik ontleen deze cijfers overigens niet aan een  Nederlandse krant - in Nederland werden de resultaten maandag gepubliceerd - maar de Israelische krant Haaretz. We staan er duidelijk weer mooi op in het buitenland.
Nog even wat verdere details:

Jabarin: activist en zelf een wandelend voorbeeld van lsraels schendingen van de mensenrechten

Shawan Jabarin.

Dit keer was hij niet in Den Haag om een document aan het Inter nationaal Strafhof  aan te bieden. ''Dat hebben we vorige week gedaan, namens meerdere mensenrechtenorganisaties. Daarover hebben we een statement gepubliceerd. Vijfhonderd pagina's over de roof in de bezette gebieden. Roof door de Israelische regering, door landbouw nederzettingen maar ook industrieën in de nederzettingen, Israelische regeringsintellingen en niet-regeringsondernemingen en tal van internationale ondernemingen en conglomeraties.''
''Het is een unieke zaak, het Strafhof heeft nooit eerder iets dergelijks gepresenteerd gekregen. Het is nieuw voor hen en het is belangrijk, ook voor het Strafhof zelf, om te zien hoe de interne discussies verlopen en hoe ze daarmee omgaan. Het betreft diefstal van land, water, steen uit steengroeven, en mineralen, waaronder olie en gas. Gas van voor de kust van Gaza en olie uit vijf kleine bronnen op de Westoever bij Rantis, de Majd 1 tot en met 5 die nu bijna zijn uitgeput. Het gaat om miljarden. Het is onderdeel van de Israelische politiek van on-ontwikkeling (de-development) van de Palestijnse economie. Ze laten niets over voor ons of de volgende generaties. Het is een oorlogsmisdaad.''
 Aldus Shawan Jabarin als ik hem vraag of hij ook voor het Strafhof in Den Haag was. Maar de directeur van de mensenrechtenorganisatie al-Haq in de bezette Palestijnse gebieden kwam ditmaal voor iets anders naar Nederland.

Britse Joden gebruiken Holocaust overlevende om Labourleider Corbyn zwart te maken

 Hajo Meyer

Laat ik vandaag eens beginnen met een citaat:
''Je moet wel een uitermate fijn ontwikkeld gevoel voor dialectiek bezitten om te kunnen bevatten dat de joodse staat, die is gesticht met het doel het anti-semitisme onschadelijk te maken, nu een van de belangrijkste oorzaken dreigt te worden van een nieuw verschijnsel, met name het anti-israëlisme. Het lijkt enigermate op het oude anti-semitisme, maar het is er geenszins mee identiek. Dat nieuwe gewas kan hier en daar nog wel voeding trekken uit oude wortels, maar de huidige politiek van de staat Israël voorziet erin dat het ook volslagen uit eigen kracht kan groeien. Dat het een schijn van gelijkenis vertoont met het ouderwetse anti-semitisme ligt vooral aan het feit dat zoveel joden naar buiten toe kritiekloos de Israëlische politiek onderschrijven - ook in gevallen waarin die de spot drijft met criteria van humaniteit en internationaal recht.''
Wie schreef dit? De in 2014 overleden vredesactivist Hajo Meyer. Het citaat is uit een essay over antisemitisme dat hij schreef voor een boekje bestaande uit bijdragen van een aantal leden van 'Een Ander Joods Geluid'. Het citaat is ineens weer heel actueel. Meyer duikt namelijk ineens op in de alsmaar doorzeurende soap in Groot-Brittannië dat de Labour Party een ''antisemitisme probleem'' zou hebben en dat partijleider Jeremy Corbyn er niet mee afrekent en misschien zelf ook wel antisemiet zou kunnen zijn. De jongste aflevering van deze soap is dat Corbyn excuses heeft gemaakt, nadat leden van het Joodse establishment, onder wie het parlementslid van Labour, John Mann, hem voor de voeten hadden gegooid dat hij in 2010 een bijeenkomst had bijgewoond in het parlement, The House of Commons, ter herdenking van de Holocaust, waar was gesproken door .... Hajo Meyer.

36 joodse organisaties wereldwijd: 'kritiek op Israel en BDS zijn niet antisemitisch''

Zo'n 36 Joodse organisaties van over de hele wereld hebben eindelijk de handen ineen geslagen. Ze hebben er de buik van vol dat kritiek op Israel, en actie tegen Israel, voortdurend maar ''antisemitisme'' worden genoemd. Zij noemen het van belang, zeker in een tijd waarin regeringen en politieke partijen zich steeds openlijker racistisch en fascistisch gedragen, om een onderscheid te maken tussen vijandigheid en vooroordelen tegen Joden enerzijds, en terechte kritiek op Israel en zijn onrechtvaardige optreden aan de andere kant.
De ondertekenaars zijn organisaties uit landen variërend van Israel tot en met de USA, Australië, Nieuw Zeeland, Argentinië, Brazilië en Zuid Afrika. In Europa gaat het om organisaties in  Nederland (Een Ander Joods Geluid en Gate48), Frankrijk, België, Engeland, Duitsland en Spanje.
De grootste organisatie is zonder meer Jewish Voice for Peace in Amerika met 200.000 sympathisanten.

Labour's nieuwe antisemitisme richtlijn: kritiek op Israel is niet langer taboe

De  leiding van de Britse Labour partij heeft ongeveer een week geleden een nieuwe ''Leidraad'' aangaande antisemitisme aangenomen en  -verrassing, verrassing - de achtergronden van de crisis rond het vermeende antisemitisme waar de Britse socialistische partij aan zou lijden, zijn daarmee meteen wat duidelijker geworden.
 De partij nam de definitie over van de ''International Holocaust Remembrance Alliance'' (IHRA ) die Nederland ook zou moeten aanvaarden volgens het CIDI en rechtse Israel fanaten, maar liet de punten die kritiek op Israel problematisch maken (en de definitie volgens ondermeer de Nederlandse regering onbruikbaar maken) weg. Uit de reacties kan je nu opmaken waar het gezeur in Labour al die tijd over ging. Rechts en het Joodse establishment zijn razend. Links en progressieve Joodse organisaties zijn opgelucht.
 Wat het establishment betreft: De voorzitter van de ''Board of Deputies'' (de leiders van de Joodse Gemeente), Marie van der Zyl, en Jonathan Goldstein, de voorzitter van de ''Jewish Leadership Council'' zeiden in een gekrenkte reactie dat het ''aan de Joden is zelf te bepalen wat antisemitisme is''. Zij merken op dat de Joodse gemeenschap in het Verenigd Koninkrijk de definitie van de ''International Holocaust Remembrance Alliance'' (IHRA) volledig heeft overgenomen en dat de Britse regering dat ook gedaan heeft, evenals ''the Welsh Assembly, het Schotse parlement, 124 plaatselijke organisaties en ''talloze regeringen overal er wereld''. Maar Labour deed dat dus niet. Volgens Van der Zyl en Goldstein is dat het onbegrijpelijk en laat Labour zo het weinige vertrouwen nog dat ''de Britse Joden hebben in de oprechte wil van Labour om het antisemitisme in de partij aan te pakken nog verder afbrokkelen''. 

Zo'n 300 beroemde Fransen ondertekenen dubieus manifest tegen antisemitisme

Ongeveer 300 beroemde Fransen hebben zich gesteld achter een manifest tegen het antisemitisme, dat er verantwoordelijk voor zou zijn dat in 10 jaar, sinds de moord in 2006 op de Frans-Marokkaanse Jood Ilan Halimi, in Frankrijk 11 Joden zijn gedood. Zij willen beslissende actie. 

Onder de 11 doden worden de doden gerekend die in 2012 vielen bij een Joodse school in Toulouse, de aanslag op de Hyperchacher in 2015 en de moorden op een 65-jarige vrouw in 2017 en recentelijk een 85-jarige (Mireille  Knoll).  Franse Joden zouden „25 keer meer kans lopen aangevallen te worden dan hun islamitische medeburgers”, volgens het manifest. Ook zouden 10 procent van de Joden, 50.000 mensen, in de streek rond Parijs (de Ile de France) gedwongen zijn geweest om te verhuizen omdat ze zich niet meer veilig voelden. Dat zou neerkomen op ''een ethische zuivering''.

Het manifest, dat is geschreven door de vroegere hoofdredacteur van de ''Charlie Hebdo", Philippe Val, verscheen afgelopen zondag in de krant Le Parisien. Onder de ondertekenaars waren politici  als Nicolas Sarkozy en Manuel Valls, artiesten als als Gérard Depardieu, Charles Aznavour en Françoise Hardy, filosofen als Bernard Henry Levy, Alain Finkielkraut en Elisabeth Badinter, enkele imams en opperrabbijn Haim Korsia.  

Hoe kritiek op Israel toch weer gewoon antisemitisch is en bepalend in de politiek

De kwestie die in Rotterdam het akkoord van GroenLinks, SP en PvdA met NIDA deed splijten, heeft waarschijnlijk een definitieve invulling gegeven aan de vraag wat in Nederland als antisemitisch wordt beschouwd: jodenhaat is vooral kritiek op Israel. Een simpele tweet van Nourdin al Ouali, de leider van NIDA, volstond om die partijen, op de SP na dan, van hun linkse voetstuk te doen vallen. Het was een ironisch bedoelde tweet uit 2014 waarin Ouali het opnam voor de ambtenares van Justitie Yasmine Haifi, die door Lodewijk Asscher (naar later bleek onterecht) was ontslagen, omdat ze in een tweet ISIS een door Israel bedacht complot had genoemd.
Wat zei Ouali in de tweet? Vergezeld van de  hashtaq ''vrijheidvanmeningsuiting'' trok hij een vergelijking tussen Israel en ISIS:

Het was scherpe kritiek, en misschien ook volgens sommigen te vergaande kritiek, maar dat wil niet zeggen dat er geen argumenten waren om het te verdedigen: