Israelische militairen schieten weer vrouw dood

Ansar Harasha

Israelische militairen hebben donderdag weer een vrouw doodgeschoten die volgens hen probeerde een soldaat te steken. Volgens een militaire woordvoerster was er ''een poging te steken'' bij een militair checkpoint bij het dorp Anabta in het noorden van de Westoever. De soldaten beantwoordden  deze poging door op de vrouw te schieten, waarbij ze werd gedood, aldus de woordvoerster. Niemand raakte gewond.
Het slachtoffer werd later geïdentificeerd als de 25-jarige Ansar Hussam Harasha, uit het dorp Qaffin ten noordoosten van Tulkarem. Zij was getrouwd en moeder van twee kinderen. Errab Foqoha, woordvoerster van de Palestijnse Halve Maan, vertelde Ma'an dat de Israeli's verhinderden dat een ambulance van de organisatie Ansar te hulp kwam. De bemanning van de ambulance zag haar liggen. Ze werd later meegenomen door een Israelische ambulance.

'Afghaanse regering blijft zwaar in gebreke bij verbetering rechten van vrouwen'

Afghaanse vrouwen protesteren tegen de in maart 2009 aangenomen nieuwe wet op de persoonlijke status die de rechten van sjiïtische vrouwen aan banden legt.


Hoewel de wijze waarop vrouwen werden achtergesteld onder het bewind van de Taliban een van de redenen was voor de invasie van 2001 in Afghanistan, is er in de afgelopen acht jaar weinig terecht gekomen van een verbetering van hun situatie. Het feit dat de regering de laatste paar jaar meer op conservatieve krachten is gebaseerd (lees: op tribale leiders en plaatselijke stamhoofden) heeft de situatie er niet beter  op gemaakt. Dat zegt Human Rights Watch in een 96 pagina tellend rapport over de situatie van de vrouwen in Afghanistan dat zondag is uitgekomen.
HRW onderscheidt vijf onderwerpen die zorg baren:
1) (Prominente) vrouwen die hun nek uitsteken hebben regelmatig te lijden van intimidatie en publieke aanvallen zonder dat daartegen wordt opgetreden,
2) Er is vaak sprake van fysiek en/of seksueel geweld,
3) Bij de meerderheid van de huwelijken gaat het om kind-bruiden en gedwongen huwelijken,
4) Vrouwen hebben nauwelijks toegang tot politie en justitie,
5) Vrouwen worden op alarmerende wijze achtergesteld op het gebied van onderwijs.
HRW meldt dat vrouwen die zich publiekelijk uitspreken routinematig last hebben van intimidatie en dreigementen. Ook is er sprake van fysiek geweld en moorden, die niet worden vervolgd. De moord op Sitova Ackakzai, een prominente voorvechtster van de mensenrechten, in april 2009, geldt als afschrikwekkend voorbeeld. Maar HRW geeft meer voorbeelden. Zo wordt een (anoniem) parlementslid geciteerd dat regelmatig bedreigingen ontvangt en die niet eens meer meldt aan de politie omdat er toch niets mee gedaan wordt, en een politievrouw, die meldt dat zij regelmatig bedreigingen op het leven van haar twee dochters ontvangt.
Wat het voorkomen van geweld betreft, zegt HRW dat een nationaal onderzoek aangaf dat 52% van de vrouwen fysiek geweld heeft ondervonden en 17% seksueel geweld. Een groot deel van de vrouwen doet geen aangifte omdat dat geen zin heeft of zelfs gevaarlijk kan zijn. HRW geeft als voorbeeld het geval van een vrouw die slachtoffer was geweest van een groepsverkrachting onder leiding van een lokale commandant. Zij had zich veel moeite gegeven om deze man te laten vervolgen, maar nadat hij was opgepakt, werd hij dankzij een presidentieel decreet weer in vrijheid gesteld. Korte tijd later werd haar man, die haar bij de juridische strijd had bijgestaan, vermoord.

Onder 16
HRW meldt verder dat onderzoek aangeeft dat meer dan helft van de Afghaanse bruiden onder de 16 is en dat 70 tot 80% van de vrouwen trouwt zonder dat hun toestemming is gevraagd. Meer dan de helft van de vrouwelijke arrestanten zit ook vast wegens overspel of 'weglopen van huis'. Aangaande onderwijs voor vrouwen meldt het HRW-rapport dat een meerderheid van de meisjes helemaal niet naar school gaat. Slechts 11% volgt onderwijs tot de negende klas (zeg maar: Mavo) en niet meer dan 4% maakt een middelbare school af.
HRW komt met het rapport, omdat, nu er veel aandacht uitgaat naar de 'nieuwe veiligheidsaanpak' van Obama, het wenselijk is dat ook gekeken wordt naar de aanpak van vrouwenrechten. HRW meldt terloops dat de vrouwenrechten ook te lijden hebben gehad van een wet op het Persoonlijke Statuut die in maart na te zijn aangenomen door het parlement, door president Karzai werd bekrachtigd. De wet, die geldt voor sjïïeten,  maakte het mogelijk dat echtgenoten hun vrouwen eten en drinken onthouden als ze weigeren seks te hebben. Ook beperkt het vrouwen in de sjiïtische minderheidsgroepen in hun bewegingsvrijheid, omdat zij voor een aantal zaken toestemming van hun man nodig hebben, al is de wet na internationale protesten in augustus stilzwijgend wat afgezwakt.

Obama: nog 30.000 man naar Afghanistan

Het besluit is dus genomen. Na drie maanden de voors en de tegens te hebben afgewogen en na tien moeilijke bijeenkomsten met top-adviseurs, heeft Obama gisteren op de militaire academie West Point bekendgemaakt dat hij nog eens 30.000 man troepen naar Afghanistan stuurt. Met de 21.000 man die hij kort na zijn aantreden liet aanrukken, is hij nu verantwoordelijk voor het sturen van 51.000 man, ongeveer de helft van de totale troepensterkte die daar straks zal worden bereikt. De manschappen zullen worden ingepast in een nieuwe strategie van opperbevelhebber generaal McChrystal waarbij de aandacht vooral wordt gericht op bevolkingscentra om die zeker te stellen.
Tegelijkertijd heeft Obama ook een tijdschema bekendgemaakt: in 2011 komt iedereen weer naar huis. Dat klinkt vastberaden, maar is het misschien niet. Er is namelijk geen enkele garantie dat de doelen dan zullen zijn bereikt, anders gezegd: dat Afghanistan dan op eigen benen kan staan onder leiding van een eigen regering die met een eigen leger de veiligheid en stabiliteit kan garanderen. Om te beginnen: met wie moeten de troepen nu samenwerken? Er is op dit moment helemaal geen regering. Niet alleen is president Karzai herkozen in frauduleuze verkiezingen waarin sowieso bijna niemand heeft gestemd, hij heeft ook nog geen kabinet. De president had wettelijk twee weken de tijd een ministersploeg samen te stellen, maar is daar niet in geslaagd. Verder, zo meldt professor Juan Cole op zijn blog, heeft Karzai moeten toegeven dat drie ministers door de politie worden ondervraagd in verband met beschuldigingen van corrupte. Nog eens 12 (ex)-ministers zijn naar het buitenland gevlucht omdat ook zij van corruptie worden verdacht. Lekkere regering! Behalve corrupte waren de ministers overigens ook incompetent, want zeven ministeries zijn er niet in geslaagd het vorige jaar meer uit te geven dan 40% van de gelden die het Westen zo gul richting Kabul heeft laten stromen. Het waren niet de minste. Cole geeft het lijstje: Publieke Werken, Water en Energie, Onderwijs, Gezondheid, Financien en Landbouw. 

Aan de andere kant stond Obama wel voor een duivels dilemma. Afghanistan nu aan zichzelf overlaten is waarschijnlijk ook niet echt een optie. Niet alleen zou het land dan zeer snel weer afglijden naar een nieuwe fase van de burgeroorlog, ook de situatie in de buurlanden staat op het spel, met name in Pakistan dat - zo het ooit al stabiel is geweest - intussen lijkt te zijn aangestoken door een besmettelijke variant van de Afghaanse ziekte. Wat voor strategie de VS daar op termijn tegen denken aan te wenden is overigens totaal onduidelijk. Het lijkt in dat opzicht op Vietnam, waar ook de remedie voor alles steeds werd gezocht in meer en nog meer troepen.
Obama probeerde zich daar gisteren tegen in te dekken door op de verschillen te wijzen. Anders dan het geval was bij Vietnam zijn de VS vanuit Afghanistan aangevallen op 9/11, zei hij. En anders dan in Vietnam hebben de VS ook de steun van 43 bondgenoten. Het laatste is waar. Groot-Brittannie, Frankrijk, Italie en Duitsland hebben allemaal positief op Obama's besluit gereageerd. Sommige landen gaan ook meer troepen leveren zoals Groot-Brittannie (plus 500) en Italie (nog onbekend hoeveel). Maar hoe de goede afloop daardoor beter gewaarborgd zou zijn, is in mist gehuld. Misschien dat er iets meer helderheid ontstaat op 28 januari als er een Afghanistan-conferentie wordt gehouden in Londen?

PS. Het blog Syria Comment van Joshua Landis vermeldt dat iedere soldaat de VS $ 1 miljoen per jaar kost en dat het mogelijk moet zijn dat geld beter te besteden. Voor een miljoen zullen namelijk heel wat Taliban-aanhangers bereid zijn zich te bekeren tot bijvoorbeeld het katholicisme. Geen gekke suggestie.

Misdaad loont, Karzai blijft president

Hamid Karzai, de man van de massaal vervalste stemmen, mag beginnen aan een tweede termijn als president van Afghanistan. Hij is uitgeroepen tot winnaar. Een tweede stemronde had geen zin meer had nadat tegenkandidaat Abdullah zich had teruggetrokken. Karzai, de president van hoeveel procent? We zullen het nooit weten. We weten niet eens hoeveel procent er nu eigenlijk heeft gestemd.
Een echte steunpilaar bij de rehabilitatie van Afghanistan. Ik zou nog geen tweedehands muildier van hem willen kopen.

VS willen zich in Afghanistan terugtrekken in de steden

Nog een beetje achterstallig nieuws betreffende Afghanistan. Bijna allemaal slecht nieuws.
De legitimiteit van de regering heeft opnieuw een knak gekregen door de berichten dat Ahmed Wali Karzai (foto), jongere broer van de president en voorzitter van de provinciale raad voor Kandahar, al acht jaar op de payroll staat van de CIA. Hij zou een paramilitaire groep runnen die in opdracht aanvallen uitvoerde. Eerder meldde de New York Times al uitvoerig dat de jongere Karzai stevig in de heroïne-handel zit. Hij had overigens ook een flink aandeel in de recente verkiezingsfraude ten behoeve van zijn broer.
Reuters meldde intussen dat de VS van plan zijn Talibanstrijders die bereid zijn over te lopen te gaan betalen. Nog weer een ander bericht uit Washington, waar blijkbaar nog steeds koortsachtig wordt nagedacht over de koers die moet worden ingeslagen in deze snel aan populariteit verliezende oorlog, is dat een nieuwe tactiek wordt overwogen waarbij de Amerikaanse troepen zich gaan terugtrekken op de steden Kabul, Kandahar, Mazar-i-Sharif, Kunduz, Herat, Jalalabad en en een paar clusters van dorpen om daar de bevolking effectief te beschermen. Wat daarvan moet worden verwacht is onduidelijk. Juan Cole merkte op dat de Sovjets dat midden jaren '80 ook deden en dat het daar niet werkte. En zij hadden in de stedelijke centra nog de steun van een groot aantal loyale communisten, voegde hij eraan toe.
Ook een staflid van Obama dacht er zo over. Matthew Hoh (36) een voormalige marineofficier, nam ontslag omdat hij meent dat de Amerikaanse troepen vooral de toeloop van nieuwe strijders van de Taliban aanmoedigen in plaats van dat ze meer stabiliteit bereiken. Hoh was de eerste die opstapte om niet medeverantwoordelijk te zijn voor een oorlog waarvan steeds minder mensen weten waartoe hij dient. De vraag is: wie volgt?

Toch een tweede ronde in Afghanistan

Het nieuws is van dinsdag. Maar wel illustratief voor het geworstel met legitimiteit van de VS en zijn bondgenoten in Afghanistan. En zo gaat het nu eenmaal met publiceren als je op het Normandische platteland zit en naar een internet-café moet om het net op te kunnen.


Hamid Karzai is dus toch niet de winnaar van de Afghaanse presidentsverkiezingen. Aanvankelijk was gemeld dat hij ruim 54% van de stemmen had gehaald, dat wil zeggen boven de 50% die nodig waren om in de eerste ronde tot winnaar te worden uitgeroepen. De door de VN geleide Electorale Klachtencommissie ECC heeft echter geoordeeld dat ongeveer een kwart van deze stemmen ongeldig was doordat fraude was gepleegd. Karzai zakte daardoor onder de 50% procent.


Het oordeel van de EEC komt nadat zowel de UE-waarnemers als de inmiddels ontslagen vice-missiehoofd Peter Galbraith hadden gemeld dat ten minste een derde van de voor Karzai uitgebrachte stemmen frauduleus was.
Er komt nu een tweede ronde op 7 november, die zal gaan tussen Karzai en zijn voornaamste uitdager, de vroegere minister van buitenlandse zaken Abdullah Abdullah. Karzai ging daar inmiddels dinsdag mee akkoord. CBS meldde dat zowel de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton als senator John Kerry hieraan voorafgaande zware druk op Karzai hebben uitgeoefend.
Juan Cole schreef op zijn site dat aannemelijk is dat Karzai's aanvankelijke tegenzin om te berusten in een tweede ronde wel eens op zichzelf vertragend kan hebben gewerkt op de beslissing van het Witte Huis om meer troepen naar Afghanistan te sturen, aangezien onduidelijk was of daar nog wel een partner was op wie kon worden vertrouwd. Ikzelf zou daaraan toevoegen dat alleen al de hele poespas rond deze verkiezingen met zijn opkomst van rond de 30%, de grootscheepse fraude en de onmogelijkheid in grote delen van het land om zelfs maar een stembus te bereiken, de zinloosheid van de Amerikaanse en NAVO-bemoeienissen aantoont.

VS sturen nog 13.000 man naar Afghanistan

De Amerikanen sturen - onaangekondigd - nog eens 13.000 man naar Afghanistan, meldt de Guardian (op gezag van de Washington Post). De regering-Obama had eerder dit jaar besloten nog eens 21.000 man te sturen. De totale troepensterkte staat daardoor nu op 62.000 man en zal aan het eind van het jaar de 68.000 bereiken. De 13.000 man komen daar nog eens bovenop. Het gaat in dit geval niet om gevechtstroepen, maar zogenoemde 'faciliteerders': technici, medisch personeel, inlichtingenmensen en militaire politie. Hun uitzending vindt plaats in het kader van opperbevelhebber McChristal's aanpak van het winnen van de bevolking, heet het in Washington.
De uitzending van de 13.000 staat los van de 40.000 man extra die McChrystal in een uitgelekt rapport heeft gevraagd, omdat volgens hem Afghanistan anders in handen zal vallen van de Taliban. In Washington woedt een heftig debat over de vraag van McChrystal, tegen de achtergrond van het feit dat enquêtes uitwijzen dat de publieke steun voor de oorlog in Afghanistan onder de 50% is gezakt.

VN hield vervalsing Afghaanse verkiezingen binnenskamers

Peter Galbraith, tot vorige week de tweede man van de VN-missie in Afghanistan, heeft zijn ex-baas in een brief ervan beschuldigd dat hij niet bekend mocht maken dat bij de Afghnaase presidentsverkeizingen een derde van de stemmen voor de zittende president Karzai vervalst was.
Galbraith, die vorige week werd ontslagen, zegt dat zijn chef Kai Eide, hem opdracht gaf niet de bevindingen van fraude naar buiten te brengen of door te spelen aan de Afghaanse autoriteiten.













Als de bevindingen van Galbraith en zijn staf - die overigens overeenkomen met wat een EU-commissie die toezicht hield op de verkiezingen vond - zouden worden geaccepteerd, zou de zittende president Hamid Karzai geen 54% van de stemmen krijgen, maar onder de 50% zakken zodat een tweede ronde nodig zou zijn.
Galbraith' bekendmaking komt op een moment dat de VS en de internationale gemeenschap zich erbij lijken te hebben neergelegd dat Karzai met de winst gaat strijken. Volgens Galbraith spelen zij daarmee de Taliban 'de grootste strategische overwinning in de acht jaar van strijd tegen de VS en hun Afghaanse partners' toe.

Juan Cole wijst er op zijn blog (post van maandag 5 oktober) op dat Karzai's voornaamste tegenstander Abdullah Abdullah (foto) die 31% van de stemmen haalde, Galbraith brief aangrijpt om het resultaat van de verkiezingen aan te vechten. Cole noemt het 'geen teken van stabiliteit' als een regime zo omstreden blijft. En dat terwijl de beste garantie voor succes van de onderneming van de VS en zijn bondgenoten in Afghanistan de vorming van een betrouwbare regering is die in brede kring gezag geniet. Cole geeft trouwens wel meer voorbeelden die op het tegendeel van stabiliteit wijzen.
De carrière van Galbraith (kleine foto) is overigens ook interessant. Hij is een voormalige hoge ambtenaar van het State Department (ex-ambassadeur in Kroatië) die in 2003 ontslag nam nadat hij zich had ontwikkeld tot een van de betere specialisten inzake Kurdistan en in botsing was gekomen met de Amerikaanse regering over de aanpak van de oorlog in Irak. Ik heb hem meegemaakt in december 2002 in Londen bij de daar gehouden conferentie van de Iraakse oppositie. Toen was hij daar al als persoon en niet namens het State Department en liep hij de rechtse afgezant van Bush, Zalmay Khalilzad, voor de voeten. Hij toonde zich een uiterst gedreven, ideëel bevlogen, diplomaat - of misschien meer activist dan diplomaat. Blijkbaar is hij dat nog steeds.

EU-waarnemers: één op de drie stemmen voor Karzai was vals

Eén op de drie stemmen voor de Afghaanse president Karzai was vals, heeft de commissie van EU-waarnemers bij de verkiezingen van 20 augustus meegedeeld. Dat zegt de London Times. De commissie kwam met dit oordeel enkele uren voordat de zogenoemde Afghaanse Onafhankelijke Verkiezingscommissie de resultaten bekend maakt. Verwacht wordt dat Karzai ongeveer 54% van de stemmen zal scoren, wat een tweede ronde overbodig maakt.
De EU-commissie baseert haar oordeel op criteria als deze: wanneer bij een stembureau 600 stemmen of meer (meer dan 100%) zijn uitgebracht gaat zij uit van vervalsing. Hetzelfde geldt als bij één stembureau meer dan 90% van de stemmen voor één kandidaat was.
Als de criteria van de EU-commissie worden gehanteerd zakt Karzai's eindresultaat tot ongeveer 47% van de stemmen. In dat geval is wèl een tweede ronde nodig. De resultaten van Abdullah Abdullah, de voornaamste tegenkandidaat van Karzai, stijgen dan naar 31%, zelfs als de ongeveer 300.000 stemmen die in zijn voordeel werden vervalst eveneens ongeldig worden verklaard. Philippe Morillon, voorzitter van de EU-commissie zei dat de commissie niet wil gaan uitmaken wie president van Afghanistan moet worden, maar evenmin medeplichtig wil worden aan verkiezingsfraude.
De commissie schatte dat ongeveer 6 miljoen van de 16 miljoen stemgerechtigden in Afghanistan heeft gestemd.dat wil zeggen: ten hoogste 30%.

Helping Afghanistan

Weekend, weinig tijd. Maar dit is te erg om niet te melden:


"We didn't recognise any of the dead when we arrived," said Omar Khan, the turbaned village chief of Eissa Khail. "It was like a chemical bomb had gone off, everything was burned. The bodies were like this," he brought his two hands together, his fingers curling like claws. "There were like burned tree logs, like charcoal.

"The villagers were fighting over the corpses. People were saying this is my brother, this is my cousin, and no one could identify anyone."

So the elders stepped in. They collected all the bodies they could and asked the people to tell them how many relatives each family had lost.

A queue formed. One by one the bereaved gave the names of missing brothers, cousins, sons and nephews, and each in turn received their quota of corpses. It didn't matter who was who, everyone was mangled beyond recognition anyway. All that mattered was that they had a body to bury and perform prayers upon.

"A man comes and says, 'I lost my brother and cousin', so we gave him two bodies," said Omar Khan. "Another says I lost five relatives, so we gave him five bodies to take home and bury. When we had run out of bodies we started giving them limbs, legs, arms, torsos." In the end only five families went away without anything. "Their sons are still missing."

Karzai zal de 50% wel halen in de eerste ronde

In een ruimte zo rijk beladen kijkt men op een doosje niet.....?

De New York Times blijft doorgaan met het onthullen van verkiezingsfraude in Afghanistan. Volgens Westerse functionarissen hebben de knechten van Karzai honderden stembureaus alleen op papier laten bestaan. Ze zijn nooit open geweest, maar er kwamen wel stemmen vandaan. Stemmen voor Karzai wel te verstaan, honderdduizenden in totaal.
Nog een zo'n 800 stembureaus zijn volgens diezelfde functionarissen 'gemanipuleerd', hetgeen wil zeggen dat er wat briefjes bij zijn gestopt met de naam Karzai erop. Dat gebeurde vooral in de zuidelijke Pashtun-gebieden. Een voorbeeld is Kandahar, Karzai's thuishonk. Hiervandaan kwamen 350.000 stemmen voor Karzai, terwijl waarnemers schatten dat er niet meer dan 25.000 mensen heben gestemd, aldus de New York Times

Hij zal de 50% wel halen in de eerste ronde, zo voorspel ik. En dan maar afwachten of het Westen net zo reageert als op de stembusfraude in Teheran.

Intussen duurt de controverse voort over het bombarderen van twee door de Taliban gestolen Westerse tankers bij Kunduz. Duidelijk is dat het oorspronkelijk opgegeven dodental van 90 niet klopt, het waren er 125 tot 150. Nog erger is dat het overwegend geen Taliban-strijders maar omwonenden waren. De Taliban zouden de omwonenden hebben opgetrommeld om hen te helpen de in de modder vastgelopen tankers vlot te trekken. Toen dat
niet lukte hadden zij de bewoners permissie gegeven de diesel dan maar voor eigen gebruik uit de tankers te halen en waren zijzelf vertrokken.
In Duitsland ligt de regering onder vuur, omdat een kolonel van de Duitse troepen in Kunduz op tamelijk wankele gronden opdracht gaf de tankers vanuit de lucht te laten bombarderen.

En de winnaar in Afghanistan is......

De New York Times is niet altijd mijn favoriete krant. Hun Israël correspondent Eitan Bronner, de alwetende columnist Tom Friedman, enfin. Maar soms doen ze toch wel uitstekende dingen, zoals dit verhaal dat de beschuldigingen van massale verkiezingsfraude uiterst geloofwaardig maakt:

''KABUL, Afghanistan — Just a week before this country’s presidential election, the leaders of a southern Afghan tribe called Bariz gathered to make a bold decision: they would abandon the incumbent and local favorite, Hamid Karzai, and endorse his challenger, Abdullah Abdullah.

Mr. Abdullah flew to the southern city of Kandahar to receive the tribe’s endorsement. The leaders of the tribe, who live in a district called Shorabak, prepared to deliver a local landslide.

But it never happened, the tribal leaders said.
Instead, aides to Mr. Karzai’s brother Ahmed Wali — the leader of the Kandahar provincial council and the most powerful man in southern Afghanistan — detained the governor of Shorabak, Delaga Bariz, and shut down all of the district’s 45 polling sites on election day. The ballot boxes were taken to Shorabak’s district headquarters, where, Mr. Bariz and other tribal leaders said, local police officers stuffed them with thousands of ballots.
At the end of the day, 23,900 ballots were shipped to Kabul, Mr. Bariz said, with every one marked for President Karzai.


“Not a single person in Shorabak District cast a ballot — not a single person,” Mr. Bariz said in an interview here in the capital, where he and a group of tribal elders came to file a complaint. “Mr. Karzai’s people stuffed all the ballot boxes.”''

De beschuldigingen van Bariz en diverse andere stamleiders uit Shorabak, zegt de New York Times, zijn de ernstigste tegen Karzai's verkiezingsmachine waarover tot nu toe is bericht. Er is sprake van een vloedgolf van klachten over fraude vanuit het hele land. De electorale klachtencommissie zei dinsdag dat er intussen 2615 klachten zijn binnngekomen over het stelen van stemmen en andere vormen van fraude.

Dostum
Karzai for president, jawel. En dan hebben we het nog niet gehad over de terugkeer van de krijgsheer Abdul-Rashid Dostum naar Kabul, net even voor de verkiezingen. Dostum wordt verantwoordelijk gehouden voor zowel een moordpartij op ruim 160 gevangenen in Mazar i Sharif in 2001 als voor het (moedwillig) doden van zo'n 2000 gevangen genomen Taliban-strijders die hij liet stikken in containers, een misdaad die nooit onderzocht of bestraft is. Dostum mocht weer terugkeren, omdat dat Karzai kan helpen aan de stemmen van de Tadzjieken in het Noorden. Rostum is Tadzjiek, Karzai zelf is een Pashtun uit het zuiden, en de onzekere veiligheidssituatie in het zuiden, gekoppeld aan de onvrede van heel wat stammen (zie boven) maakte het niet zo zeker dat Karzai wel zou worden herkozen.

Vrouwenrechten
Wat we trouwens evenmin mogen vergeten als Karzai en zijn bende straks aan een tweede termijn beginnen, is dat Human Rights Watch kort voor de verkiezingen ontdekte dat Karzai - vermoedelijk om de stemmen te winnen van ultra-conservatieven - een wet had bekrachtigd waarbij het voor sjiïtische mannen geoorloofd is hun vrouwen alles (ook voedsel) te onthouden al zij niet aan hun seksuele wensen tegemoetkomen. In dezelfde wet werd ook bepaald dat verkrachters hun schuld kunnen afkopen met 'bloedgeld' en dat voogdij over de kinderen nooit naar de moeders, maar altijd naar de vaders en grootvaders gaat.

Inderdaad, de Westerse troepen en onze eigen jongens in Uruzgan, doen zegenbrengend werk.