De boycot van Israel,
auteur Kees Broer,
Aspekt/ CIDI Informatiereeks
Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse media?
 |
| Kees Broer |
‘Ik hoop mee te maken dat het NOS Journaal geen smeltende gletsjers meer laat zien.Daarmee bedoel ik, dat ik hoop dat het Journaal stopt met gekleurde en propaganda-achtige berichtgeving over de klimaatverandering. Dat is naast de bevooroordeelde berichtgeving over Israel en de Europese Unie, toch wel één van de vaste thema’s van het NOS Journaal. Ik hoop dat het Journaal weer gewoon echt nieuws gaat brengen.‘Mijn standpunt over klimaatverandering is, dat er inderdaad klimaatverandering optreedt, maar dat de invloed van de mens op die verandering beperkt is. Dat het warmer wordt, zegt helemaal niets. De oorzaak van de opwarming van de aarde is onduidelijk. Dat hele CO2-verhaal zie ik als een manier om ons te dwingen op een andere manier te gaan leven. Met name GroenLinks is daar heel sterk in'.
[...]
Met welke man of vrouw zou je ooit een wijntje willen drinken?
Ik heb altijd Geert Wilders al willen ontmoeten. Hij is natuurlijk niet makkelijk benaderbaar. Ik wil hem niet interviewen, maar ik zou graag gewoon een keer met hem willen praten en wijntje willen drinken. Dat is gezellig. Ik zou willen weten hoe het is om een leven te leiden met die voortdurende bedreigingen en permanente bewaking. Ik wil de mens Wilders leren kennen, want hij wordt steeds als een stereotype en vaak als een monster afgeschilderd. Maar ik weet van mensen die hem echt kennen, dat dat onterecht is. Anders zou ik hem ook niet willen ontmoeten.. Ik heb ook gehoord dat het een humoristische man is.’
Van wie zijn deze uitspraken? Van Kees Broer. Hij maakte zijn klimaatscepsis en zijn voorkeur voor gezellig wijntjes drinken met Nederlands bekendste racist in juni 2016 bekend in een gesprek met de conservatieve internetkrant Yalta. Kees Broer is bij insiders beter bekend als de blogger Keesje Maduraatje, een blognaam die - ondanks zijn uiterst forse gestalte - vermoedelijk zijn lezers van zijn goede wil en kinderlijke onschuld moet overtuigen. Wat kinderlijkheid, om niet te zeggen kinderachtigheid betreft is dat goed gelukt, qua goede wil en onschuld veel minder. Keesje, die tot
2001 in Duitsland woonde, gaat er prat op dat hij al tien jaar lang ''onderzoek'' verricht naar de ''pro-Palestijnse beweging'' in Nederland. Dat ''onderzoek'' bestaat eruit dat hij regelmatig opduikt bij bijeenkomsten en demonstraties, soms gehuld in een Israelische vlag, hinderlijke en domme vragen stelt die hijzelf ''prikkelend' noemt, en er vervolgens op zijn blog een tendentieus verslag over schrijft, vol halfware en volledig verzonnen feiten. Zijn waarheidslievende natuur moge blijken uit een soort portret dat hij - ik meen in 2018 - over mij maakte dat niet minder dan 13 grove onjuistheden bevatte, zodat het niet meer dan een vage schim van de realiteit weergaf. Zo was ik volgens hem lid geweest van de orthodox joodse gemeente in Den Haag (wat onzin is), en op mijn 32e nog Conservatoriumstudent (wat ik toen al meer dan vier jaar niet meer was).
Ik zou uit de ''Werkgroep Israel'' zijn gestapt (terwijl ik in werkelijkheid op instigatie van Ronny Naftaniel zonder dat het mij meegedeeld was uit het bestuur en de Werkgroep was gezet. Ik had namelijk met twee anderen samen een gesprek had gehad met twee afgevaardigden van de PLO. Volgens Keesje werden die twee later door de Israelische Mossad vermoord, omdat ze lid waren van de 'Zwarte September. In werkelijkheid waren deze twee, Ezzedin Qalaq en Naim Khadr, voor een dialoog met Israel en werden ze om die reden door een dissidente Palestijnse groep, de groep van Abu Nidal, uit de weg geruimd).
Jaren later zou ik volgens Keesje uit de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam zijn verwijderd (ik stapte zelf boos op omdat een klacht van mij over absurde verwijten van het bestuur niet naar behoren werd afgehandeld). Een paar jaar later mocht ik, ''nadat ik excuses gemaakt had'', weer terug komen. (In werkelijkheid werd ik door een nieuwe voorzitter overgehaald om weer lid te worden). Het zijn maar een paar van de door hem genoemde ''feiten'', maar het geeft een idee van Keesjes zorgvuldigheid, kennis van zaken en waarheidslievendheid.
Keesje wist indertijd in het Joods-Marokkaanse Netwerk in Amsterdam terecht te komen, waar zijn genuanceerde ''onderzoek'' ertoe leidde dat hij al snel alom werd uitgekotst en vervolgens bij de opvolger ervan, het JMNA werd geweerd. Wat niet wegnam dat hij één van de deelnemers, penningmeester Karima Belhaj, bleef zwartmaken en op zijn blog van '´verduistering´´bleef beschuldigen. Dat werd één van de redenen dat zij haar baan bij de ING kwijtraakte. (Ze werd later door de gemeente Amsterdam van alle blaam gezuiverd). Nog weer later was hij één van de mensen die de - eveneens Marokkaanse - Houda Stitou bij haar werkgever, de pensioenfondsen van de KLM, verdacht maakte nadat ze aan een actie had deelgenomen. Keesje deed zijn best, maar dit keer had hij geen succes. Houda heeft haar baan nog steeds (ook al schrijft Keesje dat ze naar iets anders moest uitzien). Dit soort gluiperigheden maken dat hem bij bijeenkomsten waar hij zijn ''onderzoek'' wil verrichten al jaren gewoonlijk de toegang wordt ontzegd. Keesje wijt dat steevast met geveinsde onschuld aan het feit dat pro-Palestijnse groepen ''ondemocratisch'' zijn en ''andersdenkenden'' niet tolereren.
Kenner
Wat is de aanleiding tot dit stukje? Dat is dat deze verstokte leugenaar, nitwit en achterbakse kwaadspreker nu door onze nationale Israellobby, het CIDI, is uitgenodigd om een boek te maken over BDS, de Palestijnse grassroots beweging voor de boycot van Israel. Het is al het tweede boek in opdracht van het CIDI van deze figuur, die zichzelf in de inleiding met kenmerkende bescheidenheid ''een kenner van de pro-Palestijnse beweging in Nederland'' noemt. Als het eerste boek, dat ik niet heb gelezen (over 50 jaar Palestina Komitee) van hetzelfde kaliber is als het huidige,''De boycot van Israël", maakt het Centrum Informatie Documentatie Israel (CIDI) zichzelf ronduit belachelijk. Het maakt alleen al met dit boek de bijnaam Centrum Indoctrinatie en Desinformatie Israel, die ik ooit bedacht, meer waar dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.