Jabarin: activist en zelf een wandelend voorbeeld van lsraels schendingen van de mensenrechten

Shawan Jabarin.

Dit keer was hij niet in Den Haag om een document aan het Inter nationaal Strafhof  aan te bieden. ''Dat hebben we vorige week gedaan, namens meerdere mensenrechtenorganisaties. Daarover hebben we een statement gepubliceerd. Vijfhonderd pagina's over de roof in de bezette gebieden. Roof door de Israelische regering, door landbouw nederzettingen maar ook industrieën in de nederzettingen, Israelische regeringsintellingen en niet-regeringsondernemingen en tal van internationale ondernemingen en conglomeraties.''
''Het is een unieke zaak, het Strafhof heeft nooit eerder iets dergelijks gepresenteerd gekregen. Het is nieuw voor hen en het is belangrijk, ook voor het Strafhof zelf, om te zien hoe de interne discussies verlopen en hoe ze daarmee omgaan. Het betreft diefstal van land, water, steen uit steengroeven, en mineralen, waaronder olie en gas. Gas van voor de kust van Gaza en olie uit vijf kleine bronnen op de Westoever bij Rantis, de Majd 1 tot en met 5 die nu bijna zijn uitgeput. Het gaat om miljarden. Het is onderdeel van de Israelische politiek van on-ontwikkeling (de-development) van de Palestijnse economie. Ze laten niets over voor ons of de volgende generaties. Het is een oorlogsmisdaad.''
 Aldus Shawan Jabarin als ik hem vraag of hij ook voor het Strafhof in Den Haag was. Maar de directeur van de mensenrechtenorganisatie al-Haq in de bezette Palestijnse gebieden kwam ditmaal voor iets anders naar Nederland.

'Hoevelen van ons zijn er echt ''allemaal Charlie Hebdo''?

Als je het mij vraagt had de profeet zich in zijn graf omgedraaid als hij had geweten wat er is gebeurd. En de de nu vermoorde cartoonisten en redactieleden van Charlie Hebdo dachten er waarschijnlijk net zo over, te oordelen naar de voorplaat van het blad uit een niet al te ver verleden van hoofdredacteur Charb, de plaat die hierboven is afgebeeld.
Het idee! Ongeveer een hele redactie uitmoorden, omdat ze spotprenten maken over de (radicale) islam en de islamisten. Alsof het zo erg is de profeet af te beelden. Alsof dat - in meer verlichte tijden - in de islamitische geschiedenis niet ook vele malen is voorgekomen. (Het verbod om hem af te beelden heeft ook meer te maken met het voorkomen dat hij als een afgod wordt vereerd, dan dat het was om te voorkomen dat met hem of om hem gelachen wordt).
En alsof het niet zo is dat Charlie Hebdo een,  vooral Franse, traditie vertegenwoordigt waarin àlles op zijn tijd belachelijk wordt gemaakt en wordt bespot. Alsof het redactielokaal waar de slachting plaatsvond niet was behangen met de meest vileine prenten van Marine Le Pen, corrupte politici, de vorige president Sarkozy, of de paus.

Hoe Israël de Palestijnen beschuldigt van dingen die het zelf toelaat: de verheerlijking van terrorisme

Het toekomstige hoofdkwartier van de Palestijnse Autoriteit komt aan een straat in Ramallah die genoemd is naar de Palestijn Yahya Ayyash, destijds beter bekend als 'Al Mohandis' (de ingenieur), een legendarische bommenmaker van Hamas (zie afbeelding). Hij zou verantwoordelijk zijn geweest voor het maken van bommen die bij zelfmoordaanslagen op bussen in 1994 werden gebruikt. Ayyash werd in 1996 gedood nadat hij was opgebeld op zijn mobieltje dat door Israël was voorzien van een springlading.
Volgens Haaretz die het verhaal brengt van de naar hem genoemde straat, heeft de Israëlische premier Netanyahu een verklaring uitgegeven waarin hij zegt dat dit neerkomt op een  "outrageous glorification of terrorism by the Palestinian Authority", oftewel een schandalige verheerlijking van terrorisme door de Palestijnse Autoriteit. Eerder maakte Israël zich ook al ontzettend boos over het feit dat op 11 maart een plein in El Bireh werd genoemd naar  Dalal Mughrabi (zie haar portret op het spandoek), een Palestijnse die, hoewel toen nog geen 20 jaar oud, in 1978  de leiding had over een commando dat uit zee kwam, enkele moorden pleegde,  en twee bussen kaapte op de weg van Haifa naar Tel Aviv. 
De bedoeling was de passagiers te ruilen voor Palestijnen in Israëlische gevangenissen. De actie eindigde echter in een bloedbad (38 doden) na ingrijpen van een Israëlische legereenheid onder leiding van Ehud Barak, de huidige minister van defensie. De ware toedracht daarvan is nooit onderzocht, of in ieder geval nooit bekend gemaakt.  

Feestelijke inhuldiging van het Midan Dalal Mughrabi in El Bireh. De PA liet verstek gaan na Israëlische protesten en ter gelegenheid van de komst van de Amerikaanse vice-president Joe Biden. (Beeld van Al-Quds tv). 

Men kan van het noemen van straten en pleinen naar deze mensen denken wat men wil, wat mij betreft. Maar voordat Israël hier uitroept dat dit neerkomt op 'verheerlijking van terrorisme' zou het eerst de hand wel eens  in eigen boezem mogen steken. Ik raad iedereen aan even langs te gaan bij de blog van Sonja, De Israel Lobby, waarin zij uitgebreid met illustraties en een toepasselijk citaat van Gershom Gorenberg, uitwijdt over de straten die Israël heeft genoemd naar Joodse terroristen die destijds Arabische bussen opbliezen en meer van dat fraais. Ook wijst ze op het  Museum haEtsel, het museum van de Irgun, de strijdmacht van Menachem Begin, waarin onder meer zaken te bewonderen zijn als een maquette van het King David Hotel, waarvan in 1946 door de Irgun een vleugel werd opgeblazen ten koste van 91 doden.

Sonja wijst ook op het feit dat er een park is genoemd naar de racist Meir Kahane, oprichter van de indertijd verboden Kach-partij. Dat klopt - zie de foto hieronder. En zelfs is er - zie dit artikel op Ynet - in Or Akiva een straat genoemd naar deze rabbijn die alle Palestijnen over de grens met Jordanië wilde jagen.

  Het Meir Kahane Tourist Park in de nederzetting Kiryat Arba. 

Maar het gaat nog verder. Aan de rand van het Kahane Park is het graf van de Joodse terrorist Baruch Goldstein die met het Joodse feest van Purim in 1994  de Ibrahimi moskee in Hebron binnendrong en daar 29 mensen doodschoot en 224 verwondde, voor hij zelf werd gedood. Goldsteins graf is een soort bedevaartsoord waar regelmatig kolonisten komen bidden (zie de foto)  Op Purim, een soort Joods carnaval,  wordt door de harde kern van de kolonisten ook regelmatig aan de 'heldendaad' van Goldstein gerefereerd. Zo beschreef de BBC hoe op Purim in het jaar 2000 een groep kolonisten rond Goldsteins graf kwam bidden, waarbij zij zich allemaal als Goldstein hadden  verkleed, compleet met legeruniform en valse zwarte baard (zie foto). Tijdens Purim dit jaar werd bekend dat kolonisten in Sheikh Jarrah in Jeruzalem een lied ter verheerlijking van Goldstein zongen: '...en hij schoot en hij schoot en hij schoot...' Een video-opname daarvan is hier te vinden.

Kortom: Laat Israël eerst alsjeblieft het eigen straatje schoonvegen voor het met beschuldigingen komt. En iets dat misschien niet genoeg bekend is en dat ik daarom hier nog maar eens herhaal: De eerste zelfmoordaanslagen door de wandelende bommen van Hamas, en later ook Fatah, kwamen na de aanslag in Hebron  van Goldstein in 1994. En zo zijn we weer terug bij het begin van dit stukje, want Ayyash naar wie tot woede van Israël een straat wordt genoemd in Ramallah, kwam pas in actie na de daad van Goldstein. Ik herhaal: het opblazen van bussen gebeurde pas ná de door Goldstein gepleegde laffe aanval op biddende mensen in 1994 in de Ibrahimi-moskee, die in de hele Arabische wereld een enorme indruk had gemaakt en nauwelijks ooit door Israëlische maatregelen is gevolgd.