--- N.B. Bart Wallet, op wie ik in onderstaand stuk kritiek lever, hecht eraan een aantal dingen te veranderen. Ik maak daar onderaan dit stuk melding van.
Crises in het Midden-Oosten gaan vaak gepaard aan dieptepunten van de Nederlandse journalistiek. Dat is een soort wetmatigheid die het gevolg is van een diepgaand gebrek aan kennis over het Midden-Oosten in dit land. Anders dan de meeste landen om ons heen (of Amerika!) heeft Nederland aan geen enkele universiteit een leerstoel geschiedenis van het Midden-Oosten. Aan de opleiding journalistiek in Utrecht doceerde jarenlang iemand die erin was geslaagd om in een boek, dat hij over de beweging al-Fatah schreef, tenminste 17 koeien van fouten te hebben gemaakt (zie het blad ZemZem 2005/nr 2). Wellicht is het dus geen wonder dat de pers niet continue een hoog niveau handhaaft op dit punt.
Vooral de NOS munt uit in onwetendheid. Mij staat nog een interview bij uit 2012 in Nieuwsuur met premier Netanyahu van Israel, waarin die volop zijn propagandariedels kwijt kon. Over dat de nederzettingen maar zo'n 2% van het grondoppervlak van de Westoever zouden beslaan, dat ze geen beletsel vormden voor een vredesakkoord en dat de Palestijnen er ook al 18 jaar lang geen bezwaar tegen zouden hebben gemaakt. Het was een afgang.
Gisteravond werd een nieuwe mijplaal bereikt. Toen werd - alweer in Nieuwsuur - de historicus Bart Wallet aan het woord gelaten. Wallet is Hebraist en historicus gespecialiseerd in joodse geschiedenis. Hij is een aardige man en weet veel van de Nederlandse joodse geschiedenis van de 19e eeuw tot de huidige tijd. Hij doceert ook zionistische geschiedenis aan de UvA. Daarbij volgt hij de klassieke zionistische lijn. De zogenoemde ''new historians'' laat hij vrijwel buiten beschouwing. Ooit noemde hij professor Ilan Pappé ''eigenlijk een soort geschiedvervalser''. Ik weet.die dingen onder meer omdat ik die colleges een paar jaar geleden heb gevolgd.
Gisteravond sprak Wallet, de historicus van joods Nederland, bij Nieuwsuur over ... de Palestijnse beweging Hamas en dat naar aanleiding van beelden uit een vluchtelingenkamp in Libanon. Het deed denken aan de tijd in de jaren '70 en '80 toen Nederlandse journalisten in Jeruzalem de rest van het Midden-Oosten er zo'n beetje even bij deden. Een zichtbaar nerveuze Wallet vertelde dat Hamas een organisatie is die streeft naar een ''islamistisch Palestina'' en dat in heel Palestina inclusief het huidige Israel. Ook in een nieuw document uit 2017 sprak Hamas alleen van 'de zionistische entiteit' en liet het geen enkele ruimte voor Israel. Het had alle akkoorden die in het verleden waren gesloten ''null and void'' verklaard. Het was ook voor Amerika en Europa een ''terreurorganisatie'', en een bondgenoot van Hezbollah en Iran. En dit in tegenstelling tot al-Fatah dat op de Westoever heerst en dat meer tot ''het kamp van Israels sunnitische bondgenoten Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten behoort en waarvoor ook links Israel nog wel wat sympathie kan opbrengen''.
In werkelijkheid nam Hamas in 2017 in het politieke document van dat jaar, echter afstand van zijn verleden als islamistische, uit de Moslim Broederschap voortgekomen organisatie. Het kenschetste zichzelf als ''nationalistische organisatie'. Het verklaarde voor de grenzen van voor juni 1967 te zijn en dus niet tegen een twee-statenoplossing met Oost-Jeruzalem als hoofstad. Het zou daarover niet zelf onderhandelen maar liet de ruimte daarvoor aan de Palestijnse Autoriteit. En het zou zich aan die uitkomst van die onderhandelingen onderwerpen, mits die in een referendum zou worden goedgekeurd. Het sprak zich intussen niet uit voor erkenning van Israel, maar dat volgt de logica dat het niet van tevoren zijn onderhandelingsruimte op wilde geven.
















