Na diefstal Palestijns doopvont doet Israel ook een inval in het Palestijnse Conservatorium

Koor en orkest van het Edward Said Nationaal Conservatorium ESNCM (Foto ESNCM) 

Israel heeft nadat het dinsdagnacht een doopvont uit de Byzantijnse tijd uit de Palestijnse plaats Tuqu had gestolen, woensdag een nieuwe aanval op de culturele Palestijnse instellingen uitgevoerd. Politie viel het huis in de wijk Beit Hanina van Jeruzalem binnen van Rania Elias en Suhail Khoury en arresteerde beiden. Rania Elias is directeur van het Cultureel Centrum Yabous en haar echtgenoot Suhail Khoury is directeur van het Edward Said Nationaal Conservatorium voor Muziek in Jeruzalem met diverse vestigingen in plaatsen op de Westoever. Beide instellingen dateren uit de jaren '90 van de vorige eeuw.
Elias en Khoury werden meegenomen naar hun instellingen,waar zaken overkoop werden gehaald en papieren en bescheiden in beslag werden genomen. Zij worden vastgehouden. Volgens hun advocaat Nasir Odeh worden zij verdacht van het ''financieren van terroristische organisaties''. De advocaat voegde eraan toe dat Israel voor''terroristische organisaties'' een buitengewoon brede uitleg hanteert. Nagenoeg alles wat Palestijns is kan eronder vallen.
Ook het huis van Daoud al-Ghoul werd door de politie overhoop gehaald. Al-Ghoul is directeur van het Jerusalem Arts Center Shafaq, een overkoepelende organisatie waaronder Yabous, ESNCM, Al-Ma’mal Foundation for Contemporary Art; Palestinian Art Court-Al Hosh, en het Palestijnse Nationale Hakawati Theater vallen.

Israel verstoort voetbaltoernooi van families in Jeruzalem

Het Burj al-Laqlaq stadion (Foto Burj al-Laqlaq Community Facilities) 

Israelische politie en de Shin Bet hebben zondag een voetbalstadion en gemeenschapscentrum in de Oude Stad van Jeruzalem overvallen en een voetbaltoernooi tussen plaatselijke families verhinderd. De agenten rukten posters van muren, rosten een aantal bezoekers af en verjoegen vervolgens alle aanwezigen uit het Burj al-Laqlaq stadion.  Het voetbaltoernooi dat op het punt stond te beginnen werd verboden op last van minister Gilad Erdan van Openbare Veiligheid en Strategische Zaken. Volgens hem was het  toernooi georganiseerd en gefinancierd door de Palestijnse Autoriteit. De Israelische krant Haaretz meldt echter dat het ging om een toernooi tussen families die elk een elftal op de been brengen en uitrusten en dat lage tijd (en soms voor veel geld) voorbereiden. Een advocaat van het Burj al-Laqlaq stadion gaat waarschijnlijk beroep aantekenen tegen de beslissing van minister Erdan.
De lezing van Haaretz lijkt meer in overeenstemming te zijn met de achtergrond van het gemeenschapscentrum dan de lezing van Erdan. Het naar de nabijgelegen ''Ooievaarstoren'' genoemde stadion en centrum, is namelijk een door een vereniging van particuliere Palestijnen op de been gehouden faciliteit voor de bewoners van de Oude Stad van Jeruzalem. Het vereniging houdt een aantal voorzieningen voor de Palestijnse inwoners op de been daar waar het gemeentebestuur van Jeruzalem niets doet voor de Palestijnen.

Israel pakt ex-directeur van Freedom Theater op

Zakaria Zubeidi (Foto FreedomTheatre)

Een beetje een duister bericht, zoals dat vaker gebeurt in het kader van Israels acties ten behoeve van de ''veiligheid'': The Times of Israel meldt, op gezag van de Shin Bet, de geheime dienst, dat Zakaria Zubeidi is gearresteerd, evenals de advocaat Tariq Barghouth die veel optreedt voor gevangen Palestijnen in Israelische gevangenissen. De reden van de arrestatie wordt niet gegeven, behalve dan de vage mededeling dat Zubeidi en Barghouth bij ''ernstige lopende terroristische activiteiten'' betrokken waren. 
De naam Zakaria Zubeidi zal niet bij iedereen onmiddellijk een bel laten rinkelen, maar hij was tijdens de Tweede Intifada, de leider van de Martelaren van al-Aqsa-Brigades van Fatah tijdens de zware strijd die in 2002 werd geleverd in het vluchtelingenkamp in Jenin. Tenminste 53 Palestijnen werden bij die strijd gedood en in een gebied van tenminste een kloek voetbalveld werden alle huizen door de Israeli's vernield. Ook 23 Israeli's kwamen er overigens bij om. 

Dichteres Dareen Tatour in gevecht tegen haar publicatieverbod

De uitreiking van de PEN Awards. Vlnr Jennifer Clement, de voorzitter van PEN Internatuional, Gioconda Belli, Dareen Tatour en de directeur van Oxfam Novib Michiel Servaes.  (foto Serge Ligtenberg).

In januari was Dareen Tatour ineens in Nederland. Vanuit het niets stond ze op 17 januari in het oog van de schijnwerpers op het “Winternachten” festival in Den Haag. Net uit de Israelische gevangenis waar ze twee maanden in had gezeten – van de vijf – was ze uitverkoren om, samen met de Nicaraguaanse Gioconda Belli op dit festival de ''Oxfam Novib PEN Award'' in ontvangst te komen nemen. Een derde PEN Award ging naar de Italiaanse schrijver Roberto Saviano, maar die kon niet aanwezig zijn,omdat hij sinds de publicatie van zijn boek Gomorrah in 2006 onder politiebescherming leeft.

''De prijs was voor mij ook een verrassing,'' zegt Dareen als ik zeg dat ik pas op de dag dat ze hem kreeg ervan hoorde. ''Ik hoorde het ook heel kort van tevoren. Maar PEN International heeft zich wel voor me ingespannen de tijd dat ik gevangen zat. En PEN en Oxfam Novib hebben een band met elkaar.''

Israel weigert Amerikaanse schrijfster toegang

Israel heeft donderdag de Amerikaans-Palestijnse schrijfster Susan Abulhawa de toegang geweigerd. Abulhawa kwam naar Israel om deel te nemen aan een literair festival op de Westoever. Ze werd tegengehouden op het Ben Gurion vliegveld bij Tel Aviv.  Een beroep tegen haar uitwijzing werd vrijdagmorgen verworpen en ze werd op een vliegtuig terug naar de VS gezet.
De Israelische grenswacht zei dat Abulhawa's uitwijzing niets te maken had met haar houding ten opzichte van BDS (waar ze een voorstander van is), maar te maken had met het feit dat ze haar komst niet van te voren met de grenswacht had gecoördineerd. In 2015 was ze uitgewezen toen ze via Jordanië de Palestijnse gebieden wilde binnengaan, en nadat ze ruzie had gekregen met de grenswachten was haar toen meegedeeld dat ze er voortaan alleen in zou komen als ze haar bezoek van tevoren meldde. Deze uitleg lijkt op een voorwendsel om niet te hoeven zeggen dat de uitwijzing op andere gronden plaatsvond. 

Opnieuw een achterlijk Israelisch vonnis: dichteres maakte zich met gedicht schuldig aan terrorisme

 Dareen Tatour (rechts) bij de uitspraak op 3 mei. Links van haar haar advocaat Gaby Lasky. (Actvicestills.org/Oren Ziv)

Een Israelische rechtbank heeft donderdag de Palestijns Israelische Dareen Tatour schuldig bevonden aan ''ophitsing en steun aan een terroristische organisatie'' wegens een gedicht dat zij in oktober 2015 publiceerde op Facebook. Tatour heeft sindsdien vastgezeten, hetzij in de gevangenis, hetzij onder huisarrest.
Tatour, 36, woont in het dorp Raine bij Nazareth. Na het publiceren van het gedicht “Qawm ya sha’abi, qawmhum” (Verzet je, mijn volk, verzet je tegen hen) samen met andere gedichten op Facebook werd zij opgepakt en zat ze drie maanden in de gevangenis, daarna kreeg ze huisarrest in Kiryat Ono, moest een enkelband dragen en mocht ze geen gebruik maken van telefoon of internet.  Tenslotte zat ze vanaf mei 2017 tot nu toe thuis onder huisarrest, waar ze alleen onder begeleiding van een bewaker haar huis uit mocht.
Tatour heeft bevestigd dat zij het gedicht, dat werd gepubliceerd in de tijd dat Israel werd opgeschrikt  door meerdere aanslagen met messen of auto's, inderdaad heeft geschreven. Zij voegde er echter aan toe dat het verkeerd is vertaald, wat inderdaad het geval is.

Nasrallah wint Prijs voor Arabische Fictie

Ibrahim Nasrallah naast het omslag van zijn boek. (Palestinian Chronicle)

Dit had ik dus gemist:  De Palestijns-Jordaanse auteur Ibrahim Nasrallah heeft dinsdag de internationale Prijs voor Arabische Fictie (IPAF) gewonnen met zijn roman ''De tweede oorlog van de hond'' (Harb al-kalab al-thani), een verhaal waarin hij waarschuwt voor de menselijke capaciteit tot brute slechtheid. De keuze werd dinsdag gemaakt door een jury in Abu Dhabi. Bij de prijs hoort dat het boek wordt vertaald.  
''De tweede oorlog van de hond'' is een voorbeeld van dystopische (tegenovergesteld aan utopische) literatuur. Het is het verhaal van een tegenstander van een regime die vervalt in bruut nihilisme. Nasrallah zei dat hij het boek had bedoeld als ''een waarschuwing voor wat ons te wachten kan staan als we kijken naar wat we in het rechte verleden hebben meegemaakt en nog meemaken". Ibrahim al-Saafin, de voorzitter van de jury, prees de manier waarop de verbeelding in  de roman aan bod komt en zei dat het boek min de buurt komt van science fiction.

UNESCO verklaart tot woede van Israel Hebrons oude stad tot cultureel erfgoed

De VN organisatie voor onderwijs en cultuur, UNESCO, heeft voor derde maal een Palestijns object tot een ''World Heritage site'' met een universele waarde verklaard. Ditmaal betrof het de Oude Stad van Hebron en de Ibrahimi moskee, die in Israel de "Grot van de Patriarchen'' wordt genoemd. De vorige twee sites betroffen de Geboortekerk in  Bethlehem en het terrein van de Aqsa moskee in Jeruzalem.
De uitslag van de stemming, die plaatsvond in Polen, was 12 stemmen vóór, drie tegen, bij zes onthoudingen. De stemming voor Hebron vond plaats via een versnelde procedure, omdat de Palestijnen hadden aangevoerd dat de Oude Stad ernstig wordt bedreigd. In de resolutie wordt gesproken over ''een alarmerend aantal schendingen'' waaronder daden van vandalisme en het toebrengen van schade aan eigendommen. In de stad wonen rond de 200.000 Palestijnen en een paar honderd Joden. De laatsten terroriseren de Palestijnse bevolking. Ook is via allerlei verboden, checkpoints en andere ''veiligheidsmaatregelen'' vrijwel het hele commerciële centrum van Hebron al jaren geleden platgelegd en ontvolkt.
Israel had zich (samen met de VS) fel tegen het aannemen van ook deze resolutie verzet.

Domme vertaalfouten bepalend in rechtszaak tegen Palestijnse dichteres Dareen Tatour

 Dareen Tatour (Foto Arab48)

De zaak tegen de Palestijns Israelische dichteres Dareen Tatour heeft onlangs een soort surrealistische wending genomen. Tatour, 34, uit de plaast Reineh bij Nazareth werd in oktober 2015, dus bijna anderhalf jaar geleden opgepakt wegens het plaatsen van een gedicht op Facebook. Het gedicht “Qawem ya sha’abi, qawemhum (Verzet je, mijn volk, weersta hen) verscheen later ook op Youtube. Het is daar nog te vinden.  
Tatour zat drie maanden in diverse gevangenissen, en kreeg vervolgens zes maanden huisarrest in de plaats Kiryat Ono, dicht bij Tel Aviv. Intussen is ze wel weer thuis in Reineh, maar ze heeft nog steeds huisarrest. Ze draagt een enkelband en mag per week zes uur de deur uit. Haar hangt een  gevangenisstraf van acht jaar boven het hoofd, wegens opruiing.

Opnieuw wint een Palestijn ''Arab Idol''

De finalisten van ''Arab Idol''. Van links naar rechts de Jemeniet Ammar Mohammed, winnaar Yacoub Shahin en nummer twee Amir Dardan. (Foto' s Arab48)

De Palestijn Yacoub Shahin (23) uit Bethlehem heeft zaterdag in Beirut de zangwedstrijd ''Arab Idol'' van de commerciële zender MBC gewonnen. Het is de tweede keer dat een Palestijn wint, nadat in 2013 de titel werd gewonnen door Mohammed 'Assaf uit Gaza.  Tweede werd eveneens een Palestijn, Amir Dardan uit Majd al Krum (rechts op de foto) in Galilea maar tegenwoordig wonend in de VS. De derde plaats was voor Ammar Mohammed uit Jemen.
 De uitslag werd met een geweldig enthousiasme gadegeslagen op Manger Square, het centrale plein voor de Geboortekerk in Betlehem, waar tienduizenden zich verzameld hadden voor een gigantisch scherm. Na de bekendmaking dat Shahin had gewonnen brak een gejuich uit, dansten mensen op het plein en was overal in Bethlehem getoeter van auto's te horen. Shahin's moeder Norma bedankte daarna de menigte dat zij voor haar zoon hadden gestemd. 

Wat was er mis met Mahmoud Darwish? O ja, hij was een Palestijn

Wat is dat toch met de dichter Mahmoud Darwish?  Hij was één van de grootste Arabische dichters van deze tijd, misschien wel de grootste. Een Palestijn. Lid van de PLO en de man die de tekst schreef van de verklaring van de Palestijnse Nationale Raad  van 1988 in Algiers, waarbij Israel werd erkend en de tweestatenoplossing officieel werd omhelst.
 Yuli Tamir van de Arbeidpartij, in de jaren '90 Israels minister van Onderwijs, nam Darwish op in het curriculum voor de middelbare school. Haar opvolgers gooiden hem er weer uit. Want hij was Palestijn.
In 2008 overleed Darwish, veel te vroeg, bij een open hart operatie in de VS. Ik was toen eindredacteur van het blaadje (intussen opgeheven) van de Liberaal Joodse gemeente Amsterdam en mocht een stukje maken. Maar wel wel na veel vijven en zessen. En een heel klein stukje.  Want Darwish was natuurlijk wel een Palestijn.

Woensdag besteedde, nota bene, de Israelische legerradio aandacht aan Darwish. En meteen komt de  minister van Defensie, Avigdor Lieberman, die vroeger nog eens nachtclubportier is geweest , in actie en roept de mensen van de legerradio ter verantwoording.

Etgar Keret krijgt Carles Bronfman-prijs

Keret

Het wordt me nogal eens verweten - meestal door Joden - dat ik nooit eens iets positiefs over Israel schrijf. Ik antwoord dan meestal dat er ook niet veel positiefs te melden valt en dat dit bovendien niet de taak van journalisten is. Die melden niet de gewone leuke dingen, maar de afwijkingen. Niet dat de zon iedere dag opgaat of dat Israel zoveel goede dokters telt. Maar als de zon een keer wordt verduisterd, of als Israelische artsen op illegale handel in organen worden betrapt, dan geven ze wèl acte de présence, de journalisten.
Ik wil daar vandaag een uitzondering op maken: Israel is een klein landje, maar heeft een aantal buitengewone schrijvers voortgebracht. Dat mag wel eens gezegd. Romanschijvers als Amos Oz, David Grossman, A.B Yehoshua, Samy Michaeli, Meir Shalev om er een paar te noemen, en dichters als Yehuda Amichai,  Natan Alterman of Chaim Bialik. En dan nog iemand:  de absurde verhalenverteller Etgar Keret. Ik heb het hierover omdat ik in Haartez lees dat de inmiddels ook al al weer 48-jarige Keret de Charles Bronfman Prijs heeft gewonnen. Dat levert hem 100.000 dollar op. In de jury zaten onder meer Jonathan Sfaran Foer en de columnist van Haaretz, Sayed Kashua.

Arabische les op Israels middelbare scholen gaat alleen over moord en terrorisme

''We hebben jullie hulp nodig bij het voorkomen van een terroristische aanslag, waarover we diverse tips hebben ontvangen.'' Dat is het begin van een Arabische les die door soldaten wordt gegeven aan Israelische middelbare scholieren. De les is onderdeel van een breder lesprogramma dat is geschreven door de militaire inlichtingendienst van het Israelische leger en Israels ministerie van Onderwijs. Het doel ervan is om de leerlingen “te leren en te laten begrijpen wat het belang is van de Arabische taal”.
Het leerplan stamt uit augustus 2012 en is geschreven door instructeurs van een militaire eenheid die TELEM wordt genoemd — een Hebreeuws acroniem voor “het bevorderen van studies van het Arabisch en het Midden Oosten''. De eenheid maakt deel uit van Eenheid 8200, een elite eenheid die werd opgericht na de Yom Kippur oorlog van 1973 en die vooral tot taak heeft op allerlei manieren Palestijnen en Arabieren af te luisteren (onlangs werden 43 reservisten van deze dienst de laan uitgestuurd, omdat ze geen zin meer hadden om Palestijnen te chanteren met de over hen vergaarde persoonlijke feiten). Het leerplan draagt de leerlingen op vier taken af te ronden. 1) Ze moeten via een kruiswoord puzzel de plek ontdekken waar een aanslag zal worden gepleegd, 2) Ze moeten informatie verzamelen over de terrorist, een man met een snor, zwart haar en een ernstige blik, 3) Ze moeten een gesprek in het Arabisch ontcijferen over de overdracht van wapens, en 4) Ze moeten ontdekken op welk tijdstip de aanslag zal plaatsvinden.

Spaans reggae festival haalt bakzeil onder zware druk: Matisyahu mag alsnog komen zingen

Het Rototom Sunsplash Reggae Festival heeft na zware druk van diverse kanten excuses gemaakt en in een verklaring gezegd dat de Joodse zanger Matisyahu alsnog aanstaande zaterdag mag komen opteden  Eerder had het festival het optreden van Matisyahhu afgezegd omdat hij weigerde afstand te nemen van de jongest Gaza-soorlog en zich uit te spreken voor een Palestijn staat. Het festival noemde dat nu een fout, die was gemaakt onder invloed van de pro-Palestijnse BDS-bweging.
De nieuwe opstelling van het festival kwam, schrijft het persbureau AP, nadat het World Jewish Congress de Spaanse premier Rajoy een brief had geschreven waarin het hem vroeg de actie van het festival te veroordelen. Het noemde het annuleren van de uitnodiging aan Matisyahu ''schandalig gedrag" dat om krachtig optreden van de Spaanse regering vroeg. Het WJC voegde eraan toe dat '' de anti-semitische aspecten ervan niet in het belang van Spanje waren''. Het suggereerde dat de Spaanse staat zou moeten overwegen de subsidie voor het festival in te trekken.

Minister Regev van Cultuur wekt de woede van de Israelische kunstwereld

Het Midan Theater in  Haifa krijgt geen subsidie meer.

De  nog maar nauwelijks aangetreden Israelische minister van Cultuur en Sport, Miri Regev, is er in de kort tijd dat zij in functie is in geslaagd om het aan de stok te krijgen met vrijwel de hele ''culturele scene'' van Israel. 
Het begon ermee  dat Regev, een hardliner die als parlementariër ooit de Afrikaanse vluchtelingen in Tel Aviv een ''kankergezwel'' noemde en altijd de meest draconische anti-Palestijnse maatregelen voorstond, dreigde de subsidie stop te zetten van het Al Mina  theater voor kinderen in Jaffa. De reden daarvan was dat de stichter ervan, de acteur Norman Issa, weigert op te treden in een nederzetting op de Westoever, in een rol die hij als gastacteur speelt bij het theater van Haifa. Issa, een Arabische acteur die met een Joodse vrouw is getrouwd, meende dat dat niet van hem kon worden verlangt. Regev vond daarop dat Issa in tegenstelling tot haarzelf ''niet voor coëxistentie'' was. Op haar dreigement de subsidie voor Al-Mina stop te zetten kreeg ze felle kritiek. Waarna ze reageerde met de opmerking dat ze wat staatssubsidies betreft, kan doen waar ze zin in heeft, omdat haar partij, de Likud, bij de verkiezingen 30 zetels had gewonnen, en ''links'' (waarmee  ze het ''Zionistische Kamp'' van Herzog  en Livni bedoelde) maar 20. ''Ik besluit wat de criteria zijn, ik kan besluiten welke instellingen geld krijgen of dat al het geld naar de periferie en naar Judea en Samaria gaat. De regering hoeft de cultuur niet te ondersteunen,'' zei de minister. ''Ik kan beslissen waar het geld heengaat. De kunstenaars kunnen  me niet vertellen wat te doen. Wij hebben 30 Knesset-zetels, jullie hebben er in totaal 20.''

Nieuwe Israelische regering gaat vrijheid van meningsuiting te lijf

Miri Regev

De nieuwe Israelische regering is ermee begonnen de wereld kennis te laten maken met de democratische standaarden van de nieuwe ministersploeg. De nieuwe minister van Cultuur en Sport, Miri Regev (Likud), heeft als één van haar eerste daden de steun van haar ministerie ingetrokken voor een dansvoorstelling van het Batsheba gezelschap. De reden daarvoor is dat de uitvoering van deze voorstelling, met de naam ''Archief'',  deels is gebaseerd is op video's van de mensenrechtenorganisatie B'tselem. De choreograaf van het stuk, Arkadi Zaides, had teruggegrepen op een programma dat B'tselem enkele jaren geleden startte, waarbij het video-camera's ter beschikking stelde aan Palestijnen, die daarmee mensenrechtenschendingen konden vastleggen. Tijdens de voorstelling worden dit soort camerabeelden geprojecteerd. Er was van verschillende zijden door rechtse activisten geprotesteerd tegen Archive dat op 10 en 11 juni in Tel Aviv wordt uitgevoerd en eerder, in 2014, in Toulouse en Parijs te zien was. Volgens Regevs ministerie is de steun ingetrokken omdat het ''verkeerd is dat  het logo van het ministerie verschijnt naast dat van politieke organisaties of politike controversiële organisaties als B'tselem''.
Minister van Onderwijs Naftali Bennett (HaBayit HaYehudi) liet zich evenmin onbetuigd.

Israels belangrijkste literaire prijs in gevaar na ingrijpen Netanyahu in samenstelling jury

Minister van Cultuur Netanyahu

Ingrijpen van premier Benjamin Netanyahu in de samenstelling van de jury heeft ervoor gezorgd dat de Israel Prijs voor Literatuur, de belangrijkste literatuurpijs in Israel, dit jaar mogelijk niet kan worden uitgereikt,  meldt de krant Haaretz  Wat de Israelprijs voor film betreft dreigt ook een probleem, want ook daar heeft de premier ingegrepen in de samenstelling van  de jury.
Afgelopen zondag bracht Haaretz naar buiten dat het bureau van Netanyahu een veto had uitgesproken over twee leden van de jury voor de literatuurprijs, namelijk de professoren Avner Holtzman en Ariel Hirschfeld. Netanyahu kon dat doen in zijn functie van waarnemend minister van Onderwijs en Cultuur. Hij heeft de functie zolang overgenomen van minister Shay Piron, die is afgetreden toen zijn partij, Yesh Atid van Yair Lapid, het kabinet verliet. Het bureau van de premier weigerde aanvankelijk te zeggen waarom de twee waren gevetoed, maar kwam dinsdag met een verklaring waarin stond dat Hirschfeld steun verleent aan mensen die militaire dienst weigeren. Waarom Holtzman in de ban was gedaan werd niet onthuld.

Whitewash of a black city

Bauhaus Museum in Tel Aviv. 

Tel Aviv became famous for its ''Bauhaus'' houses and even was made a 'World Heritage Site' in 2004. It became a symbol of how European Jews built their own city on empty sand dunes. For Sharon Rotbard, an architect who was born there, this is whitewash. 'The Economist' about a book he wrote about the city, White City, Black City: Architecture and War in Tel Aviv and Jaffa: .

Three architects active in Tel Aviv in the 1930s had graduated from the Staatliches Bauhaus in Germany, he writes in “White City, Black City”. The rest had studied in other countries. More important, he explains, the myth ignores Tel Aviv’s ties to its parent city, Jaffa, an ancient port which at the time of Tel Aviv’s birth was Palestine’s modern hub, complete with cinemas and printing houses, and whose density on aerial photographs literally coloured the city black.
Mr Rotbard chips away at the façade of his birthplace. He describes how Tel Aviv supplanted Jaffa’s Arab-owned orange groves, and goes on to explain how, in the violent birth of Israel in 1947-48, Jewish paramilitary fighters overpowered and subsequently largely levelled the city from which it had sprung. His tale of Tel Aviv’s growth from a Jaffa suburb founded in 1909 to a metropolis whose population grew 20-fold in the 1920s is gripping.

Israel verwoestte in Gaza tenminste drie eeuwenoude moskeeën

Omari moskee voor Israels aanval ....

Tijdens de Israelische 'Protective Edge' operatie is, afgezien van het grote aantal doden en gewonden en de verwoesting van hele woonwijken, ook een ongekend aantal moskeeën verwoest, waaronder een aantal  historisch belangrijke moskeeën die tot de ''landmarks'' van Gaza behoorden.
Volgens een rapport van het Palestijnse ministerie van Religieuze Zaken werden tijdens de Israëlische aanval  203 moskeeën beschadigd. Daarvan werden er 73 volledig  verwoest. Ook twee kerken, waarvan er een, de Grieks-Orthodoxe kerk van de Heilige Porphyrius in Zeitoun in Gaza-stad uit 1150 stamt, liepen schade op, (met name het antieke kerkhof van de Porphyrius-kerk werd zwaar beschadigd). Volgens het ministerie waren de beschadigingen aan religieuze gebouwen drie keer ernstiger dan bij het offensief van 2008-2009 (Cast Lead). Dr Hassan Al-Saifi, de staatssecretaris van het ministerie in de Gaza-strook, zei dat het ministerie de schade aan religieuze gebouwen op zo'n 50 miljoen dollar schat.

Frans Brüggen 1934-2014

Brüggen als dirigent.

Woensdag is Frans Brüggen overleden. Brüggen was de laatste jaren, alhoewel hij zich nog nauwelijks kon bewegen, vooral bekend als de dirigent van het magnifieke Orkest van de 18e eeuw, waarmee hij de meest prachtige opnamen maakte van klassieke componisten van Haydn tot en met Schubert en Chopin, en van alles daartussen en omheen. Het orkest was door hem opgericht en bestond voor een deel uit oude getrouwen. Het was een tijdje de vraag of het orkest ermee op zou houden als Brüggen, die er zozeer zijn stempel op had gedrukt, er niet meer zou zijn. Later werd besloten toch door te gaan. We zullen in de komende weken merken wat het is geworden.
Brüggen werd al heel jong bekend als blokfluitspeler. Hij studeerde dwarsfluit en blokfluit (dat laatste bij Kees Otten), en maakte al jong furore als de man die een saai instrument dat generaties kinderen tegen hun zin moesten bespelen, tot een volwaardig instrument maakte waarop werkelijk van alles mogelijk was. Al op zijn 21ste werd hij benoemd tot hoofdleraar aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, een flamboyante, jongensachtige figuur, nonchalant gekleed in truien, rijdend in een Porsche en met zijn reebruine ogen geliefd bij vrouwen (zo werd althans gezegd). Met de klavecinist Gustav Leonhardt en de cellist Anner Bijlsma maakte hij opnamen van barok-muziek die buitengewoon populair waren en als uitvoerder van eigentijdse muziek inspireerde hij later componisten als Luciano Berio en Louis Andriessen om voor het instrument te schrijven.