Amerikaans Joodse instantie doet wat het CIDI naliet en maakt gehakt van Wilders

De "Anti Defamation League'' (ADL), de Amerikaanse organisatie die indertijd is opgericht om antisemitisme te bestrijden, is niet mijn ''piece of cake''. Dat is zo omdat de ADL in de praktijk al heel lang ook ongeveer alle critici van Israel op de korrel neemt (en vaak onder de antisemieten schaart). De ADL is daarmee effectief een soort onderdeel van de machtige ''Israel-lobby'' in de VS die elke verandering ten goede van de politiek van de VS in het Israelisch-Palestijnse conflict blokkeert.
Maar deze week verbaasde de organisatie toch ineens door op ongekend felle wijze, de leider van de PVV, Geert Wilders, aan te pakken ondanks het feit dat deze doorgaat voor een supporter door dik en dun van het heilige land. De ADL maakte bekend ''er hevige moeite mee te hebben dat twee leden van het Congres als gastheer optreden van de anti-islamitische extremist Geert Wilders, de leider van de xenofobe Partij voor de Vrijheid in Nederland'' die deze week als gastspreker in Washington zou optreden. De ADL heeft de twee leden van het Congres, de Republikeinse afgevaardigden Steve King (Iowa), en Louie Gohmert (een lid van de ultrarechtse Tea Party vleugel uit Texas) gevraagd de uitnodiging aan Wilders in te trekken, maar zonder resultaat.
In de brief noemt de ADL Wilders iemand die als leider van de PVV ''extremistische, virulent anti-islamitische en zwaar beledigende standpunten uit''. De ADL schrijft dat Wilders de islam “niet een religie, maar totalitaire ideologie zoals het Nationaal Socialisme” noemt en de Qur'an "erger dan Mein Kampf''. De ADL zegt dat Wilders natuurlijk het recht heeft zijn opinies te uiten, maar dat het geen pas heeft dat gekozen leden van het Huis van Afgevaardigden geloofwaardigheid verlenen aan iemand die zo'n beetje het internationale symbool van anti-moslimhaat is door hem een podium te bieden, iets wat ingaat tegen de Amerikaanse traditie van tolerantie. Abe Foxman, de scheidende leider van de ADL noemt Wilders ''één van de meest beruchte extremisten ter wereld'' en wijst er op dat Wilders nog in november 2014 tijdens een weekend van David Horowitz' ''Freedom Center'' in Florida had opgeroepen alle moskeeën en islamitische scholen te sluiten.

In een soort begeleidende tekst memoreert de ADL dat Wilders al een aantal jaren bezig is met zijn anti-islam agenda, moslims een bedreiging voor Europese democratieën heeft genoemd, heeft opgeroepen immigratie naar Nederland vanuit islamitische landen te verbieden en heeft geijverd voor wetgeving die het praktiseren van de islam sterk zou beperken, waaronder een verbod op de Qur'an. Ook wijst de ADL erop dat hij geen onderscheid maakt tussen gematigde en radicale moslims, omdat de islam volgens hem een agressieve, expansionistische ideologie is.
De ADL geeft aan dat Wilders in de VS warm is onthaald door ''anti-islamitische extremisten als Pamela Geller en Robert Spencer'', en dat hij als voornaamste spreker is opgetreden bij demonstraties die waren georganiseerd door Stop Islamization of America (SIOA), een orga­ni­satie van Geller en Spencer die er een uiterst anti-islamitisch programma op na houdt onder het voorwendsel dat zij optreedt tegen de rad­i­cale islam. Zo trad Wilders op 11 september 2010 op als spreker tijdens een actie van SIOA tegen de bouw van een Islamitisch Centrum in downtown New York, waarbij hij New York opriep "zich te wapenen tegen de krachten van de duisternis" door het bouwen van het centrum af te wijzen. "We kunnen nooit een moskee bij Ground Zero toestaan," zei hij toen en "America, New York, en shari'a kunnen niet met elkaar worden gecombineerd."

Kortom, stevige teksten. Ik weet niet waarom de ADL daarmee komt en evenmin waarom de ADL er nu pas mee komt. Er zal wel een reden zijn. Maar het kan zeker geen kwaad. Je zou haast in de verleiding komen om de oude Abe Foxman alsnog serieus te nemen als een bestrijder van van wat ze in Amerika ''bigotry'' noemen en wat ik dan maar vertaal met (racistisch) extremisme. Misschien dat onze eigen Nederlandse Joodse lobby hier dan een voorbeeld aan kan nemen? Het CIDI heeft namelijk nooit afstand genomen van Wilders' waanzinnige standpunten over de islam. Een inmiddels alweer vertrokken Kamerlid van de PVV, het warhoofd Kortenoeven, werkte voordat hij in de Kamer kwam bij het CIDI en is nog steeds goed met de dames en heren van het CIDI bevriend.
Ook met Wilders zelf was het CIDI altijd goede maatjes, vooral om diens Israel-standpunten dat de nederzettingen prima zijn, Palestijnen niet bestaan en Israel altijd gelijk heeft omdat het een voorhoederol vervult in de strijd van het Westen tegen de islam. Al zijn er wat kinken in de kabel gekomen. Eén keer omdat op een demonstratie van de PVV ook hardcore antisemieten verschenen en oranje-blanje-bleu vlaggen werden meegevoerd die - zoals bekend - indertijd waren geadopteerd door de NSB. CIDI-directeur Esther Voet vroeg toen Wilders om daar afstand van te nemen. Een wat recenter incident deed zich voor, vorig jaar in mei,  toen de handtekening van Wilders ontbrak op een door het CIDI geëntameerde advertentie in de Telegraaf tegen het antisemitisme, terwijl die handtekening aanvankelijk wel degelijk was gevraagd. (PowNed haalde de betreffende, tamelijk komische briefwisseling destijds boven water, klik hier).
Het ter elfder ure weigeren van Wilders' naam leidde tot een verwijdering, waarbij Esther Voet aan iedereen die het horen wilde liet weten dat de reden voor de weigering was dat Wilders toenadering tot Europese rechtse partijen als het Franse Front National en de Oostenrijkse FPÖ had gezocht, die mensen met abjecte standpunten over Joden in hun gelederen hebben. (Alsof dat niet al bekend was toen hij om zijn handtekening werd gevraagd). Ook deed ze het voorkomen alsof het CIDI eigenlijk toch al nooit veel met Wilders op had gehad. Dat laatste was domweg een keiharde, doorzichtige leugen, waar de vaderlandse pers helaas niet echt genadeloos doorheen prikte. Maar zelfs als Voet niet zou hebben gejokt en de verhoudingen met Wilders inderdaad nooit zo hartelijk waren geweest als uit de een-tweetjes tussen hem en het CIDI bij het stellen van vragen in de Kamer of uit andere aanwijzingen was gebleken, dan nog is het zonneklaar dat dat nooit of te nimmer ook maar iets te maken heeft gehad met Wilders racistische en anderszins abjecte standpunten over moslims en de islam. Blijkbaar is voor het CIDI, dat met de mond belijdt te strijden ''tegen racisme en antisemitisme'', van die twee toch alleen de strijd tegen antisemitisme echt van belang. Het is - al is dat wat mij betreft een hoogst verbazende constatering - dus misschien wel tijd dat het wat dat betreft eens wat lessen in antiracisme en tolerantie gaat nemen bij de Amerikaanse zuster-instelling, de ADL.

Nieuwsuur propageert methodes Israelische bezetting bij aanpak Islamisten

Van Hoogstraten

Stel je werkt bij de NOS. In Europa worden aanslagen gepleegd op mensen die cartoons maken waarop de profeet Mohammed wordt afgebeeld. Die aanslagen zijn het werk van geradicaliseerde moslims. En die geradicaliseerde moslims schieten ook Joden dood. Mogelijk doen ze dat - en misschien is dat zelfs zelfs wel waarschijnlijk zo -. omdat ze die Joden zien als symbolen voor een onderdrukking van moslims (in dit geval de Palestijnen) die die breed en ook al heel lang door het Westen wordt gesteund.
De meeste mensen noemen die moorden een uiting van antisemitisme. Ik denk dat anti-Israelisme (waarbij Joden en Israeli´s voor het gemak tot één en dezelfde categorie worden gerekend) een betere term ervoor is. Maar hoe dan ook vormen dit soort aanslagen een groot probleem, omdat moeilijk voorspelbaar is wie de volgende zal zijn die toeslaat en waar.
Maar ...je werkt bij de NOS en wilt een item maken. Wat ga je dan doen?

Netanyahu geeft les in islamofobie in zijn rede voor de Algemene Vergadering van de VN

Netanyahu in 2013:  de Iraanse bom was nagenoeg af.

De Israelische premier Benjamin Netanyahu heeft de wereld maandag een lesje in islamofobie gegeven tijdens zijn rede voor de Algemene Vergadering van de VN. Nadat hij op dezelfde plek in 2013 het verhaal had gebracht dat de Iraanse bom al in juni van dat jaar af zou zijn, ging het dit keer over de ambitie van de Islam om de wereld te overheersen. We mogen aannemen dat zijn rede een staalkaart was van het denken over de buurlanden van de huidige rechtse Israelische regeringspartijen.
Volgens Netanyahu wil de militante Islam de wereld overheersen zoals indertijd de nazi's en is Iran te beschouwen als de voorhoede van dit streven. "De nazi's geloofden in een superieur ras (master race), de militante islamisten geloven in een ''master faith'', '' aldus de Israelische premier. ''Ze zijn het er alleen niet over eens wie de ''master'' is en leider  van het master faith."

Wie is er boos dat Hirsi Ali geen eredoctoraat krijgt?

En ja, ze is weer een keer in het nieuws in Nederland. Ayaan Hirsi Ali, critica van de Islam, was in 2006 als lid van de Tweede Kamer voorpaginanieuws naar aanleiding van een - nogal overijverige - aanpak van de toenmalige minister Verdonk over de vraag of Hirsi Ali nu wel of niet terecht het Nederlanderschap had verkregen. Ze vertrok kort daarna naar de VS,  waar ze ging werken bij het neo-con bolwerk The Enterprise Institute, en vervolgens hoorden we niet veel meer van haar.
Tot dit jaar.  Eerder deze maand werd bekend dat de Brandeis Universiteit, een in de jaren veertig door de Joodse gemeenschap gestichte universiteit in Massachussets, haar in mei een eredoctoraat wilde verlenen. Dat stuitte de linkse en Israel-kritische blogger Richard Silverstein, die blogt onder de blognaam Tikun Olam,  tegen de borst. Hij kende Hirsi Ali's islamofobe reputatie. En hij had nog maar kort daarvoor het bericht gepubliceerd dat Hirsi Ali betrokken was geweest bij het uitbrengen van een film, ''The Honor Diaries'', door de extreem-rechtse organisatie Clarion Project  (voorheen Clarion Fund). Dat was dezelfde organisatie die destijds de rabiate anti-moslim film ''Obsession'' uitbracht, waaruit Geert Wilders gropte lappen kopieerde ten behoeve van zijn eigen maaksel "Fitna''. Clarion maakte later nog meer islamofobe films, waaronder ''Third Jihad'' en ''Iranium''. En in maart van dit jaar kwam Clarion dus met Honor Diaries, dat de Islam  niet als in de vorige films beschreef als een bron van terreur, maar ditmaal het accent legde op de islam als instrument van vrouwenonderdrukking. Achter de film zat, net als de vorige keren, onder meer rabbijn Raphael Shore, die - in iedere geval vroeger - de extreme Israelische groep kolonistenorganisatie Ais HaTorah steunde en werkzaam was in de niet minder extreme pro-Israel media waakhond, Honest Reporting. Schrijver van het scenario was Alex Traiman, dezelfde als bij de vorige Clarion-films. En daarnaast waren er een paar nieuwe gezichten in gezelschap, onder wie dus Hirsi Ali.

Wilders eist Berufsverbot van VN-rapporteur Richard Falk

Negeren of publiceren? Dat is een vraag die ik mezelf vaker gesteld heb naar aanleiding van de capriolen van onze eigen voor Volk en Vaderland optredende geblondeerde Lijder en zijn volgelingen. Een lastig dilemma. Teveel aandacht geeft misschien de indruk alsof we met een serieuze, respectabele politicus van doen hebben, te weinig aandacht gaat voorbij aan het reële gevaar dat hij met zijn clubje kan betekenen voor de democratie - en dat niet alleen hier, maar ook elders.     

Wilders en De Roon (Arutz 7)

Vandaag bleek weer eens hoe populair hij is in ultra-rechtse, islam-hatende Israelische kringen. Onderstaande Kamervragen die de Lijder zelf en zijn discipel De Roon stelden op 30 januari, werden op vrijdag 1 februari in een letterlijke vertaling overgenomen door Arutz 7, de site van de  ultrarechtse kolonistenzender van die naam. En je kan wel zeggen dat er sprake is van kruisbestuiving, want uit de vragen (zie hieronder) blijkt dat de twee bruine Nederlandse heren ook Arutz 7 weer gebruikt hebben als informatiebron.
Het kwalijkst is dat W. en d.R. vragen om een soort Berufsverbot voor Richard Falk, de VN-rapporteur voor de door Israel bezette gebieden. Zij doen dat naar aanleiding van een stuk dat Falk schreef in het blad de Britse 'Liberal Democrat Friends of Palestine' (hier te lezen). Falk probeert in het stuk Hamas in een wat van meer begrip getuigende context te plaatsen dan gewoonlijk gebeurt. Waar grote delen van de publieke opinie Hamas afschilderen als 'terreurbeweging' geeft hij aan dat 'verzetsbeweging' een betere benaming is, voor een beweging die verzet pleegt tegen de Israelische bezetting van Gaza en de Westoever. Ook deconstrueert hij de 'onverzoenlijke speech' van Hamas-leider Meshaal (zie ook hier) in december, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van Hamas, door deze af te zetten tegen de herhaaldelijk door Meshaal en andere leiders van Hamas gedane uitspraken waaruit blijkt dat zij zich kunnen verzoenen met een twee-statenoplossing van het Israelisch-Palestijnse conflict.
Men kan het eens of oneens zijn met Falk. Ik behoor tot de eerste groep. Maar je opwinden over het feit dat hij het verzet van Hamas tegen de bezetting van Palestijnse gebied vergelijkt met het Franse of Nederlandse  verzet tegen de  Duitse bezetting in WOP II, is een soort demagogische twist die wijlen Goebbels de heren niet had verbeterd. En roepen dat Falk moet worden ontslagen omdat hij, ja waarom eigenlijk .. iets anders durft te beweren dan deze bruine parlementariërs zelf geloven, waar doet dat alweer aan denken?? En ach, was Wilders niet altijd een kampioen voor de vrijheid van meningsuiting?   

Vragen van de leden De Roon en Wilders (beiden PVV) aan de minister van Buitenlandse Zaken n.a.v. opmerkingen van de VN Special Rapporteur voor de zgn "Palestinian Authority Territories":
1.)
Heeft u kennis genomen van de uitlatingen van de VN Special Rapporteur (Richard Falk), waarin hij de terreurdaden van Hamas vergoeilijkt door deze te vergelijken met Verzetsdaden in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog (*) ?
2.)
Bent u het met ons eens dat het raketbombardement door Hamas op Israël zich richt op het maken van zo veel mogelijk Israëlische burgerslachtoffers en geen enkel militair resultaat beoogt, terwijl verzetsdaden in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog exclusief waren gericht op het saboteren van een militaire bezetting?
3.)
Onderschrijft u ook dat het bestaan van de Staat Israël legitiem is en Hamas zich er op richt die staat te vernietigen, terwijl de Duitse bezetting van Nederland illegitiem was en het Nederlands verzet zich er op richtte die onwettige Duitse bezetting te beëindigen?
4.)
Bent u het met ons eens, dat deze vergelijking door de VN Special Rapporteur, te walgelijk is voor woorden en getuigt van een volledig gebrek aan inzicht?
5.)
Is het u bekend dat deze VN Special Rapporteur eerder bij herhaling heeft opgeroepen tot boycots tegen de Staat Israël en tegen anderen die met die staat zaken doen (**) ?
6.)
Onderschrijft u het oordeel van de Amerikaanse ambassadeur bij de V.N. (Susan Rice) dat die uitlatingen van Falk "onverantwoordelijk en onaanvaardbaar" waren en het klimaat voor een vreedzame oplossing alleen maar bedierven, en dat zijn aanblijven als VN Special Rapporteur de geloofwaardigheid van de V.N. beschadigde?
7.)
Bent u het met ons eens dat het nu de hoogste tijd is dat deze Richard Falk op staande voet wordt ontslagen? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wat gaat u doen om dat te bevorderen?
8.)
Wilt u aan de VN kenbaar maken dat Nederland intussen ieder contact met Richard Falk wenst te mijden? Zo nee, waarom niet?
 (*) http://www.ldfp.eu/?s=falk&x=44&y=12
(**) http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/164647#.UQkDbay-fBY

PS Net als destijds de NSB heeft de PVV soms wat last met Nederlands erfgoed in de vorm van de Nederlandse taal. Het juiste woord (zie vraag 1) is niet vergoeilijken, maar vergoelijken.

Rutenfrans twittert, de chef van de opiniepagina van de Volkskrant is een echte Nakba-ontkenner

Chris Rutenfrans is redacteur van de opiniepagina van de Volkskrant, vroeger Forum geheten. Hij is van huis uit criminoloog en werkte achtereenvolgens als universitair docent (in Nijmegen), als ambtenaar en later als tekstschrijver van de ministers Hirsch Ballin en Sorgdrager. Vanaf 2000 bestierde hij de opiniepagina van Trouw, samen met Jaffe Vink. Bij de Volkskrant trad hij aan in 2006 en hij wist de opiniepagina's, die daarvoor onder leiding van Henk Müller al een flink stuk naar rechts waren opgeschoven, definitief een rechts aanzien te geven. In sommige opzichten zelfs een ultra-rechts (door sommigen ook wel genoemd: dom-rechts) aanzien.

Rutenfrans

Met name golden die koerswijziging de onderwerpen  ''Islam'' en "Israel", niet toevallig twee zaken die op de uiterste rechtervleugel van het politieke spectrum nauw met elkaar in verband worden gebracht. Denk aan Wilders en zijn PVV die niet alleen fel anti-moslims is, maar ook even fel de uiterste rechtervleugel van het Israelische spectrum steunt. Denk ook aan Christenen voor Israel en hun vertegenwoordigers in de Tweede Kamer van de ChristenUnie (Joël Voordewind bijvoorbeeld) die regelmatig moord en brand roepen over veronderstelde tendensen van moslims in het Midden-Oosten om christenen uit te roeien en die van harte de Israelische nederzettingen steunen. Of aan de gemeenschap van Islamofoben in de VS, zoals David Horowitz, Pamela Geller, Robert Spencer of Daniel Pipes die er net zo over denken als Geert Wilders. Denk aan de gemeenschap van
hasbaristen - of bla-bla-hasbaristen - van Alan Dershowits en de Israelische onderminister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon, tot de rechtse pro-Israel bloggers en enge clubs als CAMERA, MEMRI, Palestinian Media Watch of  the Israel Project.        
Rutenfrans had al eerder de verdenking op zich geladen dat hij met zijn denkbeelden in deze hoek gezocht moest worden. Hij haalde de columnisten Amanda Kluveld (ongenuanceerd anti -Islam) en Nausicaa Marbe (ongehinderd door kennis van zaken en altijd pro-Israel) naar de krant. Bovendien opende hij de opiniepagina's voor pro-Israelische vedergewichten van het kaliber van de blogster Ratna Pelle, ongefundeerde onzin-stukken van iemand als Afshin Ellian, of - ongekend in een zichzelf serieus achtende krant - de kolonist en bekeerde christen Yochanan Visser, die een door vrijwel niemand geëvenaarde hoeveelheid onzin en leugens in zijn stukjes stopte.

Wat Rutenfrans zelf dacht konden we alleen vermoeden. Rutenfrans schrijft eigenlijk nooit iets zelf, behalve zo nu en dan een soort interviews volgens een vaste formule die hij 'twistgesprek' noemt. In 2011 had hij zo'n twistgeprek met Hajo Meyer van Een Ander Joods geluid (EAJG). Daaruit destilleer ik de volgende door Rutenfrans gestelde vragen (of moeten we zeggen door hem opgeworpen twistappels?):
- De ellende van de Palestijnen is niet te wijten aan Israël, maar aan hun eigen leiders en de omringende Arabische landen.
- De Palestijnen hadden in 1948 ook een staat kunnen stichten. Maar dat wilden ze niet. Ze wilden de joden eruit gooien. Na de stichting van Israël is het meteen aangevallen door de omringende landen. Toen zijn inderdaad mensen verdreven. Dat heb je in oorlogen.
- Maar als er etnische zuivering heeft plaatsgehad hoe kunnen dan nu een miljoen Arabieren in Israël wonen, die het daar beter hebben dan de Arabieren in de Arabische landen. Waarom zijn die dan niet etnisch gezuiverd?

Uit deze opmerkingen van Rutenfrans zou je kunnen afleiden dat hij de literatuur van de afgelopen jaren (Benny Morris, Ilan Pappe, Rashid Khalidi om slechts een paar namen te noemen) niet helemaal heeft  bijgehouden en de geschiedenis van de verdrijving van de Palestijnen, de  verwoesting van hun dorpen, de onteigening van hun land, en het feit dat ze niet terug mochten, misschien niet goed kent. Maar ..eh het zou natuurlijk ook kunnen dat hij die vragen alleen stelde om Meyer uit zijn tent te lokken.
 
Nee dus. Inmiddels hebben we het bewijs dat Rutenfrans die dingen echt allemaal gelooft. Afgelopen dinsdag was het 15 mei, de herdenking van de 'Nakba' (catastrofe), de term waarmee de Palestijnen hun verdrijving in 1947-49 aanduiden. Die Nakba en de gebeurtenissen daaromheen zijn - ik schreef het al - de afgelopen jaren uitvoerig gedocumenteerd, met name door de Israelische zogenaamde 'New historians'. Ook is veel beeldmateriaal aanwezig. Kijk bijvoorbeeld op de sites Palestine remembered - of de Israelische site Zochrot - om foto's en feiten te zien over de ruim 500 dorpen die zijn verwoest, opdat de vluchtelingen die van Israel nooit mochten terugkeren, dat ook niet meer zouden kunnen doen.
Maar vastgelegd of niet, toch zijn er,  net zo als er hardnekkig types zijn die weigeren te geloven in  gaskamers en de holocaust, ook vasthoudende rechtse makkers die we nakba-ontkenners *) mogen noemen. Rutenfrans is er zo één, kunnen we nu vaststellen aan de hand van de volgende door hem op 15 mei verstuurde tweets:

chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel Voor veel Arabieren is de stichting van de joodse staat op zichzelf de catastrofe (naqba). @alextencate @benavra

 12h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel De naqba voor Arabieren is dat ze dagelijks moeten aanzien hoe je in het M-O ook iets moois kunt doen. @alextencate @benavra

  
chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
12hJDSnel De Arabische landen en Palestijnse leiding hebben tav. Israel van meet af aan gefaald. Dat is de hoofdzaak. @alextencate @benavra

  
12h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel En dat falen bestaat eruit dat ze maar 1 doel hebben: Israel vernietigen. Dat lukt ze niet. @alextencate @benavra

chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
12hJosStrengholt De naqba is geen historie. Het is eenvoudig de stichting van Israel. @willemvangent @JDSnel

En voor wie nog twijfels mocht hebben hier nog twee tweets van Rutenfrans met links naar artikelen waarin meer expliciet wordt uitgelegd dat de Nakba onzin is. De ene link verwijst naar citaten van Efraim Karsh, de favoriete historicus van de Israelische rechtervleugel. Karsh wordt, omdat hij een van de weinigen is die de vindingen van de 'new historians' blijft tegenspreken, vrijwel nergens in de academische wereld meer serieus  genomen. Hij is sinds kort in dienst getreden als directeur van de denktank 'Middle East Forum' van de gerenommeerde Amerikaanse islam-hater Daniel Pipes.   
De tweede tweet verwijst naar een stukje tendentieus (om niet te zeggen racistisch) proza van de blogger die zich Isser noemt (hij noemt nooit zijn echte naam, heel dapper) op het onvervalst rechtse blog Israned. Het stukje is grappig bedoeld en begint dus zo:
Vandaag herdenken de Palestijnen massaal roestige sleuteldag. Dat is de dag dat een miljardtriljard roestige sleutels van niet bestaande huizen in Israël aan de wereld worden getoond vergezeld met rellen tegen Israëlische veiligheidstroepen.

  20h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel @alextencate Interessante visie van Efraim Karsh op de 'Nakba'. http://www.meforum.org/3231/catastrophe-called-nakba

  13h chris rutenfrans ‏ @chrisrutenfrans
@JDSnel @alextencate @Benavra http://ow.ly/aVqNa
 
Rutenfrans de nakba-ontkenner. Het heeft, denk ik, niet veel zin met zo iemand in debat te gaan. Zoals het vroeger in joodse kringen gewoonte was om te zeggen dat je met antisemieten niet kon praten, omdat  antisemitisme een probleem van de antisemieten was, zo kunnen we zeggen dat holocaust- en nakba-ontkenning een probleem zijn van de holocaust- of de nakba-ontkenners. Zoiets is geen zaak van de rede, maar van het gevoel, meer in het bijzonder van het onderbuik-gevoel.
 Maar misschien toch een paar opmerkingen: voor wat betreft de geschiedenis van de verdrijving van de Palestijnen: lees de hierboven genoemde auteurs. Voor wat betreft de onwil van Israel om de 'vluchtelingen' terug te nemen: lees de diverse VN resoluties (Veiligheidsraadsresolutie 194, resolutie 3236 van de Algemene Vergadering van de VN en verdere, en Israels antwoord daarop. En voor wat betreft de vraag of het logisch was dat de Palestijnen in 1947 de delingsplannen zouden hebben aanvaard, lees Rashid Khalidi, The Iron Cage, waarin hij betoogt dat het terugkijkend ongetwijfeld een betere beslissing was geweest, maar dat het tegelijkertijd destijds volkomen onlogisch was van de Palestijnen te verwachten dat zij akkoord zouden gaan met een plan dat de Joodse  minderheid (van ongeveer een derde van de bevolking) in Palestina ruim de helft  van het land en ook nog eens een aantal van de belangrijkste steden toewees.   

Enfin, Rutenfrans' overtuiging dat de Palestijnen het allemaal aan zichzelf te wijten hebben, en dat de Nakba er eigenlijk gewoon uit bestaat dat de Arabieren het niet kunnen hebben dat Israel bestaat, staat niet op zich. Eerder onderscheidde de eindredacteur van de opiniepagina's van de Volkskrant zich ook al door uitspraken waaruit - laten we zeggen - een curieuze visie op de verhouding tussen de Westerse en andere culturen bleek. Uitspraken als deze:    
 'Mensen die zeggen dat alle culturen gelijk zijn hebben ongelijk. Onze cultuur is de beste, omdat onze cultuur de enige is die zichzelf relativeert." (In een interview in 2009 met Amanda Kluveld voor de tv van het Humanistisch Verbond).

Of: “Naar de letter genomen is de islam een hele vervelende, tamelijk agressieve godsdienst.” en
 “De multiculturele ideologie is fout. Niet alle culturen zijn gelijk. Onze cultuur is de beste. Onze cultuur is de meest humane en fantastische cultuur die ooit heeft bestaan.” (Geciteerd in juli 2009 HP/de Tijd)

Onware en onzinnige uitspraken. Want wat Rutenfrans even vergeet, is dat die ''humane en fantastische cultuur'' gedurende de eeuwen van slavenhandel tientallen miljoenen zwarte slaven het leven heeft gekost. Daarna heeft zij in tal van landen nog eens miljoenen levens geëist tijdens de periode van het kolonialisme.We hoeven maar de honderdduizenden Algerijnen te noemen die door de Fransen zijn vermoord, de honderdduizenden of waren het er meer?) die de Duitsers in onder meer in Namibië hebben afgeslacht, de geschatte 10 miljoen doden in de Congo die de Belgische koning Leopold op zijn geweten heeft, of de honderdduizenden die het humane Nederlandse bewind in Indonesië naar de andere wereld heeft gezonden. En dan hebben we het nog niet gehad over de talloze bloedige oorlogen in Europa met de twee Wereldoorlogen in de 20ste eeuw als dieptepunt. Of over moordpartijen van meer recente datum,  Korea, Vietnam, Irak en Afghanistan.   
Rutenfrans laat zich met zijn belachelijke opmerkingen over de superioriteit van de Westerse cultuur kennen als een chauvinist en iemand die zelf volstrekt de relativiteit der dingen niet kan zien - dit ondanks het feit dat de kunst van het relativeren volgens hem nou juist bij uitstek de karaktertrek zou zijn die de Westerse cultuur haar superieure karakter bezorgt. In feite stelt hij zich met deze uitspraken op dezelfde lijn als de eerste de beste islamofoob, zoniet Wilders-aanhanger. En dat wordt onderstreept door de keus van zijn auteurs en nu dus ook door zijn getwitterde 'wijsheden' over het niet-bestaan van de Nakba en de veronderstelde slechte inborst van 'de' Arabieren.
Dit is dus de man die de Volkskrant heeft ingehuurd om te zorgen voor een uitgewogen palet aan meningen op de opiniepagina's. En voor diegenen die na het voorgaande ook nog maar een spoortje twijfel aan Rutenfrans' ware gezicht zouden koesteren, heb ik nog een uitsmijter, gesignaleerd door mijn 'buurvrouw' blogster Sonja. Het is een ingezonden reactie op het voornoemde 'twistgesprek' tussen Rutenfrans en EAJG-er Hajo Meyer. Een eersteklas gore haat-reactie, die - let wel - de censuur van Rutenfrans die toezicht houdt op wat door de beugel kan en wat niet, is gepasseerd. Ik denk dat een onfrissere reactie gewoonweg niet mogelijk is. Oordeel zelf wat het  zegt over Rutenfrans, als hij dit  toelaatbaar acht tegenover een (toen) 85-jarige opponent:   

eva.m.kellerman schreef op 14-03-2011 15:50
Hayo Meijer, kun je ons vertellen hoe jij het ergste concentratie kamp in Polen hebt overleefd? Heb je soms ontelbare joden op je geweten, door bijvoorbeeld samenwerking en verraad met de SS als Capo in het kamp?
Hayo Meyer, wat doe je nog langer in Nederland? Het is niet jouw geboorteland dat is Duitsland.Met andere woorden je ben import te horen aan je Duits accent.Je hebt nog nooit de Nederlandse taal goed leren spreken!
Je kunt ook nog altijd terecht bij Hamas voor hun propaganda doeleinden. Echter dan wél ter plekke in Gaza. Het geld wat je uit Duitsland ontvangt, je weet wel, onder de noemer Wiedergutmachung mag je dan misschien met toestemming van Hamas behouden.
Hayo, je bent werkelijk gestoord en wordt misbruikt door mensen die jij hoog in het vaandel hebt. In welke bochten je ook wringt je bent en blijft de Jood voor jouw clubje en gelukkig de enige Duitse Joodse verrader anno 2011?
Of heb ik het helemaal verkeerd? Werk je ondertussen voor de Isr. Geheime Dienst en schreeuw je daarom zo hard tegen Israel om niet op te vallen?

  *) Noot: ik heb het nu even niet over de heersende opinie in Israel. De Israeli's zijn er grotendeels nog niet aan toe de manier waarop Israel tot stand kwam onder ogen te zien. Zij zijn bovendien slachtoffer van hun eigen onderwijs dat de waarheid toedekt en de new historians als nestbevuilers afdoet. 

PVV-'Midden-Oostenspecialist' Kortenoeven haalt weer eens hysterisch uit naar Iran

In één van de spreekbuizen van het orthodox-protestantse volksdeel, het Reformatorisch Dagblad, dat niet direct bekend staat om zijn waardenvrije berichtgeving als het om Joden, Israel en aanverwante zaken gaat, stond gisteren (9 maart) een stuk van de fundamentalistische islam-hater Wim Kortenoeven over Iran. Kortenoeven, die Tweede Kamerlid is van Geert Wilders PVV, verwees in dat stuk naar het joodse Purim-feest.Bij dat feest wordt herdacht dat ooit in Perzië, in de tijd van een zekere koning Ahasverus, een Joodse koningin (Esther), samen met haar oom (Mordechai), een complot zou hebben weten te verhinderen van een grootvizier genaamd Haman om alle Joden in het koninkrijk te doden.
En ja, u raadt het vast al: Kortenoeven gebruikt dit verhaal om erop te wijzen dat in het huidige Perzië weer eigentijdse Hamans wonen, die er alsnog op uit zouden zijn met atoombommen en raketten een einde te maken aan alle Joden en de Joodse staat. Geen origineel idee van Kortenoeven overigens (Kortenoeven heeft zelden originele ideeën als je het mij vraagt), want hij volgde daarmee het voorbeeld van de Israelische premier Netahyahu, die bij zijn bezoek aan de VS van de afgelopen dagen, aan president Obama een zogenaamde ''Megillat Esther'' (traditionele perkamenten rol met daarop het Purim-verhaal) cadeau gaf - en wel met precies dezelfde boodschap. 

Kortenoeven

Tot zover is er echter nog niet zoveel aan de hand. Weliswaar is het Purim verhaal gebaseerd op een mythe (Esther, Mordechai en Haman hebben nooit bestaan), en weliswaar is het in het algemeen zo dat mythes beter niet gebruikt kunnen worden om politiek op te baseren, maar hier houdt het niet op. Want dan komt Kortenoeven met een serie heftige beschuldigingen:

Maar het gaat verder. Dat blijkt onder andere uit een artikel van Alireza Forghani, adviseur van de Iraanse opperste leider Ali Khamenei. Forghani formuleerde onlangs een doctrine die voorschrijft dat niet alleen de Joodse staat, maar ook de Joden moeten worden vernietigd. Iran dient daarbij het voortouw nemen.

Alles wijst erop dat de Iraanse Hamans kernwapens en raketten ontwikkelen. Er zijn zelfs aanwijzingen dat zij op dit terrein verder zijn dan tot voor kort werd aangenomen. Maandag berichtten verschillende media dat Iran mogelijk al in 2010 nucleaire tests heeft uitgevoerd in Noord-Korea.

En:

 Tijdens Poerim wordt ook gevierd dat de Joden zelf maat­regelen troffen tegen Haman en zijn vele geestverwanten in het Perzië van toen. Maandag benadrukte de Israëlische premier Netanyahu in Washington, de hoofdstad van de Verenigde Staten, dat hij niet zal toestaan dat zijn volk moet leven in de schaduw van de dreiging van uitroeiing.

 De PVV heeft steeds betoogd dat in eerste instantie wurgsancties moeten worden toegepast om de Iraanse Hamans op de knieën te dwingen. Wij hebben ook gesteld dat het uitsluitend aan Israël is om te beoordelen of Iran militair moet worden aangepakt. Mocht het zover komen, dan zal Nederland Israël door dik en dun politiek moeten steunen.

Een adviseur van de Gids van de Revolutie formuleert een 'doctrine' volgens dewelke alle Joden moeten worden vernietigd?? Wow, dat is heftig. Wat voor 'doctrine' heeft die Forghani dan wel precies geformuleerd? Kortenoeven geeft geen bron, maar we gaan op zoek. Een Amerikaanse islamhaterssite als Jihad Watch van de beruchte leugenaar Robert Spencer heeft ook de versie van Kortenoeven. Het is niet onwaarschijnlijk dat Kortenoeven daar zijn inspiratie vond, de PVV is erg dik met Robert Spencer. Maar hij kan het ook elders hebben opgepikt, want er zijn nu eenmaal meer media die het niet nodig vinden dingen te checken als het gaat om aantijgingen jegens moslims.
Toch nog maar verder zoeken. Merkwaardig genoeg geeft MEMRI, de site die speciaal door Israeli's is opgezet om Arabieren en andere mensen in het Midden-Oosten zwart te maken, al een heel wat genuanceerdere versie van wat Forghani zei dan Kortenoeven, die zich graag uitgeeft voor Midden-Oostendeskundige, deed. Toch nog maar verder zoeken. Wie is Forghani/Forqani? Niet direct een adviseur van Ali Khamenei. Wèl een oud-gouverneur van Kish, en een lid van het Iraanse parlement en van de Revolutionaire Garde. Een militair dus. Wat schreef hij echt?  Geen doctrine, wel een  stuk - op eigen titel, en niet namens de regering - waarin hij bepleit Israel aan te vallen voordat Israel in Iran toeslaat, kortom een zogenoemde 'preemptive strike' uit te voeren. Hij pleit ervoor het te doen voor het einde van de ambtstermijn van president Ahmadinejad, dus voor 2014. En hij geeft tevens religieuze argumenten waarom zo'n oorlog geoorloofd is (Israel bedreigt moslims).
Volgens Forqani, die nogal hoog opgeeft van de militaire capaciteit van Iran, zou Iran Israel binnen negen minuten kunnen uitschakelen. Dat zou mogelijk zijn met behulp van Irans rakettechnologie. Forqani geeft een uitvoerige beschrijving van Irans arsenaal op dat gebied en hij somt op welke strategische doelen in Israel daarmee kunnen en moeten worden aangevallen. En ja, daar zijn ook aanvallen op de grote bevolkingscentra bij. Dat is niet mooi. Maar het is toch net even iets anders dan een opzet om 'de Joden te vernietigen' of  'uit te roeien', zoals Kortenoeven beweert. (Hoe zit dat dan trouwens met die 30.000 Joden die nog in Iran wonen?).
Ook het Amerikaanse Center for Strategic and Internationale Studies heeft Forqani's stuk gelezen en dat geeft wel een heel andere beschrijving dan Kortenoeven. Volgens hen is het een reactie op Israels regelmatig herhaalde gedreig met een aanval van de afgelopen maanden en op de opmerkingen van de Amerikaanse president Obama dat 'all options are on the table'. De opzet zou vooral zijn om te laten weten dat als Israel aanvalt, de Iraanse capaciteit om Israel schade toe te brengen bepaald  niet kinderachtig is en mogelijk Israel zelfs fataal zou kunnen worden. Volgens dit CSIS is het mogelijk en ook waarschijnlijk dat het stuk werd geschreven met medeweten van kringen binnen het Iraanse leiderschap om Israel tot de orde te roepen en te waarschuwen niet lichtvaardig aan te vallen. Een waarschuwing in de geest van 'bezint eer ge begint'. En zeker niet de oproep tot genocide die Kortenoeven ervan maakt. Diens belachelijke oproep om Israel dan maar carte blanche te geven, slaat dan ook helemaal nergens op. Een zoveelste blijk van hysterie gebaseerd op blinde moslim-haat. En als je het goed bekijkt een staaltje oorlogshitserij waar zelfs de meest verblinde salafistische sheikh nog een kleur van zou krijgen.

PS Ook Elsevier heeft nu een versie waarin Forqani op diverse Iraanse overheidssites zou hebben opgeroepen Joden te doden. Ook dit weekblad schaart zich dus in de rij van slecht geïnformeerde oorlogshitsers.

Een omstreden sheikh en een uitnodiging die ten onrechte weer werd ingetrokken

Ik heb het vermoeden dat sheikh Haitham al-Haddad niet mijn favoriete islamgeleerde is. Ik zeg: vermoeden, want zeker weten is  moeilijk als je zo iemand niet zelf kan horen spreken en vragen stellen. En dat is wat er gebeurt. Onder aanvoering van Joel Voordewind van de ChristenUnie bleek een Kamermeerderheid van mening dat sheikh Haddad meningen verkondigt die in Nederland niet welkom  zijn. Daarop trok de VU een uitnodiging aan de sheikh in. Hij zou daar zaterdag zou komen spreken. En dus is het - alhoewel er kennelijk van andere zijde pogingen ondernomen worden om hem toch hier naartoe te halen- de vraag of we de sheikh wel aan de tand kunnen voelen.

Waarom wilden de Kamerleden Haddad de toegang weren? Waarom was ook het CIDI ineens tegen zijn komst?
Dat was omdat hij, naar het schijnt, controversiële meningen koestert over vrouwenbesnijdenis en zaken als de hudud (traditionele bestraffingen als steniging of het afhakken van handen) niet zonder meer naar de prullenmand verwijst (waarover dadelijk meer). Maar de voornaamste reden was toch dat hij lelijke dingen had gezegd over Joden. Dat was in een preek die hij,  als ik het goed begrijp,  zo'n tien jaar geleden hield. Die preek figureerde op een site van Britse hardliners en Israel-verdedigers: Harry's Place. Iedereen die iets over Haddad te berde bracht verwees steeds naar die ene site. Harry's Place haalde vertalingen aan uit die preek en daaruit bleek dat Haddad Joden vijanden van God had genoemd  en afstammelingen van apen en varkens. Ook had hij het een keer over de 'Protocollen', waarmee hij vermoedelijk de protocollen van de Wijzen van Zion bedoelde, een berichte antisemitische vervalsing uit de tijd  van Tsaristisch Rusland.
Ik wordt altijd ontzettend achterdochtig als pro-Israel sites sheikhs gaan aanhalen om aan te tonen dat ze antisemitisch zijn, als islamistische geleerden ineens controversieel blijken te zijn, of als islamitische sites cartoons publiceren die als antisemitisch worden aangemerkt. We hebben in Nederland in maar een paar jaar tijd de affaire gehad van de moslim-hervormer Tariq Ramadan die zijn part-time baantje aan de Erasmus universiteit  verloor omdat hij - o schande - eens in de week een column bleek te leveren aan de Engelstalige, Iraanse tv-zender Press tv. We hebben de affaire gehad van het CIDI dat meende dat anti-Israel cartoons op de site van een islamitische stichting in Nijmegen antisemitisch waren (wat de stichting bijna haar subsidie kostte). En we hebben natuurlijk hetzerige instellingen als MEMRI en Palestinian Media Watch, die non stop bezig zijn aan wie het maar wil een stroom van (meestal onterechte) verdachtmakingen over van alles en nog wat islamitisch te leveren.
Vandaar dat ik kritisch naar de preek van Haddad keek, in de verwachting dat het ditmaal mogelijk ook weer om onterechte beschuldigingen zouden gaan. Aanvankelijk kon ik de gewraakte passages (ik zocht met name naar de 'Protocollen') niet zo gauw vinden - mijn Arabisch is allesbehalve vlekkeloos. Een tweet waarin ik aangaf dat het 'tijd was voor Kamervragen naar de betrouwbaarheid van de bronnen'  van de Kamerleden met bezwaren tegen de komst van Haddad was daarop gebaseerd (en zette Jan Dirk Snel aan het werk - lees zijn blogpost over de sheikh). Later bleek - met behulp van de zoekfuncties van Google  dat de vertaling toch correct was. Ik was zeker niet de eerste die ontdekte dat reageren op twitter soms te makkelijk gaat. En sneller dan goed voor je is, want ik zat dus fout.
Alleen heb ik bij nader inzien toch het gevoel dat het niet echt helemaal zo fout was, die tweet. Want, wat vaak uit het oog wordt verloren bij dit soort gevallen waarin beschuldigingen van antisemitisme vallen (en vooral als het gaat om gelovige islamieten),  is de context. De preek gaat onder meer over solidariteit met de Palestijnen. En als ik het goed begrijp werd hij gehouden, zo'n tien jaar geleden tijdens de Tweede intifada, een periode waarin bijna 5.000 Palestijnen werden gedood. Als hij in de preek over 'de Joden' spreekt, bedoelt hij daar naar gangbaar Arabisch spraakgebruik de Israeli's mee met wie dus een bloedige confrontatie gaande was op dat moment (zie ook wat Jan Dirk Snel hierover zegt).  En als hij de Joden als 'vijanden van God aanmerkt en als afstammelingen van apen en varkens', is dat deels een verwijzing naar de Vijfde soera van de Quran,  Al Ma'ida (vers 60). Waarmee ik niet wil zeggen dat Haddads tekst door de beugel kon , maar naar mijn bescheiden mening geeft deze achtergrond er toch een wat andere lading aan dan wanneer de uitspraken uit hun context worden gehaald.

Iemand voor antisemiet uitmaken is sinds de Tweede Wereldoorlog een machtig wapen, dat vooral Israel sinds de jaren '60 met veel succes is gaan gebruiken tegen de Palestijnen. Wie dat niet meteen voetstoots van me aanneemt zou eens het boek 'Israel's Holocaust and the Politics of Nationhood' moeten lezen van Idith Zertal. En wel de pagina's 98 en verder waarin ze beschrijft hoe op instigatie van Ben Gurion tijdens het in 1961 gehouden Eichmann-proces een hele 'case' tegen de mufti van Jeruzalem, Haj Amin al-Husseini, werd opgebouwd, die  tijdens de rechtszaak flinterdun bleek, maar waar niettemin de tot op heden in bepaalde kringen in stand gehouden reputatie van de mufti als één van de grootse antisemieten van de vorige eeuw, op berust. (De mufti is inderdaad een keer middenin in de oorlog, onder het motto dat de vijand van mijn vijand mijn vriend is, door Hitler in audiëntie ontvangen. Dat was zeker niet chique, maar  daar was ook zo ongeveer alles wel mee gezegd).
De zaak tegen de mufti is het begin geworden van een benadering van moslims en Palestijnen door Israel en hun meest kritiekloze verdedigers, die tot op de dag van vandaag voortduurt (lees bijvoorbeeld de  stukken die ik schreef over Itamar Marcus en zijn Palestinian Media Watch). Met deze gedachte in het achterhoofd zou het verstandig kunnen zijn om niet bij iedere anti-joodse uiting van iemand die zich van een islamitisch discours bedient, meteen de zwartst mogelijke beschuldigingen uit de kast te halen. Er is tenslotte nog steeds volop sprake van een Israelisch Palestijns conflict, waarin de Palestijnse kant er wel degelijk de nodige legitieme bezwaren op nahoudt. Enig voordeel van de twijfel zou iemand toch gegund moeten mogen worden. Zeker in een land waar, als het over moslims gaat, ineens weer wel alle registers open getrokken mogen worden. En stel je nou eens voor dat het omgekeerd was. Je moet er toch niet aan denken dat sheikh Haddad over Joden (of christenen) zou hebben gezegd dat hun religie geen religie is, maar dat ze aanhangers zijn van een fascistische ideologie. En dat hun heilige boek erger is dan Mein Kampf?
Ook wat betreft andere opvattingen mag wel iets soepeler worden gereageerd.  Ik ben zeker geen voorstander van andere rechten voor vrouwen dan voor mannen. Of van het afhakken van handen of stenigen, maar begreep uit YouTube fragmenten die ik van Haddad zag, dat hij meent dat zulke straffen alleen in een waarlijk islamitisch land kunnen worden toegepast. Ik zou wel eens willen weten wat hij daarmee bedoelt. Bestaat zo'n land al of is het een utopie? Of bedoelt Saudi-Arabië? En zo ja, waarom? Wat zijn de criteria?
Haddad lijkt me een echte salafist en dat - ik zei het al - zijn zeker niet mijn favoriete islam-geleerden. Maar in hoeverre moet je van iemand die hier komt verlangen dat hij het in alles met de heersende cultuur eens is in dit land, wat dat ook moge betekenen. En trouwens, hebben we hier niet een politieke partij die geen vrouwen lid wilde laten worden? Of scholen met de bijbel waar de schepping van de wereld in zes dagen letterlijk wordt genomen en homo's niet welkom zijn? Moeten we moslims met strengere criteria beoordelen dan onze eigen fundamentalistische christenen? 
 Kortom, zolang het niet echt zonneklaar is dat iemand antisemiet is, zolang hij niet rechtstreeks oproept tot geweld (en, meneer Voordewind, als iemand zegt dat de strijd moslims bloed zal gaan kosten, dan kan dat  ook nog heel goed overdrachtelijk zijn bedoeld) is er geen aanleiding iemand de toegang tot Nederland te weigeren. Het ontketenen van actie in die zin is een vorm van intolerantie en van censuur. Petje af voor Kustaw Bessems met wie ik het niet altijd eens ben, maar ditmaal dus volmondig wel. Met mensen als sheikh Haddad dient een debat te worden gevoerd. En hij had, zoals Bessems zei, daarom  gewoon hier naartoe hebben moeten komen. Als hij dan iets zou hebben gezegd of gedaan wat niet door de beugel kon, zou er altijd nog de rechter zijn als middel om daartegen op te treden. Politici zouden zich in dit opzicht heel terughoudend moeten opstellen en zich niet door de heersende anti-islam hysterie op moeten laten naaien. De reputatie die we ooit hadden als tolerant land, zijn we natuurlijk allang kwijt. Maar na dit optreden van de Tweede Kamer als een soort volksgericht, vraag ik echt af of we niet bezig zijn langzamerhand een soort achterlijke uithoek van West-Europa te worden.

Christelijke Kamerleden laten zich bijpraten door Palestijnen-hater Itamar Marcus

Directeur Itamar Marcus van Palestinian Media Watch met de hysterica Pamela Geller (blog: Atlas shrugs)  tijdens een conferentie van gerenommeerde islamofoben en Palestijnenhaters (onder wie ook Geert Wilders) in 2008 in Israel 

Het wordt steeds duidelijker dat we in de Tweede Kamer in Den Haag een afgezant hebben zitten, of misschien wel meer dan één, van Christenen voor Israel, de groep christen-zionisten in Nederland, die bloembollen als teken van vriendschap afleveren aan de ergste misdadigers onder de Israelische kolonisten. Die vóór het Israelische nederzettingenprogram zijn en die elke vorm van Palestijns verzet - ook geweldloos verzet, ook boycots van goederen uit de nederzettingen en zelfs het aan de kaak  stellen van Israelisch onrecht jegens Palestijnse burgers - zien als Palestijnse ophitsing, zoniet Palestijns 'antisemitisme'.    

Hoe wordt dat duidelijk? Door onder meer de volgende uitnodiging die op 24 januari door Kamerlid Voordewind (ChristenUnie) aan een aantal leden van de vaste Commissie voor Buitenlandse Zaken werd toegezonden:

Namens Joël Voordewind nodig ik u van harte uit voor een bespreking over de Palestijnse Autoriteit (PA) en het verheerlijken van terrorisme. De aanleiding hiervoor is tweeledig. Enerzijds willen we graag overleg over de aangenomen motie Van der Staaij/Voordewind over de Palestijnse Autoriteit en het verheerlijken van het terrorisme. Een goed voorbeeld daarvan zijn de aanhoudende betalingen van de PA aan veroordeelde terroristen in Israëlische gevangenissen. Tijdens de begrotingsbehandeling probeerden we tevergeefs Minister Rosenthal te bewegen om de PA te bewegen met deze betalingen te stoppen. Anderzijds is Itamar Marcus van de Palestinian Media Watch speciaal voor deze bijeenkomst naar Nederland gekomen om zijn boek ‘Deception’ te presenteren. De bijeenkomst zal plaatsvinden op woensdag 1 februari van 15:00 tot 16:30.

 Voor wie niet weet weet wie Itamar Marcus is: hij is in de eerste plaats een kolonist. Hij woont in de nederzetting Efrat die is gebouwd op grond die is afgepakt van het (overwegend christelijke) Palestijnse dorp Al-Khadr bij Bethlehem. Hij is een oud-medewerker van de Israelische veiligheidsdienst Shin Bet, en oud-medewerker van Netanyahu, maar toch vooral de directeur van Palestinian Media Watch (PMW- PalWatch) dat hij in 1996 oprichtte. PMW is sindsdien verantwoordelijk voor een stroom van video's en publicaties die het onbetrouwbare, leugenachtige, moorddadige en vooral antisemitische karakter moet aantonen van de Palestijnen. En niet te vergeten hun verheerlijking van het terrorisme, een veelgebruikte uitdrukking van PMW, die hier klakkeloos door de Christenen voor Israel onder onze Kamerleden wordt overgenomen.
Ik schreef niet zo lang geleden onder de titel 'Een leven in dienst van het belasteren van de Palestijnen' een lang stuk over Itamar Marcus. Daarin gaf ik aan dat Marcus niet alleen uiterst tendentieus is, maar ook volstrekt onbetrouwbaar. Hij blijft bijvoorbeeld tamboereren op de schoolboeken in de Palestijnse gebieden waar van alles mis mee zou zijn. In werkelijkheid werd een aantal jaren geleden een heel nieuw curriculum opgesteld, onder meer met hulp van de Nederlandse overheid, waar volstrekt niets op valt aan te merken. Hij geeft talloze voorbeelden van hulp die de Palestijnse Autoriteit aan 'terroristen' in Israelische gevangenschap geeft, waarbij hij niet alleen onbetrouwbare getallen noemt (zie de beantwoording van recente Kamervragen door minister Rosenthal) maar ook volstrekt voorbijgaat aan het feit dat al die 'terroristen' zijn veroordeeld door  militaire Israelische rechters en op grond van wetten die totaal niets met een aanvaardbaar juridisch systeem uitstaande hebben, zodat hun straffen in veel gevallen ook geen enkele toets der kritiek kunnen doorstaan.
Het heeft weinig zin mijn hierboven genoemde stuk te herhalen. Het komt hierop neer: Er zijn zeker soms aanmerkingen te maken op Palestijnse uitingen (zoals dat ook vrijwel dagelijks het geval is met Israelische uitingen jegens Palestijnen).Maar Itamar Marcus, met zijn vooropgestelde bedoeling de Palestijnen zo zwart mogelijk te maken en zijn onverholen islamofobe instelling, is een totaal onbetrouwbare en zelfs moreel onaanvaardbare bron.

Maar er zijn nog wel twee aanvullingen te geven op wat ik eerder schreef. Die betreffen belangrijke sponsors van PMW. Een ervan is de Michael Cherney Foundation, genoemd naar zijn voorzitter, de in Uzbekistan geboren Israeli Michael Cherney. Cherney wordt door Interpol gezocht wegens betrokkenheid bij grootscheepse witwasoperaties in Spanje. Wikipedia geeft een hele waslijst aan aanwijzingen dat Cherney (ook wel Chernoy) betrokken was, en vermoedelijk is, bij zaakjes van de Russische maffia. Daarnaast wordt zijn naam genoemd in de zaak die de Israelische justitie voorbereidt tegen minister van buitenlandse zaken Avigdor Lieberman. Hij zou Lieberman die een vriend van hem is, hebben omgekocht. (Misschien kan de ChristenUnie over deze zaken even navraag doen bij Marcus? Of anders Kamervragen stellen?)

Politiefoto op Interpol website van Michael Cherney

De andere sponsor is het Central Fund for Israel, dat onder meer projecten in Israelische nederzettingen financiert (onder andere beveiligingsprojecten, waarbij we moeten denken aan gewapende bewakers, geëlektrificeerde hekken en wellicht ook speciaal afgerichte bijtgrage honden). En dat, volgens een artikel in de New York Times, ook door kolonisten in Israel wordt gebruikt om belastingvrij geld weg te sluizen, dat dan weer via een omweg naar hen wordt teruggestort.

En door deze man laten Kamerleden (en ook minister Rosenthal, zie mijn vorige stuk over PMW) zich leiden.
Marcus geeft trouwens morgen ook een lezing voor Christenen voor Israel in Nijkerk. 

Itamar Marcus, een leven in dienst van het belasteren van Palestijnen

Nan Jacques Zilberdik en Itamar Marcus van Palestinian Media Watch tijden hun door 'The Israel Project'' (TIP) georganiseerde bezoekjes aan leden van het Amerikaanse Congres. Hier met het Democratisch lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden Eliot Engel (midden). Links Zilberdik en Marcus, tweede van rechts Jennifer Laszlo-Mizrahi van TIP.

De Israelische 'war of words' jegens de Palestijnen is - Oslo of geen Oslo - nooit opgehouden. En nu het 'vredesproces' bijna 20 jaar na Oslo wegens gebrek aan succes definitief lijkt te zijn overleden, is dat er niet beter op geworden. Voor het geval ik het even zou hebben kunnen vergeten was er deze week  een stuk van Isabel Kershner, correspondent van The New York Times in Israel, om me eraan te helpen herinneren. Kerhsner, die - laten we het aardig zeggen - niet bekend staat als erg kritisch ten opzichte van Israel, schreef in de NYT van dinsdag een stuk over Palestinian Media Watch (PMW). PMW heeft een boek het licht doen zien: 'Deception, Betraying the Peace Process', een verzameling van uitspraken en uitingen van Palestijnen waaruit zou moeten blijken dat de Palestijnen om het maar populair te zeggen, de kluit belazeren door aan de ene kant te zeggen dat ze vrede te willen, terwijl ze aan de andere kant dingen zeggen waaruit volgens PMW blijkt dat ze de vrede helemaal niet willen.
 Behalve door Kershner is het PMW-boek ook juichend ontvangen door de meest rechtse pro-Israel bloggers en andere Israel firster publicaties, zo blijkt, als ik even de titel google. In die kringen smullen ze als de Palestijnen weer eens aan de kaak worden gesteld als onbetrouwbaar, bloeddorstig en antisemitisch.  
 Maar hoe betrouwbaar is zo'n boek? Of beter: wat weten we van de betrouwbaarheid van Palestinian Media Watch? Welnu, in ieder geval genoeg om te weten dat PMW een super griezelig clubje is. De organisatie is opgericht door Itamar Marcus - oud-medewerker van de Shin Bet, oud-lid van de staf van Benyamin Netanyhu, en een kolonist (hij is inwoner van de nederzetting Efrat). De organisatie houdt zich bezig met het uitvlooien van publicaties, schoolboeken, kranteartikelen, radio en tv-uitzendingen, kortom uitingen van de Palestijnen. Het stelt daarbij de Palestijnse 'duplicity' aan de kaak, een mooi Engels woord dat zoiets zegt als zouden de  Palestijnen spreken met een gespleten tong. Ze zouden in het Engelse tegen de Westerse media iets anders vertellen dan in het Arabisch aan hun eigen mensen.
Palestinian Media Watch lijkt speciaal te zijn opgericht om dit soort dingen op te sporen en er in de propaganda sfeer - Israeli's noemen dat hasbara - mee duidelijk te maken dat de Palestijnen niet deugen, dat ze weliswaar in 1993 de akkoorden van Oslo hebben getekend, maar intussen helemaal nooit vrede hebben gewild en 'geweld verheerlijken' (zo noemt PalWatch dat). PalWatch lijkt daarin nogal op haar zusterorganisatie MEMRI (Middle East Media Research Institute) dat ook al geleid wordt door iemand die afkomstig is uit een Israelische geheime dienst, in dit geval de militaire inlichtingendienst. Ook Memri vlooit publicaties en dergelijke na met de bedoeling dingen te vinden die kunnen aantonen dat de Arabieren onbetrouwbaar zijn en antisemitisch. Het verschil is vooral dat PalWatch zich uitsluitend op de Palestijen richt en Memri ook Arabieren uit andere windstreken volgt.
Beide instituten zijn zogenaamd onafhankelijk en worden door particuliere bijdragen en onduidelijke stichtingen betaald, maar ik zou niet verbaasd zijn als we op een dag horen dat die stichtingen op hun beurt weer geld uit de Israelische staatskas ontvangen. Israelische ambassades sturen nieuws van PalWatch rond, de nauw met Israel samenwerkende organisatie The Israel Project regelde in 2010 contacten met leden van het Amerikaanse Congres en de staf van Obama. Palestinian Media Watch is knus ingebed in Israels hasbara-systeem.

Itamar Marcus met Hannah Rosenthal, de expert van het Witte Huis op het gebied van het antisemitisme.

Maar intussen is Marcus' werk (net zoals dat van Memri) in hoge mate tendentieus. Zo is vooral Marcus, die van 1998 - 2000 directeur was van het Centre for Monitoring the Impact of Peace (CMIP), verantwoordelijk voor het feit dat nog steeds her en der beschuldigingen opduiken dat de Palestijnse schoolboeken antisemitische passages zouden bevatten en oproepen om 'Israel van de kaart te vegen'. En dat terwijl  tal van autoriteiten - en ook Nederlandse diplomaten die bij het vervangen van de schoolboeken in de late jaren '90 en vroege jaren 2000 betrokken waren - kunnen getuigen dat dit onzin is. Akiva Eldar, een Israelische journalist, schreef over Marcus' beoordeling toen de Palestijnse Autoriteit de oude Egyptische en Jordaanse boeken had vervangen door 14 nieuwe boeken:
In an executive summary he published for Thursday's seminar, Marcus makes a report of the 14 new textbooks published by the PA's "Center for Developing the Palestinian Curricula," replacing the old books. Marcus concedes there were "a few changes," like the fact that "The open calls for Israel's destruction found in the previous books are no longer present" and that "references defining Jews and Israelis as 'treacherous' or 'the evil enemy,' common in the previous books, are likewise not present." But this, to Marcus, is not enough. He complains that the new books "continue to teach non-recognition of Israel," and that the maps portray greater Palestine, with no boundaries separating the territories and Israel (just like the official textbooks and maps used by most Israeli institutions).
Kortom, toen er nieuwe boeken waren, was Marcus nog steeds niet tevreden. Er stond geen erkenning in van Israel en de grens tusen de Westoever en Israel stond niet duidelijk op kaarten (alsof dat in Israel, dat de Westoever pleegt te betitelen als Yehuda weShomron - Judea en Samaria -  wel het geval zou zijn). De Amerikaanse politicoloog Nathan Brown, die de boeken ook bestudeerde, schreef dat Marcus het met betrekking tot de nieuwe boeken had over  “het delegitimeren van Israels bestaan'', het impliciet streven naar 'Israel’s vernietiging', en het 'aanmoedigen van militarisme en geweld', terwijl daar volgens Brown geen sprake van was.

Eldad, Wilders, Pipes in 2008 in Israel

Marcus was, om hem verder te situeren ook aanwezig op een bijeenkomst in 2008 in Israel onder de titel Facing Jihad, waaraan ultra-rechtse Israelische partijen (onder meer de Nationale Unie, Knessetlid Aryeh Eldad van die partij was gastheer), Amerikaanse islamofoben (onder wie Daniel Pipes, Robert Spencer en Pamela Geller) deelnamen, evenals onze eigen Nederlandse islamofoob Geert Wilders. Marcus is - wat minder bekend is - ook de leverancier van een groot aantal beelden in Wilders' meersterwerk 'Fitna'. Dat ging via de langere Amerikandse film Obsession, waarbij Wilders naar hartelust leentjebuur heeft gespeeld.

Marcus met Pamela Geller in 2008, conferentie Facing Jihad

In 2010 kwam PMW met een paper, waarin het moord en brand riep over het feit dat tal van scholen, sportclubs en andere dingen van sociaal belang naar Palestijnse 'terroristen'' werden genoemd. Zoiets klinkt meteen heel erg. Maar welke 'terroristen'' waren dat dan wel? Nou Yasser Arafat was er net niet bij, want die had de Nobelprijs voor de Vrede gekregen, schreef PMW. Maar voor de rest noemde PMW wel zo ongeveer de hele vroegere PLO-top op, onder wie Abu Jihad en Abu Iyad, die beiden hun nek hebben uitgestoken voor een twee-statenoplossing toen dat absoluut niet populair was in Palestijnse kring. En ook Abu Ali Mustafa, de leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, die - net als de vorige twee trouwens - door Israel is vermoord.
Het is natuurlijk absurd om van een maatschappij te vragen hun historische leiders niet te eren. Hopelijk hoef ik dat niet uit te leggen. De Palestijnen zouden met hetzelfde recht kunnen vragen de belangrijkste verkeersader van Jeruzalem niet naar Menahem Begin te noemen, de held van de moordpartij op het dorp Deir Yassin in 1948, of om het Rabin-plein in Tel Aviv een andere naam te geven, omdat Yitzhak Rabin in 1948 50.000 mensen uit Lydda en Ramleh op de vlucht naar Jordanië heeft gedreven, waarbij tenminste ettelijke honderden zijn omgekomen. (Misschien ten overvloede moet ik hierbij opmerken dat er ook namen op de lijst van PMW stonden waar iets meer discussie over mogelijk zou zijn, zoals die van Dalal Mughrabi, die in 1978 een bus kaapte op de weg van Haifa naar Tel Aviv waarbij veel doden vielen. Of die doden alleen aan haar te wijten waren is een beetje de vraag, ik heb daar wel eens eerder een opmerking over gemaakt - hier: Hoe Israel de Palestijnen verwijt wat het zelf toelaat: de verheerlijking van terrorisme'  - maar niettemin.) Echter, namen als de bovengenoemde PLO-leiders geven, denk ik, ten volle de absurditeit aan van wat het clubje van Itamar Marcus doet als het de Palestijnse 'duplicity' aan de kaak stelt.

En dan nu dus 'Deception, Betraying the Peace Process'. Ik geef slechts één voorbeeld waaruit blijkt hoe overtrokken en absurd ook dit boek is (naast ook vast wel wel terechte opmerkingen -  Palestijnen zijn tenslotte niet heilig). Het voorbeeld gaat om een opstel van een meisje uit de tiende klas, zo'n 15 jaar oud dus, in een blad voor kinderen, Zayzafuna. Het meisje beschrijft een droom. Daarin verschijnt (ook) Hitler. PMW haalt dat aan onder de opgewonden kop 'Hitler bewonderd omdat hij Joden vermoordde'. Ik citeer het PMW-boek: 

"One hot day, I was very tired after a hard day... and suddenly I saw four white doors in front of me. I opened them in no particular order.
I opened the f irst door and saw a beautiful place full of f lowers. I was surprised to see a man there. I asked him, 'Who are you?'
He said, 'I am Al-Khwarizmi.' [Ninth century Persian mathematician who lived in Baghdad, known for his contribution to the development of algebra.]
I said: 'You're the one who invented mathematics and arithmetic?' He said: 'Yes. What's your situation like today?'
I said: 'The Arabs and Muslims are in a deep sleep; they can't do anything. They have moved away from all the sciences.'
He [Al-Khwarizmi] said: 'Yes, I know that. The day will come when the Arabs will return to their glory. And you - you have a great duty, which is to take an interest in the Islamic sciences and to protect them from being forgotten.'
I said, 'I promise,' and left the door.

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'
He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'
I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

Then I turned to the third door, and met Naguib Mahfouz [Nobel Prize- winning Egyptian author], who was the one who knew best the value of time and how to use it.
He said: 'People's pastime, these days, has become killing time and wasting it, as though they are punishing themselves. So strive to use your time in the best way.'
(Het hele citaat, het is langer, is hier te vinden).

Ik moet zeggen: iemand moet misschien eens met dat meisje gaan praten. Maar haar beschuldigen van Hitler-verering, is absurd. En het is net zo absurd om  de redactie - die dit opstel niet censureerde - daarvan te betichten zoals Marcus doet. Marcus met zijn Palestinian Media Watch is gewoon niets anders dan een trouwe soldaat van Israel in de war of words. Hij is een man die zo tendentieus is als het maar kan en zal elk voorbeeld dat hij maar vinden aangrijpen om de Palestijnen inktzwart te maken. Hij kan daarbij totaal geen onderscheid zien tussen begrijpelijke nationale sentimenten en eventuele afkeurenswaardige uitingen en is in staat elke vorm van verzet - of het nu gaat om geweldloos verzet, het boycotten van producten uit de nederzettingen of het aan de orde stellen van Israels repressie in de bezette gebieden in VN-organen - af te doen als uitingen van ophitsing of antisemitisme.
Hij is iemand die, zo lijkt het, alleen maar begrip kan opbrengen voor Oom Tom-achtige Arabieren die met de hoed in de hand het uitroepen van de Joodse staat op het grondgebied van hun voorvaderen prijzen als een zegening en het begrijpelijk vinden dat Joden meer rechten toekomen dan henzelf. Ik zou haast zeggen: de mentaliteit van de gemiddelde kolonist, zoals ik die uit ervaring ken. Het is triest om te moeten constateren dat heel veel mensen - met name in de politiek - zich door deze opgewonden, fascistische schreeuwlelijk laten leiden en ophitsen.Dat geldt voor veel Amerikaanse politici, maar ook Nederlandse, waarbij we moeten denken aan sympathisanten van Christenen voor Israel en uiteraard de PVV, maar ook aan onze minister van buitenlandse zaken, Uri Rosenthal. Lees bijvoorbeeld de volgende uitspraken van Rosenthal tijdens het debat over de begroting van Buitenlandse Zaken op 24 november 2011 in de Tweede Kamer:  

De heren De Roon, Van der Staaij en Voordewind stelden vragen over het punt van verheerlijking van geweld aan de kant van de Palestijnse Autoriteit. De motie van de heren Van der Staaij en Voordewind is daarbij leidend. Dit punt is natuurlijk al herhaaldelijk aan de orde geweest. Ik stel die zaak voortdurend aan de orde in mijn contacten met de Palestijnse Autoriteit. Ik zeg ook tegen de heer Voordewind dat die items op Palestinian Media Watch geen prettige zaken zijn. Wat je daar ziet, is inderdaad niet zoals het zou moeten. Dat is zachtjes uitgedrukt. Daar vraag ik in mijn contacten voortdurend aandacht voor, ook in EU-kader bij de besprekingen over het beleid van Israël en de Palestijnse Autoriteit. Dat doen wij dus in Brussel maar ook rechttoe rechtaan in Ramallah.
(cursief van mij, Abu Pessoptimist)

Moet ik hier nog iets aan toevoegen??

De Roon die tegen minaretten is wilde naar de stad van de 1000 minaretten?

 Een delegatie ut de Tweede kamer gaat niet naar Egypte omdat PVV-lid Raymond de Roon geen visum krijgt. De Tweede Kamer wil zelf uitmaken wie er in de delegatie zitten, werd gezegd. En daarom blijft iedereen nu maar thuis. Dan maar geen uitwisseling met Egypte.
Eerder hadden we zoiets al aan de hand met Turkije, omdat Geert Wilders daar niet welkom was. Die PVV-mensen kunnen zich tevreden in de handjes knijpen. Het gaat goed op deze manier. Alleen door zich op de lijst te zetten van dit soort bezoeken komt straks geen enkel islamitisch land nog in aanmerking voor een bezoek door een degelatie van Nederlandse parlementariërs.

Minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken zegt het besluit van Egypte te betreuren. En de Kamer kan ook moeilijk anders. Maar intussen mogen we ons best eens afvagen waarom De Roon, die bij zijn verkiezing tot gemeenteraadslid van Almere zei voor een verbod op minaretten te zijn, zo graag naar Cairo wil. Weet hij dan niet dat de bijnaam van Cairo luidt: 'De stad van de 1000 minaretten?' Ach natuurlijk weet De Roon dat wel. Het feit dat hij deel wilde uitmaken van die delegatie is ook alleen om te provoceren. De man is niet alleen een enge islamofoob maar ook een christenfundamentalist die in de Kamer enge vragen stelt waarvoor hij bronnen raadpleegt als het ultrarechtse Jerusalem Centre for Public Affairs of een obscuur persbureautje van Assyrische christenen, en iemand die gelooft in de door hem zelf opgeroepen angstbeelden.
'In Cairo heeft een Kristallnacht plaatsgevonden, waarbij moslims winkels van christenen plunderden en waarbij moslims de straten afstroopten om christenen in elkaar te kunnen slaan,' zei hij tijdens een debatje met minister Rosenthal naar aanleiding van de - inderdaad meer dan schandalige - manier waarop het Egyptische leger op 9 oktober te keer was gegaan tegen een demonstratie van (voornamelijk) Kopten bij te Maspero-gebouw van de Egyptische tv. Tijdens datzelfde debatje vroeg De Roon ook meteen maar om de Nederlandse ambassadeur terug te roepen uit Cairo, de Egyptische ambassadeur uit te wijzen uit Nederland, de ontwikkelingshulp (zowel van Nederland als van de EU) voor Egypte te stoppen en het associatieverdrag met Egypte 'door de shredder te halen'.
Tja, en dan verbaasd zijn dat Egypte liever niet ziet dat hij komt.... Een volksvertegenwoordiger die de grappige opmerking maakte dat 'de islamitische aap uit de mouw kwam .. en hij heet Erdogan' toen de Turkse premier afstand nam van Israel omdat het geen excuses wilde maken over de moordpartij op het hulpschip voor Gaza, de Mavi Marmara, op 31 mei 2010. Een parlementariër die nu zegt: 'Egypte vindt het niet leuk dat ik de verdrijving sinds maart 2011 van 95.000 christenen uit dat land, heb betiteld als etnische zuivering.' Nee nogal wiedes dat Egypte dit soort even onjuiste als tendentieuze uitspraken niet zo kan waarderen. Ik denk ook dat ze er heel verstandig aan doen om mensen als De Roon niet te ontvangen.Hij zou er niet voor terugdeinzen om dit soort uitspraken ook in Cairo te doen, of om daar - zoal dat hier ok gebeurt - tactvol op te roepen tot het verwijderen van alle moslims uit Europa. Je zou je toch ook niet kunnen voorstellen dat iemand uit de entourage van Hitler, die alle Joden uit Europa wilde verwijderen, in de jaren 30 welkom zou zijn geweest in Israel, als dat land toen al had bestaan?

Molotovcocktail voor 'Charia Hebdo' wegens grapjes over de profeet

 

Het omslag van Charlie Hebdo dat voor de gelegenheid Charia Hebdo was genoemd. 'Het plaatje dat Mohammed moet voorstellen zegt: '100 zweepslagen als je niet sterft van het lachen.'

 Het kantoor van het Franse satirische weekblad 'Charlie Hebdo' is in de nacht van dinsdag op woensdag volledig uitgebrand, volgens de politie nadat er een molotovcocktail naar binnen was gegooid. Het kantoor en de inventaris gingen geheel verloren. Ook werd de website van het blad gehacked. Op de site was alleen nog een foto te zien van de grote moskee in Mekka, evenals een vers van de Quran.

De website van Charlie Hebdo, woensdagmorgen. (Rue 89)

De aanleiding voor de aanval was niet moeilijk te raden. Charli Hebdo had deze week de profeet Mohammed tot hoofdredacteur benoemd en zich voor de gelegenheid omgedoopt tot 'Charia Hebdo'. Binnen in stond een hoofdredactioneel commentaar dat dus zogenaamd door Mohammed was geschreven en er was een plaatje van de profeet met een clownsneus. In een verklaring had het blad dinsdag gezegd dat het was gemotiveerd om dit nummer uit te brengen door de verkiezingsoverwinning van de islamistische partij Ennahda in Tunesië en uitspraken van de nieuwe leiders in Libië dat de islamitische wetgeving sharia de basis zal zijn van nieuwe Libische wetgeving. Hoewel Ennahda duidelijk voor een gematigde koers en een democratische opstelling heeft gekozen en in Libië nog maar moet blijken wat de betekenis is van die uitspraak over de sharia als bron van wetgeving, lijken de media in Frankrijk geobsedeerd door deze zaken. Op mijn Engelse blog citeerde ik eerder uitspraken van de Franse Midden-Oostenkenner Olivier Roy die daar tegenin gingen.
 In 2007 was Charlie Hebdo ook al in het nieuws doordat het cartoons van Mohammed van de Deense krant Jyllands Posten overnamen. Het blad werd toen aangeklaagd, maar (terecht natuurlijk, AP) vrijgesproken.

Het verwoesten van bureaus van kranten kan op geen enkele manier goedgepraat worden. Maar ik werd toch getroffen door een tweet van Alain Gresh, de hoofdredacteur van het Franse blad Le Monde diplomatique. Hij twitterde: Charia-Hebdo, imaginons en 1930 en Allemagne Talmud-Hebdo pour critiquer la religion juive au nom de la libre critique des religions. Charia Hebdo, stel je voor in 1930 in Duitsland Talmud-Hebdo om kritiek te leveren op de joodse religie uit naam van de vrijheid om religies te bekritiseren.
Valt daar nog iets aan toe te voegen?    

De Volkskrant en de wijze opmerkingen van hasbara-professor Efraim Karsh

Efraim Karsh

Zelfs binnen de Israelische academische wereld is Efraim Karsh een buitenbeentje  Niet omdat hij een goed wetenschapper is,  overigens. Karsh (geb. 1953) is verbonden aan de London School of Economics. Hij is daarnaast - sinds eerder dit jaar - directeur van het Middle East Forum van de Amerikaanse islamofoob, Arabierenhater, pro-Israel diehard en Wilders-bewonderaar Daniel Pipes. Verleden jaar was Karsh al hoofdredacteur geworden van Pipes'  blad Middle East Quarterly.
Niet veel mensen nemen Karsh serieus. In de 'Historikerstreit' die nu zo'n 20 jaar woedt tussen de meer traditionele Israelische historici die zich nog enigszins vasthouden aan de ontstaansmythes van Israel en de Israelische zogenoemde 'new historians' neemt Karsh een eenzame positie in. De new historians hebben gebruik gemaakt van het feit dat de archieven in Israel officiële documenten na dertig jaar vrijgeven. Zij hebben zich op die documenten gestort en daardoor is rond 1990 een wat andere 'narrative' gangbaar geworden dan die van het jonge zwakke Israel dat zich in 1948, bij het uitroepen van de staat, tegen een Arabische overmacht moest zien staande te houden. Ook het verhaal dat de Palestijnen 'na oproepen van Arabische leiders even weggingen om de Arabische legers de kans te geven af te rekenen met de nieuwe Israelische staat', is door hen definitief gereduceerd tot een mythe.
De meeste traditionele Israelische collega's houden zich ten opzichte van de new historians wat op de vlakte. Zo niet Karsh. Karsh is iemand die met grote hardnekkigheid geen duimbreed wijkt van de vroegere mythologische verhalen die altijd doorgingen voor geschiedenis. En dat niet alleen: hij beschuldigt de new historians er ook van dat zij hun bronnen vervalsen, of ze selectief en verdraaid weergeven. Hij heeft er zelfs een boek over geschreven., 'Fabricating Israeli History', dat wijd en zijd is afgekraakt. Met een opmerkelijke uitzondering: Daniel Pipes. Dze man, die inmiddels zijn werkgever is geworden, prees het boek uitbundig.Ik heb me vaak afgevraagd hoe iemand als Karsh zich staande houdt in de academische wereld. Dat blijkt een naïeve vraag te zijn. Think Progress publiceerde onlangs een rapport over wat er omgaat aan geld in de wereld van de islamophobia in de VS. Dat was tenminste 42 miljoen dollar in de laatste tien jaar. Daniel Pipes is één van de mannen die van deze geldsommen al jaren flink profiteert. Karsh eet mee uit deze ruif.

Dit alles ter inleiding. Want waar ik het over wilde hebben is dat de derderangs wetenschapper en geborneerde gelover in de oorspronkelijk Israelische mythologie Karsh afgelopen zaterdag een stuk had in de Volkskrant. Sinds ene Rutenfrans de opiniepagina leidt van die krant is er niets dat nog kan verbazen. Eerder kreeg de kolonist en lieveling van Christenen voor Israel, Yochanan Visser, er al meerdere malen de gelegenheid zijn geschiedvervalsingen en onzin te lozen. Nu mag Karsh, de officiële geschiedschrijver van de Likud en alles wat zich ter rechterzijde daarvan bevindt, ook zijn zegje doen. In het kader van wat Rutenfrans vermoedelijk de 'diversiteit' zal noemen schrijft Karsh, in een stuk dat tegen de erkenning van een mini-staatje Palestina op de Westoever en in Gaza is gericht:  

Het is wellicht paradoxaal, maar juist de Israëlische bezetting van de Westoever en de Gazastrook tijdens de oorlog van juni 1967 heeft de basis gelegd voor de Palestijnse burgermaatschappij. Die bezetting bracht de kwestie van de Palestijnse onafhankelijkheid niet alleen hoog op de internationale agenda, maar leidde ook tot een aanzienlijke verbetering van de bestaanskwaliteit van de Palestijnen.

En hij licht dat als volgt toe:

Tijdens de bezetting vormden deze gebieden de op drie na snelst groeiende economie ter wereld, nog vóór Singapore, Hongkong en Korea en ook met ruime voorsprong op Israël zelf. Tussen 1967 en 2000 steeg de gemiddelde levensverwachting van 48 naar 72 jaar en daalde de kindersterfte van 60 op de 1.000 geboorten in 1968 naar 15 op de 1.000 in het jaar 2000. En terwijl er op de Westoever of in de Gazastrook vóór het Israëlische bewind niet één universiteit bestond, waren er midden jaren negentig maar liefst zeven, die gezamenlijk ruim zestienduizend studenten telden.

Al deze verworvenheden zijn na de Oslo-akkoorden gestaag ongedaan gemaakt, toen Arafat het bewind over delen van deze gebieden overnam. In september 1993 was de situatie op de Westoever en in de Gazastrook nog steeds beter dan in de meeste Arabische buurlanden, ondanks de economische teruggang door de eerste intifada. Binnen een half jaar nadat Arafat in Gaza aankwam, daalde de levensstandaard er met 25 procent en ruim de helft van de inwoners zei dat ze onder het Israëlische bewind tevredener waren geweest. Het begin van de tweede intifada, zes jaar later, was de genadeklap voor de economische en maatschappelijke vooruitgang die Israël had achtergelaten.

Voorwaar verrassende feiten. De economie in de bezette gebieden groeide onder de bezetting sneller dan die van Hong Kong, Singapore of  Korea? Tja, wat jammer dat de wetenschapper Karsh hier niet zijn bronnen vermeldt. Het zou kunnen dat hij deze cijfers heeft geplukt uit een oud staatje van het Israelische Centrale Bureau voor de Statistiek (ICBS). Dat leverde inderdaad in de jaren na 1967 rooskleurige cijfers over de bezette gebieden. Helaas echter was het geen betrouwbare bron, omdat het zijn cijfers veelal baseerde op steekproeven, schattingen en extrapolaties. Zoals de onderzoeksafdeling van de Bank of Israel in 1974 over de ICBS cijfers opmerkte: 'An examination of  the estimation methods used for product components such as private consumption, the product of industry and services branches or of foreign trade, points to the use made of rough estimates, aproximations and seriously definicient surveys....' En in 1984 stelde het ICBS nota bene zelf vast dat de data die verzameld waren onvolledig waren, zodat de betrouwbaarheid van de gegevens beperkt was.
Ik heb deze gegevens uit een UNCTAD- rapport uit 1996 (pag. 18) waarin werd geprobeerd vast te stellen in hoeverre er überhaupt sprake was van betrouwbare statistische gegevens betreffende  de bezette gebieden.

Maar dat is lang niet alles wat er te zeggen valt over Karsh' opmerkingen over razendsnelle groei. Inderdaad stegen de inkomens van de Palestijnen op de Westoever en in Gaza flink nadat Israel de gebieden in 1967 had veroverd. In enkele jaren tijd was ruwweg sprake van een verdubbeling. Dat kwam door de 'open bruggen' politiek van Moshe Dayan, de minister van Defensie uit de begintijd van de bezetting. Die had tot gevolg dat in enkele jaren tijd 40% van de werkers van de gebieden in Israel gingen werken waar de lonen aanzienlijk hoger lagen. Een verdere verhoging van de levensstandaard werd veroorzaakt doordat ook veel Palestijnen in die tijd naar de Golflanden vertrokken om daar te gaan werken. Tegelijkertijd werden de gebieden overspoeld met Israelische producten die de eigen producten vaak wegconcurreerden. Door deze ontwikkelingen, zo blijkt uit een andere studie (ongetwijfeld aan te vullen met nog veel meer gegevens), daalde de productiviteit van landbouw en industrie dramatisch:
. Between 1967-1990, the economy of West Bank and Gaza Strip (WBGS) witnessed two major contrasting developments. On the one hand, it saw its per capita income double. (...) However, as individual income increased, the capacity of the economy to produce goods, absorb its labor force and upgrade technologically diminished.  The share of agriculture in total GDP (gross domestic product) fell from 34% to 13% between 1968-1993. Considered to be the vehicle for any economy seeking to develop and upgrade, industry failed to represent more than 8% of GDP in 1993. Compared with 25% in Jordan or 32% in Israel. Services and construction represent over 79% of GDP. 

En dan wat Karsh zegt over de gestegen levensverwachting en de gedaalde kindersterfte tussen 1967 en 2000.  Het klopt zie hier en  hier (al zijn de exacte cijfers ook in het geval van de kindersterfte waarschijnlijk flink onbetrouwbaar, want een ratio van 15/1000 wordt ook nu nog steeds niet gehaald). Maar de gegevens omtrent levensverwachting en kindersterfte lopen wel beide, zo moet eraan worden toegevoegd, in de pas met de ontwikkelingen elders in de Arabische wereld, zodat mag worden aangenomen dat niet de bezetting aan de verbeteringen bijdroeg, maar dat andere factoren in het spel waren. De verbeteringen kúnnen ook helemaal niet aan Israel te danken zijn, want Israel heeft in 44 jaar van de bezetting nooit ook maar een cent in de gezondheidszorg, infrastructuur (of het onderwijs) van de Westoever of Gaza  geïnvesteerd. De cijfers in de bezette gebieden lopen dan ook ver achter bij de ontwikkelingen in Israel zelf, waar de gemiddelde levensverwachting zes jaar hoger ligt, en de kindersterfte 8/1000 bedraagt tegen 26/1000 in de bezette gebieden.

Karsh' opmerkingen zijn dan ook halve waarheden die iets anders suggereren en daardoor de status van hele onwaarheden, oftewel leugens krijgen. Hetzelfde is er aan de hand als hij het gaat hebben over de manier waarop onder Arafats bewind alle 'verworvenheden weer snel ongedaan werden gemaakt'. Want wat laat Karsh weg? Het feit dat na de eerste intifada (1987-1993) een pasjesregeling werd ingevoerd voor Palestijnse werknemers die het aantal werkers in Israel flink beperkte (en dat nagenoeg alle Palestijnse werkers na de eerste Golfoorlog vn 1991 naar de Westoever en Gaza werden terugestuurd). Dat Israel na 1993 een totale afsluiting van de gebieden invoerde, waardoor niemand meer in Israel kon werken (gepaard aan het werven van Filippino's en Maleisiërs en dergelijke die in Israel de plaats van de Palestijnen gingen innemen). Karsh laat ook weg dat de Palestijnse Autoriteit over niet meer dan ongeveer een kwart van het bezette gebied iets te vertellen heeft, terwijl de rest altijd onder het directe gezag van Israel bleef. En dan hebben we het nog niet gehad over de boycot van Gaza, de bouw van de Muur dwars door bezet gebied, de diefstal van natuurlijke hulpbronnen (vooral water) en de talloze checkpoints en wegenafsluitingen die alle verkeer, en economische activiteiten verlammen en soms totaal onmogelijk maken.

Maar dat heeft Rutenfrans van de Volkskrant allemaal niet bedacht. Of misschien heeft hij dat juist wel bedacht en is Karsh precies het soort 'wetenschapper' die hij het liefst ziet op zijn opiniepagina's. Om de discussie te verruimen, denk ik. En helaas is Karsh een man van wie niet iedereen weet  dat hij de lieveling is van de gestaalde kaders van de Israel-brigade (zie Ratna Pelle die op haar blog het stuk in de Vk uitbundig prees) en die daarom met zijn zogenaamde statistieken hier en daar nog wel wat mensen zand in de ogen zal strooien. Geheel in de geest van de 'meta-geschiedenis', de hele en halve onwaarheden waarmee de hasbaristen de discussie over Israel/Palestina steeds blijven vervuilen en terugbrengen tot een nietes-welles niveau. De Volkskrant kan er trots op zijn haar steentje weer te hebben bijgedragen aan dit uithollen van de broodnodige échte discussie die toch eindelijk eens gevoerd zou moeten worden in dit land. Wat een flutblad is het toch eigenlijk.