CIDI voert Apartheid in bij Kristallnachtherdenking

(Foto Anja Meulenbelt)

Dankzij het Centraal Joods Overleg CJO (lees: het CIDI) heeft Nederland dit jaar een novum: twee Kristallnachtherdenkingen: één voor Joden en één voor alle andere mensen.
De Kristallnacht was een eerste grote antisemitische pogrom van de nazi's. Op 9 november 1938 trokken de bruinhemden door Duitse dorpen en steden, brandden synagogen plat, vernielden duizenden winkels van Joden en vermoordden honderden mensen en stuurden er tienduizenden naar concentratiekampen. Deze gebeurtenis wordt sinds 1992 herdacht door Nederland Bekent Kleur, als een historische gebeurtenis die het waard is om bij stil te staan, en als een afschrikwekkend voorbeeld voor waar racisme en uitsluiting toe kan leiden.
In de afgelopen jaren spraken op de herdenking onder meer Awraham Soetendorp (rabbijn), Eduard Nazarski (directeur Amnesty), Yassin el Forkani (imam) en Ed van Thijn (oud-burgemeester). Maar verleden jaar kwam het CIDI (voor de niet-ingewijden, het Centrum Informatie en Documentatie Israel waar de ongekroonde onderkoning van Joods Nederland Ronny Naftaniël de scepter zwaait) vlak voor de herdenking ineens tot de conclusie dat de herdenking foute boel was. Immers, een oproep voor het houden van de herdenking was op de site van de Internationale Socialisten (één van de groeperingen waar  Nederland bekent Kleur mee samenwerkt) verschenen naast een oproep tot BDS (Boycot, Divestment and Sanctions) van Israel. Het CIDI liet daarop - let wel zo'n kleine twee weken vóór de herdenking - een persbericht uitgaan dat de Joodse organisaties afstand namen van deze herdenking en voortaan zelf een herdenking zouden gaan organiseren. Dat was een poging tot sabotage, een ordinaire rotstreek waarbij het CIDI weloverwogen misbruik maakte van het morele gezag dat Joden (en dus ook joodse organisaties) als slachtoffers par excellence van WO II bij veel mensen hebben. En het werkte, zoals Naftaniel natuurlijk ook wel wist toen hij dat persbericht uitgaf. Een aantal gevraagde sprekers liet weten bij nader inzien het toch liever niet te doen en een musicienne die al haar medewerking had toegezegd, trok zich terug 'omdat ze hier niet in betrokken wilde worden'.
De herdenking ging desondanks door, zie hier het korte verslag op mijn blog (of het wat langere op dat van Anja Meulenbelt) .

Maar dit jaar gaat het dus anders op 9 november. Er is een herdenking van het Platform Stop Uitsluiting en Racisme (waarin ook Nederland Bekent Kleur is vertegenwoordigd) en er is en herdenking voor en door Joden die wordt georganiseerd door het CJO (lees opnieuw: het CIDI).
De herdenking van het Platform Uitsluiting en Racisme wordt zoals altijd gehouden om 19.30 uur op de Hoek Zwanenburgwal/Amstel (bij het stadhuis) in Amsterdam. Sprekers zijn ondermeer wethouder Andrée van Es, publiciste Marjan Sax, Nuri Karabulut, de voorzitter  van DIDF (vereniging van arbeiders uit Turkije) en de voormalig verzetsstrijdster Mirjam Ohringer.
Deze herdenking is - zoals vanouds - mede bedoeld als een manifestatie tegen antisemitisme, racisme, en uitsluiting waar ook ter wereld. Hopelijk is het ook dit jaar - net als voorgaande jaren - een manifestatie waar werkelijk van alles aan deelneemt, Joden, Marokkanen, Turken, jong en oud en wie dan ook. 

 Oud-verzetsstrijdster Mirjam Ohringer tijdens de herdenking van verleden jaar (foto Anja Meulenbelt)

En daarnaast is er dan ook een Joodse manifestatie, waarop naar we mogen aannemen, de Kristallnacht uitsluitend wordt herdacht als een uiting van anti-joods barbarisme. Dat is geheel in de lijn van sommigen die menen dat de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog zo uniek was dat zij nergens mee kan worden vergeleken, alleen kan dienen als één van de redenen waarom Israel bestaansrecht heeft, nooit mag worden gebruikt als een waarschuwing tegen andere vormen van racisme en ook zeker niet in één adem mag worden genoemd met meer eigentijdse moordpartijen als in Rwanda-Burundi, Srebrenica of waar dan ook.
Die tweede, exclusief Joodse, herdenking wordt dezelfde dag gehouden, maar van 17.00-18.00 uur bij de Portugese Synagoge aan het Mr. Visserplein te Amsterdam. De voornaamste spreker is burgemeester Eberhard van der Laan en als om het exclusief joodse karakter van de gebeurtenis te onderstrepen is er aansluitend een kranslegging bij de ingang van de Hollandse Schouwburg vanwaar in 1940- 45 de Joodse slachtoffers van de nazi's op transport werden gesteld.

Verleden jaar schreef ik over de poging van het CIDI om de herdenking van Nederland Bekent Kleur kapot te maken en de zaak naar zich toe te trekken dat het CIDI 'een gevaarlijk spel' speelde. Nu Israel steeds meer kritiek te verwerken krijgt van wat progressievere kringen, sluit het CIDI zich steeds meer aan bij rechts en ultrarechts en laat het zich meevoeren in een klimaat waar - mede onder invloed van Geert Wilders - mensenrechten en gelijkwaardigheid van alle mensen naar de achtergrond zijn verdrongen. 'Het dreigt,' schreef ik, 'hiermee 'officieel' Joods Nederland te isoleren en in een ultra-rechtse hoek te zetten. Wie de Kristallnacht wil isoleren als een zaak die alleen mensen aangaat die een historische gebeurtenis willen herdenken zonder daar lessen uit te kunnen of willen trekken voor het heden  - wie bij die herdenking iedereen wil uitsluiten die niet kritiekloos achter Israel staat - zet de deur open voor een toekomst waarin straks Joden en anderen misschien wel gescheiden herdenkingen zullen hebben.'
En zover is het dus nu gekomen.

Twee manieren van overleven als Joden

Terug van weggeweest. Het was een lastig weekje wat het internet betreft en dus weinig geblogd. Ik moet mijn lezers waarschuwen dat het de komend weken (waarschijnlijk, als het nieuws niet al te uitdagend is) niet echt veel beter zal worden, want ik moet iets afmaken (een boek) dat al lang geleden af had moeten zijn geweest en had kunnen zijn. 


Op naar het nu. Ik wil beginnen met een verwijzing naar een collega blogger, de Magnes Zionist, alias Jerry Haber (wat op zijn beurt weer een alias is van een Amerikaans/Israelische professor  in de filosofie en Joodse medievalistiek). Ik heb Haber vaker geciteerd op dit blog. Dit keer ga ik hem zelfs twee keer aanhalen. Op de dood van Osama bin Laden reageerde hij met een citaat uit het bijbelboek Spreuken:
Verheug je niet over de val van je vijand, juich niet als hij ten onder gaat.Want de HEER ziet het en keurt het af, en laat zijn woede op je vijand varen. Wind je niet op over kwaadaardige mensen, wees niet jaloers op goddelozen.Want wie kwaad doet, heeft geen toekomst,het licht van goddelozen wordt gedoofd. (Spreuken 24:17-20).
Ik sluit me daar graag bij aan (en zie tot mijn verrassing dat Anja Meulenbelt op haar blog ook Haber's bijbelcitaat aanhaalt).

Een tweede aanhaling van Haber betreft een stukje van hem waarin hij verwijst naar de Joodse filosoof Emil Fackenheim. Die schreef destijds dat na de Holocaust als aanvulling op de 613 ge- en verboden in de Tora eigenlijk een soort 614^e gebod kwam, dat inhield dat Joden als Joden moesten overleven om Hitler die hen had willen uitroeien, niet alsnog postuum de overwinning te gunnen.

Haber legt vervolgens uit dat dat overleven als Joden op twee manieren kan worden opgevat. De manier van fanatici die altijd het fysieke overleven van de 'Jewish Tribe', voorop hebben gesteld en rechtlijnige nationalistische idealen koesterden, of de mensen die overleven als Joden opvatten als leven volgens de moraal van het rabbijnse jodendom dat opkwam na de verwoesting van de Tweede Tempel. Beide bestaan naast elkaar. Haber betoogt dat de fanatici die het fysieke overleven voorop stellen en elke haar die hen gekrenkt wordt willen wreken, altijd meer kwaad hebben aangericht dan goed. In zijn stukje 'On the Jewish Zealot's Contempt for Jewish Morality' (Over de minachting van Joodse fanatici voor de Joodse moraal) schrijft hij: 

From Simeon and Levy (die de bevolking van Shekhem/Nablus uitroeiden nadat hun zuster Dinah was verkracht) to Rabbi Meir Kahane and the West Bank racist rabbis, the Kena’im – the zealots – have done greater harm to the Jewish people than all the external enemies of the Jews together. Jewish self-government of the Land of Israel was stopped after a zealot killed Gedalya, the Jewish governor appointed by Nebuchadnezzar. Jerusalem was destroyed, and tens of thousands killed, because of the zealots. Jewish autonomy was thwarted, due to the ultra-nationalist Jews.

Rabbijn Rick Jacobs

De zealots, de nationalistische fanatici, hebben 'meer schade aangericht dan alle externe vijanden van de Joden bij elkaar'. Daar moest ik aan denken bij drie zaken die alledrie op dit moment spelen. De eerste is die van rabbijn Richard (Rick) Jacobs. Hij is onlangs uitverkoren om volgend jaar juli Eric Joffie op te volgen,  de huidige leider van de Amerikaanse Reform Beweging, de pendant van wat hier het liberale jodendom heet, (in Amerika is dat de grootste joods religieuze groepering). Het zou niet echt nieuws zijn geweest als Jacobs, die rabbijn is van een grote gemeente in New York, niet ook lid was van wat de gematigde vredesclub JStreet haar 'rabbinical cabinet', noemt (een verzameling van enkele tientallen rabbijnen die met de beweging sympathiseren), actief was in het new Israel Fund, en - o schande - ook een keer in de wijk Sheikh Jarrah in Jerusalem tegen het uitzetten van Arabische bewoners mee had gedemonstreerd.Voor rechtse, nationalistische Joden was dat reden voor veel kritiek. Kenmerkend was de reactie van Morton Klein, voorzitter van de Zionist Organization of America (ZOA) die Jacobs verweet dat hij met 'extremisten' is geassocieerd en meehelpt Israel te 'delegitimieren'. 
Het is een onzinnige beschuldiging als we weten hoe gematigd JStreet en het Israel Fund zich opstellen en ook als we zien hoe Jacobs zich uitput om te laten zien dat hij een grote vriend van Israel is. 
Het is ook te gek voor woorden als we weten dat eerdere voormannen van de Reform in Amerika, zoals Arthur Herzberg en Alexander Schindler, al in de jaren 70 en 80 voor een twee-statenoplossing waren en met de toenmalige Likud-premier Menachem Begin in de clinch lagen over de nederzettingenpolitiek. Maar blijkbaar is de druk van de 'Zealots' intussen zo toegenomen dat wat toen een politiek verschil van mening heette nu neerkomt op het 'delegitimeren' van Israel.

Tony Kushner

 Het tweede geval was Tony Kushner, een belangrijke Amerikaanse toneelschrijver. Hij stond op de nominatie om een eredoctoraat te ontvangen van en City University of New York (CUNY), tot één van de leden van de Board of Trustees, ene Wiesenfeld, aanvoerde dat Kushner in het bestuur zit van Jewish Voice for Peace (JVP, een organisatie die sympathiek staat tegenover de Boycot, Divestment and Sanctions (BDS) campagne tegen Israel). Ook haalde hij citaten van Kushner aan waaruit bleek dat Kushner onder meer had gezegd dat in Palestina voorafgaande aan de stichting van Israel etnische zuiveringen hadden plaatsgevonden. Het besluit om Kushner geen eredoctoraat te verlenen stuitte onmiddellijk op veel protesten en is daarop weer teruggedraaid, zodat Kushner straks alsnog zijn bul in ontvangst kan nemen. Maar het feit dat een bestuurslidmaatschap van JVP en opmerkingen over etnische zuiveringen (die teruggaan op vindingen van Israelische historici van zo'n 20 jaar terug) überhaupt redenen kunnen zijn om in Amerikaanse academische kringen iemands integriteit in twijfel te trekken, geven ernstig te denken. Ook daar rukken de zealots blijkbaar steeds meer op.  

Het derde geval betreft onze eigen joodse lobby, het CIDI. Het CIDI bracht een tijdje geleden, aanhakend bij de Israelische mode om alles verdacht te maken wat een beetje ingaat tegen de ultra-nationalistische regeringspolitiek van Benjamin Netanyahu, een rapport uit over de subsidiëring van Nederlandse Non Gouvernmental Organisations (NGO's). En wat blijkt? ICCO, Cordaid, Pax Christi en Oxfam Novib, die Nederlands overheidsgeld krijgen en op hun beurt weer anderen subsidiëren, geven subsidies aan organisaties die boycots van Israel steunen, tegen Israels bestaansrecht zijn of zelfs antisemitisch.
Nou ja - volgens het CIDI dan. En ook volgens minister Rosenthal van buitenlandse zaken. Want die heeft het rapport gekregen en zegt dat hij de 'bezorgdheid van het CIDI deelt'. Dat lag nogal voor de hand, trouwens. Best slim van het CIDI om z'n rapport uit te brengen als we een minister van buitenlandse zaken hebben die zich kan permitteren op de lijn van de Israeli's te zitten zoals nog nooit een van zijn voorgangers voor hem, omdat hij deel uitmaakt van het meest rechtse kabinet dat Nederland na de oorlog heeft gehad.

Ik heb geloof ik wel eens gezegd dat ik op zich niets tegen een joodse lobby heb. Er is tenslotte ook een wasmiddelen lobby, en een nucleaire lobby. Die vertellen net zo goed sprookjes in het kader van hun PR. Alleen, als een lobby op oneigenlijke gronden zaken en organisaties verdacht gaat maken, dan moeten we, denk ik, wel aan de bel trekken. Dan moeten we in dit geval roepen dat de fanatieke vechters voor Israels tribale overleven altijd meer kwaad hebben aangericht dan alle externe tegenstanders bij elkaar. Want wat zijn de argumenten van het CIDI?
Dít bijvoorbeeld:
Het CIDI rapport besteedde extra aandacht aan een Nederlands project met de misleidende naam Plant een Olijfboom. Het onderzoek toonde aan dat het project, dat gesubsidieerd wordt door Cordaid, ICCO en Pax Christi, in werkelijkheid geleid wordt door een Palestijnse organisatie met de naam JAI, dat meedoet aan het plannen van een boycott van Israel. Uit het onderzoek bleek dat ICCO niet alleen het kantoor van Plant een Olijfboom in Utrecht had opgezet, maar ook de website en mogelijk ook het salaris betaald van de coordinator, die actief betrokken is bij het promoten van een Israel boycott in Nederland. (n.b de door mij vetgemaakte spel- en taalfouten zijn afkomstig van het CIDI zelf).
De Palestijnse organisatie JAI (Joint Action Initiative) heeft inderdaad een oproep op haar site (zie illustratie) om mee te doen aan de BDS-acties. Maar een oproep op je site zetten, is dat een bewijs van actieve betrokkenheid?
Ander voorbeeld. Dat betreft de christelijke Palestijnse organisatie Badil, die eveneens (indirect) subsidiegeld van Nederland ontvangt. Wat is er mis met Badil? Wel die organisatie is antisemitisch. Zij heeft in 2010 in een cartoonwedstrijd een tweede prijs (van 600 euro) toegekend aan de cartoonist Ashraf Ghareeb voor een cartoon die antisemitisch was. Hoe weten we dat? Omdat het CIDI dat zegt. En omdat Badil de cartoon van haar website heeft gehaald, nadat het CIDI dat had gezegd.
Overtuigend bewijs? Niet echt, lijkt me. Ik herinner me dat het CIDI verleden jaar ook vond dat een stichting in Nijmegen antisemitisch bezig was omdat zij cartoons op haar site had van de Braziliaan Carlos Latuff. Ik ben zo vrij die cartoons helemaal niet antisemitisch te vinden, maar wel heel scherp. Maar ook die Nijmeegse stichting haalde na de klacht van het CIDI de cartoons van haar site. Om van het gesodemieter af te zijn, denk ik.
Toen schreef ik dat het CIDI steeds meer rechts activistische trekken begon te vertonen. En dat is niet minder geworden. Integendeel, in het kielzog van zulke fervent nationalistische clubjes als NGO-Monitor, die alles wat een andere mening heeft dan Netanyahu en de zijnen uit alle macht verdacht probeert te maken (en waarvan het CIDI trouwen ook meldt dat het er materiaal van heeft betrokken) gaat het CIDI er hard tegenaan. Ik betwijfel of het CIDI hiermee Israel - of wie dan ook - een dienst bewijst, of dit wel de juiste manier van overleven is. Immers... Jewish self-government of the Land of Israel was stopped after a zealot killed Gedalya, the Jewish governor appointed by Nebuchadnezzar. Jerusalem was destroyed, and tens of thousands killed, because of the zealots. Jewish autonomy was thwarted, due to the ultra-nationalist Jews.

CIDI keert zich tegen herdenking Kristallnacht, omdat niet alle deelnemers kosjer zouden zijn

Sinds 1992 organiseert Nederland Bekent Kleur een herdenking van de Kristallnacht. De herdenking in Amsterdam sluit aan bij activiteiten elders in ons land en in 40 Europese landen.In 2009 waren de sprekers op de herdenking:
 
- Freek Ossel (Wethouder Gemeente Amsterdam),
- Awraham Soetendorp (rabbijn, zie foto)                            
- Eduard Nazarski (Directeur Amnesty International Nederland)
- Yassin el Forkani (Jongeren-Imam in Amsterdam)
Bekijk hier het (foto)verslag van vorig jaar.

Een jaar eerder waren de sprekers Ed van Thijn en Mohammed Rabbae.

Ook dit jaar wil Nederland Bekent Kleur de traditie handhaven (sprekers en wie muzikaal meewerkt wordt nog bekendgemaakt), maar intussen probeert het CIDI, dat langzamerhand een soort splijtzwamfunctie in Joods- en politiek Nederland aan het vervullen is, roet in het eten te gooien. Lees de volgende regels, die deze week verschenen op de CIDI-website:

Het Centraal Joods Overleg, CJO (lees: de grote man achter het CJO, Ronny Naftaniel, AbuP) heeft met zorg kennis genomen van het voornemen van de organisatie Nederland Bekent Kleur om op 9 november in Amsterdam weer een Kristallnachtherdenking te organiseren. In 1938 werden op de nacht van 9 op 10 november in Duitsland 267 synagogen in brand gestoken en 7500 bedrijven van Joden vernield. 92 Joden werden vermoord. Het was een massale uiting van antisemitisme. Hoewel het CJO het van groot belang acht dat dit moment herdacht wordt, kan het CJO zich niet herkennen in de wijze waarop dit momenteel in Amsterdam gebeurt. De bijeenkomst in Amsterdam is in hoge mate gepolitiseerd.
Zo achten wij een aankondiging van de bijeenkomst op de website van de Internationale Socialisten verwerpelijk. Naast de aankondiging staat een affiche afgebeeld waarop wordt opgeroepen Israel te boycotten. Israel wordt gelijk gesteld aan apartheid. Deze politisering heeft niets meer te maken met een waarschuwing tegen antisemitisme en racisme nu, laat staan met een herdenking van het verleden.

Hoe nu?? Het CJO/CIDI heeft met zorg kennis genomen van het voornemen van de organisatie Nederland bekent Kleur om een herdenking te organiseren en constateert dat deze in hoge mate is gepolitiseerd?? Omdat de aankondiging (ook) op de website staat van de Internationale Socialisten, terwijl daarnaast een affiche is afgebeeld waarop wordt opgeroepen Israel te boycotten?

Tjee......blijkbaar moet Nederland Bekent Kleur er dus voor zorgen dat hun aankondigingen voor een  herdenking van een gebeurtenis die de inleiding vormde tot één van de ergste racistische misdaden uit de recente geschiedenis, uitsluitend wordt aangekondigd op websites en andere plaatsen die vooraf door het CIDI en aanverwanten kosjer verklaard zijn. Een belachelijke eis. Maar bovendien onsmakelijk en heel erg dom. Want laten we het eens omdraaien. Als ik me niet vergis pleitte het CIDI er onlangs voor dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten een delegatie van Israelische gemeenten zou ontvangen, waaronder zich ook vertegenwoordigers bevonden van de illegale nederzettingen op de Westoever die zijn gebouwd op van de Palestijnen gestolen land. Ook meen ik me te herinneren dat een medewerker van het CIDI  op de PVV-kandidatenlijst terecht kwam voor de Tweede Kamerverkiezingen (hij is inmiddels verkozen) zonder  dat het CIDI bezwaar maakte. En dat terwijl de PVV niet alleen moslims discrimineert maar bovendien wat Israel betreft op de lijn zit van hard - zo niet fascistisch-  rechts in dat land en voorstaat om alle Arabieren eruit te donderen.
Kortom het CIDI heeft er geen problemen mee om op te komen voor kolonisten die de internationale wetten overtreden en de Palestijnen onderdrukken, noch ziet het problemen als zijn medewerkers racisten blijken te zijn. Toch zou ik - als het CIDI de Kristallnachtherdenking organiseerde, erheen gaan. Omdat ik het belangrijk vind dat de Kristallnacht wordt herdacht en dat er door wie dan ook over wordt gepraat en gediscussieerd.
Maar het CIDI/CJO ziet dat blijkbaar anders. Ik moet zeggen: daar wordt ik iebel van. Iebel in de oorspronkelijke, jiddische, betekenis van misselijk, ziek. De geschiedenis leert dat de Weimar republiek in elkaar stortte omdat links en de burgerlijke partijen te verdeeld waren om zich aaneen te sluiten om het oprukken van fascistisch rechts te keren. Blijkbaar heeft het CIDI/CJO niet veel van deze les geleerd.
 
PS. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar sommigen mee bezig zijn in Nederland. In Elsevier stond vandaag een  verhelderend stukje onder de kop 'Geen Hamas-vrienden op herdenking Kristallnacht'. Daarin las ik de volgende zinnen over eerdere Kristallnachtherdenkingen:
'De bijeenkomst liep voorgaande keren uit op een beschamende vertoning. Leden uit Danens entourage (Danen is de voorzitter van NL Bekent Kleur, AP), die bekend staan om hun sympathie voor anti-Joodse terreurbewegingen als Hamas en Hezbollah, voerden er het woord en vergeleken de Holocaust met de 'onderdrukking' van moslims. Een aantal Joodse aanwezigen besloot om de bijeenkomst in het vervolg te mijden.'
Ik vroeg me natuurlijk meteen af wie van de mensen uit Danen's entourage kon zijn bedoeld. Nazarski van Amnesty? Soetendorp? Van Thijn? Rabbae? Danen zelf? Nou nee, de link in het stukje blijkt te verwijzen naar een giftig cursiefje van de begaafde auteur Leon de Winter, orakel van rechts,  over ... Gretta Duisenberg.  Ik weet niet of zij tot de entourage van Danen behoort (in dat geval heb ik dan iets gemist) maar als spreker bij een Kristallnachtherdenking  heb ik haar nog niet gehoord. De auteur van dit missselijkmakende stukje wanjournalistiek heet Wierd Duk. Ik heb besloten hem in het vervolg te mijden.
Maar intussen blijkt - op Twitter - wel dat het CIDI/CJO succes heeft met zijn anti-NBK-actie.  Rechts tot uiterst rechts is dolblij. Rechtse types als Carel Brendel, PVV-aanhangers en de gestaalde pro-Israel-kaders likken hun vingers erbij af. Hulde voor het CIDI derhalve, dat weer zo goed weet in te spelen op het huidige politieke klimaat, op de Zeitgeist. Er is, zou je zeggen, ongeveer geen betere manier om de herinnering aan de jaren '30 in Duitsland levend te houden dan het naspelen van de acties van de scheurmakers die Weimar naar de bliksem hielpen.

PS 2
Het zag er even naar naar uit dat het CIDI erin zou slagen de herdenking naar de bliksem te helpen. Van tenminste twee mensen weet ik dat ze niet als spreker (of in het andere geval musicus) wilden optreden. Van de een weet ik dat dit was 'om hier niet in betrokken te raken'. Van de ander (die via mij was gevraagd) heb ik op zijn minst een vermoeden. Of het dit jaar nog wat wordt is onzeker. Maar dat het volgend jaar dankzij het CIDI van een gebeurtenis die aandacht geeft aan universele mensenrechten, getransformeerd zal zijn in een pro-Israel betoging waar ook de Wilders aanhang zich bij thuis zal voelen, lijkt me meer dan waarschijnlijk.
'Omdat mensen er niet in betrokken willen raken' is een laffe motivatie. We raken er namelijk op de één of andere manier vroeger of later allemaal in betrokken. Als we ons niet verzetten, wordt een gebeurtenis die openstond voor iedereen die de herdenking van dit soort zaken nodig vond in het kader van de waakzaamheid voor de mensenrechten, binnen de kortste keren  veranderd in een bijeenkomst waar kritisch denkende en linkse mensen niets meer te zoeken hebben. Je kan natuurlijk denken dat het maar een herdenking is. Maar ik zou dat een verontrustend teken aan de wand vinden.

Een lokjood, is dat een Jood met lokken?

Jood? Lokjood? Jood met lokken? Jood met Jodenlokken? Gelokte Jood? Lokjood met jodenlokken?

Er schijnt niet helemaal aan te ontkomen te zijn. Iemand oppert iets - Marcouch in dit geval - het wordt opgepikt (door Van der Staaij van de SGP en door het CIDI) en dan is er een 'spoeddebat' in de Tweede Kamer en  moeten we het er allemaal over hebben. En een mening hebben. Dat het erg is, bijvoorbeeld. Op de radio hoor ik rabbijn Evers zich opwinden en vertellen dat hij zich geen vijf seconden op straat kan bevinden of hij wordt uitgescholden. Zo komen we wel aan een statistiek. Iedere keer dat Evers de deur uitgaat kunnen we voor elke vijf seconden een geval registreren. (En hij heeft niet eens van die lokken, alleen een beetje een rare hoed). Maar het CIDI gaat meteen heftig rekenen en slaat ons om de oren met een toename van zo en zoveel procenten.
Erg he?

Nou, eh, nee. Nooit veel gemerkt van die toename van het antisemitisme. Niet zelf en niet om me heen. Maar ik loop dan ook niet met een keppeltje. (En woon ook al niet in West. Bovendien ben ik zonodig in staat in het Arabisch terug te schelden en ik kan je vertellen: dat scheelt veel, zoniet alles, dat relativeert). Maar ook als we naar de CIDI-cijfers kijken zien we dat er precies 0 gevallen zijn geweest waarbij geweld werd gebruikt, en dat er niet meer dan 1 geval was waarin bedreiging voorkwam (hoe erg dat was weten we niet) Voor de rest zien we dat de cijfers over het algemeen vrij constant zijn in vergelijking met andere jaren, met uitzondering wellicht van het aantal scheldpartijen via email. Hoezo dus grote toename van het antisemitisme?
Hé, maar zei minister Hirsch-Ballin niet ook al zoiets?
Jawel, maar dat werd tegengesproken door de Kamer.
Hoezo tegengesproken? Op basis van wat?
Op basis van de cijfers van het CIDI. Die had Hirsch-Ballin nog niet.

Enfin, zo kan het nog heel lang onrustig blijven in de politieke regionen. En dat is volgens mij ook voor een deel wat erachter zit. Iedere keer als er gedonder is in Israël zien we zo'n opleving - niet eens zozeer van wat antisemitisme heet - maar vooral van de discussie erover. Leidt heel prettig van de hoofdzaken af. Zo twitterde Ronnie Naftaniel twee dagen geleden dat hij met de taxicentrale Amsterdam een bevredigend gesprek had gehad over een 'antisemitisch' opschrift op een taxi. Het opschrift was na het gesprek verwijderd. Een dag later hoorde ik waar het om ging: een Turkse chauffeur had in zijn taxi de tekst aangebracht 'Israël = terror country/state'. Dat is nu weg. Gelukkig maar, want dat was natuurlijk wel heel antisemitisch van die Turkse meneer.


(Update zondag: via het twitterciruit (Ali Abunimah en Jamal Dajani): de 'antisemitische' Amsterdamse taxi

Hij rijdt dus niet meer met dit opschrift, dankzij kordaat ingrijpen van het CIDI.Tot zover de update)

Het CJO, Centraal Joods Overleg, schreef een brief aan de Tweede Kamer, nog net voor het spoeddebat en met zoveel spoed geschreven dat hij vol gênante verschrijvingen zat. (Neem een zin als: Geen school in Nederland zou geblokkeerd mogen worden in het onderwijs over de Holocaust, een inktzwarte periode in de Nederlandse geschiedenis. Zelfs mijn blog bevat niet zulke fouten). En natuurlijk liep die brief over van bezorgdheid en het gevoel dat de Joodse burger niet meer goed door de overheid wordt beschermd. Dat lag in het verlengde van wat het CIDI vond. Niet raar overigens, als we weten dat Ronnie Naftaniël in feite ook de man achter de schermen van het CJO is, de man met alle vingers in de pap, de mister CJO
De brief bevatte, naast de de gebruikelijke jammerklacht dat het onderwijs over de holocaust niet voldoet en niet goed kan worden uitgevoerd, ook de volgende gênante zin:

Holocaustherdenking en –educatie moeten niet langer eenzijdig de overeenkomsten benadrukken tussen de Holocaust en ‘andere erge dingen’ in de wereld van nu. Het moet duidelijk zijn dat genocide fundamenteel anders is dan een politiek conflict waarbij slachtoffers vallen, hoe erg men dat ook vindt.

Of gênant? Hier moet ik mezelf toch in de rede vallen. Dit is niet gênant maar schandalig. De holocaust was zo bijzonder, die was dus nergens anders mee te vergelijken. De miljoenen en miljoenen die werden gedood bij de slavenhandel, de Indianen die massaal werden uitgemoord, de massamoord op de Chinezen in Indonesië, Ruanda-Burundi, Congo, etnische conflicten in de Balkan, Darfur, we mogen het allemaal niet noemen. De holocaust wàs natuurlijk inderdaad anders, specialer, door de industriële wijze waarop de moorden werden gepleegd. Maar wie meent dat er dan ook maar geen vergelijkingen kunnen worden gemaakt, zegt in feite dat er geen lessen uit kunnen worden geleerd. Dat de holocaust zo anders was, zo'n aparte categorie, dat er alleen maar uit te begrijpen valt dat we geen Joden mogen discrimineren omdat ze zo heel erg geleden hebben - en meer ook niet. Ik moet dan bekennen dat dit me een heel vieze smaak in de mond geeft. Dat dit me direct aan de weinige antisemitische uitingen herinnert waarmee ik ooit wel eens te maken heb gehad: 'Joden zijn anders, moeilijk om mee om te gaan, onbetrouwbaar, een aparte categorie.' Wie de holocaust zo'n aparte status wil verlenen, moet er volgens mij ook maar in berusten dat Joden een aparte status behouden - anders dan andere mensen, moeilijk om mee om te gaan - anders, een andere categorie.

Dit gezegd hebbend, spreekt het natuurlijk vanzelf dat iedere keer dat een Jood wordt belaagd, bespuwd of uitgejouwd er een teveel is - ook als het rabbijn Evers is, die wat mij betreft best vaker uitgejouwd mag worden, als het maar om andere redenen is dan dat hij Joods is. Maar dat gezeur, dat telkens terugkerende gezeur over de toename van het antisemitische wat-dan-ook en weet-ik-veel, zou toch langzamerhand eens een keer moeten ophouden. Mijn hemel, waar gaat het over. Moslims worden uitgejouwd, niet aangenomen in banen, bespuugd, geslagen, uit clubs geweerd. En Joden?
Laten we liever kijken naar Wilders en wat hij allemaal mag zeggen zonder dat er iets aan wordt gedaan. Wat als hij zou zeggen dat niet de Koran, maar het Oude Testament verboden moet worden omdat het gewelddadig van karakter, anti-homo, vrouwonvriendelijk en nogal wel meer is? (En geloof me, het is zeker niet beter aan hedendaagse omstandigheden aangepast dan de Koran - integendeel eigenlijk). Of als hij zou zeggen dat orthodox-joodse vrouwen omdat ze lange rokken, lange mouwen en sheitels (pruiken) of hoofddoekjes dragen, worden onderdrukt? De wereld zou te klein zijn! Laten we - alsjeblieft - reëel naar de dingen kijken, constateren wie er op dit moment echt wordt gediscrimineerd. En ons realiseren dat het feit dat Wilders en zijn aanhang er vrolijk op los mogen beledigen en verdachtmaken zonder dat er ook maar iets tegen wordt gedaan, misschien wel een oprekking van de tolerantiegrens heeft veroorzaakt
En trouwens, binnen de eigen Joodse kring mag ook wel eens de vastgesteld worden in hoeverre daar eigenlijk aan discriminatie wordt gedaan. Ter lering de volgende foto van een voortrekster van de nederzettingenbeweging:

Maar ja, dat is dáár. En dat is natuurlijk niet hetzelfde als hier. Toch zeker ?

Update zaterdag 26.6.10
Het Parool van vandaag heeft een uitgebreid verhaal dat, volgens een tweet van Ronnie Naftaniel, een somber maar realistisch beeld geeft van de situatie. Daar heeft Naftaniel gelijk in. Wie goed leest, ziet dat het verhaal begint met een lang citaat van een 19-jarige jongen die zegt geen keppel meer op te durven doen en zijn  davidster op straat te verbergen. Het is niet duidelijk of hij ooit is bedreigd of zelfs maar uitgescholden. Toevallig is deze jongen ook de enige op de jeugdvereniging van mijn dochter die klaagt over uitingen van antisemitisme. De rest van het Parool-artikel is ongeveer van een vergelijkbaar dun gehalte. Waarmee ik maar nogmaals wil zeggen: er zijn vast hinderlijke uitingen van anti-joods gedrag. Elke uiting is er een teveel. Maar ik ben bang, en weet bijna zeker, dat er ontzettend wordt overdreven. En vanuit een soort Pavlov-reflex gaan veel mensen daarin mee.

CJO valt de PKN aan. Is dat ook de beste verdediging?

Het is een rare ervaring om uit je eigen naam dingen te horen waar je het volstrekt niet mee eens bent. Vooral als het op een toon gebeurt die je gerust onbeschoft mag noemen. Ik heb het over  het Centraal Joods Overleg (CJO). Dit spreekt mede uit mijn naam, omdat ik lid ben van éen van de aangesloten organisaties, het Verbond van Progressief Religieuze Joden. Dit CJO heeft  een brief geschreven aan de Nederlandse Protestantse Kerken (PKN ), omdat de PKN het gewaagd hebben naar aanleiding van het document 'A Moment of Truth' van Kairos - een open brief te schrijven aan de ambassadeur van Israël. In de brief vroegen zij Israël de levensomstandigheden van de Palestijnen te verbeteren en serieus naar vrede te streven.

Dit s wat het CJO op 23 februari, ondertekend door  Ronny Naftaniël (foto boven)  en Ruben Vis (foto onder) terugschreef aan de PKN:

“Tot onze niet geringe verwondering hebt u in een open brief aan de ambassadeur van de staat Israel een aantal stellingen betrokken die op zijn zachtst gezegd leiden tot het op scherp stellen van de ontmoeting die staat gepland voor 9 maart a.s. waartoe u ons hebt uitgenodigd. “Wij hebben u in december 2009 in een uitvoerige brief laten weten hoe wij, als georganiseerd Joods Nederland, aankijken tegen de inhoud en strekking van het document ‘A moment of truth’.

'Wij hebben u in een uitvoerige brief laten weten ...' Maar ocharme, die domme dominees van de NPK hebben het dus desondanks niet begrepen, want

 'Terwijl wij van u geen inhoudelijke reactie mochten ontvangen, blijkt uit uw brief aan de ambassadeur dat u geen oog heeft voor de zich uit het document ‘Uur van de waarheid’ manifesterende negativiteit.

Zich uit het document manifesterende negativiteit? Vanwaar dat kreupele taalgebruik? 

  In de brief stelt u de standpunten van het document te beschouwen als “een roep om recht en vrede”. Echter, een oproep die geweld tegen Israelische burgers goedpraat en een boycot van Israelische producten bepleit, kan geen uiting zijn van recht en nog minder van vrede.''

Nee inderdaad. In het Kairos document werd weliswaar alleen begrip gevraagd voor de oorzaken van geweld (wat iets anders is dan goedpraten van geweld), maar natuurlijk is het oproepen tot het boycotten van Israëlische producten uit den boze. Immers, alleen als Israël boycot (Gaza bijvoorbeeld) is dat een uiting van recht en niet in strijd met het streven naar vrede. Domme, domme dominees. Jullie hebben er niuest van begrepen:

“Uw brief noemt een aantal uitgangspunten, die (sic) deels onjuist en in elk geval eenzijdig tegen Israel gericht zijn. Zo noemt u het hek /de muur tussen Israel en een gedeelte van de Westelijke Jordaanoever de ‘afscheidingsbarrière’. Daarmee speelt u in op de beschuldigingen dat Israel een apartheidsbeleid voert. Maar het hek /de muur heeft helemaal niets te maken met raciale segregatie, het is een middel om de veiligheid van alle Israeli’s (Jood en Arabier) te garanderen..

 Het woord 'afscheidingsbarrière verwijst naar raciale segregatie? Laten de heren Naftaniël en Vis eens kijken op de website van B'tselem. Hoe heet de barrière daar? The 'separation barrier'. En hoe vertalen we dat? Precies. Blijkbaar deugt dat B'tselem dus ook niet. 

   “U zegt dat de ‘afscheidingsbarrière’ strijdig is met het internationaal recht en roept Israel op zich te houden aan de verschillende uitspraken van internationale gerechtshoven. Er bestaat inderdaad een advies van het Internationale Hof van Justitie die de loop van de muur illegaal acht, maar dit is, zoals u die het internationaal recht aanroept moet weten, nimmer bevestigd door de VN-Veiligheidsraad. Pas als dit gebeurt, is het advies van het Internationaal Hof bindend en is de muur formeel illegaal. Wie overigens de andere internationale gerechtshoven zijn, is ons volstrekt onbekend.”

Dit is naar mijn bescheiden mening bullshit. Het Internationale Hof heeft geen machtsmiddel om zijn uitspraak af te dwingen, maar daarom is zijn uitspraak dat de muur een illegaal tracé volgt (namelijk om de nederzettingen heen die eveneens illegaal zijn) niet minder eenduidig en niet minder rechtsgeldig. Als iemand wordt veroordeeld maar door allerlei oorzaken niet wordt aangehouden is hij daardoor toch zeker ook niet minder schuldig? Er is dan ook  - mede op grond van de uitspraak van het Hof - sprake van een consensus waar geen internationaal jurist zich onder uit kan wringen (zie bijvoorbeeld ook de diverse argumentaties in het Goldstone-rapport).

“Uw roep om schadevergoeding voor de plaatsing van de veiligheidsbarrière, hebben wij in het licht van de vele dodelijke slachtoffers van Palestijns terrorisme in het verleden en de doorgaande raketbeschietingen vanuit Gaza als ronduit ergerlijk ervaren. Er zijn vergoedingen betaald en het Israelische Hooggerechtshof heeft de loop van het hek/de muur verschillende malen laten wijzigen. Zeker, er zijn Palestijnen die hinder van de barrière ondervinden en dat valt te betreuren. Maar wij hebben nimmer een brief van u aangetroffen aan diegenen die het gezag uitoefenen, maar nalaten schadevergoeding te betalen voor raketaanvallen op de burgers van Sderot (soeverein Israelisch gebied) en voor terreuraanslagen op Israelische burgers uitgevoerd vanuit Palestijns of Libanees gebied. 

Dit is niets minder dan een chotspe. Wij hebben namelijk ook nimmer iets aangetroffen dat leek op schadevergoeding aan - bijvoorbeeld - Libanon voor de Israëlische inval in 1982 (20.000 doden, miljarden schade aan infrastructuur zoals wegen. elektriciteitscentrales, gebouwen), de inval van 1996 (honderden doden waarbij meer dan 00 door een beschieting van de VN-post in Qana waar honderden mensen een schuilplaats hadden gezocht,  de inval van 2006 (1200 doden, opnieuw miljarden schade aan infrastructuur), de invallen in Ramallah en andere steden op de Westoever waar enorme schade aan gebouwen en infrastructuur (politiebureaus, overheidskantoren) werd aangericht, de aanval op het vluchtelingenkamp in Jenin in 2002 (meer dan 50 doden, 4000 mensen dakloos), de aanvallen op Gaza in 2006 (operatie Summer Rain en operatie Autumn Clouds met meer dan 400 doden en gigantische schade aan elektriciteitsvoorziening, gebouwen en infrastructuur), de operatie Cast Lead in 2008-2009 in Gaza  met 1400 doden en miljarden schade.

 “In uw brief gaat u volledig voorbij aan het feit dat de moeilijke positie van christenen in het Midden-Oosten voor het grootste deel losstaat van de Israelische politiek. In Irak verlaten christenen massaal het land, Kopten in Egypte worden voortdurend getreiterd door Moslimbroeders en in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever worden christenen lastig gevallen door andere moslimfundamentalisten. In delen van Saudi-Arabië mogen christenen niet wonen en is de verkoop van Bijbels verboden. Daartegen groeit het aantal christenen in Israel gestaag. De Israelische-Druzische politicus Ayoub Kara zei vorige week nog: als er geen Israel zou zijn, dan zouden er ook geen kerken bestaan in het Midden-Oosten. Daarmee aangevend dat het belang voor de christenen (naar zijn opvatting, niet ons oordeel) bij Israel ligt en niet bij de Israel omringende mogendheden.”

  Een gekke Druze maakt nog geen paradijs voor christenen van Israël. Maar wat een kreupel argument. Als het voor christenen elders in het Midden-Oosten niet altijd koek en ei is, mogen de PKN er blijkbaar niet op wijzen dat christelijke Palestijnen allesbehalve gelukkig zijn met de Israélische bezetting? Nee eerst zorgen dat je bijbels mag verkopen in Saudi-Arabië (aan wie eigenlijk? Er wonen daar helemaal geen christenen), en dat de Kopten in Egypte het prettig hebben, dan pas mag je klagen over Israël.

“Een belangrijk deel van uw brief is gebaseerd op uw stelling dat het ultieme belang dient te worden gehecht aan het internationale recht. Hoewel dit op zichzelf een begrijpelijk uitgangspunt is, dienen hierbij twee zaken niet uit het oog te worden gelaten.

1. Het is een gegeven dat interpretaties van het internationaal recht sterk kunnen verschillen. Daarenboven zijn er situaties waarop het internationaal recht geen antwoord heeft, zoals de rol van niet-statelijke terreurorganisaties. Ook de kwestie van ‘house demolitions’, hoe afschuwelijk dat ook voor individuele Palestijnen kan zijn, wordt niet door het internationale recht geregeld. Voor de Israelische overheid geldt dat woningen die zonder toestemming zijn gebouwd, kunnen worden verwoest.

Opnieuw: kul, en gevaarlijke kul bovendien. Er is helemaal geen verschil van mening over de rechten van een bevolking die leeft onder een bezetting, de Vierde Geneefse Conventie is volstrekt duidelijk, zowel over het recht om verzet te plegen tegen een bezetting als over wat een bezettingsleger zich daar tegenover mag veroorloven. Het gevaar van de opmerking zit hem erin dat er een tendens onder (sommige) juristen en ethici in Israël is, die wordt aangemoedigd door politici als Netanyahu, om het oorlogsrecht te veranderen en de bescherming die dat recht biedt aan burgers, nagenoeg op te heffen onder het motto dat 'niet-statelijke terreurorganisaties' anders niet effectief kunnen worden aangepakt.
Een andere juridische vlieger die het CJO hier oplaat is de opmerking over 'house demolitions'. Die zijn namelijk 100% illegaal, ook in Oost-Jeruzalem dat illegaal door Israël is geannexeerd. Wat het CJO hier weglaat is dat huizen misschien zonder toestemming worden neergezet, maar dat dit vooral een gevolg is van het feit dat de Israëlische autoriteiten in Oost-Jeruzalem, of in de zogenoemde 'Area C' op de Westoever nagenoeg nooit bouwvergunningen verlenen aan Palestijnen. Kortom: ook deze vlieger gaat niet op.

2. Het internationale recht geldt niet alleen voor Israel. U schrijft in uw brief aan de ambassadeur terecht: “wij zijn van mening dat de staat Israel een staat is waarvan het bestaansrecht niet ter discussie dient te staan”. Maar wat is de zin om dit aan de Israelische ambassadeur te schrijven? Waarom spreekt u Hamas, de Palestijnse Autoriteit, Syrië, Libanon en Iran, om maar een paar spelers in de regio te noemen, hierop niet aan?”   

Ja waarom eigenlijk niet? Israël heeft toch allang het principe erkend van een onafhankelijke Palestijnse staat, is bereid om de Golan Hoogvlakte aan Syrië terug te geven en de Sheba-farm aan Libanon en strekt de hand uit naar Iran om samen te werken op het gebied van vreedzame kernenergie?

“Alles overziend menen wij dat u met uw open brief de proporties uit het oog heeft verloren. U heeft onze uitvoerige reactie op het document ‘Uur van de waarheid’ genegeerd en bent met een reactie naar buiten getreden voor ons te ontmoeten. Tegen deze achtergrond vragen wij ons af wat het nut nog kan zijn van ons bezoek aan u op 9 maart. Wellicht kunt u ons op korte termijn daarover nader inlichten.”

Ja, PKN hoe kunt u zo stom zijn onze uitvoerige voorschriften te negeren, alle proporties en uw eigen plaats daarin uit het oog te verliezen en zomaar zonder onze goedkeuring een open brief te schrijven aan de Israëlische ambassadeur. Vooruit, buig in het stof, zeg dat u dom bent geweest en niet meer zomaar voor uw beurt zult praten, dan is er nog een kans dat we ons nog een keer zullen inspannen om u te vertellen hoe u zich wél dient te gedragen.

Ik zei het al, de brief is onbeschoft en niet zo weinig. Ik schaam me dat dit uit mijn naam gebeurt. Maar de brief is ook stom. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat de dominees van de PKN  - of wie dan ook die terecht aan Israël vraagt de mensenrechten te respecteren  - zich blijvend op deze onheuse maar ook nog eens tendentieuze en foute manier de wet zullen laten voorschrijven.   

Een zinnige kerstboodschap, met dank aan Kairos

Geen kwaad woord over de Basse Normandie, het was het mooiste landschap ter wereld deze winterse Kerstdagen, maar qua internet was het diep treurig. La connection est moue, très moue, zeiden ze bij het internet-café in Pré en Pail. Nou, moue (slap, lusteloos) was een eufemisme. Deze post over de verklaring van Kairos is dus twee of drie dagen te laat.

Checkpoint

Persoonlijk ben ik niet zo onder de indruk van de christelijke retoriek van geloof, hoop en liefde, de betekenis van Jezus als vredesstichter en de in mijn ogen nogal zalvende oproepen aan de Palestijnen om de moed erin te houden, maar met de intentie van de verklaring die Kairos dezer dagen heeft doen uitvaardigen in Bethlehem kan ik van harte instemmen. Het was hoog tijd dat de christelijke Palestijnen ook eens duidelijk van zich lieten horen, en dan vooral een duidelijk signaal afgaven aan de christelijke kerken in het Westen dat zij hun Palestijnse geloofsgenoten gruwelijk in de steek laten als zij maar uitsluitend blijven hameren op hun solidariteit met het Joodse volk en de staat Israël.

Kairos' verklaring liegt er niet om. In 15 punten worden de grieven uiteengezet die alle Palestijnen, en dus ook de christelijke, hebben tegen de huidige situatie van bezetting en onderdrukking. Het zijn punten die gaan van het nu al jaren afwezig zijn van een werkelijk vredesproces ('het zijn woorden, slechts woorden'), via de dagelijkse vernederingen bij de checkpoints, tot de nederzettingen die land en natuurlijke hulpbronnen opslokken en duizenden hun broodwinning ontnemen. Het zijn de grieven betreffende de Muur die gemeenschappen deelt en mensen afsluit van hun land, of betreffende het voortgaande proces van zuivering van Jeruzalem van christenen en moslims. Er worden punten in genoemd als de discriminatie van de Palestijnen in het eigenlijke Israël, of het feit dat er geen godsdienstvrijheid bestaat en moslims niet tot hun heilige plaatsen worden toegelaten op hun feestdagen, of de schuld die het Westen (mede) draagt aan de verdeeldheid onder de Palestijnen doordat de verkiezingsoverwinning van Hamas in 2006 niet werd erkend.

Het zijn punten waarop mijns inziens nauwelijks iets af te dingen valt, ook al roept rabbijn Evers in het Nieuw Israelietisch Weekblad nog boos dat de nederzettingen helemaal niet doen wat in het Kairos-manifest wordt gezegd (ik zou zeggen: laat Evers dan in een volgende bijdrage aan het NIW maar eens uitleggen op wiens land die nederzettingen dan WEL zijn gebouwd en wiens natuurlijke hulpbronnen zij dan WEL gebruiken).

Echte tegenspraak heeft het Kairos document dus, behalve de van politiek onbenul getuigende opmerkingen van Evers, niet uitgelokt. Maar wel heel veel boze reacties, vooral van de Joodse gemeenschap. Dat kwam natuurlijk niet in de laatste plaats doordat in het document expliciet wordt verwezen naar de Kairos verklaring van 1985 waarin stelling werd genomen tegen de apartheid in Zuid-Afrika. En ook doordat de ondertekenaars – belangrijke christelijke kopstukken in Palestina – een beroep deden op kerken, regeringen en personen elders ter wereld om niet alleen de bestaande VN-resoluties aangaande Israël/Palestina nu eindelijk eens echt serieus te gaan nemen, maar ook om Israël economisch te gaan boycotten, teneinde een einde te maken aan de bezetting, de Palestijnen hun mensenrechten terug te geven en de Israëli's 'te verlossen van het geweld dat de bezetting met zich meebrengt'. Alweer een groep die oproept tot BDS (Boycot, Divestment and Sanctions).

Beide, maar vooral de expliciete vergelijking met Zuid-Afrika, zetten kwaad bloed. Discriminatie en racisme zijn vloeken die de Joodse gemeenschap, die zo kort geleden zelf nog zo zwaar onder racisme leed, niet graag over zichzelf hoort uitspreken. Het Centraal Joods Overleg (CJO) noemde de vergelijking in een verklaring misplaatst, omdat in Palestina sprake zou zijn van 'een slepend conflict tussen twee volkeren over hetzelfde land, terwijl de apartheidspolitiek gebaseerd was op de verwerpelijke ideologie van de ongelijkheid van rassen'. Mooi gezegd, maar niet zo to the point. Niet voor niets worden de door nederzettingenblokken en wegen van elkaar gescheiden Palestijnse enclaves op de Westoever waarin de Palestijnen tegenwoordig opgesloten zitten, wel vergeleken met de Zuid-Afrikaanse Bantustans van destijds. En wat moeten we zeggen van twee volledig gescheiden rechtssystemen op de Westoever: één voor Joden en één voor Palestijnen. Is dat niet gebaseerd op een verwerpelijke ongelijkheid van zoniet rassen, dan toch etnische groepen?

Maar de CJO-reactie – vervat in een brief aan de Protestantse Kerken (PKN) laat het daar niet bij. Echt tegenspreken wat het Kairos-document naar voren brengt – ik zei het al – doet het CJO niet, maar in plaats daarvan wordt een stortvloed aan beschuldigingen aan het adres van de Palestijnen op ons losgelaten waaruit we moeten concluderen dat niet Israël, maar zijzelf  schuld zijn aan het feit dat ze nog steeds zijn bezet. Volgens beproefd zionistisch recept wordt iets gezegd over Palestijnse slachtpartijen in 1929, het doden van christenen door Hamas, het feit dat Hamas in 2007 een coup zou hebben uitgevoerd in de Gaza-strook, over twee christelijke Palestijnse leiders, de een hoogbejaard (Nayef Hawatmeh) en de ander overleden (George Habash) die de ergste Palestijnse terroristen zouden zijn geweest. Ook wordt nog eens de mantra herhaald dat de Palestijnen in 2000 in Camp David een vredesvoorstel met inbegrip van de zeggenschap over delen van Jeruzalem zou zijn gedaan, wat zij zouden hebben afgewezen.

Het is allemaal voor het grootste deel onwaar (of op zijn minst te nuanceren en in een context te plaatsen) maar dat gaan we dus niet doen, want dit zionistische van dik-hout-zaagt-men-planken- gedoe heeft maar één doel: de discussie verleggen van de zaak die hier door Kairos naar voren wordt gebracht en waar het om gaat: het feit dat Israël – de laatste 15 jaar of zo geen enkel realistisch vredesvoorstel heeft gedaan en intussen voortgaat Jeruzalem te verjoodsen en steeds meer landjepik te plegen op de Westoever, terwijl het met hulp van het Westen voorkomt dat Hamas en Fatah zich weer met elkaar verzoenen en nieuwe verkiezingen organiseren. Let wel – ik zei het eerder – geen van deze punten wordt door het CJO tegengesproken, er wordt alleen een serie verdachtmakingen tegenover gezet.

Ik word hier altijd nogal droevig van, vooral omdat het CJO (in dit geval de heren Koster, Naftaniël en Vis) ook spreekt namens een club waar ik lid van ben (Koster is voorzitter van het Verbond voor Progressief Jodendom zoals de Liberaal Joodse Gemeenten zich tegenwoordig noemen en daar hoor ik ook bij). Het geeft me altijd een moedeloos gevoel als ik me realiseer hoe in dit soort gevallen het officiële jodendom steeds teruggrijpt op de gecanoniseerde mythologie van de 'terroristische' Palestijnen en het vredelievende Israël dat nu eenmaal de taak heeft zijn burgers te beschermen, terwijl een paar weekjes goed het nieuws volgen (zelfs via de Israëlische kranten) al volstaat om te zien hoe de zaken werkelijk liggen. Hoe lang zal het nog duren voordat ook het officiële jodendom en zijn vertegenwoordigers in staat zullen zijn de zaken onder ogen te zien zoals ze werkelijk zijn?

Maar misschien moet ik niet teveel treuren. Belangrijke christelijke Palestijnen durven het woord apartheid uit te spreken, de dingen bij de naam te noemen en om een boycot te vragen om Israël te helpen zich om te vormen tot een maatschappij waar Joden, christenen en moslims gelijkwaardig zijn. Waarschijnlijk is dat een belangrijke stap vooruit.