Israelische rechtbank veroordeelt - onschuldige - hulpverlener tot 12 jaar

Mohammed Halabi

De rechtbank van Be'er Sheva heeft maandag de hulpverlener Mohammed Halabi tot 12 jaar veroordeeld wegens lidmaatschap van een terroristische organisatie (Hamas), het doorsluizen van informatie aan een terroristische organisatie, het dragen van een wapen en - het belangrijkst van al - het verduisteren en doorsluizen van tientallen miljoenen aan Hamas. Halabi heeft onmiddellijk beroep aangetekend. Zijn werkgever, de christelijke Australische NGO World Vision, toonde zich diep teleurgesteld en zei dat het vonnis in geen verhouding staat tot de gepresenteerde feiten. World Vision ondersteunt het beroep.   

Dit is het voorlopige slot van een dramatisch verlopen Israelisch proces van zes jaar en meer dan 160 zittingen. Waarom het zo lang geduurd heeft? Omdat het systeem is gebaseerd op het afsluiten van zogenoemde plea bargains. Daarbij wordt door de officier van justitie een aanbod gedaan om een deel van de aanklacht te bekennen in ruil voor een lichtere straf. De beschuldigde komt er dan soms, maar niet altijd, genadig vanaf, maar hij heeft wel een veroordeling te pakken. Hij kan niet meer terug naar zijn werkplek en daar is het vaak om te doen. Gewoonlijk wordt de deal toch door onschuldig aangeklaagden geaccepteerd, want er staat tegenover dat gedreigd wordt met een veel en veel zwaardere straf. Zonder plea bargain zou het hele systeem in elkaar donderen, zei Michael Sfard, één van Israels bekendste pleiters onlangs.

Alleen bij Halabi werkte het niet. Halabi is de chief operations van World Vision in Gaza. Hij werd in 2016 opgepakt en beschuldigd van het doorsluizen van geld van de organisatie naar Hamas. Hem werd al spoedig een plea bargain aangeraden (ook door zijn Israelische advocaat,Lea Tsemel) maar Halabi weigerde. Hij nam een andere advocaat en bleef weigeren bij een dozijn nieuwe voorstellen. Intussen kwam World Vision hem te hulp. Ze betaalden zes jaar lang de kosten van zijn verdediging en ze lieten hun administratie doorlichten. Er kwam uit dat geen cent werd gemist. Ook was duidelijk dat Halabi niet bepaald een vriend was van Hamas. Maar hij werd niettemin beschuldigd van het verduisteren en doorsluizen van een veelvoud van het hele budget dat hem in Gaza ter beschikking had gestaan.

Uiteindelijk blijkt dat hij is veroordeeld op een ''bekentenis'' die hij zou had gedaan tegenover een een verklikker die bij hem in zijn cel was geplaatst, heel in het begin. Hij was toen juist gemarteld, had last van zijn gehoor en hoofdpijn en hij had - hoewel hij wist dat de man een verklikker was - hem maar wat op de mouw gespeld om van hem af te zijn. Volgens zijn advocaat Maher Hanna zou deze getuigenis niet mogen worden gebruikt. Maar het hof aanvaardde het uiteindelijk als bewijs zonder dat de inhoud ervan ooit openbaar is gemaakt.

Het is dus nu wachten op een volgende fase,waarin opnieuw wordt gewerkt met voor het publiek besloten zittingen en geheime rapporten van de Shin Bet. Al die tijd kan Halabi zijn familie - hij heeft vijf jonge kinderen - niet zien. Zijn behandeling en de procesgang zijn duidelijk niet in overeenstemming met wat je kunt verwachten in een democratie, zei Michael Link, de speciale VN-rapporteur aangaande marteling, al in 2020. De zaak Halabi vraagt om protesten van mensenrechtenorganisaties. 

Israelisch hooggerechtshof vindt moord geen moord en ik kap ermee

 
Israel Shomer, de moordenaar die onschuldig is volgens Israelisch ''recht''. Hij is nu commandant van het zuidelijk front.

Dit blog blijven schrijven heeft iets heel vermoeiends. Het is steeds meer van hetzelfde, steeds openlijker en brutaler. En het effect van erover te schrijven neemt af. Dienovereenkomstig af. In het begin kreeg ik veel commentaar als ik weer eens uitlegde dat Palestijnse huizen zogenaamd legaal worden gesloopt omdat ze geen vergunning hebben, maar dat het in feite illegaal is. Omdat die vergunningen nooit worden verleend. Op die manier kan  heel Palestina ''legaal'' worden afgebroken om plaats te maken voor knusse nieuwe Joodse huisjes. Palestina zelf heeft ook geen vergunning, immers. 

Dit geldt eveneens voor het inpikken van land. Land dat dicht tegen de nederzetting aanligt, of land voor het maken van wegen naar de nederzettingen toe, voor uitbreiding van bestaande of nieuwe nederzettingen, of voor ''militair oefentterrein'' of natuurgebied .... ach, het maakt niet uit. Het gaat  door. Als een stoomwals, langzaam maar onverbiddelijk. Net als  het omhakken of afbranden van boomgaarden en akkers, het omploegen van velden,  het inlijven van waterbronnen en zwemplaatsen, het vernielen van waterleidingen of zonnepannelen en natuurlijk de vernielingen aan auto's, huizen en moskeeen. Het was ooit, maar is kennelijk niet meer een reden voor commentaar op mijn blog.

Dan zijn er de verhalen over mishandeling, imtimidatie en het toebrengen van verwondingen.Ooit legde ik mezelf wat grenzen op omdat ik anders wel 24/7 kon blijven bloggen. Geen verwondingen of geweld tenzij de omstandigheden bijzonder zouden zijn. Alleen doden zou ik vermelden. Dat waren er namelijk al een boel. Maar de afgelopen week werden we opgeschrikt door een 'knie op de nek''a la George Floyd bij een 60-jarige die protesteerde bij Tulkarem (die''knie''is overigens volgens mij in Israel uitgevonden en via trainingen naar Amerika ''geexporteerd'').Verder het verhaal van een aantal leden van de Israelische grenspolitie, die Palestijnse mannen aanhielden, compleet verrot sloegen  en ook nog beroofden als ze door grote gaten in het zogenoemde 'Afscheidingshek'' naar hun werk in Israel gingen nadat de grensovergangen wegens de corona-pandemie waren gesloten. De dienaren der wet liepen tegen de lamp omdat iemand het met zijn/haar telefoon had gefilmd. (Grappige bijkomstigheid: uit dit verhaal blijkt ook dat die''Muur'', ook wel Afscheidingshek genoemd, totaal niets heeft betekend voor de beveiliging van Israel tegen aanslagen, waarvoor het volgens het CIDI en alle andere dikke vrienden van Israels regering juist was bedoeld. We wisten dat velen er overheen klommen. Maar nu blijkt dat iedereen ook al jaren gewoon door de gaten heen kon lopen. De Muur heeft dus alleen geholpen om nog eens ruim 10% van de Westoever in te pikken. Daar was hij waarschijnlijk ook voor bedoeld). En tenslotte was er het verhaal dat eenheden van het meest morele leger ter wereld dozen met ''stungranaten'' (granaten die vooral een enorme knal geven maar bij contact wel degelijke gevaarlijk zijn) hadden achtergelaten, even buiten het dorp Qaddum in het noorden van de Westoever. Ze waren een beetje verstopt,  maar wel zo dat ze zouden ontploffen als ze zouden worden aangeraakt. "Ter afschrikking'', zeiden de wakkere soldaten nog. In het dorp wordt namelijk wekelijks gedemonstreerd tegen het feit dat de hoofdweg naar Nablus al jaren is afgesloten, omdat inwoners van naburige nederzettingen het te gevaarlijk vonden als''Arabieren''er gebruik van zouden maken.

Tja, en dan de hoofdmoot: het Israelische hooggerechtshof, het onvolprezen hoogste rechtscollege van het land, dat in een eenstemmig oordeel van drie rechters heeft bepaald dat het in de rug doodschieten van een vluchtende 17-jarige jongen geen moord was. Het betrof een verzoek om de zaak te herzien van kolonel (inmiddels generaal) Israel Shomer, die op de vroege morgen van 3 juli 2015 de 17-jarige Mohammed al-Kasba uit het Qalandiyya kamp doodschoot in de buurt van het Qalandiya checkpoint. Er deden aanvankelijk diverse lezingen de ronde over de toedracht. De kolonel stelde zijn lezing een aantal keren bij. De site +972 liet zien hoe dat afliep: hoe de kolonel zich liegend rechtvaardigde en hoe dat door de Israelische Militaire Advocaat Generaal werd geaccepteerd, zodat moord uiteindelijk geen moord was, maar werd afgedaan als een ''professionele fout'' die niet hoefde te worden vervolgd. De kolonel, die commandant was van de Givati Brigade, is intussen bevorderd tot de hoogste officier van het zuidelijke Israelische commando. Tijdens de officiele Israelische Yom Hashoa-herdenking van het afgelopen jaar mocht hij een gebed uitspreken.

Wat die ochtend gebeurde was dat kolonel Shomer kwam aanrijden in een auto met een soldaat. Al Kasba gooide een steen die de voorruit beschadigde. De auto stopte, Shomer en de soldaat stapten uit en Shomer schoot driemaal gericht op al-Kasba, die wegrende maar werd geraakt in de rug en de nek en na korte tijd overleed. Tijdens een verhoor vertelde Shomer dat er auto's schuin op de weg stonden zodat hij had moegten stoppen en dat er drie mannen met stenen in hun handen voor de auto stonden, waardoor hij zich bedreigd voelde. Nadat via de mensenrechtenorganisatie al-Haq een video opdook  waarop niets te zien was van auto's op de weg, stelde Shomer zijn verhaal bij. De drie mannen, die ook niet op de video waren te zien, liet hij echter blijven in zijn verhaal. Dat hij al-Kasba in het bovenlijf had getroffen terwijl hij op de benen mikte, kwam doordat hij rende tijdens het schieten. Daardoor had hij niet gemikt via het vizier van zijn geweer. (Op de video is intussen te zien dat hij even stilstond om aan te leggen en te schieten).

Het hooggerechtshof liet zijn versie overeind. Het was geen moord want de kolonel voelde zich bedreigd door de aanwezigheid van meerdere mannen met stenen, zei een rechter. In het algemeen vonden de rechters dat Shomer de voorschriften betreffende het verrichten van arrestaties en de schietinstructies van het leger had overtreden. Maar hij was daarvoor genoeg gestraft door de legerleiding die zijn bevordering om die reden (''een professionele fout'' ) een tijdje had opgehouden. En de militaire advocaat-generaal had hem terecht niet vervolgd, want het doodschieten van al-Kasba kon niet beoordeeld worden als een misdrijf, vond het hof.

Zo komt een hoge legerleider in Israel weg met leugens en bedrog en laat het Israelische hooggerechtshof eens temeer zien dat misdaden begaan jegens Palestijnen in Israel alleen in heeeeeel  zeldzame gevallen worden bestraft - bijvoorbeeld als een video duidelijk laat zien dat de Israeli met voorbedachten rade mikt op het hoofd van een weerloze gewonde Palestijn, zoals in het geval van Lior Azaria (die daarna overigens nog wegkwam met een strafje van negen maanden, niet voor moord maar voor doodslag). In het geval van Shomer was de video (zie mijn blogpost van destijds) veel minder duidelijk en was de algemene verontwaardiging ook een stuk minder. Moord is voor Israeli' s waarschijnlijk alleen moord als hij wordt gepleegd op Israeli's of blanke toeristen. We hebben de zaak van de 16-jarige yeshiva-leerling (wiens naam niet magworden genoemd omdat hij een Joodse minderjarige is) die de 47-jarige Aisha al-Rabi (moeder van drie kinderen) doodde met een steen van twee kilo die hij door de voorruit  van de auto van de familie gooide toen die met een snelheid van ongeveer 100 km naderde. Zal hij 35 jaar krijgen, zoals de Palestijnse jongen die betrokken was bij een dodelijke steekpartij op een Israeli bij een supermarkt van Rami Levi?  Zeer onwaarschijnlijk. En wat zal  de onbekende (vermoedelijk een kolonist) krijgen die een paar dagen geleden een zwangere vrouw verwondde met een steen door haar voorruit?  Of wordt hij gewoon nooit gevonden? Het is tenslotte geen Palestijn.. 

Ik moet zeggen dat ik het ineens gehad heb na deze drie bizarre verhalen en de hypocriete en immorele uitspraak van de drie rechters. Ook dat laatste is alsmaar meer van hetzelfde. Moorden worden niet onderzocht, niet vervolgd en als dat toch een keer gebeurt nauwelijks bestraft. Drie weken geleden was er nog het voorbeeld van een soldaat die een verkeerde man doodschoot (en een andere het ziekenhuis in) en die daarvoor drie maanden corveedienst kreeg. Israel is intussen een staat die hoe langer hoe meer rooft, op grote schaal moordt, vernielt, bedriegt en zich niets aantrekt van welke internationale wetten of fatsoensnormen dan ook. Het is vier oorlogen begonnen, heeft jarenlang Zuid-Libanon bezet en terroriseert Libanon nog steeds. Het bombardeert regelmatig Syrie en bombardeerde soms andere  landen zoals Irak of Sudan. Het is racistisch en heeft een hooggerechtshof dat de diefstallen, moorden en vernielingen allemaal goed heeft gekeurd en in zalvende bewoordingen zal blijven goedkeuren. Net zoals het marteling, kindermishandeling, intimidatie, het ongefundeerd opsluiten van politieke gevangenen sanctioneert. Of de al 12 jaar durende onwettige en onmenselijke belegering van Gaza en de 53 jaar durende bezetting van de Westoever, met haar volledige onderdrukking van het openbare leven. Israel levert wapens aan dictatoriale regimes zoals de Filippijnen, staat achter de bezetting van de Sahara door Marokko, en steunt rechtse autocratische heersers in Hongarije, Polen, Brazilie of de VS. De Westerse wereld laat het allemaal toe en kan het blijkbaar niet veel schelen. Weinig mensen komen er actief tegen in opstand, in Nederland waarschijnlijk niet meer dan 100. 

De Israelische politiek is perspectiefloos als nooit tevoren met een tegenstander van Netanyahu die zich laat inmaken met boter en suiker en wekelijks terugkerende protestdemonstraties tegen de premier die even ludiek als zinloos zijn. Ik geloof het allemaal wel. In het buitenland zijn er veel mensen die ongeveer dezelfde dingen schrijven als ik, hier in Nederland heb ik weinig weerklank, vrijwel geen invloed, en zijn er vooral veel mensen (Israellobbyisten en conservatieve christenen) die mij uitmaken voor antisemiet. De ironie, dat je door de principes van moraal, redelijkheid, en verdraagzaamheid na te leven die het jodendom altijd heeft hoog gehouden, nu voor anti-Joods wordt uitgemaakt, terwijl rechts en het onverdraagzame nationalistische Israel nu blijkbaar het jodendom symboliseren.  Laten anderen het stokje maar een tijdje overnemen. Ik zal het vanaf de zijlijn gadeslaan en alleen nog ''highlights'' coveren. Ik zal me gaan bezighouden met andere dingen. Ook op dit blog.

Israels justitie toont zijn ware gezicht: doodschieten onschuldige Palestijn bestraft met drie maanden straatvegen

Ahmad Manasra 

De Israelische militaire advocaat generaal gaat maandag een straf van drie maanden gemeenschapsdienst vorderen tegen een soldaat die in maart 2019 een Palestijnse man van 23 doodschoot,  nadat die een oudere Palestijn te hulp schoot die eerder - zonder geldige reden - door dezelfde soldaat was neergeschoten. De straf tegen de soldaat - wiens naam natuurlijk niet bekend wordt gemaakten (hij is immers een Israeli en geen Palestijn) en die intussen uit dienst is ontslagen -  wordt gepresenteerd in de vorm van een 'plea bargain'. Dat is een schuldbekentenis waarna strafvermindering volgt.

In dit geval is de strafvermindering wel erg verminderd uitgepakt. Een Palestijn die een auto heeft bestuurd waarin een man zat die een Israeli doodschoot krijg in Israel levenslang en zijn huis wordt verwoest. Een Israeli,die zoals in dit geval, een onschuldige Palestijn met zes kogels neermaait, moet alleen drie maanden  blaadjes aanvegen. 

Het doodschieten van de Palestijn, Ahmad Manasra uit Wadi Fukin, gebeurde aan de rand van het stadje Khadr bij Bethlehem. De ongenoemde soldaat opende het vuur op een man die met zijn gezin onderwerg was en wiens auto was aangereden door iemand die was doorgereden. De man was uitgestapt en maakte gebaren. De  soldaat dacht dat het betekende dat hij stenen gooide en opende het vuur.

Ahmad Manasra die met een paar vrienden passeerde zag wat er gebeurde en kwam de ernstig gewonde man te hulp. Hij zorgde dat deze naar een ziekenhuis kon worden getransporteerd. Vervolgens hielp hij diens vrouw en kinderen met het starten van hun auto. Op het moment dat hij uitstapte om naar zijn eigen auto te gaan werd hij doodgeschoten door de soldaat die dacht met dezelfde ''stenengooier'' te maken te hebben.

Advocaat Shlomo Lecker die zowel de familie van Manasra vertegenwoordigt als de eerder neergeschoten man, de 38-jarige Ala' Raayda, probeerde tevergeefs via de rechter de plea bargain terug te draaien en een verslag van het onderzoek te krijgen, evenals een uitleg waarom de soldaat niet voor het neerschieten van Raayda wordt vervolgd. Majoor Matan Forscht de officier van Justitie die het onderzoek leidde weigerde echter opening van zaken te geven. De vragen zouden tijdens de zitting kunnen worden beantwoord. 

Lecker concludeerde dat via een zaak als deze de hogere regionen van het leger aan hun ondergeschikten het signaal geven dat het doden of verminken van onschuldige Palestijnen ten hoogste zal worden bestraft met drie maanden gemeenschapsdienst.

Israelische rechters onteigenen opnieuw een Palestijns huis in Silwan ten bate van de kolonisten

Het huis van de familie Samrin (Sumarin) in Silwan (FotoVrede Nu) 

Een dag voor de deadline die Bibi Netanyhau zich had gesteld om delen van de Westoever te annexeren (wat hij overigens woensdag dus uitstelde) heeft een Israelisch gerechtshof (district court) besloten het beroep te verwerpen van de 18 leden tellende familie Samrin (ook wel geschreven als Sumarin) in Silwan (bij Jeruzalem} tegen de voorgenomen ontruiming van hun huis. De 18 familieleden (onder wie ook een stel kleine kinderen) krijgen tot medio augustus de tijd om hun appartementen (vier in totaal) te ontruimen. Zij zijn dan dakloos.
 Het huis dat middenin het terrein ligt dat de organisatie van kolonisten Elad als een soort bijbels pretpark expliteert, Ir David (Stad van David) vervalt dan aan het Joods Nationaal Fonds (JNF) - of liever gezegd aan Himnuta, een dochter van het JNF. Het  JNF heeft altijd gezegd dat het niet opereert in de bezette gebieden. Het heeft daarom Himnuta opgericht om te verhullen dat het wel degelijk veel grond en bezittingen in bezet gebied beheert.
Zodra het huis aan Himnuta/het JNF toevalt zullen er kolonisten in trekken. De affaire is een treurig geval van de Israelische rechtsgang die op volstrekt onrechtvaardige wijze huizen van Palestijnen kan afpakken en aan joden cadeau doen. Het verhaal van het Samrin huis gaat terug tot 1991 toen de  kolonisten van Elad een zaak aanhangig maakten. Zij deden dat op grond van het feit dat toen Musa Samrin, de man die het huis in 1950 heeft gebouwd, doodging, zijn efgenamen allemaal in ''vijandige'' andere landen zouden hebben verkeerd. Het huis zou daarmee ''absentee propertee'' zijn geworden, oftewel vervallen zijn aan de staat Israel.

Jonge moordenaar van Palestijnse moeder mag na een jaar weer terug naar zijn nederzetting

De gedode Aisha al-Rabi (Foto Shehab Agency)

Een jonge Israelische kolonist, die ervan wordt verdacht een jaar geleden een 47-jarige Palestijnse moeder van acht kinderen te hebben vermoord, is vandaag terugkeerd naar de nederzeting, Kokhav Hashahar, ten oosten van Ramallah, waar hij vandaan komt. De jongen, wiens naam onder de Israelische wet niet mag worden genoemd, moet nog worden veroordeeld. Hij heeft een jaar onder huisarrest gezeten bij zijn grootouders binnen het eigenlijke Israel. Nu mag hij van de rechter onder huisarrest  terug naar zijn eigenlijke woonplaats in de nederzetting -  overigens tegen de wil van de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet en de openbare aanklager.
De rechterlijke uitspraak geeft schrijnend het verschil weer tussen de wetten die gelden voor joden en de discriminerende versies  die gelden voor Palestijnen. Als hij een Palestijn was geweest die een joodse moeder zou hebben gedood, zou hij nooit huisarrest hebben gekregen maar voor de rest van zijn verdwenen zijn in een gevangenis. Bovendien zou het huis van zijn familie, nog voordat hij veroordeeld was, zijn verwoest.

"Arrest over uitzetting Shakir legitimeert de bezetting onder het Israelische recht''

Kremnitzer

Ik weet niet of iedereen heeft meegekregen wat het betekent dat het Israelische hooggerechtshof  dinsdag de deportatie heeft goedgekeurd van Omar Shakir, de vertegenwoordiger van Human Rights Watch in Israel. Mogelijk dat sommigen denken dat het gewoon weer een nieuwe uitwijzing is, nadat bijvoorbeeld eerder leden van de Amerikaanse organisatie A Jewish Voice for Peace geweigerd zijn,. of anderen, zoals twee leden van de Nederlandse organisatie SOMO

Ditmaal was het echter niet de één of andere ministeriële beslissing, ditmaal was het hoogste Israelische rechtscollege, het hooggerechtshof, dat een minisetrië beschikkingt goedkeurde. En daarbij heeft het bepaald  welke vorm van protest tegen de Isarelische schendingen van de mensenrechten in de bezette gebieden geoorloofd zij en welke niet. De uitkomst van die uitspraak van het hooggerechtshof is in ieder geval dat geen enkele oproep tot een boycot van - of weigering tot samenwerking met - de Israelische nederzettingen, of welke andere praktijk dan ook in bezet gebied, nog kan worden getolereerd. 

En het is niet zo dat alleen ik, Abu Pessoptimist, dat zeg. Dit is bijvoorbeeld ook de mening van de gerespecteerde Israelische hoogleraar in het recht van de Hebrew University in Jeruzalem (en van andere, buitenlandse universiteiten) Mordechai Kremnitzer. Kremnitzer  schrijft deze woensdag in de krant Haaretz over de uitspraak van het hof. Zijn mening is uitvoerig en zal hem hier verkort weergeven:

Israels hooggerechtshof besluit tot deportatie van Omar Shakir van Human Rights Watch

Shakir (Foto HRW)

Het Israelische hooggerechtshof heeft weer een nieuwe stap gezet op het hellende vlak van het inperken van de vrijheden om schendingen van de mensenrechten aan de kaak te stellen: Dinsdagmorgen besloot het hof in hoger beroep dat Omar Shakir, de Pakistaanse vertegenwoordiger van de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) in Israel, binnen 20 dagen uit Israel mag worden gedeporteerd. Een eerdere zitting in juli was uitgesteld om de organisatie Amnesty International en een groep voormalige Israelische ambassadeurs als ''amicae curae'' (vrienden van het hof) het woord te laten voeren voor Shakir. 

Shakir was er door het ministerie van Strategische Zaken van Gilad Erdan van beschuldigd BDS te steunen. BDS is in Israel verboden en buitenlanders die het steunen mogen bij de wet het land niet meer in of hun verblijfsvergunning mag worden ingetrokken.  De HRW-vertegenwoordiger had in tweets het verhuurbedrijf  'Airbnb' opgeroepen zich terug te trekken uit de nederzettingen op de Westoever, die volgens het internationale recht illegaal zijn. Het ministerie van minister Erdan stelde die oproep gelijk aan steun voor BDS (de beweging voor Boycot, Sancties en Desinvestment) en het gerechtshof en nu ook het hooggerechtshof hebben de minister daarin gevolgd.

Palestijnse verdachte na 'ondervraging'' in kritieke toestand aan de beademing

Samer Mina al-A’rbeed, 44 jaar, vader van twee dochters en een zoon, ligt sinds 27 september in het Hadassah ziekenhuis in Jeruzalem op de afdeling intensive care. Hij ligt aan de beademing. Daarvóór was hij ''ondervraagd'' door de Israelische Shin Bet (geheime dienst) in het Moscovia Centrum in Jeruzalem.
Samir werd op 25 september gearresteerd, aldus de mensenrechtenorganisatie Addameer. Tijdens die arrestatie werd hij hevig geslagen, waarvoor de Israeli's onder meer hun geweren gebruikten. Hij werd naar Moscovia gebracht en er werd een order uitgevaardigd dat hij geen advocaat mocht zien. De volgende dag had hij een zitting bij de rechter (zonder advocaat), waar hij vertelde dat hij hevige pijn in de borst had, niet kon eten en voortdurend moest overgeven. De ondervraging ging daarna verder. Het is niet duidelijk waarom hij toen al niet naar het ziekenhuis is vervoerd.

Israel houdt verdachte al drie jaar aan het lijntje en verhindert getuige à décharge te getuigen

Mohammed Halabi (Foto World Vision)

 Mohammed Halabi, de leider van het programma in Gaza van de christelijke hulporganisatie World Vision, werd in juni 2016 biij de grensovergang Erez gearresteerd op beschuldiging dat hij hulpgeld zou hebben doorgesluisd naar de Hamas-beweging. Nu, in september 2019, zit hij nog altijd in de gevangenis van Beersheba. Er zijn meer dan 100 hoorzittingen geweest en de zaak is geen millimeter dichter bij een eindoplossing gekomen. 
Halabi wordt er door de Shin Bet, de Israelische veiligheidsdienst, van beschuldigd dat hij in 2005 was gerecruteerd door Hamas en dat de Hamas hem had opgedragen voor World Vision te gaan werken. Hij zou vervolgens in die functie jaarlijks zeven miljoen dollar naar Hamas hebben overgemaakt waarvan Hams tunnels zou hebben geconstrueerd die over de grens uitmondden in Israel. In totaal zou het gaan om 43 miljoen dollar. 

Israel verhindert beslissende match in Palestijnse voetbalcompetitie

Voetbal in Gaza (Foto Shehab News)

Een Israelisch gerechtshof heeft maandag de beslissing van de staat overeind gehouden om geen pasjes te geven aan een groot aantal spelers van de voetbalclub Khadamat Rafah uit Gaza. De club is winnaar van de competitie in Gaza en zou moeten spelen tegen de uitblinker van de Westoever, de voetbalclub Balata in het gelijknamige vluchtelingenkamp bij Nablus. De match was al twee maanden uitgesteld, wegens Israels weigering om pasjes voor een doortocht te verlenen. De winnaar van deze competitie zou later dit jaar deelnemen aan wedstrijden van de Aziatische Championsleage. Dat gaat dus nu definitief niet door. Tenzij de Palestijnse voetbalbond  een oplossing verzint.
De Israelische Shin Bet (Veiligheidsdienst) gaf -- het zal eens niet - ''veiligheidsredenen'' op als reden voor de weigering. Volgens de Shin Bet zou een aantal spelers in verband gebracht kunnen worden met ''terroristische activiteiten''. Een woordvoerder van Khadamat Rafah wees dat van de hand en zei dat geen enkel lid van het team daarvoor in aanmerking kwam. De Israelische mensenrechtenorganisatie Gisha die de rechtszaak tegen de beslissing van de staat aanhangig had gemaakt, gaf als commentaar dat ''het gemak waarmee de staat iedere keer Palestijnen aanmerkt als een bedreiging voor de veiligheid blijkt iedere keer een daad van volledige willekeur, waarmee in het beste geval volledig voorbij wordt gegaan aan de schade die het veroorzaakt aan het burgerbestaan in het Palestijnse gebied''. Jibril Rajoub, de baas van de Palestijnse Voetbalbond zei dat ook dit feit onder de aandacht van de FIFA zal worden gebracht.

Haagse rechters oordelen over aansprakelijkheid Israelische generaals voor oorlogsmisdaden

Op 9 juli 2014 gebombardeerd huis in Khan Yunis. Foto B'tselem. (Dit is een ander huis dan dat van Ismail Ziada)

door Jaap Hamburger
Voor de Rechtbank in Den Haag, diende 17 september - door een bizar toeval de dag van de Israëlische verkiezingen - de zaak van de Nederlandse Palestijn Ismaïl Ziada tegen twee voormalige Israëlische generaals Benny Gantz, stafchef IDF in 2014 en Amir Eshel, in datzelfde jaar de commandant van de IAF, de luchtmacht. Om meteen een misverstand uit de wereld te helpen: er is geen sprake van dat deze generaals hier ooit voor een rechter zullen verschijnen en dat hun oorlogsmisdaden ten laste zouden worden gelegd; het betreft hier geen strafzaak, maar een zogeheten ‘civiele procedure’. De Volkskrant werkte dit en andere misverstanden in de hand door on-line te berichten dat ‘Benny Gantz  …mogelijk in Nederland terecht moet staan voor ‘oorlogsmisdaden’ in de Gazaoorlog van 2014’ en ‘dat de rechtbank zich buigt over het verzoek de zaak inhoudelijk te behandelen’.
De juiste en volledige formulering had behoren te luiden: “De meervoudige Kamer (drie rechters) van de Rechtbank in Den Haag hoorde de eis aan van de Nederlandse advocaten van Gantz en Eshel om zich onbevoegd te verklaren te oordelen terzake van een door Ziada eerder ingediend verzoek.

Israel wordt nog iets restrictiever en weigert Congresleden Tlaib en Omar de toegang

Israel weigert de twee Amerikaanse Democratische leden van het Congres, Rashida Tlaib en Ilhan Omar definitief de toegang tot het land. Onderminister van Buitenlandse Zaken Tzipi Hotovely heeft dat bevestigd nadat eerder al doorsijpelde dat minister van Binnenlandse Zaken Aryeh Deri, die verantwoordelijk is voor het afgeven van visa, had besloten hen te weigeren. De twee zouden Israel aanstaande zaterdag bezoeken. 

De reden zou te maken hebben met het feit dat de twee Congresleden kritisch staan tegenover Israel  en BDS (de boycotbeweging van Israel) steunen. Premier Netanyahu heeft er donderdagmorgen lang over vergaderd met leden van zijn kabinet, onder wie minister Deri, minister van Buitenlandse Zaken Israel Katz, de minister van Openbare Veiligheid Gilad Erdan, het hoofd van de Nationale Veiligheidsraad Meir ben Shabbat en de procureur generaal Avichai Mandelblit,. 

Verschillende Israelische oud-ambassadeurs, de vorige Amerikaanse ambassadeur Dan Shapiro, en een keur van Amerikaanse politici (van wie grote Republikeinse en Democratische delegaties van 31 en 41 leden op dit moment al in Israel zijn) en tal van Amerikaanse politici, raadden de weigering van de twee af, omdat het de relaties tussen de VS en Israel geen goed zou doen. President Trump gaf Israel echter de raad hen niet toe te laten en volgens Israelische media zou dat veel gewicht in de schaal hebben gelegd. Trump tweette deze voor hem typerende tekst:

 "It would show great weakness if Israel allowed Rep. Omar and Rep.Tlaib to visit. They hate Israel & all Jewish people, & there is nothing that can be said or done to change their minds. Minnesota and Michigan will have a hard time putting them back in office." 

Hoe de kolonistenorganisatie Elad in 24 jaar een erfgename haar huis uit procedeerde

(Foto Silwanic.net)

De gemeente Jeruzalem heeft woensdag een gescheiden vrouw met haar vier kinderen uit haar huis, haar tuintje en haar winkel in Silwan (bezet Oost-Jeruzalem) gezet, op grond van een uitspraak van het gerechtshof van Jeruzalem van zo'n 20 dagen geleden waarbij hun verweer werd verworpen. De organisatie van kolonisten Elad heeft de ruimte nu in bezit genomen voor haar leden. 
 Aan de uitzetting ging een juridische strijd vooraf van 24 jaar, die goed aangeeft hoe oneerlijk de geldende rechtsregels zijn voor Palestijnen, en hoe organisaties als Elad met grote sommen (Amerikaans) geld achter zich de Palestijnen ongeveer kansloos achter zich laat. De organisatie Vrede Nu gaf naar aanleiding van de uitzetting een verklaring af, waarin zij het een ''David en Goliath verhaal'' noemde. ''Een NGO die rijk is aan geld en middelen gebruikt de beste advocaten om uitputtende en lange procedures tegen marginale Palestijnse families,'' aldus Vrede Nu, ''die een heleboel geld uitgeven om hun huis te beschermen en die advocaten en experts moeten betalen voor dure juridische procedures en die ook nog de kosten van het Hof moeten betalen. De ''Bewaarder van het Bezit van Afwezigen'' helpt bovendien de kolonisten bij het overnemen van de huizen.''
De overwinning van Elad is bovendien in dit geval ook nog van grote symbolische waarde. Het is, zoals Vrede Nu stelt, ''een morele en symbolische overwinning op één van de belangrijkste leiders in de gemeenschap van Silwan (die deel uitmaakt van Groot0-Jeruzalem), namelijk Jawad Siyam, een sociaal werker die gemeenschapscentra stichtte voor families en kinderen, iemand die beschouwd wordt als een steunpilaar van de gemeenschap en een verdediger van de zwakkeren tegenover de druk van kolonisten en de autoriteiten.''

Israel verwoest twee appartementen van familie van verkrachter en moordenaar

Arafat Irfaiya

Israelische militairen hebben vrijdagmorgen twee appartementen verwoest van familieleden van de 29-jarige Arafat Irfaiya in Hebron. Irfaiya zit gevangen en moet nog veroordeeld worden voor de verkrachting en moord op het 19-jarige meisje Ori Anspacher, de dochter van een rabbijn uit de nederzetting Teqoa.
De familie Irfaiya had een beroep aangetekend tegen de aangekondigde sloop, maar dat werd vorige week door een Israelische rechter verworpen. Soldaten omringden vrijdagmorgen de wijk  al-Jami'ah in Hebron. De familie Irfaiya werd naar buiten  gesleurd en vervolgens werden twee appartementen, op de tweede en de vierde verdieping van een gebouw van vijf verdiepingen door zware machines vernield en onbewoonbaar gemaakt. Er braken uiteraard rellen uit en de soldaten schoten op jongeren, maar er waren geen berichten van verwondingen.
Irfaiya's misdaad wordt door Isael behandeld als een ''daad met een nationalistisch motief'', wat zoveel wil zeggen als dat hij het deed voor de Palestijnse zaak. Zijn familie, en alle Palestijnse organisaties hebben er echter afstand van genomen.

Israel maakt begin met sloop van 500 huizen in Silwan en sloopt nog een paar andere huizen

Israelische slopers aan het werk in Wadi Yasul (Silwan). Foto Ma'an.

Israelische bulldozers hebben woensdag een huis en paardenstallen gesloopt in de buurt Wadi Yasul (Wadi Yetzol in het Ivriet) in de tot Oost-Jeruzalem behorende wijk Silwan. Dat gebeurde een dag nadat het hooggerechtshof een beroep had afgewezen tegen een voorgenomen sloop van 500 woningen in deze wijk.  Het huis behoorde toe aan Ezz al-Deen Barqan. De stallen (200 vierkante meter) waren eigendom van Muhammad al-Qaq. Een correspondent van WAFA meldde dat de buurt werd afgesloten door tientallen man politie. Er braken rellen uit met de bewoners.
Eveneens woensdag werd het huis gesloopt van Saleh Barghouthi, die op 12 december door Israelische undercover-eenheden werd onvoerd en sindsdien spoorloos is. Barghouthi voerde volgens Israel een aanval uit waarbij zeven Israeli's gewond raakten. Een baby, die per keizersnede ter wereld werd gebracht na de aanslag, overleed later.Volgens de familie van Barghouthi werd hij levend gearresteerd en is hij mogelijk in gevangenschap doodgeschoten. De mensenrechtenorganisatie al-Haq heeft de UN gevraagd om een onderzoek. De Israelische mensenrechtenorganisatie B'tselem heeft echter in een onderzoek vastgesteld dat hij werd klemgereden met zijn taxi en vervolgens door het leger is geëxecuteerd.

Israelisch gerechtshof houdt verbanning directeur Human Rights Watch staande

Omar Shakir

Het gerechtshof in Jeruzalem heeft dinsdag het beroep verworpen dat Omar Shakir, de directeur van het Israelische kantoor van de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW), had ingesteld tegen zijn uitwijzing. Shakir moet  vóór 1 mei het land uit.  Human Rights Watch tekent hoger beroep aan.
De minister van Binnenlandse Zaken had Shakir's uitwijzing in mei 2018 gelast op grond van het feit dat hij ''een boycot activist'' zou zijn. Het hof verwierp zijn beroep daartegen op basis van de Israelische anti-boycot wet uit 2017. Volgens het hof had Shakir weliswaar de opgeroepen niet gedaan op openbare bijeenkomsten maar wel bijvoorbeeld ''via Twitter en andere kanalen''.Het wees daarbij op twitterberichten van Shakir waarbij hij de logeerruimteverhuurder Airbnb had opgeroepen zich terug te trekken uit de nederzettingen op de Westoever.

Israelisch hooggerechtshof: groen licht voor sloop 500 huizen

Het Israelische hooggerechtshof heeft dinsdag een beroep verworpen tegen een uitspraak dat 500 huizen in de wijk Wadi Yetzol (in Silwan, een gedeelte van het geannxeerde Oost-Jeruzalem) mogen worden gesloopt. De 500 huizen kunnen nu elk moment tegen de vlakte gaan.
Wadi Yetzol (Wadi Yasul in het Arabisch) werd 30 jaar geleden gebouwd tussen de stadsdelen Silwan en Abu Tor. Dat gebeurde zonder bouwvergunningen, want de gemeente Jeruzalem geeft die eigenlijk nooit aan Palestijnen. Zij waren eigenaars van het land, maar dat was gemarkeerd als ''groene zone''. Jeruzalem maakt namelijk ook geen ontwikkelingsplannen voor gebieden waar Palestijnen wonen. 
Er werden 60 gebouwen neergezet, met daarin 500 appartementen. Een Jeruzalemse rechter verwierp twee weken geleden het verweer van de bewoners dat zij geen keus hadden, omdat Jeruzalem nu eenmaal nooit bouwvergunningen afgeeft voor Palestijnen. Het hooggerechtshof verwierp hier dinsdag een beroep tegen.

Netanyahu zal worden vervolgd voor corruptie, fraude en misbruik van vertrouwen

De Israelische procureur-generaal Avichai Mandelblit heeft donderdag bekend gemaakt dat premier Benjamin Netanyahu zal worden aangeklaagd voor omkoperij, fraude en misbruik van vertrouwen in drie afzonderlijke zaken. De beslissing van Mandelblit komt na drie jaar van onderzoek. Het is de eerste keer dat een zittende rpemier in Israel in staat van beschuldiging wordt gesteld. 

De zaken betreffen de ''zaken 4000, 1000 en 2000''. Zaak 4000 gaat over het verstrekken van gunstige concessies aan Shaul Elovitch, de voornaamste eigenaar van Bezeq, de telecom maatschappij, in ruil voor gunstige nieuwscoverage van de nieuwssite Walla, die eveneens in handen van Elovitch is.

Zaak 1000 gaat over het aannamen van giften van rijke zakenlieden in ruil voor politieke gunsten. En zaak 2000 betreft een deal tussen Netanyahu en Arnon Mozes, de eigenaar van de populaire krant Yedioth Ahronoth, waarbij deze krant in ruil voor gunstige publiciteit voorrechten kreeg die ten koste gingen van de gratis krant van Sheldon Adelson, Israel Hayom, die overigens juist ook zeer pro-Netanyahu was. 

Dichteres Dareen Tatour in gevecht tegen haar publicatieverbod

De uitreiking van de PEN Awards. Vlnr Jennifer Clement, de voorzitter van PEN Internatuional, Gioconda Belli, Dareen Tatour en de directeur van Oxfam Novib Michiel Servaes.  (foto Serge Ligtenberg).

In januari was Dareen Tatour ineens in Nederland. Vanuit het niets stond ze op 17 januari in het oog van de schijnwerpers op het “Winternachten” festival in Den Haag. Net uit de Israelische gevangenis waar ze twee maanden in had gezeten – van de vijf – was ze uitverkoren om, samen met de Nicaraguaanse Gioconda Belli op dit festival de ''Oxfam Novib PEN Award'' in ontvangst te komen nemen. Een derde PEN Award ging naar de Italiaanse schrijver Roberto Saviano, maar die kon niet aanwezig zijn,omdat hij sinds de publicatie van zijn boek Gomorrah in 2006 onder politiebescherming leeft.

''De prijs was voor mij ook een verrassing,'' zegt Dareen als ik zeg dat ik pas op de dag dat ze hem kreeg ervan hoorde. ''Ik hoorde het ook heel kort van tevoren. Maar PEN International heeft zich wel voor me ingespannen de tijd dat ik gevangen zat. En PEN en Oxfam Novib hebben een band met elkaar.''

Israel ''onderzoekt'' de dood van een vader van vier kinderen in Mughayir

Hamdi Na'san met twee van zijn vier kinderen (Foto Palestinian Information Centre)

Een voorlopig, gezamenlijk onderzoek van de Israelische politie en het leger naar de dood van de 38-jarige Hamdi Taleb Na'san uit het dorp Mughayir heeft het beeld opgeleverd dat, volgens de kolonisten, een jonge kolonist van de nederzetting Adei Ad door dorpelingen van Mughayir vastgepakt werd en vreesde dat hij ontvoerd zou worden. Hij werd ook in de arm gestoken. Hij wist zich echter los te rukken maar alarmeerde niettemin de bewakingseenheid van de nederzetting.
Die ging daarop het dorp Mughayir binnen, waar ze al snel werden omringd door dorpelingen, Omdat ze vervolgens voor hun leven vreesden (hèt excuus voor Israeli's om te mogen doden) , openden de bewakers het vuur. Het leger dat tussenbeide kwam, vond de situatie eveneens bedreigend en opende ook het vuur op de dorpelingen. In tegenstelling tot wat eerder was gemeld gebeurde dat onder meer ook met scherpe munitie.
Het leger bekritiseerde de bewakingseenheid van Adei Ad omdat ze het dorp waren binnengegaan ondanks het feit dat de kolonist zich had weten te bevrijden. Maar de bewakingseenheid meent dat zij correct is opgetreden en dat het onderzoek haar vrij zal pleiten. Tot zover het Israelische ''onderzoek'' zoals weergegeven door de site YNet.
 Merk op dat Palestijnen door de politie en het leger niet zijn gehoord. Dat gebeurt nooit bij Israelische onderzoeken. (Die zijn immers ''bevoordeeld'', iets wat van Israeli's natuurlijk niet kan worden gezegd).