Nieuwe kieswet in Irak, weg vrij voor verkiezingen

Markt in downtown Kirkuk (foto AP)

Het Iraakse parlement heeft zondag met de stemmen van 141 van de 275 leden alsnog een ontwerp-kieswet goedgekeurd, nadat het eerder enkele malen onmogelijk was gebleken het eens te worden. Het hete hangijzer betrof Kirkuk, centrum van de Iraakse olieindustrie en liggend op de gre ns van Kurdistan. In de nu aangenomen versie wordt voor Kirkuk een census van 2009 gehanteerd, Dat betekent dat de stad een Kurdische meerderheid zal blijken te hebben en na de verkiezingen door Kurdistan zou kunnen worden opgeëist.
De Kurden hebben altijd volgehouden dat Kirkuk vanouds bij Kurdistan hoort en altijd een Kurdische meerderheid heeft gehad. De Arabische en Turkmeense inwoners bestrijden dat. Zij wijzen erop dat de sad altijd sterk gemengd is geweest. Zij hadden de census van 2004 willen hanteren, een tijd waarin Arabieren en Turkmenen nog in de meerderheid waren. Het probleem Kirkuk is mede in de hnd gewerkt doordat de regio in de tijd van Saddam in hoog tempo werd ge-Arabiseerd door de gedwongen verhuizing van Kurden en de import van Arabieren uit zuidelijker streken. In de laatste jaren zijn veel Kurden weer teruggekeerd en werd door de regering van Kurdistan een omgekeerde politiek gevoerd (inclusief vertrekpremies voor Arabieren).
Een andere verandering in de wet is dat nu 'open kieslijsten' worden gebruikt, waarbij kandidaten met naam en toenaam worden genoemd. Zij blijven echter geassocieerd met een partij. Er zullen geen individuele kandidaten meedoen.
Het aannemen van de wet werd door president Obama geroemd als een 'belangrijke mijlpaal'. De terugtrekking van de Amerikaanse troepen is gekoppeld aan deze tweede verkiezingen sinds de invasie van 2002. De kans is groot dat er nu op 23 januari verkiezingen zullen volgen, alhoewel in Bagdad ook - door de vertraging bij het aannemen van deze wet - de datum van 16 april als mogelijheid  wordt genoemd.

The Wall must Fall

De Palestijnen hebben maandag op hun eigen manier de val, 20 jaar geleden, van de Berlijnse Muur gevierd. Terwijl in Duitsland  hoogwaardigheidsbekleders zich verdrongen om met Angela Merkel nog eens het wandelingetje lang de toenmalige Muur te maken dat zij maakte toen de Muur viel, voerden in Qalandiya enkele tientallen Palestijnen een aanval uit op de Muur die Palestina verdeelt. Met behulp van een vrachtwagen werd een betonnen segment uit de Muur getrokken. Ongeveer 50 gemaskerde Palestijnen trokken vervolgens naar de andere kant en staken daar een vuur van autobanden aan. Israëlische troepen reageerden met traangasbeschietingen. Er vielen geen gewonden.

Afgelopen vrijdag slaagden demonstranten in Ni'lín tijdens de wekelijkste demonstratie tegen de Muur in deze plaats er ook bijna in om een gat in de Muur te maken. Zij gebruikten een pneumatische autokrik.

Hopelijk komen er meer van dit soort acties. The Wall Must Fall

Nu moet ik me zelf gaan schamen!

Vrijwel nooit kijk ik op de website van de Liberaal Joodse Gemeente, of, zoals ze zich tegenwoordig noemen, het Verbond voor Progressief Jodendom (een onwaarschijnlijk onzinnige naam - ongeveer net zo belachelijk als de benaming ´modern orthodox´ waar sommigen -weliswaar van een ander clubje - zich mee tooien). Ik ben lid van dat Verbond en heb desondanks niets kunnen doen om die naam tegen te houden. En zo weet ik evenmin wat ik zou moeten doen om het beheer van de website te beinvloeden. In januari ben ik al een keer in woede ontstoken over een verklaring daarop van het Verbond waarin de Israelische aanval op Gaza werd goedgekeurd en al direct werd verklaard dat Israel met ´precisiebombardementen´ al het nodig deed om burgerslachtoffers te voorkomen . We weten wat daar van waar was.
Een briefwisseling met het bestuur van de Amsterdamse LJG bleef vruchteloos (ook na een nieuwe poging na het uitkomen van het Goldstone-rapport). De LJG/Het Verbond meent dat alle humanitaire organisaties die zich met Gaza hebben beziggehouden (en ook Goldstone) ernaast zitten. Ook mijn argument dat een religieuze organisatie geen politiek behoort te bedrijven werd weggewuifd. Steun voor het beleid van Israel zou geen politiek zijn, omdat - schrik niet - het inherent aan het jodendom zou zijn Israel te steunen als het wordt bedreigd.
Ik heb dus maar niet meer zo vaak meer gekeken op de website. Daardoor valt me nu pas op dat daar al ruim een maand geleden plaats is ingeruimd voor een stukje van Ratna Pelle. Nu weet waarschijnlijk niet iedereen wie dat is. Ze maakt het ook niet makkelijker want de foto hierboven van dat silhouet op het strand is kennelijk de enige gedaante waarin zij zich vertoont (op haar Facebook-site nota bene). Maar deze Ratna Pelle dus, is een geweldig actieve filosemiet en Israel-fan, die via een aantal blogs en websites onvermoeibaar blijk geeft van haar blinde geloof in het gelijk van alle regeringen in Jeruzalem die daar tot nu toe hebben gezeten. Je kan het ook anders samenvatten: Israel is goed en de Arabieren zijn slecht. Ook zij vond dat Israel werkelijk meer heeft gedaan dan welk ander leger ter wereld ooit om burgerslachtoffers in Gaza te voorkomen. Dat vindt ze nog steeds, want ze is erg goed in het overschrijven van officiele Israelische communiqués.

Maar daar ging haar stukje niet over. Nee, haar stukje op de website van de LJG ging over Dries van Agt en diens boek ´Een schreeuw om recht´. Maar eigenlijk ging haar stukje daar ook niet echt over, want een boekbespreking was het niet. Het was meer een stukje over Van Agt, waarin werd  uitgelegd dat hij eigenlijk al nooit heeft gedeugd. Om te beginnen geeft ze een doorklikmogelijkheid, en wie daarvan gebruik maakt komt op een ouder stuk, waarin zij Van Agt - nauwelijks verholen - voor antisemiet uitmaakt, onder meer op grond van zijn streng katholieke opvoeding. En vervolgens komt er dan een vloed van uitspraken waarom zijn boek niet deugt, die overigens zelden of nooit ingaan op de inhoudelijke kant ervan.
 Zo zou van Agt zich baseren op een ´beroepsleugenaar als Ilan Pappé´ (let wel: Pappé is een historicus van naam). Op van Agts website staan stukken van zo´n verderfelijke instelling als ...de Electronic Intifada. Hij zou koketteren met een eenstaats-oplossing (in feite schrijft Van Agt dat hij een twee-statenoplossing verre prefereert, maar vreest dat Israel die onmogelijk heeft gemaakt). Hij noemt Israel een apartheidsstaat, en dat terwijl je volgens Pelle maar door Israel hoeft rond te lopen om te zien hoe er vaak prima samenwerking is tussen  de twee bevolkingsgroepen. (Die is er soms ook, goddank, maar het is natuurlijk maar wat je wel en niet wilt zien). Verder zou Van Agt mensen die oog hebben voor het leed en de fouten aan  beide kanten fel aanvallen volgens Pelle (wat gewoon klinkklare onzin is) en baseert hij zijn boek vooral op uitspraken van Desmond Tutu, Jimmy Carter, Richard Falk en andere ´uitgesproken critici van Israel´. Ik zou denken: er zijn slechtere mensen te vinden om te citeren, maar ik denk dat je je van Pelle alleen mag baseren op mensen als Netanyahu en hun megafoons, zoals bijvoorbeeld het CIDI,  of zijzelf. En zo zou ik nog een hele tijd kunnen doorgaan, want alles wat Pelle schrijft is in deze trant.

Ik heb, op deze blog, al eerder over het boek van Van Agt geschreven. Ik zei dat ik het geen meesterwerk vond, teveel een schreeuw om recht, misschien soms teveel rechttoe rechtaan. Kritiek erop is best mogelijk, maar zó moet het niet en zo mag het ook niet. Pelle noemt geen argumenten maar schudt alleen een zak leeg die van tevoren al gevuld was met verdachtmakingen en ongepaste beledigingen. Natuurlijk is haar stukje misplaatst. Al helemaal op een website van de LJG.  En natuurlijk is haar aanval politiek gemotiveerd, al zal het LJG-bestuur mogelijk weer tegenwerpen dat het volgens het joodse geloof geoorloofd is, omdat Israel door kritiek als die door  Van Agt in zijn boek wordt geuit, wordt bedreigd.
Ik schaam me hiervoor, ik schaam me dat ik lid ben van een dergelijk Verbond. Ik denk al een tijdje dat mijn lidmaatschap van zo´n 35 jaar zijn langste tijd wel heeft gehad. Nu is alleen nog de vraag: is het zinvol dit op een ledenvergadering aan de orde stellen, of moet ik maar gewoon meteen opstappen. Ik vrees dat het het laatste wordt.

Abbas gooit handdoek in de ring - Erakat hint dat Palestijnen wellicht twee-stanenoplossing moeten loslaten

Het was al niet eens meer echt een verrassing: Mahmoud Abbas doet niet mee met de Palestijnse verkiezingen eind januari die hij zelf (onwettig, want zijn mandaat liep al in januari 2009 af) onlangs heeft laten uitschrijven. Abbas liet dat donderdag weten in een rede die werd uitgezonden door de Palestijnse tv. De PA-president, die de afgelopen weken zwaar beschadigd was door zijn vreemde manoeuvre ten opzichte van het Goldstone-rapport, zei dat het geen tactische zet was en dat hij er niet op terug zal komen. Ook liet hij doorschemeren dat teleurstelling over het feit dat de Amerikaanse onderhandelaars geen einde hadden gemaakt aan de expansie van de Israèlische nederzettingen een rcden was geweest voor zijn besluit.

Abbas´ mededeling kwam overigens op dezelfde dag dat Saeb Erakat, de belangrijkste onderhandelaar van de Palestijnen in het zogenoemde ´vredesproces´ op een persconferentie liet weten dat, als de VS geen eind maken aan de uitbreiding van de nederzettingen, er een moment komt dat president Abbas ´zijn volk de waarheid zou moeten vertellen dat de twee-statenoplossing niet langer een optie is´.  Volgens Erakat was het alternatief om de aandacht opnieuw te richten op de oplossing van ´één staat waarin moslims, christen en joden als gelijken samenleven. ´Dit  is een moment van de waarheid voor ons,´ zei hij. Opmerkelijke uitspraken uit de mond van een vertegenwoordiger van de Palestijnse Autoriteit die, zo kan wel worden gezegd, altijd alleen maar buitengewoon serviel en cooperatief is geweest jegens Israel en de VS. 

Maar intussen is er dus aan de Palestijnse kant, naar het zich laat aanzien, binnenkort geen ´partner´meer om mee te praten - en nu dus voor het eerst in letterlijke zin. Hier en daar zijn de speculaties uit losgebarsten over wie Abbas moet opvolgen. Mijns inziens is het te vroeg om daarop vooruit te lopen. En eerlijk gezegd maakt het ook niet veel uit. Diegene die zich aanmeldt staat namelijk automatisch te boek als en collaborateur, tenzij hij het hele besluit om in januari verkiezingen te houden intrekt en eerst zijn aandacht gaat geven aan een verzoening met Hamas, die nog maar enkele weken geleden op een haar na bereikt leek te zijn. Zonder dat wordt het karakter van de PA steeds meer een marionettenregering in de handen van Israel, die daar de Israelische politietaken uitvoert.  Want laten we eerlijk zijn: wat is de zin van verkiezingen die alleen kunnen plaatsvinden op de Westoever en zonder deelname van Hamas? En wat is het nut van vredesonderhandelingen die alleen voor de Westoever gelden? En dan nog onder auspicien van deze Amerikaanse regering, die niet eens in staat en bereid is zich aan haar eigen voornemens te houden en Israel te bewegen tot een tijdelijke bouwstop in bezet gebied?

Algemene Vergadering achter Goldstone-rapport - Nederland stemt tegen

De Algemene Vergadering van de VN heeft met 114 tegen 18 stemmen een resolutie aangenomen waarin het rapport van de commissie Goldstone over de Israelische aanval op Gaza wordt overgenomen. Israel - en de `Palestijnse kant´, zoals de resolutie zegt - worden opgeroepen binnen drie maanden een ´geloofwaardig onderzoek´ te starten naar eventueel bedreven oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Mocht Israel in gebreke blijven dan wordt het Goldstone-rapport doorgeschoven naar de Veiligheidsraad. Verwacht wordt overigens dat de VS daar dan van hun recht van veto gebruik zullen maken.
De VS behoorden, met Israel tot de tegenstemmers. Daaronder waren ook enkele Europese landen, zoals Italie, Polen en Tsjechie. Ook Nederland, dat volgens minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen de mensenrechten tot een speerpunt van het beleid heeft gemaakt, stemde tegen en toonde zo eens te meer dat dit mensenrechtenbeleid een wassen neus is. Enkele andere EU-landen, waaronder Frankrijk en Groot-Brittanniè hadden het fatsoen zich te onthouden van stemming.

Maar Verhagen is niet alleen. De stemming in de VN-Assemblee kwam kort nadat het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden met 344-36 stemmen een niet bindende resolutie had aangenomen waarin de regering werd opgeroepen het Goldstone rapport te negeren. In de resolutie, naar de indieners de Berman/Ros-Lehtinen resolutie genoemd, werd het rapport afgedaan als´partijdig en geen verdere aandacht waardig´. Uit de tekst van de resolutie en de commentaren tijdens het debat werd duidelijk dat de indieners noch de meeste voorstemmers het rapport hadden gelezen. Zo werd bijvoorbeeld in de resolutie nog steeds van een eenzijdig mandaat van de VN-Mensenrechtenraad gesproken, terwijl dit mandaat nu juist op aandrang van Goldstone voor de aanvang van de missie was verruimd.
Sommige commentatoren in de VS wijzen erop dat er toch een lichtpuntje is: 36 tegenstemmers en 22 afgevaardigden die ´present´ stemden (een vorm van stemonthouding) is toch winst. Dat zijn even zovele leden die de wensen van de Joodse lobby AIPAC hebben genegeerd. (Voor een brief die Goldstone de indieners van de resolutie een week voor de stemming schreef om hen te wijzen op de vele onjuistheddn in de resolutie, klik hier). 

Saudi's betrokken in Noord-Jemenitische strijd

Saudische vliegtuigen hebben donderdag luchtaanvallen uitgevoerd op posities van Noord-Jemenitische Houthi-rebellen langs de grens tussen Jemen en Saudi-Arabië. Ook werd er gevochten tussen Saudische troepen en de rebellen. Er werd een onbekend aantal slachtoffers gemaakt. Sommige bronnen spraken van 40 slachtoffers aan de kant van de Houthi's. Jemen heeft de aanvallen ontkend, maar een verslaggever van de zender Al-Arabiyya was ter plekke en rapporteerde gevechten in een heuvelachtig gebied dat bekend staat als Jebel Dukhan.
De gevechten volgen op een eerdere botsing, woensdag, tussen de Houthi's en Saudische grenstroepen waarbij volgens de krant Arab News een Saudische grenswacht werd gedood en 11 gewond. Ook werden vijf Saudische burgers gedood  (onder wie vier vrouwen) toen in een van de grensdorpen, het dorpje Al-Qarn,  hun huis werd getroffen door een raket. Dat zou gebeurd zijn tijdens schermutselingen waarbij de Houthi's grensdorpen hadden bezet. De dorpelingen werden vervolgens geëvacueerd. Op de foto een tentenkamp waarin zij tijdelijk werden ondergebracht. Onduidelijk is of de Houthi's die kennelijk door de Jemenitische regeringstroepen waren opgejaagd, weer uit de Saudische grensstreek zijn verdreven.

Protest na nieuwe uitzetting Sheikh Jarrah

Israëlische en buitenlandse activisten zijn woensdagavond een wake begonnen bij de Al_Kurd familie die dinsdagmorgen vroeg door 40 gewapende kolonisten uit hun huis in de wijk Sheikh Jarrah waren gezet. De activisten brachten een tent en voedsel mee.
De Al-Kurds (behorend tot dezelfde extended  Al-Kurd familie als één van de eerder uitgezette families) waren de vierde familie in enkele maanden tijd die op staat werden gezet, in totaal gaat het om 60 mensen. Nog 28 andere families staat een vergelijkbaar lot te wachten.
De wijk Sheikh Jarrah is ligt net ten noorden van de Oude Stad van Jeruzalem. Kolonisten hebben er - net als in Silwan - uitbreidingsplannen op het oog. De huizen die zij willen overnemen zijn in de jaren vijftig door de VN gebouwd ten behoeve van Palestijnse vluchtelingen op grond die voor 1948 aan Joden toebehoorde. De settlers hebben op grond daarvan eigendomsrechten geclaimd. Die heeft het Israëlische Hooggerechtshof toegewezen.  (Waarmee het racistische karakter van de Israëlische wetgeving nog eens werd onderstreept. Want kunnen de vluchtelingen van 1948 nu claims aanhangig maken op hun huizen van voor 1949 in Haifa, Jaffa en West-Jeruzalem?)