woensdag 14 oktober 2009

Beter een nette antisemiet dan een christen-zionistische bloedhond

Op de website van het CIDI (Centrum voor Indoctrinatie en Desinformatie Israël) is een stuk te lezen over het recente boek van Dries van Agt, 'Een schreeuw om recht'. Een stuk, geen recensie, ik zou het eerder een pamflet willen noemen. Het is van de hand van Wim Kortenoeven, een christen-zionist, die eerder een boek over Hamas publiceerde onder de titel 'Hamas. portret en achtergronden'. Ook dat was meer en schotschrift dan een portret. Hamas werd erin uitgebeeld als een verzameling onbehandelbare, eendimensionale moslimfundamentalische, jodenhatende delinquenten met wie nooit en te nimmer te praten zou zijn.

Op de website van het CIDI heet het dat Kortenoeven Van Agts boek 'analyseerde'. Ik weet niet of Kortenoeven en het CIDI weten wat analyseren is. Het is in ieder geval niet wat Kortenoeven doet. Ziehier wat hij schrijft: 'Van Agts ‘schreeuw om recht voor de Palestijnen' kan beter betiteld worden als een schreeuw om onrecht tegen Israel.' Hij verwijt Van Agt dat hij een opeenstapeling maakt van 'onwaarheden en misleidingen; verdachtmakingen en laster; valse en uit hun verband gerukte citaten; als feiten gebrachte opinies en cruciale weglatingen. Met de propagandalawine die daaruit ontstaat, probeert hij het bestaansrecht en de legitimiteit van het Joodse karakter van Israel te ondermijnen . Zo vindt Van Agt het "onaanvaardbaar" en "rampzalig" de staat Israel te identificeren met het Jodendom. Zo schrijft hij afkeurend over Amerikaanse politici die zich positief uitspreken over "het bewaren van Israels Joodse identiteit en het zekerstellen van Israels veiligheid". Om zijn stellingname aanvaardbaar te maken verschuilt de oud-premier zich stelselmatig achter Israel-vijandige Joodse auteurs, zoals Noam Chomsky, Norman Finkelstein en Ilan Pappé, en actievoerders van ‘Een Ander Joods Geluid'. Als zodanig kan een fors deel van ‘Een schreeuw om recht' worden weggezet als een ‘risicomijdende' bloemlezing uit eerdere werken van andere Israelhaters.

Jawel, een heleboel verwijten, zoals 'verdachtmakingen, laster, ontkenning van het bestaansrecht van Israël en zijn legitimiteit als Joodse staat'. En dat alles zonder onderbouwing, zonder argumentatie, zonder feitelijke informatie. Of moeten we de mededeling dat Israël blijkbaar synoniem is met Jodendom, als zodanig zien? Nou, daar meen ik als Jood die over deze dingen wel eens heeft nagedacht ook een mening over te mogen hebben: dat is tendentieuze borrelpraat. Het past misschien in de megalomane wereldvisie van Joden als Netanyahu dat Israël als staat van Joden identiek zou zijn aan het Jodendom, maar het is daarom niet minder groteske onzin. Net zulke tendentieuze onzin als dat critici van Israël zoals Chomsky, Pappé, Finkelstein en actievoerders van Een Ander Joods geluid Israël-vijandig zouden zijn of Israëlhaters. Waarom, zo mag Kortenoeven zich afvragen, houden zij zich überhaupt met Israël bezig? Zou dat kunnen voortkomen uit een soort van betrokkenheid? Of past in Kortenoevens wereldvisie alleen de betrokkenheid van jaknikkers? En van Joden die zich conformeren aan welk besluit dan ook, genomen door om het even welke regering er zit in Jeruzalem?

Maar iets anders. Laten we kijken of Kortenoeven niet alleen verwijten en beschuldigingen heeft opgeschreven, maar ook iets inhoudelijks te melden heeft. Niet dus. Er volgt een hele litanie dat Van Agt allerlei dingen uit hun context haalt en zaken verzwijgt, zoals dat er al langer Joden in Palestina woonden, dat er vrij recente islamitische immigratie in Palestina was geweest, Arabieren zich aan anti-joodse agressie schuldig maken en dat er in de islam een dogma bestaat dat Joden een ondergeschikte rol behoren te hebben zodat het geen pas zou hebben als ze plotseling in Palestina de baas zouden zijn. Wat Kortenoeven niet schrijft maar wel bedoelt, is dat het niet waar zou zijn dat de Palestijnen uit Palestina zijn verdreven. Ze waren er immers pas kort en de Joden waren er al lang. En ze waren ook niet tegen de Joden omdat die ze verdreven, ze waren tegen omdat ze nu eenmaal altijd al tegen Joden waren. Het is, met permissie, de gebruikelijke riedel van 'zionistische feiten' die Kortenoeven hier ten beste geeft. En Van Agt zou, door ze te 'verzwijgen' (en wel te wijzen op een heleboel dingen die Israël fout zou hebben gedaan), oorzaak en gevolg om hebben omgedraaid. Kortenoeven bedoelt: niet Israël was schuldig aan het conflict, nee, dat was de andere kant.

Het is Kortenoeven wellicht niet kwalijk te nemen dat hij deze officiële zionistische geschiedschrijving voor waar aanneemt, ook al is die intussen door heel wat geschiedschrijvers grotendeels terug verwezen naar het rijk van de mythologie. Hij lijkt me niet het type van een man met veel vermogen tot relativeren. Wellicht begrijpelijk voor iemand die is voortgekomen uit een gemeenschap waar het bijbelse scheppingsverhaal nog voor zoete koek wordt geslikt, ondanks Darwin en alles wat daarna aan empirisch onderzoek op het gebied van de evolutie nog is gekomen. Maar dat mensen als Kortenoeven door instellingen als het CIDI de arena in worden gestuurd om als een soort volgens de gecanoniseerde zionistische leer afgerichte bloedhond iedereen in de kuiten te bijten die het waagt er anders over te denken, dat is beneden de maat.















En bijten doet-ie, op de gebruikelijke valse zionistische bloedhondenmanier: hap, grom, hap, ...'als een rode draad door Van Agts pamflet loopt een complottheorie. Die impliceert dat Israel geen pluriforme democratische staat is, maar een monolithische entiteit die volgens een duister plan te werk gaat. Alle catastrofes in het conflict over het heilige land zouden planmatig door Joodse/Israelische machinaties zijn veroorzaakt. Bijgevolg zijn de Palestijnen en de andere Arabieren steeds de willoze slachtoffers geweest van de machtige en gewetenloze Joden en hun organisaties. Van Agt trekt deze lijn helemaal door tot de dag van vandaag en suggereert dat Joodse samenspanners zelfs de Amerikaanse regering en de media controleren. Die redenering sluit naadloos aan op oude theorieën over een Joodse samenzwering tegen de rest van de wereld'...
Voelt u 'm? De Protocollen van, hap, grom, hap, de Wijzen, hap, van Zion, hap grom. Zie je wel, die man is antisemiet! Maar dat zegt Kortenoeven niet - en dat is het enige slimme van Kortenoeven waarop ik hem heb betrapt - hij suggeréért het alleen. En hij citeert de Pools-Duitse Henryk Broder die van Agt ooit 'een nette christelijke antisemiet' zou hebben genoemd.

Welnu, ik heb Van Agts boek ook gelezen. Ik vind het bepaald geen meesterwerk. Daarvoor is het te bevlogen, te ijverig in het noemen van details, te veel ..een schreeuw om recht. Teveel een preek om te overtuigen en te weinig een boek dat is geschreven door iemand die boven de materie staat en dat tot de verbeelding spreekt. Ook zijn er in de zoektocht naar argumenten en data nog hier en daar wel wat fouten geslopen - ik noem als voorbeeld pagina 69 waar Yigal Allon plotseling Yigal Ya'alon heet (blijkbaar verward met Moshe Ya'alon) en waar gesproken wordt van de Palestijnse Nationale Raad als een 'bundeling van Palestijnse organisaties', terwijl het gewoon het PLO-parlement is. Ik kan nog meer van dat soort fouten noemen - sommige ernstiger, sommige minder ernstig. Maar dat neemt niet weg dat naar mijn bescheiden mening het boek overkomt als een integere uiting van iemand die begaan is met het lot van de Palestijnen en die vindt dat er aan de aanpak van Israël in dit conflict het een en ander mankeert. Dat moet kunnen. En dat niet alleen: het zou mooi zijn als dat discussie zou uitlokken op inhoudelijke argumenten. Het zou eigenlijk ook moeten, want Van Agt voert genoeg discussiestof aan in de vorm van de nederzettingenpolitiek, de verjoodsing van Jeruzalem, de recente gebeurtenissen in Gaza. Maar in plaats daarvan wordt van Agt - en alle andere Van Agts van deze wereld - tegenwoordig vrijwel standaard getracteerd op gehap en gegrom van zionistische bloedhonden en hun stereotype geroep van 'ántisemiet, antisemieieeetttt..'

En dat is langzamerhand zo gewoon geworden dat het alleen nog maar lachwekkend is. Nog even en antisemiet is een geuzennaam: Wie zijn uw favoriete antisemieten? O, als het om Joden gaat zijn dat natuurlijk Ilan Pappé, Noam Chomsky, Norman Finkelstein en de mensen van Een Ander Joods Geluid. En als we het hebben over christenen, dan is er bijvoorbeeld die nette christelijke antisemiet, Dries van Agt. Nou, geef mij maar antisemieten, hoor. Die zijn zoveel leuker en boeiender dan die vreselijke afgezaagde zionistische engerds met hun gehap en hun gegrom.....

3 opmerkingen:

Jaaky Krant zei

De Hr. van Agt heeft in de Joodse wereld ook nog te maken met de herinnering aan de gratie voor de drie van Breda. Dat stigma blijft lang hangen en is, herinner ik mij goed,'onder Joden' gezien als Katholiek antisemitisme.

Heel makkelijk dus voor de Zionistische propagandisten om Dhr. van Agt in het verdomhoekje te schuiven.

Het boek is inderdaad van een grote bevlogenheid, voegt niet zo veel toe aan de bestaande discussie, maar is een gepassioneerde oproep om menselijkheid en recht.

Met de moed om om toe te geven dat hij lange tijd de situatie rond Israel en de Palestijnen niet goed heeft ingeschat (zoal velen) bewijs Dries van agt een van de meest integere mensen in Nederland te zijn.

wiesje zei

Met moeite want met groeiende tegenzin tegen dit waarlijk wezenloze geraaskal las ik de aanval op Wim Kortenoeven. Hoe hij hier wordt genoemd wil ik niet herhalen, het doet Nazistisch aan. Iemand die een medemens zo noemt is niet serieus te nemen en mijn reactie is dan ook niet gericht tegen de schrijver maar voor de meningsuiting van Kortenoeven.
Ik ben het eens met diens klacht dat van Agts schreeuw om recht voor de Palestijnen een schreeuw om onrecht tegen Israel is. Van Agt komt in dit alles ook over als zo overweldigend antisemitisch dat het bijna getuigt van een geestesziekte. Is de man geestelijk volwaardig? Dan weet hij dit goed te verbergen. Israel en Jodendom gaan natuurlijk hand in hand. Wat is daar niet goed aan? Wat is er verkeerd aan het zorgvuldig waken over Israel's Joodse identiteit? Wat is er verkeerd aan het vechten voor Israel's veiligheid?
En voorts, wat zijn Noam Chomsky, Norman Finkelstein en Ilan Pappé, en actievoerders van ‘Een Ander Joods Geluid' ANDERS DAN rabiante antisemieten? Joodse geboorte is geen levenslange waarborg voor filosemietisme.
Netanjahoe is de Premier van Israel. Israel is een democratie. Het volk van Israel bracht Netanjahoe aan de macht. Om nu te spreken van de megalomane wereldvisie van Joden als Netanjahoe (dit is de Nederlandse transliteratie van deze naam) getuigt van een intense vooringenomenheid inzake geheel Israel. Het kleurt geheel het betoog tot een kreet van een Israelhater, tot, ja, groteske onzin. Tendentieuze onzin. Inderdaad vergelijkbaar met het genre van de eerder genoemde schreeuwers tegen Israel: Chomsky, Pappé, Finkelstein en actievoerders van Een Ander Joods geluid. Joden hebben altijd gewoond in het heilige land dat de schrijver (nou ja) koppig "Palestina" wil noemen. Nimmer was dat land verlaten van Joden en Islamitische immigratie kan niet voor de zesde eeuw plaats hebben gevonden. Mohammed had zijn religie immers nog niet gesticht? Moslims zijn nieuwkomers in de wereld en in het Heilige land, vergeleken bij de Joden, zelfs bij de Christenen.
De "officiële zionistische geschiedschrijving voor waar aannemen" is een opmerking die thuishoort in Nazistische pamfletten, het tekent iemand tot een niet serieus te nemen gekwelde geest. En wat kwelt hem? De positie van het Joodse volk in de wereld. De Bijbel en inderdaad de Schepper, de G'd van Israel.
De opmerking dat Kortenoeven iemand is die voortkwam uit een "gemeenschap waar het Bijbelse scheppingsverhaal nog voor zoete koek wordt geslikt" is dermate schandelijk dat hij alle andere schandelijke koortskreten overschaduwt. Hoe durft iemand iets dergelijks op te schrijven in een betoog over Israel? De man heeft de eerste beginselen over Israel niet begrepen. Israel is een Bijbels begrip, Israel IS het vleesgeworden Bijbelwoord. Wie dat niet wil erkennen heeft geen recht van spreken inzake Israel. En wie neemt in onze moderne wereld Darwin nog serieus? Zelfs de man Darwin verklaarde aan het einde van zijn leven jammerlijk te hebben gefaald.
Mensen die fatsoendelijke verhandelingen over Israel ervaren als "bijten op de gebruikelijke valse zionistische bloedhondenmanier" kan ik eigenlijk nauwelijks nog zien als mensen. Ik wil honden of andere dieren niet beledigen door zo een persoon met deze wezens te vergelijken. Ik wil zo een schepsel met niets of niemand vergelijken. Vanzelf behoort de term:"zionistische bloedhonden" thuis in Mein Kampf of een vergelijkbaar schandschrift.
Zeg mij wie Uw vrienden zijn en ik zal zeggen wie gij zijt...Arme van Agt. Dat hij op dit niveau wordt "verdedigd". Krijgt de man wat hem toekomt met dit soort vriendjes? Men moet aannemen van wel.

Abu Pessoptimist zei

Beste Wiesje,
Eigenlijk ga ik in tegen mijn eigen - net gepubliceerde - regels. Immers u scheldt wel degelijk, u reageert eigenlijk anoniem (al heb ik een vermoeden om welke Wiesje het gaat) en discussie met u is door uw redeneertrant onmogelijk. Om te beginnen omdat u veel van wat u aanvecht gewoon niet hebt begrepen - zo bestaat er wel degelijk een andere, meer wetenschappelijk gefundeerde zionistische geschiedschrijving dan de 'officiële' versie - en zo is het natuurlijk inderdaad belachelijk om te veronderstellen dat Jodendom en Israël één zouden kunnen zijn (meer dan de helft van de Joden woont buiten Israël) of dat Netanyahu alle Joden zou kunnen vertegenwoordigen (hebben die soms allemaal op hem gestemd?).
Maar de belangrijkste reden waarom er met u niet te discussiëren valt, is dat u een gelovige bent. En dan bedoel ik niet een gelovige in G'd zoals u schrijft - maar een gelovige in basisbegrippen van wat ik de Israëlische onaantastbaarheid zou willen noemen. De eerste regel daarvan is: Israël heeft altijd gelijk. En de tweede: wie Israël verdedigt heeft ook altijd gelijk. Wellicht is de derde regel: wie Israël bekritiseert is een antisemiet, maar daarover ben ik minder zeker.
Enfin, ik vind het curieus om mensen als u tegen te komen. Dat rechtvaardigt in zekere zin het opnemen van uw reactie. En ik kon het ook niet over mijn hart verkrijgen wat u schreef zomaar weg te gooien. Ik wil oprechte gelovigen niet meer voor het hoofd stoten dan voor de goede zaak nodig is. (NB, deze reactie werd geplaatst in oktober 2009, maar is opnieuw geplaatst in febr. 2014 nadat er tikfouten uit zijn gehaald)