Palestinian, 22, dies of wounds

Mohammad Asfour, 22, died on Thursday morning of wounds sustained in clashes two weeks ago, medical officials said.
Clashes had erupted in Abud village north of Ramallah and Asfour sustained injuries to the head including bleeding in his brain. He was in a coma, and transferred to an Israeli hospital in critical condition.
Asfour was a student in the sports department in Al-Quds University in Abu Dis.

Israel dreigt vredesactivist Adam Shapiro te deporteren

Adam Shapiro met zijn zwangere vrouw Huwaida Arraf. (Foto IMEU)

Israel heeft maandag de Amerikaans-Joodse activist Adam Shapiro aangehouden toen hij met zijn acht maanden zwangere vrouw Huwaida Arraf (Palestijnse met de Israelische en Amerikaanse nationaliteit), naar Israel kwam om daar de geboorte af te wachten van hun eerste kind. De filmmaker Shapiro (41) en de advocate Arraf (37) zijn mede-oprichters van de International Solidarity Movement en hebben deelgenomen aan diverse acties voor de zaak van de vrede tussen Israel en de Palestijnen.

Shapiro werd na zijn aanhouding op de luchthaven Ben Gurion geconfronteerd met een papier waarbij hem tien jaar lang de toegang tot Israel is ontzegd  en dat hij destijds geweigerd zou hebben te ondertekenen.  Shapiro zegt dat hij nooit van het bestaan van deze verklaring heeft geweten en er deze week voor het eerst mee te zijn geconfronteerd. Maar het is zijn woord tegen dat van de staat. Shapiro is eerder gearresteerd, eenmaal in 2002 bij een demonstratie in Nablus en in 2009, toen hij met zijn vrouw op een schip naar Gaza zat dat door Israel werd geënterd. Hij werd toen uitgewezen, terwijl zijn vrouw in Israel bleef.

Shapiro heeft via zijn advocaat bewaar gemaakt, maar een rechter heeft dit afgewezen. Alleen een verzoekschrift aan het Israelische hooggerechtshof zou  nog verandering in de zaak kunnen brengen, aldus deze rechter,. Maar intussen maakt Israel aanstalten Shapiro op een vliegtuig naar de VS te zetten. Hij zal op die manier de geboorte van zijn eerste kind missen, want in een brief aan haar vrienden legt Huwaida Arraf uit dat het kind in Isarel geboren moet worden, omdat dat de enige manier is om het de Israelische nationaliteit te laten krijgen:  

Adam and I are expecting our first child, a boy in about 5 weeks. As joyful as this blessing is, we've had / we have to make some difficult decisions (besides what to name our son that is!) I am an Israeli citizen (in addition to a US citizen). This fact has made it possible for me to continue accessing my homeland all these years in spite of some attempts by Israel to kick me out. Israel did however deport Adam in 2002 because of our human rights work and banned him from re-entering the country (including the occupied Palestinian territory) since, which is why we've had to spend so much of our married life apart. In order for us to ensure that in the future, if Israel remains the racist, apartheid state that it is, it won't deny our son the right to visit his homeland and all his family in Palestine, we've had to think about getting Israeli citizenship for our son. However, because I'm Palestinian, and not a Jewish citizen of Israel, our child will not have the automatic right to visit the country or to claim citizenship. The only way for me to pass down my citizenship to our son is to have him in Israel. 

Met de manier waarop Shapiro behandeld wordt laat Israel zich opnieuw kennen als een land dat steeds meer een thuisland voor zionistische gelijkgestemden wordt. Eerder wees het critici als Norman Finkelstein en Noam Chomsky uit, terwijl ook mensen die op de Westoever werkzaam zijn of daar iets ten behoeve van de Palestijnen willen doen, steeds minder welkom zijn. Zo werd bijvoorbeeld vorige week de 25-jarige Amerikaanse lerares van Palestijnse afkomst Nour Joudeh voor de tweede keer de toegang tot Israel/Palestina ontzegd. Joudeh was daardoor niet in staat haar werk voort te zetten aan een Palestijnse schoool in Ramallah die met Amerikaanse subsidies in stand wordt gehouden.   

Unicef: Israel maakt zich routinematig schuldig aan mishandeling van Palestijnse kinderen

Palestijnse kinderen die door Israel worden opgepakt worden 'routimematig en op grote schaal' behandeld op een manier die een schending is van de internationale regels en dus neerkomt op mishandeling. Dat stelt UNICEF, het kinderfonds van de Verenigd Naties in een nieuw rapport.
Unicef schat dat de afgelopen tien jaar zo'n 7000 kinderen in de leeftijd van 12-17 jaar op de Westoever zijn gearresteerd door politie, leger of veiligheidsdiensten, gemiddeld dus ongeveer twee per dag. Volgens Unicef worden daarbij praktijken gehanteerd die volgens de Conventie over de Rechten van het Kind en de Conventie tegen Marteling worden gedefinieerd als 'wrede, inhumane of vernederende behandelingen of straffen'.       
Dat begint al met de arrestatie zelf, die vaak in het midden van de nacht plaatsvindt door zwaar bewapende militaire eenheden. Andere praktijken zijn blinddoeken, het binden van de handen met plastic handboeien, fysiek en verbaal geweld - waaronder het gedwongen aannemen van pijnlijke houdingen, of het gedwongen liggen op de vloer van een voertuig - tijdens het vervoer naar een ondervragingscentrum   
Tijdens de ondervraging zelf worden de jongeren,  die meestal worden aangehouden wegens het gooien van stenen, onderworpen aan bedreigingen met de dood of seksueel geweld, en praktijken als het onthouden van slaap, het vastgebonden zijn in pijnlijke houdingen of het onthouden van de mogelijkheid naar de wc te gaan. Dat alles gebeurt met de bedoeling de jongeren tot bekentenissen te dwingen. De meesten bekennen ook, omdat dat de enige manier is om aan de slechte behandeling een einde te maken. Ze worden dan gedwongen een papier in het Hebreeuws te tekenen dat ongeveer niemand van hen kan lezen of begrijpen. Al deze praktijken vinden plaats buiten de aanwezigheid van advocaten of oudere familieleden (wat wettelijke wel verplicht is). Unicef zegt geen gevallen te hebben kunnen vinden waarbij wèl advocaten of volwassen familieleden tijdens het verhoor aanwezig waren.
De mishandeling wordt vervolgens voortgezet tot in de rechtszaal, waar het gangbaar is dat kinderen geboeid zijn, vrijlating op borgtocht meestal geweigerd wordt en lange vrijheidsstraffen (maximaal 6 maanden voor 12- en 13-jarigen, maximaal 10-20 jaar voor 14 jaar en ouder) worden opgelegd die - in strijd met de wet - dienen worden uitgezeten buiten de bezette gebieden en in Israel zelf. Unicef zegt in het rapport (dat hier kan worden gelezen) de beschuldigingen te baseren op meer dan 400 gevallen die het sinds 2009 heeft onderzocht, en daarnaast op juridische rapporten, onderzoek van NGO's, gesprekken met Palestijnse jongeren zelf en met Israelische en Palestijnse functionarissen en advocaten.   
Unicefs conclusies, die overigens niet nieuw zijn, worden iets afgezwakt, doordat de organisatie eraan toevoegt dat Israel sinds kort methoden van het binden van handen hanteert die iets minder pijnlijk zijn, terwijl het sinds het uitvaardigen van een betreffende militaire order in 2010 nu ook verplicht is dat de Israelische politie ouders informeert als hun kinderen zijn opgepakt. Ook moet de kinderen zelf worden verteld dat ze een advocaat mogen raadplegen.
Het persbureau AFP legde het rapport ook voor aan woordvoerder Yigal Palmor van het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij zei dat dat functionarissen van het ministerie en Israëlische militairen met UNICEF hadden samengewerkt bij het samenstellen van het rapport met de bedoeling de behandeling van gearresteerde Palestijnse minderjarigen te verbeteren. Palmor zei dat Israel het rapport zal bestuderen en zal proberen de conclusies ervan uit te voeren.

Joodse lobby wil dat VS Israel bijstaat als het Iran zou aanvallen

(Beeld: Visualizing Palestine/ US Campaign to End the Israeli Occupation)

In Washington is maandag de jaarlijkse AIPAC-conferentie van start gegaan, een jaarlijks circus van de officiële Amerikaanse Joodse lobby, waaraan zo'n 12.000 mensen deelnemen, met een stoet van sprekers van vice-president Joe Biden, tal van leden van het Congres, Israelische kopstukken als Netanyahu (via satellietverbinding) en Ehud Barak. Tegenstemmen zijn ook te horen. Zo demonstreerden maandag een hondertal mensen vóór de hongerstakende Palestijnse gevangenen Issawi c.s. en ook werden de afgevaardigden naar AIPAC verblijd met advertenties en billboards in de stad (zie de afbeeldingen die dit stukje omlijsten - h/t Mondoweiss).
Tot dit moment was het AIPAC-circus overigens vooral opmerkelijk door zaken die zich erbuiten afspeelden maar er wel duidelijk een relatie mee hadden. Het eerste opmerkelijke was een resolutie aangaande Iran die de afgelopen week in het Congres werd geïntroduceerd door de senators Lindsey Graham (Republikeins-South Carolina) and Robert Menendez (Democraat-New Jersey). Beiden zijn AIPAC-lievelingen en hebben meer van dit soort twee-partijacties uitgevoerd in het verleden. De resolutie, die overigens niet-bindend is, vraagt niets minder dan dat de VS zij aan zij met Israel zou moeten staan, als Israel zou besluiten Iran aan te vallen omdat het dreigt over een atoomwapen te gaan beschikken. Zo´n Isrelische actie zou als een daad van zelfverdediging moeten worden gezien. In feite is de resolutie een soort uitnodiging om dan maar met Israel een oorlog te beginnen. De resolutie ....
..urges that, if the Government of Israel is compelled to take military action in self-defense, the United States Government should stand with Israel and provide diplomatic, military, and economic support to the Government of Israel in its defense of its territory, people, and existence.

Het tweede opmerkelijk was een opiniestuk dat Dennis Ross schreef in de New York Times. Ross, die zijn carriere aan AIPAC te danken heeft (hij begon zijn loopbaan bij de denktank van de lobby - The Washington Institute for Near East Policy) heeft zo´n 20 jaar onder opeenvolgende Amerikaanse regeringen gediend als bemiddelaar en afgezant voor het zogenoemde ´vredesproces´ tussen Israel en de Palestijnen. Opeenvolgende Palestijnse bemiddelaars hebben hem altijd de ´advocaat van Israel´ genoemd dan wel ´de man in Washington die zionistischer is dan de Israeli´s zelf´.
In het New York Times stuk maakt Ross, die niet meer in dienst van de regering is maar nog altijd veel aanzien geniet, deze bijnamen meer dan waar. Hij doet een aantal voorstellen voor een hervatting van eventuele vredesbesprekingen, waarbij beide partijen acties zouden moeten ondernemen. In de praktijk zijn dat echter vooral de Palestijnen. Zij zouden in het voorstel van Ross, niet alleen - wat Netanyahu wil - bij vredesbesprekingen niet meer moeten uitgaan van de grenzen van 1967, maar zelfs zonder meer moeten accepteren dat Israel doorgaat met bouwen in de nederzettingen ten westen van wat hij de ´veiligheidsmuur´ noemt. Zijn voorstel komt erop neer dat Israel dus de zogenoemde nederzettingenblokken  - zijnde 8% van het grondgebied van de Westoever - zonder meer annexeert. En dat zonder compensatie te bieden, want daar heeft Ross het niet over. Inderdaad, zionistischer dan de zionisten zelf. Zelfs Netanyahu zegt zulke dingen niet in het openbaar.
Het nieuws van vandaag, dinsdag, is dat de leden van het Huis van Afgevaardigden Ileana Ros-Lehtinen en Ted Deutch - beiden uit Florida, de één een Republikein en de ander een Democraat, maandag, samenvallend met de AIPAC-bijeenkomst, een wet hebben ingediend in het Congres die van Israel een ´major strategic ally´oftewel een uiterst belangrijke bondgenoot maakt, met de nodige zaken die daar bijhoren zoals regelmatige financiële hulp, militair-strategische samenwerking en dergelijke.
De bijeenkomst van AIPAC (American Israel Public Affairs Committee) duurt nog een paar dagen. Het verhaal wordt vervolgd.       

(Beeld: Jewish Voice for Peace/ Avaaz)

Soweto op de Westoever

Palestijnen van de Westoever met pasjes die hen het recht geven in Israel te werken nemen bij het 'Eyal checkpoint' in de buurt van Qalqiliya de 'bus alleen voor Palestijnen'. Vroeg op de maandagmorgen op 4 maart reed deze bus voor het eerst, nadat het Israelische ministerie van Transport afgelopen week de beslissing had genomen voortaan een speciale bus alleen voor Palestijnen van dit checkpoint te laten rijden naar Tel Aviv en Kfar Saba en weer terug. Deze beslissing was het gevolg van klachten van kolonisten op de Westoever die de Palestijnen in hun bussen een 'veiligheidsrisico' vonden. 

De Westoever, waar al een Muur staat, honderden checkpoints zijn en aparte wegen voor Joden en Palestijnen, gaat daardoor nog iets meer lijken op de Zuidafrikaanse Bantoestans van destijds, of  de zwarte enclave Soweto bij Johannesburg, waar de werkers woonden (en nog steeds wonen) die in de blanke (mijn)industrie werkten. Foto: Oren Ziv/ Activestills.org    

Conclusie na een debat: De PvdA wil een iets scherper beleid ten aanzien van Israel

Zaterdag woedde in Zwolle - in de Nieuwe of Buitensociëteit - een ambitieus debat. De PvdA had een hoop mensen opgetrommeld voor het 'Grote Midden-Oostendebat', de eerste keer dat de partij iets dergelijks organiseerde. Een middag die werd geopend door Buitenlandsecretaris  Kirsten Meyer en minister van BuZa Frans Timmermans en afgesloten door PvdA-leider Diederik Samson, met daartussen debatten - of beter gezegd - paneldiscussies met participatie van het publiek, over zulke onderwerpen als de 'Burgeroorlog in Syrië', 'De toekomst van de Koerden in Irak', 'Turkije als nieuwe grootmacht in de regio', 'Israel en Palestina op weg naar een tweestatenoplossing?', 'Iran, nucleaire dreiging en internationale respons' en 'Een Progressieve agenda voor Egypte en Tunesië'.
Het was een drukbezochte middag en om met de resultaten te beginnen: Opmerkelijke uitkomsten waren er zaterdag niet. Wel een paar uitspraken aangaande Israel die waarschijnlijk niet helemaal zonder betekenis waren. Minister Timmermans liet horen dat hij nu ernst wil maken met het apart labellen van producten uit de Israelische nederzettingen (die nu nog uit 'Israel' heten te komen), zodat consumenten tenminste kunnen beslissen of ze illegaal vervaardigde producten willen kopen of niet. Kamerlid Désirée Bonis liet tijdens het debat over Israel/Palestina doorklinken dat wat haar betreft - eventueel in Europees verband - de druk op Israel dient te worden opgevoerd als het niet uit zichzelf aanstalten maakt op een serieuze manier met de Palestijnen te willen onderhandelen. En Diederik Samson gaf in zijn speech eveneens aan dat het geduld met Israel, dat als 'bovenliggende partij in het conflict' de grootste verantwoordelijkheid draagt voor het oplossen ervan, wat hem betreft opraakt. Ook gaf hij aan dat zonder meer van Israel moet worden verlangd dat het stopt met bouwen in de nederzettingen. Al met al duidelijk andere geluiden dan die opklonken onder het vorige kabinet met de zich sterk met de huidige Israelische leiders identificerende toenmalige minister van BuZa Uri Rosenthal. Geluiden die, zo mogen we aannemen, ook niet helemaal naar de zin zullen zijn van de coalitiepartner van de PvdA, de VVD. Maar daarom des te interessanter  
Zoals gezegd: de rest van de middag was discussie. Daarbij viel al direct op dat de PvdA (in samenwerking met de Alfred Moser en Evert Vermeer Stichtingen) er niet altijd in was geslaagd de interessantste gesprekspartners op te trommelen. Teleurstellend was dat er bij het Syrië debat niemand aanwezig was van de verenigde oppositie, de Syrische Nationale Coalitie. Uit Egypte en Tunesië waren evenmin sterke deelnemers, namelijk onbekende leden van respectievelijk de Ettakatol (Tunesië) en Egyptische Sociaal Democratische partijen. Een extra kanttekening daarbij is, wat mij betreft, dat deze partijen weliswaar gelieerd schijnen te zijn aan de Socialistische Internationale, maar dat vraagtekens kunnen worden geplaatst bij hun linkse identiteit. Ettakatol komt nog het dichtst in de buurt van een sociaaldemocratische partij. De Egyptische partij daarentegen is domweg liberaal. Hier wreekt zich een vertaalfout. De partij heet in het Arabisch al-Hizb al-Misry al-Dimuqraty al-Igtima'iya, wat zoveel betekent als de Egyptische Democratische Sociale (=burgerschaps) Partij. Met Socialistisch heeft dat niet maken. Een socialistische partij heet 'ishtirakiya' in het Arabisch en niet igtima'íya . In feite is de partij een soort D66.
Bij de debatten over Turkije, Iran en de Koerden - die ik niet heb bijgewoond omdat er keuzes gemaakt moesten worden - was de keuze van gesprekspartners beter leek het, al was het alleen maar omdat daar Nederlandse deskundigen als Peyman Jafary en (de uit Koerdistan afkomstige) Kawa Hassan waren aangeschoven.
Het droevigste voorbeeld van een slechte keuze was echter de gloednieuwe secretaris-generaal en lid van de
 Knesset voor de Israelische Arbeidspartij, Hillik Bar, die deelnam aan de discussie over Israel en Palestina. Bar kwam niet verder dan de gebruikelijke Israelische stereotypen over terroristische Palestijnen die geen concessies doen, verdedigde de plaatsing van de Muur in bezet gebied (een 'tijdelijke maatregel') en hield stijf en strak vast aan standpunten die vooral geassocieerd worden met de Likud (ondeelbaarheid van Jeruzalem, totale verwerping van het Palestijnse Recht op terugkeer, de weigering van de Palestijnen Israel te erkennen als 'Joodse staat'). Bar werd weggevaagd door zijn Palestijnse tegenspeler Sabri Saidan van Fatah die kalm en ironisch bleef, en door Tweede kamerlid Désirée Bonis die hem tevergeefs vroeg om niet alleen bekende standpunten te herhalen maar ook met nieuwe, eigen ideeën te komen al of niet van zijn partij. In het nauw gebracht kwam hij niet verder dan boos uit te roepen dat Israel in het verleden toch 'enorme concessies had gedaan', zoals het teruggeven van de Sinaï aan Egypte.
Ik begreep dat de PvdA zo'n debat in de toekomst nog wel eens wil herhalen. Het is dan aan te raden om te proberen uit landen als Egypte, Tunesië en Syrië gesprekspartners te zoeken die meer gezag hebben dan waar we nu mee werden geconfronteerd. Gedacht kan ook worden aan academici uit die landen of en uit eigen land, à la Jafari (of Maarten Zeegers die een prima inleiding gaf bij het Syrië-gedeelte). Maar tegelijkertijd is het dan ook tijd om de Israelische Arbeidspartij, de traditionele Israelische partner van de PvdA, in te ruilen voor personen en (actie)groepen die wèl ideeën en een realistisch beeld van de situatie hebben. Het volstrekt zinloze optreden van deze nieuwe secretaris generaal Hillik Bar staat namelijk niet op zichzelf. Het is tijd dat de PvdA zich realiseert wat het politieke landschap van Israel werkelijk te bieden heeft, dat Arbeid helaas echt heeft afgedaan en dat de illusies daaromtrent, net als andere illusies uit een recent verleden, maar beter eindelijk eens een keer kunnen worden doorgeprikt.

Israelisch afval vervuilt de Westoever

Een Palestijn toont militair afval afkomstig uit een nieuwe afvaldump bij het dorpje Qusin (bij Nablus). De Palestijnen hielden op 27 februari een protestdemonstratie bij de nieuwe stortplaats. Israel nam die ruim en week geleden in gebruik. De dump ligt op een kilometer van de huizen van het dorp, op een plaats waar veel grondwaterreserves in de grond zitten.
Vervuiling door afval en vooral ook ongezuiverd afvalwater van de nederzettingen is één van de plagen van de Israelische bezetting. De mensenrechtenorganisatieB'tselem gaf in 2009 een rapport uit over de vervuiling door rioolwater van de  nederzettingen en Oost-Jeruzalem.
Foto's Activestills/Ahmad al-Bazz