woensdag 30 december 2015

Mensenrechtenorganisaties op de schop: “Nederlandse ‘mol’ helpt Palestijnse terroristen”

Dit blog blijft - om studieredenen - nog even gesloten, behoudens gastbijdragen.
Hierbij een gastbijdrage van Martijn de Rooi:


Israëls onderdrukking van de Palestijnen leidt in alarmerend tempo tot uitholling van de Israëlische democatische rechtsstaat. Kritische stemmen worden steeds openlijker en met steeds groteskere argumenten verdacht gemaakt en aan banden gelegd.

Een door Nederland aangestuurde ‘mol’ helpt Palestijnse terroristen in Israël. Dat stelt de Israëlische organisatie Im Tirtzu in een onlangs gepubliceerde video. Im Tirtzu is een zionistische organisatie, die met name aan universiteiten fel campagne voert tegen wat het ‘de linkse delegitimering van Israël’ noemt.

Nederlandse agent
Volgens het filmpje zijn vooraanstaande medewerkers van vier kritische Israëlische non-gouvernementele organisaties (NGO’s) in werkelijkheid ‘agenten’ van buitenlandse mogendheden. Ze zijn in Israël ‘geplant’ om Palestijnen die aanslagen op Israëliërs plegen bij te staan.

In de veelbekeken video wordt allereerst Yishai Menuhin opgevoerd, directeur van het Public Committee Against Torture in Israel. ‘Voordat de volgende terrorist jou steekt’, zegt de voice-over terwijl we een ‘terrorist’ met een mes een schijnaanval op de camera zien uitvoeren, ‘weet hij al dat Yishai Menuhin, een geplante Nederlandse agent, hem zal beschermen tegen ondervraging door de [veiligheidsdienst] Shin Bet.’ In beeld verschijnt een dossiermap met daarop naam en foto van Menuhin. 
Na de ‘Nederlandse agent’ worden drie andere ‘mollen’ geïdentificeerd: Avner Gvaryahu (directeur Breaking the Silence, ‘geplant door Duitsland’), Sigi Ben-Ari (medewerkster Hamoked, uit Noorwegen), en Hagai El-Ad (directeur B’Tselem, aangestuurd door de EU). Elk van de geheim agenten staat de Palestijnse terroristen op eigen wijze bij. ‘While we fight terror’, besluit de voice-over, ‘they fight us.’

Agressieve campagne
Het filmpje van Im Tirtzu gaat vergezeld van een rapport, waarin nog eens zestien agenten worden ‘ontmaskerd’. Tot de twintig NGO’s die een mol in de gelederen zouden hebben, behoren gerespecteerde mensenrechtenorganisaties als Adalah en Yesh Din. Alle twintig ‘worden royaal gefinancierd door buitenlandse regeringen, werken van binnenuit tegen de Israëlische samenleving, tegen het Israëlische leger en tegen Israëls vermogen zich te verdedigen in de War on Terror’, aldus Im Tirtzu.

De organisatie wil dat de twintig NGO’s wettelijk aan banden worden gelegd. In de video betuigt ze daarom steun aan een onlangs door Likud-parlementariër Yoav Kisch aangekondigd wetsvoorstel. Daarin worden NGO’s die substantiële financiering van buitenlandse overheden ontvangen aangemerkt als ‘mollen’. Op grond daarvan mogen zij geen contact meer hebben met ambtenaren en militairen.

Kisch: ‘NGO’s die boycots en opruiing aanmoedigen, en vinden dat Israëlische soldaten zich voor internationale hoven moeten verantwoorden, zijn niet van belang voor het interne debat in Israël. Deze NGO’s proberen Israël met leugens en ophitsing te beschadigen in de internationale arena. Dat moet worden gestopt.’

Minister van Intimidatie
Het Israëlische Channel 10 meldde dat de Im Tirtzu-video is geproduceerd door een naaste adviseur van onderwijsminister Naftali Bennett, politiek leider van Het Joodse Huis. Zijn nationalistisch-religieuze partij onderhoudt warme banden met Im Tirtzu-oprichter Ronen Shoval, die de video op zijn Facebook-pagina lanceerde. Bennett zelf leverde gelijktijdig een bijdrage aan de campagne tegen de NGO’s: hij ontzegde organisaties als Breaking the Silence de toegang tot middelbare scholen. ‘Organisaties die het leger beschadigen, horen niet thuis in ons onderwijssysteem’, stelde hij.

Breaking the Silence is een organisatie van ex-militairen, die getuigenissen van door het Israëlische leger begane misdaden optekent en daar voorlichting over geeft. De organisatie moet zich permanent verdedigen tegen aanvallen en pogingen haar het functioneren onmogelijk te maken. Onlangs sloten ook premier Benjamin Netanyahu en defensieminister Moshe Ya’alon (Likud) zich bij het offensief aan: Ya’alon verbood de organisatie voortaan aanwezig te zijn op door het leger georganiseerde bijeenkomsten. Reden: haar ‘kwaadaardige motieven en valse, tegen het leger en de staat gerichte propaganda.’

Breaking the Silence spreekt van een brede en doelgerichte campagne, bedoeld om kritiek op Israëls Palestina-politiek de kop in te drukken: ‘Ya’alon heeft zichzelf benoemd tot minister van Intimidatie van een georkestreerde ophitsingscampagne van extreemrechtse organisaties, parlementariërs, bestuurders en publieke figuren. Hun doel is onze stem, en ieder debat over de al 48 jaar durende bezetting van Palestina, te smoren. Hun campagne is gericht tegen de Israëlische democratie.’

Landverraders
Pogingen om kritische organisaties verdacht te maken en aan banden te leggen zijn niet nieuw. Kritiek op Israëls massieve schendingen van de Palestijnse rechten − in hoge mate de bestaansreden van de NGO’s − leidt sinds jaar en dag tot beschuldigingen en oproepen tot politiek ingrijpen. In brede kring worden mensenrechtenorganisaties als ‘links’ en ‘anti-Israëlisch’ gebrandmerkt. ‘Landverraders’ zijn het, die heulen met ‘de Arabieren’.

Ook politici, journalisten, wetenschappers en kunstenaars met een onwelgevallige boodschap liggen onder vuur. De Nederlandse filmmaker Geert van Kesteren kan ervan meepraten. Eerder dit jaar verboden meerdere Israëlische steden vertoning van zijn documentaire ‘Shivering in Gaza’, over het werk van de vooraanstaande Nederlandse trauma-expert Jan Andreae. ‘Anti-Israëlisch’, was het oordeel van de burgemeesters. ‘De staat Israël komt in mijn film niet eens ter sprake’, was het commentaar van de verbijsterde maker.

De aanvallen op de ‘vijanden van de joodse staat’ kregen dit jaar steeds meer het karakter van een heksenjacht. De parlementsverkiezingen brachten de voornaamste krachten achter Israëls onderdrukking van de Palestijnen aan de macht, en die laten zich de bijbehorende machtsmiddelen goed smaken. Doelgericht en met inzet van alle middelen probeert
Netanyahu’s kabinet van nationalisten, kolonisten en religieuzen ‘subversieve krachten’ het zwijgen op te leggen, de mensenrechtenorganisaties en hun donoren voorop.

Sponsoring van terroristen
Zo stelde onderminister Tzipi Hotovely van Buitenlandse Zaken (Likud) de EU-landen maatregelen in het vooruitzicht die hun sponsoring van ‘terreurgroepen’ en ‘organisaties die Israël zwartmaken’ onmogelijk gaan maken. Haar collega op Justitie, Ayelet Shaked (Het Joodse Huis), kwam vorige maand met een initiatiefwet, gericht tegenNGO’s wier inkomsten grotendeels van buitenlandse overheden afkomstig zijn; hun medewerkers worden onder meer verplicht tijdens bezoeken aan ministeries en de Knesset een speciale badge te dragen, die hen identificeert als ‘lobbyisten, verbonden aan buitenlandse mogendheden’.

Net als in het wetsvoorstel van Yoav Kisch gelden de verplichtingen niet voor ‘rechtse’ NGO’s als Im Tirtzu. Die ontvangen even substantiële bedragen uit het buitenland, maar dan uit particuliere bronnen. De initiatiefnemer tot de wet, Shakeds partijgenoot Bezalel Smotrich maakt er geen geheim van dat de wetgeving is bedoeld om ‘de ondermijning van het joodse karakter van de staat tegen te gaan’. Lees: om realisering van de rechten van de Palestijnen te voorkomen.

Ook de oppositie laat zich niet onbetuigd. Vorige week kondigde oppositiepartij Yesh Atid een wetsvoorstel aan dat sponsoring van NGO’s door partijen die ‘een boycot van Israël voorstaan’ onmogelijk moet maken. Tussen de partijen die zo’n boycot zouden propageren, loopt volgens Israëls politieke establishment de EU voorop.

Rottingsproces
De campagne om onwelgevallige geluiden te smoren illustreert de aloude wijsheid dat een politiek van bezetting en onderdrukking onafwendbaar leidt tot uitholling van de eigen democratie en rechtsstaat. Alleen al door zijn bezetting van de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem − waar enkele miljoenen Palestijnen al bijna een halve eeuw vrijwel rechteloos zijn − heeft Israël de eigen democratische rechtsstaat tot een schertsvertoning gemaakt, zoals B’Tselem-directeur Hagai El-Ad het uitdrukt. De jacht op uitgerekend de organisaties die op dit punt de vinger aan de pols houden, maakt duidelijk hoe ver het rottingsproces is voortgewoekerd.

Niet voor niets waarschuwt de Association for Civil Rights in Israel in haar recente jaarrapport dat de vrijheid van meningsuiting in toenemende mate onder druk staat. De organisatie spreekt van ‘zorgwekkende trends’ met betrekking tot meerdere burgerrechten.

Met zijn spionnen-video voegt Im Tirtzu nog een zorgwekkende dimensie aan het rottingsproces toe. ‘Dit is regelrechte ophitsing’, stellen de mensenrechtenorganisaties. ‘Met het portretteren van voorvechters van burgerrechten als landverraders en handlangers van terroristen, brengt Im Tirtzu hun levens in gevaar.’ Kort na publicatie van de video verschenen de eerste doodsbedreigingen op sociale media, meldde de New York Times.

3 opmerkingen:

inke zei

Zelfs een liefdesverhaal over de liefde tussen een Israëlische vrouw en een Palestijnse man wordt verboden op Middelbare scholen in Israël.Er mag niet vermengd worden: waar hebben we dat toch eerder gehoord?

Zie Haaretz:
Israel Bans Novel Depicting Arab-Jewish Love Story From Schools Over Miscegenation Fears
Move comes despite the fact that the official responsible for teaching of literature in secular state schools recommended the book for use in advanced literature classes, as did a professional committee of academics and educators.

Israel's Education Ministry has disqualified a novel that describes a love story between an Israeli woman and a Palestinian man from use by high schools...
read more: http://www.haaretz.com/israel-news/.premium-1.694620

Jaap Hamburger, Broek in Waterland zei

Met dank aan Frans Brons:

"Israël is een apartheidsstaat en dit wordt nu officieel uitgedragen door de regering.

Een novelle die een romance beschrijft tussen een Israëlische vrouw uit Tel Aviv en een Palestijnse man uit Hebron, wordt geweerd op scholen in Israël.Het boek van auteur Dorit Rabinyan was aangeraden door een comité van deskundigen, dat zich bezig houdt met aanbevelingen voor het literatuuronderwijs in de hoogste klassen van het middelbaar onderwijs. Maar op het ministerie van onderwijs denkt men hier anders over. Het door minister van Onderwijs Naftali Bennett persoonlijk aangestelde hoofd van het ‘Pedagogisch secretariaat’ heeft het boek gediskwalificeerd omdat “intieme relaties tussen joden en niet-joden een bedreiging vormen voor de aparte (‘separate’) identiteiten”.

Minister Bennet heeft uitgesproken achter deze beslissing te staan. Van enige terughoudend-heid in het benoemen van Israël als apartheidsstaat hoeft dus geen sprake meer te zijn: het is nu officiële politiek.

Navrant is overigens dat het boek in een recensie (ook in Haaretz) nogal als middelmatig werd beschreven. De auteur wordt verweten gedurfde keuzen uit de weg te gaan.

Het boek eindigt als ‘Romeo en Julia’ met de dood van de Palestijnse man en de verzuchting: “Alas, an impossible love.” "

Gennadi zei

Geen probleem, Inke.

Alle scholen in PA nemen deze boek graag als de leesvoer voor de toekomstige terroristen.