Negen parlemensleden na drie jaar vrij

Israël heeft woensdag negen leden van de Palestijnse Wetgevende Raad (PLC), het parlement in de bezette gebieden, vrijgelaten. De negen waren leden van het blok van Hamas. Zij waren gearresteerd in 2006, na de verkiezingen die Hamas een overwinning bezorgden, en na de ontvoering van de Israëlische korporaal Gilad Shalit in Gaza. Zij zaten in het beruchte Ketziot-kamp in de Negev.
De negen waren door militaire rechtbanken tot drie jaar veroordeeld op vage gronden als 'steun voor een militante organisatie' of 'deelname aan de verkiezingen onder de vlg van een niet door Israël erkende partij'. Er zitten nu nog 23 parlementariërs in Israëlische gevangenissen. Zeven van hen zijn helemaal niet veroordeeld maar zitten vast op 'administratieve gronden'.

En de winnaar in Afghanistan is......

De New York Times is niet altijd mijn favoriete krant. Hun Israël correspondent Eitan Bronner, de alwetende columnist Tom Friedman, enfin. Maar soms doen ze toch wel uitstekende dingen, zoals dit verhaal dat de beschuldigingen van massale verkiezingsfraude uiterst geloofwaardig maakt:

''KABUL, Afghanistan — Just a week before this country’s presidential election, the leaders of a southern Afghan tribe called Bariz gathered to make a bold decision: they would abandon the incumbent and local favorite, Hamid Karzai, and endorse his challenger, Abdullah Abdullah.

Mr. Abdullah flew to the southern city of Kandahar to receive the tribe’s endorsement. The leaders of the tribe, who live in a district called Shorabak, prepared to deliver a local landslide.

But it never happened, the tribal leaders said.
Instead, aides to Mr. Karzai’s brother Ahmed Wali — the leader of the Kandahar provincial council and the most powerful man in southern Afghanistan — detained the governor of Shorabak, Delaga Bariz, and shut down all of the district’s 45 polling sites on election day. The ballot boxes were taken to Shorabak’s district headquarters, where, Mr. Bariz and other tribal leaders said, local police officers stuffed them with thousands of ballots.
At the end of the day, 23,900 ballots were shipped to Kabul, Mr. Bariz said, with every one marked for President Karzai.


“Not a single person in Shorabak District cast a ballot — not a single person,” Mr. Bariz said in an interview here in the capital, where he and a group of tribal elders came to file a complaint. “Mr. Karzai’s people stuffed all the ballot boxes.”''

De beschuldigingen van Bariz en diverse andere stamleiders uit Shorabak, zegt de New York Times, zijn de ernstigste tegen Karzai's verkiezingsmachine waarover tot nu toe is bericht. Er is sprake van een vloedgolf van klachten over fraude vanuit het hele land. De electorale klachtencommissie zei dinsdag dat er intussen 2615 klachten zijn binnngekomen over het stelen van stemmen en andere vormen van fraude.

Dostum
Karzai for president, jawel. En dan hebben we het nog niet gehad over de terugkeer van de krijgsheer Abdul-Rashid Dostum naar Kabul, net even voor de verkiezingen. Dostum wordt verantwoordelijk gehouden voor zowel een moordpartij op ruim 160 gevangenen in Mazar i Sharif in 2001 als voor het (moedwillig) doden van zo'n 2000 gevangen genomen Taliban-strijders die hij liet stikken in containers, een misdaad die nooit onderzocht of bestraft is. Dostum mocht weer terugkeren, omdat dat Karzai kan helpen aan de stemmen van de Tadzjieken in het Noorden. Rostum is Tadzjiek, Karzai zelf is een Pashtun uit het zuiden, en de onzekere veiligheidssituatie in het zuiden, gekoppeld aan de onvrede van heel wat stammen (zie boven) maakte het niet zo zeker dat Karzai wel zou worden herkozen.

Vrouwenrechten
Wat we trouwens evenmin mogen vergeten als Karzai en zijn bende straks aan een tweede termijn beginnen, is dat Human Rights Watch kort voor de verkiezingen ontdekte dat Karzai - vermoedelijk om de stemmen te winnen van ultra-conservatieven - een wet had bekrachtigd waarbij het voor sjiïtische mannen geoorloofd is hun vrouwen alles (ook voedsel) te onthouden al zij niet aan hun seksuele wensen tegemoetkomen. In dezelfde wet werd ook bepaald dat verkrachters hun schuld kunnen afkopen met 'bloedgeld' en dat voogdij over de kinderen nooit naar de moeders, maar altijd naar de vaders en grootvaders gaat.

Inderdaad, de Westerse troepen en onze eigen jongens in Uruzgan, doen zegenbrengend werk.

Geen plaats voor schoolkinderen Oost-Jeruzalem

The Jerusalem Post van een paar dagen terug:
More than 35,000 east Jerusalem pupils will not be attending state-run schools when school opens on Tuesday, according to a new report released on Sunday by the Association for Civil Rights in Israel (ACRI), which states that some 1,000 public school classrooms are lacking in the capital's Arab neighborhoods.
The report, which was jointly issued with the nonprofit organization Ir Amim, also predicts that the current lack of classrooms will balloon to 1,500 by 2011.
It adds that thousands of pupils in east Jerusalem are forced to learn in classrooms that are either far too small or lack proper ventilation.
Of the 35,000 pupils not enrolled in public schools, the report asserts that 30,000 have no choice but to attend private schools run by churches, the Islamic Wakf, and the United Nations Relief and Works Agency, among others.
According to the report, many of the private schools charge hundreds of shekels in tuition, which is a heavy burden for east Jerusalem families, 67 percent of whom live under the poverty line.
Additionally, the report adds, some 5,500 additional school-age children in east Jerusalem are not enrolled in any educational framework whatsoever, (mijn cursivering).
Ir Amim director Yehudit Oppenheimer said that not only was the situation in east Jerusalem "deplorable," the government was skirting its obligation to the country's education laws, which state that every school-age citizen must be provided public education, free of charge.

Avnery en zijn vreemde argumenten tegen BDS

Ik heb me vaak afgevraagd waarom Uri Avnery niet één van mijn favoriete columnisten is. Natuurlijk, ik bewonder hem, zijn onvermoeibare strijden voor een rechtvaardige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict, zijn principiële stellingnames, zijn 'Ausdauer'(hij is nu 85), zijn eruditie als man die door zijn achtergrond toch altijd nog met één been in de Duits-Europese cultuur is blijven staan. Toch is er vaak iets dat me hindert. Dat is dat hij, als rechtgeaarde Israëli, als zoveel van zijn landgenoten erg in een besloten wereld leeft, een eiland in een Midden-Oosterse omgeving.
Jaren geleden had ik eens een discussie met Moshe Maoz, Arabist, hoogleraar aan de Hebrew University, Libanon en Syrië-kenner en schrijver van tenminste één dik boek over Syrië en Hafez al-Assad. We wisselden anekdotes en wetenswaardigheden uit over Syrië en ineens liet Maoz, die toch werkelijk erg goed op de hoogte was, me weten hoe jaloers hij was dat ik, wat ik vertelde, vaak feitelijk had beleefd en uit gesprekken met Syriërs had opgetekend. Ik wist, zei hij letterlijk, hoe het klonk en rook en voelde, terwijl hijzelf al Israëli nooit in staat was geweest een bezoek aan Damascus te brengen.

Teveel Israëli
Bij Avnery's columns moet ik daar vaak aan denken. Ook hij weet een boel, maar wat hij zegt is gedacht vanuit het kleine Israël in zijn geïsoleerde positie in de Arabische wereld. In dat Israël is Avnery een voortrekker, een verlichte geest, een man die met Arabieren en Palestijnen omgaat en probeert voor hen open te staan, die het voor hen opneemt. Maar hij doet het als Israëli, als iemand die au fond toch altijd nationalist is gebleven, vanuit de primaire vraagstelling of 'het wel goed is voor de Joden' zoals het grapje van Izzy Stone luidde *). Hij steekt een hand uit, maar blijft teveel Israëli om ooit Arabier te kunnen zijn met de Arabieren en zo te weten komen hoe het nu écht klinkt, voelt en ruikt.
Ik moest hier aan denken bij het zien van Avnery's column die geschreven is in reactie op de recente oproep van Neve Gordon tot Boycot, De-investeren en Sancties (BDS). In dit stuk 'Tutu's prayer', keert Avnery zich, zoals te verwachten was, tegen Gordon's oproep. Vroeger zou hij eenvoudig hebben verklaard dat hij verwachtte dat zoiets averechts zou werken op de Israëli's. Nu echter haalt hij heel wonderlijke argumenten van stal. Eerst citeert hij uitgebreid aartsbisschop Desmond Tutu, die toevallig net dezer dagen in Israël was, en diens uitleg waarom de boycot het apartheidsregime de genadeslag gaf. Vervolgens probeert hij te zeggen dat het in de Israëlisch- Palestijnse situatie allemaal heel anders is.

The South African struggle was between a large majority and a small minority. Among a general population of almost 50 million, the Whites amounted to less than 10%. That means that more than 90% of the country’s inhabitants supported the boycott, in spite of the argument that it hurt them, too.
In Israel, the situation is the very opposite. The Jews amount to more than 80% of Israel’s citizens, and constitute a majority of some 60% throughout the country between the Mediterranean Sea and the Jordan River. 99.9% of the Jews oppose a boycott on Israel.
Dit is zijn eerste argument. Een vreemd argument. De getalsverhoudingen waren niet het belangrijkst in Zuid-Afrika en zijn dat niet in Israël-Palestina. Uiteindelijk gaat het erom een verwerpelijk systeem af te schaffen, waarbij één bevolkingsgroep de andere knecht en overheerst. Bovendien zijn de getalsverhoudingen die Avnery geeft volstrekt fout: als de Palestijnen in Libanon. Syrië etc. worden meegerekend (en het is volstrekt logisch om die erbij te betrekken) komen we uit op een verhouiding van zo'n 40-60, vijf miljoen Joodse Israëli's tegenover 6,5 miljoen Palestijnen.

Geen bloedbad
Het tweede argument van Avnery luidt:
Peoples are not the same everywhere. It seems that the Blacks in South Africa are very different from the Israelis, and from the Palestinians, too. The collapse of the oppressive racist regime did not lead to a bloodbath, as could have been predicted, but on the contrary: to the establishment of the Truth and Reconciliation Committee. Instead of revenge, forgiveness. Those who appeared before the commission and admitted their misdeeds were pardoned. That was in tune with Christian belief, and that was also in tune with the Jewish Biblical promise: “Whoso confesseth and forsaketh [his sins] shall have mercy.” (Proverbs 28:13).
Van dit argument ben ik geschrokken. Is Avnery zich niet bewust van het inherente racisme in deze opmerking? Wat wil hij eigenlijk zeggen?

En tenslotte:
Centuries of pogroms have imprinted on the consciousness of the Jews the conviction that the whole world is out to get them. This belief was reinforced a hundredfold by the Holocaust. Every Jewish Israeli child learns in school that “the entire world was silent” when the six million were murdered. This belief is anchored in the deepest recesses of the Jewish soul. Even when it is dormant, it is easy to arouse it... It may well be that the Jewish conviction that “the whole world is against us” is irrational. But in the life of nations, as indeed in the life of individuals, it is irrational to ignore the irrational.

Laagermentaliteit
Daar zijn we dan weer: de holocaust,we zijn weer thuis. Maar alweer: het gaat er niet (alleen) om om Israël te redden, het gaat erom een verfoeilijk systeem af te schaffen waarbij het ene volk over het andere heerst, zijn bezittingen, grond, identiteit en menselijke waardigheid afpakt en waarbij twee soorten recht gelden: één voor Joden en één voor Palestijnen. Wat Avnery blijkbaar niet ziet is dat het niet alleen om de Israëli's gaat (die dan hun toevlucht zouden zoeken tot rechts, zoals hij zegt, alsof dat niet al volop het geval is), maar ook om dat andere volk. En waar hij eveneens de plank misslaat is, dat de holocaust niet alleen de Israëli's op een kluitje drijft als er kritiek op hen wordt geuit (of politieke beslissingen worden genomen die hen niet zinnen), maar dat diezelfde holocaust ook steeds de panacee is, de magische spreuk, die maakt dat Israël zich al jaren kan onttrekken aan het uitvoeren van resoluties van de VN of het naleven van de meest elementaire regels van het internationale recht.
En was het trouwens niet zo dat ook de Zuid-Afrikaanse 'Boers' altijd bij alle kritiek de rijen alleen maar meer sloten? Wat toen de 'Laagermentaliteit' werd genoemd? Naar de tactiek van de vroegere Zuid-Afrikaanse 'Voortrekkers' die bij aanvallen hun wagens in een kring plachten op te stellen met de dissels over elkaar, om van achter deze beschutting de zwarte vijand te weerstaan?

Misschien zijn er toch meer parallellen dan Avnery denkt.

*)Het grapje van Izzy Stone was iets dat hij gebruikte om duidelijk te maken wat een ghetto-mentaliteit was: een oude man loopt langs de weg, als plotseling allemaal mensen beginnen te rennen. De oude man houdt iemand staande en vraagt: Jongeman, waarom rent iedereen toch zo hard? Zegt de jonge man: 'Rennen. opa, de leeuwen uit de dierentuin zijn losgebroken.' Vraagt de oude man: 'Jongeman, voor je gaat, zeg me: is dat goed of slecht voor de Joden?'

Hoe betrouwbaar is Haaretz?

Haaretz meldt dat Israelische miliatiren maandag een Palestijnse jongere hebben neergeschoten bij de afscheiding tussen het Jalazoun kamp en de nederzetting Beth El bij Ramallah. De jongen, die volgens de IDF brandbommen had gegooid, zou van de militairen eerste hulp ter plaatse hebben gekregen. Hij overleed later in een Israëlisch ziekenhuis. Haaretz meldde dat volgens Palestijnse bronnen ook twee andere Palestijnen zouden zijn gewond.
Maan News meldt dat het Israëlische leger de jongen, die door drie schoten in de borst was getroffen, een uur bloedend heeft laten liggen, voordat hij werd geëvacueerd naar de nederzetting Beth El en vandaar met een helikopter werd overgevlogen naar het Hadassah ziekenhuis.
Ma'an citeert het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten PCHR dat - op grond van eigen onderzoek en getuigenverklaringen - zegt dat militairen vanuit een wachttoren van Beth El het vuur openden op ongewapende jongeren bij de ingang van het kamp Jalazoun. Nadat de 15-jarige Mohamed Nayef was getroffen probeerden andere Palestijnen hem te helpen. Ook kwam er een ambulance uit Ramallah. Het leger hield echter iedereen onder meer met traangasgranaten op een afstand. Twee ambulancemedewerkers raakten door deze granaten lichtgewond - respectievelijk aan een voet en een arm. Zij werden behandeld in een ziekenhuis in Ramallah. Volgens het PCHR duurde het een uur voordat de gewonde jongen werd afgevoerd en kreeg hij in die tijd ook geen medische hulp van de militairen.
De dode Mohamed Nayef was de zoon van Riyadh Nayef, een Palestijnse politieman die een aantal jaren geleden werd gedood door de IDF.

Wie is de vijand van de Libanezen?

Het dagblad As-Safir liet een enquête houden onder Libanezen over de vraag welk land zij als hun grootste vriend of vijand zagen. Het vriendelijkst bleek Qatar te zijn (86,8 %), gevolgd door Syrië (72,3%), Iran (68,6%) en Saoedi-Arabië (60%). Op de vraag welk land de grootste vijand was, kwam Israël met vlag en wimpel als winnaar te voorschijn: (93,9 %), gevolgd door de VS (64,8%) - (overigens scoorde Saoedi-Arabië ook als vijand niet slecht: nog zo'n 31,2%).
De gegevens waren ook naar denominatie uitgesplitst: van de christenen ziet 89% Israël als grootste vijand, bij de Druzen is dat 98,2%, bij de soennieten 96,7% en bij de sjiïeten 97,4%. En wat zien de Libanezen als grootste bedreiging: Israël (ruim 48%), de wapens van Hezbollah daarentegen niet meer dan 5,5%.
Iemand verbaasd over deze uitslag?

Een licht onder de naties

Een bijzondere dag voor Israël: twee vroegere ministers meldden zich vandaag bij de gevangenispoort en tegen een ex-president begon vandaag het proces wegens verkrachting en seksuele intimidatie van meerdere secretaressen en medewerksters. En dat kwam twee dagen nadat een ex-premier in staat van beschuldiging was gesteld wegens fraude.

Ex-minister van gezondheid Shlomo Benizri (Shas) moet vier jaar uitzitten wegens fraude, zijn ex-collega Avraham Hirchson van Financiën (Kadima) vijf jaar wegens hetzelfde vergrijp. Op de eerste dag van het proces tegen ex-president Katzav werden achter gesloten deuren twee alleen met initalen aangeduide getuigen gehoord. Ex-premier Olmert kreeg zondag te horen dat hij terecht moet staan wegens fraude, corruptie en belastingontduiking. Hij had onder meer reiskosten dubbel gedeclareerd.Een voorbeeld voor allen, een licht onder de naties.

Foto's van boven naar beneden met de klok mee: Hirchson, Olmert, Benizri, Katzav.