Israeli's schieten ditmaal een 14-jarige dood

Ziad Ghoneim

 De Israeli's hebben vrijdag opnieuw een Palestijn gedood, een 14-jarige dit keer.  Zaid Mohammed Ghoneim raakte verschrikt door de aanwezigheid van soldaten in zijn woonplaats al-Khader (bij Bethlehem) en probeerde te schuilen in een parkeergarage. Hij werd echter neergeschoten en liep daarbij een drietal schotwonden op in zijn rug en nek. Hij werd naar het al-Yamamah ziekenhuis in Bethlehem gebracht, maar kort na daar te zijn aangekomen overleed hij,

Hij werd vandaag onder grote belangstelling begraven. De dode Palestijnen volgen elkaar snel op, in slechts twee dagen is er weer een nieuwe dode. Ziad was overigens het 13e kind dat in 2022 werd gedood door Israelische soldaten.  

Israeli's doden 16-jarige

Ghaith Yameen

Een 16-jarige jongen is gisteren overleden als gevolg van een Israelische beschieting bij het bezoek van een grote groep Israeli's aan Jozefs Tombe bij Nablus. Ghaith Rafiq Yameen werd gedood door een schot aan het hoofd tijdens het bezoek waarbij honderden jongeren de Israeli's met stenen bekogelden. Hij werd naar het Rafidia ziekenhuis in Nablus vervoerd, maar daar kon alleen de dood worden geconstateerd. 

Afgezien van Ghaith Yameen werden ook 88 anderen bij het bezoek gewond, 19 van hen waren getroffen door zogenoemde ''rubberkogels'', de rest was het slachtoffer van traangas. Een van de gewonden had brandwonden doordat hij was getroffen door een traangasgranaat. Nadat Ghaith naar het ziekenhuis wasgebracht verzamelden zich tientallen klasgenoten van de tiendeklasser bij de ingang waar zij afscheid van hem kwamen nemen.   

Israelische kolonisten hebben gisteren bij het Zatara-checkpoint bij Nablus een auto in brand gestoken. Verder werden de ramen van een moskee en van een bulldozer verwoest in de plaats Urif, iets verder naar het zuiden, De auto brandde volledig uit.

De Israeli's maken weer een slachtoffer

Amjad al-Fayed

 Israelische troepen hebben een nieuw slachtoffer gemaakt in Jenin: de 17-jarige Amjad al-Fayed. Hij werd door kogels getroffen in zijn nek en borst. Volgens Haaretz was hij een van de mensen van de Islamitische Jihad die vuurgevechten leverden met de Israelische troepen toen zij opnieuw een inval deden in Jenin. Er zouden foto's van hem circuleren waarop hij een geweer vasthoudt. Ook een 18-jarige werd getroffen. Zijn toestand is kritiek.  

De Israeli's gaan door met hun invallen in Jenin, een stad die een verleden heeft op het gebied van slag leveren met de bezettingstroepen. In april 2002 werden in 11 dagen strijd tussen de 52 of 54 mensen gedood van wie een aantal in hun huizen, die door het Israelische leger met DC-9 bulldozers waren platgereden. In totaal werd in het Jenin-kamp een gebied ter grootte van twee voetbalvelden op die manier ''schoongeveegd''. Palestijnse functionarissen hadden tevoren gezegd dat er mogelijk honderden doden waren, maar daar werden nooit aanwijzingen voor gevonden. Aan de andere kant leden de Israeli's 29 man verlies in de slag om Jenin.

Ahed Mereb

Defense for Children-Palestine heeft bekendgemaakt dat bij één van de invallen in Jenin, op13 mei, een 16-jarig meisje als menselijk schild is gebruikt. Volgens Defense for Children moest Ahed Mohammed Rida Mereb twee uur lang blijven staan naast een jeep terwijl de kogels om haar oren floten. Ze probeerde wel haar hoofd te laten zakken, maar kreeg dan door een raampje te horen dat ze ''een terroriste'' was en rechtop moest blijven staan. Na twee uur kon ze gaan. Ze rende toen naar een boom, waar ze ineen zakte. Ze was daarna naar een ziekenhuis vervoerd waar ze was behandeld voor de gevolgen van ernstige stress en een gebrek aan zuurstof.

Mohammed Rabbae: 'De conscience juive is uiteindelijk sterker dan F-16's of raketten'

(Interview uit 2009 ten tijde van de eerste Gaza-oorlog. Herdrukt uit Kol Mokum bij het afscheid van een kameraad, 1941 - 2022)

 Bij het slaan van de eerste paal voor het nieuwe gebouw van de LJG was hij – opvallend genoeg – de enige Marokkaanse belangstellende. Enkele weken later was hij – zij aan zij met onder meer SP-Kamerlid Harry van Bommel - spreker op het Museumplein tijdens een demonstratie tegen het Israëlische optreden in Gaza. Eerder, in november, was hij één van de drie sprekers op de Kristallnachtherdenking van 'Nederland Bekent Kleur'. Mohamed Rabbae, oud-Kamerlid van Groen Links, blijft een voorvechter van multiculturele verdraagzaamheid, voorstander van dialoog en vredesactivist.

Maarten Jan Hijmans

We ontmoeten elkaar in januari 2009, tijdens het heetst van de strijd in Gaza. Rabbae heeft dan al zijn redevoering gehouden op het Museumplein, waarin hij – ooit vluchteling voor het regime van Hassan II - onder meer de Arabische regeringen van lafheid beschuldigde omdat zij de Palestijnen in Gaza aan hun lot overlieten, terwijl ze ten prooi waren aan meedogenloze bombardementen. 

Gelooft hij nog wel in de dialoog met Joden nu daar zoveel slachtoffers vallen? Jawel, 'juist nu is het nodig in gesprek te blijven,' zegt Rabbae. Om vervolgens uit te wijden over zijn band met Joden. In Mohammadia, het plaatsje bij Casablanca, waar hij vandaan komt, waren het zijn buren.
'Ieder had er wel zijn eigen rituelen, maar we deden veel samen, ging vaak bij elkaar op bezoek. Er kwam een kink in die harmonie toen plotseling veel Joden vertrokken zonder dat we wisten waarom. Later begrepen we dat ze naar Frankrijk waren gegaan en vandaar vaak naar Israël of Canada. Het gebeurde in 1953 of '54, van de ene dag op de andere – opeens hadden we geen buren meer. Ik denk nog steeds dat het een groot gemis was. Velen speelden een belangrijke rol in de strijd om onafhankelijkheid tegen de Fransen of voor democratisering tegen de latere koning. Zo kwam ik hier veel later in Nederland weer Abraham Serfaty tegen, die onder Hassan II 18 jaar in de gevangenis had gezeten. In '92 of '93 hebben ik en andere bestuursleden van de culturele stichting Al Farabi ook eens een debat georganiseerd in De Balie over de geschiedenis van de Joden in Marokko. In een Arabische krant werd ik toen uitgemaakt voor een agent van de zionisten.'
'Voor mezelf maak ik een groot onderscheid tussen mijn verbondenheid en solidariteit met Joden - ook voor wat betreft alle ellende van de Tweede Wereldoorlog – en de politiek van de staat Israël.
Sommige mensen kunnen dat onderscheid niet maken, maar ik kan dat wel. Stel dat – onverhoopt – het bestaan van Israël op het spel zou komen te staan, dan zou ik één van de degenen zijn die zouden strijden voor het voortbestaan ervan - op dezelfde wijze als we nu strijden voor het recht van de Palestijnen op een eigen staat.'
Kritisch
'Ik heb altijd een grote bewondering gehad voor wat in het Frans zo mooi heet 'la conscience Juive' – het Joodse geweten en de Joodse moraliteit.

Eli Content: ''Ik wist al vroeg dat ik wat anders was, geen slager, of kok''

 Uit: Kol Mokum,kwartaalblad van de LJG-Amsterdam, december 2005

Eli Content 1943 - 2022. Herdrukt ter gelegenheid van Eli's  overlijden op 19 mei 2022

Maarten Jan Hijmans
Hoe wordt iemand schilder? Soms op een heel vanzelfsprekende manier. Hij/zij kon altijd al goed tekenen, ging na de middelbare school naar de academie. Werd schilder. En soms op een veel minder voor de hand liggende manier. Als iets dat pas veel later langzaam vorm krijgt, een soort roeping die zich langzaam aandient.
Eli Content werd schilder op een minder voor de hand liggende manier. Een véél minder voor de hand liggende manier. Content, geboren in 1943 in Zwitserland, waar zijn ouders in de oorlog naar toe waren gevlucht, en opgegroeid in Hilversum, leek voor iets anders voorbestemd: 'Nee, ik kwam helemaal niet uit een intellectueel milieu. Hoewel de schilder David Blanes in Antwerpen en verre oom schijnt te zijn geweest. En ook was er een andere Blanes die voorzanger is geweest bij de Portugees Israëlitische Gemeente. Dus misschien dat er wel iets in de genen zat, maar mijn familie zal toch vooral in het vlees.'

In het vlees. Dat leek ook het voorland van de kleine Eli. Hij moest dus slager te worden en ging voor dat doel na de lagere school naar de Lagere technische school. Maar eigenlijk wilde hij dat niet. Eigenlijk wilde hij wat anders. Eigenlijk wilde hij zelfs weg uit Nederland, waar de schaduw van de Tweede Wereldoorlog nog over alles hing en waar hij volop met resten antisemitisme werd geconfronteerd. 'In Hilversum was het heel gewoon dat ik op straat door jongetjes voor vuile rotjood werd uitgescholden. En later op de slagersopleiding ging het er nog wel erger aan toe, kan ik je vertellen. Daar waren ze niet kinderachtig. Ik had toen ook nog een opvallende kop met donker haar. Ik was er ontzettend gefrustreerd over. Ik wilde weg. Eigenlijk wilde ik naar Israël op alijah, maar dat mocht niet voor mijn 18e.'
Dus werd het wat anders. Dus ging Content, de 16-jarige jongen wiens ouders braaf lid waren van de Joodse gemeente, varen. Twee jaar lang zat hij op schepen, eerst als koksmaat - als je op de slagersopleiding hebt gezeten, ligt zoiets misschien wel voor de hand - en later als kok. Tot hij 18 was en alsnog op alijah ging naar Israël. 'Ja, het was waarschijnlijk een soort vlucht, een vlucht voor het antisemitisme waar ik natuurlijk op die schepen ook weer mee werd geconfronteerd. Maar in Israël had ik gauw door dat dat ook niet de plaats was waar ik moest zijn.'

Hoezo?
'Daar werd ook volop gediscrimineerd, maar anders.'

Hoe dan? Arabieren?
Ja, wat niet? Arabieren, Roemenen, Marokkanen, noem het maar op. En het was een hele harde maatschappij.

Een nieuwe dag, een nieuwe dode Palestijn

Daoud Zubaidi

De Palestijnse Autoriteit heeft informatie ontvangen dat Daoud al-Zubeidi, de broer van Zakaria al-Zubeidi, die deelnam aan de vlucht van zes man die utibraken uit de Israelische Gilboagevangenis in september 2021, is overleden in het Rambam-ziekenhuis in Israel. Zijn familie had gisteren bericht ontvangen dat hij daarnaar toe was overgeplaatst in verband met zijn toestand. Er is geen bericht ontvangen dat Zubeidi's lichaam aan de Palestijnse Autoriteit zal worden overgedragen voor een begrafenis. Het lijkt erop dat Israel vasthoudt aan de gewoonte om lichamen van dode Palestijnen na hun dood vast te houden en stiekem te begraven.

Zubeidi was een van de twee mannen die gewond raakte toen een Israelische eenheid bij de bestorming van een huis uiteidelijk een raket inzette. Hij liep een ernstige wond op aan zijn buik. Bij de bestorming van het huis werden ook twee man opgepakt.Verder werd ook een Israeli, sergeant-majoor Raz, gedood.

Gisteren overleed een slachtfoffer van het Israelische optreden op de derde vrijdag van Ramadan, 22 april. Walid al-Sharif werd op die dag aan het hoofd gewond gewond door een ''rubberkogel''  (een metalen cylinder met rubber overtrokken). Hij heeft sinds die tijd in coma gelegen.  

Op 22 april gewonde Palestijn overlijdt

 

Walid al-Sharif

Een 23-jarige Palestijn die bij de politie-actie op 22 april tegen de de menigte op het terrein van de Aqsa moskee ernstig gewond was geraakt is zaterdagmorgen overleden. Walid al-Sharif werd op 22 april aan het hoofd getroffen door een zogenoemde ''rubberkogel'' (een metalen kogel die met rubber was overtrokken). Hij was sinds die datum in coma. Volgens zijn broer, Abdul-Rahman, liep hij daarbij een ernstige snijwond op en een heftige bloeding in zijn hoofd. De situatie was verergerd doordat de Israeli's hem eerst hadden gearresteerd alvorens hij in een ziekenhuis belandde. 

Het gebeurde in de vroege ochtend van de derde vrijdag van Ramadan toen er 153 gewonden vielen. Het aantal dode Palestijnen sinds het begin van dit jaar is wegens de overmatige strerfgetallen onduidelijk. Het moet intussen zo'n 55 of 56 bedragen.