Israeli's doden 16-jarige en maken veel gewonden

Mustafa Sabbah

Israelische militairen hebben vrijdagmiddag in het dorp Tuqu (Tekoa) bij Bethlehem een 16-jarige Palestijn doodgeschoten. Ze waren het archeologisch deel van Tuqu, al-Khirba, binnengetrokken wat protesten uitlokte. De soldaten reageerden met salvo's scherpe munitie, rubberkogels, traangas en flitsbommen. Al snel werd duidelijk dat een 16-jarige jongen in de borst was geraakt. Het was Mustafa Amer Sabbah. Hij werd naar het al-Hikma Medisch Centrum gebracht, maar daar kon men slechts de dood constateren.  Musttafa Sabbah was het 106de slachtoffer van Israelisch geweld van dit jaar, hij was de 17de minderjarige.  Het Israelische leger zei dat het nog bezig is het het bericht na te gaan.

Het was overigens niet het het enige dat er te melden viel. 's Ochtends vielen er vier gewonden bij een Israelische inval in Jenin. Er werden drie Palestijnen gearresteerd. In Qalqilya raakten vier mensen gewond door Israelisch geweervuur, inclusief een journalist. Vijf Palestijnse boeren in Mughayyir (bij Ramallah) werden door Israelische schoten gewond toen het leger tussenbeide kwam toen zij probeerden zich te verweren tegen een aanval van kolonisten.  Twee mensen raakten gewond door rubberkogels toen zij in het dorp Beit Dajan een vreedzame mars hielden tegen de nederzettingen.  In Qariyut bij Nablus werd ontdekt dat kolonisten er niet minder dan 160 olijfbomen hadden gekapt. Sinds 1967 hebben de Israeli' in totaal zo'n tweeëneenhalf miljoen olijfbomen gesloopt, (een flink deel van de inkomsten van Palestijnse boeren). Verder was het vandaag de zevende dag dat Israel alle ingangen en uitgangen van de stad Jericho afsloot met als gevolg gigantische rijen auto's.

Israeli's demonstreren voor de verandering vóór de justitiële hervormingen

Deze demomstratie was tegen de hervormingen, maar die van donderdagavond zag er er hetzelfde uit. (Foto Wikipedia)

Israel heeft donderdagavond een ander soort demonstratie meegemaakt. Hij zag er precies het zelfde uit als de demonstraties van de tegenstanders van de ''justitiële hervoming'' van Netanyahu - een woud van blauw-witte Israelische vlaggen - maar dit keer was de intentie toch anders: deze demonstratie was vóór de voorgestelde veranderingen. Een menigte van naar schatting tussen de 100.000 en 150.000 mensen was ervoor naar Jeruzalem gekomen, ongeveer evenveel als het aantal dat deelneemt aan de wekelijkse protesten. De menigte droeg onder meer leuzen mee als ''Een minderheid kan hier niet regeren''.

Tijdens de demonstratie werd het woord gevoerd door de ministers Bezalel Smotrich van Financiën (en Bezette Gebieden), Yariv Levin van Justitie (die de nieuwe wedstvoorstellen heeft gemaakt), Itamar Ben Gvir van Nationale Veiligheid en het lid van de Knesset Simcha Rothmman. Smotrich zei onder meer:  ''We zullen niet afzien van een Joodse staat en van Israelische democratie. Niemand zal die termen van ons stelen''. De menigte riep intussen ''We willen geen compromis'' wat verwees naar de onderhandelingen die nog steeds gaande zijn met de oppositie, en "Ontsla Miara'' waarmee Advocaat-generaal Gali Baharav Miara werd bedoeld.  

Minister Levin zei over de onderhandelingen met de oppositie dat ''ze''  (de oppositie) nu al meer dan een maand nee zei tegen elk voorstel van de coalitie. Ook zei hij ''dat ze zeggen dat het hier een dictatuur zal worden als de hervorming er door komt, maar toon me maar één democratie waar de beslissingen worden genomen door de juridische adviseurs in plaats van door de regering''. Minister Ben Gvir werd verwelkomd met spreekkoren van ''Hier komt de volgende premier''. 

Premier Netanyahu schreef op twitter dat hij ''de honderdduizenden die naar Jeruzalem zijn gekomen bedankte voor hun steun aan de regering. ''Jullie passie en partiottisme heeft me diep bewogen.''

Israeli's doden luitenant van de Palestijnse veiligheidstroepen

Ahmed Taha

 Israelische militairen hebben donderdagavond weer een jonge Palestijn doodgeschoten. Het ministerie van Gezondheid meldde dat het ging om de 39-jarige Ahmed Yaacob Taha, een 1ste luitenant van de Palestijnse Nationale Veiligheidstroepen en vader van twee zoontjes van 5 en 7. Het gebeurde bij Salfit. Taha was een inwoner van het dorp Bidya bij Salfit en was op weg naar huis vanuit het hoofdkwartier van de troepen in Ramallah.

Op Twitter cirkuleerde een video van het gebeuren, Te zien is hoe Taha wordt gevraagd uit zijn auto te komen, terwijl er een militair zijn geweer op hem gericht houdt. Zodra Taha staat wordt hij met een een groot aantal kogels afgemaakt. 

Volgens het persbureau Wafa zouden de bezettingstroepen hem ervan verdacht hebben dat hij een poging had gedaan militairen te steken bij een kruispunt buiten de nederzetting Ariel. Volgens Israelisch gebruik rechtvaardigt dat blijkbaar hem bij de eerste de beste gelegenheid als een hond neer te schieten in plaats van hem te arresteren. Taha was de 105de Palestijn die dit jaar op deze wijze werd vermoord. Hij deelde dat lot met acht kinderen en een 61-jarige vrouw.

Wat is er in godsnaam nog leuk aan Israel?

 

Wat is er in godsnaam nog leuk aan Israel? Vroeger toen alles anders was kwam ik er vaak als journalist. Ik had op bijna alles kritiek, maar je ontmoette er ook inspirerende mensen die het met me eens waren, of tegenstanders met wie je toch redelijk kon discussiëren. Er was een hoop wat niet deugde, maar er waren altijd ook veel mensen die meenden dat het wel beter zou worden. Het was egalitair, je was gauw ''één van ons'' en dat was ook mogelijk met Palestijnen in Gaza of op de Westoever. 

 Ik heb er ook nog steeds één vriend, een werkelijk goede vriend, die me jaren geleden, toen ik nog niet eens journalist was, in de Knesset introduceerde bij diverse leden van Mapam, bij wie ik verschillende malen in twee kibbutsim gelogeerd heb (hij ook wel eens bij mij) en met wie ik uren en uren tot in de vroege uurtjes heb gepraat. Ik kan hem nu al een paar jaar niet meer kan bezoeken. Waarom niet? Omdat ik me heb uitgesproken voor BDS, voor een boycot van Israel. En nu is het gewoon te riskant. De grootste praatjesmaker of fascist is welkom in Israel, maar wie Israel boycot riskeert bij aankomst te worden opgepakt en in een cel te worden gezet om uiteindelijk voor eigen rekening op een lijnvlucht naar huis te worden geplaatst. 

 Ja, had je dan maar niet voor BDS moeten kiezen, hoor ik mompelen. Maar dat is natuurlijk kletskoek, en ook symptomatisch voor hoe de mentaliteit rond Israel is veranderd, Een boycot, ook van een land, is een overal en algemeen aanvaard democratisch recht, maar Israel plaatst er een bordje bij; ''antisemitisme''. Veel Israeli's maken desondanks gebruik van het recht, maar die kunnen dat doen, want ze zitten daar al. Ik ben het hartgrondig met ze eens dat Israel geboycot moet worden, want dat het de enige manier is om de zaken daar tenslotte toch ten goede te veranderen. Zoals mijn collega Gideon Levy het zei: ''We kunnen dat zelf niet meer op eigen kracht''. Maar ik mag ze niet bijvallen, want dan ben je niet meer welkom en je wordt uitgemaakt voor een ordinaire antisemiet. 

En dat is dan nog zoiets. Antisemiet. Je hoorde vroeger wel, dat je moest uitkijken voor antisemieten, duistere figuren die als een oude grammofoonplaat waren blijven hangen in het verleden. Tegenwoordig is het vrijwel onmogelijk een antisemiet aan te wijzen, Iedereen kan antisemiet zijn. BDS is antisemitisch, maar kritiek op Israel net zo goed. Probeer maar een keer kritiek te leveren op een  uithuiszetting, Of gebruik het woord ''moord'' als ze op de Westoever op mensen jagen. Dat is namelijk  wat ze doen - dit jaar al zo'n 100 keer. Razzia's met de duidelijke bedoeling te doden, waarbij soms ook  ''collateral damage'' valt, soms in de vorm van dode bejaarde omstanders. Of regelmatig  "buitengerechtelijke'' executies. Verkeerd gereden? Een aanslag? Stenen gegooid? Schiet maar dood. En nooit een onderzoek, laat staan dat iemand wordt opgepakt of gestraft. Maar reken erop dat als je de dingen vertelt zoals ze zijn gebeurd, je wordt uitgescholden voor antisemiet en op twitter  geblokkeerd.  

Een betrekkelijk nieuw verschijnsel is dat je door vage types voor gek wordt verklaard, je Joods-zijn in twijfel wordt getrokken (''hèhè zeker met jouw standpunt"), of dat je wordt weggezet als jodenhater omdat je niet precies de versies van het Israelische leger of de standpunten van het Israelische kabinet pleegt na te vertellen. Er is iets grondig veranderd de afgelopen paar jaren. Waar een antisemiet iemand was die de pest had aan Joden, is het tegenwoordig inderdaad iemand aan wie Joden de pest hebben,  wijlen Hajo Meyer waarschuwde er al voor. Maar die Joden worden intussen bijgevallen door een brede categorie van onwrikbaar overtuigde (vaak christelijke) navolgers, die meestal grondig hebben doorgeleerd in de gebruikelijke zionistische leugens. En ik kan je vertellen: beide categorieën kunnen je laten voelen wat haten is. Het is een kloof die dwars door het joodse publiek loopt, misschien in Nederland niet voor iedereen meteen duidelijk zichtbaar, maar des temeer in bijvoorbeeld Amerika, waar duizenden aanhangers van Jewish Voice for Peace er niet meer  bijhoren. Of in Engeland, waar de onzinnige heksenjacht van Joden op vooral Joodse aanhangers van Jeremy Corbyn in de Labour partij het verschijnsel uiterst pijnlijk zichtbaar maakte.  

En sinds in Israel het vierde kabinet-Netanyahu het fascisme de vrije teugel heeft gelaten, komt het allemaal nog een beetje duidelijker op ons af. Heel Israel windt zich geweldig op, dost zich uit met een gigantisch woud aan  blauw-witte vlaggen en protesteert nu al zo'n 16 weken tegen de plannen om het hooggerechtshof onklaar te maken. Tegelijkertijd is hun actie gebaseerd op iets wat je de fantasie van Israel zou kunnen noemen, dat van een democratisch Israel dat genoeg moreel kapitaal bezit om zijn bezetting van Palestina thuis en in het buitenland te rechtvaardigen. Een natie die zichzelf graag ziet als  bijzonder - die de Arabieren moet onderwerpen om de droom van een Joods vaderland te kunnen handhaven - maar die tegelijkertijd desperaat probeert gelijke tred te houden met de geciviliseerde standaarden van het Globale Noorden. 

Dit was - voor alle duidelijkheid - een citaat van Ilan Pappe. Maar er is niet alles mee gezegd. Het  hooggerechtshof heeft bijvoorbeeld de stichting van nederzettingen goedgekeurd. Het is waanzinnig racistisch als het aankomt op  eigendomsrechten - die van joden worden steevast erkend, die van Palestijnen bijna nooit. Het keurt al jaren tal van maatregelen goed die regelrecht ingaan tegen het internationaal recht. Het is de trouwste bondgenoot van de regering gebleken als het aankomt op landroof of het systematisch onderdrukken van Palestijnen. Maar voor de nieuwe bondgenoten van Netanyahu is het niet trouw genoeg. Die willen geen sta-in-de-weg als ze hun acties tegen de Palestijnen nog verder aanscherpen. Die willen geen hof dat nee kan zeggen tegen uitwijzingen of bijvoorbeeld doodvonnissen.  Dat gedoe met die blauw-witte vlaggen is daarom helemaal niet in de eerste plaats voor de verdediging van de ''rechtsstaat''. Het is vooral een gevecht van hen die de onderdrukkende maatregelen op hetzelfde niveau willen houden, tegen anderen die ze nog veel onderdrukkender willen maken. En dan nog zijn er mensen die zich erover verbazen dat er nauwelijks Palestijnen meedoen met die vlaggenparades.

 Wat het alllemaal extra treurig maakt, is dat dit zich afspeelt tegen het decor van 75 jaar Israel, een staat die zich destijds afficheerde via de onafhankelijkheidsverklaring als liberaal, met gelijke rechten voor iedereen, man of vrouw, Jood, moslim of christen. Maar dat van 1948 tot 1966 voor de Palestijnen wel een militair bestuur vestigde, waaronder niemand inspraak had. Precies een jaar nadat dat het systeem was afgeschaft (nou ja, afgeschaft op een zestigtal discriminerende wetten na) werden de Palestijnse gebieden bezet en werd daar een bewind gevestigd van totale willekeur. Mensen die zeggen nu te demonstreren voor het behoud van de democratie, maken zich voornamelijk belachelijk. Hoe kan je de democratie verdedigen terwijl  je al meer dan 50 jaar een ander volk onderdrukt?   

 En waar was die democratie toen de Knesset in 2018 de natie-staatwet aannam? Israel werd daarin een staat genoemd die toebehoort aan het Joodse volk, dat daar dan ook meteen een alleenrecht kreeg op zelfbeschikking, Dat loog er niet om. Je kan moeilijk een manier bedenken die nog duidelijker aan de wereld kenbaar maakt dat Israel officieel apartheid heeft omhelsd. Maar de rechtse nationalistische Israeli's waren opgetogen, voor hun was het een belangrijk moment. En als je de hele Israelische ontstaansgeschiedenis terugkijkt was dat begrijpelijk. Het was in één klap mogelijk om met  terugwerkende kracht de  hele voorgeschiedenis te zien als een langdurige aanloop naar dat moment toe. Eerst de Nakba waarbij 750.000 of 800.000 Palestijnen temidden van diverse moordpartijen werden verdreven (en niet mochten terugkeren). Daarna het militaire bestuur. Vervolgens de bezetting van Gaza en de Westoever met een nieuwe gedwongen uittocht van tussen de 280.000 en 325.000 Palestijnen (van wie ongeveer 145.000 vluchtelingen voor de tweede keer). En tenslotte de wet op de natiestaat. Drie jaar later kwam Human Rights Watch met een rapport waarop je had kunnen wachten, dat Israels systemische apartheid beschreef. Hoe Israel de Palestijnen op drie terreinen onder de duim houdt: De Israelische Palestijnen die worden gediscrimineerd en leven onder druk; de Palestijnen van de Westoever en Gaza die totaal rechteloos zijn en wier leven wordt geleefd onder een moordende bezetting, en tenslotte de Palestijnen in de diaspora die zijn buitengesloten en van wie het bestaansrecht zelfs wordt ontkend. Korte tijd later volgde Amnesty International met zijn rapport. De Israelische mensenrechtenorganisatie B'tselem was beide al voorgegaan.

 Israels 75 jarig bestaan is een mooi moment om de balans op te maken. Eén ding blijkt dan al snel: Israel is niet een middelpunt van Joods leven geworden zoals sommige stichters van het land wellicht voor ogen stond. Integendeel mogen we wel zeggen. Daarvoor heeft de bezetting gezorgd en de manier waarop de Palestijnen zijn behandeld. Zoiets kweekt nationalisme, geweld en uiteindelijk fascisme. Het verklaart de keiharde wijze waarop diegenen die het voor hen opnemen tegemoet worden getreden of worden gecancelled. Er wordt niet meer gedebatteerd en ook de tijd voor opvallende acties of nuttige  protesten is voorbij. Een grote groep linkse en /of progressieve intellectuelen heeft afgehaakt of is bezig dat te doen. Een splitsing is bezig zich te voltrekken en een nieuwe lichting meest middelmatige, soms regelrecht racistische of fascistische types maakt nu de dienst uit.

Vroeger, toen alles anders was, sprak Israel nog tot de verbeelding. Je kon er bijeenkomsten meemaken waar fantastische vergezichten werden ontvouwd en je kon naar de Westoever rijden om Palestijnen te ontmoeten en met hen dromen over een betere toekomst. Je kon volop hopen op een oplossing van wat het Midden-Oostenprobleem heette. Je dacht dat het mogelijk nog een keer goed zou komen, Veel daarvan was wishful thinking. Veel wilden we ook niet weten of wisten we nog niet. Anno nu is het wel zo'n beetje ingevuld. Veel wensen uit de diepe krochten van het onderbewustzijn van het zionisme hebben intussen handen en voeten gekregen. En het eindproduct heet apartheid. Israel is niet langer spannend of leuk. Het koerst af en op een duistere toekomst. 

Sudan: Evacuaties begonnen terwijl de risico's voor uitbreiding van het conflict toenemen

Links Hemedti, rechts Burhan

 Zondag was de dag waarop verschillende landen begonnen met het evacueren van hun onderdanen uit Sudan. De Amerikanen waren de eersten die bekendmaakten dat zij het grootste deel van hun ambassadestaf hadden opgehaald. Daarna kwamen de Fransen, maar hun konvooi dat via Bahri naar Omdurman werd geleid, werd beschoten door een vliegtuig. Dat werd, volgens een Tweet van de RSF-militie die de Fransen begeleidde, neergeschoten. Eén persoon bleek echter gewond. Er was geen commmentaar van de Fransen.

 In een ander bericht beschuldigde Burhan de RSF ervan een konvooi van de Qatarese ambassade op weg naar Port Sudan te hebben beschoten. Egypte meldde dat een lid van de mabassadestaf gewond was door een schotwond, zonder verdere bijzonderheden te geven. Verder coordineren Frankrijk, Nederland en België pogingen om landgenoten te evacueren. Nederland heeft twee transportvliegtuigen en commandotroepen naar Jordanië gestuurd. Ook Japan, Turkije en Zweden maken aanstalten.

De situatie in het land is intussen onveranderd de tweede week van gevechten ingegaan. In Khartoum worden nog steeds luchtaanvallen uitgevoerd en is regelmatig geweervuur te horen. Er is nagenoeg geen stroom, het internet ligt stil, er is is gebrek aan alles. Vanaf de grens met Tsjaad wordt gemeld dat daar nu zo'n 400.000 vluchtelingen zijn aangekomen die hulp nodig hebben.  

Intussen zwellen de waarschuwingen aan dat hoe langer het conflict duurt, des te groter de kans is dat Sudan uit elkaar valt en dat andere landen in het conflict betrokken raken. Sudan bestaat uit een groot aantal verschillende volken, zoals de Fur en de Nubiërs om er slechts twee te noemen. Die hebben vaak eigen milities en ze hebben weinig gemeen met het leger, dat vrijwel uitsluitend de Arabieren uit het Nijl-bassin vertegenwoordigt, of met de RSF die zijn voornaamste basis heeft in Darfur. Daarnaast heeft Hemedti uiterst goede contacten met Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), die hem zeer goed betaalden voor het leveren van soldaten in de oorlog in Jemen, en levert hij goud aan de VAE uit door hem geëxploiteerde mijnen in Darfur. Tijdens het conflict heeft de Libische leider generaal Haftar hem wapens aangeboden,waarvan diplomaten niet konden zeggen of dat Libische wapens waren of dat ze afkomstig waren van de VAE. Verder is ook de Russische Wagner-groep,  die onder meer aanwezig is in de Centraal-Afrikaanse Republiek, één van Hemedti's contacten. Er zouden hem ook van die kant wapens zijn aangeboden. 

Aan de andere kant wordt Abdel-Fattah al-Burhan gesteund door Abdel-Fattah el-Sissi van Egypte, die vrij recent nog nog liet merken dat hij de voorkeur heeft voor Burhan die op dezelfde academie als hijzelf  heeft gestudeerd en bepaald niet zit te wachten op de voormalige kamelendrijver Mohammed Hamd Dagalo alias Hemedti. Het wonderlijke is dat de VAE en Saudi-Arabië samen met de Verenigde Staten en Engeland samenwerkten in de zogenaamde "Quad'' bij het op weg helpen van Sudan naar een burgerbewind. Van die samenwerking is weinig meer te merken.   

Sudan: bestand opnieuw geschonden, situatie zeer heftig voor burgers.

 

Opnieuw klonken in Khartoum op de eerste dag van Eid al-Fitr geweervuur en ontploffingen van clashes tussen legereenheden die het opnamen tegen paramilitairen van de Rapid Support Forces (RSF). Opnieuw was een bestand gebroken, het derde inmiddels, dat ter gelegenheid van het driedaagse Al-Fitr feest was overeengekomen. Het zou de volle 72 uur gaan duren. Legercommandant Abdel Fattah Burhan, zei in een gesprek met Al-Jazeera echter dat hij geen andere keus had omdat de RSF zich niet aan het bestand had gehouden. Tevoren waren er talloze berichten geweest dat RSF-leden op rooftocht waren gegaan, inbraken in huizen, winkels en supermarkten en alles meenamen wat ze konden gebruiken. 

De militaire situatie blijft onduidelijk. Het leger zou aan de winnende hand zijn in Khartoum en omstreken, maar in Darfur in West-Sudan zou het omgekeerd zijn, daar zou de RSF van Mohammed Hamad Dagalo (Hemedti) de sterkste zijn. Gebrek aan voelsel en water laten zich steeds heftiger voelen. Duizenden zijn al uit Khartoum, Omdurman en Bahri vertrokken en hetzelfde geldt voor Darfur. Het buurland Tsjaad heeft de grens voor vluchtelingen gesloten. Er kwam een noodkreet van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de VN dat tienduizenden aan de grens met Tsjaad dringend noodhulp nodig hebben.

Er waren ook berichten uit Al-Fasher in Noord-Dafur dat een hospitaal waar 279 gewonden waren opgenomen - van wie er 44 waren gestorven - door zijn hulpmiddelen heen is. Een ander bericht uit Al-Obeidi in het westen meldt dat daar 26 doden en 33 gewonden waren gevallen. In totaal berichtte de Wereld Gezondheidsorganisatie WHO dat het aantal doden tot boven de 400 is gestegen. Er zouden bovendien 3.551 gewonden zijn. Een groot antal ziekenhuizen is door zijn voorraad medicamenten heen, ofwel geplunderd. Tedris Ahdhanom Ghebreyesus, de hoogste baas van de WHO. twitterde dat de constante aanvallen op de gezondheidszorg ''distressing'' waren en dat het vechtennonmiddellijk diende te stoppen. 

De Wereldvoedselorganisatie van de VN, die na de dood van drie medewerkers haar programma tijdelijk stillegde, waarschuwde intussen dat al vóór de vijandelijkheden uitbraken ongeveer een kwart van de bevolking van Sudan niet zonder voedselhulp kon. Verschillende landen die hadden aangekondigd dat zij hun burgers zouden gaan evacueren zijn intussen tot werkeloosheid gedoemd, omdat het internationale vliegveld in een gevechtszone ligt en er ook geen andere vliegvelden beschikbaar zijn. Opmerkelijk is intussen de stilte van de diverse bondgenoten van de strijdende partijen: Egypte voor Burhan en Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten voor Hemedti. 

Sudan: bestand niet nageleefd, tot nu toe 270 doden en 2.600 gewonden

 Ontploffingen en geweervuur werden woensdag in verschillende delen van Khartoum gehoord, nadat een bestand dat door bemiddeling van de VS tot stand was gekomen, niet werd nageleefd. Beide partijen gingen dinsdag akkoord met een bestand van 24 uur om burgers de gelegenheid te geven proviand en water in te slaan, maar volgens het leger had de RSF van generaal Hamdan Dagalo (Hemedti) zich geen moment aan de afspraken gehouden,.

Volgens de site van Al-Jazeera werd er gevochten rond het centrale commando van het leger en een complex dat diverse takken van het leger huisvest, het presidentiële paleis, en het internationale vliegveld. Verder ook rond bases in Omdurman en Bahri en om het bezit van negen bruggen over de Nijl die Khartoum met omliggende gemeenten verbinden, en in Merowe, de plaats waar de gevechten zaterdag begonnen.  De basis zou intussen wel in handen van het leger zijn. 

Een woordvoerder van het leger, brigade-generaal Nabil Abdullah,  zei dat de RSF het bestand geen enkele kans had gegeven. Leden van de RSF hebben burgers aangevallen in Khartoum en in andere plaatsen in het land en hebben brand gesticht en geroofd op de markt van Bahri," aldus Abdullah tijdens een interview op de tv ''Verder zijn ze nadat de uit de luchtmachtbasis Merowe waren verdreven, rovend en burgers aanvallen door de stad getrokken.''

Volgens de Verenigde Naties zijn er intussen 270 doden gevallen. Er zijn 2.600 gewonden. De cijfers zijn afkomstig van het Sudanese ministerie van Gezondheid. De situatie van de meeste burgers in Khartoum is uiterst slecht. Er is geen stromend water, velen van hen durven al vijf dagen hun huizen niet te verlaten. De scholen zijn gesloten, evenals kantoren en andere businesses. Zestien ziekenhuizen hebben hun deuren moeten sluiten wegens gebrek aan hulpmiddelen. De gezondheidszorg staat zonder meer op instorten. Veel gewonden kunnen trouwens ook geen ziekenhuis bereiken vanwege de gevechten.