Yediot achterhaalde namen van officieren die niet naar Engeland konden

Yediot Ahronot achterhaalde de namen van twee hoge officieren die vorige week op het laatste moment een trip naar Engeland in het kader van wederzijdse militaire samenwerking moesten afzeggen, omdat de Britse regering niet kon garanderen dat ze niet zouden worden gearresteerd wegens oorlogsmisdaden. De niet genoeg te prijzen Didi Remez vertaalde het stuk. De twee officieren zijn (foto links)  brigade generaal Hertzi Halevi, commandant van de parachutistenbrigade, en (rechts) kolonel Itai Virob, commandant van de Kfir-brigade. Beiden namen deel aan de Gaza-aanval van een jaar geleden.
Eerder waren er aanhoudingsbevelen in Londen uitgevaardigd tegen Ehud Barak (die de dans ontsprong
omdat hij gast was van de Britse regering) en moesten respectievelijk Moshe Ya´alon en Tzipi Livni bezoeken aan Londen om die reden afzeggen. 
De Israëlische regering toonde zich verbaasd, Groot-Brittannië had immers toegezegd eraan te zullen werken dat dit soort ongemakken niet meer zou voorkomen. De Britse procureur generaal, Dame Scotland, toevallig op bezoek in Israël, verzekerde dat eraan wordt gewerkt.

Gaza´s omsingeling en Egyptes meervoudige schande

Aankomst van Viva Palestina in El Arish

Ongeveer 55 mensen zijn dinsdag gewond geraakt bij botsingen tussen Egyptische politie en internationale actievoerders van de Viva Palestina karavaan van ongeveer 200 voertuigen, nadat de karavaan aan land was gegaan in El Arish, even ten zuiden van de Egyptische grens met Gaza. de botsing ontstond toen de Egyptenaren slechts een gedeelte van de karavaan, bestaande uit ambulances en vrachtwagens met hulpgoederen wilde doorlaten via de grenspost met Gaza, 59 voertuigen waren volegsn hen overbodig en konden net zo goed Gaza binnengaan via de grenspost El Auja met Israël.

De meer dan 520 actievoerders uit 17 landen protesteerden, want zoals de Britse parlementariër George Galloway, een vn de leiders van de campagne, het uitdrukte. ´Ze droegen ons op 59 voertuigen aan Israel over te dragen bij hun checkpoint, wat betekent dat we ze nooit meer terug zouden zien. Dat is en kwart van het totaal van een konvooi dat duizenden mijlen heeft gereden en waarvoor mensen heel hard hebben gewerkt. Het is totaaal in strijd met de shcriftelijke overeenkomst die we sloten met de Egyptische regering, via het Egyptische consulaat in Aqaba.
De campagnevoerders  bezette daarop het terrein van de haven en begonnen slogans te roepen, waarop Egyptische politiemannen gewapend met stokken hen probeerden te verdrijven. Na 15 minuten kwamen er brandweerwagens, die een einde maakten aan het handgemeen door de actievoerders met hun waterkanonnen van het terrein te spuiten,  40 actievoerders en 15 politiemannen liepen verwondingen op.

De kolonne hulpgoederen kwam uit de Syrische havenstad Latakia. Aanvankelijk hadden de actievoerders naar Aqaba in Jordanië willen rijden en vandaar de pont over de Golf van Aqaba naar Nuweiba in de Sinai willen nemen. De Egyptische regering vroeg hen vorige week echter hun route te verleggen naar El Arish.

Gaza Freedom March

Een andere poging om solidariteit te tonen met de bevolking van Gaza, de Gaza Freedom March, werd eerder ook al door Egypte gefrustreerd. Van de 1300 deelnemers uit meerdere landen die zich in Cairo verzameld hadden, mochten er rond de jaarwisseling niet meer dan zo´n 85 de strip binnengaan, op dezelfde dag dat er ook een Israëlische solidariteitsbetoging was bij de Erez crossing aan de noordkant van de strook. Aan het besluit om de 85 toe te laten waren in cairo botsingen met de Egyptische ME vooraf gegaan. Een van de Freedom Marchers, de 85-jarige Hedy Epstein, een overlevende van de Holocaust, begon een hongerstaking.  
.
Fatwa´s
De populaire Egyptische islamitische tv-prediker en geleerde sheikh Youssef al-Qaradawi heeft afstand genomen van een fatwa van het Islamitische Research Centrum van de Azhar-universiteit, waarin werd gezegd dat de ondergrondse barrière die Egypte aanlegt om de tunnels naar Gaza te blokkeren, rechtmatig is. Het centrum dat ressorteert onder de sheikh al-Azhar Mohammed Sayed al-Tantawi, had vorige week gezegd dat de tunnels gebruikt werden om drugs te smokkelen en daarom de veiligheid van Egypte bedreigen. ´Het is Egyptes legitieme recht om zijn grondgebied te beschermen tegen de tunnels die Gaza verbinden met Rafah,´ aldus de Azhar in een verklaring.
Al-Qaradawi maakte gehakt van deze belachelijke uitspraak van de islamitische opperschildknaap van het regime-Mubarak en stelde onomwonden dat de blokkade van de tunnels onrechtmatig is. ´De constructie van de de stalen wal is verboden onder de sharia, omdat de bedoeling erachter is de belegering van de mensen in Gaza te intensiveren, hen te vernederen en uit te hongeren en om druk op hen uit te oefenen opdat ze knielen voor Israël en zich overgeven,´aldus Al-Qaradawi. Hij noemde barrière fout vanuit een nationalistisch Arabisch, zowel als een islamitisch, of een humanitair gezichtspunt. ´Egypte moet de Rafah grenspost openen voor de mensen van Gaza,´zei hij, ´want het is de enige long waardoor ze kunnen ademen. Het is Egyptes religieuze en juridische plicht om hen niet te verstikken en niet medeplichtig te worden aan de moord op hen.´

Stadsbestuur geeft groen licht voor nog een nieuwe Joodse wijk in Arabisch Oost-Jeruzalem

Het plaatsen van caravans bij de yeshiva Beit Orot op de Olijfberg. De yeshiva zelf is te zien op de onderste foto.


De commissie voor plannning in Jeruzalem heeft maandag goedkeuring verleend aan de bouw van vier appartemenstgebouwen met elk zes woningen naast de Beit Orot yeshiva op de Har Hazeitiem (Olijfberg) in Jeruzalem. Het kostte wat zoektijd om de locatie te vinden en te begrijpen wat de betekenis is van dit besluit. Maar het is gelukt en het resultaat maakt het begrijpelijk dat de Palestijnse Autoriteit het project bij monde van Abbas en Saeb Erakat in de scherpst mogelijke bewoordingen.heeft afgekeurd.

Beit Orot is een yeshiva op de top van de Olijfberg, die is gefinancierd door Irving Moskowitz (zie foto), dezelfde 81-jarige eigenaar van casino´s in Florida die ook kolonistenbewegingen als Elad en Ateret Cohaniem financiert en die onlangs toestemming kreeg het historische Shepherd hotel in Sheikh Jarrah af te breken om er Joodse appartementencomplexen voor in de plaats te zetten.
Beit Orot heeft - zie de website - dezelfde functie als deze bewegingen, namelijk het koloniseren van Arabisch Oost-Jeruzalem. Tot dat doel was onder meer begonnen met het plaatsen van sta-caravans als teken dat ook de top van de Olijfberg Joodse bewoning zou kennen. Het feit dat er nu naast de yeshiva appartementengebouwen gaan verrijzen, betekent niets minder dan dat de leiding van de stad Jeruzalem akkoord is gegaan met de stichting van weer een nieuwe Joodse wijk in Arabisch Oost-Jeruzalem.

Het groene licht voor de nieuwe wijk kwam een week nadat het Israëlische kabinet plannen had goedgekeurd voor de bouw van rond 700 nieuwe appartementen in diverse wijken van Oost-Jeruzalem, te weten 189 in Pisgat Ze´ev, 377 in Neve Ya´acov en 117 in Har Homa. In de woorden van Danny Ayalon: Israël beschouwt bouwen in Jeruzalem als op één lijn te staan met bouwen in Tel Aviv of elders in Israël.
(Waarschijnlijk moeten we hieruit concluderen dat dit kabinet hard werkt aan de verwezenlijking van de éénstaats-oplossing).

Mensenrechtenactivisten in de cel

Nadia Hijab van het Institute of Palestine Studies denkt dat Israël zenuwachtig begint te worden van de roep om BDS (Boycot, Desinvestment and Sanctions). De oproepen ertoe zijn talrijker geworden, zowel van binnen als van buiten Israël en Palestina zelf als daarbuiten, en de weerklank is groter. Hijab geeft als een van de redenen waarom ze denkt dat Israël de roep om BDS is gaan vrezen, dat het aantal (geweldloze) activisten dat in de gevangenis verdwijnt is toegenomen.
Ze zou daar best eens gelijk in kunnen hebben. In ieder geval zijn drie belangrijke activisten de laatste tijd achter de tralies verdwenen. Nummer één was Mohammed Othman (foto midden) uit Jayyous, die eind september werd opgepakt toen hij terugkwam van een reis naar Noorwegen waar hij tegen de Muur had geageerd en opgeroepen had tot BDS. 

Nummer twee was Abdallah Abu Rahme, een onderwijzer uit Bil´in en een van de drijvende krachten van het Volkscomité dat de protesten daar tegen de Muur coördineert. Abdallah (foto boven, geflankeerd door twee kennissen tijdens een ceremonie van rouw voor zijn familielid Bassam Abu Rahme die werd gedood door een Israëlische traangasgranaat) werd gearresteerd op 11 december. En tenslotte was het de beurt aan Jamal Jumaa, een van de anti-Muur activisten van het eerste uur, die de drijvende kracht is en was achter de organisatie Stop the Wall en een aantal andere NGO´s. Jamal (foto onder) werd opgepakt op 15 december.   

Onnodig te zeggen dat geen van drieën weet wat de aanklacht  tegen hen is op grond waarvan rechtbanken de verlenging van hun detentie hebben bevolen. Mogelijk krijgen zij, noch hun advocaten, dat ook nooit te horen. Dat is de rechtspraktijk in door Israël bezet gebied. De vraag is nu: wie protesteert hiertegen? Verhagen misschien, die de mensenrechten gemaakt heeft tot een speerpunt van het Nederlandse beleid?

Vanunu en zijn oneindige gevangenschap

De foto toont Mordechai Vanunu tijdens een actie die hem verboden is: hij mag Israël niet verlaten en ook geen contact hebben met buitenlanders. De reden waarom de foto actueel is, is dat Vanunu, die 18 jaar heeft uitgezeten wegens het overhandigen aan de Sunday Times van foto´s van Israëls geheime fabriek van atoomwapens in Dimona, maandag weer was opgepakt omdat hij contact had gehad met een Noorse.
Volgens zijn advocaat, Avigdor Feldman, was de Noorse niet geínteresseerd in atoomwapens maar in Mordechai Vanunu en Vanunu ook voornamelijk in haar. Afgezien daarvan is het twijfelachtig of Vanunu na zo´n lange tijd nog wel iets interssants te melden heeft over de atoomfaciliteiten in Dimona.
Vanunu is intussen weer uit de cel. Een rechtbank in Jeruzalem zette zijn detentie om in huisarrest. Vanunu overhandigde de atoomgeheimen in 1986 en werd nog hetzelfde jaar naar Israël gelokt, waar hij werd veroordeeld. In 2004 werd hij vrijgelaten op voorwaarde dat hij in Israël zou blijven en buitenlanders zou mijden. Het Hooggerechtshof  oordeelde vier maanden geleden dat deze voorwaarden nog zes manden van kracht blijven. Daarna kan Vanunu opnieuw een verzoek doen ze op te heffen.

Rabbijn Menno en het Kairos-manifest

Onder de kop ´Versterk eerst de Palestijnse economie´ gaf ook de liberale rabbijn Menno ten Brink een reactie op het Kairos document
nadat het Overlegorgaan Joden en Christenen (OJEC), de fundamentalistische rabbiijn Evers en het Centraal Joods Overleg  (CJO) dat al eerder hadden gedaan.
De reactie van Ten Brink in het dagblad Trouw verdient een weerwoord, vind ik. Niet alleen omdat het uitmunt in een schattig soort onwetendheid, gepaard aan een verbazende dosis naïviteit, maar vooral omdat dit soort op geen enkel bewijsbaar feit gebaseerde uitingen van spreekbuizen van de Joodse gemeenschap nog steeds doorgaat voor serieuze reacties. Het is tijd dat we ze aan de kaak stellen voor wat ze zijn: door emotie ingegeven reacties gebaseerd op de officiële zionistische Moeder de Gans-versie van de geschiedenis.
Het Kairos-document, meent ten Brink, doet de geschiedenis geweld aan, omdat het de schuld van het Israëlisch-Palestijnse conflict eenzijdig legt bij de Israëlische bezetting van Palestijns gebied en niet rept van agressie aan Palestijnse kant. Ook was er geen aandacht geschonken aan oplossingen die Israël had aangedragen, waaronder de oplossing van de toenmalige premier Barak, aldus de rabbijn.
Tja, wat kunnen we hierover zeggen? Het hele probleem, beste Menno,is natuurlijk toch wel ontstaan doordat Joden Palestina bezetten (en echt niet omgekeerd). Palestijnse agressie (inclusief terroristische uitwassen als vliegtuigkapingen en menselijke bommen) zijn nooit iets anders geweest dan verzet tegen die bezetting in al zijn vormen - en tegen het feit dat Israël nog nooit - maar dan ook nog nooit - in de geschiedenis bereid is geweest met het Palestijnse leiderschap een aanvaardbaar compromis aan te gaan. Ook Baraks zogenaamde grote gebaar van 2000 in Camp David ging niet uit van de 22% van Palestina die er na 1948 nog over was (de Westoever en Gaza), maar gaf de Palestijnen alleen een symbolische aanwezigheid in Jeruzalem, hield de nederzettingenblokken en de Jordaanvallei en gaf daarvoor in de plaats wat onduidelijke compensatie in de Negev en Galilea. En dat nog afgezien van het feit dat de kwestie van een eventueel Recht op terugkeer (en-of compensatie) onceremonieel van tafel werd geveegd.
Ten Brink zou - zoals wel wel meer mensen die zich als spreekbuis van het officiële jodendom opwerpen - er goed aan doen om behalve kennis te nemen van de in zionistische kringen gangbare opinies, ook de literatuur van historici als Pappe, Shlaim en verwante deskundigen van de afgelopen 15 jaar eens door te nemen en de kranten te lezen. Dan zou hij niet schrijven dat de gerechtigheid waar het Kairos-document terecht toe oproept, gelijkstaat aan het streven naar een 'éénstaat-model', of het verdwijnen van Israël, laat staan het de zee in drijven van de Joden. Dan zou hij begrijpen dat gerechtigheid in dit verband betekent: erkenning van het onrecht dat de Palestijnen is aangedaan en op basis daarvan zoeken naar een passende oplossing die niet alleen Israël, maar eindelijk ook eens de andere kant zoveel mogelijk recht doet.

Als Ten Brink wat beter de actualiteit zou volgen, zou hij ook weten dat zijn oproep tot versterking van de Palestijnse economie niets anders is dan het napraten van wat propagandakreten uit de verkiezingscampagne van Benyamin Netanyahu van een jaar geleden - loze nonsens. Hoe kan de economie van Gaza versterkt worden als het gebied nu al drie jaar zucht onder een vrijwel totale Israëlische afsluiting? De Gazanen kunnen niet eens hun huizen herbouwen die tijdens de Israëlische aanval van een jaar geleden werden verwoest. En heeft Ten Brink niet het Goldstone-rapport gelezen waarin uitgebreid werd beschreven hoe Israël tijdens die aanval vooral ook alle ondernemingen platgooide, zoals Gaza´s enige meelfabriek? En weet Ten Brink niets van de ruim 500 checkpoints die de bewegingsvrijheid van de Westoever verlammen? Of van de Muur die Palestina scheidt van haar voornaamste commerciële centrum, Oost-Jeruzalem? Of van de kolonisten die de commercie en het openbare leven van de tweede stad op de Westoever, Al-Khalil (Hebron) totaal hebben verwoest? Weet hij niet dat de inkomensverschillen tussen Israëli´s en Palestijnen, die bij het begin van de bezetting al op 7 : 1 lagen, volgens de Wereldbank in de afgelopen decennia onder Israëls milde bewind, dat investeringen en bouwactiviteiten tegenhield, zijn verdubbeld, zodat de verschillen tussen Israëli´s en Palestijnen zich nu verhouden als 14 : 1?
Enfin, zo kan ik doorgaan. Ten Brink meent dat de christelijke Palestijnen er met hun Kairos-document beter aan hadden gedaan de nadruk te leggen op wat er wel mogelijk ware geweest (bijvoorbeeld meer geld van de rijke olielanden in de Palestijnse economie pompen en het onderwijs verbeteren). Zoals het document nu is, vindt hij het negatief en zou het de dialoog van Joden, moslims en christenen niet vooruit helpen. Daarbij gaat hij eraan voorbij dat Israël 42 jaar langt de kans heeft gehad de economische situatie van de Palestijnen te (helpen) verbeteren en dat nadrukkelijk heeft nagelaten. Maar afgezien daarvan vergeet hij het allerbelangrijkste en dat is dat niets - geen geld, economische voorspoed of wat dan ook - gaat boven vrijheid, onafhankelijkheid en menselijke waardigheid. Het is dát waaraan het de Palestijnen ten enen male ontbreekt. En het is dát waar het Kairos-document over spreekt.
Het is goed dat Kairos dit zo onomwonden en duidelijk aan de orde heeft gesteld. En voor mij staat vast dat dit de dialoog waar Ten Brink het zo graag over heeft, uiteindelijk meer vooruit helpt dan wat ook. Want wat heb je nu aan een dialoog die alleen is gebaseerd op vrijblijvende beleefdheden en het verzwijgen van de ware situatie?

Een nieuw jaar en terug van weggeweest

Ik geloof dat het volgens de heersende etiquette nog net kan: een gelukkig nieuwjaar, een gelukkige nieuwe decade wensen aan de lezers van deze blog. Rond de jaarwisseling viel er een fors gat in de dagelijkse blogging activiteiten. Eerst was ik met vriendin Emilie  in een winters Normandië, (zie boven) waar de internet-lijnen overbezet bleken door te veel sneeuw en vakantie thuiszittende types die spelletjes speelden, films keken of anderszins met internet bezig waren, in ieder geval te veel deden voor de capaciteit van de servers. 'On est bièn à la campagne ici, ' zei de baas van het internetcafé.

Daarna volgde een reisje naar Londen met mijn jongste zoon  Samuel (zie foto) die dat nog tegoed had. Dat was een week geheel zonder internet. Het is lastig om na zo'n onderbreking weer te starten,. Er is van alles gebeurd. Ayatollah Montazeri overleden  en Ashura-protesten in Iran, een mislukte ´crotch-bomber' aanslag boven Detroit, de Gaza Freedom March gestopt in Cairo (hoe een regime Egypte te schande kan maken). Maar ik begin maar waar ik het bloggen afbrak: met een reactie op de mensen die commentaar op het Kairos-document leverden. Hieronder schreef ik iets over de reactie van het CJO (Centraal Joods Overleg) een reactie die, dat behoeft geen verdere uitleg, geschreven was door CIDI-directeur Ronnie Naftaniël. Hierboven komt zo dadelijk een reactie op het stukje dat rabbijn Mennno ten Brink schreef in Trouw.