Haaretz weet het zeker: revolutie in Iran is mislukt

 

Iran revolution failed, sanctions are West's only hope
By Avi Issacharoff and Amos Harel, Haaretz Correspondents

Ik moest even mijn ogen uitwrijven: revolution failed?? Maar Avi Issacharoff en Amos Harel bedoelen dat de 31ste verjaardag van de Iraanse revolutie werd gevierd zonder dat het bewind van Khamenei/Ahmadinejad omver werd geworpen. En nu zit er kennelijk volgens deze mannen van Haaretz niets anders op voor het Westen dan sancties.
O ja?
Natuurlijk, het was jammer dat duizenden de straat opgingen om de verjaardag van de revolutie te vieren en dat de aanhangers van 'groen' ongeveer onzichtbaar bleven. Kennelijk had het goed gewerkt dat het regime Google email en nog wat andere communicatiemiddelen tijdelijk had gesloten. Ook was er ongewoon veel politie op de been en werden kopstukken van de oppositie als Mir-Hossein Mousavi, Mehdi Karroubi en Zahra Rahnavard, de vrouw van Mousavi, met succes tegengehouden.(Karroubi's auto werd ingesloten, alle ruiten werden ingeslagen en er werd zoveel pepperspray in zijn gezicht gespoten dat hij met ademhalings- en oogklachten afdroop, Rahnavard werd uit haar auto gesleurd en afgerost). En ook is het waar dat Ahmadinejad er in zijn toespraak over opschepte dat Iran nu een nucleaire staat aan het worden is en dichtbij een verrijkingsgraad van uranium van 80% zit, bijna genoeg voor een bom (wat door de VS onmiddellijk werd tegengesproken. Het is ook gewoon niet waar. Ahmadinejad zegt wel vaker iets wat niet helemaal klopt).
Maar om dan als de journalisten Issacharoff  en Harel te gaan schrijven dat 'de revolutie is mislukt' (mijn hemel, wat hadden ze gedacht? Dat de oppositie een soort contra-revolutie in de zin had? Wat voor karikaturaal beeld hebben die mannen in godsnaam van Iran?)  en er aan toe te voegen dat er DUS niets anders opzit dan sancties??
En dat moet dan een kwaliteitskrant heten. Of moeten we blij zijn dat ze niet ook meteen propageren om maar bommen op Teheran te gaan gooien?

Staakt- het-vuren tussen Jemenitische regering en Houthi's

Gisternacht om 00.00 uur (21.00 uur GMT)  is een staakt-het-vuren van zes punten van kracht geworden tussen de Jemenitische regering van president Ali Abdallah Saleh en de Houthi-strijders in en rond de noordelijke provincie Sa'adah. De eerste berichten zijn dat het bestand standhoudt en dat aan zes maanden van hevige gevechten een einde lijkt te zijn gekomen.
Dit is wat Al-Jazeera-English meldt:

'L'affaire Botul', oftewel hoe de grote Franse schrijver/cineast/filosoof BHL een foutje beging

Hier
Hier kan ik van smullen:

Bernard-Henri Lévy, voor Fransen kortweg BHL, niet weg te denken uit de Franse media, journalist, cineast, documentalist chroniqueur en bovenal filosoof, zoals hij zich op de flap van een nieuw boek laat aankondigen - (en waar ik er aan zou willen toevoegen: allesweter, poseur, arrogante wijsneus en verdediger van Israël als dat naar zijn mening onterecht wordt aangevallen (en dat is heel vaak) - was bezig een grote slag te slaan. Vandaag, 10 februari kwamen er niet minder dan twee boeken van hem uit, 'Pièces d'identité', een verzameling oudere stukken, en 'De la guerre en philosophie'  (Over de oorlog in de filosofie), dat zich aandient als een soort programmaboek van het béhachéliaanse' (BHLse) denken. Volgens de flap:

Een handboek voor barre tijden, waar de auteur er flink tegenaan gaat en al doende de bouwstenen levert voor een metafysiek van de toekomst 

Jawel, een ware come-back dus van BHL als datgene wat hij eigenlijk van huis uit is: filosoof. Voorafgaand aan de feestelijke gebeurtenis waren er tal van stukken, interviews en portretten van en met BHL in de Franse pers. Maar toen verscheen er deze bespreking  in het weekblad Le Nouvel Observateur

Il s'en prend tout aussi fougueusement à Kant, « ce fou furieux de la pensée, cet enragé du concept ». Un peu audacieux de la part d'un penseur qui ne peut, somme toute, revendiquer à son actif qu'un brelan de concepts pour news magazines comme le « fascislamisme » ? Même pas peur. (....)  A la page 122, il dégaine l'arme fatale. Les recherches sur Kant d'un certain Jean-Baptiste Botul, qui aurait définitivement démontré « au lendemain de la seconde guerre mondiale, dans sa série de conférences aux néokantiens du Paraguay, que leur héros était un faux abstrait, un pur esprit de pure apparence ».

(Hij werpt zich ook vol vuur op Kant, 'deze woeste gek van de gedachte, die bezetene van het concept'. Nogal overmoedig voor een denker die al met al niet meer op zijn conto kan schrijven dan een trits concepten voor nieuwsbladen in de trant van 'fascislamisme' ? Maar geen angst. (...) Op pagina 122 trekt hij zijn dodelijke wapen. Onderzoek naar Kant van een zekere Jean Baptiste Botul, 'die kort na de Tweede Wereldoorlog in een serie lezingen voor de neo-Kantianen in Paraguay aantoonde dat hun held een foute verschijning was, met het karakter van een pure schijngestalte'. 

De clou van deze bespreking: de neo-Kantianen van na de oorlog in Paraguay, noch deze Jean-Baptiste Botul hebben - hoe jammer voor BHL - nooit bestaan. Het verhaal van de onbekende denker Botul, schrijft de Nouvel Observateur, is namelijk niets anders dan een tamelijk roemruchte grap, die is ontsproten aan het brein van Frédéric Pagès, afgestudeerd filosoof en journalist bij het satirische weekblad Le Canard Enchainé, waar hij tegenwoordig wekelijks het 'Dagboek van Carla B.' (wie zou daarmee zijn bedoeld?) verzorgt. Dat het Botul-verhaal een potentiële valkuil was, was sinds de verschijning van het boekje 'La vie sexuelle d'Immanuel Kant' in 1999 (en een herdruk in 2004) wellicht wat in de vergetelheid geraakt, aldus het blad, maar wat googelen zou genoeg zijn geweest voor BHL om te ontdekken waar hij mee bezig was. Dan zou hij bij de auteur Botul bijvoorbeeld ook op de veelbelovende titel zijn gestuit: 'Landru, voorloper van het feminisme'....

BHL heeft zijn fout intussen toegegeven en probeert er als een soort 'good sport' mee om te gaan. Hij is vereerd dat hij in zo'n briljante grap is getrapt van iemand die blijk heeft geven 'nog steeds een goede filosoof te zijn'. Maar Le Nouvel Observateur, neemt daar toch niet helemaal genoegen mee. Het blad wijst erop dat BHL bij de presentatie van zijn eerste boek 'Le testament de Dieu' in 1979 ook al eens flink in de fout was gegaan. Hij werd toen ongekend krachtig op zijn nummer gezet door de eminente historicus Pierre Vidal-Naquet, die hem verweet te schrijven op het niveau van een middelmatige eindexamenkandidaat. Vidal-Naquet haalde een grote hoeveelheid grove fouten uit het boek, waaronder het feit dat BHL het had over de getuigenis van Himmler tijdens de nazi-processen in Neurenberg - terwijl Himmler toch zo'n zes maanden voor dat proces zelfmoord had gepleegd.

Maar dan nog laat de Nouvel Obs het er niet bij zitten. Heeft BHL Botul eigenlijk wel gelezen, vraagt de krant zich af. Dat zou het namelijk alleen maar nog erger maken. Zo citeert de krant hilarische scènes uit het boek, waaruit blijkt dat Kant geplaagd werd door een overmatige aandrang tot masturbatie (hij kwam dat alleen te boven door als een mantra voor het inslapen 'Cicero, Cicero, Cicero' te prevelen en zichzelf in te bakeren als een baby. Ook was één van de zogenaamde Paraguyaanse lezingen getiteld 'Coito ergo sum' en een andere 'Jour et Nuit'', nota bene de titel van BHL's eigen (geflopte) 'chef d'oevre' als filmregisseur.
Trouwens, ook Frédéric Pagès, de bedenker van Botul, was verbaasd. 'Het roept vragen op over zijn manier van werken,' aldus Pagès.

[En voor wie dat nog allemaal niet genoeg is, is hier een link naar een artikel van Doug Ireland uit 2006 op de linkse site In These Times, waarop wordt uitgelegd waarom BHL's poging van een aantal jaren geleden om in het voetspoor van De Tocqueville een reisboek over Amerika te schrijven, deed denken aan de oude grap van hiphoppende Amerikanse toeristen in Europa; 'If it's Tuesday today, this must be Belgium'; waarom BHL zich van die dure openhangende witte overhemden kan veroorloven ($ 400 per stuk); hoe hij al sinds 1973 uitgever kan zijn bij Grasset, zijn eigen uitgeverij (en tegenwoordig ook aandeelhouder van het blad Libération, voeg ik eraan toe), hoe twee Franse journalisten hem enkele jaren geleden kraakten in een boek onder de titel 'Une imposture française' (Franse bedriegerij) en hoe teleurgesteld de weduwe van de in Pakistan vermoorde journalist Daniel Pearl was over de nonsens en fouten in BHL's voorlaatste boek 'Who killed Daniel Pearl'. Haar commentaar over Bernard-Henri Lévy luidde toen: 'Hij is een man wiens intelligentie onderuit wordt gehaald door zijn ego'.]

Burgemeester Jeruzalem verhindert ontruiming 'Beit Yehonatan'

Zonder in stereotypen te vervallen kunnen we vaststellen dat Joden altijd wat hebben gehad met wetten en regels. De Talmud gaat ongeveer nergens anders over. En legio zijn de Joodse advocaten en rechters. 'Ze moesten zich wel bezighouden met het recht om te zorgen dat het niet te vaak tegen hen werd gebruikt,' zei iemand uit mijn omgeving eens.
Maar in het Heilige Land wil het toch met de rechtshandhaving ondanks deze erfenis niet echt vlotten. Nauwelijks heeft de juridisch adviseur van de stad Jeruzalem burgemeester Nir Barkat ervan overtuigd dat hij toch echt een gerechtelijke bevel dient na te komen, waarbij werd uitgesproken dat het illegaal door kolonisten gebouwde Beit Yehonatan in de Arabische wijk Silwan moet worden gesloopt, of er wordt weer een uitweg gevonden. Die behelsde dit keer een 'misverstand' tussen de gemeente en de politie. De politie had maandag een ontruimingsbevel moeten overhandigen aan de acht families die het gebouw bewonen, maar zei van niets te weten. Gemeente en politie gaven elkaar vervolgens de schuld., maar de ontruiming ging hoe dan ook niet door en de bewoners van het illegale gebouw hielden daarna in het gezelschap van andere ultra-rechtse supporters een feestelijke optocht door de wijk..
Beit Yehonatan (de naam verwijst naar de Amerikaanse spion Jonathan Pollard die wegens het naar Israël sluizen van ongeveer alle strategische geheimen waarover de Amerikaanse marine destijds beschikte, langdurig zucht in een Amerikaanse gevangenis), werd in 2004 gebouwd in de Arabische wijk Silwan door de kolonisten-organisatie Ateret Cohanim. Dat gebeurde zonder dat daarvoor vergunningen waren verstrekt. Een rechter oordeelde in juli dat het gebouw moest worden ontruimd, maar de stedelijk autoriteiten - die onder burgemeester Barkat hun sloopactiviteiten van Arabische 'zonder vergunning' gebouwde woningen nog wat hebben opgeschroefd - weigerden aanvankelijk mee te werken. Pas eind vorige week ging burgemeester Barkat overstag, maar blijkbaar toch ook weer niet helemaal.
En misschien ook niet voor niets, want intussen kwam er ook een reddingsactie op gang  Minister Eli Yishai van Binnenlandse Zaken (hij is van de Shas-partij) heeft de Commissie voor bouwen en planning in Groot-Jeruzalem van zijn ministerie gevraagd volgende week een oordeel te vellen over Beit Yehonatan. Hij zei er zeker van te zijn dat een aanpassing van het bestemmingsplan het gebouw alsnog kan legaliseren. Autoriteiten zeiden tegenover Haaretz dat dit de minister nog kan tegenvallen. Eén van de hindernissen die moet worden overwonnen is dat het gebouw zeven verdiepingen telt, terwijl plaatselijke een maximum geldt van twee. 
Ikzelf houd het erop dat het Yishai en zijn commissie wel zal lukken. Israëlische autoriteiten hebben een grote ervaring met het flexibel omgaan met planning en bijbehorende regels. Maar waar ik wel nieuwsgierig naar ben is hoe het CIDI, dat al blij had gemeld dat burgemeester Barkat zich ditmaal aan de wet ging houden, hierover gaat berichten. Wat zullen ze zeggen? Een misverstand tussen burgemeester en de politie??

Leger overvalt kantoor 'Stop the Wall'

 

 Het Israëlische leger heeft maandag rond 1 uur in de morgen een raid uitgevoerd op het kantoor van de Organisatie 'Stop the Wall'  in Ramallah. De militairen arriveerden in tien legerjeeps, een gepantserd busje en een aantal hummers. Het kantoor werd drie uur lang grondig doorzocht, alles werd overhoop gehaald en harde schijven van pc's,  laptops, video camera's, cd's, papieren en video cassettes werden in beslag genomen.

De overval past in het kader van de toegenomen repressie tegen de geweldloze campagnes van Palestijnse en internationale organisaties tegen de Muur. Nachtelijke invallen in de dorpen Bil'in en Nil'in zijn  aan de orde van de dag en daarbij worden geregeld arrestaties verricht. Op dit moment zitten ongeveer 40 activisten in Israëlische  gevangenissen.Ook internationale activisten zijn doelwit. Zondag werden twee 'internationals' gearresteerd in Ramallah. Zij dreigden te worden uitgewezen, omdat hun visa verlopen zouden zijn. Een rechter liet hen echter in afwachting van een behandeling van hun 'case' op borgtocht vrij, omdat de Israëlische immigratiedienst niet het recht heeft in Ramallah te opereren. Vorige maand werd een Tsjechische activiste in een nachtelijke raid opgepakt en gedeporteerd.
Ma'an News vroeg het leger om een reactie naaar aanleiding van de raid van maandag en kreeg het volgende, stijfjes geformuleerde en daardoor in mijn ogen tamelijk lachwekkende antwoord:

'IDF soldiers operating in Ramallah confiscated equipment from the offices of the anti-fence popular committee, which rallies illegal and violent riots throughout Judea and Samaria and calls to hurt IDF soldiers and the security fence.The IDF will continue to operate in order to protect the citizens of Israel and Israel's security forces'.

Goldstone facts, een nieuwe website

Norman Finkelstein (boven) en Noam Chomsky (onder) geven beiden hun medewerking aan een nieuwe site: Goldstone Facts

http://goldstonefacts.org/

 waarop relevant nieuws over het Goldstone rapport wordt verzameld en op film geprobeerd wordt het rapport toegankelijker te maken voor een groter publiek.

Twee keer arme Neda

Wie herinnert zich nog de jonge vrouw die tijdens de protesten tegen de vervalste Iraanse presidentsverkiezingen in juni op straat in Teheran werd neergeschoten? Het beeld (hieronder), en het filmpje, gingen de hele wereld over. Zij heette Neda Agha Soltan, was 26 jaar en werd het symbool.van de brute onderdrukking van het verzet. Iemand haalde van Facebook een tweede foto van haar die ook de hele wereld over ging. Maar helaas, dat was niet de goede foto, niet de goede Neda. Hierboven staan ze naast elkaar: links de echte Neda Agha Soltan die wed doodgeschoten, en rechts de 32-jarige Neda Soltani, docente Engelse literatuur aan de islamitische Zahar universiteit van Teheran, die met de eerste Neda werd verward. De verwisseling kostte Neda II haar baan, haar vrienden en eigenlijk haar leven  Tevergeefs probeerde ze de foto gerectificeerd te krijgen. Maar de grote networks zoals CNN gaven haar nietzeggende antwoorden en nu zit ze - meldt de Münchener Süddeutsche Zeiting - alweer een aantal maanden als vluchteling ergens in de buurt van Frankfurt in Duitsland. Het heeft haar tien jaar gekost om de positie aan de de universiteit te krijgen, haar eigen leven te creëren en haar vriendenkring op te bouwen. In een week of wat was ze alles kwijt.