CJO valt de PKN aan. Is dat ook de beste verdediging?

Het is een rare ervaring om uit je eigen naam dingen te horen waar je het volstrekt niet mee eens bent. Vooral als het op een toon gebeurt die je gerust onbeschoft mag noemen. Ik heb het over  het Centraal Joods Overleg (CJO). Dit spreekt mede uit mijn naam, omdat ik lid ben van éen van de aangesloten organisaties, het Verbond van Progressief Religieuze Joden. Dit CJO heeft  een brief geschreven aan de Nederlandse Protestantse Kerken (PKN ), omdat de PKN het gewaagd hebben naar aanleiding van het document 'A Moment of Truth' van Kairos - een open brief te schrijven aan de ambassadeur van Israël. In de brief vroegen zij Israël de levensomstandigheden van de Palestijnen te verbeteren en serieus naar vrede te streven.

Dit s wat het CJO op 23 februari, ondertekend door  Ronny Naftaniël (foto boven)  en Ruben Vis (foto onder) terugschreef aan de PKN:

“Tot onze niet geringe verwondering hebt u in een open brief aan de ambassadeur van de staat Israel een aantal stellingen betrokken die op zijn zachtst gezegd leiden tot het op scherp stellen van de ontmoeting die staat gepland voor 9 maart a.s. waartoe u ons hebt uitgenodigd. “Wij hebben u in december 2009 in een uitvoerige brief laten weten hoe wij, als georganiseerd Joods Nederland, aankijken tegen de inhoud en strekking van het document ‘A moment of truth’.

'Wij hebben u in een uitvoerige brief laten weten ...' Maar ocharme, die domme dominees van de NPK hebben het dus desondanks niet begrepen, want

 'Terwijl wij van u geen inhoudelijke reactie mochten ontvangen, blijkt uit uw brief aan de ambassadeur dat u geen oog heeft voor de zich uit het document ‘Uur van de waarheid’ manifesterende negativiteit.

Zich uit het document manifesterende negativiteit? Vanwaar dat kreupele taalgebruik? 

  In de brief stelt u de standpunten van het document te beschouwen als “een roep om recht en vrede”. Echter, een oproep die geweld tegen Israelische burgers goedpraat en een boycot van Israelische producten bepleit, kan geen uiting zijn van recht en nog minder van vrede.''

Nee inderdaad. In het Kairos document werd weliswaar alleen begrip gevraagd voor de oorzaken van geweld (wat iets anders is dan goedpraten van geweld), maar natuurlijk is het oproepen tot het boycotten van Israëlische producten uit den boze. Immers, alleen als Israël boycot (Gaza bijvoorbeeld) is dat een uiting van recht en niet in strijd met het streven naar vrede. Domme, domme dominees. Jullie hebben er niuest van begrepen:

“Uw brief noemt een aantal uitgangspunten, die (sic) deels onjuist en in elk geval eenzijdig tegen Israel gericht zijn. Zo noemt u het hek /de muur tussen Israel en een gedeelte van de Westelijke Jordaanoever de ‘afscheidingsbarrière’. Daarmee speelt u in op de beschuldigingen dat Israel een apartheidsbeleid voert. Maar het hek /de muur heeft helemaal niets te maken met raciale segregatie, het is een middel om de veiligheid van alle Israeli’s (Jood en Arabier) te garanderen..

 Het woord 'afscheidingsbarrière verwijst naar raciale segregatie? Laten de heren Naftaniël en Vis eens kijken op de website van B'tselem. Hoe heet de barrière daar? The 'separation barrier'. En hoe vertalen we dat? Precies. Blijkbaar deugt dat B'tselem dus ook niet. 

   “U zegt dat de ‘afscheidingsbarrière’ strijdig is met het internationaal recht en roept Israel op zich te houden aan de verschillende uitspraken van internationale gerechtshoven. Er bestaat inderdaad een advies van het Internationale Hof van Justitie die de loop van de muur illegaal acht, maar dit is, zoals u die het internationaal recht aanroept moet weten, nimmer bevestigd door de VN-Veiligheidsraad. Pas als dit gebeurt, is het advies van het Internationaal Hof bindend en is de muur formeel illegaal. Wie overigens de andere internationale gerechtshoven zijn, is ons volstrekt onbekend.”

Dit is naar mijn bescheiden mening bullshit. Het Internationale Hof heeft geen machtsmiddel om zijn uitspraak af te dwingen, maar daarom is zijn uitspraak dat de muur een illegaal tracé volgt (namelijk om de nederzettingen heen die eveneens illegaal zijn) niet minder eenduidig en niet minder rechtsgeldig. Als iemand wordt veroordeeld maar door allerlei oorzaken niet wordt aangehouden is hij daardoor toch zeker ook niet minder schuldig? Er is dan ook  - mede op grond van de uitspraak van het Hof - sprake van een consensus waar geen internationaal jurist zich onder uit kan wringen (zie bijvoorbeeld ook de diverse argumentaties in het Goldstone-rapport).

“Uw roep om schadevergoeding voor de plaatsing van de veiligheidsbarrière, hebben wij in het licht van de vele dodelijke slachtoffers van Palestijns terrorisme in het verleden en de doorgaande raketbeschietingen vanuit Gaza als ronduit ergerlijk ervaren. Er zijn vergoedingen betaald en het Israelische Hooggerechtshof heeft de loop van het hek/de muur verschillende malen laten wijzigen. Zeker, er zijn Palestijnen die hinder van de barrière ondervinden en dat valt te betreuren. Maar wij hebben nimmer een brief van u aangetroffen aan diegenen die het gezag uitoefenen, maar nalaten schadevergoeding te betalen voor raketaanvallen op de burgers van Sderot (soeverein Israelisch gebied) en voor terreuraanslagen op Israelische burgers uitgevoerd vanuit Palestijns of Libanees gebied. 

Dit is niets minder dan een chotspe. Wij hebben namelijk ook nimmer iets aangetroffen dat leek op schadevergoeding aan - bijvoorbeeld - Libanon voor de Israëlische inval in 1982 (20.000 doden, miljarden schade aan infrastructuur zoals wegen. elektriciteitscentrales, gebouwen), de inval van 1996 (honderden doden waarbij meer dan 00 door een beschieting van de VN-post in Qana waar honderden mensen een schuilplaats hadden gezocht,  de inval van 2006 (1200 doden, opnieuw miljarden schade aan infrastructuur), de invallen in Ramallah en andere steden op de Westoever waar enorme schade aan gebouwen en infrastructuur (politiebureaus, overheidskantoren) werd aangericht, de aanval op het vluchtelingenkamp in Jenin in 2002 (meer dan 50 doden, 4000 mensen dakloos), de aanvallen op Gaza in 2006 (operatie Summer Rain en operatie Autumn Clouds met meer dan 400 doden en gigantische schade aan elektriciteitsvoorziening, gebouwen en infrastructuur), de operatie Cast Lead in 2008-2009 in Gaza  met 1400 doden en miljarden schade.

 “In uw brief gaat u volledig voorbij aan het feit dat de moeilijke positie van christenen in het Midden-Oosten voor het grootste deel losstaat van de Israelische politiek. In Irak verlaten christenen massaal het land, Kopten in Egypte worden voortdurend getreiterd door Moslimbroeders en in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever worden christenen lastig gevallen door andere moslimfundamentalisten. In delen van Saudi-Arabië mogen christenen niet wonen en is de verkoop van Bijbels verboden. Daartegen groeit het aantal christenen in Israel gestaag. De Israelische-Druzische politicus Ayoub Kara zei vorige week nog: als er geen Israel zou zijn, dan zouden er ook geen kerken bestaan in het Midden-Oosten. Daarmee aangevend dat het belang voor de christenen (naar zijn opvatting, niet ons oordeel) bij Israel ligt en niet bij de Israel omringende mogendheden.”

  Een gekke Druze maakt nog geen paradijs voor christenen van Israël. Maar wat een kreupel argument. Als het voor christenen elders in het Midden-Oosten niet altijd koek en ei is, mogen de PKN er blijkbaar niet op wijzen dat christelijke Palestijnen allesbehalve gelukkig zijn met de Israélische bezetting? Nee eerst zorgen dat je bijbels mag verkopen in Saudi-Arabië (aan wie eigenlijk? Er wonen daar helemaal geen christenen), en dat de Kopten in Egypte het prettig hebben, dan pas mag je klagen over Israël.

“Een belangrijk deel van uw brief is gebaseerd op uw stelling dat het ultieme belang dient te worden gehecht aan het internationale recht. Hoewel dit op zichzelf een begrijpelijk uitgangspunt is, dienen hierbij twee zaken niet uit het oog te worden gelaten.

1. Het is een gegeven dat interpretaties van het internationaal recht sterk kunnen verschillen. Daarenboven zijn er situaties waarop het internationaal recht geen antwoord heeft, zoals de rol van niet-statelijke terreurorganisaties. Ook de kwestie van ‘house demolitions’, hoe afschuwelijk dat ook voor individuele Palestijnen kan zijn, wordt niet door het internationale recht geregeld. Voor de Israelische overheid geldt dat woningen die zonder toestemming zijn gebouwd, kunnen worden verwoest.

Opnieuw: kul, en gevaarlijke kul bovendien. Er is helemaal geen verschil van mening over de rechten van een bevolking die leeft onder een bezetting, de Vierde Geneefse Conventie is volstrekt duidelijk, zowel over het recht om verzet te plegen tegen een bezetting als over wat een bezettingsleger zich daar tegenover mag veroorloven. Het gevaar van de opmerking zit hem erin dat er een tendens onder (sommige) juristen en ethici in Israël is, die wordt aangemoedigd door politici als Netanyahu, om het oorlogsrecht te veranderen en de bescherming die dat recht biedt aan burgers, nagenoeg op te heffen onder het motto dat 'niet-statelijke terreurorganisaties' anders niet effectief kunnen worden aangepakt.
Een andere juridische vlieger die het CJO hier oplaat is de opmerking over 'house demolitions'. Die zijn namelijk 100% illegaal, ook in Oost-Jeruzalem dat illegaal door Israël is geannexeerd. Wat het CJO hier weglaat is dat huizen misschien zonder toestemming worden neergezet, maar dat dit vooral een gevolg is van het feit dat de Israëlische autoriteiten in Oost-Jeruzalem, of in de zogenoemde 'Area C' op de Westoever nagenoeg nooit bouwvergunningen verlenen aan Palestijnen. Kortom: ook deze vlieger gaat niet op.

2. Het internationale recht geldt niet alleen voor Israel. U schrijft in uw brief aan de ambassadeur terecht: “wij zijn van mening dat de staat Israel een staat is waarvan het bestaansrecht niet ter discussie dient te staan”. Maar wat is de zin om dit aan de Israelische ambassadeur te schrijven? Waarom spreekt u Hamas, de Palestijnse Autoriteit, Syrië, Libanon en Iran, om maar een paar spelers in de regio te noemen, hierop niet aan?”   

Ja waarom eigenlijk niet? Israël heeft toch allang het principe erkend van een onafhankelijke Palestijnse staat, is bereid om de Golan Hoogvlakte aan Syrië terug te geven en de Sheba-farm aan Libanon en strekt de hand uit naar Iran om samen te werken op het gebied van vreedzame kernenergie?

“Alles overziend menen wij dat u met uw open brief de proporties uit het oog heeft verloren. U heeft onze uitvoerige reactie op het document ‘Uur van de waarheid’ genegeerd en bent met een reactie naar buiten getreden voor ons te ontmoeten. Tegen deze achtergrond vragen wij ons af wat het nut nog kan zijn van ons bezoek aan u op 9 maart. Wellicht kunt u ons op korte termijn daarover nader inlichten.”

Ja, PKN hoe kunt u zo stom zijn onze uitvoerige voorschriften te negeren, alle proporties en uw eigen plaats daarin uit het oog te verliezen en zomaar zonder onze goedkeuring een open brief te schrijven aan de Israëlische ambassadeur. Vooruit, buig in het stof, zeg dat u dom bent geweest en niet meer zomaar voor uw beurt zult praten, dan is er nog een kans dat we ons nog een keer zullen inspannen om u te vertellen hoe u zich wél dient te gedragen.

Ik zei het al, de brief is onbeschoft en niet zo weinig. Ik schaam me dat dit uit mijn naam gebeurt. Maar de brief is ook stom. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat de dominees van de PKN  - of wie dan ook die terecht aan Israël vraagt de mensenrechten te respecteren  - zich blijvend op deze onheuse maar ook nog eens tendentieuze en foute manier de wet zullen laten voorschrijven.   

Onrust in Jeruzalem, protest in Hebron

Zeven mensen zijn aangehouden en 16 zijn gewond geraakt bij botsingen op de Tempelberg / Haram al Sharif in Jeruzalem. Palestijnse jongeren hadden zich verschanst bij de Aqsa moskee na geruchten dat Israëlische extremisten tijdens het Purim feest zouden proberen de moskee over te nemen. Volgens Palestijnen weden vier extremisten onder politiebegeleiding toegelaten. De politie zei dat alleen toeristen het complex bezochten. De politie zette de toegangen af, liet alleen nog Palestijnen onder de tien en boven de 50 door en bestormde het complex. Daarbij raakten volgens Haaretz vier politiemannen gewond. Ook in oktober waren er verschillende malen botsingen tijdens de joodse Hoge Feestdagen. Toen eveneens het verhaal de ronde dat extremisten van plan waren het complex te betreden. De toestand is nu extra gespannen door de bekendmaking van de regering-Netanyahu dat twee monumenten in bezet gebied zullen worden toegevoegd aan de lijst van erkende Joodse monumenten: de Ibrahimi-moskee (alias grot van Machpela) in Hebron en het Graf van Rachel in Bethlehem.
Behalve botsingen in Jeruzalem waren er donderdag ook ongeregeldheden in Hebron/Al-Khalil, waar Palestijnen en internationale vredesactivisten het feit herdachten dat 16 jaar geleden de terrorist Baruch Goldstein de Ibrahimi-moskee binnenkwam, 29 moslims doodschoot en er 270 verwondde. Tot de bijeenkomst was onder meer opgeroepen door de (communistische) Palestijnse Volkspartij. Leden van de Israëlische Balad-partij en Mustapha Barghouti van het Palestijnse Initiatief namen eraan deel. De demonstranten liepen van de Ibrahimi-moskee naar de Shuhada-straat die sinds de aanslag van Goldstein voor Palestijnen gesloten is en naar de groentemarkt, die eveneens sinds die tijd niet meer mag  worden gebruikt. (De sluiting leidt tot krankzinnige toestanden, waarbij bewoners van de Shuhada Straat niet meer naar hun winkels kunnen en zelfs niet meer via de voordeur hun huis in en uit kunnen. Er zijn gevallen van mensen die alleen via een gat in de muur naar de buren naar buiten kunnen). Ook tegen deze (vreedzame) demonstratie trad de politie op. er vielen 16 gewonden, onder meer door het inademen van traangas.

De demonstratie in Hebron zelf werd begeleid door acties elders in de wereld, van New York,  Sydney en Kaapstad tot Berlijn. Op de foto de demonstratie van diverse linkse groepen in San Francisco

Saaie moordenaars

Saai stelletje, die Mossad-agenten. Ik kan me leuker gezelschap voorstellen. Dit zijn er nog eens 15 die door de politie in Dubai zijn geïdentificeerd, zodat het totaal op 26 komt. Volgens Haaretz zijn de foto's een beetje geshopt, bijvoorbeeld liplijnen of de kleur van ogen is veranderd, zodat herkenning bemoeilijkt wordt. Klinkt me teveel als een science fiction-achtig excuus van een dienst die lelijk in zijn hemd staat. Volgens Dubai is trouwens ook het DNA en de vingerafdrukken van tenminste één agent bekend.
Van de 15 nieuwe gezichten hadden er zes een Brits, drie een Iers, drie een Frans en drie een Australisch paspoort. Australië heeft boosheid getoond, Groot-Brittannië stuurde een politieteam naar Israël. Intussen werd ook bekend dat een aantal agenten creditcards had gebruikt, onder meer van een kleine Amerikaanse bank, Payoneer, die ook een researchafdeling in Israël heeft en geleid wordt door een voormalige officier, Yuval Tal,  van de Israëlische 'special forces'. Al met al moet het niet moeilijk zijn de verdachten van de moord op Mabhouh te achterhalen. Maar volgens een bericht van AP gaat dat niet gebeuren. Geeft te veel diplomatieke spanningen met Israël. Zo wordt bijvoorbeeld het spoor van zes verdachten die naar Amsterdam zijn gevlogen niet nader gevolgd, aldus dit bericht. 

Time out

De komende week zal het hier wat stiller zijn. Ik ben dan insh'Allah in Normandië. Ik zal aan jullie denken. Als het regent komt er misschien komt er nog wel een enkele post.
Salut, AP.

Ko en Iran, een slechte combinatie

Bij Radio 1 zaten ze er waarschijnljk vandaag even mee: een bericht dat het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie IAEA een nieuw rapport heeft vrijgeven waarin wordt gezegd dat a) Iran niet meer zo goed samenwerkt met het IAEA, en b) Iran misschien toch wel bezig zou kunnen zijn met het maken van een bom.
Iemand, een deskundig iemand, moest daar natuurlijk wat over zeggen en dat werd dus Ko Colijn. Nu weet Ko veel over wapens en internationale organisaties, maar hij weet niet zoveel van Iran en blijkbaar ook niet erg veel van dit 'dossier' zoals de Belgen zouden zeggen.
Om te beginnen wist hij niet dat de gegevens uit dit rapport grotendeels al bekend waren, maar onder de vorige baas van IAEA, El-Baradei,  tot woede van de Israeli's niet werden vrijgegeven omdat El-Baradei ze te speculatief  vond. De opvolger van El-Baradei, de Japanner Yukiya Amano, denkt er blijkbaar anders over.
En vervolgens konden we uit de mond van Colijn vernemen dat 1) de internationale gemeenschap Iran had  aangeboden Irans uranium te verrijken tot 20% en het dan weer aan Iran te leveren, maar dat Iran dat had geweigerd. 2) Dat Iran daarna besloten had zelf tot 20% te gaan verrijken (niet voldoende voor een bom, maar wel een eind op weg, volgens Ko) en dat dat 3) onder de bepaling van het Non Proliferatie Verdrag (NPV) verboden was.
Dat was dan drie fouten op rij, beste Ko: Iran heeft een aanbod afgewezen om uranium elders te laten verrijken tot 3,5% (en dus niet 20% - En de afwijzing was ook niet categorisch, Teheran vindt het idee nog steeds  bespreekbaar, zoals Ahmadinejad vorig week zei). Los daarvan heeft Iran aangekondigd dat het ook een hoeveelheid uranium wil gaan verrijken tot 20%. Dat wil het doen voor het maken van isotopen voor mdische doeleinden in zijn kleine uit 1968 daterende reactor in Teheran. En tenslotte: verrijken tot 20% is 'a far cry' van de 90% verrijking die nodig is voor een bom, en ook niet verboden onder het NPV, zoals Co meldde.
  Juan Cole schreef onlangs op zijn blog:

The list of other countries capable of producing LEU of 19.75% includes Brazil, China, France, Germany, India,Israel, Japan, Holland, North Korea, South Korea, Pakistan, Russia, the United Kingdom, and the United States. There would be nothing extraordinary about Iran joining this list,..

en geen van deze landen werd ooit bedreigd met sancties. Misschien dat Ko een beetje te vaak en over te veel onderwerpen het orakel van Hilversum moet zijn om altijd maar goed beslagen ten ijs te komen? Toch jammer, vind ik zulke dingen, zowel voor hem als voor de luisteraars, want zo doen we teveel van dik hout zagen we planken. Wat er in Iran op nucleair gebied gebeurt, verdient zeker onze aandacht - en het is verontrustend als het IAEA meldt dat Teheran niet goed meer samenwerkt of - zoals in dit rapport ook gemeld - op moeilijk te duiden wijze omgaat met zijn voorraden uranium. Maar een beetje nuance graag, en houd je alsjeblieft aan de feiten. Met in het achterhoofd de wetenschap dat er partijen zijn die er baat bij hebben het vuurtje tegen Iran zo hoog mogelijk op te stoken. .

Moorddadige amateurs

Cartoon in Haaretz. Netanyahu aan Mossad chef Meir Dagan: Allemaal hebben ze dezelfde bril? Antwoord: Dit werd gesponsord door Optikana.

Het is opvallend dat de Mossad vooral blundert als Netanyahu Israëls premier is. In 1997 was er - op last van Netanyahu - de mislukte aanslag op Hamasleider Khaled Meshal in Amman, waarbij vier Mossad-agenten werden gearresteerd. Wijlen koning Hussein kwam toen persoonlijk tussenbeide door van Israël te eisen dat het het tegengif zou leveren voor het gif dat in Meshals oor was gespoten, en tevens de blinde en lamme Hamas-voorman sheikh Ahmed Yassin zou vrijlagten uit de gevangenis, alvorens hij bereid was de met valse Canadese paspoorten uitgeruste agenten terug te sturen.
Ditmaal staat de dienst nog veel erger in haar hemd. Boze reacties en vragen om opheldering over het vervalsen van paspoorten van de zijde van Groot-Brittannië, Ierland en Frankrijk, onderzoek in Oostenrijk naar de herkomst van zeven telefoons met Oostenrijkse chips erin, zes vanuit Engeland geëmigeerde Israëli's en één Amerikaan in verlegenheid doordat hun identiteit was gestolen, opsporingsbevelen via Interpol tegen 11 agenten en ook tegen de Mossad-chef zelf, en een operatie die voor de liefhebbers geheel op tape is te volgen, compleet met Mossad-agenten die zich met pruiken vermommen, of in tennis-outfit hun latere slachtoffer Mabhouh volgen. Je vraagt je af of ze nog meer fout hadden kunnen doen. En dat staat dan nog geheel los van de vraag of het moreel aanvaardbaar (en verstandig) is om dit soort door de staat gesponsorde moorden uit te voeren. Ik wil maar zeggen: Als dit soort moorden door de beugel kan, moeten we niet kinderachtig zijn en ook moorden op Israëlische leiders en hoge militairen door Palestijnse of Hezbollah-commando's goedkeuren. De Israëlische top heeft tenslotte een heel wat groter aantal slachtoffers (en vaak burgerslachtoffers) op zijn geweten dan de twee Israëli's (en let wel: dat waren soldaten) die door toedoen van Mabhouh zouden zijn gedood.

       'Geheime' dienst aan het werk. Als tennissende toeristen verklede agenten volgen Mabhouh in zijn hotel om uit te vinden in welke kamer hij zit.
  
Het is overigens goed dat het ditmaal tot een wat groter publiek doordringt dat de reputatie van de Mossad, die doorgaat voor een voortreffelijk opererende dienst,  in feite vooral op mythes berust. Sommige fouten die de dienst in het verleden beging, wijzen op eenzelfde soort amateurisme als ze nu hebben getoond, een klunzigheid waar je haren van overeind gaan staan. Zo schoten ze in 1973 in Lillehammer in Noorwegen de Marokkaanse kellnerAhmed Bouchiki dood, die zij ten onrechte hielden voor de Palestijn Ali Hasssan Salameh. Bij deze operatie werden, net als in Amman, diverse geheime agenten gearresteerd. Salameh werd overigens in 1978 alsnog vermoord middels een door de Mossad geplaatste autobom in Beiroet. De Mossad zocht hem, omdat ze hem hielden voor de leider van de Palestijnse Zwarte September Beweging en de man die verantwoordelijk was geweest voor de gijzeling van de Israëlische atleten bij de Olympische Spelen in München in 1972. Maar of Salameh, die een van de leiders van de veiligheidsdienst van de PLO was en nogal een grote bek had en opschepte over zijn belangrijkheid, ook werkelijk de leiding over München had gehad is op zijn minst  twijfelachtig.
Nog een staaltje van Mossad-kunde was het kidnappen in 2006 tijdens de inval in Libanon van een boer wiens naam Hassan Nasrallah luidde. Het duurde een hele tijd voor de slimme Mossad-agenten doorhadden dat hij alleen de naam gemeen had met de Hezbollah-leider en hem weer liet gaan.
Ach, de lijst is lang. Van de Lavon-affaire in 1954 (waarbij Israëlische agenten bommen plaatsten bij Britse en Amerikaanse doelen in Egypte in de hoop dat de Egyptenaren de schuld zouden krijgen), tot het oprollen de afgelopen maanden van tientallen spionnen in Libanon (juist gisyteren werd er een doodvonnis geveld). Met daartussen nog zoiets als de affaire Jonathan Pollard, de Amerikaanse spion die levenslang uitzit wegens het overhevelen van strategische geheimen van de VS naar Tel Aviv. Neem van mij aan dat er nog heel wat blogposts te vullen zouden zijn met soortgelijke verhalen.

Egypte in foto's

Mijn collegablog The Arabist in Cairo wees op een fotowedstrijd, een soort Egytian Press Photo,  waarover Al Ahram Weekly berichtte en die ik over het hoofd had gezien. Ik neem twee foto's over. Boven een foto van de Sheikh al-Azhar, Mohamed Sayed Tantawi, die bij een bezoek aan een school van de Azhar de niqab voor het gezicht van een meisje wegtrekt (het gezicht van het meisje is digitaal bewerkt om haar onherkenbaar te maken). Een vrij schokkend beeld door de brutaliteit waarmee Tantawi optreedt. Ik bracht het verhaal destijds hier. De foto is van Alaa Mohammed. Het was de winnende foto in de categorie nieuws.

De tweede foto is behoorlijk bloedig: een opname van het slachten (ruimen) van tienduizenden varkens op de vuilnisbelten van Cairo, waar zij werden geëxploiteerd door koptische zabalin, vuilnisophalers. Cairo heeft er nadat de regering deze zinloze maatregel heeft doorgevoerd een dimensie van zijn gigantische afvalprobleem bij gekregen. De varkens zorgden namelijk voor het verwerken van een groot deel van het organische afval  De foto is, als ik het goed heb begrepen (er staat geen naam op deze foto), van een fotografe van Reuters, Asmaa Wagih.