Palestijnse ME bedwingt protest in Amari-vluchtelingenkamp

Deze video van de Palestijnse Wattan-tv laat botsingen zien die zondagavond plaatsvonden tussen inwoners van het Amari vluchtelingenkamp bij Ramallah en eenheden van de Palestijnse ordetroepen. Zo'n 20 Palestijnen en 15 leden van de speciale Palestijnse ME raakten daarbij gewond, zo meldt het Palestijnse persbureau IMEMC.
De inwoners van het  kamp waren de straat op gegaan om te protesteren tegen de manier waarop Israel een opstand in de Eshel gevangenis had bedwongen.Het nieuws daarover was bekend geworden via een video die door één van de gevangenen naar buiten was gesmokkeld. Veel gevangenen in Eshel zijn afkomstig uit het Amari-kamp.
Op de video is te horen dat er ook geschoten werd. Ma'an News meldt dat tenminste drie Palestijnen gewond werden door kogelwonden in hun benen. De troepen kwamen in actie nadat de kampbewoners de weg tussen Ramallah en Jerusalem hadden geblokkeerd.
De Palestijnse ME, die getraind is door de VS en door giften van Europa (ook van Nederland) wordt onderhouden, treedt steeds vaker succesvol op tegen de eigen bevolking, zodat ingrijpen van Israelische legereenheden achterweg kan blijven *). Het Amari kamp werd naar Israelisch voorbeeld tot 'closed military area' verklaard.

*) Voor alle zekerheid zeg ik er maar bij: deze opmerking was cynisch bedoeld.   

Israel ruimt tentenkamp op en Ehud Barak stelt voor om het 'Afscheidingshek' te verleggen

Foto ISM

Israelische militairen hebben maandagmorgen vroeg ook het tweede Palestijnse 'tentendorp' ontruimd dat activisten vrijdag hadden opgezet bij het dorpje Al-Iksa, grenzend aan Jeruzalem. Het nieuwe dorp, Bab al-Karameh (Poort van de Waardigheid), waar inmiddels de bouw van een moskee was begonnen, was opgezet op grond van Al-Iksa. Dit dorp kreeg onlangs bericht dat het aan drie kanten zal worden omsloten door de Muur/ het Afscheidingshek, waarbij het het grootste deel van zijn grond zal verliezen.
 De 'inwoners' van Bab al-Karameh werden door de Israeli's verdreven en de tenten en bouwsels werden vernield of in beslag genomen.
Bab Al-Karameh onderging daarmee hetzelfde lot als het tentendorp Bab al-Shams dat afgelopen woensdag werd opgericht in het E1-gebied tussen Jeruzalem en de grote nederzetting Ma'aleh Adumim. Israel heeft geen moeite met nederzettingen, integendeel. Behalve als het Palestijnse nederzettingen zijn. Die worden gevreesd en onmiddellijk opgeruimd, zo bleek maar weer.

Hoever de Israelische angst voor Palestijnse acties als deze gaat bleek trouwens ook uit een maatregel die werd aangekondigd door minister van Defensie Ehud Barak. Barak stelt voor om de route van wat  Israel het 'Afscheidingshek' noemt te verleggen en wel zo dat een gat ter hoogte van het E1 gebied wordt gedicht. Dit gat was opengelaten om E1 (waar de regering in de komende tijd 3000 woningen wil gaan bouwen) niet van Jeruzalem te scheiden en het Hek eventueel later om heel E1 eb NMa'aleh Adumim heen te laten lopen. Maar door ditzelfde gat van 3 kilometer wijdt waren de Palestijnen die vorige week Bab al-Shams oprichtten het gebied binnengegaan.
Het plan van Barak, dat overigens nog door premier Netanyahu moet worden goedgekeurd, zou het Palestijnse dorpje Al-Zaim volledig isoleren. (Het was via een pad tussen Al-Zaim en E1 dat de activisten van Bab al-Shams op het terrein van hun tentendorp konden komen). Al Zaim wordt aan de westkant nu al van Jeruzalem afgesloten door 'de Muur'. Als het Afscheidingshek volgens het plan van Barak zodanig zou worden 'doorgetrokken' dat E1 en Ma'aleh Adumim erbuiten vallen, wordt Al-Zaim aan de oostkant ook nog eens ingesloten door dit hek.
Barak maakte overigens nog een plan bekend: Hij wil de weg tussen Hizme en Anata openen voor Palestijnen. Deze weg loopt via het smalle stukje land tussen al-Zaim en de Muur om Jeruzalem. Als deze weg zou worden heropend kan Israel claimen dat het niet waar is dat het bebouwen van het E1-gebied de Westoever definitief in tweeën snijdt. Immers er zou dan nog een weg zijn die de verbinding onderhoudt tussen het noorden en het Zuiden van de Westoever.
Barak toont zich met deze plannen een waardig bondgenoot van de Likud. De advocaat Daniel Seideman, juridisch adviseur van de organisatie Ir Amim (Stad van de Volkeren) gaf als commentaar op Twitter dat Barak wellicht op deze manier hoopt straks als minister van Defensie terug te kunnen komen, ondanks het feit dat hij in november bekendmaakte dat hij zich niet kandidaat zou stellen voor de Knesset ben zich terug zou trekken uit de politiek.           
 B'Tselem Map - The Separation Barrier - Jerusalem Area, May 2005


Een kaart van de mensenrechtenorganisatie B'tselem uit 2005 geeft het voorgestelde tracé van de Muur en het Afscheidingshek weer. Al-Zaim staat niet op de kaart. Het ligt iets ten noorden van Abu-Dis. Anata (waar de door Barak voorgestelde weg heen gaat, ligt ten  noordoosten van Jeruzalem. (Klik op de kaart met de rechter muisknop voor een full screen weergave).     

Politie Jeruzalem arresteert Palestijnse sneeuwbalterroristen

door Anja Meulenbelt  
In Jeruzalem valt zelden voldoende sneeuw Maar de ware aard van de Palestijnen verloochent zich nooit. Negen Palestijnen zijn zondag in Jeruzalem gearresteerd voor de meedogenloze bekogeling met sneeuwballen van een paar ultra-orthodoxe joden ter hoogte van de Nablus poort van de Oude Stad, een week eerder. De Joden werden door het geweld op de vlucht gejaagd en uitgescholden. Hoewel de slachtoffers geweigerd hebben om een aanklacht in te dienen tegen hun belagers, vond de politie de zaak ernstig genoeg om de verdachten te vervolgen. Justitie heeft hen hangende de behandeling van de zaak huisarrest opgelegd.

Palestijn Samer Issawi na 179 dagen hongerstaking opgenomen in ziekenhuis

Een ernstig vermagerde Samer Issawi verscheen op 16 januari voor de rechter. Het hof stelde een beslissing over zijn zaak uit tot 5 februari 2013. (Oren Ziv/Activestills.org)

De Palestijnse gevangene Samer Issawi is zaterdag van de kliniek in de Israelische gevangenis in Ramleh overgebracht naar het Assaf Harofeh ziekenhuis overgebracht wegens zijn verslechterde medische conditie, zo heeft zijn zuster, de advocate Shereen al-Issawi bekendgemaakt op haar Facebook pagina. In feite is  Samer Issawi nu waarschijnlijk langzaam stervende.  Hij is nu - met korte onderbrekingen - 179 dagen in hongerstaking. Volgens zijn zuster lijdt hij aan een lage polsslag, heftige pijnen vooral in de onderbuik, en is hij behalve uitermate zwak ook voortdurend duizelig.  

Samer Issawi was eén van de ruim 1000 Palestijnen die in oktober 2011 werd vrijgelaten in ruil voor de vrijlarting van de Israelische korporaal Gilad Shalit die gevangen zat in Gaza. Op 12 juli 2012 werd hij echter opnieuw gearresteerd - zogenaamd omdat hij de voorwaarden van zijn vrijlating - dat hij Jeruzalem niet mocht verlaten - had geschonden. De arrestatie vond echter plaats bij een checkpoint in de buurt van Ar-Ram, dat binnen de door Israel vastgestelde grenzen van 'Groot-Jeruzalem' ligt.

Issawi begon de hongerstaking tegen zijn administratieve dententie (gevangenhouding zonder vorm van proces) op 1 augustus 2012. In december, toen hij voorkwam wegens een bezwaarschrift dat hij tegen zijn detentie had ingediend, werd hij bij de rechtbank door soldaten gemolesteerd en uit zijn rolstoel geslagen omdat hij op onbetamelijke wijze contact met familieleden in de rechtszaal zou hebben gezocht. Hij brak daarbij een rib. De Israelische autoriteiten hebben verder niet veel nagelaten om hem en zijn familie het leven zuur te maken,. Het huis in aanbouw van zijn broer, in de Jeruzalemse wijk Isswiya, werd door Israelische bulldozers platgewalst, en bij het huis waar zijn vader en het grootste deel van de familie woont - ook in Issawiya - werd de waterleiding afgesloten. 

 De zuster en vader van hongerstaker Samer Issawi, Shereen en Tariq, tonen een foto van hem.

De vader van Samer, Tariq Issawi, heeft zes kinderen. Allemaal, ook de twee dochters, hebben sinds de eerste intifada van 1987, ooit in Israelische gevangenissen gezeten. In 1994 werd een van zijn zonen, de toen 16 jaar oude Fadi, bij een protest in Issawiye doodgeschoten. Behalve Samer, zit op dit moment nog een andere zoon, Medhat, vast, die op 14 mei 2012 op werd gepakt wegens deelname aan een vreedzame protestmars tegen de gevangenhouding van Palestijnen om politieke redenen. Samer zelf werd voor het eerst gearresteerd op 11 April 2002, tijdens de Tweede Intifada en toen tot 26 jaar veroordeeld voor hij dus via de gevangenenruil vrijkwam.

Burgemeester Opper-Nazareth houdt oprichting school voor Arabische kinderen tegen

door Anja Meulenbelt 
De burgemeester van Opper Nazareth (Nazareth Illit), Shimon Gapso, heeft een petitie voor het stichten van een Arabische school in de stad afgewezen. De petitie was aangeboden door mensenrechtenorganisatie ACRI (Association of Civil Rights in Israel).
In Opper Nazareth is 20% van de bevolking Arabisch, dat wil zeggen, Palestijn. Zij zijn Israëlische staatsburgers, betalen belasting, en hun kinderen hebben in principe net als de Joodse kinderen recht op onderwijs. Maar de Palestijnse kinderen moeten naar school in het Arabische Nazareth, dat maar beperkt plaats voor hen heeft, of naar dure privéscholen.

Shimon Gapso

Opper Nazareth is in 1950 opgericht, naast het oude en al lang bestaande Nazareth. Opper Nazareth moest een nieuwe joodse stad worden, met het expliciete doel om Galilea te 'judaiseren' Veel van de Palestijnen die niet gevlucht, op de vlucht gejaagd of gedeporteerd werden rondom 1948 en in de jaren erna, wonen in hun oude steden en dorpen in Galilea, waaronder de grootste Palestijnse stad Nazareth. Die Arabische woonkernen zijn inmiddels omringd door joodse nederzettingen, terrein dat door het leger wordt opgeëist, gebied dat onder 'natuurbescherming' valt, of gebied waar de Palestijnse bevolking geen huizen mogen bouwen, omdat er nog geen 'ontwikkelingsplan' zou zijn. Terwijl er in de loop van de jaren de een na de andere nieuwe Joodse wijk werd gevestigd - er zijn niet alleen Joodse 'nederzettingen' op de Westoever, maar ook binnen Israel zelf - is er niet één nieuwe wijk gebouwd voor de Arabische bevolking, hoewel die door natuurlijke groei aanzienlijk is uitgebreid.

De burgemeester van Opper Nazareth is er volstrekt duidelijk over: zolang hij burgemeester is komt er geen Arabische school in Opper Nazareth, net zo min als er een moskee of een islamitische begraafplaats zal komen. Voor hem geldt nog steeds de missie om Galilea te judaïseren, en hij zal er alles aan doen om te voorkomen dat Opper Nazareth zijn status als Joodse enclave in Galilea zal verliezen.
Sowieso draagt de burgemeester de in Opper Nazareth en in het oude Nazareth ernaast wonende Arabische staatsburgers geen warm hart toe. In zijn woorden zijn de inwoners van Nazareth een 'vijfde colonne', is de stad 'een terroristennest', en vindt hij het geen slecht idee om Nazareth tot 'vijandig gebied' te verklaren en af te sluiten van staatssubsidie. Deze laatste woorden sprak hij nadat er in Nazareth een demonstratie had plaats gevonden tegen het recente legeroffensief in Gaza. De Israelische Coalitie tegen Racisme heeft naar aanleiding daarvan een klacht tegen de burgemeester ingediend.

Voor Israeli's die dinsdag gaan stemmen

Op 22 januari gaat Israel naar de stembus. Ik heb eerder geschreven over de ruk naar rechts van de Likud, de fusie tussen Likud en Israel Beiteinu van Avigdor Lieberman, en over de opkomst van Habayit Hayehudi en het feit dat de steun in het Israelische parlement voor het annexeren van althans een deel van de Westoever groeit.  Ook schreef ik over de afwijkende duifachtige stellingname van Meretz, dat het als enige zionistische partij heeft aangedurfd om een drastische breuk met Oslo en het disfunctionele onderhandelingsproces te propageren (tevergeefs overigens, veel stemmen zullen ze er waarschijnlijk niet mee halen).  
Ik liet na om te schrijven over de Arabische partijen, die overigens mijn volledige sympathie hebben (het is best mogelijk dat ik op één ervan zou stemmen als ik Israeli was geweest). De reden dat ik het  naliet was dat zij in de Knesset nooit een rol van betekenis hebben kunnen spelen. Geen enkele Joodse partij is namelijk ooit bereid gebleken die partijen in een coalitie op te nemen. Voor de Arabische partijen - toch zo'n 11 zetels -  is de Knesset niet veel meer dan een platform om hun ideeën kenbaar te maken.  
Wat ik evenmin deed was een schets geven van het hele politieke landschap, waaronder het zogenaamde 'politieke midden'. Dat was met opzet. Tzipi Livni of Yair Lapid brengen namelijk werkelijk totaal niets nieuws, laat staan iets opzienbarends. Ook Arbeid, dat al jaren geleden op is gehouden links te zijn, en dus eveneens tot het midden behoort, is kleurlozer dan ooit. Het midden in Israel biedt geen enkel nieuw perspectief voor een oplossing van het conflict met de Palestijnen of het stoppen van de inmiddels ruim 45-jarige bezetting. Het is in dat opzicht niet te onderscheiden van rechts, al is het misschien net iets minder chauvinistisch dan de regeringspartijen. Dus is er ook niets over te vertellen. Behalve over de onvermijdelijke terugkeer van een kabinet met Bibi Netanyahu en de ruk  naar rechts die de partijen die dat kabinet zullen steunen inmiddels al hebben gemaakt,  is er over deze verkiezingen helaas niks te melden.

(Raar idee trouwens dat de democratie Israel niet alleen stemt over haar eigen lot, maar ook over het stoppen of continueren van de rechteloosheid van de Palestijnen in Gaza en op de Westoever. Zeven miljoen mensen die beslissen over het lot van vier miljoen anderen.  Om over na te denken: in hoeverre is Israel, in dit licht bezien, eigenlijk een democratie? Noam Sheizaf (+972) werkt dat verder uit ). 

Maar dat terzijde.  U weet nu waar ik, als ik Israeli was geweest, in ieder geval niet op zou gaan stemmen en waarop misschien wel. Geen verrassingen hier, mag ik aannemen.  Maar in het verlengde daarvan wil ik hier graag een oproep herhalen van iemand die beter dan wie ook weet waarover hij het heeft als mensen aanspoort te stemmen op diegenen die de vrede serieus nemen:  Rami Elhanan. Rami verloor in 1997 zijn 13-jarige dochter Smadar bij een zelfmoordaanslag in Jeruzalem. Ik heb Rami dit najaar ontmoet, toen ik zijn vrouw, Nurit Peled Elhanan, interviewde en ben onder de indruk geraakt van de vasthoudendheid waarmee hij campagne blijft voeren voor een vreedzame benadering van het conflict -onder meer door het vervullen van regelmatige spreekbeurten op scholen. Hieronder zijn oproep - 'Stem op diegenen die de vlag van de  vrede als hoogste waarde hooghouden' -  die afkomstig is van zijn Faceboekpagina.  Het is een oproep die ik ook - en vooral - herhaal voor mijn Israelische lezers (gelukkig heb ik er een aantal) in de hoop dat ze hem ter harte zullen nemen...
 
  ''Vandaag (dat was op15 januari, AbuP) zes jaar geleden werd de 10 jaar oude Abir Aramin vermoord vlak bij haar school in Anata. Een ''strijder” van de grenspolitie schoot haar een rubber kogel in haar rug, zonder reden…
Zes lange pijnlijke jaren zijn sindsdien voorbijgegaan sinds wij en de Strijders voor de Vrede aan haar bed stonden in het Hadassah ziekenhuis, zes jaar waarin het ''meest morele leger in de wereld'' er niet in slaagde één van degenen die hiervoor verantwoordelijk waren te berechten
Zes jaar waarin de bezettingsautoriteiten doorgingen zonder reden onschuldige mensen te doden - zonder  dat er een wet of een rechter aan te pas kwam. ..Keer op keer, een cyclus van bloed zonder einde en zonder doel. .. Gisteren opnieuw een Palestijns kind, van 17 … de vierde in een week! Duizenden onschuldige slachtoffers sinds de dood van Abir…
Zes jaar lag heb ik aan Abir gedacht. De hele tijd.
Zes jaar bleef ik denken en werd ik herinnerd aan dit onschuldige pure meisje dat nooit iemand kwaad had gedaan. Ik herinner me haar en wie het ook was die haar doodde - net als zij een slachtoffer - allebei slachtoffers van de bezetting. 
Vijftien jaar lang heb ik gedacht aan Smadar. Al die tijd.
Vijftien jaar lag herinner ik me en denk ik aan dit onschuldige pure meisje dat nooit tegenover iemand iets verkeerds had gedaan. Ik herinner me haar en degene die haar doodde - een slachtoffer zoals zij - allebei slachtoffers van de bezetting. 
Vergeet Abir Aramin niet! Vergeet Smadar Elhanan niet!
Volgende week dinsdag zijn er verkiezingen!
Stem voor diegenen die de vlag van de vrede hooghouden als hoogste goed! Stem voor diegenen die gelijkheid, broederschap en onderling respect tussen Joden en Arabieren voorstaan! Stem!''

PS Ik vergat dit te vermelden: Er is ook nog een Israelische Facebookpagina die Real Democracy heet. Via dat adres bieden Israeli's hun stem aan aan Palestijnen van de Westoever. In de praktijk betekent dat dat ze zulle beloven hun stem te zulle gebruiken volgens de wens van degene aan wie ze hem geven. Leuk idee, maar geen flauwe notie om hoeveel mensen het gaat.     

Palestijnen stichten opnieuw een protestdorp bij Jeruzalem

Palestijnse activisten hebben vrijdag een nieuw tentendorp gesticht, een dag nadat het vorige protestdorp, Bab al-Shams, in het zogenoemde E1 gebied, was neergehaald. Het nieuwe dorp verrees op grond van het dorp Beit Iksa ten noordwesten van Jeruzalem en kreeg de naam Bab al-Karameh (Poort van de Waardigheid). Beit Iksa kreeg onlangs te horen dat het dorp van Jeruzalem, waar het in feite deel van uitmaakt, zal worden afgesneden door de bouw van 'de Muur'. Het dorp zal daarbij ook het grootste deel verliezen van zijn landbouwgrond.