Somalische piraten? En wat dacht u van Israël? (3)

Voor de goede orde - omdat de officiële pers het helemaal af laat weten - toch maar even gemeld: de 21 opvarenden van The Spirit of Humanity, zijn dinsdag 7 juli vrijgelaten uit de gevangenis van Ramle. Ze zijn Israël uitgezet, aanklachten tegen hen zijn vervallen en ze hebben geen verklaringen getekend. Wel werd een aantal eigendommen, zoals laptops en camera's niet teruggegeven en waren van een aantal wel teruggegeven pc's de harde schijven gewist.
De boot die met medicamenten, speelgoed en olijfbomen op weg was naar Gaza werd precies een week eerder door Israël gekaapt. De jurist Richard Falk, rapporteur voor de Commissie voor de Mensenrechten van de VN, noemde het opbrengen vn het schip een daad van piraterij, een duidelijke inbreuk op het internationale recht. De vorige boot van de Free Gaza Beweging die op weg was naar Gaza werd door de Israëlische marine geramd en wist zwaar beschadigd uit te wijken naar Libanon. Hoe is het eigenlijk mogelijk dat geen enkel land een protest indient tegen dit soort dingen? Wat zou er gebeuren als de Egyptische marine iets dergelijks deed met een Israëlisch schip?

Conflict binnen leiding Islamitische Republiek nog lang niet voorbij

Tijd voor een update over Iran. De tekenen dat de onenigheid binnen de kringen van de machthebbers voortwoekert, stapelen zich namelijk op. Tegelijkertijd werd ook duidelijk dat de Wachters van de Revolutie (Pasdaran) tijdens de protesten hun positie als sterke arm van het regime bij het handhaven van de orde nog verder hebben versterkt. Het perspectief van een politiestaat komt daarmee dichterbij.

De voor het regime meest bedreigende uiting van afkeuring kwam het afgelopen weekeinde van de Vereniging van Docenten en Onderzoekers uit de heilige stad Qom (de Majma-eyeh Modaressin va Mohagheghin hozeh Elmieh Qom). Deze vereniging waarvan een groot aantal van Irans belangrijkste shiitische geleerden lid is en die een belangrijke rol speelde bij het totstandkomen van de Islamitische Republiek, stelde in een verklaring dat
'Klachten van kandidaten en sterke aanwijzingen van vervalsing van de uitslag werden genegeerd... Vreedzame protesten door Iraniërs werden gewelddadig onderdrukt en tientallen Iraniërs werden gedood en honderden in strijd met de wet gearresteerd. De uitslag is ongeldig.'
Een tweede belangrijke kritische verklaring kwam een dag later van de Kargozaran Partij, de partij die trouw is aan ayatollah Ali Akbar Hashemi Rafsanjani. De partij stelde maandag in een verklaring die op reformistische websites te lezen was, dat 'de verkiezingsuitslag 'onaanvaardbaar is als gevolg van een ongezonde gang van zaken bij het stemmen, massale electorale fraude en het partij kiezen door een meerderheid van de Raad van Hoeders van de Revolutie voor een specifieke kandidaat'. De partij eiste dat het vertrouwen van de bevolking dat door de uitslag is geschokt wordt hersteld, dat er een onderzoek komt naar het veronderstelde gebruik van geweld jegens demonstranten, dat de politieke gevangenen worden vrijgelaten en de restricties van de media worden opgeheven. Rafsanjani zelf ontving intussen familieleden van gearresteerde oppositieleden, een daad waarmee hij leek te demonstreren dat ook hijzelf afstand blijft nemen van Khamenei en de uitslag van deze verkiezingen.
Rafsanjani in gesprek met familieleden van gearresteerde opposanten.(Foto AFP/Getty)

Ayatollah Khamenei, de rahbar (leider), gaf intussen in een toespraak tere gelegenheid van de sterfdag van Imam Ali die werd uitgezonden door de tv, toe dat er onenigheid is. Khamenei waarschuwde de 'Westerse landen dat zij voorzichtig moeten zij met hun vijandige woorden en gedrag. Zelfs al zijn de leiders van de Islamitische Republiek het met elkaar over bepaalde zaken oneens, dan nog zijn ze eensgezind tegenover de vijand voor zover het de onafhankelijkheid van het land betreft,'aldus Khamenei.
Het voortduren van de onenigheid speelt zich af tegen de achtergrond van tekenen dat de Pasdaran (Islamitische Wachters) hun positie tijdens de onlusten hebben versterkt. Zo stelde generaal Yadollah Javani van de Wachters zondag dat er geen middenweg is in het huidige dispuut. Er zijn,' zei hij, 'twee stromingen. Diegenen die de revolutie en zijn machthebbers verdedigen en ondersteunen en diegenen die proberen haar ten val te brengen.' En generaal-majoor Mohammed Ali Jafari van de Wachters zei een dag later 'omdat de Wachters de taak was toevertrouwd om de situatie onder controle te houden namen zij het initiatief om een om zich heen slaande onrust te beteugelen. Het is een nieuwe fase in de revolutie en de politieke strijd en we moeten alle dimensies daarvan tot ons laten doordringen.'
Waarnemers menen dat de Pasdaran, die rechtstreeks onder Khamenei ressorteren, daarmee aangeven dat zij de zorg voor de veiligheid geheel naar zich toe hebben getrokken. Sommigen menen dat zij ook de controle hebben overgenomen van het ministerie van Inlichtingen.
De verslagen presidentskandidaat Mousavi maakte bekend dat hij een gedetailleerd rapport over de diverse stadia van de verkiezingsfraude uitbrengt. Zijn aanhang meldde dat hij ook werkt aan het formeren van een nieuwe politieke partij. De invloedrijke hoofdredacteur van het conservatieve blad Kayhan, Shariatmadari, riep op om Mousavi te vervolgen. Ook diverse gearresteerde opposanten, met name belangrijke mensen uit de regering van de vorige, progressieve president Khatami, wacht een proces wegens 'daden in strijd met de nationale veiligheid', zo werd bekend.

Somalische piraten? En wat dacht u van Israël? (2)

Op dinsdag 30 juni werd het scheepje The Spirit of Humanity, dat met 21 mensen, een lading speelgoed (met name potloden), medicamenten, cement en olijfbomen op weg was naar de Gazastrip, opgebracht door de Israëlische marine. Zie mijn vorige posting Somalische piraten? Wat dacht u van Israël?
Het 'opbrengen' (door acht Israëlische marinevaartuigen) was duidelijk een daad van piraterij. De Spirit of Humanity (die voer onder Griekse vlag) was op dat moment 23 zeemijlen uit de kust voor Gaza, in de internationale wateren. Maar het verhaal is daarmee lang niet uit. Het scheepje is (zie onder meer de site Free Gaza)door Israël geconfiskeerd en de inzittenden zitten nog steeds in een gevangenis in Ramle, op twee na die de Israëlische nationaliteit bezaten en in vrijheid zijn gesteld. De overige 19 - onder wie de Ierse Nobelprijsinnares Mairead Maguire en het vroegere Congreslid en leider van de Amerikaanse Green Party Cynthia McKinney (foto) - wordt verweten dat zij geprobeerd hebben 'illegaal' Israël binnen te gaan. Zij hebben een verklaring voorgelegd gekregen waarin zij dit erkennen en ermee akkoord gaan dat zij 10 jaar lang niet naar Israël zullen terugkeren, waarna zij gedeporteerd zullen worden. Norman Finkelstein, die vorig jaar een kennis wilde bezoeken op de Westoever, kreeg een soortgelijke verklaring voorgelegd, en tekende. Een onterechte capitulatie, denk ik. Het is een schandelijke manier om mensen die er ideeën op na houden die de Israëlische machthebbers niet welgevallig zijn, eruit te gooien. De 19 resterende opvarenden van de Spirit of Humanity hebben - terecht - geweigerd te tekenen en zitten daarom nog vast.
Ze hebben natuurlijk gelijk. Ze wilden niet naar Israël, maar zijn met hun boot gekaapt en naar Israël ontvoerd. Wat denken die Israëli's eigenlijk wel? Hoe kunnen zij volhouden Gaza in 2005 verlaten te hebben en tegelijkertijd roepen dat zij het scheepje hebben aangehouden in de Israëlische wateren? Hoe legaal denken zij eigenlijk dat hun blokkade van Gaza is? Wie komt er in actie om bij de Israëlische regering te protesteren?

Obama and Israel: on the right track?

Obama took office at the end of january. So he has been in function almost half a year and the question now is: where are the changes we were waiting for in the Middle East?
A few positive things can be noted: there is definitely a change in atmosphere. Obama's insistence that a two state model is the solution to the problem of the Israeli-Palestinian quarrel, the clear signals from him, secretary of State Clinton and special envoy Mitchell that there has to be a halt to the building and expansion of and in the settlements, has brought home the feeling (among Americans as in Israel) that a new era has begun in the relations between the US and its faithfull ally. Obama's Cairo speech on the 4th of june, in which he in fact signaled the end of Bush's war on terror, has increased this all the more.
AIPAC the American Jewish lobby started already to behave quite defensively, as the mouthpiece of a minority, which in reality it is. At it's last conference in Washington. AIPAC director Howard Kohr held a apocalyptic speech in which he warned that the groundwork had been laid for 'the abandonment' of Israel, as if a kind of Shakespearean drame is unfolding before our eyes, and in which he pictured AIPAC as a last bastion aggainst this trend. In Congress the first signs are visible that some dare to challenge the lobby and its attitude of unconditional faithfulness to the government in Jerusalem. In Israel itself Obama is not at all popular, which also seems to underline that some real change is taking place.
But how real a change is it? If we are talking of momentum and opportunities, yes, it might be more than true. But if we look at the facts, there is not really much cause for optimism. Two times I wrote on this blog (here and here) that Obama made mistakes by refering to the Roadmap for Peace instead of outlining his own views, and - worse - by invoking the idea to accompany a building stop in the settlements and an easing of the possiblities to move for the Palestinians on the West Bank, by a simutanuous 'normalization' of the ties between Israel and its Arab neighbours. I wrote that this would lead to endless haggling about quid pro quo's before Israel was ready to give in to anything and attempts by Israel to cash in on improvements in the relations with its neighbours before it had delivered.
Palestine, or rather what is left of it. Le Monde diplomatique pictured it as little isles in a sea of settlements and confiscated land. (Click to enlarge).

If we read today's and yesterday's papers we see the results: tuesday's meeting between Barak and Mitchell in Washington did not yearn concrete results and todays Haaretz tells us (here) that an Israeli official says that, since the Americans are unable to committ the Arab countries to improve their ties with Israel, Israel is under no obligation to make concessions on the West Bank (note: concessions like halting building programs in settlements that are all illegal under international law).

On the ground it is doubtful whether the situation is better. Haaretz signaled some days ago that out of 35 checkpoints ony ten were still functioning. But others are h more skeptical than the paper. OCHA, the UN Office for the Coordination of Humantarian Affairs said that there were 613 obstacles of various kinds (see the picture) of which 68 are manned checkpoints.There are dozens of impediments like this which prevent the Palestinians from using certain roads with their cars. (foto B'tselem).

Members of MachsomWatch, an organization of women who monitor the checkpoints said that in the north the situation had improved, but that in the south of the West Bank their was no change. Others mentioned that travelling from Ramallah to Jenin (70 km) now took one and a half hour instead of many hours beforehand. But they also said that at some checkpoints the soldiers had only moved to the side of the road and were inactive, but could return to their normal behaviour in a matter of seconds.
So what is going to happen? Things are moving, but isn't it too little? And late?

Amnesty: oorlogsmisdaden in Gaza

Ruïne van een in januari 2009 gebombardeerd kinderdagverblijf in Gaza-stad.

Amnesty International heeft Israël beschuldigd van oorlogmisdaden jegens burgers en het met opzet aanrichten van vernielingen tijdens de Gaza-campagne van afgelopen december en januari. Dit staat in een 117 pagina's tellend rapport 'Operation Cast Lead, 22 days of death and destruction', dat vandaag is gepubliceerd, Het is gebaseerd op onderzoek van deskundigen van Amnesty in januari en februari ter plekke.
Volgens Amnesty zijn rond de 1400 mensen gedood tijdens de campagne, van wie meer dan 900 burgers. Onder hen waren 300 kinderen. Veel mensen werden gedood zonder dat zij zich in het kruisvuur tussen strijdende partijen bevonden of zonder dat zij probeerden strijders af te schermen. Velen werden gedood doordat hun huizen werden gebombardeerd terwijl zij lagen te slapen. Onder de slachtoffers waren kinderen die op daken speelden, mensen die de was ophingen in hun tuin of op het dak en ook medisch personeel en ambulances werden aangevallen. Volgens Amnesty gebeurde dit allemaal in zodanige aantallen dat het spreken van 'collaterial damage'(nevenschade) niet gerechtvaardigd was.
Volgens het rapport werden 3000 huizen verwoest en 20.000 gebouwen beschadigd. Veel vernielingen werden opzettelijk aangericht, zonder dat er sprake was omstandigheden die aangaven dat zij op militaire gronden konden worden gerechtvaardigd. Ook dit is een schending van het oorlogsrecht.
Amnesty noemde het afschieten van raketten door Hamas (katyusha's en Grads) - eveneens een schending van het oorlogsrecht omdat zij geen onderscheid maakten tussen burgers of militaire doelen. De raketten maakten overigens weinig slachtoffers, maar veroorzaakten wel angst en paniek.
Amnesty vond géén bewijs voor Israëlische beschuldigingen dat Hamas-strijders burgers als schild zouden hebben gebruikt. Wel hadden de Israëli's zelf zich hieraan schuldig gemaakt. De IDF had mensen gedwongen in huizen te blijven die de militairen als steunpunt hadden ingenomen, en Palestijnen en Palestijnse kinderen werden gedwongen plaatsen te verkennen waarvan vermoed werd dat er boobytraps waren geplaatst. Amnesty merkte wel op dat Hamas burgers in gevaar had gebracht door militair materieel in de buurt van huizen op te slaan.
Twee dagen voor Amnesty, kwam op 30 juni Human Rights Watch met een rapport waarin een aantal gevallen was gedocumenteerd van burgerdoden (onder wie kinderen) door zogenoemde 'Spike'-raketten afgevuurd vanaf onbemande vliegtuigjes, UCAV's (unmanned combat aerial vehicles). Enkele maanden geleden publiceerde HRW ook al een rapport over het (ongeoorloofde) gebruik van witte fosfor in de dichtbevolkte regio.
Donatella Rovera, de leider van het Amnesty team dat het rapport uitbracht, merkte op dat Ïsraëls 'in gebreke blijven bij het behoorlijk onderzoeken van de gedragingen van zijn troepen in Gaza en de voortdurende Israëlische weigering om mee te werken met de onafhankelijke fact-finding missie van de VN onder leiding van Richard Goldstone, aangeeft dat Israël niet van plan is de zaken openlijk onder ogen te zien en verantwoording af te leggen'.
Het is aannemelijk dat Rovera gelijk heeft. Zoals te verwachten was stapelen de bewijzen zich op. De IDF heeft daar tot nu toe alleen een haastig intern onderzoek tegenover gesteld en de opmerking (van Ehud Barak) dat het 'de most moral army in the world' is. (Wordt ongetwijfeld vervolgd).

Mousavi en Karroubi laten het er niet bij zitten

Zowel Mir Hossein Mousavi als zijn mededinger presidentskandidaat Mehdi Karroubi bij de verkiezingen van 12 juni hebben geen genoegen genomen genomen met het oordeel van de Raad van Hoeders van de Revolutie dat na hertelling van 10% van de stemmen gebleken is dat de stemming geldig was. Beiden hebben op hun website de komende nieuwe regering van president Ahmadinejad 'íllegaal' genoemd.
'Het is onze historische plicht onze protesten voort te zetten en niet onze pogingen op te geven om de rcten van de natie te verdedigen,'schreeef Mousavi op zijn website. ook deed hij een oproep de 'kinderen van de revolutie vrij te laten die waren gearresteerd.
Karroubi schreef kortweg op zijn site dat hij 'deze regering als onwettig' beschouwt. 'Zichtbare en onzichtbare krachten hebben elke verandereing in de uivoerende macht tegen gehouden.' Karroubi riep op 'de duizenden' vrij te laten die sinds het begin van de onlusten waren gearresteerd. Volgens de politiechef van Teheran zijn er in totaal 1032 mensen opgepakt, van wie de meesten inmiddels weer vrij zijn gelaten. De rest zou moeten voorkomen. Hij meldde dat er 20 doden waren gevallen.

Barak ontmoet Mitchell: resultaat nada

Vorige week zou de Amerikaanse afgezant Mitchell een ontmoeting hebben met Netanyahu in Parijs. Die ging niet door, volgens Netanyahu omdat hij meer tijd had gevraagd. Maar Shimon Shiffer van Yedioth Ahronoth wist beter. Onder de kop 'VS tegen Netanyahu: Er is niets om over te praten' meldde hij dat het Witte Huis botweg geweigerd had met Netanyahu te paten zolang hij bleef bij zijn weigering om een bouwstop in de nederzettingen te overwegen. Volgens Shiffer was de boodschap 'we willen pas paten als je je huiswerk hebt gedaan'. In een poging om de kloof te dichten werd toen besloten dat minister van defensie Ehud Barak een week later naar Washington zou gaan.Die bijeenkomst was gisteren. Tegen de achtergrond van nieuws dat Barak het groene licht had gegeven voor de bouw van 50 huizen in de nederzetting Adam om gezinnen op te vangen die weg zouden moeten uit een zogenaamde 'íllegale' nederzetting, vertrok de minister met een 'compromis' op zak, waartegen zich overigens nog voor hij geland was al de helft van het ministeriële comité dat zich met deze zaken bezighield had verzet. Het compromis hield in: Israël zou een tijdelijke bouwstop afkondigen van zes maanden. Die zou niet gelden voor Oost-Jeruzalem en voor de '2000 huizen waarvan de bouw al onderweg was'. Barak zou tegelijkertijd de eis op tafel leggen dat de Arabische landen deze positieve maatregel van Israël zouden beantwoorden met stappen in de richting van normalisatie van de betrekkingen.

Hoe zou Mitchell daarop hebben gereageerd? Barak Ravid van Haaretz meldde het volgende:
Defense Minister Ehud Barak and U.S. special Mideast envoy George Mitchell agreed during their talks in New York this week that Israel must take action toward easing access for Palestinians in the West Bank and halting settlement activity. Their four-hour discussion brought Israel and the United States closer to ending its dispute over settlement construction, a source close to Barak said. Mitchell did not explicitly tell Barak that Israel must impose a complete freeze on settlements – as the U.S. has been demanding – but rather emphasized that Jerusalem must take “action” on the matter, according to a Defense Ministry statement following the talks.
Asked whether Israel would declare a temporary settlement building freeze, Barak told reporters following the meeting: “I think that it’s a little bit too early to predict.While significant progress was made in the talks, said the source close to Barak, differences remain over a number of subjects. “There is still disagreement, but the direction is positive and there is a good dialogue,” a source close to the defense minister said.

Dat was natuurlijk bullshit. Mitchell zou niet gevraagd hebben om een bouwstop? Terwijl zijn regering in alle toonaarden heeft gezegd dat te willen? Dan deugt hij niet voor zijn taak en dat lijkt niet waarschijnlijk. Het is niet de eerste keer dat de kwaliteitskrant Haaretz zijn oor teveel naar de autoriteiten laat hangen. Meirav David van Maariv maakte een beter verslag (de vertaling vond ik bij het Tikun Olamblog van Richard Silverstein):

According to Barak, the meeting was positive. But by its conclusion there was no resolution of the disagreement between Israel and the U.S. Barak tried to persuade Mitchell to open a more comprehensive regional peace process [rather than dealing with settlements].Those in Barak’s party agreed that in the longer-term it will be necessary for Israel to agree to a formulation which will stop settlement construction. But in the course of the meeting neither Mitchell nor Barak succeeded in finding a satisfactory formulation.

De waarheid is (zie onder meer Ynetnews) dat Mitchell en Barak 'failed to bridge their differences'. Volgens een communiqué spraken ze over nederzettingen, maatregelen van Arabische landen in de richting van normalisatie en maatregelen van Israël om de bewegingsvrijheid van Palestijnen te vergroten. Besloten werd dat de gesprekken worden voortgezet, over twee weken komt Mitchell naar Israël. Tel uit de winst. Er is niets afgesproken, niets bereikt. Nada.