Oorlogsmisdaden - en wat gaan we eraan doen? Wat gaat Verhagen eraan doen?

Nadere lezing van het rapport van de Fact Finding Missie onder leiding van Richard Goldstone doet mijn bewondering toenemen. De Missie heeft haar mandaat zo opgevat dat de inval in Gaza in een breder kader wordt geplaatst en in samenhang wordt gezien met wat plaatsvindt op de Westoever. Op die manier ontstaat als het ware een vervolg, een uitgebreid vervolg, op de niet-bindende uitspraak uit 2004 van het Internationaal gerechtshof over de bouw van de Muur. Net als het Hof toen, spreekt ook Goldstone's missie uit dat het niet alleen de plicht van naties is om de internationale regels op het gebied van de mensenrechten na te leven, maar ook om te zorgen dat andere naties (in casu Israël) dat ook doen (paragraaf 1709 van het rapport).
De manier waarop zaken worden behandeld is alomvattend en uitgebalanceerd. Om één voorbeeld te noemen: er wordt uitgebreid ingegaan op de enorme vernielingen die in Gaza zijn aangericht van civiele doelen. Omstreden doelen zoals ministeries, de universiteit, of politiebureaus waarvan Israël heeft betoogd dat zij onderdeel van de infrastructuur van Hamas uitmaakten, laat Goldstone echter buiten beschouwing, terwijl hij wel weer het parlementsgebouw en de gevangenis noemt.
Ook de 'roadmap for justice' (om het zo maar te noemen) die G. aandraagt is bijzonder: Israël krijgt zes maanden om serieus zelf iets aan de de wetteloosheid met betrekking tot de bezette gebieden te doen. Zoniet dan is de aanbeveling om de zaak door te verwijzen naar het Internationale Strafhof. Ik kan iedereen alleen maar aanraden het volledige rapport te bekijken.

Natuurlijk staat of valt de impact van Goldstone's missie met de reacties. Die van Israël weten we al: daar wordt alles uit de kast gehaald om dit 'partijdige' rapport aan te vechten, (zonder overigens de details tegen te spreken). President Peres, premier Netanyahu en de ministers Lieberman en Barak maken overuren aan de telefoon bij het bewerken van hun buitenlandse relaties als we Haaretz mogen geloven. Het gaat dus om andere reacties. Cruciaal is natuurlijk die van Obama. Of moeten we dichter bij huis beginnen? Bij de EU of nog dichterbij, onze eigen minister Verhagen die - zo bleek op Prinsjesdag - de mensenrechten nog steeds ziet als een hoeksteen van het beleid?

En wat gebeurt er vandaag op Verhagens ministerie van Buitenlandse Zaken?

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken vindt vandaag en morgen een conferentie plaats over het bestrijden van straffeloosheid in het kader van vredesopbouw. In zijn openingsspeech sprak Verhagen over de vele juridische en traditionele vormen van overgangsrecht die er zijn. ‘Vervolging in eigen land of door een internationaal tribunaal, waarheidscommissies, amnestieregelingen, verzoeningsprogramma’s, lokale rechtsfora, herstelbetalingen en ook de wederopbouw van een rechtssysteem horen erbij. Het gaat er niet om het een of het ander te kiezen, maar juist om een goede combinatie te vinden.’

Het bestrijden van straffeloosheid in het kader van vredesopbouw. Hoe ontzettend toepasselijk. Welnu, Verhagen kan meteen aan de de slag. Bijvoorbeeld aan de hand van deze uitspraak van Goldstone's missie:

''The Mission is firmly convinced that justice and respect for the rule of law are an indispensable basis for peace. The prolongued situation of impunity has created a justice crisis in the OPT (= occupied Palestinian territories, AP) that warrants action.'

Action, Maxime. Zelden zal een conferentie van je ministerie zo exact zijn samengevallen met de actualiteit.

Commissie Goldstone: oorlogsmisdaden en mogelijk misdaden tegen de menselijkheid

De Goldstone commissie: vlnr Travers, Chinkin, Goldstone, Jilani.

Het lang verwachte rapport van de UN-onderzoekscommissie Goldstone naar eventuele oorlogsmisdaden begaan tijdens en rond de inval in Gaza begin dit jaar, is dinsdag gepubliceerd. De conclusies luiden dat Israël zich schuldig heeft gemaakt aan ernstige overtredingen van de internationale en humanitaire wetten en oorlogsmisdaden en mogelijk ook misdaden tegen de menselijkheid heeft begaan. Overigens hebben Palestijnse gewapende groepen die raketten en mortieren hebben afgeschoten op Zuid-Israël zich eveneens aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid schuldig gemaakt.
De Commissie Goldstone rapporteert ook over schendingen van het recht door Israël op de Westoever. Zij concludeert dat sprake is van een 'crisis van het recht' in de bezette gebieden die om actie vraagt. Zij beveelt aan dat de VN-Veiligheidsraad Israël opdraagt binnen zes maanden rapport uit te brengen over geloofwaardig onderzoek naar de in haar rapport beschreven misdaden en maatregelen om die te bestraffen. De Veiligheidsraad dient een onafhankelijke commissie van experts te benoemen die dit proces volgt en - als Israël in gebreke blijft - de zaken doorverwijst naar de aanklager bij het Internationaal Strafhof.
Enkele uittreksels uit de persverklaring van de VN:

The Mission found that, in the lead up to the Israeli military assault on Gaza, Israel imposed a blockade amounting to collective punishment and carried out a systematic policy of progressive isolation and deprivation of the Gaza Strip. During the Israeli military operation, code-named "Operation Cast Lead," houses, factories, wells, schools, hospitals, police stations and other public buildings were destroyed. Families are still living amid the rubble of their former homes long after the attacks ended, as reconstruction has been impossible due to the continuing blockade. More than 1,400 people were killed during the military operation.

Significant trauma, both immediate and long-term, has been suffered by the population of Gaza. The Report notes signs of profound depression, insomnia and effects such as bed-wetting among children. The effects on children who witnessed killings and violence, who had thought they were facing death, and who lost family members would be long lasting, the Mission found, noting in its Report that some 30 per cent of children screened at UNRWA schools suffered mental health problems

The report concludes that the Israeli military operation was directed at the people of Gaza as a whole, in furtherance of an overall and continuing policy aimed at punishing the Gaza population, and in a deliberate policy of disproportionate force aimed at the civilian population. The destruction of food supply installations, water sanitation systems, concrete factories and residential houses was the result of a deliberate and systematic policy which has made the daily process of living, and dignified living, more difficult for the civilian population.

The Report states that Israeli acts that deprive Palestinians in the Gaza Strip of their means of subsistence, employment, housing and water, that deny their freedom of movement and their right to leave and enter their own country, that limit their rights to access a court of law and an effective remedy, could lead a competent court to find that the crime of persecution, a crime against humanity, has been committed.

Disrespect

The report underlines that in most of the incidents investigated by it, and described in the report, loss of life and destruction caused by Israeli forces during the military operation was a result of disrespect for the fundamental principle of "distinction" in international humanitarian law that requires military forces to distinguish between military targets and civilians and civilian objects at all times. The report states that "Taking into account the ability to plan, the means to execute plans with the most developed technology available, and statements by the Israeli military that almost no errors occurred, the Mission finds that the incidents and patterns of events considered in the report are the result of deliberate planning and policy decisions.

Richard Goldstone

For example, Chapter XI of the report describes a number of specific incidents in which Israeli forces launched "direct attacks against civilians with lethal outcome." These are, it says, cases in which the facts indicate no justifiable military objective pursued by the attack and concludes they amount to war crimes. The incidents described include:

Attacks in the Samouni neighbourhood, in Zeitoun, south of Gaza City, including the shelling of a house where soldiers had forced Palestinian civilians to assemble;
Seven incidents concerning "the shooting of civilians while they were trying to leave their homes to walk to a safer place, waving white flags and, in some of the cases, following an injunction from the Israeli forces to do so;"
The targeting of a mosque at prayer time, resulting in the death of 15 people.

.A number of other incidents the Report concludes may constitute war crimes include a direct and intentional attack on the Al Quds Hospital and an adjacent ambulance depot in Gaza City.

West Bank

The Report also covers violations arising from Israeli treatment of Palestinians in the West Bank, including excessive force against Palestinian demonstrators, sometimes resulting in deaths, increased closures, restriction of movement and house demolitions. The detention of Palestinian Legislative Council members, the Report says, effectively paralyzed political life in the OPT.

The Fact-Finding Mission also found that the repeated acts of firing rockets and mortars into Southern Israel by Palestinian armed groups "constitute war crimes and may amount to crimes against humanity," by failing to distinguish between military targets and the civilian population. "The launching of rockets and mortars which cannot be aimed with sufficient precisions at military targets breaches the fundamental principle of distinction," the report says. "Where there is no intended military target and the rockets and mortars are launched into civilian areas, they constitute a deliberate attack against the civilian population.

Action

The prolonged situation of impunity has created a justice crisis in the Occupied Palestinian Territory that warrants action, the Report says. The Mission found the Government of Israel had not carried out any credible investigations into alleged violations. It recommended that the UN Security Council require Israel to report to it, within six months, on investigations and prosecutions it should carry out with regard to the violations identified in its Report. The Mission further recommends that the Security Council set up a body of independent experts to report to it on the progress of the Israeli investigations and prosecutions. If the experts' reports do not indicate within six months that good faith, independent proceedings are taking place, the Security Council should refer the situation in Gaza to the ICC Prosecutor. The Mission recommends that the same independent expert body also report to the Security Council on proceedings undertaken by the relevant Gaza authorities with regard to crimes committed by the Palestinian side. As in the case of Israel, if within six months there are no good faith independent proceedings conforming to international standards in place, the Council should refer the situation to the ICC Prosecutor.

Het volledige rapport staat op de site van de Fact Finding Mission: hier.

De leden van de Fact Finding Mission zijn:
Justice Richard Goldstone, Head of Mission; former judge of the Constitutional Court of South Africa; former Prosecutor of the International Criminal Tribunals for the former Yugoslavia and Rwanda.
Professor Christine Chinkin, Professor of International Law at the London School of Economics and Political Science; member of the high-level fact-finding mission to Beit Hanoun (2008).
Ms. Hina Jilani, Advocate of the Supreme Court of Pakistan; former Special Representative of the Secretary-General on the situation of human rights defenders; member of the International Commission of Inquiry on Darfur (2004).
Colonel Desmond Travers, former Officer in Ireland's Defence Forces; member of the Board of Directors of the Institute for International Criminal Investigations.

Zionistische watchdogs scoren punt in oorlog tegen 'vijandige NGO's'

Ik moet zeggen, zelf zou ik het niet als hobby willen. Verzamelen lijkt me sowieso nogal saai. Postzegels? Sigarenbandjes? Maar Marc Garlasco, senior military expert van Human Rights Watch verzamelde parafernalia van de Tweede Wereldoorlog,waaronder ook Wehrmachtuniformen en nazi-attributen. Een bizarre hobby. En een onbekend trekje van de man onder wiens leiding HRW-rapporten verschenen over onder meer het gebruik van witte fosfor in Gaza, het doden van burgers door middel van onbemande vliegtuigjes en het doden van Palestijnen die witte vlaggen droegen. Een blogger uit het rijke bestand van Israël-supporters (Mere Rhetoric) plukte Garlasco's tijdverdrijf van het internet, inclusief het feit dat Garlasco er een boek van zo'n 400 pagina's over heeft gepubliceerd.
Onmiddellijk stortte de hele pro-Israël blogosphere zich over Garlasco heen, op de voet gevolgd door media als de Jerusalem Post en de professionele zionistische watchdog organisaties als CAMERA (Committee for Accuracy in Middle East Reporting), NGO Watch en Honest Reporting. De inhoud van hun boodschap was kort samengevat: wie zulke dingen verzamelt is nog geen nazi, maar toch...
Inderdaad, wie zulk dingen verzamelt is nog geen nazi. Het is een wat wonderlijke tijdpassering, zelfs misschien wel voor een militair expert. Garlasco zelf stelt dat het iets te maken heeft met het feit dat zijn grootvader aan Duitse zijde in WO II vocht (als lid van een luchtafweereenheid) en zijn oud-oom aan Amerikaanse kant. Klinkt wat gezocht, maar al met al lijkt het allemaal nog geen reden om te gaan twijfelen aan iemands (bewezen) verrichtingen als militair expert. HRW stelde zich aanvankelijk dan ook achter Garlasco op (en gaf zelfs een verklaring uit), maar vandaag meldde de New York Times toch dat hij hangende een onderzoek is geschorst. Volgens een onderdirecteur van HRW 'omdat wij er niet zeker van zijn dat we wel alles weten wat we moeten weten'.
Een treurige ontwikkeling. Het zou heel vervelend zijn als HRW niet achter Garlasco blijft staan, want dat zou betekenen dat de anti-NGO campagne die langzamerhand op volle stoom is in Israël en de kringen van Israël supporters, ongeveer gratis een punt scoort.

Media-oorlog
Wat is namelijk het geval? In het licht van het feit dat binnenkort het rapport van de Commissie Goldstone van de VN verwacht kan worden over schendingen van de mensenrechten tijdens de Gaza-campage van december en januari, voert Israël zijn media-oorlog tegen HRW, Amnesty, B'tselem, het Palestijnse centrum voor de Mensenrechten (PCHR), en niet te vergeten Goldstone zelf, op. Zoals Netanyahu's policy director, Ron Dermer, de Jerusalem Post in juli vertelde (aangehaald in de NYT, zie boven): “We are going to dedicate time and manpower to combating these groups; we are not going to be sitting ducks in a pond for the human rights groups to shoot at us with impunity.”
Dat merken we. NGO Watch, een schimmig Israëlisch clubje, dat op schimmige wijze wordt gefinancierd en dat zich ten doel stelt de partijdigheid van de mensenrechtenorganisaties aan te tonen, kraakte de afgelopen weken het ene HRW- na het andere Amnesty-rapport af. Als laatste lanceerde het een felle aanval op de definitieve tellingen van de slachtoffers van de Gaza-campagne die vrijwel gelijktijdig door B'tselem en het PCHR werden gepresenteerd en waaruit bleek dat een grote meerderheid van de doden burgers waren. Voornaamste contra-argument van NGO Watch: de cijfers waren vooral gebaseerd op hoogst onbetrouwbare getuigenissen van Palestijnen en Palestijnse organisaties. Zie hier - en hier voor de echo van onse eigen waakhond, het CIDI (En nee, de eigen, Israëlische opgave, die meldde dat 60% van de slachtoffers 'tot het terreurnetwerk'behoorden, was natuurlijk veel betrouwbaarder, ook al werden daar helemaal géén bronnen bij genoemd. Of moeten we daarvoor naar de - even schimmig gefinancierde - zustersite van NGO Watch, het Jerusalem Center for Public Affairs, waarop staat dat de gedode politiemannen in Gaza 'trained terrorists' waren? In een artikel van de hand van de ongetwijfeld geheel onpartijdige expert, kolonel b.d. Jonathan Halevi van de Israëlische militaire inlichtingendienst?)
Enfin, het is te hopen dat Garlasco niet weg hoeft. Ik kom er nog op terug. Zoals ik ook van plan terug te komen op het netwerk van Watchdogs, een soort familie waarin veel dezelfde namen rondgaan en dat ons veel kan leren over hoe normale discussies over feiten vaak stelselmatig worden verziekt door verdachtmakingen, tendentieuze presentatie van feiten, regelrechte leugens en overdreven gezeur over antisemitisme en/of vermeende joodse rechten.

Fatah akkoord met Egyptisch voorstel voor verzoening met Hamas

Fatah is akkoord gegaan met de Egyptische voorstellen voor iets verlate Palestijnse verkiezingen en verdere verzoeningsprocedures tussen Hamas en Fatah. Dat heeft Abbas Zaki, PLO-vertegenwoordiger in Libanon en lid van het Centrale Comité van Fatah, gemeld na een vergadering van het CC, deze zondag.In het Egyptische voorstel worden de verkiezingen voor een president en voor het parlement niet voor 25 januari gehouden, zoals reglementair zou moeten, maar niet later dan de eerste helft van 2010.
Andere elementen van de voorstellen zijn een herziening (integratie?)van de veiligheidstroepen van beide organisaties onder Egyptisch toezicht en een geleidelijk loslaten van gevangenen.
De verzoening van de twee lijkt dichterbij te komen. Khaled Abu Toameh van de Jerusalem Post meldde eerder al dat er een akkoord was bereikt tijdens de besprekingen van de Egyptenaren met Khaled Meshaal(Hams) en Abu Abbas (Fatah) vorig weekend in Cairo. Maar ook al meldde de Post dat, de voorzichtigheid lijkt toch nog steeds te gebieden dat we nog even wachten met juichen. Haaretz meldde namelijk dat Hamas pas na Eid al Fitr (volgende week) een definitief antwoord geeft.

'He barely said a word and they shot him'

Drie dode kinderen Samouni. Issa, Mohammed en rechts Ahmed.

.....They came straight into the living room; we were in the children's room, across the way. [The soldiers] looked frightening. Their faces were blackened with charcoal and they had big helmets with branches in them. We were so afraid we shouted."
Mahmoud Samouni, 12: "They were from Givati" - an infantry battalion.
Zeinat Samouni: "We all shouted. Atiyeh stood up to approach the soldiers and talk to them. He knows Hebrew. Ahmed followed him, crying: Daddy, Daddy. Atiyeh told him, Don't be afraid.

"My husband walked toward the soldiers with his hands up. 'Here I am, Khawaja [term for a non-Muslim]. He barely said a word and they shot him. It wasn't just one who fired. Atiyeh was at the door of the children's room, [the soldiers] were maybe a meter away. They kept shooting into the room where we were. Ahmed was hit in the head and the chest, Zahwa in the back. Her sons Faraj and Qanan were also hurt, and my Abdallah [10] was hit in the head and the hip, also Amal [his twin sister].

"We all lay down on the floor. After maybe a quarter of an hour I shouted to the soldiers, 'Ktanim, Khawajam, ktanim' ["little ones," in Hebrew], and they stopped shooting. I saw one soldier spit twice on my husband. Then they came into the children's room and in my bedroom they began destroying the furniture and threw something [probably a stun grenade], so the room filled up with smoke and a fire started and everything in the room - clothes, documents, money - was lost......

Amira Hass in Haaretz van afgelopen weekeinde over een onvoorstelbare gruweldaad. Voor mensen met een sterke maag. Hoe de familie Samouni nog veel meer leden verloor beschreef ik al eens in een posting van 20 maart, hier. Het Israëlische leger onderzoekt het geval waar Hass over schrijft nog. Daarom konden ze geen antwoord geven op vragen. Ik denk dat het onderzoek straks zal uitwijzen dat Attiya en Ahmed zijn omgekomen door onbekende oorzaak.

Halsema in de fout

Rare uitspraken van Femke Halsema in De Pers en even rare, of zelfs nog ergere uitspraken op haar blog als ze zich verdedigt tegen de reacties, van onder meer Anja Meulenbelt, op haar uitspraken:
'Sommige ‘close readers’ maken vooral heisa over het zinnetje ‘Ik merk het in mijn wijk: natuurlijk is de islam een probleem’, want daarmee zou ik een hele wereldgodsdienst diskwalificeren. Tsja, dat is vooral ‘bijziend lezen‘, want uit elk bijgeleverd citaat blijkt dat het mij gaat om orthodoxe en conservatieve religieuze opvattingen die slecht zijn voor de vrijheid en emancipatie van vrouwen.'

Tja, en dan gaat het dus niet om DE islam. Hetzelfde kan namelijk gezegd worden van alle conservatieve godsdienstige opvattingen waar ook ter wereld. Tot nog toe hield Halsema zich nog wel redelijk staande tegenover de wind die uit de Wilders-hoek waait, maar helaas ditmaal gaat ze onderuit en blijkt bij haar ook dat onbehaaglijke onderbuik-gevoel een rol te spelen.

'Ik respecteer vanzelfsprekend de autonome keuze van veel Islamitische vrouwen om, zoals Fatima Elatik, een hoofddoek te dragen als deel van hun (religieuze) identiteit. Die zal ik ook nooit aantasten. Maar ik vind dat degenen die nu vooral de schoonheid van de hoofddoek verheerlijken, eens moeten nadenken over de opmerking van een Islamitisch meisje in een mail aan mij: ‘zo dwing ik ook respect af’. En wie nog twijfelt over de vele keren dat het dragen van een hoofddoek voortkomt uit sociale en religieuze dwang (of drang), moet vooral de retorische vraag van Sheikh Fawaz Jneid eens op zich laten inwerken: ‘Welke vrouwen zijn vaker het doelwit van verkrachtingen en seksuele intimidaties in de wereld? Gesluierde vrouwen of niet-gesluierde?’

Hoe nu? Moeten we de mening van de orthodoxe en conservatieve sheikh Fawaz ter harte nemen en daaruit afleiden dat er dan toch sprake is van dwang? Kom op, Halsema, je bent slimmer dan dat.
Ik moet bij dit soort discussies altijd denken aan een interview dat ik eind jaren '80 had met de Egyptische socioloog Saad Eddin Ibrahim, onder meer over het feit dat het aantal hoofddoekjes in Cairo leek toe te nemen. 'Hoofddoekjes,' zei hij, 'zijn paradoxaal genoeg een bewijs van emancipatie. Het zijn vooral meisjes en vrouwen met een rurale achtergrond die naar de stad zijn gekomen om te studeren of aan het arbeidsproces deel te gaan nemen. Anders gezegd: hoofddoekjes zijn een soort teken dat vrouwen er prijs op stellen deel te nemen aan de samenleving met behoud van een eigen moslim-identiteit.'
En - eerlijk gezegd - we kunnen het ook nog heel anders formuleren: Waar bemoeien Halsema (en vele anderen) zich in godsnaam mee? Wat kan het hun schelen of orthodox joodse vrouwen een pruik opzetten, orthodoxe christenvrouwen een belachelijk hoedje als ze naar de kerk gaan of (niet eens orthodoxe) moslimvrouwen een hoofddoekje omdoen als ze de straat op gaan. We hebben het toch ook niet over de haardracht van Halsema?

Jammer, na de PvdA komt dus GroenLinks ook al niet meer in aanmerking om op te stemmen. Ook al moet ik eerlijksheidshalve zeggen dat ik dat al eerder had geconcludeerd. Nadat wethouder Marijke Vos vond dat ik niet meer met mijn auto Amsterdam in mocht, omdat ik niet zo'n blinkend nieuwe Amsterdam-Zuid bak heb, bijvoorbeeld.

Late excuses

British Prime Minister Gordon Brown apologized Friday for the "inhumane" treatment of Second World War code-breaker Alan Turing, who was convicted of gross indecency for being homosexual at a time when it was illegal in Britain.

A mathematician, Turing helped crack Nazi Germany's Enigma communications code, which was a turning point in the war.

He was later convicted of gross indecency for having sex with a man and forcibly treated with female hormones to reduce his sex drive. Turing committed suicide in 1954 at the age of 41.

Dat was hoe het Westen omging met homo's, helden, of genieën (en Turing was beide) of niet. Hoe lang was dat geleden? En hoeveel beter zijn we niet dan de moslim-wereld? Bijvoorbeeld Egypte waar Farouk Hosny al 21 jaar minister is van cultuur, ondanks het feit dat iedereen in Cairo weet dat hij gay is.