Israel zet luchtvaartmaatschappijen onder druk om bezoekers van Palestijnen te weren

 Internationale activisten planten olijfbomen ergens op de Westoever. De foto is van 2010.

Enkele honderden pro-Palestijnse activisten waren van plan morgen, zondag 15 april, naar Israel te vliegen en van daar door te reizen naar de Westoever in wat wel een 'flytilla'' of een ''Air Flotilla'' wordt genoemd, maar in feite een actie is om solidariteit te tonen met de bezette Palestijnen van de Westoever. De actie heeft officieel 'Welcome Palestine'. De activisten zouden vanuit diverse hoofdsteden naar het vliegveld Ben Gurion vliegen. Vervolgens zouden zij op de Westoever gaan deelnemen aan het bouwen van een Palestijnse school en zouden zij een aantal olijfbomen planten, ter vervanging van de honderdduizenden die sinds de bezetting in 1967 begon zijn gerooid  
Zouden.
Want het is intussen de vraag hoeveel mensen er morgen daadwerkelijk zullen aankomen. Israel heeft namelijk uiterst wakker op deze bedreigende situatie gereageerd en een lijst samengesteld van personen die mogelijk aan de actie meedoen. Vervolgens heeft Israel bij diverse luchtvaartmaatschappijen de passagierslijsten opgevraagd en de maatschappijen meegedeeld dat bepaalde personen  niet tot Israel zullen worden toegelaten en op kosten van de betrokken maatschappijen zullen worden teruggevlogen als ze toch aankomen. Het gevolg is dat Lufthansa enkele tientallen passagiers heeft gëinformeerd dat helaas door omstandigheden buiten de macht van de maatschappij hun reservering is ingetrokken (zonder dat hun de prijs van het ticket overigens wordt terugbetaald). Andere maatschappijen als de goedkope Britse Jet-2 volgden en verwacht dat het er meer zullen zijn.
De Israelische minister van Veiligheid Yitzhak Aharonovitch maakte bovendien dinsdag bekend dat 'met provocateurs die wel aankomen op vastberaden wijze en snel zal worden afgerekend. Als ze aankomen zullen ze worden geïdentificeerd, uit het vliegtuig gehaald, en naar een instelling voor detentie worden gebracht tot ze weer uit Isarel worden teruggevlogen, 'aldus Aharonovitch.
Het is niet voor het eerst dat de actie Welcome Palestine wordt gehouden. In 2010 lukte het ongeveer 100 mensen door de door Israel opgeworpen barrières te komen. Verleden jaar werd dezelfde truc met  de vliegtuigmaatschappijen uitgehaald en werden de overigen zo ongeveer allemaal gedeporteerd. Dit jaar belooft het niet anders af te lopen. Israel laat niet met zich sollen, dat is duidelijk.  
 Niet iedereen is blij met de vastberaden Israelische reactie, die nog een laat zien dat Israel totaal lak heeft aan eventuele Palestijn se rechten, laat staan Palestijnse aspiraties voor onafhankelijkheid (de enige manier om de Westoever binnen te komen., zo moeten wel wel bedenken, gaat via een door Israel bewaakt vliegveld of een grens waar de Israeli's de dienst uitmaken). Gideon Levy de  onverschrokken columnist van Haaretz, noemt het Israelische gedrag paranoïde en wijst op vergelijkbare gebeurtenissen zoals een Spaanse clown die voor Palestijnse kinderen kwam optreden en er evenmin in mocht, of de schrijver Günther Grass die wees op de gevaarlijke Israelische plannen met betrekking tot Iran en die nu persona non grata is. (Hij is niet de enige, denk aan de wetenschapper Norman Finkelstein of aan diverse  deelnemers aan eerdere Flotilla's die papieren moesten tekenen dat ze tien jaar zouden wegblijven voor ze werden gedeporteerd, of aan Noam Chomsky die bij de grens werd teruggestuurd toen hij naar Ramallah wilde). Ik vind het geen paranoia, ik vind dat het veeleer gaat lijken op de dictatoriale fascistische regimes van weleer als van Franco in Spanje, Salazar in Portugal, Pinochet in Chili en noem er nog maar een paar, desnoods uit een nog iets verder verleden. Regimes waar alleen nog maar mensen welkom waren die het de dictatoriaal regerende leiders eens waren. Israel gaat diezelfde kant op.   

(klik op brief voor grotere versie)

PS. Dit is een brief die de activisten in handen krijgen gedrukt voor ze Israel weer uitgevlogen worden. Ik dacht eerst dat de brief was geschreven door de lieden die tegenwoordig de scepter zwaaien op het ministerie van buitenlandse zaken in Jeruzalem. Ik meende er de vlijmscherpe 'humor' in te herkennen van het kaliber van Danny Ayalon, de man die destijds de Turkse ambassadeur de les las, terwijl hijzelf gezeten was op een verhoginkje, en de ambassadeur op een laag bankje, en zonder dat de ambassadeur zelfs maar een glaasje water kreeg aangeboden. Maar het is erger: het is de baas zelf die hiermee nog eens toont hoe 'the Middle East's sole democracy' in toenemende mate alleen en en uitsluitend nog functioneert voor, en in naam van, hele rechtse Joden. De brief werd namelijk opgesteld door het bureau van premier Netanyahu.

Reminder: manifestatie op de Dam tegen het asielbeleid 14 april 14:00 u

Zaterdag 14 april, van 14:00 tot 15:30 op de DAM in A’dam
Tégen het op straat zetten van vluchtelingen, vóór fatsoenlijke opvang.
Er komt steeds meer verzet tegen een onzorgvuldig en onrechtvaardig asielbeleid: op 1 april hebben 40 burgemeesters minister Leers laten weten niet mee te werken aan het uitzetten van 'illegalen' als daarmee de openbare orde in de gemeente wordt verstoord. Kort daarvoor hebben 100 burgemeesters zich uitgesproken voor een Kinderpardon. Deze week liet Lodewijk Asscher weten dat Amsterdam 'illegale' jongeren stage laat lopen zodat ze hun opleiding kunnen afmaken.
De manifestatie richt zich in de eerste plaats tegen het op straat zetten van vluchtelingen en pleit voor fatsoenlijke opvang. Maar er komt meer aan de orde: het wetsontwerp over 'gewortelde kinderen', het Kinderpardon, het stage-beleid van de gemeente Amsterdam, de schandalig hoge legeskosten en de slordige, haastige, asielprocedure.
Programma Sprekers o.a.  Khadija Arib (TK PvdA), Tofik Dibi (TK, GroenLinks), Carla van Os (Defence for Children), Maartje Terpstra (asieladvocaat), Stephanie Mbanzendore (Burundi Women for Peace and Development), Marieke van Doorninck (Gemeenteraad Amsterdam Groen Links), Jonneke van Wiers (Amnesty International), Mária van Veen (VluchtelingenWerk), Vluchtelingenopvang (STEK Den Haag, SOSWereldwijs Den Bosch, St. ROS R'dam), Rinia Cromwell, vluchtelingen en hun kinderen, intermezzo: Vincent Bijlo!Om 15.00 uur lezen wij één voor één namen voor van vluchtelingen die op straat zijn gezet, terwijl de aanwezigen op de Dam gaan liggen uit solidariteit met de asielzoekers die op straat moeten leven.
Protesteer mee en neem een matje om op te liggen mee!!!(Voor degenen die niet kunnen gaan liggen, zijn er stoelen beschikbaar).
In samenwerking met: Platform Stop Racisme en Uitsluiting, Defence for Children, Vluchtelingenwerk, Amnesty International, SOS Wereldwijs.

Vrouwen Tegen Uitzetting is een netwerk van Nederlandse en vluchtelingenvrouwen met en zonder verblijfsvergunning. Vrouwen Tegen Uitzetting zet zich in voor een goed asielbeleid en aandacht voor de positie van vrouwelijke vluchtelingen.

www.vrouwentegenuitzetting.nl <http://www.vrouwentegenuitzetting.nl>  of op Facebook <http://www.facebook.com/VrouwenTegenUitzetting#!/VrouwenTegenUitzetting> .
OVERIGENS ZIJN WIJ VAN MENING DAT ER ONAFHANKELIJK TOEZICHT MOET KOMEN OP DE IND.

Kolonisten beginnen nieuwe nederzetting in het noorden van de Westoever.

 De in 2005 ontruimde nederzetting Homesh (Wikipedia)

Ongeveer 100 Israelische kolonisten hebben dinsdag de  basis gelegd voor een nieuwe 'outpost' in het noorden van de bezette Westoever. De nieuwe nederzetting kreeg de naam 'Or Hadash' (Nieuw licht), naar een regel uit Psalm 136, 'Een nieuw licht schijnt op Zion'.
De kolonisten werden opgewacht door eenheden van de grenspolitie, die gereedschap in beslag nam, zonder de kolonisten overigens te verjagen. Niettemin werden de plannen enigszins doorkruist, meldt de site van de kolonistenzender Arutz 7. Er werd toen maar een 'kinderfeest' georganiseerd en Daniella Weiss, oud-burgemeester van de nederzetting Kedumim en een bekend lid van de religieuze kolonistenbeweging Gush Emunim, hield een toespraak waarin ze zei dat 'niet de regering, maar het volk van Israel het lot van het land Israel zal bepalen'. Een 'kern' van kolonisten bleef op de plek van de nieuwe nederzetting kamperen. 

Op dezelfde dag trokken volgens Arutz 7 duizenden Israeli's naar de plek van de vroegere nederzetting Homesh, die eveneens in het noorden van de Westoever lag, voor een dag die bedoeld was om de herstichting van de nederzetting te propageren. Homesh was een nederzetting met een inwonertal van 70 families, maar werd in 2005 tezamen met de nederzettingen Kadim (200 inwoners), Ganim (107 inwoners en Sar Nur (43 families) ontruimd, min of meer gelijktijdig met de terugtrekking uit de nederzettingen in de Gaza-strook. De ontruiming vond plaats op instigatie van Ariël Sharon, die vond dat de vier nederzettingen te afgelegen lagen en kwetsbaar waren voor aanvallen. Ook werd betoogd dat de evacuatie de spanningen met de Palestijnse bevolking zou verminderen. Gershom Meshika, het hoofd van de Regionale Raad van Samaria (=Noord-Westoever) betoogde dat de evacuatie een grote fout was geweest en diende te worden gecorrigeerd. De plechtigheid werd bijgewoond door de Likud-minister Yuli Edelstein van Diaspora-zaken en Hasbara en het Likud-lid van de Knesset Danny Danon, die bezig is met een poging wetgeving door de Knesset te loodsen die de uitvoering moet verhinderen van de recente uitspraak van het Israelische hooggerechtshof dat de 'outpost' Migron voor 1 augustus moet zijn ontruimd.

Gewapende kolonisten versus Palestijnen

In het dorp Yanun in het noorden van de Westoever werden donderdag drie mensen gewond bij botsingen et kolonisten uit de nederzetting Yitzhar. Na tussenkomst van het leger werden vijf Palestijnen gearresteerd. Ghassan Daghlas, de functionaris die voor de Palestijnse Autoriteit de ontwikkelingen in de nederzettingen in het noorden van de Westoever volgt, vertelde Ma'an  News dat kolonisten Palestijnse met stenen bekogelden en tegenhielden toen ze op hun land wilden gaan werken. Volgens de kolonisten was de strijd begonnen toen dorpelingen twee schaapherders uit Yitzhar met stokken waren aangevallen. De twee herders waren lichtgewond geraakt, volgens hun verhaal. Het leger schoot de kolonisten te hulp, schoot met traangas en rubberkogels op de Palestijnen en nam vijf Palestijnen gevangen. 
In Hebron werden donderdag zeven Palestijnen en vier 'internationals' opgepakt. Dat gebeurde nadat er bij de Ibrahimi-moskee een schermutseling had plaatsgevonden tussen Israelische kolonisten en deelnemers aan een internationale conferentie. Drie mensen raakten gewond, onder wie Abdullah Abu Rahma, de coördinator van het Volksverzet in Hebron, de activiste Narriman Tamimi uit het naburige dorp Nabi Saleh en een Franse activiste. Abdullah Abu Rahma, die behalve leider van het volksverzet ook de gastheer van de conferentie was, was een van de mensen die werden gearresteerd, zo meldde Rateb Abu Rahma, de media coördinator van de conferentie aan Ma’an. 

Moord in Rammoun, of hoe twee undercover agenten drie broers op het verkeerde been zetten

 De plek in het dorpje Rammoun (12 kilometer ten oosten van Ramallah) waar de drie broers Shawakha door Israelische undercover agenten werden neergeschoten. (foto Al-Haq)

Op 27 maart schreef ik hoe drie broers tijdens een nachtelijke inval in het dorpje Rammoun bij Ramallah gewond raakten. Een werd in de borst geschoten, een andere in de nek en de derde in een dij. Dat zou gebeurd zijn nadat één van de broers een militair tijdens wat het leger 'een routineactiviteit' noemde, zou hebben aangevallen met een mes. De militair zou lichtgewond zijn geraakt. Het verhaal dat ik bracht was grotendeels gebaseerd op wat de kwaliteitskrant Haaretz meldde over het gebeurde.
 Het Palestijnse persbureau Ma'an News had een iets andere versie: een van de broers zou naar buiten zijn gekomen zonder dat hij wist dat er militairen in het dorp waren en meteen zijn neergeschoten. De andere broers overkwam hetzelfde toen  zij kwamen kijken wat er gebeurd was.   
Op 2 april meldde ik dat één van de drie broers, Rashad al-Shawakha (ik schreef in navolging van Ma'an News dat de naam Shoukha was) aan zijn verwondingen was overleden.

Maar vandaag is het dan tijd om met de follow up te komen. De Palestijnse mensenrechtenorganisatie Al-Haq heeft het verhaal van de broers Shawakha namelijk nagetrokken. Wat nu volgt is - wie verbaast dat?  - een versie van het gebeurde die aanmerkelijk afwijkt van wat de Israelische kranten ons in navolging van het Israelische leger wilden doen geloven:

Rammoun, aldus Al-Haq, is een plaatsje dat voornamelijk leeft van de schapenteelt. Er waren de laatste tijd nogal wat diefstallen van schapen (en van auto's) geweest. Vandaar dat Akram Shawakha (36) achterdochtig werd toen hij op de avond van 26 maart twee onbekende mannen in burgerkleren zag staan, niet ver van het huis van de familie. Hij dacht dat het dieven waren en belde zijn broers Anwar (38) en Rashad (28). Akram en Rashad kwamen hun huis uit met een mes en een stok om zich te kunnen verdedigen en Anwar volgde hen. De twee onbekende mannen waren op dat moment ongeveer 20 meter van hen vandaan.
Er volgde een woordenwisseling en Akram vroeg wat zij daar deden en wilde hun identiteitsbewijzen zien, waarop een van de mannen zei dat ze in Rammoun werkten en dat hij persoonlijk land had gekocht in het dorp. (Al-Haq tekent hierbij aan dat het  feit dat deze twee undercover agenten zich voordeden als burgers niet zonder meer alleen een tamelijk grove leugen was, maar in feite neerkomt op een oorlogsisdaad volegsn het internationale recht).      

Rashad greep een van de twee bij de schouder, waarop de man een pistool trok en Rashad in de dij schoot. Vervolgens schoot hij Akram, die twee meter verwijderd was, twee keer in de buik. De tweede man trok ook een pistool en richtte op het gezicht van Anwar, die tien meter verderop was. Anwar boog zijn hoofd en werd in de nek getroffen. Hij verloor het bewustzijn. Toen hij later bijkwam, kwam er bloed uit zijn mond en nek. Een Israelische soldaat vroeg hem naar zijn naam en identiteitskaart. Akram kon zijn broers horen schreeuwen van de pijn. Hij verloor opnieuw het bewustzijn en kwam pas weer bij in een ziekenhuis.   

De andere broer, Akram, zag terwijl hij gewond op de grond lag, dat Israelische soldaten op het toneel verschenen. Hij zei dat hij gewond was en probeerde bij het licht van zijn garage te komen, maar een van de soldaten schoot hem toen opnieuw in de buik en schopte tegen zijn hoofd. Akram zag ook hoe soldaten zijn broer Rashad omringden en verschillende keren op hem schoten. Later werd vastgesteld dat Rashad door zeven kogels getroffen was in zijn buik, hand en dij. Akram herinnert zich ook dat zij later in een ambulance werden afgevoerd

De volgende dag, in het ziekenhuis, kreeg Akram bezoek van een inichtingenofficier in burger die het incident met hem doornam en vertelde dat zijn broer een militair had willen steken met een mes. Akram zei hem dat als ze geweten hadden dat het om militairen ging, niet eens hun huis zouden zijn uitgekomen en dat het mes en de stok alleen voor eventuele zelfverdediging waren bedoeld. De officier zei daarop dat het een misverstand was geweest en dat de zaak zou worden onderzocht.
Met Rashad ging het intussen slecht. Er moest een voet worden geamputeerd en op 2 april overleed hij aan nierfalen.

Laat ik proberen hier - zonder al te cynisch te worden - twee opmerkingen aan toe te voegen. Opmerking één is dat dit soort gebeurtenissen zeker niet tot de grote uitzonderingen behoort. Drie jaar bloggen was meer dan genoeg om te ontdekken dat misverstanden, angst, ongeïnteresseerdheid en vast ook wel Palestijnen-haat tot heel wat vergelijkbare incidenten hebben geleid waarbij je, wat de Israelische militairen of politiemensen betreft, mag vaststellen dat er minimaal sprake was van dood door (grove) schuld.
Opmerking twee is dat - zoals ook in dit geval - vaak wel een onderzoek wordt aangekondigd, maar dat je er dan later ofwel nooit meer wat van hoort, ofwel dat hoogstens sprake was van een ongelukkige slordigheid/lichte mate van plichtsverzuim/iets te ruime interpretatie van de regels van de kant van de militair, waar dan gewoonlijkniet meer dan een berisping op volgt. Dat is een grove en schandalige  nalatigheid van de kant van de Israëlische overheid. Want zolang deze situatie voortduurt, waarbij dit soort zaken nooit goed wordt uitgezocht, rapporten van NGO's als Al-Haq, Bt'selem of wie dan ook niet serieus worden genomen en Palestijnse mensenlevens blijkbaar niet veel meer waard zijn dan die van een stuk vee., zal dit soort verhalen ons met een grote regelmaat blijven achtervolgen.     
(dank Trees voor de verwijzing)
   

Hamas hangs three men convicted of spying or murder

Gaza's Hamas rulers say they have executed three men in dawn hangings. An interior ministry statement said one man was spying for Israel. Palestinians who collaborate with Israeli intelligence are widely loathed. The man was also charged with murder, as were the other two men hanged on Saturday. The statement said the families of the victims could have saved the condemned men by forgiving them at the last minute, but they all refused.
Gaza's Hamas rulers have executed at least 18 men since seizing power in 2007. The Palestinian Authority, which rules the West Bank, also has the death penalty. But President Mahmoud Abbas has not approved an execution since 2004, effectively halting the practice there. (AP)

Update 20.4.12: De executie van de drie mannen was onwettig. Dat heeft het mensenrechtenkantoor van de Verenigde Naties vandaag gezegd. De drie mannen werden op 7 april opgehangen. De mannen hadden geen toegang tot een advocaat en werden, hoewel het burgers waren, berecht door een militair tribunaal, zei een woordvoerder van Navi Pillay, de VN-Hoge Commissaris voor de Mensenrechten.

Defence for Children: Kinderen systematisch mishandeld in Israelische militaire detentie

 Dit was nog achterstallig:
 Eind maart kwam Defence for Children International met een rapport over de detentie van kinderen in de bezette gebieden. DCI stelt dat sinds 1967, toen de bezetting begin, 726.000 Palestijnen met het Israelische detentiesyteem in aanraking zijn geweest. Velen van hen zijn kinderen. Alleen al in de laatste 11 jaar waren dat er 7.500, wat neerkomt op een gemiddelde van 500-700 kinderen per jaar. Het rapport dat DCI presenteerde is het resultaat van vier jaar werk (januari 2008 - januari 2012) met steun van de Europese Unie en is gebaseerd op 311 getuigenissen. Het gaat over de manier waarop minderjarigen worden gearresteerd, mishandeld en gemarteld:
 

 The testimonies reveal that the majority of children are detained in the middle of the night in what are typically described as terrifying raids conducted by the army. Most children have their hands painfully tied behind their backs and are blindfolded,before being taken away to an unknown location for interrogation. The arrest and transfer process is often accompanied by verbal abuse and humiliation, threats as well as physical violence. Hours later the children find themselves in an interrogation room, alone, sleep deprived, bruised and scared. Unlike Israeli children living in settlements in the West Bank,Palestinian children are not accompanied by a parent and are generally interrogated without the benefit of legal advice, or being informed of their right to silence.
 

The testimonies reveal that most children undergo a coercive interrogation, mixing verbal abuse, threats and physical violence, generally resulting in a confession. The most common offence children confess to is throwing stones. The Report also finds that in 29 percent of cases, the children are either shown, or made to sign, documentation written in Hebrew, a language they do not understand.

Het volgende staatje geeft weer hoe de arrestaties plaatsvinden: handen geboden 95%, geblinddoekt 90%, gebruik van geweld 75%, gearresteerd in het holst van de nacht 60%, enzovoorts.

Hand ties	296	95%
2	Blindfolds	281	90%
3	Physical violence	234	75%
4	Detention inside Israel in violation of Article 76	196	63%
5	Arrested between midnight and 5:00 am	188	60%
6	Confession during interrogation	180	58%
7	Threats	178	57%
8	Verbal abuse and/or humiliation	169	54%
9	Strip searched	102	33%
10	Transferred on floor of vehicle	98	32%
11	Signed/shown documents written in Hebrew	91	29%
12	Solitary confinement	38	12%

Binnen acht dagen worden de kinderen - geketend - voorgeleid. In de meeste gevallen is dat de eerste keer dat ze een advocaat en een familielid te zien krijgen. Hoewel de meeste kinderen volhouden onschuldig te zijn, bepleit uiteindelijk 90% schuld (dit is het Britse systeem - guilty or not guily) aangezien dat de snelste manier is om weer vrij te komen in een militair rechtssysteem dat in 87% van de gevallen vrijlating van de kinderen op borgtocht afwijst.

In het rapport staan 25 case studies beschreven, plus interviews met deskundigen en relevant archiefmateriaal.

Israel haalt kolonisten uit het bezette huis in Hebron

Israelische grenspolitie voor het bezette huis in Hebron dat door de bezetters 'Beth Machpela'' was genoemd. (Ma'an).

De Israelische grenspolitie heeft woensdag de joodse kolonisten die vorige week een huis in Hebron hadden bezet, weer verdreven. De 15 kolonistenfamilies werden zonder er gewelddadige incidenten plaats vonden uit het huis gezet.
Premier Netanyahu had minister van Defensie Ehud Barak gevraagd de kolonisten meer tijd te geven om de bewijzen dat zij het huis op legale wijze hadden gekocht (iets wat de Palestijnse eigenaars betwisten), maar het leger huldigde het standpunt dat de kolonisten het gebouw zonder de vereiste toestemming van de 'Civil Administration' van het leger waren binnengedrongen in een uiterst explosief gebied en dat dus moest worden ingegrepen. In een verklaring die Barak's bureau enkele uren voor de uitzetting uitgaf, heette het dat de regering 'de plicht had te zorgen dat de wet gehandhaafd zou worden'. Overigens was in een kabinetsvergadering besloten dat de ontruiming voor 25 april zou plaatsvinden. Maar het leger vond het kennelijk beter niet te lang te wachten.
 De kwestie heeft tot grote tegenstellingen geleid. Binnen de regering-Netanyahu werd Barak scherp bekritiseerd door vice-premier Moshe Yaalon, die erop aandrong dat hem de verantwoordelijkheid voor de nederzettingen wordt ontnomen. 'Ehud Barak gaat tegen de regering in en werkt de nederzettingen in Judea en Samaria tegen,' zei Yaalon in en besloten kabinetszittingen waaruit werd geciteerd door Haaretz. 'Wat hij doet is het vuurtje opstoken. Het is absoluut noodzakelijk dat de papieren van de kolonisten betreffende de koop worden gecheckt om te zien of ze niet vals zijn. Als blijkt dat ze in orde zijn moet de koop worden goedgekeurd en moeten de kolonisten toestemming krijgen daar te gaan wonen. Dit is geen nationale- of defensie-zaak, die eigendomspapieren moeten worden bekeken. Waarom zegt de minister van Defensie dat zoiets weken gaat duren, terwijl het in een paar dagen kan?'   
Ook Netanyahu zelf was mikpunt van kritiek. Zijn bureau liet echter weten dat de premier geen keus had, gezien de wettelijke en veiligheidsaspecten van de zaak. Maar kennelijk heeft Netanyahu het zich wel aangetrokken, want woensdag gaf hij in een kabinetsvergadering aan dat hij werkt aan het legaliseren van drie zogenoemde 'illegale voorposten' en  procureur-generaal Yehuda Weinstein opdracht heeft gegeven om te kijken of daarvoor een legale constructie kan worden bedacht.

De verdrijving van de kolonisten uit het huis bij de Ibrahimi-moskee is overigens niet noodzakelijkerwijs definitief. De Palestijnse eigenaars hebben niet de gelegenheid gekregen om terug te keren naar het huis en de kolonisten krijgen in de komende dagen en weken nog volop de mogelijkheid om te bewijzen dat hun verhaal dat ze het huis hebben gekocht op waarheid berust.