woensdag 11 maart 2015

Een dag in Palestina: gewonden, beschietingen, vernielingen, chantage

Studenten van de universiteit van Bir Zeit houden tijdens een herdenking affiches omhoog met een foto van Saji Sarwish (18), die precies een jaar geleden door Israelische militairen werd doodgeschoten toen hij terugkwam van het voederen van de geiten bij zijn ouderlijk huis. Saji was de 26ste student van de universiteit die door de Israeli's werd gedood sinds de bezetting bijna 48 jaar geleden begon. (Foto Ma'an)

Bij het dorp Kafr Aqab, in het noorden van Jeruzalem, zijn dinsdag tientallen mensen gewond geraakt tijdens botsingen met het Israelische leger. Negen mensen werden in hun onderste ledematen getroffen door scherpe munitie.Van één van hen was de  toestand kritiek. Tientallen anderen werden getroffen door rubberkogels of hadden ademhalingsmoeilijkheden door het inademen van traangas. De clashes waren het gevolg van het feit dat Israelische bulldozers land begonnen te egaliseren in de buurt van wat vroeger de Qalandia luchthaven was, dichtbij Kafr Aqab. Israel deelde maandag slooporders uit voor gebouwen op het terrein en verklaarde de zône dinsdag tot gesloten militair terrein. Dat is omdat daar verder gebouwd gaat worden aan de ''Afscheidingsmuur'', die Kafr Aqab nog verder zal isoleren van het belendende district Samir Amis en van Jeruzalem.
Kafr Aqab is in 1980 bij Jeruzalem getrokken en samen met de rest van Arabisch Oost-Jeruzalem door Israel geannexeerd. Het maakt volgens de (illegale) Israëlische maatregel deel uit van de stad, maar is door de bouw van de "Muur"van de stad gescheiden.

Bij de Ofer gevangenis in bezet gebied raakten werden dinsdag zeven studenten van de Bir Zeit universiteit gewond tijdens een vreedzame herdenkingsbijeenkomst voor Saji Darwish, een student van deze universiteit, die een jaar geleden door Israelische militairen werd doorgeschoten. De Israeli's beschoten hen met traangasgranaten en rubberkogels. De studenten beantwoordden de beschietingen  met het gooien van stenen, twee Israeli's raakten licht gewond.

De Gaza-strook werd dinsdag van twee kanten onder vuur genomen. Israelische oorlogsschepen vuurden  vijf granaten af richting het gebied van al-Zahra. En militaire voertuigen ten oosten van Gaza-stad vuurden op boeren die aan het werk waren dicht bij de grens. Er raakte niemand gewond.
Het Mezan Centrum voor de Mensenrechten geeft aan dat sinds op 26 augustus 2014 een staakt-het-vuren werd gesloten tussen Israel en de verzetsgroepen in Gaza, de Israeli's 29 keer het vuur hebben geopend op de grensstrook. Daarbij werden twee mensen gedood en raakten 35 anderen gewond, onder wie negen kinderen.

De Israeli's zijn dinsdag begonnen om met behulp van bulldozers grote stukken grond te egaliseren in het gebied van Issawiya, in Oost-Jeruzalem. Ook bouwsels op de terreinen, afscheidingsmuurtjes van de plaatselijke boeren en toegangswegen die de boeren gebruikten om het land te bereiken, werden vernield.
Het betreffende gebied, van 700 dunum (70 hectare) tussen de plaatsen At-Tur en Issawiya  was eerder aangemerkt als bestemd om een park van te maken.Het zou dan de natuurlijke expansie van die twee plaatsen onmogelijk maken en de overgang markeren naar het zogenoemde E1-gebied, dat - als het volgebouwd wordt - de aansluiting zal vormen tussen de grote nederzetting Maaleh Adumim en de stad Jeruzalem.

Het plan voor het park werd in september 2014 in de ijskast gezet, totdat een studie zou hebben duidelijk gemaakt wat de gevolgen waren voor Issawiya en At-Tur.  Dat gebeurde na klachten dat het plan eigenlijk vooral bedoel as om de Joodse meerderheid in de stad veilig te stellen en de Arabische groei te beperken. De 700 dunum waren toen al formeel geannexeerd. Volgens een plaatselijke  actievoerder in Issawiya, Abu al-Humus, geeft het feit dat de bulldozers aan het werk zijn gegaan, echter aan dat het stadsbestuur de opschorting van het plan negeert. 

Woensdag vernielden dezelfde bulldozers ook een aantal tijdelijke onderkomens die door de Europese Unie waren gefinancierd om Bedoeïenen, die door Israelische sloopacties dakloos waren geworden, tijdelijk onderdak ter bieden. De EU heeft ongeveer 200 van deze onderkomens verstrekt. Het gebied waar de Bedoeïenen huizen, grent aan het gebied waar het park tussen Issawiya en At-Tur gepland was. De EU heeft tegen de vernielingen van de tijdelijke onderkomens geprotesteerd.

En als een staartje aan dit bericht: De krant Haaretz berichtte dinsdag dat de stad Jeruzalem als langere tijd lijsten hanteert om Palestijnen te chanteren die die als onruststokers of nationalisten worden beschouwd. Die lijsten worden doorgegeven aan de belasting, de autoriteiten die toezicht houden op bouwvergunningen, de watermaatschappij en de energieleverancier. Iedereen die weleens is opgepakt, of familieleden heeft die zijn opgepakt, dan wel als verdachte is anagemerkt op een andere manier, komt op die lijst. Vervolgens wordt gekeken of zijn huis niet kan worden afgebroken, of hij nog uitstaande (belasting)schulden heeft en of hij misschien een bedrijfje runt zonder vergunning dat dan kan worden opgeheven. 

1 opmerking:

frans zei

Frans vd Woning
fransvanderwoning@gmail.com

Soms word ik moedeloos, soms kookt mijn bloed als ik dit soort berichten lees. Moedeloos omdat ik niet weet wat ik hier tegen doen kan, soms kwaad en dan reageer ik maar eens, misschien niet altijd even genuanceerd:-) Maar mijn kwaadheid richting de joodse staat moet ik toch ergens kwijt, een soort van therapeutische setting;-) Het geleuter van politici over "onze joods-christelijke cultuur" (pas bekend en zo benoemd sinds de 60er jaren), komt mij mijn neusgaten uit. Vroeger katholiek, op de lagere school leerden we van de kapelaan nog dat het de schuld van de joden was dat Jezus was gekruisigd. "Zijn bloed kome over ons en onze kinderen" zoals volgens de kerk de joden hadden gezegd. Later, volgens mij onder invloed van een schuldgevoel over de holocaust en propaganda van Israël, moesten we joden op een voetstuk plaatsen. Het Cidi bevordert dit mi ook. Als je de geschiedenis van Israël sinds begin 50er jaren volgt, zie je vanaf de 60er jaren een verharding, steeds meer discriminatie naar de oorspronkelijke bewoners, resulterend in oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid zoals Israël die al langer pleegt. Wanneer komen de eerste aanklachten?