Het bestuur zou de eerste jaren worden gehuisvest dichtbij Gaza in de Egyptische plaats El-Arish. Het zou moeten worden bekrachtigd door de VN-Veiligheidsraad en moeten worden opgezet naar het voorbeeld van de tijdelijke besturen die indertijd de onafhankelijkheid voorbereidden van Oost-Timor en Kosovo. Het zou moeten worden vergezeld van een VN-vredesmacht die vooral zal bestaan uit Arabische troepen. Volgens de plannen is het niet de bedoeling de bevolking van Gaza - zoals Israel van plan was - over de grens te zetten. Diegenen die het land verlaten zouden de uitdrukkelijke verzekering krijgen dat ze later weer terug kunnen.
De plannen werden bekendgemaakt door de Britse en de Israelische pers. Tony Blair zou de leiding krijgen over een secretariaat van zo'n 25 man en een gezelschap van zeven man voorzitten die zou toezien op de transitie naar uiteindelijk één staat onder leiding van de PalestijnseAutoriteit (PA). De naam van het nieuwe bestuur zou Gaza International Transistory Authority (GITA) worden. Het GITA plan werd aangenomen een kleine week nadat 140 landen in de bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de VN een plan hadden aangenomen voor een technocratisch bestuur van Gaza, dat na één jaar zou worden overgedragen aan de PA. Dat plan was gebaseerd op de zogenoemde ''Verklaring van New York'' van juli, naar aanleiding van een initiatief van Frankrijk en Saudi-Arabië. Dat was onder meer gebaseerd op een belofte van de Palestijnse president Mahmoud Abbas, dat hij de in een jaar verkiezingen zou houden en de PA zou hervormen, en waarin hij ook de aanval van 7 oktober veroordeelde en vond dat de Israelische gijzelaars vrij moesten komen.
President Trump zou het GITA-voorstel zien als een compromis tussen zijn (en Israels) voorstel om Gaza over te nemen en er een Riviera aan de Middellandse Zee van te maken, en dit op de verklaring van New York gebaseerde plan. Hij ontvouwd het afgelopen woensdag tijdens een bijeenkomst in New York met de emir van Qatar, de Saudische minister van Buitenlandse Zaken, de Jordaanse koning Abdallah, de Indonesiche president Probowo Subianto en de Turkse president Erdogan.
Wat in ieder geval vaststaat is dat de keus van Tony Blair als bestuurder op een krachtige afwijzing van veel Palestijnen kan rekenen. Blair was een aantal jaren de speciale gezant voor het Midden-Oosten van het zogenoemd "kwartet' een welke rol hij zich door zijn sterke banden met Israel buitengewoon impopulair wist te maken, Er waren optwitter scherpe reacties van onder meer Marwan Barghouti en Diana Buttu. Los daarvan is de hele opzet, waarbij nagenoeg alle Palestijnen worden gepasseerd, opnieuw een staaltje van een Oriëntalistische aanpak die eigenlijk volstrekt uit de tijd is en niet zou mogen worden geaccepteerd. Maar als het erom gaat de genocide zo snel mogelijk te beëindigen mogen er misschien nauwelijks eisen worden gesteld. De wereld zich dan maar verenigen met een voorstel dat opnieuw geen inhoud geeft aan het idee van zelfbeschikking en over de hoofden van de Palestijnen heen dezelfde fout van het uit het verleden herhaalt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten