Israelische undercover agenten tooien zich met Palestijnse sjaal

Soms is een foto genoeg. Deze toont hoe undercover Israelische agenten zich tooien met een Palestijnse sjaal (kefiyyeh) om zich tussen demonstraties te mengen en vreedzame demonstranten op te brengen. De foto werd gemaakt door Joseph Dana op 8 oktober tijdens de wekelijkse demonstatie tegen de Muur in Beit Umar. Er werden acht arrestaties verricht. (Voor een uitgebreider verslag op Joseph Dana's blog, klik hier)

Arabische Liga: VS krijgen extra maand om 'vredesbesprekingen' te redden

Ahmed Abul Gheith, minister van Buitenlandse Zaken van Egypte, and Amr Moussa, secretaris generaal van de Arabische Liga.


Het was te verwachten: de Arabische Liga heeft niet besloten om achter de PLO en de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas te gaan staan, die de 'vredesgesprekken' met Israel hadden opgeschort zolang er geen verlenging is van de bouwstop in de bezette gebieden. In plaats daarvan hebben de Arabische ministers van buitenlandse zaken tijdens hun bijeenkomst vrijdag in Sirte (Libië) de VS een extra maand gegeven om alsnog een oplossing te bedenken om de gesprekken te redden.
Al-Jazeera meldde dat de minister verdeeld waren: 'gematigde landen' als Saudi-Arabië, Jordanië en Egypte waren voor dit 'compromis', andere zoals Syrië en Libië waren tegen. In feite is dit de sleutel om te begrijpen hoe het werkt. De 'gematigden zijn erg afhankelijk van Amerika en staan bloot aan sterke Amerikaanse druk. Nadat George Mitchell, de speciale Amerikaanse afgezant, vorige week er niet in was geslaagd de verschillen tussen Israel en de Palestijnen te overbruggen, begon hij in Doha aan een rondreis langs verschillende van deze bondgenoten van de VS - en kennelijk was dat niet te vergeefs.
Ander nieuws vanuit Sirte: Abbas stelde voor dat de PA aan de Amerikanen zal vragen een Palestijnse staat te erkennen innen de grenzen van 1967 als de gesprekken niet doorgaan of zullen mislukken. Een ander voorstel was om in het geval van een mislukking af te treden, want zonder staat had een voortbestaan van de PA immers geen zin. De Arabische ministers gaan ook hierover volgende maand verder praten. .

Israelische leger doodt weer twee 'gezochte' Palestijnen

Het Israelische leger heeft vanmorgen weer twee 'gezochte'' Palestijnen gedood  Dat gebeurde in Hebron. Volgens de berichtgeving vanuit Israel (Kanaal 2 van de tv en Haaretz) probeerde de militairen de twee, die lid zouden zijn geweest van de Qassam brigades van Hamas, te arresteren. Een van hen zou daarbij het vuur hebben geopend en werd bij het daarop volgende vuurgevecht gedood. De ander zou, volgens de Jerusalem Post geweigerd hebben uit een huis naar buiten te komen. Het huis werd toen door een bulldozer boven zijn hoofd plat gereden. Zijn lichaam werd later aangetroffen onder het puin.
Ik weet niet of het vergezocht is om op te merken dat de gang van zaken doet denken aan de manier waarop op 17 september de 38-jarige Iyad Shelbaya uit Tulkarem  (eveneens een lid van de Qassam brigades) bij zijn 'arrestatie' werd gedood. Het leger vertelde toen dat hij opeens op de soldaten toekwam lopen die zich daarop bedreigd voelden en hem doodschoten. Let wel dit gebeurde wel in zijn slaapkamer van zo'n 3 x 3 meter. Ik ben zo vrij om, tenzij uit gedegen onderzoek zou blijken dat het anders is, te veronderstellen dat het hier  gaat om wraakacties voor de moord op vier kolonisten eind augustus bij Hebron.
Voor meer bijzonderheden over de actie in Hebron, zie mijn Engelstalige blog, hier.

Soldaat die Palestijnse gevangene buikdansend vernederde is nu geïdentificeerd.

Een paar dagen geleden deed een video de ronde van een Israelische soldaat die een soort buikdans uitvoert rond een gearresteerde jonge Palestijnse vrouw, die duidelijk gegeneerd, geboeid en geblinddoekt  tegen een muur staat. Een soort herhaling van de Facebook pagina's van  de vrouwelijke soldaat Eden Abergil waarop zij stond met gebonden en geblinddoekte Palestijnen in vagelijk seksuele poses met als commentaar dat zij in het leger 'de tijd van haar leven' had gehad.
Deze nieuwe video kwam in de wereld via Al-Jazeera. Ik besloot hem niet op mijn blog te zetten, omdat ik de plek en de tijd meende nodig te hebben voor andere dingen. En ook omdat ik vrees dat er nog wel ergere dingen gebeuren met Palestijnse gevangen dan dit soort vernederingen die in de wereld komen omdat de betreffende soldaten te dom zijn om de moreel corrupte draagwijdte ervan te snappen.
Maar nu zijn er redenen om de beelden alsnog te plaatsen:  



Van mijn twittervriendin Dena Shunra kreeg ik de tip even te kijken bij Richard Silverstein's blog Tikun Olam en wat blijkt: Dena, die vaak stukken vertaalt en andere zaken aanbrengt voor de blogoshpere, heeft ontdekt wie de betreffende soldaat is. Het is ene Avi Jakobov en hij is opgespoord via ....alweer een Facebook pagina waarop hij de diensttijd van hemzelf (en van ene Shuki) ophemelt als een hele fijne tijd. Hier is een fotomontage van de pagina

  En hier de pagina zelf:

  

Silverstein weet te melden dat Yakobov, die volgens zijn Facebook pagina in de drankenbusiness zit, op dit moment in Berlijn is, waar hij als barkeeper het Oktoberfest schijnt bij te wonen.  Ik zou zeggen: geef het door, misschien dat iemand daar hem kan laten arresteren voor het begaan van oorlogsmisdaden. 

Maar dat is nog niet alles. Vermeldenswaard is ook nog de reactie van het Israelische leger, de IDF spokesman, toen Yakobov's video naar buiten kwam. Wat gebeurde? Stelde het leger een onderzoek in, in de hoop de schuldige te kunnen straffen? Welnee, de spokesman kwam met de volgende reactie:

 The video clip, which has aroused many reactions in the wider world, brought the IDF to the conclusion that it must explain better to soldiers the dangers of uploading video and images embroiled in controversy.

Jawel, een kwestie van uitleggen aan de boys en girls dat ze wat voorzichtiger moeten omgaan met die filmpjes waarop ze zo leuk Palestijnse gevangenen vernederen. Wat je doet moet je zelf weten, maar zo komt het leger maar in opspraak, tenslotte.

Maar er is nog meer. Het persbureau AFP spoorde intussen ook Yakobov's slachtoffer op. En voor het geval de hasbara-mensen ooit willen beweren dat ook dit voorval nooit plaats heeft gehad, het is Ihsan Dababseh, 35 jaar oud uit een dorpje bij Hebron. Zij was destijds opgepakt en wegens haar lidmaatschap van de Islamitische Jihad veroordeeld tot een gevangenisstraf van 22 maanden. Ihsan vertelde aan AFP 

“I saw the video on Al-Jazeera. I did not sleep last night so I felt humiliated and frustrated “, said Ihsan Dababseh, after the international television retransmission of these images broadcast from YouTube Monday by an Israeli channel.
“The sound of laughter of the soldiers and the music echoed in my ears,” said the young woman from the village of Nuba, near Hebron in the south of the occupied West Bank.
She said he contacted the Prisoners’ Club, a Palestinian NGO, and is considering legal action against the Israeli army.

Update; Danzij Dena Shunra kan ik melden dat Yakobov toch niet in Duitsland is. De Israelische blogger Yossi Gurvitz deed onderzoek, belde Yakobov op en trof hem thuis. (Helaas wilde hij geen vragen beantwoorden) Dena vertaalde voor mij in het kort uit het Hebreeuws wat Yossi verder uitvond en dat komt hierop neer:
Het dansincident deed zich voor in december 2007 op de basis Etzion. De ondercomandant van de eenheid, luitenant-kolonel Guy Osheri greep in toen Yakobov, en een maat die de zaak filmde, een militaire pet op het hoofd van de gevangen Ihsan wilden plaatsen.
Yakobov kreeg, naar collega militairen van hem vertelden, een uitbrander, maar geen straf. Waarschijnlijk omdat Osheri bang was dat zijn eenheid en slechte naam zou krijgen. Een krant die de eenheid benaderde kreeg te horen dat Yakobov wel was gestraft, maar het lijkt waarschijnlijk dat dat een ander incident betrof, toen hij dronken was aangetroffen onder diensttijd en 21 dagen arrest had gekregen.
Yakobov's naam werd overigens nergens genoemd, maar vrienden van hem hadden hem geïdentificeerd aan de hand van zijn Facebook pagina.
Gurvitz roept op zijn blog op tot samenwerking - onder meer van bloggers in en buiten Israel - om namen te verzamelen van mensen die zich op vergelijkbare manier hebben misdragen ten opzichte van Palestijnen en te zorgen dat ze worden gestraft. Hij roept het afschrikwekkende voorbeeld in herinnering van Issaschar Shadmi die in 1956 medeschuldig werd bevonden aan het bloedbad van Kafr Qassem (48 doden van wie 23 vrouwen en kinderen) en die een boete kreeg van minder dan een Pond, de toenmalige Israelische munt. (Overigens blogt Yossi Gurvitz ook in het Engels, hier te vinden).         

De bouwstop, een tragicomedie in afleveringen

Soms haat ik het. Bloggen. Het bericht hieronder was bijna klaar, maar toen raakte ik enthousiast tikkend een verkeerd  knopje aan en floep! weg was het. En dat op een dag waarop alles toch al tegen zat. Een stuk op het Engelstalige blog waarbij ik vaak werd gestoord zodat ik me niet kon concentreren. Zodat het vol tik- en ander fouten kwam te zitten (nu wel weer zo'n beetje gecorrigeerd). En waarom ik dit allemaal doe..? Ach daar zal ik over niet al te lange tijd wel een keer op terug komen.

Een week geleden, op 30 september, schreef ik op mijn Engelstalige blog een stukje over de poging van Obama om Netanyahu om te kopen zodat hij akkoord zou  gaan met een verlenging van de 'bouwstop' in de nederzettingen van 60 dagen. en dat dan in de hoop dat dat de 'vredesonderhandelingen' met de Palestijnen zou redden.
In het stukje, Obama tries to bribe Netanyahu into prolonging the building freeze,
beschreef ik dat Obama beloofde (naar werd gezegd in een brief, maar dat werd later ontkend) had toegezegd dat
- Israel meer militaire hulp zou krijgen
- Een jaar lang alle eventuele voorstellen in de VN-Veiligheidsraad betreffende ht Israelisch-Palestijnse probleem zouden worden gevetoëd,
- de VS Israels veiligheidseisen zouden respecteren, wat onder meer zou inhouden dat Israel ook na de stichting van een Palestijnse staat daar de grenzen van zou mogen blijven controleren en dat Israel blijvend troepen zou mogen stationeren in de Jordaanvallei,
- de VS zoudngaan werken aan een regionaal veiligheidspact tegen Iran.
 En dat alles dus in ruil voor een verlenging van de bouwstop van twee maanden, waarna - ook een belofte - geen verdere verlenging meer zou worden gevraagd.

Ik schreef dat op met een mond die half open viel van verbazing, want hoe konden de VS in godsnaam blijven volhouden dat ze onpartijdig waren als ze zaken als controle van de Palestijnse grenzen en  een blijvende Israelische militaire aanwezigheid in de Jordaanvallei vast weggaven zonder dat zelfs maar met de Palestijnen hadden overlegd. En ik noteerde dat de bedenker van deze grandioze ideeën niemand minder was dan Dennis Ross, Obama's hoogste man voor wat Iran betreft in de Nationale Veiligheidsraad, welbekend van jaren van vruchteloze Israelisch-Palestijnse onderhandelingen waar hij onder Clinton en Bush aan deelnam, en nu kennelijk terug op zijn oude stek. Ross betekende slecht nieuws. Niemand anders dan hij kon zoiets als dit pakket bedenken, een man  die door zijn collega Dan Kurtzer wel 'de advocaat van Israel' werd  genoemd, door de Palestijnen als 'zionistischer dan de Israeli's zelf' werd aangeduid en die zichzelf citeerde in zijn boek 'The Missing Peace' met de onsterfelijke uitspraak di hij deed tegen Arafat en diens delegatie in 2000 in Camp David: “You know that I understand your problems, your needs, and your aspirations very well. You know that often I explain them better than any of you do” 
Het pakket was, ik zei het al bijna met zoveel woorden, Ross ten voeten uit. Maar ik ging er niet verder op door, omdat ik er vanuit ging dat Netanyahu toch niet zou gtoehappen, omdat dat hem zijn coalitie zou kosten.
Fout! fout! fout!
Vandaag (donderdag) werd bekend dat Bibi Netanyahu akkoord is gegaan met een eerder in eerste lezing door de Knesset aanvaard voorstel om de wet op het staatsburgerschap zo te wijzigen dat niet-Joodse ingezetenen die Israeli willen worden, trouw moeten zweren aan 'de Joodse democratische staat Israel'. De steun van Netanyahu betekent dat er nu in de Knesset over het voorstel kan worden gestemd en dat het daar, omdat rechts er de meerderheid heeft, in tweede lezing vrijwel zeker zal worden aangenomen. Bibi's besluit is een belangrijke knieval voor minister van Buitenlandse Zaken  Avigdor Lieberman en diens Yisrael Beiteinu partij die het voorstel hebben ingediend. En het is ongetwijfeld bedoeld om Lieberman over de streep te trekken voor wat de tijdelijke bouwstop betreft. Zodat we mogen concluderen dat eerst Obama Bibi probeerde om te kopen en dat nu Bibi op zijn beurt probeert Lieberman om te kopen.
De beslissing van Netanyahu stuit op hevig verzet van de Arabische minderheid die de wet racistisch noemt. Immers welke aspirant-burger zal een eed wil zweren waarin hij zichzelf als niet-Jood tot tweederangs burger in een Joodse staat bestempelt, nog los van het feit dat zo eigenlijk de hele niet-Joodse minderheid als vreemd element wordt weggezet. Ook de Arbeidspartij is boos over het fait accompli en heeft een wijzigingsvoorstel ingediend, waarin ook de Onafhankelijkheidverklaring wordt betrokken, die spreekt van gelijke rechten voor alle burgers. En nu maar afwachten. We zullen wel zien wat de volgende aflevering van de bouwstop-tragicomedie voor ons in petto heeft.  

Rabbijnen uit nederzettingen zaaien verwarring met gift van Korans voor verbrande moskee

Rabbijn Menachem Froman houdt, samen met de plaatselijke imam een van de gedoneerde Korans omhoog. Foto Reuters.

Diverse kranten meldden het: een mooi gebaar van een aantal rabbijnen, die de  koppen bijeen staken om iets te doen voor de Palestijnen van het dorpje Beit Fajjar bij Bethlehem. Daar heeft maandagmorgen vroeg een brand gewoed in de moskee. Omdat daarbij ook veel Korans verloren gingen, besloten de rabbijnen langs te komen met een doos nieuwe exemplaren van de Koran. 
De brand was vermoedelijk aangestoken. Inwoners van Beit Fajjar zeggen kolonisten uit de belendende nederzettingen te hebben gezien. De brandstichters lieten  ook leuzen achter op de muren van de moskee. Het was de vierde moskee waar dit jaar op deze manier brand uitbrak. Het Israelische leger doet onderzoek naar de toedracht, zoals het dat ook deed in de vorige drie gevallen. Tot nog toe heeft dat nooit resultaat opgeleverd. 
 De rabbijnen arriveerden met een kleine aanhang in kogelvrije auto's van het Israelische civiele bestuur en onder zware bewaking. Niet helemaal onlogisch, want het ging om rabbijnen uit naburige nederzettingen. Initiatiefnemer Froman is de rabbijn van de nederzetting Tekoa naast Beit Fajjar en leidt ook een beweging 'Eretz shalom', die zegt tot doel te hebben een dialoog te stimuleren tussen kolonisten en hun Palestijnse buren. Andere rabbijnen die meededen waren Shlomo Riskin van de kolonie Efrat, Aharon Lichtenstein van de nederzetting Har Etzion en Shlomo Brin van de Yeshiva uit dezelfde nederzetting.

De rabbijnen veroordeelden de brandstichting en hielden daarna met hun gevolg van een kleine 20 kolonisten een demonstratie op een kruispunt bij het dorp, waarbij ze spandoeken ophielden met teksten als  'Iedereen wil leven in vrede' en 'God is één'.

Tijdens de demonstratie braken schermutselingen uit tussen het leger en jonge Palestijnen die op een afstand werden gehouden. 

 Het leger schoot traangasgranaten op hen af.  

De Palestijnse burgemeester van Beit Fajjar, Nidal Thawabte, zei desgevraagd dat de rabbijnen waren ontvangen 'als mannen van God en niet als kolonisten omdat zij zich niet als kolonisten hadden voorgesteld'. 
(Onderste vier foto's, Ma'an News).

'Missing Peace', een nieuw initiatief dat Israel gaat redden van 'demonisatie en delegitimatie'

Een uiterst curieuze avond, gisteren, in het nieuwe gebouw van de Liberaal Joodse Gemeente in Amsterdam.Een 80-tal mensen was daar samengestroomd naar aanleiding van de volgende, op zich ook al tamelijk  curieuze uitnodiging: 

If Israel goes down we all go down.
                                         Jose Maria Aznar 17 juni 2010

Jeruzalem 15 september 2010
De laatste jaren is de internationale positie van de staat Israël zienderogen verslechterd.  Militaire middelen zijn allang niet meer de enige wapens die tegen Israël worden ingezet. Delegitimeren, demoniseren, boycot, "lawfare", desinformatie en geschiedvervalsing  zijn middelen die vooral in Europa tegen Israël worden ingezet. Velen zijn Israël daardoor gaan beschouwen als een pariastaat. Joodse gemeenschappen in Europa voelen in toenemende mate de gevolgen van deze ontwikkelingen. De geciteerde uitspraak van de Spaanse ex-premier Aznar, na de jongste internationale aanval op Israël was vooral bedoeld als een alarmsignaal naar de Europese politiek.  Het resulteerde in de oprichting van een Europees platform onder de naam "Friends of Israel".
In Israël zelf  is sinds het verschijnen van het Goldstone rapport koortsachtig gewerkt aan verandering in de public diplomacy. Dat heeft geleid tot ongekende vormen van samenwerking tussen allerlei pro Israël organisaties en de Israëlische overheid.Missing Peace is één van de initiatieven die voortkwam uit deze samenwerking, en beoogt herziening van de public diplomacy voor Israël in Europa. Het Israëlische bureau dat werd opgericht door ex-Nederlanders, werkt aan verbetering van de informatie voorziening over het Midden Oosten in landen zoals Nederland. Missing Peace doet onderzoek naar gebeurtenissen die van invloed zijn op de meningsvorming over Israël in Europa. Onvolledige rapportage over het Arabisch Israëlische conflict wordt door Missing Peace onderzocht en waar nodig aangevuld met de ontbrekende informatie. Tevens wordt proactief informatie verstrekt over actuele ontwikkelingen. Missing Peace beschikt over een scala van betrouwbare en goed geïnformeerde bronnen in en buiten Israël. Door de locatie van het bureau in Jeruzalem is Missing Peace in staat om informatie uit de eerste hand te verkrijgen en veldonderzoek te doen. Door zijn opzet en werkwijze beoogt Missing Peace te gaan fungeren als het facilitair bureau voor allen die betrokken zijn bij de public diplomacy voor Israël in Europa. Nederland zal daarbij fungeren als het pilot project van Missing Peace.

Het ging dus om niets minder dan de lancering van een nieuw project, een pilot project nog wel, om de 'delegitimering' en 'demonisatie' van Israel tegen te gaan op basis van de dagelijkse desinformatie en geschiedvervalsing die de media blijkbaar over ons uitstorten. Het project op zich is een samengaan van een clubje dat zich Israel Facts noemt en dat gedragen wordt door de tot het jodendom bekeerde Nederlander Yochanan Visser (foto hiernaast) die in de Israelische nederzetting Efrat woont, met de groep Hineni (die niets anders is dan een deels in Israels en deels hier opererende subdivisie van Christenen voor Israel). Beide instanties staan bekend om hun deskundige gebruik van 'betrouwbare en goed geïnformeerde bronnen'. Yochanan Visser krijgt regelmatig een platform in de ultra-christelijke Nederlandse pers en soms ook de Volkskrant, om stukken te slijten waar rechtse, pro-Israelische mensen 'hun vingers bij kunnen aflikken' om nog eens een dezer dagen veelgehoorde term te bezigen. Christenen voor Israel behoeft vermoedelijk geen nadere aanbeveling, ze zijn genoegzaam bekend. Aanvankelijk had ik begrepen dat ook een groepje dat door het leven gaat onder de naam Stichting WAAR (waarachter zich de onvermoeibaar pro-Israel bloggende Ratna Pelle en de tot voor kort tot het bestuur van het Nederlands Israelietische Kerkgenootschap behorende Marijke Slager verschuilen) bij Missing Peace onderdak had gevonden. Maar Ratna Pelle liet in een reactie (zie onderaan dit stuk) weten dat de Stichting Waar, die zich zich in het verleden verdienstelijk heeft gemaakt met het schrijven van ingezonden brieven en 'onderzoeken' waaruit zou moeten blijken dat de NRC en de NOS hopeloos anti-Israel zijn in hun berichtgeving, niet bij dit initiatief is betrokken. .

En ja, iedereen was er. Veel christenen voor Israel, wat Likud ouderen en jongeren, voornoemde Ratna Pelle, en Frits Barend (bovenste foto), die ondanks alle blijken van het tegendeel altijd heeft volgehouden dat hij heus niet kritiekloos tegenover Israel staat en best progressief is, maar nu definitief dat masker aflegde door als 'spreekstalmeester' op te treden. Ook hij vond dat aan de delegitimering en de foute berichtgeving dringend een einde moest worden gemaakt. Hij 'ergerde zich dood' als bij Pauw en Witteman mensen als Hans van den Broek of Jort Kelder maar gewoon hun gang konden gaan zonder te worden tegengesproken.

Opzienbarender was de aanwezigheid van de Israelische ambassadeur Harry Kney Tal (foto links), die met zijn aanwezigheid en ook met zoveel woorden in een inleiding bevestigde dat het nieuwe 'Missing Peace' initiatief de hartelijke instemming en steun geniet van de ambassade en van de Israelische regering. Kney Tal hield een lang betoog waarin regelmatig woorden 'terugkwamen als ''smear campaign', 'demonize', 'delegitimize'. Zijn verhaal kwam erop neer dat het delegitimiseringsproces al gaande is sinds de Tweede Intifada en steeds erger wordt. Dat de tegenstanders van Israel misbruik maken van het feit dat de meeste mensen weinig of niets weten van de manier waarop de Palestijnen alle openingen van Israel tegenwerken of afwijzen, zodat hun propaganda kan doordringen tot het grote publiek en soms zelfs tot de Israelische pers. En dat het Goldstone rapport na de oorlog in Gaza bewijst hoever de aanvallen gaan, want dat was een 'frontale aanval waarin Israel werd weggezet als criminele staat, die zijn leger losliet op onschuldige burgers'. Van dit soort berichten naar delegitimering van Israel was dan nog maar een kleine stap.
Kney-Tal betoogde dat het tijd was voor een nieuw soort diplomatie. Want hasbara, een begrip dat nog stamde uit de tijd van Ben Gurion, was re-actief. Hasbara ging uit van een gebeurtenis, vervolgens werd uitleg gegeven en daarna zou het publiek het kunnen begrijpen. Maar in deze tijd van delegitimering was volgens hem een nieuw soort pro-actieve publieke diplomatie vereist.

De daaropvolgende spreker was de nieuwe directeur van het nieuwe Missing Peace, de Amerikaan Richard Landes (foto hiernaast), lector in de Geschiedenis van de Middeleeuwen aan de Universiteit van Boston. Landes staat al lang bekend als een pro-Israelische ultra. Op een recent symposium van de Yale universiteit over antisemitisme sprak hij over 'What Drives Jews to Loathe Israel Publicly and What To Do About It?” Hij heeft een blog, Augean Stables, zijn dochter werkt als voorlichter van het Israelische leger, en Landes zelf heeft zich enige faam verworven met zijn uitvinding 'Pallywood'. De term is ontleend aan Hollywood en Bollywood (de Indiase pendant van Hollywood) en met de naam bedoelt hij te beschrijven dat Palestijnse cameralieden en andere Palestijnen in dienst van Westerse media de kluit belazeren door dingen te filmen als het doodschieten en/of gewond raken van Palestijnen terwijl het in feite gaat om fake-incidenten. In een volstrekt wazige presentatie liet Landes nog maar eens de beruchte dood van het jongetje Mohammed al-Durra in Gaza zien, (een incident dat tien jaar geleden plaatsvond, heel toevallig verwees ik een paar dagen geleden op dit blog naar een recente Al-Jazeera reportage over de nabestaanden). Landes liet middels PowerPoint zien dat van de berichtgeving niets deugde (ik geloof dat hij bedoelde dat het jongetje helemaal niet dood is, kortom dat het incident nooit heeft plaatsgevonden, maar ik moet eerlijk zeggen dat hij dermate warrig praatte dat ik hem niet helemaal kon volgen).
Eén centraal punt uit zijn betoog heb ik echter wel opgepikt. Dat was dat Israel zwak staat omdat het zelfkritiek kent en  een democratie is met een vrije pers (wat ook voor het Westen geldt) terwijl dat voor de tegenstanders helemaal niet geldt. Dat zijn met name radicale moslims als ik hem goed heb begrepen en mensen die de verworvenheden van die vrije Westerse samenleving gebruiken om diezelfde samenleving om zeep te helpen. De 'democratie gebruiken om de democratie te vernietigen', in zijn woorden.
Landes redeneerkunst bereikte geweldige hoogten toen hij ging vertellen wie die mensen dan wel zijn: het is een coalitie van 'Jihadisten en linksen'. En die linksen zijn zo van haat vervuld jegens de westerse maatschappij dat zij omwille van de samenwerking bereid zijn te vergeten dat die jihadisten zaken als vrouwenrechten, democratie en vrije meningsuiting helemaal niet kennen. En wie dan nog niet begrepen had wie die linkse westerlingen zijn die zo bezeten zijn van haat tegen het Westen dat zij hun principes even vergeten, vulde professor Landes nog even aan dat dat de leiders zijn van organisaties als Amnesty International, Human Rights Watch en vergelijkbare NGO's die steeds Israel aanvallen en delegitimeren. 'Allemaal mensen met een radicaal links verleden,' aldus de prof...

 Ik moet zeggen dat ik sinds de figuur van majoor Kong in de film Dr Strangelove van Stanley Kubrick nooit een gavere vertolking van acute paranoia heb gezien, maar ik heb sterk het gevoel dat ik één van de weinigen, zoniet de enige was die het zo zag, gisteravond. Er waren overigens wel meer onderhoudende momenten. Zo was er de VVD-nestor Frits Bolkestein die ambassadeur Kney-Tal in alles bijviel, maar vervolgens de pijnlijke vraag stelde waarom zijn regering niet gewoon een bouwstop in de bezette gebieden handhaafde. Het bracht Kney-Tal - in opnieuw een enorme omhaal van woorden - tot de opmerkelijke uitspraak dat de nederzettingen nooit het probleem zijn geweest in de onderhandelingen met de Palestijnen en dat het onbegrijpelijk is dat zij nu ineens voorwaarden gingen stellen waar onderhandelen zonder voorwaarden vooraf op zijn plaats zou zijn.
Na de pauze, tijdens de presentatie van een program van activiteiten van de nieuwe organisatie die overigens wat in het vage bleef, was er ineens een vraag van de journalist Canaan Lifschitz van Haaretz aan Yochanan Visser of hij - als kolonist - wel de goede persoon was om Israel te verdedigen. Vissers antwoord was dat hij woont in het Gush Etzion bloc dat ook voor 1948 al bestond en gewoon na 1967 weer als het ware was heropgericht, dus niets aan de hand. Een opmerking waar van alles niet aan klopt - Efrat bestond niet voor 1948 en wordt weliswaar tot het Gush Etzion blok gerekend, maar dat blok is nu vele malen groter dan het voor 1948 ooit is geweest. En trouwens als Israeli's rechten hebben in gebied dat in 1948 door Jordanië werd bezet, hoe zit het dan met Palestijnen in Haifa en Jaffa die  in 1948 door Israel werden ingenomen? Maar toch was het leerzaam om Visser aan het woord te horen. Voor ik hem in levende lijve had gezien en gehoord dacht ik dat hij een pathologische leugenaar was omdat alle details in zijn stukken altijd op zijn minst dubieus zijn en vaker nog  aantoonbaar onjuist. Nadat ik hem gisteren heb zien en horen praten -  timide, stamelend bijna - begreep ik dat het erger is. Hij jokt niet bewust, dit is wat hij heilig gelooft. Het is zijn enige waarheid.
Nog één detail dat ik niet mag overslaan: ook Ronny Naftaniël van het CIDI  was van de partij. Hij kwam tijdens de presentatie van het 'actieprogramma', met de vraag hoe mensen die in Israel wonen denken te kunnen gaan lobbyen in Den Haag of in Brussel. Een opmerkelijke vraag. Ik denk dat we eruit op mogen maken dat het CIDI niets met 'Missing Peace' te maken wil hebben en bij de oprichting ervan niet is geraadpleegd. Blijkbaar wilde Naftaniel afstand nemen.