Mensenrechtenorganisatie B'tselem documenteert aantal gevallen van 'illegaal' doden van Palestijnen

December 2011: Mustafa Tamimi uit Nabi Saleh wordt van korte afstand vanuit een Israelische jeep met een traangasgranaat in zijn gezicht geschoten. Hij overlijdt.  

De Israelische mensenrechtenorganisatie B'tselem heeft een rapport opgesteld over de zogenaamde 'niet dodelijke wapens voor confrontaties met menigten' (non lethal weapons for crowd control).  De organisatie geeft een gedetailleerde beschrijving inclusief de instructies voor het gebruik en concludeert vervolgens dat  er aan de manier waarop er tegenover de Palestijnen mee wordt omgegaan nogal wat schort. Het rapport begint zo:
Crowd control weapons are supposed to be non-lethal, their purpose being to enable authorities to enforce the law without endangering lives. In fact, however, they are dangerous weapons that can cause death, severe injury and damage to property if used improperly. Since 2005, six Palestinians have been killed in the West Bank by rubbercoated metal bullets, another two when hit by tear-gas canisters fired directly at them,and at least two other Palestinians have been killed with 0.22-caliber bullets, which are used to disperse demonstrations despite official orders to the contrary. In addition,dozens of Palestinians have been seriously injured by use of these weapons. Moreover, since 2005, security forces have killed at least 46 Palestinians in the West Bank by firing live ammunition at stone-throwers.
April 2009: Bassam Abu Rahme uit Bil'in is dodelijk getroffen door een traangasgranaat in de borst (Haaretz) 

Wapens voor crowd control worden verondersteld niet dodelijk te zijn, maar ze zijn wel degelijk gevaarlijk als ze verkeerd worden gebruikt. En zo werden dus sinds 2005 zes Palestijnen gedood door rubberkogels (metalen, cylindervormige kogels die met rubber zijn bekleed die niet van al te dichtbij mogen worden afgevuurd), twee Palestijnen doordat traangasgranaten in strijd met de voorschriften rechtstreeks op hen werden afgeschoten; tenminste overleden en tientallen raakten gewond door 0,22 kogels die in strijd met de voorschriften werden ingezet voor 'crowd control'; en nog eens 46 Palestijnen op de Westoever werden gedood door soldaten die zonder dat hun levens in gevaar waren op het gooien met stenen  reageerden met het afvuren van scherpe munitie.
In de conclusie zegt B'tselem dat een juist gebruik van de wapens voor 'crowd control' meer uitzondering is dan regel:
In practice, members of the security forces make almost routine use of these weapons in unlawful, dangerous ways, and the relevant Israeli authorities do too little to prevent the recurrence of this conduct. Senior officers on the ground back up their troops in such incidents, and the law enforcement authorities refrain from promoting accountability cases where orders were allegedly breached.
De voorschriften worden dus routinematig overtreden, de soldaten die dat doen wordt de hand boven het hoofd gehouden door hun superieuren en de justitiële autoriteiten zien het allemaal door de vingers.

Jammer genoeg is wat B'tselem hier meldt allemaal oud nieuws, maar niettemin is het waarschijnlijk goed dat de organisatie het blijft signaleren. De lijst van doden door verkeerde 'crowd control' kan overigens nog worden aangevuld met een lijst van Palestijnen die bij andere confrontaties dan rellen of opstootjes worden gedood, zoals bijvoorbeeld bij checkpoints of  toevallige situaties. Ook die gevallen worden niet uitgezocht of bestraft.

Israelische overheid geeft gedwongen sterilisatie Ethiopische vrouwen toe

  Ethiopische vrouwen bij de westelijke (Tempel)muur in Jeruzalem (Wikipedia).

Haaretz meldt dat het Israelische ministerie van Gezondheid bevestigd heeft dat Joodse vrouwen van Ethiopische afkomst (vroeger ook wel falasha's genoemd) inderdaad gedwongen, en zonder dat ze wisten dat het gebeurde, onderworpen zijn geweest aan geboortebeperking. Dat gebeurde via injecties met het middel Depo-Provera dat voor langere periodes tot onvruchtbaarheid leidt.
In december kwam deze racistische praktijk van de Israelische overheid aan het licht via een tv-programma van de journalist Gal Gabbay, die 35 vrouwen had geïnterviewd. (Zie ook hier). Haaretz meldt erbij dat dit zou kunnen verklaren waarom het geboortecijfer van de Ethiopisch-Joodse immigranten in Israel over een periode van 10 jaar met 50% maar beneden ging. De vrouwen vertelden dat de praktijk al begon in een opvangkamp in Ethiopië en dat hen was gezegd dat het ging om inentingen.
De bevestiging van de overheid kwam overigens in een indirecte vorm, namelijk via een brief van directeur-generaal professor Ron Gamzu van het ministerie van Gezondheid, waarin hij organisaties die voor de gezondheidszorg verantwoordelijk zijn, instrueerde om met de praktijk van het toedienen van Depo-Provera aan Ethiopische vrouwen te stoppen, met name als ze niet weten waartoe het middel dient. Gamzu schreef zijn brief nadat hij daartoe in een brief van de Vereniging voor Burgerrechten in Israel (ACRI), toe was gesommeerd. ACRI trad daarbij op namens diverse groepen van Ethiopische immigranten. Gamzu en het ministerie hadden eerder ontkend iets van de injecties met Depo-Provera te weten.

Vriendin van bij Hebron doodgeschoten vrouw spreekt versie van het leger tegen

 
 Suad Jaara die werd getroffen in haar arm (Ma'an)

 Opnieuw is er een geval waarin een Palestijn werd gedood (een Palestijnse vrouw ditmaal) door een schietende Israëlische soldaat, waarbij Palestijnse getuigenverklaringen een heel ander verhaal vertellen dan het leger. Woensdag werd de 22-jarige Lubna al-Hanash doodgeschoten bij het Arrub-college, dichtbij Hebron, dat 100 meter van de weg ligt. Het leger zei dat de soldaat, die schoot vanuit een stilstaande auto, in het nauw was gebracht. De commandant van Israels centrale sector zei tegenover Kanaal 10-tv dat Lubna  al-Hanash een molotov-cocktail naar de auto van de soldaat had willen gooien. Een woordvoerster van het leger vertelde Ma'an News dat '''soldaten werden aangevallen door meerdere Palestijnen die molotov-cocktails gooiden. De soldaten beantwoordden het vuur en de zaak wordt nu onderzocht''.
Maar Suad Jaara, een vriendin van de doodgeschoten Lubna vertelt dat er op de plaats waar de soldaat vanuit de auto schoot, niemand aanwezig was behalve Lubna en zijzelf. Ze had Lubna de campus van het Arrub-college laten zien omdat de natuur daar heel mooi is, en toen zij terugliepen werden ze beschoten vanuit die auto. Zijzelf liep een kogelwond op in haar arm.
Molotov-cocktails? Je zou zeggen dat het Israelische leger, als het een onderzoek instelt, daar op zijn minst forensisch bewijs van moet kunnen vinden.

Twee Palestijnse begrafenissen

 (Reuters)
 Boven: de begrafenis van de 22-jarige Palestijnse vrouw Lubna Hanash, die woensdag door Israelische soldaten in een burger-auto door het hoofd werd geschoten terwijl ze bij de ingang van het Arrub-vluchtelingenkamp ten zuiden van Bethlehem stond. Haaretz schrijft dat de soldaat zich volgens het leger in het nauw gedreven voelde doordat er met molotov-cocktails werd gegooid.  
Onder: een moskeedienst ter gelegenheid van de begrafenis van de 15-jarige Salih al-Amarin, uit het Azza vluchtelingenkamp, ook bij Bethlehem. Salih werd vrijdag tijds onlusten bij het Aida kamp in het hoofd geschoten door Israelische militairen en lag sindsdien aan life support in een ziekenhuis in Beit Jala. Hij stierf woensdag en werd dezelfde dag begraven. Met de dood van deze twee stijgt het aantal Palestijnen dat in januari door Israeli's is doodgeschoten naar zes. 

Israelische verkiezingen: de uitslag is iets minder griezelig dan werd gevreesd

Links de winnaar Yair Lapid van Yesh Atid, rechts de verliezers Netayahu en Lieberman.

Dus toch nog een verrassing, bij die Israelische verkiezingen. Yair Lapid, een tv-presentator die op de golven van zijn bekendheid via de buis in de politiek is gegaan en een partijtje - Yesh Atid (Er is een toekomst) uit de grond heeft gestampt, is de grote winnaar geworden. Vanuit het niets naar 19 zetels. Een ongekende winst. Daarmee is vrijwel vast komen te staan dat hij een mooie baan in de nieuwe regering-Netanyahu zal krijgen. Financiën? Buitenlandse Zaken? Vice-premier met een speciale portefeuille?
Netanyahu zelf deed het met zijn coalitie van de Likud met Liebermans Israel Beiteinu - zoals verwacht - namelijk niet erg goed (31 zetels, een verlies van 11), terwijl de als een meteoor opgekomen Naftali Bennett met zijn ultra-rechtse HaBayit HaYehudi (Het Joodse huis) het weliswaar niet slecht deed (11 zetels), maar toch minder dan de 15 à 16 die hij volgens de laatste voorspellingen misschien zou krijgen. Daardoor kan Netanyahu in de komende Kesset met zijn eigen partij plus Bennett's Joodse Huis en de andere religieuze partijen zoals Shas (11 zetels) op niet meer dan 60 zetels rekenen (of als de eindtelling meevalt 61). Dat is te weinig voor een stabiele regering. En dat betekent dat hij dus Yair Lapid en zijn Yesh Atid niet zal kunnen missen.
Is dat nu goed nieuws? Ja en nee. Het feit dat het harde rechts minder heeft gewonnen dan verwacht is een meevaller. Lapid's partij (als we dat zo mogen noemen) is zeker geen ultra-gezelschap, en zal dus het hard-rechtse overwicht verwateren. Maar tegelijkertijd is - omdat Lapid's partij eigenlijk programmatisch of ideologisch niets voorstelt (veel verder dan eisen voor belastingverlaging voor de middenklasse en verlaging van de bijdragen aan de ultra-orthodoxie komt hij niet) - totaal onvoorspelbaar wat zijn invloed zal zijn. Het lijkt mij waarschijnlijk dat Netanyahu hem uiteindelijk om zijn pink zal winden en mee zal trekken i ee program dat hij uitstippelt. Al zal dat er bij de start van een nieuwe regeerperiode, omdat Netayahu slim genoeg is om zich kaarten niet meteen te laten zien,  misschien niet meteen zo uitzien.
Wat kunnen we verder naar aanleiding van deze verkiezingen concluderen?
1) Het feit dat zoveel mensen Netayahu en Lieberman in de kou lieten staan en liever op een outsider als Lapid stemden, kan wat mij betreft worden opgevat als een (krachtige) proteststem.
2) Dat die proteststem - voor zoveelste keer - niet de zich sociaal-democratisch noemende Arbeid van Shelly Yacomovich ging, vertelt veel over het gebrek aan aantrekkingskracht en/of ruggengraat van deze partij. Yacimovich slaagde erin de partij naar 11 zetels te tillen, maar door gebrek aan overtuigingskracht, duidelijkheid en charisma profiteerde ze toch niet meer van de onvrede over Netayahu's (economische) beleid..
3) Dat Meretz, de enige waarlijk duifachtige zionistische partij van drie naar zes zetels steeg is verheugend, maar de vraag blijft - helaas - of het veel zoden aan de dijk zal zetten. Bij de andere partijen in het vredeskamp, de gemengd Joods-Arabische communistische partij Hadash en de Arabische partijen, deden zich geen grote verschuivingen voor, dus blijft het een vredesfront van minder dan 20 zetels.
Zal een nieuwe regering Netanyahu het beter doen op het gebied van vredesonderhandelingen en dergelijke dan de vorige? Dat is zeker niet gezegd. Maar wat winst lijkt bij deze verkiezingen, is dat het front van diegenen die (delen van) de Westoever willen annexeren in  ieder geval niet is versterkt. De uitslag is dus, al met al, net een beetje minder gruwelijk dan ik - en velen met mij - hadden gevreesd.

Volkskrant, waar stond die Muur ook weer?

Oud-premier Dries van Agt bood dinsdag  60.000 handtekeningen aan de Tweede Kamer aan in verband met het burgerinitiatief 'Sloop de Muur', dat gericht is tegen de Muur die Israel op de Westoever heeft gebouwd. Van Agt was in verband daarmee maandagavond te gast in het tv-programma Pauw&Witteman.
De Volkskrant schreef erover. Een citaat :

 "Oud-premier Dries van Agt denkt dat er in de Tweede Kamer niet voldoende steun is om Israël te veroordelen voor de bouw van een muur op de grens met de Westelijke Jordaanoever. 'Het houdt nog niet over', aldus Van Agt in het televisieprogramma Pauw en Witteman."

Hoeveel mensen lezen hier overheen? De muur staat OP de grens met de Westelijke Jordaanover. OP? O ja? In 2004 oordeelde het Internationaal Gerechtshof dat de 700 kilometer lange muur illegaal was juist omdat die NIET op de grens werd gebouwd. 
Volkskrant, nu alweer vergeten?
 (h/t Anja Meulenbelt) 

Meer over het Burgerinitiatief:
Volgens artikel 90 van de Nederlandse grondwet moeten onze regering en parlement het internationaal recht bevorderen. Het Burgerinitiatief 'Sloop de Muur' vraagt de Tweede Kamer om de regering te dwingen sancties tegen Israël in te stellen, liefst samen met andere EU landen. Ten minste moet de militaire samenwerking met Israël worden beëindigd en nauwere economische samenwerking worden afgewezen.
Voor nog meer over Sloop de Muur, klik hier

Israels verkiezingen en de onvermijdelijke ruk naar (nog) rechts(er)

Israel stemt morgen. Het beloven geen spannende verkiezingen te worden. Iedereen is het erover eens dat  de Likud van Bibi Netanyanu, die een fusie is aangegaan met de racistische Israel Beiteinu partij van Avigdor Lieberman, als grootste uit de bus zal komen. Dat betekent dat er straks weer een nieuwe regering onder Netanyahu komt.
Het enige nieuws dat over die nieuwe regering valt te melden is het een nog veel rechtsere regering zal zijn dan de huidige. Ik schreef eerder over de ruk naar rechts bij de samenstelling van de Likud-kieslijst, en ook over de fusie tussen Likud en Israel Beiteinu van Lieberman. Verder meldde ik de opkomst van Habayit Hayehudi onder de nieuwkomer Naftali Bennett, die waarschijnlijk de derde partij in grootte gaat worden, en het feit dat mede daardoor de steun in het Israelische parlement voor het annexeren van althans een deel van de Westoever in deze Knesset aanmerkelijk zal zijn toegenomen.
En tenslotte schreef ik ook over de afwijkende duifachtige stellingname van Meretz, dat het als enige zionistische partij heeft aangedurfd om een drastische breuk met Oslo en het disfunctionele onderhandelingsproces te propageren. Of ze veel stemmen gaat opleveren zullen we moeten afwachten. Ik betwijfel het, eerlijk gezegd.
Afgezien daarvan zag ik weinig aanleiding meer over deze verkiezingen te schrijven. Ik schreef niet over de Arabische partijen die weliswaar goed zijn zo'n 11 zetels maar nooit een rol van betekenis spelen (ze worden altijd buiten elke coalitie gelaten). Evenmin over de religieuze partijen die afgezien van Bayit Yehudi (zie boven) altijd een vrij constante (conservatieve en in het geval van Shas ook nationalistische) factor zijn. Verder liet ik het zogenaamde 'midden' buiten beschouwing, dat bestaat uit de partijen van Tzipi Livni (Tenua), Yair Lapid (Yesh Atid) en ook de Arbeid onder Shelly Yacimovich die weliswaar sociaal democratisch heet te zijn, maar netzomin als de andere twee iets zinnigs te melden heeft over de verhouding met de Palestijnen of zelfs- naar mijn bescheiden mening - over de sociaal-economische verhoudingen.   
Natuurlijk valt er desondanks nog wel wat te melden. Voor wie meer wil weten - en uitgebreid, feitelijk ingelicht wil worden - is het overzicht dat Een Ander Joods Geluid publiceerde een aanrader. Hetzelfde geldt voor het overzicht van de krant Haaretz. 
Daarbij laat ik het. Laten we - tegen beter weten in -  hopen dat het meevalt.