Kritiek van het CIDI op de economische aanpak van de PA: chutzpa of onwetendheid?

Ik heb - dat heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken - een redelijk hoge dunk van Ronny Naftaniel van het CIDI. Ook al ben ik het ongeveer nooit met hem eens, en ook al vind ik dat hij zijn ogen sluit voor de ware ontwikkelingen in Israel en de zaken bewust steeds veel mooier voorstelt dan ze zijn, toch is hij geen abjecte leugenaar, betweter of iemand die met modder smijt, zoals veel van zijn collega's die ook hun leven in dienst stellen van hasbara, oftewel het oppoetsen van Israels imago. En hoewel hij wel eens hem wat minder welgevallige details weglaat en de waarheid licht kneedt (om het aardig te zeggen), meestal is hij ook erg goed geïnformeerd. Maar dit stukje opinie - geplukt van de CIDI-site en  blijkbaar van Naftaniels hand - waarin de Palestijnen de schuld krijgen van de  slechte staat van hun economie,  is er toch wel flink naast. Was het chutzpa of onwetendheid? Ik geef (cursief en tussen de regels) mijn kritiek. De lezer mag zelf oordelen:         


Bank of Palestine, Ramallah.

''Palestina mag dan als waarnemer tot de VN zijn toegelaten, economisch verkeert het gebied in een diepe crisis. De ‘nieuwe staat’ heeft geen eigen munt, is voor zijn belastinginkomsten afhankelijk van Israel en leeft grotendeels op de zak van anderen.''

In het Protocol van Parijs (een uitvloeisel van de Akkoorden van Oslo uit 1994) had Israel bedongen dat de Palestijnse gebieden de Israelische shekel als munt moesten hanteren. Tevens was bepaald dat niet de Palestijnse Autoriteit de belastingen en accijnzen voor 'Palestina' kon heffen, maar dat alleen Israel dat mocht doen.

''Hoe kwetsbaar de Palestijnse economie is, bleek daags na de stemming in de VN, toen Israel besloot de Palestijnse belastingopbrengsten eerst te verrekenen met een schuld bij de Israel Electric Company. Die bedroeg $200 miljoen.''

 Voor Israel de Westoever, Gaza en Jeruzalem bezetten, hadden de Palestijnen hun eigen centrales en netwerk. Israel heeft dat geleidelijk overgenomen.  De schuld waar N. op doelt betrof overigens voor een groot deel leveranties aan Gaza, dat zelf geen inkomsten heeft omdat Israel er een totaal exportverbod hanteert. En weliswaar wordt Gaza bestuurd door Hamas, maar de leveringen aan Gaza kwamen steeds voor rekening van de PA.     

''Ruim 150.000 Palestijnse ambtenaren dreigden hierdoor geen salaris te krijgen. Op het nippertje lukte het Premier Fayyad om in Doha geld los te peuteren van enkele Arabische staten, maar of die steun beklijft is de vraag. De Arabische staten hebben een traditie de Palestijnen van alles te beloven, maar als het erop aankomt niet te leveren. Het probleem voor de 2,5 miljoen inwoners van de Westelijke Jordaanoever (Gaza blijft verder buiten beschouwing) is dat er geen enkele economische infrastructuur tot stand is gekomen. Dat is deels te wijten aan de controles van Israel over de in- en uitvoer van het gebied, de wegversperringen en het Veiligheidshek, die overigens weer een gevolg zijn van de voortdurende terreurdreiging door radicale Palestijnse groeperingen.''

In alle economische rapporten (Wereldbank en andere) staat dat 'Veiligheidshek', checkpoints, concurrentie van goedkope Israelische producten, belemmeringen bij de uitvoer van producten van de Westoever en gebrek aan politieke stabiliteit (wat investeerders afschrikt) de redenen zijn van de slechte economische performance. Ook de neergang van de twee belangrijkste economische centra - Jeruzalem doordat het van de Westoever is gescheiden en Hebron door de daar gevestigde nederzettingen, spelen een rol. Plus het feit dat Israel al in 1967, het jaar waarin de bezetting begon, de infrastructuur overnam, ontwikkelingen tegenhield  en investeringen ontmoedigde.  Allemaal zaken die gerelateerd zijn aan de bezetting.           

''De grootste boosdoener is evenwel de onvoorwaardelijke steun die het Westen aan president Abbas en zijn politieke vrienden al die jaren heeft verleend. Uit een brief van Minister Timmermans aan de Tweede Kamer blijkt dat de EU vorig jaar minimaal €548 miljoen heeft gedoneerd voor “lopende kosten van de Palestijnse Autoriteit en de opbouw van duurzame Palestijnse instituties”. De Nederlandse bijdrage zou over 2012 €71 miljoen hebben bedragen. Volgens een rapport van de Wereldbank uit juli 2012 hebben de buitenlandse giften bijgedragen aan de grote economische groei van de Westoever over de periode 2007-2011.“Toch” zo waarschuwde de bank “ kan economische stabiliteit niet gebaseerd zijn op buitenlandse hulp, maar op meer handel en de groei van de private sector”.''

Inderdaad.  Het geld wordt niet gebruikt voor productieve doeleinden. Maar dan moeten de voorwaarden voor groei er wèl zijn -   zie hierboven.

''Die waardevolle les heeft het Westen in de wind geslagen en precies gedaan wat het niet moest doen: blindelings geld geven, dat vervolgens gestoken werd in zaken als de bouw van eigen huizen en salarissen van Palestijnse ambtenaren. Europa en Nederland hadden het private bedrijfsleven moeten stimuleren en niet een regime in stand moeten houden dat het geld vooral gebruikt om zichzelf te beschermen. De infrastructuur van een staat had opgebouwd kunnen worden, maar nu is de Westoever verworden tot een gebied van bedelaars.''

Op dit punt ben ik het dus wèl met Naftaniel eens, al zal de reden daarvoor hem niet bevallen. Inderdaad, de PA is corrupt, maar de Westerse steun aan de PA houdt intussen wel een apparaat in stand, compleet met door de Amerikanen getrainde politiemacht, dat Israel helpt de bezetting met minimale inspanningen te continueren. Intrekking van de Westerse steun betekent een ineenstorting van dit systeem en mogelijk zelfs het uitbreken van een volksopstand (naar het voorbeeld van Tunesië of Egypte?) , omdat dan ook geen salarissen meer zouden worden uitbetaald.  
Kennelijk zonder zich rekenschap te geven van de voordelen die het bestaan van de PA Israel biedt, pleit Naftaniel indirect voor zo'n soort ontwikkeling. En ik val hem daar vanzelfsprekend graag in bij. Stop de bijdragen aan Abbas en de PA en laat dat verkeerde, collaborerende regime maar in elkaar donderen. Het is hoog tijd om het roer om te gooien en af te rekenen met alles wat sinds 1993 alleen maar de bezetting heeft bestendigd: Oslo, het Protocol van Parijs en en niet in de laatste plaats de incompetente, naar Israels pijpen dansende Abbas en zijn PA.  Hopelijk is het drie keer scheepsrecht en creëert zo'n derde intifada wel de voorwaarden voor een oplossing.        

Commentaar Ronny Naftaniel
Israel Nieuwsbrief,  jaargang 28, nr.1

Doodschieten Palestijnse tiener vond plaats nadat soldaten incident hadden uitgelokt

De dode Samir. (Foto Wafa)

Ik kom terug op de dood, dinsdag, van de 16-jarige Samir Awad die in het dorpje Budrus op de bezette Westoever door Israelische soldaten werd doodgeschoten. Het Israelische leger meldde over dit incident dat Samir het 'Afscheidingshek' beschadigde en dreigde Israel binnen te gaan. Daarop hadden de militairen 'onmiddellijk gereageerd', onder meer door 'scherpe munitie af te schieten', bevestigde het leger.

Uit een versie van het Palestijnse persbureau Ma'an sprak eerder deze week al twijfel aan deze lezing. Maar twee Britse kranten, The Guardian en The Daily Telegraph,  hebben intussen allebei op grond van verklaringen van getuigen in Budrus een versie gegeven die aannemelijk maakt dat het weer ging om een regelrechte moord door soldaten, één in een inmiddels helaas nog steeds groeiende lijst van vergelijkbare strafbare handelingen door het Israelische leger die nooit behoorlijk worden uitgezocht, laat staan bestraft.
Zowel The Guardian  als The Telegraph schrijven dat Samir door de soldaten in een soort hinderlaag werd gelokt en vervolgens van achteren werd doodgeschoten toen hij probeerde aan zijn belagers te ontkomen en wegliep. The Telegraph is er bovendien  uitermate duidelijk over dat het incident werd uitgelokt door de soldaten, die wel vaker in dit dorp de middelbare scholieren provoceerden.
Ik geef van beide kranten de lezing gedeeltelijk (onvertaald) weer. Misschien dat het publiceren van dit soort zaken eindelijk eens wat mensen de ogen opent of - wie weet ertoe kan leiden dat er vragen worden gesteld en druk wordt uitgeoefend om iets aan het steeds weer voorkomen van dit soort zaken te doen. (Overigens heette Samir in mijn eerdere versie, die ook op persberichten was gebaseerd, niet Samir Awad. Ik heb geen verklaring voor dit verschil in naam, maar het gaat wel degelijk om dezelfde jongen).

Update: De mensenrechtenorganisatie B'tselem wijdde in februari een rapport aan de zaak onder de titel: No justification for shooting and killing Samir ‘Awad.

 Hieronder eerst The Guardian:
A teenage boy was killed by Israeli soldiers on the separation barrier close to the West Bank village of Budrus yesterday, shot from behind as he was running away, according to Palestinian accounts.
Samir Awad, 17, was among a group of boys who had just completed an exam on the last day of school before a midterm break when they approached the barrier, reports said. The Israeli Defence Forces said the youths were "attempting to infiltrate into Israel", and its soldiers "responded immediately". It confirmed live fire was used.
According to villagers, Samir was grabbed by soldiers who were concealed in a trench. He broke free and was running away when a soldier or soldiers opened fire. He was hit by three or four bullets, in his head, torso and leg.
Ayed Morrar, a member of the village popular resistance committee, said: "They shot him in cold blood, they shot him in the back. He wasn't threatening them." He said there had been no stone-throwing at the time of the shooting.

Nu de (Daily) Telegraph:
 
 De moeder van Samir Ahmad Mohammed Awad houdt een pamflet omhoog met het portret van haar zoon. Hij wordt daarin overigens een 'martelaar van het volksverzet' genoemd. Budrus waa destijds het eerste Palestijnse dorp dat 'volksverzet' tegen de bouw van de Muur organiseerde. (Foto Telegraph)

A Palestinian schoolboy killed by Israeli gunfire near the West Bank  separation barrier had been reacting to insults shouted by soldiers with  loudhailers before he was shot, eyewitnesses have said.

The claim contradicts an account given by the Israeli army, which says 16-year-old Samir Awad was shot after cutting through a section of the security fence as he tried "infiltrate into Israel".

The teenager died on Tuesday after being shot three times. He was hit from behind as he was running away from Israeli troops in the village of Boudrous, according to his family. Doctors at Ramallah Hospital, where he was pronounced dead, said he had suffered gunshot wounds to his neck, leg and torso.

An Israeli Defence Forces spokesman said the shooting happened after soldiers initiated "standard rules of engagement", which include live fire, to respond to such incidents.

That was challenged on Wednesday by Samir Awad's family, teachers and school friends, who said he had approached the fence only after being incited by Israeli troops, who had used loudspeakers to provoke pupils at Boudrous Secondary School, which sits 200 yards away, into a confrontation.

"They were shouting, 'Come dogs, Come to the wall," 10-year-old Khaled Shaheen told The Daily Telegraph. "They were also calling us sons-of-bitches and saying your mothers are dogs and adulteresses. They were shouting on the loudspeakers before Samir left his class.(...)

His description was confirmed by several older pupils at the school, who said the soldiers uttered other obscenities they were reluctant to repeat.
An Arab language teacher, Nader Shalash, 37, said shouted insults from the army patrols were a daily occurrence.
"They went to say to the pupils, 'We are here. Come and get a bit of trouble'," said Mr Shalash, who described the teenager as intelligent and a good student. "Some of the soldiers are Druze and some are Jewish. They also play loud music. We built a wall and fence around the school and also erected three gates which we keep locked during school hours because we don't want any provocations. However, they happen."
Family and friends say Samir was running away from the security barrier after soldiers fired tear gas. As he tried to head towards the school, he was intercepted by two other soldiers who had been hiding in a trench dug by the Jordanian army during the 1967 Six-Day War.
While his friends managed to get away, Samir's escape route was cut off, forcing him to run back towards the barrier. It was at that point he was shot, witnesses say.(...)

Israelisch hooggerechtshof geeft alsnog toestemming tenten van Bab-al-Shams af te breken

Het Palestijnse protestdorp 'Bab al-Shams' werd zondag ontruimd op bevel van premier Bibi Netanyahu.

De Israelische politie en 'Land Authority' hebben woensdagavond laat de tenten van het Palestijnse protestdorp in de sector E1 tussen Jeruzalem en de nederzetting Ma'aleh Adumim opgeruimd, zo heeft de Jerusalem Post gemeld. Dat gebeurde kort nadat het Israelische hooggerechtshof daartoe toestemming had gegeven. Het hof herriep daarmee een uitspraak die het eerder, zondag, had gedaan dat het dorp moest worden ontruimd, maar de tenten tenminste zes dagen konden blijven staan, tot de behandeling van een claim van het dorp dat het op Palestijnse privé grond was gesticht.
Het hof kwam op deze eerdere uitspraak terug nadat een groep van ruim 20 mensen dinsdag had geprobeerd naar het dorp terug te keren. Dat lukte hen bijna. Ze slaagden erin een checkpoint te passeren door zingend en klappend te poseren als een bruiloftsstoet. Het hof sloot zich daarom woensdag - mede op basis van 'geheime  informatie', aldus de Post - aan bij het standpunt van de regering dat de tenten weg moesten omdat ze, als ze bleven staan, opnieuw verstoringen van de openbare orde zouden kunnen uitlokken.
Het hooggerechtshof liet overigens weten dat het nog wel de petitie al behandeld die advocaat Tawfiq Jabareen vrijdag namens de dorpelingen van Bab al-Shams had ingediend, waarin hij claimde dat Bab al-Shams is gesticht op land dat toebehoort aan At-Tur, vroeger een dorp, nu een wijk die bij Jeruzalem is getrokken. De openbaar ministerie had tegen Jabareens argumenten aangevoerd dat Bab al-Shams was opgezet op wat Israel 'staatsland' noemt.
Wat waarschijnlijk bij de beslissing van het hooggerechtshof heeft meegeteld is dat tijdens de zitting duidelijk werd dat de Palestijnse Autoriteit zich over Bab al-Shams heeft ontfermd. De PA heeft een gemeenteraad voor het dorp aangesteld, die deel uitmaakt van het district Jeruzalem van de PA, en zal binnenkort ook een burgemeester benoemen. De Palestijnse activist Abdullah Abu Rahmeh uit Bil'in vertelde de Jerusalem Post dat ook al diverse Europese gemeenten hebben laten weten een tweeling-overeenkomst met Bab al-Shams aan te willen gaan. Abu Rahme wilde de krant niet vertellen om welke gemeenten het gaat.
Ma'an News vult aan dat de Israel woensdag 18 Palestijnse activisten de toegang tot het gebied van Bab al-Shams heeft ontzegd. De activisten moesten voor de militaire rechter in Ofer verschijnen, 15 van hen kregen ook boetes opgelegd van 1,000 shekel (270 dollar).  De 18 behoorden tot de groep die dinsdag probeerde naar het dorp terug te keren. Bron voor deze informatie was Muhammad Zawahra, een functionaris van de Palestijnse Autoriteit die door de PA tot lid van de gemeenteraad van Bab al-Shams is benoemd.

Israel sloopt vier huizen in Zuid-Hebron en twee in Oost-Jeruzalem

Leden van de familie Isbur staan bij de overblijfselen van hun huis in het dorp Ad Deirat in het gebied Zuid-Hebron.  Behalve in Jeruzalem werd ook in de heuvels van Zuid-Hebron gesloopt.  Zesendertig mensen raakten op 14 januari dakloos door de sloop van vier huizen. (Foto Keren Manor/Activestills.org).

De Israelische autoriteiten hebben dinsdag 15 januari twee huizen in Oost-Jeruzalem 
gesloopt. In.de wijk  Sur Bahir in het zuiden van de stad werd het huis van Aref Hussein Amireh door bulldozers platgereden. Veertien mensen behorend tot twee families raakten dakloos.
Op dezelfde dag werd ten noorden van Beit  Hanina het huis vernield van Nasser al-Rajabi. Volgens Al-Rajabi kwamen de bulldozers om zes uur in de ochtend, zonder dat hij van tevoren een waarschuwing had gehad. Wel werd eerst het meubilair uit het huis gehaald voordat het geplet werd. Hier raakten acht mensen dakloos.Omwonenden bekogelden de bulldozer tijdens zijn sloopactiviteiten met stenen. 

En gestaag bouwde Israel voort in bezet gebied II

 Op de voorgrond huizen van de nederzetting Efrat. Op de achtergrond: Bethlehem.

Het is verkiezingstijd in Israel, premier Netanyahu wil graag zijn premierschap aan het hoofd van een rechtse chauvinistische regering prolongeren, en dus gaat er de laatste tijd geen week, haast geen dag, voorbij zonder dat plannen voor nieuwe bouwprojecten in bezet gebied bekend worden gemaakt.
Zondag werden plannen bekend voor 170 nieuwe huizen en 84 gastverblijven in de nederzetting Rotem in de Jordaanvallei, woensdag meldden de Israelische media dat het ministerie va Huisvesting weer een nieuwe tender (openbare inschrijving voor aannemers) voor de bouw van 198 nieuwe wooneenheden in bezet gebied heeft uitgeschreven.
De nieuwe woningen komen in de nederzettingen Efrat (onderdeel van het Gush Etzion blok bij Bethlehem) en Kiryat Arba, de nederzetting van overwegend ultra-nationalistische kolonisten bij Hebron. 
De organisatie Vrede Nu, die regelmatig overzichten van kolonisatie-activiteiten geeft, heeft berekend dat de regering-Netanyahu in 2012 het groene licht gaf voor de bouw van 6,676 wooneenheden in bezet gebied. Dat is een ongeëvenaarde stijging. In 2011 werden plannen voor 1,607 wooneenheden goedgekeurd en in de jaren 2010 en 2009 niet meer dan enkele honderden (dat was overigens mede te wijten aan de tien maanden bouwstop op verzoek va de Amerikaanse regering).
In het algemeen is volgens Vrede Nu de regering-Netanyahu de absolute kampioen wat betreft nederzettingen bouwen. De organisatie meldt in een rapport over de verrichting van vier jaar Netanyahu (2009-2011) dat de investeringen in de nederzettingen volgens het Israelische Centrale Bureau voor de Statistiek (CBS) groeide met tenminste 38%:
· 2009 – NIS 760.7 million
· 2010 – NIS 817.5 million
· 2011 – NIS 1.1 billion
· 2012 – NIS 1.1 billion (minimal estimate based on 2011 expenses and government
statements)
· Total, 2009-2012: NIS 3.74 billion (ongeveer 750 miljoen euro).
Behalve een overzicht van de investeringen in de nederzettingen tijdens vier jaar Netanyahu geeft Vrede Nu ook een gedetailleerd overzicht van de aanwas van het aantal woningen per nederzetting in 2012.

Israelische militairen schieten Palestijnse jongen dood, vierde slachtoffer in vijf dagen

Samir Awad wordt weggedragen nadat hij is neergeschoten. (Foto B'tselem)

Israelische militairen hebben dinsdagmorgen een 16-jarige jongen doodgeschoten in het dorp Budrus bij Ramallah op de Westoever. De jongen, Samir Ahmad Abdul-Rahim, werd door vier kogels getroffen toen hij de school verliet en op weg naar huis ging, niet ver van wat Israel het 'Afscheidingshek' noemt. (Correctie: later werd bekend dat zijn naam Samir Awad luidde. Het is niet duidelijk waar de verwarring vandaan kwam). Volgens ooggetuigen zijn er altijd veel militairen op de been in dat gebied, en dagen zij regelmatig de schooljongens uit, wat vaak tot relletjes leidt. Samir werd geraakt in zijn hoofd, borst en een been. Hij werd naar een ziekenhuis vervoerd, waar hij bezweek.
Samir was de vierde Palestijn die door de Israeli's werd doodgeschoten in vijf dagen. Maandag schoot het Israelische leger een boer van 21 dood bij de grens met Gaza. Zaterdag werd een 21-jarige man doodgeschoten bij het Afheidingshek in de buurt bij Hebron. En vrijdag werd bij de grens met Gaza een 22-jarige man doodgeschoten die buiten aan het studeren was voor een examen. Het Israelische leger zal wel, zoals het altijd zegt, ook in deze gevallen een 'onderzoek' instellen. Meestal komt daar niets uit, of het moest zijn dat steeds opnieuw blijkt dat Israelische militairen de vrije hand hebben om naar hartelust Palestijnen af te schieten.

(Lezers maakten me erop attent dat de Britse kranten The Guardian en The Daily Telegraph beide op grond van getuigenverklaringen schreven dat Samir van achteren werd doodgeschoten op een moment dat hij wegrende. The Telegraph is er bovendien heel duidelijk over dat het incident door de soldaten werd uitgelokt. Ik geef beide verslagen een paar posts hierboven iets verkort weer).

En gestaag bouwde Israel voort in bezet gebied..

En de boer hij ploegde voort... Zo'n soort zin komt in mijn  hoofd op als ik lees dat er weer nieuwe bouwplannen op stapel staan in door Israel bezet gebied. En dat tegen de achtergrond van de bekendmaking dat het gat in de Israelische begroting boven de 4% uitkomt, en er steeds een beroep wordt gedaan op het publiek om via stichtingen als Meir Panim te zorgen voor warme maaltijden voor behoeftige Israelische Joden. De kolonisatie van geheel Palestina gaat de Israelische machthebbers kennelijk boven alles.

De jongste ontwikkeling is alweer van een week geleden. Vrede Nu maakte zondag bekend dat het Israelische ministerie van Defensie vorige week plannen heeft gepubliceerd voor de bouw van 170 nieuwe wooneenheden en nog eens 84 gastverblijven in de nederzetting Rotem in de Vallei van de Jordaan op de Westoever. Volgens Hagit Ofran van Vrede Nu werd Rotem zelf al eerder door de regering goedgekeurd, maar waren er nog niet eerder bouwplannen ingediend. Nu dus wel. De plannen zijn verleden verleden week ter inzage gelegd voor het publiek. Het gaat daarbij om 200 eenheden waarvan er 30 al zijn gebouwd, plus nog eens plannen voor 84 gastverblijven.
 
Ramat Shlomo (Jerusalem)

De bekendmaking kwam een paar dagen nadat het Israelische ministerie van Defensie een plan had goedgekeurd voor de bouw van de eerste 523 huizen voor een nieuwe middelgrote stad, Gevaot, die ten zuidwesten van Bethlehem zal gaan verrijzen en duizenden woningen zal gaan tellen. Uit een ander besluit dat het ministerie diezelfde dag bekendmaakte, kon worden afgeleid dat Israel bovendien op stiekeme wijze opnieuw een zogenaamde 'illegale' outpost, Nofei Nehemia geheten, had gelegitimeerd. Dat gebeurde door de grens van een andere 'outpost', Rehelim, die al in april met twee andere illegale outposts  was gelegitimeerd,  zodanig te verleggen dat Nofei Nehemia erbinnen viel.  
Al de plannen maken deel uit van een ware lawine van nieuwe bouwplannen in bezet gebied waarmee de regering Netayahu reageerde op de beslissing van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties va dit najaar om de Staat Palestina de status van waarnemer te verlenen, en die - niet toevallig -bekend werden gemaakt net voor de verkiezingen in Israel van 22 januari. Vrede Nu heeft de plannen als volgt onder elkaar gezet: 

1. E1 and 3,000 new tenders
2. Plans for 6,600 units in East Jerusalem
3. Givat Hamatos
4. Tenders for 1,216 units in the West Bank and East Jerusalem 
5. Gevaot: a new city South-West of Bethlehem is approved.
6. A Palestinian family is threatened to be kicked out of their home in Sheikh Jarrah
 Vrede Nu werkt de betekenis va de plannen ook verder uit. Ik heb dat (in het Engels) op mijn andere blog overgenomen.