dinsdag 10 januari 2012

Israel benoemt kolonist in het hooggerechtshof en het hof zelf stemt ermee in

Sohlberg
Israels hooggerechtshof heeft een nieuwe stap gezet op weg naar irrelevantie als hoeder van het recht, nu voor het eerst in de geschiedenis van zijn  bestaan een lid is benoemd die woont in een nederzetting op de Westoever. De gelukkige is rechter Noam Sohlberg (50), die woont in de  nederzetting Allon Shvut, een onderdeel van het Etzion Blok. 
Alle Israelische nederzettingen zijn illegaal volgens het internationaal recht.Israels hooggerechtshof krijgt daarom met de benoeming van Sohlberg een wetsovertreder in zijn midden. Wat dat voor consequenties zou moeten hebben is makkelijk aan te tonen aan de hand van een voorbeeld: De Nederlandse grondwet stelt in artikel 90 dat ons land meehelpt aan het bevorderen van de internationale rechtsorde. Dientengevolge zou Nederland tegen de benoeming moeten protesteren. Ook zou de Nederlandse regering, als zij haar eigen regels naleeft, contacten met deze rechter moeten  mijden.
En zelfs is het - als we consequent zijn - eigenlijk zo dat dat mijden van contact voor het hele hooggerechtshof zou moeten gelden. Want hoewel de hoogste rechters in Israel worden benoemd door een daartoe ingestelde commissie, heeft het hooggerechtshof zich ook zelf over de benoeming van Sohlberg kunnen (en moeten) uitspreken. Zondag verwierp het hof  een bezwaarschrift dat de NGO Yesh Gvul (Er is een grens) had ingesteld op grond van het feit dat Sohlberg een inwoner is van een nederzetting. Het hof, dat overigens al in de jaren zeventig de stichting van nederzettingen als zodanig had goedgekeurd met de aantekening dat het alleen op zogenoemde 'staatsgrond' mocht gebeuren en niet op privé-grond, deed dat met een mijn inziens zeer dubieuze redenering: 1) De commissie die over de benoeming van de nieuwe opperrechters ging wist ook van de woonplaats van Sohlberg en had dit geen reden gevonden hem niet te benoemen, 2) In de Israelische Basiswet (die min of meer geldt als een soort grondwet) staat niet dat een woonplaats van een rechter hem zou kunnen belemmeren zijn functie uit te oefenen en 3) Yesh Gvul was niet eerder met dit bezwaar gekomen, terwijl Sohlberg toch al lang als rechter functioneerde.

Dat laatste is waar. Sohlberg (50) dient al sinds 1988 als rechter in Jeruzalem. Zijn benoeming was niet alleen omstreden omdat hij inwoner van een nederzetting is, maar ook omdat hij bekend staat als politiek zeer rechts. Zijn eerste stappen op het pad van de juridische praktijk deed hij onder de hoede van Plia Albeck, die destijds opereerde vanuit het ministerie van Justitie en gold als DE deskundige op het gebied van landeigendom op de Westoever, zeg maar: de autoriteit die aangaf welk land voor nederzettingen kon worden gebruikt binnen de wettelijke grenzen die het Israelische hooggerechtshof had aangegeven.
Ik heb, tijdens een reportage voor de Volkskrant over de manier waarop Palestijnen hun land aan nieuwe nederzettingen kwijtraakten, in 1987 eens een interview met Albeck gehad. Ik werd vergast op een onwaarschijnlijk gecompliceerd verhaal over mawat (=dood) land, mulk (=staats)land, privé- en gemeenschappelijke grond en de criteria voor deze kwalificaties, terwijl mannen met landkaarten en landmetersgerei haar kantoor in- en uitliepen. Albecks redenering leek heel wat. Maar uiteindelijk leerde de reportage dat het allemaal veel eenvoudiger in elkaar zat. Israel had welbewust het verouderde kadaster niet up to date gemaakt (een operatie waar de Jordaniërs mee waren begonnen net voor zij de Westoever in 1967 aan Israel kwijtraakten) en de oude Ottomaanse eigendomspapieren van Palestijnen erkende Israel vaak niet als echt. Veel Palestijnen zagen daardoor hun landeigendom als 'staatseigendom' aangemerkt, waarop zij geen enkel recht meer konden doen gelden en waarop de kolonisten naar hartenlust konden gaan bouwen. 
Afgezien van deze nuttige leerschool liep Sohlberg, alvorens hij rechter werd,  lang mee met het bureau van de openbare aanklager, en knoopte hij onder goede betrekkingen aan met de rechtse procureur generaal en latere opperrechter Elyakim Rubinstein en met de huidige minister van Justitie Yaakov Ne'eman. Als rechter was hij verantwoordelijk voor meerdere uitspraken die stof opwierpen, Eén ervan was een vrijspraak van doodslag voor een politieman die een Palestijn doodschoot. Sohlberg achtte het aannemelijk dat de agent vreesde dat zijn leven werd bedreigd, ook al bleek dat later ten onrechte te zijn geweest. Deze zaak werd overigens door het hooggerechtshof bekrachtigd.
Een andere zaak - wegens smaad - moet nog door het hooggerechtshof worden beoordeeld. Die betrof een kapitein in het leger van wie een tv-programma had bericht dat hij, nadat hij een meisje had neergeschoten, nog een aantal extra schoten had gelost om er zeker van te zijn dat ze dood was. De kapitein klaagde dat dit laster was en Sohlberg stelde hem in het gelijk.
Israels hooggerechtshof
Sohlberg was overigens niet de enige nieuwe rechter die werd benoemd. Een tweede benoeming die toch wel als controversieel zou kunnen worden beschouwd gezien de staat van de militaire rechtspraak in de bezette gebieden, was die van Uri Shoham (vroeger Shaharbani ) die in 1948 werd geboren in Irak en in 1951 naar Israel kwam. Shoham werd in 2001 benoemd in de rechtbank van Tel Aviv, nadat hij het leger had verlaten als brigade-generaal. Daarvoor was hij achtereenvolgens advocaat geweest van het Centrale Commando van het leger (waaronder de Westoever valt), de opperste militaire aanklager in de bezette gebieden, voorzitter van het militaire hof van beroep van de Westoever en de Gaza-strook, en de militaire advocaat-generaal. 
Tegenover de benoemingen van Sohlberg en Shoham stonden de benoemingen van nog twee rechters die als liberaal c.q. neutraal gelden, de 59-jarige Zvi Zilbertal die ooit secretaris was van de Vereniging voor Burgerrechten in Israel (ACRI) en de 47-jarige Daphne Barak-Erez, de dean van de juridische faculteit van de universiteit van Tel Aviv.

PS Ik wil graag wijzen op het stuk van de  columnist B. Michael, vandaag  in Haaretz, waarin hij vertelt dat rechter Sohlberg ook in zijn geval een keer een vonnis wees. Het was een zaak die Michael in 2003 had aangespannen tegen het religieus zionistische (intussen niet meer bestaande) blad Hatzofeh dat hem een van de allergrootse antisemieten had genoemd omdat hij iets lelijks had geschreven over kolonisten. Rechter Sohlberg, zelf ook een kolonist, stelde Michael in .. het ongelijk.
B. Michael, een van Israels scherpste columnisten, die in 2009 bij het blad Yedioth Ahronot de laan werd uitgstuurd omdat hij als te links en te kritisch werd beschouwd, schrijft dat hij erop staat te geloven dat hij zo, via deze zaak, ook een steentje heeft bijgdragen aan de benoeming van Sohlberg. Want  the Supreme Court has long been ready, and has even been crying out, for a figure of that kind on its benches. He will be a kind of minor defect in the mask, which will peel off a bit of the respectable, enlightened and democratic facade of the Supreme Court - even as it sits pale, cowering and nearly toothless.
And the State of Israel no longer deserves a Supreme Court without Sohlberg. It deserves a court in its own image. Someone "representative," as the MK Zeev Elkin types are loudly demanding. We should do as they wish. Because from now on, the court really is far more representative of the State of Israel. It suits the state far better. 
Kort samengevat: omdat het goed is dat Sohlberg afbreuk doet aan de respectabele, verlichte en democratische façade van het laffe, bleke, bijna tandeloze hof. Israel verdient niet langer een hof zonder Sohlberg, het verdient een hof als dit, dat veel representatiever  is voor de staat.

2 opmerkingen:

Elisabeth zei

Ach ja, de beruchte kapitein R., vrijgesproken financieel gecompenseerd en later nog BEVORDERD tot majoor...

"Soldiers said they opened fire on the girl because they initially thought she was planting a bomb, although the tape recording of the radio conversation between soldiers at the scene reveals that, from the beginning, she was identified as a child and at no point was a bomb spoken about nor was she described as a threat. After she was hit, soldiers claimed the unit's commanding officer went up to her and kept on shooting her, despite their pleas to stop. No explosives or weapons were found on the girl's body.A search of her bag revealed that it was filled with textbooks.

A documentary screened nationwide on Ilana Dayan's Uvda ("Fact") investigative program on Israel's Channel 2 aired an audio recording of the internal communications between soldiers at the post at the time of the incident.
According to the audio recording, the soldiers of the Givati Brigade identified the victim as "a girl, about 10 years old," describing her as looking "scared to death". Another soldier is heard saying, "Our forces are attacking her", and a lookout says "One of the positions has taken her down." The Givati Brigade company commander, Captain R., is then heard saying "We operated on her. Yes, it seems she has been hit."He later states that he "verified" the killing, and clarifies his actions by stating that:
"This is commander. Anything that's mobile, that moves in the zone, even if it's a three-year-old, needs to be killed. Over."
Israeli soldiers interviewed in the documentary, and whose anonymity was maintained, submitted that their commander had knowingly shot the girl in the head at close range and then emptied his magazine of bullets into her body to "confirm the kill."


http://en.wikipedia.org/wiki/Iman_Darweesh_Al_Hams

Abu Pessoptimist zei

Dank Elisabeth voor het terughalen van dit verhaal. Ik herinnerde het me te vaag om te weten waar ik kijken moest. En die reportage was dus smaad volgens rechter Sohlberg. Recht op z'n Israelisch