woensdag 23 maart 2011

Israel voert met nieuwe wetten de discriminatie op, herinnering aan de Nakba wordt strafbaar

De Knesset heeft dinsdagavond laat twee wetsvoorstellen aanvaard die door YNet als 'controversieel' worden bestempeld. Dat mogen we wel een eufemisme noemen. Arabische en linkse partijen zijn schuimbekkend woedend over wetsontwerpen die eigenlijk te schandalig zijn voor woorden en aangeven tot wat voor een treurig niveau van intolerantie en discriminatie de politiek in Israel is afgedaald. Het ene voorstel maakt dat referenties aan de Nakba, de oorlog van 1947-1948-1949 waarin de Palestijnen tot vluchtelingen werden gemaakt, strafbaar worden;  het andere maakt het wettelijk mogelijk dat gemeenten Arabische inwoners uit hun midden weren. 
Zoabi

De 'Nakba bill', die was voorgesteld door Yisrael Beiteinu, verplicht de staat om plaatselijke autoriteiten (denk aan Arabische steden en dorpen) en andere door de overheid gefinancierde instellingen te beboeten als zij evenementen organiseren ter gelegenheid van de Dag van de Nakba of aandacht besteden aan de Nakba, dan wel als zij gewapend verzet en racistische uitingen tegen Israël ondersteunen, of de  vlag of de nationale symbolen van Israel ontheiligen. Het wetsvoorstel belast de minister van Financiën met de taak te beslissen of  geld of subsidie wordt ontnomen aan organisaties of  groeperingen, na het inwinnen van een advies van de procureur-generaal en een speciaal team van de ministeries van Financiën en Justitie .
Rotem
Zevenendertig Knessetleden stemden voor, 25 waren tegen. Tijdens het debat werd felle kritiek geleverd. Isaac Herzog (Labour) noemde dinsdag 'de dag waarop de 'gedachtenpolitie werd ingevoerd in Israel'. Dov Khenin (Hadash) noemde het 'weer een nieuwe donkere nacht' en voegde eraan toe dat 'dit wetsvoorstel in hoge mate zal bijdragen aan de delegitimatie van Israel in de wereld'.
Hanin Zoabi (van de Arabische Balad-partij) was razend: 'Jullie zijn een monsterlijke staat aan het creëren die in de gedachten en emoties van de burgers zal doordringen. Staat het accepteren van mijn geschiedenis gelijk aan opruiing?' vroeg ze. 'De Nakba is een historische waarheid, niet een standpunt of iets met de vrijheid van meningsuiting.' 
David Rotem (Yisrael Beiteinu) verdedigde de wet:  'Ik schaam me er niet voor de staat te beschermen als  Joodse democratische staat. Jullie zijn bezorgd om de democratie, maar als jullie aanpak wint dan is er straks geen staat meer.' 

Tibi
Het tweede wetsvoorstel, dat met 35 tegen 20 stemmen werd aangenomen, regelt dat gemeenschappen in de Negev en Galilea die minder dan 400 gezinnen tellen, ballotagecommissies kunnen oprichten die beslissen welke nieuwe inwoners zij wel of niet toelaten.
De Vereniging voor Burgerrechten in Israël (ACRI) heeft onmiddellijk een petitie tegen het wetsvoorstel ingediend, met het argument dat het discriminatie van Arabieren, Haredim (orthodoxe Joden), Mizrahi (uit Arabische landen afkomstige) Joden, en zelfs jegens alleenstaande moeders in de hand zal werken.De petitie verwees naar een lange lijst van rechtszaken waarin eisers door toelatingscommissie (van grotere gemeenten) werden afgewezen. Daaronder waren gevallen van een gehandicapt ex-militair, Arabische en allochtone gezinnen, en Joden met Mizrahi wortels. Het wetsvoorstel dat was ingediend door Yisrael Beiteinu en Kadima, werd fel aangevallen door links en de Arabische partijen, die zeiden dat het voorstel er vooral op is gericht om gemeenschappen die geen Arabieren in hun midden willen, de gelegenheid te geven hen te weren via het instellen van zo'n toelatingscommissie. Taleb El-Sana (Verenigde Arabische Lijst-Ta'al) zei dat de initiatiefnemers zich moeten schamen. Hij zei dat de Knesset nu een boodschap doorgaf van de rabbijn van Safed, die een waarschuwing had laten uitgaan geen woonruimte te verhuren of te verkopen aan Arabische studenten. 'Stel je voor dat Groot-Brittannië of Frankrijk een  wet aannam die het mogelijk maakte te verhinderen dat Joden in bepaalde gemeenschappen gaan wonen,' zei El-Sana. 'Dit is een racistische wet, een wet tegen de Arabieren.' 

Het debat werd echter pas echt turbulent toen Ahmed Tibi (Ta'al, Arabische partij voor Vernieuwing) aan het woord kwam. Hij herinnerde de Knessetleden aan discriminatie uit een niet al te ver verleden: 'Jullie moeten jullie eigen geschiedenis eens goed bestuderen en je realiseren van welke weten jullie last hadden. Herinneren jullie je nog het verbod op interraciale huwelijken? Moet een Arabier het spreekgestoelte beklimmen om jullie aan jullie eigen geschiedenis te herinneren?' vroeg hij. Toen Tibi ook begon over een samenkomst van 14 mensen in Berlijn om over het lot van de Joden te beslissen (een verwijzing naar de Wannsee conferentie, waarop de uitroeiing van de Joden werd voorbereid) werd hij door geschreeuw onderbroken en van het spreekgestoelte weggeduwd. Na een onderbreking zie hij dat hij geen vergelijking met de Duitse 'Endlösing' had willen maken, maar had willen onderstrepen hoe de Arabieren zich buiten de maatschappij geplaatst voelen.

Een paar kanttekeningen. De wet verbiedt weliswaar discriminatie op grond van ras, geslacht of religie, maar het effect ervan is duidelijk, het is de bedoeling om Palestijnen te scheiden van Israëli's. Daar moet bij worden aangemerkt dat Israel in de eerste fase van het bestaan van de staat zich heel veel grond heeft toegeëigend die eigendom was van Arabische inwoners, ofwel Arabische gemeenten en gemeenschappen (gemeenschappelijk eigendom van de grond was heel algemeen in de Ottomaanse en deels ook nog Britse tijd). Veel van deze grond werd overgedragen aan jhet Joods Nationaal Fonds, dat het statutair alleen mag uitgeven en laten gebruiken door Joden. Maar ook veel staatseigendom is ontoegankelijk voor niet-Joden. En bovendien is het ook nog eens zo dat door het ontbreken van staatsplanning voor de overgebleven grond van Palestijnse gemeenten, het vaak uiterst moeilijk, zoniet onmogelijk is voor Palestijnen bouwvergunningen te krijgen. Een gevolg daarvan is dat veel mensen proberen elders een huis te vinden, ook in kleinere (overwegend) Joodse dorpen. De nu aangenomen wet maakt het echter mogelijk dat hun dat ook in kleinere gemeenten op wettelijke basis onmogelijk kan worden gemaakt. 
Beide wetten - de wet die de Palestijnen verbiedt hun eigen geschiedenis onderwezen te krijgen, te beschrijven, te bediscussiëren of te herdenken en de wet die het Joodse dorpen mogelijk maakte hen te weren - zijn dus een nieuwe onderstreping van het toenemend anti-Arabische, racistische karakter van Israel. Het begint, om het voorbeeld van Isaac Herzog met zijn opmerking over de 'gedachtenpolitie' te volgen, inderdaad Orwelliaanse vormen aan te nemen.  
 

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Abu,gaat de apartheid staat ZA op of niet?
Sommigen zeggen dat je het niet kunt vergelijken,ik denk zeker van wel.
Het maakt mij verdrietig dat dit gebeurd in het o zo mooie land.
Jose

Noa zei

En ik wilde nog wat toevoegen: Er zijn de laatste jaren veel ontwikkelingen geweest om de geschiedenis boeken op Israelische scholen meer compleet te maken. Heb het genoegen gehad er 1 door te bladeren, en vond het prima verteld. Ik neem aan dat deze geschiedenisboeken ook op Arabische scholen gebruikt worden. Dus het is onzin dat de Naqbah niet onderwezen zou mogen worden, deze wordt op Israelische scholen zelfs behandeld (het is dan voor Joodse studenten alleen geen Naqbah). Dat een Joodse lerares misschien anders erover zal praten dan een Arabische lerares lijkt me duidelijk, en er zal niemand achter het sleutelgat staan luisteren. Daarnaast werk ik op de universiteit met de meeste Arabische studenten die elk jaar uitgebreid en uitbundig Naqbab 'herdenken' (tussen aanhalingstekens omdat t met herdenken weinig meer van doen heeft) en t lijkt me heel sterk dat dat dit jaar niet meer het geval gaat zijn.

Abu Pessoptimist zei

Dit klopt niet.
Ik heb zelf geen Israelische schoolboeken gezien, kan ze ook niet goed lezen. Maar ik heb begrepen dat de term Nakba in Hebreeuwse schoolboeken niet voorkomt. Onder minister Juli Tamir (Arbeid) werd enkele jaren geleden echter in de ARABISCHE schoolboeken wel een zinnetje toegelaten dat vermeldde dat wat Israeli's hun Onafhankelijksheidsdag noemen voor Arabieren de Dag van de Nakba (Catastrofe) is. Dit zinnetje is echter twee jaar geleden (in juli 2009) om politieke redenen weer uit de Arabische schoolboeken geschrapt door de nieuwe Likudminister Gideon Sa'ar. Vgl dit item op de BBC: http://news.bbc.co.uk/2/hi/8163959.stm
En dat het verhaal goed verteld zou worden geloof ik helemaal niet. De versie van geschiedenis de 'New Historians' die recht doet aan wat er ECHT gebeurde in 47-48 is volgens mijn informatie nog steeds niet tot het curriculum doorgedrongen op de scholen in Israel. Wat betekent dat de officiële Israelische geschiedschrijving er wordt opgediend, een geschiedschrijving die behalve in Israel door historici op geen enkele andere plaats in de wereld meer serieus wordt genomen

Paul Jan Petersen zei

Wanneer israël door blijft gaan haar geschiedenis naar eigen goeddunken te interpreteren kan men tegelijkertijd moeilijk een man als Ahmadinejad blijven betichten van geschiedsvervalsing wanneer hij weer eens zou stellen dat de holocaust een verzinsel is.

Eigenlijk tonen beide aangenomen wetten helaas aan hoe snel 'de-heilstaat' op weg is naar haar einde als democratische natie die ooit als staat de doelstelling had 'het-licht-van-de-wereld' te worden...

Noa zei

Of het volgens de 'New Historians' is, weet ik niet, in ieder geval werd er in die boeken de geschiedenis van 47-48 beschreven waarin centraal stond dat Israel niet een leeg stuk land was toen de staat werd gesticht maar dat er mensen woonden en wat daarmee gebeurd is. Dat dat besef er heel lang niet was en ook niet als zodanig onderwezen werd, klopt ook en dat het misschien te langzaam gaat kan zijn, en of het helemaal voldoet aan uw criteria weet ik niet, maar dat het niet gebeurd is gewoon niet waar. Ook vanuit mijn universiteit wordt er vanuit de Education faculty veel werk gedaan om meer en meer volledige geschiedenis boeken te ontwikkelen en in te zetten op de scholen, in 2003 actief mee begonnen. Maar als u het niet wilt geloven, is dat heel jammer dat feiten dan niet meer mogen zijn zoals ze zijn, omdat u het onwaarschijnlijk acht. En desalniettemin zal er nooit een zogenaamde gedachte politie op Arabische scholen ingezet worden om te kijken hoe er ove de naqbah/arabische geschiedenis wordt gepraat net zoals we ook niet kunnen garanderen dat geschiedenis onderwijzers de lesstof overbrengen zoals u of de 'new historians' dat graag zouden willen.

Abu Pessoptimist zei

Noa, ik zei het al, ikzelf kan het niet goed controleren. Mijn Hebreeuws is te rudimentair. Ik moet dus afgaan op wat anderen rapporteren. En wat ik erover lees is niet hoopgevend, al wil ik u best geloven, en aannemen dat er (hier en daar?) sprake is van verbetering. Maar ik blijf sceptisch. Melden dat Palestina niet leeg was voor de kolonisatie begon is één ding, maar vertellen dat het aloude verhaal onzin is, dat 'de Arabieren wegtrokken op last van hun leiders die zeiden dat ze later na de herovering van het land weer terug konden keren', is wel nog even iets anders.
Maar één ding begrijp ik niet: waarom gaat u niet in op wat ik meldde (op gezag van de BBC, maar ook van Haaretz) dat het begrip Nakba eerst wel - in alleen Arabische - schoolboeken voorkwam en er door Gideon Sa'ar weer uit is geschrapt?