maandag 24 december 2012

Israel heeft nu een universiteit in bezet gebied

De Israelische minister van Defensie Ehud Barak heeft maandag het opwaarderen goedgekeurd van het 'Ariel University Center' (AUC) tot de status van universiteit. Barak was in 2010 akkoord gegaan met het opwaarderen van het 'Ariel College' tot 'universitair centrum', maar had tot maandag getalmd met het goedkeuren van de volgende stap om het ook de status van universiteit te verlenen. Het 'College voor Hoger Onderwijs in Judea en Samaria' had deze zomer besloten dat Ariël een volwaardige universiteit moest worden en de Israelische regering had zich daar in  september bij aangesloten. Maar Baraks handtekening was noodzakelijk omdat Ariël in bezet gebied ligt. De uitvoering van beslissingen als deze zijn daar uiteindelijk afhankelijk van goedkeuring door de militaire autoriteiten die het bestuur over het bezette gebied uitoefenen.
Barak nam zijn besluit nadat de Israelische procureur-generaal Yehuda Weinstein eerder op dag in een brief aan generaal majoor  Nitzan Alon, de commandant van de Centrale Sector waaronder de Westoever valt, geschreven had dat er geen beletselen waren om de erkenning door te zetten. Dit ondanks het feit dat de presidenten van alle zeven Israelische universiteiten er in een verzoekschrift aan het hooggerechtshof bezwaar tegen hadden gemaakt om Ariël tot achtste Israelische universiteit op te waarderen. De zeven vrezen onder meer de gevolgen voor hun betrekkingen  met de academische wereld elders, als zij een universiteit in hun midden hebben die illegaal is volgens het internationale recht. Ook hadden zij twijfels over de academische statuur van universiatire centrum in Ariël.
Het Ariël College werd in 1982 gesticht als een filiaal van de religieuze Bar Ilan universiteit in Tel Aviv. Het college werd onafhankelijk in 2004 en deed toen ook zijn eerste pogingen een eigen status te krijgen.
Verschillende politici, onder wie minister Gideon Sa'ar van Onderwijs (Likud) en de inmiddels wegens een corruptieschandaal afgetreden minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman (Likud/Israel Beiteinu) lieten blijken blij te zijn met de beslissing. Maar intussen brengt de erkenning van Ariël de mogelijkheid van academische boycots van Israelische universiteiten naderbij. Onder meer de Britse minister van Buitenlandse Zaken William Hague waarschuwde in de zomer, nadat het kabinet beslist had dat Ariël voor universitaire status in aanmerking kwam, dat het besluit gevolgen kan hebben voor de betrekkingen tussen Britse en Israelische academische instituties. 

1 opmerking:

Ben zei

“Palestine, from the Jordan to the Sea, belongs to us!” declared Khaled Meshal last week at the huge victory rally in Gaza.
“Eretz Israel, from the sea to the Jordan, belongs to us!” declare right-wing Israelis on every occasion.
http://www.avnery-news.co.il/english/index.html
Laat eens raden, wie heeft de beste kansen. Anders gezegd, wie heeft geen schijn van kans.

Maar los van de retoriek van Israëlisch politici –in wezen Joods-Israëlische politici – vraag ik mij met regelmaat af, wat de intenties zijn van dit Israël.
Waar wil deze piepjonge staat heen.
Hoe denkt Israël te kunnen overleven in een regio waar oude connecties uit nomadisch tijdperk de schijnbaar de rechtvaardiging verstrekt tot verdringing en overheersing.
Hoe denkt Israël vrede te sluiten met de omgeving als je vermeende superioriteit je verhouding tot dezelfde omgeving de basis vormt van je onderlinge (mis)communicatie; bewust of onbewust.
Maar ook: Wat zijn de drijfveren van het huidige Israël?
Veelgenoemd zelfbehoud of eliminatieangst, dat zijn dieptepunt kent in de Europese Holocaust? Dat nu benut wordt om mensen te mobiliseren, binden, onderlinge ge-/verschillen overbruggen, samenballen en manipuleren?
Of is de drijfveer macht, dat onderdeel is van een superioriteitsgevoel: moreel of militair.